ανεπιθύμητα τα παιδιά;

[sesame]

Βρε κορίτσια γιατί απλά δε βάζετε τον εαυτό σας στη θέση του παιδιού?

 

Ειδικά όταν θα πάει ένα παιδί σε ένα σπίτι που δεν έχουν παιδιά ή δεν έχουν συνομίληκα παιδιά, τι να κάνει? με τι να παίξει? πόση ώρα να καθήσουν με τους μεγάλους? πόση ώρα ένα 5χρονο να παίξει μέ ένα χρονιάρικο?

 

Αυτός ακριβώς είναι και ο ρόλος της μάνας......να φροντίσει για την απασχόληση και την αρτιμέλεια του παιδιού της....δεν είναι ας πούμε δουλειά του όποιου τυχαίνει να είναι δίπλα μας....είναι η δική μας δουλειά και αν την κάνουμε σωστά φαίνεται από τη συμπεριφορά και του παιδιού, αλλά πολύ περισσότερο από τη δική μας απέναντι σε μια τυχόν άτυχη στιγμή του παιδιού μας......

[ZWH]

Δηλαδη θα διαμορφωσουμε το χωρο μας με κριτηριο το αν ερθει ενα ανησυχο παιδακι στο σπιτι μας και σπάσει κατι? ή θα ξεσηκωνουμε το σπιτι καθε φορα πριν την επίσκεψη?

 

Συμφωνω μαζι σου!!!

Βρε κοριτσια πρεπει να υπαρχουν και ορια. Το δικο σας παιδι θα το αφηνατε σε ξενο σπιτι να τρεχει, να παταει τις κουρτινες, να ανεβαινει στους καναπεδες?

Και αν ναι, νομιζετε οτι αυτη ειναι σωστη συμπεριφορα για οποιαδηποτε ηλικια και αν εχει το παιδι? Σαφως ειναι παιδι αλλα θα πρεπει να μαθει και να σεβεται τους χωρους τους οποιους επισκεπτεται οποιοι και αν ειναι αυτοι.

Παιχνιδι δεν ειναι το να σπασουν ή να γυρισουν αναποδα ενα ολοκληρο σπιτι. Σαφως και δεν εχω την απαιτηση να καθησουν σε μια γωνια.

Πριν αρκετα χρονια ειχα καλεσει σπιτι μου ενα ζευγαρι με τρια παιδακια. Τα δικα μου παιδια ηταν τοτε 4 και 8 (και οχι δεν ειναι αγγελουδια ). Ηταν πασχα και τα συγκεκριμενα παιδακια δεν ειχα δει ποτε βαμμενα αυγα!!! (ηταν απο αλλη χωρα). Πηραν την πιατελα με τα αυγα και τα πετουσαν μεσα στο σπιτι σε ολα τα δωματια. Οι γονεις απαθαστετοι. Παντου σε ολο το σπιτι υπηρχαν πατημενα αυγα. Ειχαν μπει στο μπανιο, ειχαν ανοιξει το ντουλαπι και ειχαν παρει ολα τα απορρυπαντικα και τα ειχαν ριξει μεσα στην μπανιερα. Στο παιδικο δωματιο δεν εμπαινες!!!! Ειχαν παρει οοοολα τα κουτια με τα παιχνιδια και τα ειχα αναποδογυρισει. Στα κρεβατια δεν υπηρχαν ουτε μαξιλαρια ουτε σεντονια. Εσπαγαν παιχνιδια και γενικα γινοταν χαμος. Φανταστειτε οτι τα δικα μου εκλαιγαν (και οπως ειπα ειδικα η κορη μου δεν ηταν αγγελουδι).

Τι θα λεγατε σε αυτη την περιπτωση? Θα τα δικαιολογουσατε επειδη ειναι παιδια?

[kikileuteris]

Το τι κανεις εσυ σα μανα για το παιδι σου εξαρταται απο μενα δλδ?Και αντε σου λεω οτι εγω δε μιλαω και ειμαι κουλ τι θα κανεις?

 

Βασικά έχει ήδη απαντηθεί η ερώτησή σου από μένα πιο πάνω.

 

Επειδή δεν είναι υποχρεωμένοι όλοι οι άνθρωποι να σκέφτονται το ίδιο, σε ένα άλλο σπίτι θα προσπαθησω να προσέξω να κρατήσω το παιδί μου.

 

Γενικά όμως, θες επειδή τα παιδιά μου είναι οκ, θες επειδή είναι έτσι κι οι άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε, δεν είχα ποτέ πρόβλημα.

 

Μιλάς όμως με έναν άνθρωπο που το ωραιότερο πράγμα που του έχουν πει για το σπίτι του είναι: χαίρομαι να έρχομαι σπίτι σου που δεν είναι όλα στην εντέλεια (δε με λες και αγλάισμα της νοικοκυροσύνης) γιατί δεν ανησυχώ μήπως το παιδί μου κάνει κάτι λάθος κκαι ενοχλήσει!

[DALIA]

Βασικά έχει ήδη απαντηθεί η ερώτησή σου από μένα πιο πάνω.

 

Επειδή δεν είναι υποχρεωμένοι όλοι οι άνθρωποι να σκέφτονται το ίδιο, σε ένα άλλο σπίτι θα προσπαθησω να προσέξω να κρατήσω το παιδί μου.

