Δωρο για παιδια 4 ετων

[chocolate_eater]

Πάντως θα συμφωνήσω οτι σε περιπτώσεις κακοποίησης (δεν γνωρίζω αν η δική σου μπορεί να εκληφθεί ως τέτοια) υπάρχει συγκεκριμένος δρόμος....αν είναι απλώς "κακός" γονιός, το να περιμένουμε οτι θα αλλάξει στα 30 ή στα 35 ή στα 40 και θα αναθεωρήσει τον τρόπο που μεγαλώνει τα παιδιά του δεν πολυπαίζει σαν ενδεχόμενο θεωρώ....Αυτό προυποθέτει αυτοκριτική και ωριμότητα που, αν την είχε, δεν θα ήταν έτσι at first place.

 

Καλώς ή κακώς δε μπορείς, ούτε και οφείλεις, να σώσεις κανένα παιδί από την ανεπάρκεια των γονιών του, εκτός των περιπτώσεων που ορίζει ο νόμος ή στο μέτρο που σου επιτρέπεται από τους ίδιους....π.χ. μια θεία ή μια νονά ή μια καλή φίλη ίσως θα μπορούσε κάπως να διορθώσει κάποια κακώς κείμενα, π.χ. να ξέρει το παιδί οτι μπορεί να μιλήσει και κάπου αλλού για ό,τι το απασχολεί....αλλά και πάλι ο γονιός, όσο υπάρχει, δεν αντικαθίσταται....Οπότε, στο θέμα μας, νομίζω οτιδήποτε δώρο και να πάρεις δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, εκτός κι αν προτίθεσαι να κάνεις και επιπλέον πράγματα (π.χ. επιτραπέζιο συγκεκριμένης θεματολογίας το οποίο θα παίζετε μαζί, οταν βρίσκεστε).

[mama16]

Just now, ΑΡΓΚ είπε:

Αν το η μαμά περιστασιακά δίνει καμία στον πωπό του παιδιού, μπορεί να είναι αναποτελεσματικό, απαρχαιωμένο κλπ, αλλά δεν θα καταστρέψει τη ζωή του παιδιού. Αν το παιδί κακοποιείται, πρέπει να γίνει καταγγελία. Αν απλά υπάρχει διαφορά απόψεων στην ανατροφή, δε χρειάζονται παρεμβάσεις. Η αποδεχόμαστε τη φιλική οικογένεια όπως είναι, λέμε τη γνώμη μας μόνο αν μας ζητηθεί, ή απομακρυνόμαστε αν δεν μπορούμε να αποδεχτούμε τις διαφορετικές απόψεις΄. Αν υπάρχει κακοποίηση, δεν θα κάνει τίποτα τη διαφορά παρά  μόνο μία επώνυμη καταγγελία, όλα τα άλλα είναι άνευ νοήματος.

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!!!! 

Όταν λες το χτύπησε εννοείς στον ποπό ή σφαλιάρες πχ συνεχόμενες? Γιατί έχει διαφορά το ένα με το άλλο...

 

Πάντως κορίτσια στην ανατροφή του κάθε παιδιού εμένα δεν μ αρέσει να επεμβαίνω εκτός κ αν μιλάμε για κανονική ενδοοικογενειακή βία. Τώρα αν το μαλώσει με έντονη φωνή κ δώσει κ μια στον κωλαρακο δεν το παίρνω για βία στην οικογένεια. Κ δεν Μ αρέσει να βγάζω συμπεράσματα απο τις κάποιες φορές που βλέπω κάποιον. Πχ εγώ αν καμιά φορά έβγαινα για καφέ κ είχα την κόρη μου μπορεί να της έβαζα να δει τραγουδάκια στο youtube. Αν με δει κάποιος θα πει ότι όλη την ημέρα το παιδί έτσι απασχολείται κ εγώ δεν παίζω καθόλου μαζί του.Κ όμως στο σπίτι έχω 2 χρόνια να την βάλω. Της είχα βάλει όταν ήταν μικρούλα κάποιες φορές  κ μετά ζητούσε συνέχεια οπότε της το ξεκοψα κ από τότε λέω ότι στο σπίτι δεν πιάνει κ πιάνει μόνο στις καφετέριες! Πλέον έχει μάθει κ ποτέ δεν έχει ζητήσει στο σπίτι. 

