Πολύ θυμός!

[HOPE77]

Κοριτσια για τον μικρο μου σας εχω ξαναγράψει, 4,5 χρονων ζωηρουλης ,παλαιοτερα χτυπουσαμε κ παιδακια (το ξεπερασαμε αυτο)τωρά το θεμα μας ειναι ο θυμός .Θυμωνει με τα παντα που του λεω πΧ "κουμπωσε το μπουφαν σου" κ γινεται χαμος"με μαλωσες,δε σε θελω ,θα κανω αλλη μαμα,θα σε σκοτωσω"Δε σε μαλωσα του λεω ,στο θυμιζω για να μην κρυωσεις..τιποτα ηδη εχει παει στο δωματιο του κ δεν βγαινει.Κ αυτο οπως καταλαβαινετε γινεται πολλες φορες την ημερα για τα παντα.Εγω αφενος εχω αρχισει να κουραζομαι πολυ γιατι με φθειρει πολυ αυτο κ αφέτερου καταλαβαινω πως κατι στον τροπο μ πυροδοτει αυτην τη συμπεριφορα γιατι στο σχολειο του ειναι πολυ καλος καμια σχεση με αυτο που περιγράφω.Όλο το παραπανω σε συνδυασμο με το οτι θελει να γινεται το δικο του δημιουργει μια κατασταση που εχει αρχισει να επηρεαζει την καθημερινοτητα μας αρνητικα.Αρχικα ελεγα φαση ειναι θα περάσει αλλα νομιζω οτι χειροτερευει.Σκεφτομαι να μιλησω σε καποιον ειδικο αλλα οιφιλες μ που το συζητω(ειναι κ εκπαιδευτικοι προσχολικης μερικες)με λενε υπερβολικη κ οτι τα ιδια ελεγα κ τοτε που χτυπουσε τα παιδακια κ ηταν φαση.

[ΑΡΓΚ]

Κοριτσια για τον μικρο μου σας εχω ξαναγράψει, 4,5 χρονων ζωηρουλης ,παλαιοτερα χτυπουσαμε κ παιδακια (το ξεπερασαμε αυτο)τωρά το θεμα μας ειναι ο θυμός .Θυμωνει με τα παντα που του λεω πΧ "κουμπωσε το μπουφαν σου" κ γινεται χαμος"με μαλωσες,δε σε θελω ,θα κανω αλλη μαμα,θα σε σκοτωσω"Δε σε μαλωσα του λεω ,στο θυμιζω για να μην κρυωσεις..τιποτα ηδη εχει παει στο δωματιο του κ δεν βγαινει.Κ αυτο οπως καταλαβαινετε γινεται πολλες φορες την ημερα για τα παντα.Εγω αφενος εχω αρχισει να κουραζομαι πολυ γιατι με φθειρει πολυ αυτο κ αφέτερου καταλαβαινω πως κατι στον τροπο μ πυροδοτει αυτην τη συμπεριφορα γιατι στο σχολειο του ειναι πολυ καλος καμια σχεση με αυτο που περιγράφω.Όλο το παραπανω σε συνδυασμο με το οτι θελει να γινεται το δικο του δημιουργει μια κατασταση που εχει αρχισει να επηρεαζει την καθημερινοτητα μας αρνητικα.Αρχικα ελεγα φαση ειναι θα περάσει αλλα νομιζω οτι χειροτερευει.Σκεφτομαι να μιλησω σε καποιον ειδικο αλλα οιφιλες μ που το συζητω(ειναι κ εκπαιδευτικοι προσχολικης μερικες)με λενε υπερβολικη κ οτι τα ιδια ελεγα κ τοτε που χτυπουσε τα παιδακια κ ηταν φαση.

 

Τι κανεις εσύ όταν αντιδρά έτσι; Μήπως θεωρεί ότι έτσι τον προσέχεις;

Παντως εγώ δε θα το αγνοούσα, και θα ξεκινούσα να ψάχνω τι μπορεί να τον ενοχλεί γενικότερα. Μήπως κάτι δεν πάει καλά στο σχολείο (μην βασιστείς στο ότι θα στο πει η νηπιαγωγός, ή ότι θα το ξέρει), όπως κάποιο παιδάκι τον πειράζει, βαριέται, είναι συχνά τιμωρημένο, δεν έχει παρέες, κάτι το τρομάζει; Αλλιώς, υπάρχει κάποιο θέμα στο σπίτι; Από καβγάδες με τον σύζυγο ως νέο αδερφάκι, μετακόμιση ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να τον ανησυχεί;

[kine]

Καλημέρα.

 

Δεν μπορώ να πως αν είναι φάση κι αν θα περάσει, αλλά ακόμη κι αν πρόκειται να περάσει, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κάποιος λόγος που είναι επιθετικό το παιδί.

 

Εγώ θα το έψαχνα. Οχι απαραίτητα με ειδικό (εσύ ξέρεις , αν χρειάζεστε τέτοιου είδους βοήθεια), αλλά μεταξύ σας. Μεταξύ εσού και του παιδιού. Κάτι τον ενοχλεί πολύ, κάπου νιώθει αδικημένος, έχει θυμό (για ποιο λόγο άραγε; ), κάτι του συμβαίνει σίγουρα. Διαμαρτύρεται και δεν μπορώ να δεχτώ ότι η διαμαρτυρία έχει να κάνει με το μπουφάν. Η συμπεριφορά σου είναι αυτή που τον ενοχλεί ή κάτι ανάλογο στον περίγυρο σας. Ψαξτο. Το παιδί σου ζητάει να το ακούσεις!