 

Γενικά όμως, θες επειδή τα παιδιά μου είναι οκ, θες επειδή είναι έτσι κι οι άνθρωποι που συναναστρεφόμαστε, δεν είχα ποτέ πρόβλημα.

 

Μιλάς όμως με έναν άνθρωπο που το ωραιότερο πράγμα που του έχουν πει για το σπίτι του είναι: χαίρομαι να έρχομαι σπίτι σου που δεν είναι όλα στην εντέλεια (δε με λες και αγλάισμα της νοικοκυροσύνης) γιατί δεν ανησυχώ μήπως το παιδί μου κάνει κάτι λάθος κκαι ενοχλήσει!

Το ίδιο ισχύει και με εμάς. Απο κει και πέρα βρε παιδια τι νόημα έχει να πιάνουμε τα ακραία περιστατικά όπως της ΖΩΗΣ και κάποια αλλα παραπάνω,που έτυχε ΜΙΑ φορά πριν χρόνια.Με αυτο τον τροπο μπορούμε μόνο να ενισχύσουμε την άποψη μας, πιάνοντας τα άκρα.;

Δηλ. πόσο συχνό μπορει να είναι το φαινόμενο στον καθένα μας, μια μάνα να είναι σε ξένο σπιτι, το παιδι της να κόβει κουρτίνες, πατάει με παπούτσια σε καναπέδες, σπάει και εκείνη να μη λέει έστω για τα ματιά κάτι;;; Πόσο συχνο;

[marandnik]

Πέρα από τα πολύ ακραία περιστατικά, αν πιάσουμε τον μέσο όρο, το πόσο "ενοχλητικό" είναι ένα παιδί είναι καθαρά υποκειμενική υπόθεση.

Θυμάμαι από ελεύθερη και χωρίς παιδιά, ότι για μένα η ζωντάνια, η ενεργητικότητα και η ανεμελειά των παιδιών ήταν κάτι το ελκυστικό και όχι κάτι το ενοχλητικό. Αντίθετα γνωρίζω άτομα που ενοχλούνται και από την απλή παρουσία παιδιών γιατί νιώθουν άβολα με όλη αυτή την ενέργεια που εκπέμπουν.

 

Ποτέ δεν ενοχλήθηκα γιατί παιδιά έτρεχαν στο σπίτι μου ούτε πριν κάνω δικά μου, ούτε μετά. Αντίθετα σε γιορτές μπορει να με δει κανείς να παίζω με τα παιδιά, να τραγουδάω δυνατά ή να χορεύω μαζί τους. Και φυσικά δεν θεωρώ ότι η θέση τους είναι αποκλειστικά στο παιδικό δωμάτιο.

 

Τα πολύτιμα αντικείμενά μου είναι εύκολο να τα διασώσω απομακρύνοντάς τα επί τόπου. Επίσης, αν δω μια επικίνδυνη συμπεριφορά μιλώ η ίδια κατευθείαν στο παιδάκι με καλό τρόπο και δεν κάθομαι να σιγοβράζω στο ζουμί μου για να κατηγορήσω αργότερα τη μαμά του σε κανένα φόρουμ.

 

Επίσης, ώρες-ώρες τα παιδιά παθαίνουν overload ενέργειας και εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορείς να τα συγκρατήσεις ούτε με χειροπέδες. Μπορεί να είναι ένα ήσυχο και συνενοήσιμο κατά τα άλλα παιδί αλλά κάποια στιγμή θα του βγει όλη η ένταση και η ενεργητικότητα και θα γίνει ασυγκράτητο. Εκείνη την ώρα ό,τι και να πεις, ό,τι και να κάνεις, απλά δεν έχει αποτέλεσμα. Συμβαίνει και στα καλύτερα παιδιά και στις καλύτερες οικογένειες κάποια στιγμή. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει γονιός που έχει πραγματικά παιδί και δεν έχει έρθει αντιμέτωπος με μια τέτοια κατάσταση.

[DALIA]

Το σπίτι μου είναι πανομιότυπο με την προ παιδιού φάση της ζωής μας. Δεν άλλαξα το παραμικρό. Δεν ξέρω γιατι αλλα ουδέποτε παιδι ασχολήθηκε με τα πολύτιμα μου αντικείμενα.Τα σνομπάρουν. Πλέον τα μικρότερα που έρχονται είναι 2,5 ετών και ενός έτους. Όλα τα υπόλοιπα είναι άνω των 6. Αλλα και πριν δεν ασχολούνταν.

[Ellemphriem]

Δλδ εγω που επελεξα γυαλινο φωτιστικο τι σημαινει?Οτι αν φερεις το παιδακι σου σπιυτι και το δεις να το επεξεργαζεται και να το σπρωχνει θα το αφησεις να το σπασει...και θα φταιω εγω που διαλεξα γυαλινο?

Αν εμεις οι ιδιοι ως γονεις δε σεβομαστε την ιδιοκτησια του αλλου και τον κοπο που εκανε για να την αποκτησει πως περιμενουμε να τη σεβαστουν τα παιδια μας?Δλδ το παιδακι σου για να νιωσει ευπροσδεκτο θα πρεπει να του επιτρεψω να μου διαλυσει το σπιτι?