Κ αυτό που έχω καταλάβει (δεν ξέρω αν ισχύει η όχι σίγουρα) είναι ότι το κάθε παιδί είναι διαφορετικό, μπορεί κάποιο να καταλαβαίνει με το να μιλήσεις ήρεμα ενώ άλλο να μην παίρνει από λόγια. Πχ εγώ είμαι  από πολύτεκνη οικογένεια. Με τα αδέρφια μου έχουμε διαφορετικούς χαρακτήρες, εγώ είμαι πολύ ήρεμη κ καταλάβαινα ότι κ να μου έλεγαν, η μια αδερφή μου είναι οξύθυμη, ιδιαίτερα σαν παιδί, ίδιοι γονείς μας μεγάλωσαν, σε μένα ποτέ δεν σήκωσαν ποτέ χέρι γιατί άκουγα πολύ, στην άλλη έριχναν κ στον κωλο. Αλλά κάποιες φορές σε φτάνουν στα όρια. Ιδανικοί γονείς δεν υπάρχουν, όλοι κάνουμε λάθη κ το κάθε παιδί θέλει κ διαφορετική προσέγγιση

 

 

[Annitamik]

4 ώρες πρίν, Yovanna είπε:

Πάντως, καλό θα είναι να μη βγάζουμε τόσο εύκολα συμπέρασμα για άλλες οικογένειες, από ένα ποστ. Το ότι κάποια πράγματα που κάνουν κάποιοι γονείς δεν τα θεωρούμε σωστά (πέρα από το ότι το χτύπησε, το οποίο είναι αντικειμενικά λάθος), δεν σημαίνει ότι εμείς είμαστε οι τέλειοι γονείς και είμαστε σε θέση να "δείχνουμε το δρόμο" σε άλλους γονείς. Στα μάτια μου κρύβει πολύ μεγάλη έπαρση η φράση αυτή.

 Αν διαβάσεις το πρώτο ποστ μου, είπα ξεκάθαρα στην κοπέλα ότι δεν ξέρεις τι περνάει η κάθε οικογένεια και ότι αυτό που θα τους βοηθήσει περισσότερο αν μιλήσει με τη μαμά.  Επίσης , είπα ότι κανένα δώρο δε θα βοηθήσει- αναπληρώσει το κενό αν υπάρχει. Δεν έβγαλα κανένα αυθόρμητο συμπέρασμα! Μάλλον δε διάβασες το ποστ μου όπως φαίνεται...

  Η κοπέλα όμως περιέγραψε μια κατάσταση όπως θα μας την περιέγραφε μια φίλη μας αν ήμασταν κοντά και όχι μέσα από μια οθόνη και πάνω σε αυτό αντέδρασα και είπα κρίμα. Σε καμία περίπτωση δεν σκέφτομαι ότι είμαι τελειος γονιός ...

 

Εδώ όμως αναφέρθηκε στο ότι το παιδί θυμώνει και εκδηλώνει βία και ότι οι γονείς του δεν αντιδρούν. Το κρίμα εκεί πήγαινε. Δεν είπα κρίμα για καμία άλλη κατάσταση και νομίζω κανένας δε χαίρεται να ακούει κάτι τέτοιο.Εμένα προσωπικά με στεναχωρεί να ακούω κάτι τέτοιο και εκφράστηκα γραπτώς όπως θα εκφραζομουν προφορικά. Δεν ξέρω αν σου ακούστηκε επηρμενο αυτό , πάντως για μένα ήταν αυθόρμητο. 

[Sentir...natureza]

Αρχικά, ευχαριστώ τα κορίτσια που έκαναν τον κόπο να με βοηθήσουν στο ερώτημά μου, από ότι φαίνεται θα πορευθώ με το επιτραπέζιο, ήταν το μόνο που μου φάνηκε για αυτή την ηλικία. Ο "επιθεωρητής συναισθημάτων " μου άρεσε αλλά το θεωρώ λίγο δύσκολο για τεσσάρων ετών. 