[Dragonfly]

Κοριτσια για τον μικρο μου σας εχω ξαναγράψει, 4,5 χρονων ζωηρουλης ,παλαιοτερα χτυπουσαμε κ παιδακια (το ξεπερασαμε αυτο)τωρά το θεμα μας ειναι ο θυμός .Θυμωνει με τα παντα που του λεω πΧ "κουμπωσε το μπουφαν σου" κ γινεται χαμος"με μαλωσες,δε σε θελω ,θα κανω αλλη μαμα,θα σε σκοτωσω"Δε σε μαλωσα του λεω ,στο θυμιζω για να μην κρυωσεις..τιποτα ηδη εχει παει στο δωματιο του κ δεν βγαινει.Κ αυτο οπως καταλαβαινετε γινεται πολλες φορες την ημερα για τα παντα.Εγω αφενος εχω αρχισει να κουραζομαι πολυ γιατι με φθειρει πολυ αυτο κ αφέτερου καταλαβαινω πως κατι στον τροπο μ πυροδοτει αυτην τη συμπεριφορα γιατι στο σχολειο του ειναι πολυ καλος καμια σχεση με αυτο που περιγράφω.Όλο το παραπανω σε συνδυασμο με το οτι θελει να γινεται το δικο του δημιουργει μια κατασταση που εχει αρχισει να επηρεαζει την καθημερινοτητα μας αρνητικα.Αρχικα ελεγα φαση ειναι θα περάσει αλλα νομιζω οτι χειροτερευει.Σκεφτομαι να μιλησω σε καποιον ειδικο αλλα οιφιλες μ που το συζητω(ειναι κ εκπαιδευτικοι προσχολικης μερικες)με λενε υπερβολικη κ οτι τα ιδια ελεγα κ τοτε που χτυπουσε τα παιδακια κ ηταν φαση.

 

Δεν θα ήταν κακό όπως λες να μιλήσεις με κάποιον ειδικό για να δείτε πως πρέπει να αντιμετωπίσετε την κατάσταση. Μπορεί ο ειδικός να σας βοηθήσει να βρείτε τα αίτια της συμπεριφοράς αυτής καθώς και να σας δώσει κάποιον πιο αποτελεσματικό τρόπο αντιμετώπισης. Ακόμα και φάση να είναι, θα πρέπει να χειριστείτε σωστά αυτή τη φάση για να μην διαιωνιστεί.

Υπάρχει οτιδήποτε άλλο στην συμπεριφορά του που να σας προβληματίζει;

[mkcm]

Συνήθως, όταν αλλάζει η συμπεριφορά του παιδιού κάτι υπάρχει από πίσω. Π.χ. εμένα η μεγάλη κάποια στιγμή είχε έντονες αντιδράσεις, θυμό, υπερένταση κι υπερκινητικότητα, αντιδρούσε στα πάντα. Η περίοδος εκείνη είχε συμπέσει με τη μετακίνηση μιας νέας παιδαγωγού στο τμήμα της, λόγω ασθένειας της τακτικής.

Προσπαθούσα να καταλάβω αν η αντίδρασή της είχε να κάνει μόνο με την αλλαγή προσώπου ή ίσως και με τη συμπεριφορά του προσώπου, αλλά άκρη δεν έβγαζα.

Με τα πολλά μίλησα με την παιδαγωγό, η οποία από μόνη της μου είπε ότι γενικά χρησιμοποιεί τη φωνή ως μέσο επιβολής. Πήρα αυτό το δεδομένο κι έκανα κουβέντα με το παιδί, έχοντάς το κατά νου. Πραγματικά, αυτό ήταν που ενοχλούσε το παιδί, επειδή όμως η δασκάλα "δικαιολογούσε" τις φωνές στα παιδιά ως "συνέπεια" για τη ζωηράδα τους, το παιδί θεωρούσε ότι εφόσον δικαιολογείται είναι και θεμιτό και γι' αυτό δεν το είχε αναφέρει.

Έγινε η σχετική συζήτηση με τη δασκάλα, απ' ότι μου είπε η ίδια υπήρχαν κι άλλες παρεμβάσεις από άλλους γονείς για την πρακτική της, το έκοψε και το παιδάκι μου ηρέμησε. Βέβαια, το θέμα αυτό μας έδωσε τη δυνατότητα να συζητήσουμε το ότι αν κάτι μας ενοχλεί ακόμα και αν το κάνει η δασκάλα, η μαμά, ο μπαμπάς, κλπ. το συζητάμε και δεν το θεωρούμε σωστό ή αδιαπραγμάτευτο.

[HOPE77]

Δεν θα ήταν κακό όπως λες να μιλήσεις με κάποιον ειδικό για να δείτε πως πρέπει να αντιμετωπίσετε την κατάσταση. Μπορεί ο ειδικός να σας βοηθήσει να βρείτε τα αίτια της συμπεριφοράς αυτής καθώς και να σας δώσει κάποιον πιο αποτελεσματικό τρόπο αντιμετώπισης. Ακόμα και φάση να είναι, θα πρέπει να χειριστείτε σωστά αυτή τη φάση για να μην διαιωνιστεί.

Υπάρχει οτιδήποτε άλλο στην συμπεριφορά του που να σας προβληματίζει;

 

Ο μικρος ειναι πολυ κοινωνικος,εχει παρέες απο μικρο κοιταζω να τον βγάζω εξω να κανει παρεα με παιδακια δεν με προβληματιζει κατι ουτε μου εχει πει κατι η νηπιαγωγος που την βλεπω να ενδιαφερεται κ της εχω εξηγησει την κατασταση ουτε οι κυριες του στις αλλες δραστηριοτητες.Μου λενε κατα λεξη να μη μας ξαναρωτησεις ολα καλα,τελειος.