 

Και εγω γυαλινο εχω αλλα να και αν μου το σπασουν να και αν δε.....βασικα μην κοπουν αλλιως ας το καψουν κιολας.....

[missirlou]

Εμεένα δεν με ενοχλούν τα παιδάκια που τρέχουν πάνω κάτω ή που θα κάνουν και μικροζημιές στο σπίτι. Πάντα πρόσεχα μην χτυπήσουν και όχι μη μου σπάσουν κάτι.

Με ενοχλεί όμως αφάνταστα να έχει αποφασίσει μια μαμά να 'κακομάθει' το παιδί της, εννοώντας να δικαιολογεί τη συμπεριφορά του όποια και αν είναι, και να θεωρεί ότι θα πρέπει να την δικαιολογήσω -ανεχτώ και εγώ.

Παραδείγματα που με έχουν κάνει να αποφεύγω τη συναναστροφη με τέτοιες μανάδες είναι: να σπρώχνουν, χτυπάνε ή βρίζουν τα άλλα παιδάκια, να ουρλιάζουν, απαιτούν στριγγλίζοντας και να κλαίνε αν δεν τους κάνεις το χατήρι, να κάνουν ένα σπίτι άνω κάτω και η μαμά να μην προσπαθεί να προλάβει καμία ζημιά....

Είναι αρκετές οι μητέρες που επιλέγουν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους έτσι, αλλά ευτυχώς είναι πολύ περισσότερες οι μητέρες που σκέφτονται ότι όλα έχουν τα όρια τους.

[Ellemphriem]

ΚΑΝΕΙΣ ΠΛΑΚΑ ΕΤΣΙ;;;;;

χαχαχαχα!!!!

μόνο για αστείο μπορώ να το πάρω,ειλικρινά!!!!

Δε νομίζω λοιπον οτι κανείς είναι υποχρεωμένος να διασκομήσει το σπίτι του σύμφωνα με το πόσα μικρά ή μεγάλα παιδιά έχει στον κύκλο του,είναι φοβερά άτοπο!!Εμείς έχουμε ζευγάρι φίλων που συζούν αλλά δεν θέλουν παιδιά,τουλάχιστον προς το παρον...δηλαδή σε περίπου 1,5 χρόνο που το δικό μου θα ξεκινάει να μπουσουλάει θα πρέπει να μην ξαναπατήσω σπίτι τους;Ή θα πηγαίνω χωρίς το παιδί;Ή αργότερα όταν πια θα είναι ανεξάρτητο απο μένα,δηλαδή θα περπατάει και θα εξερευνάει τον κόσμο γύρω του,θα πρεπει να πηγαίνω για επίσκεψη με τη ρητή εντολή:μαζέψτε τα γυαλικά και οτι σπάει γιατί ο μικρός/η μικρή "κατεβάζει" πράγματα;

Είναι λογικό;

 

Γκουχ.....γκουχ......

[Ellemphriem]

3 χρόνια και 5 σελίδες μετά έρχομαι να σας ξαναρωτήσω:

Θεωρείτε ότι είναι kids friendly ο κόσμος μας;

Αφήστε τις εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγωγων παιδιών που έχει συναντήσει η κάθε μια μας...

...για τα δικά μας παιδιά, που έχουν τρόπους κλπ τι ισχύει;

είναι στραβός ο γυαλός ή αρμενίζουμε στραβά;

 

Αντε να απαντησω και στην κεντρικη ερωτηση. Βασικα δεν με νοιαζει αν ειναι kids friendly. Εγω την παιρνω παντου και παντα. Ειναι παιδι παντως καιρου. Απο εφοριες, μεχρι εκκλησιες (και δεν ειμαι και του σπορ), και απο σουπερ μαρκετ μεχρι ταβερνα. Ποτε δεν σκεφτομαι 'αχ πως θα την παω εκει'. Απλα ξερω οτι καπου πρεπει να παω της λεω παμε και φευγουμε. Εξαιτιας δε του οτι κινειται μαζι μου απο γεννησης μεχρι τωρα ΠΑΝΤΟΥ εχει μαθει και πως συμπεριφερομαστε στην καθε περιπτωση (σχετικα μην τα θελουμε και ολα δικα μας). Οποτε δεν καιγομαι τι ειναι kid friendly και τι οχι. Εγω την δουλεια μου την κανω. Τωρα αν ειναι να βγω καθαρα για διασκεδαση θα παω εκει που ΞΕΡΩ οτι το παιδι θα διασκεδασει και δεν θα παω να κανω την καουρα μου (να πιω ενα καφε με φιλη ας πουμε). Θα παω σε παιδικη χαρα με φιλη με τον καφε στο χερι. ΔΕΝ παω σε σπιτια που δεν θελουν παιδια, και στο δικο μου μπορει να ερθει οποιος θελει και να το κανει λιμπα και τα επιπλα ειναι ολα πανακριβα Bo Concept..... Δεν ξερω αν ειναι ο κοσμος kid friendly, ειμαστε εμεις world friendly and so we get by

 

ΥΓ: Μεχρι και σε τατουαζταδικο την εχω παει, και θα ξαναπαει κιολας.....και ηταν ολα κουλ. Να μην σου πω οτι και τατουαζ να βαρεσω (παλι) μπορω μαζι της και δεν φοβαμαι, οποτε ακομα και τα εξτριμ μερη για μενα ειναι kids friendly.......τωρα αν μου τυχει ο στραβος μπροστα μου μια στις τοσες.....ωχουυυυ να και αν, να και αν δε........