Όσον αφορά το θέμα της "παρέμβασης" μου πραγματικά έχω μείνει άναυδη από τον αρνητικό σχολιασμό. Φυσικά και δεν εχω πλασματικές προσδοκίες. Φυσικά και δεν θεωρώ ότι θα σώσω την οικογένεια. Αυτό όμως δεν με σταματάει από το να προσπαθήσω. Δεν ήξερα ότι θα είχα δικαίωμα να το κάνω μόνο αν έβλεπα το παιδί μαυρισμενο στο ξύλο. Μαλλον κάποιοι ξεχνανε ότι η συναισθηματική βία μπορεί να είναι εξίσου ή και περισσότερο βλαβερή για την παιδική ψυχή. Εξάλλου ένα παιδί που τρώει σφαλιάρα η ξυλια δημοσιως είναι απίθανο να μη γίνεται κατ επαναληψη στο σπίτι. Επίσης, δεν νομίζω να έχω δείξει την εντύπωση ότι είμαι άνθρωπος που παρεμβαίνει παντου και παντα. Έχω την αντίληψη να καταλάβω τη σοβαρότητα της κατάστασης και όταν βρίσκομαι σε τέτοιες καταστάσεις, οπου το μόνο που ακούω είναι αυταρχικες εντολές, προσβολές, απειλές, επικριτικά σχόλια δεν μπορώ να κάτσω απαθης. Κάποιοι μπορούν,  εγώ όχι. Νιώθω ηθικό χρέος να προστατεψω την ψυχή του παιδιου. Δεν κρίνω αυτους που δεν το κάνουν αλλά μου φαίνεται αδιανόητο να κρίνονται αυτοί που το κάνουν και να αποθαρρύνονται από κάθε προσπάθεια. Με εκφράζει απόλυτα η φράση του Αϊνστάιν ότι ο κόσμος δεν θα καταστραφεί από αυτούς που κάνουν το κακό αλλά από αυτούς που το παρακολουθούν και δεν κάνουν τίποτα. 

Δεν θα σχολιάσω κάτι άλλο για το θέμα. Όποιος έχει να προτείνει κάποιο άλλο επιτραπέζιο ή κάποια άλλη ιδέα ευχαρίστως να την παραθεσει.

[Yovanna]

Just now, Sentir...natureza said:

Αρχικά, ευχαριστώ τα κορίτσια που έκαναν τον κόπο να με βοηθήσουν στο ερώτημά μου, από ότι φαίνεται θα πορευθώ με το επιτραπέζιο, ήταν το μόνο που μου φάνηκε για αυτή την ηλικία. Ο "επιθεωρητής συναισθημάτων " μου άρεσε αλλά το θεωρώ λίγο δύσκολο για τεσσάρων ετών. 

Όσον αφορά το θέμα της "παρέμβασης" μου πραγματικά έχω μείνει άναυδη από τον αρνητικό σχολιασμό. Φυσικά και δεν εχω πλασματικές προσδοκίες. Φυσικά και δεν θεωρώ ότι θα σώσω την οικογένεια. Αυτό όμως δεν με σταματάει από το να προσπαθήσω. Δεν ήξερα ότι θα είχα δικαίωμα να το κάνω μόνο αν έβλεπα το παιδί μαυρισμενο στο ξύλο. Μαλλον κάποιοι ξεχνανε ότι η συναισθηματική βία μπορεί να είναι εξίσου ή και περισσότερο βλαβερή για την παιδική ψυχή. Εξάλλου ένα παιδί που τρώει σφαλιάρα η ξυλια δημοσιως είναι απίθανο να μη γίνεται κατ επαναληψη στο σπίτι. Επίσης, δεν νομίζω να έχω δείξει την εντύπωση ότι είμαι άνθρωπος που παρεμβαίνει παντου και παντα. Έχω την αντίληψη να καταλάβω τη σοβαρότητα της κατάστασης και όταν βρίσκομαι σε τέτοιες καταστάσεις, οπου το μόνο που ακούω είναι αυταρχικες εντολές, προσβολές, απειλές, επικριτικά σχόλια δεν μπορώ να κάτσω απαθης. Κάποιοι μπορούν,  εγώ όχι. Νιώθω ηθικό χρέος να προστατεψω την ψυχή του παιδιου. Δεν κρίνω αυτους που δεν το κάνουν αλλά μου φαίνεται αδιανόητο να κρίνονται αυτοί που το κάνουν και να αποθαρρύνονται από κάθε προσπάθεια. Με εκφράζει απόλυτα η φράση του Αϊνστάιν ότι ο κόσμος δεν θα καταστραφεί από αυτούς που κάνουν το κακό αλλά από αυτούς που το παρακολουθούν και δεν κάνουν τίποτα. 

Δεν θα σχολιάσω κάτι άλλο για το θέμα. Όποιος έχει να προτείνει κάποιο άλλο επιτραπέζιο ή κάποια άλλη ιδέα ευχαρίστως να την παραθεσει.