Αυτο που φαινεται οτι δεν εχει καταλαβει (κ φταιμε μαλλον εμεις με την ασυνεπεια μας)ειναι η εννοια της τιμωριας-στερησης οταν κανει κατι άσχημο.Π.χ μιλησες ασχημα στη μαμα λυπαμαι δεν θα πας παιδικη χαρα."οχι μου λεει θελω να παω,εισαι κακια ολο με μαλωνεις κλπ"Του εξηγω πως δεν το λεω εγώ ετσι ειναι ο κανονας οταν κανουμε μια αταξια αλλα δεν το καταλαβαινει,θυμωνει που του στερησα την παιδικη χαρά κ γινεται ετσι ενας φαυλος κυκλος.

[Dragonfly]

"Του εξηγω πως δεν το λεω εγώ ετσι ειναι ο κανονας οταν κανουμε μια αταξια αλλα δεν το καταλαβαινει,θυμωνει που του στερησα την παιδικη χαρά κ γινεται ετσι ενας φαυλος κυκλος.

 

Μήπως είναι υπερβολικό το να του στερείς την παιδική χαρά για οποιαδήποτε αταξία κάνει; Η τιμωρία-συνέπεια πρέπει να είναι σχετική με την αταξία και να γίνεται άμεσα...

Δηλαδή δεν είναι σωστό το "πέταξες το φαγητό σου κάτω γι΄αυτό δεν θα πάμε στην παιδική χαρά το απόγευμα"... ή "μίλησες άσχημα, δεν θα πάμε παιδική χαρά..."... Με αυτόν τον τρόπο όλο και κάτι θα συμβαίνει μέσα στην μέρα και θα του στερείτε την βόλτα...

[ΑΡΓΚ]

Ο μικρος ειναι πολυ κοινωνικος,εχει παρέες απο μικρο κοιταζω να τον βγάζω εξω να κανει παρεα με παιδακια δεν με προβληματιζει κατι ουτε μου εχει πει κατι η νηπιαγωγος που την βλεπω να ενδιαφερεται κ της εχω εξηγησει την κατασταση ουτε οι κυριες του στις αλλες δραστηριοτητες.Μου λενε κατα λεξη να μη μας ξαναρωτησεις ολα καλα,τελειος.

Αυτο που φαινεται οτι δεν εχει καταλαβει (κ φταιμε μαλλον εμεις με την ασυνεπεια μας)ειναι η εννοια της τιμωριας-στερησης οταν κανει κατι άσχημο.Π.χ μιλησες ασχημα στη μαμα λυπαμαι δεν θα πας παιδικη χαρα."οχι μου λεει θελω να παω,εισαι κακια ολο με μαλωνεις κλπ"Του εξηγω πως δεν το λεω εγώ ετσι ειναι ο κανονας οταν κανουμε μια αταξια αλλα δεν το καταλαβαινει,θυμωνει που του στερησα την παιδικη χαρά κ γινεται ετσι ενας φαυλος κυκλος.

 

Mήπως τότε κάτι δεν πάει καλά με το συγκεκριμένο παιδί και το συγκεκριμένο τρόπο τιμωρίας; Μήπως ας πούμε χρειάζεται πιο άμεσες τιμωρίες ή συνέπειες; Μήπως κάτι άλλο ως μέθοδο;

Οταν λες "μίλησε άσχημα", τι εννοείς; Γιατί συνήθως αυτό απο κάπου το αντιγράφει το παιδί. Είτε από συγγενείς είτε από το σχολείο.

[vtgian]

Π.χ μιλησες ασχημα στη μαμα λυπαμαι δεν θα πας παιδικη χαρα."οχι μου λεει θελω να παω,εισαι κακια ολο με μαλωνεις κλπ"Του εξηγω πως δεν το λεω εγώ ετσι ειναι ο κανονας οταν κανουμε μια αταξια αλλα δεν το καταλαβαινει,θυμωνει που του στερησα την παιδικη χαρά κ γινεται ετσι ενας φαυλος κυκλος.

 

Αυτή είναι μια πολύ λάθος τιμωρία, ειδικά όταν εφαρμόζεται για άσχετα πράγματα. Η άσχημη συμπεριφορά του δεν έχει καμία σχέση με την παιδική χαρά, νιώθει ότι του στερείς κάτι άδικα. H φυσική επίπτωση του να σου μιλήσει άσχημα, είναι να σε στεναχωρήσει και να μην είσαι συναισθηματικά διαθέσιμη απέναντί σου. Δεν μπορεί να καταλάβει τι σχέση έχει αυτό με την παιδική χαρά. Αν μάλιστα αυτό γίνεται συχνά, έχει δηλαδή συνέπειες άσχετες με το τι έκανε, θα νιώθει συνεχώς αδικημένος και λογικό είναι να βγάζει τέτοια αντίδραση απέναντί σου, ενώ με τις δασκάλες όχι. Με το "εισαι κακια ολο με μαλωνεις" σου λέει ακριβώς αυτό. Νιώθει αδικία γιατί δεν καταλαβαίνει τι κακό κάνει.

 

Δε λέω ότι δεν πρέπει να υπάρχουν συνέπειες για τις πράξεις του, λέω μόνο ότι αυτές θα πρέπει να γίνονται κατανοητές. Πχ ρίχνει το παγωτό στο πάτωμα γιατί χαζεύει, την ώρα που έχεις να κάνεις χίλια δύο, ενώ του έχεις πει να προσέχει. Μία συνηθισμένη αντίδραση μέσα στον πανικό είναι "δε σου είπα να προσέχεις; το έριξες τώρα, δε θα φας άλλο". Λογικό ακούγεται. Το παιδί όμως α. στεναχωρήθηκε και αυτό με την απώλεια β. ξέρει ότι υπάρχει και άλλο παγωτό.