 

ΥΓ2: Να γνωριζετε οτι οσο περισσοτερο περνετε τα παιδια σας μαζι σας σε ΟΛΕΣ τις δουλειες χωρις να προτιματε να τα αφηνετε στην γιαγια ή στον μπαμπα ας πουμε για να πατε εσεις εφορια, τοσο πιο γρηγορα μαθαινουν τους κοινωνικους κανονες γυρω τους ή οποιοι δυστυχως ειναι απαραιτητοι. Υπαρχουν και μερη που μπορουν τα παιδια να ειναι ελευθερα και να εκφραζονται οπως θελουν, αλλα δεν ειναι ολα ετσι. Υπαρχουν αλλα μερη που ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθουνται καποιοι κανονες. Για ολους μας.

[sesame]

Εμεένα δεν με ενοχλούν τα παιδάκια που τρέχουν πάνω κάτω ή που θα κάνουν και μικροζημιές στο σπίτι. Πάντα πρόσεχα μην χτυπήσουν και όχι μη μου σπάσουν κάτι.

Με ενοχλεί όμως αφάνταστα να έχει αποφασίσει μια μαμά να 'κακομάθει' το παιδί της, εννοώντας να δικαιολογεί τη συμπεριφορά του όποια και αν είναι, και να θεωρεί ότι θα πρέπει να την δικαιολογήσω -ανεχτώ και εγώ.

Παραδείγματα που με έχουν κάνει να αποφεύγω τη συναναστροφη με τέτοιες μανάδες είναι: να σπρώχνουν, χτυπάνε ή βρίζουν τα άλλα παιδάκια, να ουρλιάζουν, απαιτούν στριγγλίζοντας και να κλαίνε αν δεν τους κάνεις το χατήρι, να κάνουν ένα σπίτι άνω κάτω και η μαμά να μην προσπαθεί να προλάβει καμία ζημιά....

Είναι αρκετές οι μητέρες που επιλέγουν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους έτσι, αλλά ευτυχώς είναι πολύ περισσότερες οι μητέρες που σκέφτονται ότι όλα έχουν τα όρια τους.

 

Έτσι ακριβώς!!!!!!!!!

[arleta]

Εγω την δουλεια μου την κανω. Τωρα αν ειναι να βγω καθαρα για διασκεδαση θα παω εκει που ΞΕΡΩ οτι το παιδι θα διασκεδασει και δεν θα παω να κανω την καουρα μου (να πιω ενα καφε με φιλη ας πουμε). Θα παω σε παιδικη χαρα με φιλη με τον καφε στο χερι. ΔΕΝ παω σε σπιτια που δεν θελουν παιδια, και στο δικο μου μπορει να ερθει οποιος θελει και να το κανει λιμπα και τα επιπλα ειναι ολα πανακριβα Bo Concept..... Δεν ξερω αν ειναι ο κοσμος kid friendly, ειμαστε εμεις world friendly and so we get by

 

θα συμφωνησω πως οταν θελω να βγω εξω θα παω κει που και το παιδι θα περασει καλα και δε θα βαρεθει... ειτε αυτο το λενε κουνιες, ειτε πλατεια, ειτε παρκο και τα σχετικα... καφε με φιλη, ταβερνα με ησυχια κτλ τα εχω ξεχασει εδω κ 3 χρονια.... αλλωστε δε μου ειναι κ παραιτητα...

 

στο σπιτι μου οταν ερχονται παιδια μπορουν να κανουν οτι θελουν... να βγαλουν κασαρολικα, να σκορπισουν παιχνιδια,να κανουν τουμπες απο καναπεδες κτλ... αλλωστε δεν εχω κ τιποτα ακριβο να μου χαλασουν... προσεχω μονο να μην ανεβουν στο πανω κρεβατι τη κουκετας κ φανε καμια σαβουρα ειδικα τα δικα μου που ειναι πιο μικρα...

συνηθως φευγοντας τα παιδια μετα μαζευουν το χαμο!!! αλλα κ να τυχει κ να τα παρει ο υπνος πριν μαζεψουν δε με νοιαζει.... αρκει τα παιδια να περνανε καλα!!!!!

 

επισης κι εγω δε παω σε σπιτια που στραβωνουν με τα παιδια που δεν τα εχω ρυθμισμενα να καθονται αγαλματα στη καρεκλα τους....

[mariaVdr]

 

Να γνωριζετε οτι οσο περισσοτερο περνετε τα παιδια σας μαζι σας σε ΟΛΕΣ τις δουλειες χωρις να προτιματε να τα αφηνετε στην γιαγια ή στον μπαμπα ας πουμε για να πατε εσεις εφορια, τοσο πιο γρηγορα μαθαινουν τους κοινωνικους κανονες γυρω τους ή οποιοι δυστυχως ειναι απαραιτητοι. Υπαρχουν και μερη που μπορουν τα παιδια να ειναι ελευθερα και να εκφραζονται οπως θελουν, αλλα δεν ειναι ολα ετσι. Υπαρχουν αλλα μερη που ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθουνται καποιοι κανονες. Για ολους μας.

Οτι πιο εύστοχο διάβασα.