Συμφωνώ απόλυτα με τη φράση του Αινστάιν , φοβάμαι όμως πως για κάποιο λόγο, παρανόησες αυτά που έγραψα τόσο εγώ, όσο και τα υπόλοιπα μέλη. Δεν είπε κανείς να γίνουμε παθητικοί παρατηρητές ενός παιδιού που κακοποιείται σωματικά και ψυχικά. Προσωπικά έχω κοντέψει να πιαστώ στα χέρια με πατέρα που χτύπησε στο πρόσωπο το 3χρονο παιδάκι του. Θεωρώ πολύ πιο ειλικρινές το να πεις στους γονείς αυτούς τι πραγματικά σκέφτεσαι. Προσωπικά θα έλεγα, θλίβομαι από τον τρόπο που συμπεριφέρεστε στο παιδί σας, δεν μπορώ να κάνω παρέα μαζί σας και να γίνομαι μάρτυρας της κακοποίησης αυτής , και επειδή δεν γίνεται να κλείσω τα μάτια σε αυτά που έχω δει, θα απευθυνθώ σε κοινωνικό λειτουργό , διότι αυτό μου υπαγορεύει η συνείδηση μου. Τη στάση αυτή τη θεωρώ και πιο ειλικρινή και πιο αποδοτική από το να παριστάνω τη φίλη, ελπίζοντας μήπως πάρουν κάποιο μήνυμα.

[Sentir...natureza]

Just now, Yovanna είπε:

Συμφωνώ απόλυτα με τη φράση του Αινστάιν , φοβάμαι όμως πως για κάποιο λόγο, παρανόησες αυτά που έγραψα τόσο εγώ, όσο και τα υπόλοιπα μέλη. Δεν είπε κανείς να γίνουμε παθητικοί παρατηρητές ενός παιδιού που κακοποιείται σωματικά και ψυχικά. Προσωπικά έχω κοντέψει να πιαστώ στα χέρια με πατέρα που χτύπησε στο πρόσωπο το 3χρονο παιδάκι του. Θεωρώ πολύ πιο ειλικρινές το να πεις στους γονείς αυτούς τι πραγματικά σκέφτεσαι. Προσωπικά θα έλεγα, θλίβομαι από τον τρόπο που συμπεριφέρεστε στο παιδί σας, δεν μπορώ να κάνω παρέα μαζί σας και να γίνομαι μάρτυρας της κακοποίησης αυτής , και επειδή δεν γίνεται να κλείσω τα μάτια σε αυτά που έχω δει, θα απευθυνθώ σε κοινωνικό λειτουργό , διότι αυτό μου υπαγορεύει η συνείδηση μου. Τη στάση αυτή τη θεωρώ και πιο ειλικρινή και πιο αποδοτική από το να παριστάνω τη φίλη, ελπίζοντας μήπως πάρουν κάποιο μήνυμα.

Δεν συναψαμε καμια φιλια, συνεχιζουμε αυτο που αρχισαμε: να βρισκομαστε για να παιζουν τα παιδια. Εχουμε συζητησει για το θεμα της διαπαιδαγωγησης με βια απο την στιγμη που ειδα να σηκωνει χερι. Τα λογια που εγραψες θα τα πω οταν (και αν) ερθει η στιγμη να χωριστουμε ή αν καταληξουμε φιλες μετα απο χρονια (λιγο δυσκολο αλλα ποτε μη λες ποτε). Ομολογω ομως οτι δεν εχω εμπιστοσυνη στην κρατικη παρεμβαση, ειδικα στην Ελλαδα δεν γινεται τιποτα αν δεν κακοποιειται φανερα και συστηματικα το παιδι (ακομη και τοτε μπορει να μην γινει τιποτα προς οφελος του παιδιου). Δεν θεωρω οτι η μοναδικη βοηθεια που μπορει να προσφερει καποιος ειναι μεσω της καταγγελιας, για την ακριβεια θεωρω οτι ειναι η χειροτερη βοηθεια και μονο η εσχατη λυση. Η συνειδηση μου δεν μου υπαγορευει να καταγγειλω αλλα να βοηθησω -εστω και διπλωματικα- μια κατασταση διοτι πραγματικα δεν θεωρω οτι καποια αλλη λυση θα ειναι περισσοτερο αποδοτικη.