Άρα γιατί να μη φάει;

Αν αντί για "το έριξες, δε θα φας άλλο" πούμε "πω πω τι κρίμα που έπεσε το παγωτό σου! μπορείς να με βοηθήσεις να το καθαρίσουμε;" αρχικά αναγνωρίζουμε το συναίσθημα του παιδιού και του δίνουμε περιθώριο να κάνει λάθος (όπως και εμείς άλλωστε). Του εξηγούμε επίσης τη φυσική συνέπεια, πρέπει να καθαρίσουμε γιατί λερώθηκε το πάτωμα. Και να ζητήσει άλλο παγωτό, δεν το ακυρώνουμε, του εξηγούμε ήρεμα γιατί πρέπει πρώτα να καθαρίσουμε (πχ.για να μη γλιστρήσω) και μετά να ικανοποιήσουμε την ανάγκη του.

 

Σκέψου λίγο το είδος των τιμωριών που του βάζεις, δες υπο ποιες συνθήκες βγάζει το παιδί αρνητική συμπεριφορά και βελτίωσε ότι μπορείς.

[HOPE77]

Το ειδος των τιμωριων μου το προτεινε αναπτυξιολογος ως στερηση αυτου που του αρέσει.Αν δηλαδη μου μιλαει ασχημα τι πρεπει να κανω;Αρχικα φυσικα δεν το τιμωρω,του εξηγω οτι αυτο στεναχωρησε τη μαμα ,γιατι το ειπες ,ειμαι σιγουρη πως δεν το ηθελες κλπ κ οταν αυτο δε πιανει τοτε ναι πρεπει να υπαρξει τιμωρια.Οχι για τα παντα οπως λεει μια φιληπαραπανω.παιδια ειναι,οχι στρατιωτακια αλλα πρεπει να υπαρχουν ορια κ επιπτώσεις.Εγω νομιζω οτι εκει το εχω χασει του λεω οτι με αυτο που εκανες λυπαμαι αλλα εχασες το ταδε κ δεν το τηρω παντα αρα το παιδι δεν με παιρνει στασοβαρα.Δεν εχει καταλαβει την εννοια των φυσικων συνεπειων εξ ου και ο θυμος.Φροντιζω βεβαια να του εξηγω απο πριν τι θα γινει αν.....κατι σαν συμφωνια .

[ΑΡΓΚ]

Το ειδος των τιμωριων μου το προτεινε αναπτυξιολογος ως στερηση αυτου που του αρέσει.Αν δηλαδη μου μιλαει ασχημα τι πρεπει να κανω;Αρχικα φυσικα δεν το τιμωρω,του εξηγω οτι αυτο στεναχωρησε τη μαμα ,γιατι το ειπες ,ειμαι σιγουρη πως δεν το ηθελες κλπ κ οταν αυτο δε πιανει τοτε ναι πρεπει να υπαρξει τιμωρια.Οχι για τα παντα οπως λεει μια φιληπαραπανω.παιδια ειναι,οχι στρατιωτακια αλλα πρεπει να υπαρχουν ορια κ επιπτώσεις.Εγω νομιζω οτι εκει το εχω χασει του λεω οτι με αυτο που εκανες λυπαμαι αλλα εχασες το ταδε κ δεν το τηρω παντα αρα το παιδι δεν με παιρνει στασοβαρα.Δεν εχει καταλαβει την εννοια των φυσικων συνεπειων εξ ου και ο θυμος.Φροντιζω βεβαια να του εξηγω απο πριν τι θα γινει αν.....κατι σαν συμφωνια .

 

Επειδή αυτό είναι πολυ συνηθισμένο, και το έχω δει και στα δικά μου παιδιά με όλες τις παραλλαγές αντίδρασης, θα σου έλεγα τα εξής:

- πριν ξεστομίσεις την τιμωρία, κάνεις ένα διάλειμμα και σκέφτεσαι αν μπορείς να την τηρήσεις (αν θα αλλάξεις γνώμη σε 5', μην το πεις καθόλου), αν είναι τιμωρία για το παιδί ή για όλη την οικογένεια (π.χ. μια έξοδος που όλοι θέλατε) και αν είναι άμεση (πρέπει να γίνει τώρα σε αυτή την ηλικία, όχι μία ώρα ή μια μέρα μετά)

- αν αποφασίσεις να αλλάξεις τιμωρία παρόλα αυτά, εξηγησέ του ότι ανικαθιστάς την τιμωρία με μία άλλη, γιατι το ξανασκέφτηκες και το θεωρείς πιο δίκαιο. Ας πούμε αντί να χάσει τη βόλτα, δε θα πάρει παγωτό. Αλλά προσπάθησε να το κάνεις σπάνια, γιατί αλλιώς δε σε παίρνει στα σοβαρά

- δες αν μπορείς σιγά σιγά να βάζεις δουλειές αντί για άλλη τιμωρία. Ειναι άμεσο και νομίζω λειτουργεί καλύτερα: "Μου πόνεσε το κεφάλι με τις φωνές σου, αντί για τιμωρία, θελω να τακτοποιήσεις το σαλόνι, εγώ δεν μπορω πια, έχω πονοκέφαλο." Ο σκοπός είναι να νιώσει ότι κάτι κάνει για να φτιάξει τα πράγματα, ας την κάνει πρακτικά χάλια τη δουλειά

- δες ποιο είναι το κουμπί του, με κάτι μικρό και καθημερινό και άμεσο. Τα περισσότερα παιδάκια κατι έχουν π.χ. που θέλουν πάρα πολύ καθημερινά: αυτοκινητάκια, τάπες, ένα αγαπημένο καρτούν κλπ. Του λες ότι αυτά είναι προνόμια που χάνει για Χ χρόνο αν δε συμπεριφέρεται καλά. Συνήθως σε αυτή την ηλικία, αυτό πιάνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο και είναι κάτι απλό και σύντομο, γιατί μπορείς να ορίσεις την ώρα ανάλογα με το "αδίκημα". Δεν είναι πρώτη επιλογή για μένα, αλλά έχει συνήθως αποτέλεσμα αν έχεις απελπιστεί πια.