[Niki81]

Βασικα βλεπω οτι πολλες λετε οτι δε σας ενδιαφερει αν ξενα παιδακια σα καταστρεψουν κατι...δεκτο.Αυτο που δεν καταλαβαινω ειναι το εξης:

Δεν υπαρχουν καποια πραγματα που ετσι κι αλλιως δεν αφηνετε τα παιδακια σας να τα κανουν?Δλδ δεν καταλαβαινω τι νοημα εχει το ποσο ελαστικη ειναι η οικοδεσποινα.Αν δλδ πατε σε ενα σπιτι και το παιδακι αρχισει να επεξεργαζεται-σπρωχνει κατι...με κινδυνο να το χαλασει...αν η οικοδεσποινα σας πει "αστο δε με νοιαζει και να σπασει" εσεις θα το αφησετε?

 

Αν τοπαιδι αρχισει να παταει την κουρτινα με τα παπουτσια του(αθελα του)....θα πρεπει να κανει παρατηρηση η οικοδεσποινα...αλλιως οκ δεν πειραζει.Θα το απομακρυνετε ή θα του βγαλετε τα παπουτσια για να μην ενοχληθει η οικοδεσποινα ή γιατι θεωρειτε οτι δεν ειναι σωστο να λερωθει η κουρτινα?

 

Οκ ατυχηματα γινονται αλλα αν αρχισει το παιδσκι να χτυπαει με κατι το τζαμι για δεκα λεπτα και το τζαμι σπασει ε δεν ειναι ατυχημα αυτο...δεδομενου οτι θα μπορουσε να προβλεφθει.

 

Δεν υπαρχουν καποια πραγματα που ετσι κι αλλιως δεν ειναι αποδεκτες συμπεριφορες απο ενα παιδακι και το αποτρεπουμε ή αν η οικοδεσποινα δεν εχει προβλημα τα αφηνουμε να κανουν οτι θελουν?

 

Αλλο ειναι να λερωσουν...αλλο ειναι να κανουν τα πραγματα ανω κατω και αλλο ειναι να καταστρεψουν κατι.Τα 2 πρωτα δε θα τα αποφυγεις οτι και να κανεις αλλα το να τα μαθεις οτι καποια ραγματα ειτε ειναι δικα μας ειτε ξενα δε τα κατασρεφουμε δε νομιζω οτι ειναι τοσο δυσκολο.

[madrid05]

Βασικα βλεπω οτι πολλες λετε οτι δε σας ενδιαφερει αν ξενα παιδακια σα καταστρεψουν κατι...δεκτο.Αυτο που δεν καταλαβαινω ειναι το εξης:

Δεν υπαρχουν καποια πραγματα που ετσι κι αλλιως δεν αφηνετε τα παιδακια σας να τα κανουν?Δλδ δεν καταλαβαινω τι νοημα εχει το ποσο ελαστικη ειναι η οικοδεσποινα.Αν δλδ πατε σε ενα σπιτι και το παιδακι αρχισει να επεξεργαζεται-σπρωχνει κατι...με κινδυνο να το χαλασει...αν η οικοδεσποινα σας πει "αστο δε με νοιαζει και να σπασει" εσεις θα το αφησετε?

 

Αν τοπαιδι αρχισει να παταει την κουρτινα με τα παπουτσια του(αθελα του)....θα πρεπει να κανει παρατηρηση η οικοδεσποινα...αλλιως οκ δεν πειραζει.Θα το απομακρυνετε ή θα του βγαλετε τα παπουτσια για να μην ενοχληθει η οικοδεσποινα ή γιατι θεωρειτε οτι δεν ειναι σωστο να λερωθει η κουρτινα?

 

Οκ ατυχηματα γινονται αλλα αν αρχισει το παιδσκι να χτυπαει με κατι το τζαμι για δεκα λεπτα και το τζαμι σπασει ε δεν ειναι ατυχημα αυτο...δεδομενου οτι θα μπορουσε να προβλεφθει.

 

Δεν υπαρχουν καποια πραγματα που ετσι κι αλλιως δεν ειναι αποδεκτες συμπεριφορες απο ενα παιδακι και το αποτρεπουμε ή αν η οικοδεσποινα δεν εχει προβλημα τα αφηνουμε να κανουν οτι θελουν?

 

Αλλο ειναι να λερωσουν...αλλο ειναι να κανουν τα πραγματα ανω κατω και αλλο ειναι να καταστρεψουν κατι.Τα 2 πρωτα δε θα τα αποφυγεις οτι και να κανεις αλλα το να τα μαθεις οτι καποια ραγματα ειτε ειναι δικα μας ειτε ξενα δε τα κατασρεφουμε δε νομιζω οτι ειναι τοσο δυσκολο.

 

Ειμαι από αυτές που είπα οτι είμαι "άνετη" με το να έρθει ένα ζωηρό παιδάκι στο σπίτι μου ,καθώς δεν έχω πράγματα πολύ μεγάλης αξίας (για να νιώθω εγώ πιο άνετα).

Καταλαβαίνω τον τρόπο σκέψεις σου και συμφωνώ.Πως νιώθω εγώ: δεν με πειράζει να έρθει στο σπίτι παιδάκι και να τα κάνει άνω κάτω.Να τρέχει και να επεξεργάζεται τον χώρο και τα πράγματα.Να σκαρφαλώσει στον καναπέ ή να παιξει με τα μαξιλάρια(ανάλογα και με την ηλικία,έτσι?).