 

Ειδικά τη βόλτα δε θα την έβαζα ως τιμωρία, γιατί είναι εκτόνωση για τα παιδιά, και αν ένα ήδη εκνευρισμένο παιδί κλειστεί μέσα, θα τσιρίζει μέχρι το βράδυ! Οπότε άλλος τιμωρείται και όχι το παιδί...

[vtgian]

Δεν έχω χρόνο τώρα, θα προσπαθήσω να αναλύσω αργότερα. Εν συντομία, α. συμφωνώ με την Αγγεκ και β. ο αναπτυξιολογος δεν είναι κατάλληλος για τέτοιες οδηγίες και κακως δίνει κατευθύνσεις για θέματα ορίων και πειθαρχίας. Καλύτερα ζητήστε συμβουλή παιδοψυχολογου (κατά προτίμηση γνωσιακης κατευθυνσης και όχι συμπεριφορικης) που είναι και η ειδικότητα τους.

[Niki81]

Είναι βασικο να καταλάβεις και εσυ και το παιδι...τι είναι ο θυμος,ποτε θυμώνουμε,πως αισθανόμαστε όταν θυμώνουμε και πως διαχειριζόμαστε το θυμο μας.Να θυμασαι κι εσυ ότι ο θυμος είναι ένα φυσιολογικο συναισθημα.Αρα δεν μαλωνεις το παιδι επειδή θυμωσε...το θεμα είναι να τον βοηθήσεις να ξεπερναει το θυμο αυτό.

 

Δυστυχως και στο λεω με δικο μου πονο ψυχης τα παιδια μας μιμούνται.

 

Παρτε τα βιβλια..."Τα χερια δεν είναι για να χτυπάμε" και "Οι λεξεις δεν είναι για να πληγωνουμε".Είναι ωραια.Και βρες πρακτικούς τροπους να ηρεμουν τα ξεσπασματα του.

[mkcm]

Συμφωνώ με τη vtgian. Οι συνέπειες α) πρέπει να είναι άμεσες και β) αναλόγως το "παράπτωμα".

Επίσης, μπες λίγο στη θέση του παιδιού. Αν εσυ είσαι θυμωμένη κι ο άλλος σε τσκγκλαει απο πάνω δε φουντώνεις περισσότερο; όταν βλέπεις το παιδί εκβευρισμενο, θυμωμένο, εσύ να είσαι 1000 φορές πιο ήρεμη και να προσπαθεις να το αποφορτισεις. 1002 λόγοι μπορεί να πυροδοτούν τις εκρήξεις απο βιολογικές ανάγκες (κούραση, νύστα, πείνα, διψα) έως χημικές αντιδράσεις (πολύ ζάχαρη, κλπ.). Επίσης, πολλές συγκεκριμένες στοχευμενες δραστηριότητες σε αυτή την ηλικία βοηθούν. Το ελεύθερο παιχνίδι μετά από κάποιο σημείο τα κουράζει, βαριούνται. Χαρτοκοπτική, παζλ, ειδικά τετράδια δραστηριοτήτων για αυτές τις ηλικίες, διάβασμα και συζήτηση πάνω σε ένα βιβλίο επίσης είναι αναγκαία.

[kine]

Πολύ καλές και πρακτικές συμβουλές!

 

Μόνο μια ερώτηση: πρίν απ' όλα αυτά, έχεις απορρίψει κάθε ενδεχόμενο, να κάνεις πράγματα που τον αδικούν, πέρα από την φάση της τιμωρίας. Μήπως είναι ενοχλημένο μαζί σου το παιδί με κάτι και επειδή δεν μπορεί να το διακρίνει και να το πει, ξεσπά έντονα σε επουσιώδους σημασίας περιστατικά; (αν και δεν είναι καθόλου μικρής σημασίας η βόλτα!) .

 

Για να σου λέει ότι είσαι άδικη μαζί του, σημαίνει ότι όντως το αισθάνεται.

 

Αλλωστε, η τιμωρία έχει ως σκοπό να μάθει το παιδί να οριοθετεί κάποιες συμπεριφορές του. Αν είναι απλώς μια ποινή, χωρίς νόημα που να μπορεί να μετουσιώσει το παιδί στη συμπεριφορά του, τότε γίνεται αυτομάτως "εκδίκηση" και χάνει κάθε παιδαγωγικό επιχείρημα ως μέθοδος.

[HOPE77]

Κοριτσια σας ευχαριστω για τις απαντησεις σας.Τα έχω σκεφτει όλα οσα αναφερετε:οτι μπορει να εχει κατι μαζι μου,οτι μπορει να τον πολυ μαλώνω ,οτι κατι τον εκνευριζει κ παρατηρω τη συμπεριφορα του κ πιο πολυ(ισως κανω λαθος) κλινω προς το οτι θελει να γινεται το δικο του ,οταν θελει όπως θελει χωρις να τον νοιαζει εκεινη την ωρα κατι αλλό.π.χ καθε μερα μετα το σχολειο βλεπει ενα επεισοδιο της αγαπημενης του σειρας.Σημερα μ λεει θελω να δω δυο,οχι του λεω η γιατρος μας ειπε οτι δεν κανει να βλεπεις πολυ γιατι θα χαλασουν τα ματακια σου."Εισαι κακια,θυμωσα ,ειμαι πολυ θυμωμενος μαζι σ" κ μπορει να το λεει ολη μερα κ να βγαζει θυμο για κατι που του εξηγω πως εχει αδικο.Αυτου του ειδους η συμπεριφορα επαναλαμβανεται συχνα με αποτελεσμα καθε τόσο να βρισκει κατι "παραλογο" κ να θυμωνει μαζι μου.Προσπαθω να του εξηγω αλλα τις περισσοτερες φορες δεν καταλαβαινει.Το εχω προσπαθησει κ σε αλλες στιγμες,οταν ειμαστε πιο χαλαρα του στυλ"αυτο που εκανες σημερα καταλαβες οτι δεν ηταν σωστο κ στεναχωρησες τη μανουλα;"Τοτε το παραδεχεται αλλα παντα το ξανακανει.Όταν παραγινεται το κακο κ δεν μπορουμε καθολου να επικοινωνησουμε,χανω κ εγω την υπομονη μ αρχιζω φωνάζω οποτε τοτε γινομαι πραγματικα ¨κακια" κ ετσι υπαρει ενας φαυλος κυκλος.

[ninaki80]

Κοριτσι μου δεν νομιζω οτι υπαρχει παιδακι που να μην επαναλαμβανει μια κακια συνηθεια οπως δεν υπαρχει κ παιδακι που να μην θελει να γινεται το δικο του. Βεβαια αλλαζουν κ οι χαρακτηρες απο παιδι σε παιδι καποια παιδια ειναι πιο επιμονα καποια πιο χειριστικα καποια πιο φοβιτσιαρικα. Μαγικο κουμπι για να διορθωθει η συμπεριφορα ενος παιδιου δεν υπαρχει. Δοκιμαζεις τα παντα χωρις ομως υπερβολες φωνες κ νευρικοτιτα. Τα παιδια οταν μυρισουν νευρα ειναι σιγουρο οτι θα σε τσιγλισουν μεχρι τελικης πτωσης. Πρεπει να εισαι σταθερη σε αυτα που αποφασιζεις οταν λες οχι να σημαινει οχι κ οταν κατι γινει σωστα να επιβραβεβεις κ να του το θυμιζεις οτι τοτε που εγινε αυτο ειχες παραπανω ωφελη. Αν φυσικα παρατηρεις κατι αφυσικο που το ενστικτο σου σαν μανουλα λεει οτι κατι δεν παει καλα τοτε απευθυνεσε σε ειδικο.

[Niki81]

Κοριτσια σας ευχαριστω για τις απαντησεις σας.Τα έχω σκεφτει όλα οσα αναφερετε:οτι μπορει να εχει κατι μαζι μου,οτι μπορει να τον πολυ μαλώνω ,οτι κατι τον εκνευριζει κ παρατηρω τη συμπεριφορα του κ πιο πολυ(ισως κανω λαθος) κλινω προς το οτι θελει να γινεται το δικο του ,οταν θελει όπως θελει χωρις να τον νοιαζει εκεινη την ωρα κατι αλλό.π.χ καθε μερα μετα το σχολειο βλεπει ενα επεισοδιο της αγαπημενης του σειρας.Σημερα μ λεει θελω να δω δυο,οχι του λεω η γιατρος μας ειπε οτι δεν κανει να βλεπεις πολυ γιατι θα χαλασουν τα ματακια σου."Εισαι κακια,θυμωσα ,ειμαι πολυ θυμωμενος μαζι σ" κ μπορει να το λεει ολη μερα κ να βγαζει θυμο για κατι που του εξηγω πως εχει αδικο.Αυτου του ειδους η συμπεριφορα επαναλαμβανεται συχνα με αποτελεσμα καθε τόσο να βρισκει κατι "παραλογο" κ να θυμωνει μαζι μου.Προσπαθω να του εξηγω αλλα τις περισσοτερες φορες δεν καταλαβαινει.Το εχω προσπαθησει κ σε αλλες στιγμες,οταν ειμαστε πιο χαλαρα του στυλ"αυτο που εκανες σημερα καταλαβες οτι δεν ηταν σωστο κ στεναχωρησες τη μανουλα;"Τοτε το παραδεχεται αλλα παντα το ξανακανει.Όταν παραγινεται το κακο κ δεν μπορουμε καθολου να επικοινωνησουμε,χανω κ εγω την υπομονη μ αρχιζω φωνάζω οποτε τοτε γινομαι πραγματικα ¨κακια" κ ετσι υπαρει ενας φαυλος κυκλος.

 

Αυτο ακριβως εννοουσα οταν σουειπα οτι τα παιδι μας μιμουνται.Οταν εσυ στο θυμο σου φωναζεις...το ιδιο θα κανει και το παιδι γιατι ετσι το εμαθες να αντιδρα στο θυμο του...φωναζοντας.

 

Μαθε να διαλεγεις τις μαχες σου.Αν πχ το παιδι βλεπει καθε μερα ενα επεισοδιο και υπακουει σε αυτο...τη μια φορα που θα ζητησει να δει 2 ...οκ μπορεις να του κανεις το χατηρι...δεν ειναι και τοσο τραγικο.