Θα με πειράξει ,όμως, αν κάνει κάτι που είναι πολύ πιθανόν να προκαλέσει ζημιά να μην ακούσω την μαμά/μπαμπά να του κάνει υπόδειξη.

Θα με πειράξει αν ο γιος μου είναι σε ξένο σπίτι και κάνει ζουζουνιές...εκεί θα τον μαζέψω.Δεν θέλω να τον βλέπουν και να τρέχουν και δεν θέλω να αφήσω να τον σχολιάζουν ,οπότε θα προσπαθησω να του εξηγήσω τι επιτρέπεται και τι οχι.Οτι δεν είμαστε στο σπίτι μας και οτι είμαστε πιο προσεκτικοί με τα ξένα πράγματα.Θα βλέπουμε μαζί, οτι θελει να δει και θα το βάζουμε στην θέση του.

 

Από όοοολες τις φορές που εχουν έρθει παιδάκια σπίτι μονο μια με πειραξε πραγματικά(νομιζω κάπου την εχω αναφέρει ξανα).Ανηψάκι μας που είναι πολυυυυ ζωηρό το έφερε ο αδερφός του αντρα μου σε συγκέντρωση (βραδυ) όπου ήξερε οτι θα υπάρχουν μόνο μεγάλοι (= μουσική, ξενύχτι,καπνος).Το παιδάκι(4 ετων) είναι που είναι ζωηρο,βαρέθηκε κιόλας και άρχισε να πηδάει από καναπέ σε καναπέ -ανάμεσα στον κόσμο- και κάτω στα πλακάκια, με κινδυνο να χτυπήσει κάποιον ή και τον εαυτο του. Οι γονείς ...το ποτάκι τους.Δεν έλεγα τίποτα, ντράπηκα να κάνω παρατηρηση σε ξένο παιδί.Κάποια στιγμή άρχισε με έναν μεγάλο αναπτήρα να ανάβει κάτι κεράκια που είχα.Οι γονείς....το ποτάκι τους!Εκεί του είπα "μην το κάνεις αυτό, μπορεί να καείς".Μια-δυο-τρεις...το ακουει η μαμά και τι λέει : "αγάπη μου, μην παιζεις με τα κεράκια...η θεία δεν θέλει να τα χαλάσεις"!!!! Αυτό είναι γαιδουριά απέναντι μου και εγκλημα απέναντι στο παιδί της!

[ethy]

Μια-δυο-τρεις...το ακουει η μαμά και τι λέει : "αγάπη μου, μην παιζεις με τα κεράκια...η θεία δεν θέλει να τα χαλάσεις"!!!! !

 

 

Xaxaxaxaxa.......καλοοοοοο!

[newbie G]

Εμεένα δεν με ενοχλούν τα παιδάκια που τρέχουν πάνω κάτω ή που θα κάνουν και μικροζημιές στο σπίτι. Πάντα πρόσεχα μην χτυπήσουν και όχι μη μου σπάσουν κάτι.

Με ενοχλεί όμως αφάνταστα να έχει αποφασίσει μια μαμά να 'κακομάθει' το παιδί της, εννοώντας να δικαιολογεί τη συμπεριφορά του όποια και αν είναι, και να θεωρεί ότι θα πρέπει να την δικαιολογήσω -ανεχτώ και εγώ.

Παραδείγματα που με έχουν κάνει να αποφεύγω τη συναναστροφη με τέτοιες μανάδες είναι: να σπρώχνουν, χτυπάνε ή βρίζουν τα άλλα παιδάκια, να ουρλιάζουν, απαιτούν στριγγλίζοντας και να κλαίνε αν δεν τους κάνεις το χατήρι, να κάνουν ένα σπίτι άνω κάτω και η μαμά να μην προσπαθεί να προλάβει καμία ζημιά....

Είναι αρκετές οι μητέρες που επιλέγουν να μεγαλώνουν τα παιδιά τους έτσι, αλλά ευτυχώς είναι πολύ περισσότερες οι μητέρες που σκέφτονται ότι όλα έχουν τα όρια τους.

 

Συμφωνώ απόλυτα! Στο σπίτι μου δεν έχω πολύτιμα αντικείμενα,ούτε γυαλικά ούτε μπιμπελό, γιατί απλά τα σιχαίνομαι, δεν είναι του στυλ μου, οπότε δε με απασχολεί κι αν θα γίνει καμιά ζημιά. Αντιθέτως επειδή έχω 3 γάτες, με απασχολεί κυρίως η ασφάλειά τους, πόσο μάλλον η ασφάλεια ενός παιδιού. Κι εγώ με την απάθεια των μαμάδων τα βάζω, τα παιδάκια δε φταίνε.

[scapigliata]

Εγώ συμφωνώ με την Niki81. Τα παιδιά είναι παιδιά και εννοείται είναι ζωηρά κι αυτό είναι απόλυτα κατανοητό. Όμως πρέπει να μάθουν πώς να φέρονται στον εκάστοτε χώρο που βρίσκονται. Αλλιώς θα φερθούν στο δωμάτιό τους, αλλιώς στην καφετέρια, αλλιώς στον παιδότοπο και αλλιώς σε φιλικό σπίτι. Και φυσικά οι γονείς με την υπομονή, την επιμονή και την επαγρύπνηση είναι που θα τους τα μάθουν αυτά, και να μην φέρονται σαν αγέλη ταύρων.