 

Καφαλαβε οτι το παιδι ειναι μικρο..ειναι στην προσχολικη ηλικια..μην εχεις πολλες απαιτησεις.Προφανως σημερα θα σουπει ναι μαμα εχεις δικιο ηταν λαθος αυτκ που εκανα...αλλα αυριο θα το ξανακανει.Δε τοκανει επιτηδες...το κανειγιατινοητικα στην ηλικια του μεχρι εκει φτανει.

[aggeliki-sisi]

Φιλη μου ο θυμος ειναι δευτερογεννες συναισθημα το πρωτευον συναισθημα ειναι ο φοβος.Εχει φοβο γιατι ? Μηπως το μαλωνεις και το τιμωρεις χωρις λογο?Μηπως τον αδικής ή νιωθει οτι τον αδικής ?Εσυ ξερεις γιατι το παιδ σου νιωθει ετσι .Αλλαξε εντελωςτην συμνπεριφορα σου και καντο επευθυνο για τις επιλογες του .θα επαινεις τα θετικα του και ποτε δεν θα κρινεις τα ερνητικα του την ωρα που εχει εκνευριστει ,σε δευτερο χρονο θα του εξηγεις οτι η συμπεριφορα του εκεινη την στιγμη δεν ηταν οπως θα επρεπε και θα του εξηγεις πως επρεπε να φερθει.Πχ Κουμπωσε το μπουφαν σου ,αντικατεστησε το με το κανει κρυο και θα κουμπωσω το μπουφαν μου μηπως θες να το κουμπωσεις και εσυ? Αν σε δει να κουμπωνεσε εσυ θα μιμηθει την κινηση σου αν οχι την πωτη φορα την δευτερη την τριτη θα κανει οτι κανεις τα παιδια μαθαινουν με την μιμηση.Επισης ενας αλλος μηχανισμος που μαθαινουν τα παιδια ειναι με το πραδειγμα πχ θα του λες μια ιστορια οπου ηταν αρρωστος επειδη κρυωσε γιατι δεν ειχε φορεσει το μπουφαν του ή μια ιστορια με ενα αγαπημενο του ηρωα ή ζωακι οπου κρυωσε γιατι δεν φορεσε το μπουφαν (σαν παραμυθι δηλαδη) .

Καθε φορα που εχετε διαγωνια θα μπαινεις νοητα στην θεση του παιδιου να δεις τι αναγκη σου εκφραζει εκεινη την ωρα ,θα καλυπτεις την αναγκη του αλλως θα βρισκει τροπους για να την διεκδικει.Αν για οποιοδηποτε λογο δεν μπορεις να την καλυψεις θα αναγνωριζεις την αναγκη του και θα του εξηγεις γιατι δεν μπορει να γινει εκεινη την στιγμη πχ δεν θελω να φυγω απο τις κουνιες .εσυ πρεπει να του πεις καταλαβαινω οτι στεναζωριεσαι που πρεπει να φυγουμε απο τις κουνιες αλλα η ωρα περασε και αυριο θα ξαναερθουμε ,εχεις ακομα 5 λεπτα για να παιξεις και μετα θα φυγουμε εισαι συμφωνος? Την πρωτη ,μδευτερη φορα θα του φανε ιαναγνωστος αυτος ο μηχανοσμος στην πορεια ομως θα τον μαθει .Παντα οταν κλαιει θα του αναγνωριζεις το συναισθημα του και θα του εξηγεις.

 

Ενα αλλο λαθος ειναι να χτυπας στο συναισθημα του "στεναχωρησες την μανουλα" δεν πρεπει να το λες αυτο γιατι γινεσαι χειριστικη και ετσι του δειχνεις κακο παραδειγμα και θα γινει και αυτο χειριστικο .

 

Την τιμωρια αντικατεστησε την με την επιλογη και την φυσικη συνεπεια δηλαδη αν δεν θες να παιξουμε πρεπει να ακολουθησεις τους κανονες του παιχνιδιου αλλιως παιξε κατι αλλο μονος σου ή αν βρεξεις το μπλουζακι θα αναγκαστουμε να φυγουμε .

 

Μην φοβασαι να του πει οχι ακομα και αν κλαψει ,το οχι ομως να ειναι δικαιο και οταν κλαψει να του πεις οτι καταλαβαινω οτι δεν σου αρεσε αλλα ..... .Πρεπει να του φερεσαι σαν ξεχωριστει προσωπικοτητα με αναγκες ,γνωμη σαν να μιλουσες σε εναν φιλο σου .Το οχι σου ομως να ειναι οχι για να καταλαβει οτι το εννοεις .Επισης ειναι λαθος να του λες δεν θα παμε στις κουνιες γιατι ειναι μεγαλη τιμωρια για κατι μικρο που εκανε και ακουγεται σαν απειλη .Αν του πεις ομως πρεπει να μαζεψουμε τα παιχνιδια σου βοηθησε με γιατι χανουμε χρονο απο τις κουνιες ,θα το καταλαβει ή αν δεν θελει οσο εσυ μαζευεις να του λες μακαρι να με βοηθουσες γιατι τωρα θα ειμασταν στις κουνιες αντι για εδω τοτε θα σε βοηθησει ,Δωστου χρονο σε καθε καινουργια αλλαγη συμπεριφορας σου για να καταλαβει οτι κατι αλλαξε .Μην ξεχνας να επαινεις γι ατην προσπαθεια του ¨μοραβο που φερθηκες τοσα ομορφα στο σουπερ μαρκετ

 