Όταν είμαι σε φιλικό σπίτι και έχει η φαεινή ιδέα η κόρη μου να πηδάει στους καναπέδες, θα τη μαζέψω και θα της πω "αν δεν σταματήσεις θα φύγουμε και δεν θα ξανάρθουμε". Δεν χρειάζεται μια μάνα να το πλακώσει στο ξύλο το παιδί, απλά να κάνει πράξη αυτό που λέει. 1-2-5 φορές και να δείτε τι καλά θα το καταλάβει. Έτσι ούτε το παιδί θα είναι ο ανεπιθύμητος επισκέπτης που θα το κοιτάνε με τρόμο όταν πάμε κάπου, και εμείς θα είμαστε πιο άνετες στις συναναστροφές μας. Και κάτι άλλο, το παιδί ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΘΕΙ ΤΙΠΟΤΑ αν κάτσει για μια ώρα ήσυχο! έλεος δλδ!

Όσο για αυτούς που έρχονται στο σπίτι μας, αν βλέπουμε τέτοιες συμπεριφορές από παιδιά και τους γονείς να πετάνε χαρταετό, τότε πολύ απλά αποφεύγουμε να τους καλούμε ή αν είναι δυνατόν προτιμάμε να τους βλέπουμε αλλού, σε παιδότοπο πχ. Έχω ένα παιδάκι στην οικογένειά μου φοβερό και τρομερό που έχει μια μαμά εντελώς "γεια σας" και δεν μπορώ να τους αποφύγω. Για να γλιτώσω τα υπάρχοντά μου και τη σωματική ακεραιότητα του δικού μου του παιδιού έκοψα τα πολλά πολλά, και πλέον βρισκόμαστε σε ουδέτερα εδάφη. Τι να κάνω, δεν γινόταν αλλιώς. Ο καθένας κοιτάει να προστατευθεί όπως μπορεί.

Για να μην πέσετε να με φάτε, να σημειώσω ότι έχω διαμορφώσει το πλέον φιλικό σπίτι προς τα παιδιά, λόγω του ότι θέλω να είναι ελεύθερο μεν αλλά προστατευμένο δε και το δικό μου παιδάκι. Δεν με πειράζει αν κάποιο παιδάκι που θα έρθει για παράδειγμα κατεβάσει τα βιβλία από τη βιβλιοθήκη (πράγμα που κάνει το δικό μου παιδί) αλλά εννοείται θα σαλτάρω αν αρχίσει να μου τα σκίζει (όπως δεν έκανε ποτέ το δικό μου παιδί).

[pax]

3 χρόνια και 5 σελίδες μετά έρχομαι να σας ξαναρωτήσω:

Θεωρείτε ότι είναι kids friendly ο κόσμος μας;

Αφήστε τις εξαιρετικές περιπτώσεις ανάγωγων παιδιών που έχει συναντήσει η κάθε μια μας...

...για τα δικά μας παιδιά, που έχουν τρόπους κλπ τι ισχύει;

είναι στραβός ο γυαλός ή αρμενίζουμε στραβά;

 

Πες τα βρε DEMS, γιατί πολύ το ρίξαμε στην περιπτωσιολογία.

Εγώ πιστεύω ότι στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες τα παιδιά έχουν γίνει τόσο σπάνιο φαινόμενο, που οι περισσότεροι δεν ξέρουν πώς είναι ένα φυσιολογικό παιδί. Δεν είναι ότι δεν αγαπούν τα παιδιά θεωρητικά, απλώς είμαστε μια κοινωνία σε παρακμή.

 

Λοιπόν, ένα φυσιολογικό παιδί θα τρέξει, θα πέσει και θα χτυπήσει, θα ματώσει, θα σκιστεί, θα λερωθεί, θα κάνει καρούμπαλα, θα καταπιεί νερό στη θάλασσα, θα κλάψει, θα του περάσει, θα μαλώσει, θα συμφιλιωθεί κοκ. Αν αλλάξει περιβάλλον, ενδέχεται να ξεσαλώσει, και αν το περιβάλλον δεν του προσφέρει διεξόδους, θα αντιδράσει.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι ανεχόμαστε τα πάντα. Το αποτρέπουμε από πραγματικά επικίνδυνα πράγματα (π.χ. να πέσει από το μπαλκόνι ή να το πατήσει αυτοκίνητο, όχι μικροπράγματα όπως να ματώσει το γόνατο) και φυσικά επεμβαίνουμε άμεσα όταν το δούμε να φέρεται με σκληρότητα και βία.

 

Να και μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα, λίγο αναρχική αλλά σε πάρα πολλά με καλύπτει: http://idler.co.uk/idleparent/

[peony]

Πες τα βρε DEMS, γιατί πολύ το ρίξαμε στην περιπτωσιολογία.

Εγώ πιστεύω ότι στις σύγχρονες Δυτικές κοινωνίες τα παιδιά έχουν γίνει τόσο σπάνιο φαινόμενο, που οι περισσότεροι δεν ξέρουν πώς είναι ένα φυσιολογικό παιδί. Δεν είναι ότι δεν αγαπούν τα παιδιά θεωρητικά, απλώς είμαστε μια κοινωνία σε παρακμή.

 

Λοιπόν, ένα φυσιολογικό παιδί θα τρέξει, θα πέσει και θα χτυπήσει, θα ματώσει, θα σκιστεί, θα λερωθεί, θα κάνει καρούμπαλα, θα καταπιεί νερό στη θάλασσα, θα κλάψει, θα του περάσει, θα μαλώσει, θα συμφιλιωθεί κοκ. Αν αλλάξει περιβάλλον, ενδέχεται να ξεσαλώσει, και αν το περιβάλλον δεν του προσφέρει διεξόδους, θα αντιδράσει.

 

Αυτό δεν σημαίνει ότι ανεχόμαστε τα πάντα. Το αποτρέπουμε από πραγματικά επικίνδυνα πράγματα (π.χ. να πέσει από το μπαλκόνι ή να το πατήσει αυτοκίνητο, όχι μικροπράγματα όπως να ματώσει το γόνατο) και φυσικά επεμβαίνουμε άμεσα όταν το δούμε να φέρεται με σκληρότητα και βία.

 

Να και μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα, λίγο αναρχική αλλά σε πάρα πολλά με καλύπτει: http://idler.co.uk/idleparent/

 

Pax, συμφωνώ απόλυτα με αυτά που έγραψες! Επίσης πολύ καλό το λινκ, το έβαλα στα αγαπημένα μου για να το μελετήσω αργότερα. Αν και δεν ταυτίζομαι σε όλα από το μανιφέστο του (πχ δουλεύω πολλές ώρες), κράτησα αυτό:

Happy mess is better than miserable tidiness

[sofi@p]

Ρηνιώ μου μη βιάζεσαι να γελάσεις, γιατί ως γνωστόν "γελάει καλύτερα, όποιος γελάει τελευταίος"...

όσο για τις απορίες σου...να είμαστε καλά και να τις απαντήσεις μόνη σου σε 1,5 χρόνο

επίσης να συμπληρώσω....μεγάλη μπουκιά φάε αλλά μεγάλη κουβέντα μη λες...

[DALIA]

ΥΓ2: Να γνωριζετε οτι οσο περισσοτερο περνετε τα παιδια σας μαζι σας σε ΟΛΕΣ τις δουλειες χωρις να προτιματε να τα αφηνετε στην γιαγια ή στον μπαμπα ας πουμε για να πατε εσεις εφορια, τοσο πιο γρηγορα μαθαινουν τους κοινωνικους κανονες γυρω τους ή οποιοι δυστυχως ειναι απαραιτητοι. Υπαρχουν και μερη που μπορουν τα παιδια να ειναι ελευθερα και να εκφραζονται οπως θελουν, αλλα δεν ειναι ολα ετσι. Υπαρχουν αλλα μερη που ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθουνται καποιοι κανονες. Για ολους μας.

 

ρε συ ELL λες ?

εγώ όντως τον πέρνω παντού μαζί και η αλήθεια είναι ότι ελάχιστες φορές έως τώρα με έφερε σε δύσκολη θέση. Σχεδόν πάντα είναι κύριος στην συμπεριφορά του.

Να σου πω ποτέ δεν μπορούσα να εξηγήσω πως ?

υ.γ. στο τατουατζίδικο δεν τον πήρα.

[Niki81]

Κι εγω παντου μαζι μου τον παιρνω απο μωρο και αν τον δεις εξω στα μαγαζια ειναι πολυ υπομονετικος...λες και καταλαβαινει ποτε παμε για δουλεια και ποτε για διασκεδαση.

 

Βεβαια εχω ακουσει ενα σωρο απο πολλους οτι και καλα το ταλαιπωρω.

[DALIA]

Κι εγω παντου μαζι μου τον παιρνω απο μωρο και αν τον δεις εξω στα μαγαζια ειναι πολυ υπομονετικος...λες και καταλαβαινει ποτε παμε για δουλεια και ποτε για διασκεδαση.

 

Βεβαια εχω ακουσει ενα σωρο απο πολλους οτι και καλα το ταλαιπωρω.

 

Όπως το είπες είναι...ΚΑΙ καλά.

[Ellemphriem]

ρε συ ELL λες ?

εγώ όντως τον πέρνω παντού μαζί και η αλήθεια είναι ότι ελάχιστες φορές έως τώρα με έφερε σε δύσκολη θέση. Σχεδόν πάντα είναι κύριος στην συμπεριφορά του.

Να σου πω ποτέ δεν μπορούσα να εξηγήσω πως ?

υ.γ. στο τατουατζίδικο δεν τον πήρα.

 

Ναι ρε συ το παιδι οπως το μαθεις ειναι. Αν δει πως λειτουργει το σουπερ τοτε θα ειναι οκ με αυτο, αν δει πως λειτουργουν γενικα οι δουλειες. Εμενα ξερει ποτε παμε για ψωνια, ποτε για δουλεια και ποτε για διασκεδαση Συνηθες ομως την σημερινη εποχη δεν ειναι αυτο. Συνηθες ειναι στον παιδικο μεχρι το απογευμα και μετα παιδικη. Αν καπου εκει βγει υποχρεωση ή δουλειά το αμαθητο παιδι θα τα παίξει.....παλι ΠΟΛΥ λογικό......