Για να βοηθηθεις περισσοτερο ξεκινα διαβασμα ενα καλο βιβλιο ειναι το "Αναθρεφόντας τα παιδια μας αναθρεφουμε τους εαυτους μας "

[ΑΡΓΚ]

Κοριτσια σας ευχαριστω για τις απαντησεις σας.Τα έχω σκεφτει όλα οσα αναφερετε:οτι μπορει να εχει κατι μαζι μου,οτι μπορει να τον πολυ μαλώνω ,οτι κατι τον εκνευριζει κ παρατηρω τη συμπεριφορα του κ πιο πολυ(ισως κανω λαθος) κλινω προς το οτι θελει να γινεται το δικο του ,οταν θελει όπως θελει χωρις να τον νοιαζει εκεινη την ωρα κατι αλλό.π.χ καθε μερα μετα το σχολειο βλεπει ενα επεισοδιο της αγαπημενης του σειρας.Σημερα μ λεει θελω να δω δυο,οχι του λεω η γιατρος μας ειπε οτι δεν κανει να βλεπεις πολυ γιατι θα χαλασουν τα ματακια σου."Εισαι κακια,θυμωσα ,ειμαι πολυ θυμωμενος μαζι σ" κ μπορει να το λεει ολη μερα κ να βγαζει θυμο για κατι που του εξηγω πως εχει αδικο.Αυτου του ειδους η συμπεριφορα επαναλαμβανεται συχνα με αποτελεσμα καθε τόσο να βρισκει κατι "παραλογο" κ να θυμωνει μαζι μου.Προσπαθω να του εξηγω αλλα τις περισσοτερες φορες δεν καταλαβαινει.Το εχω προσπαθησει κ σε αλλες στιγμες,οταν ειμαστε πιο χαλαρα του στυλ"αυτο που εκανες σημερα καταλαβες οτι δεν ηταν σωστο κ στεναχωρησες τη μανουλα;"Τοτε το παραδεχεται αλλα παντα το ξανακανει.Όταν παραγινεται το κακο κ δεν μπορουμε καθολου να επικοινωνησουμε,χανω κ εγω την υπομονη μ αρχιζω φωνάζω οποτε τοτε γινομαι πραγματικα ¨κακια" κ ετσι υπαρει ενας φαυλος κυκλος.

 

 

To να θελει άλλο ένα παιδικό, είναι φυσιολογικό. Το να λέει ότι έχει θυμώσει, είναι απόλυτα φυσιολογικό, και θεμιτό κιόλας να εκφράζει τα συναισθήματά του. Μη δινεις απλά συνέχεια. Το ρωτάς π.χ. από πριν ποιο παιδικό θέλει να δει σήμερα, έρχεται η ώρα να τελειώσει, σου λέει "Θύμωσα", του λες ότι τον καταλαβαίνεις, κι εσύ θυμώνεις πολλές φορές και τέλος. Δε χρειάζεται να το αναλύσετε, ούτε να τιμωρηθεί. Νιωθει ήδη αδικημένος για το παιδικό, αν τον τιμωρήσεις κιόλας, απλά δε νομίζω ότι περνά κανένα μήνυμα, νιώθει ότι τιμωρείται χωρίς λόγο.

Ασχετο, αλλα πόσο κρατά αυτό το επεισόδιο; Γιατί αν είναι από αυτές τις σειρές που έχουν καπάκι 2-3 ιστορίες των 5-10 λεπτών, ίσως όντως νιώθει ότι του κόβεις τη χαρά στη μέση, αφου δεν έχει τελειώσει αυτό που έβλεπε.

[HOPE77]

Koριτσια ευχαριστω γιατις απαντησεις σας.Το θεμα δεν ειναι να του κανω το χατηρι που ετσι κ αλλιως τοκανω πολλες φορες αλλα να μαθει πως δεν μπορει να κανει ο,τι θέλει.Φυσικα κ δεν τον θελω στρατιωτακι αλλά τον θελω με ορια που τα παραβαινουμε καποιες φορες ως επιβράβευση της συμπεριφορας του.Αλλα φοβαμαι πως δοκιμαζει τα ορια μ του λεω οκ κανοντας μια παραχωρηση κ μετα θέλει κ αλλη κ αλλη κλπ.Προσπαθω να το ελεγχω ,μερικες φορες το χανω ισως κ με τον τροπο μου γιατι πιστεψτε με ειναι πολυ δυσκολο να αντιδρα σε ο,τι του λες κ να πρεπει μονιμως να εξηγεις κ να προσπαθεις να τον πεισεις για τα πάντα.Τώρα που τα σκεφτομαι με ηρεμια τα βαζω σε μια σειρά.Αλλα οταν αρχιζει να μην θελει να πλυθει,να φαει βρωμικος ,οταν μου αφηνει το χερι στο δρομο-χθες για να τρεξει,οταν δε θελει να κατουρησει πριν παει σχολειο οταν ξερω οτι εχει τοτε τα ψιλοχανω.Το ξερω πως φταιω εγώ.Τα παιδια δεν φταινε ποτε απλα αλλα ειναι πιο ευκολα κ αλλα πιο δύσκολα,προφανως δεν εχω βρει το κουμπι του κ καποιες μερες ειναι πολυυυυ δύσκολες .Μετα με πιανουν οι τυψεις κ ολο αυτο με καταρρακωνει

[ΑΡΓΚ]

Koριτσια ευχαριστω γιατις απαντησεις σας.Το θεμα δεν ειναι να του κανω το χατηρι που ετσι κ αλλιως τοκανω πολλες φορες αλλα να μαθει πως δεν μπορει να κανει ο,τι θέλει.Φυσικα κ δεν τον θελω στρατιωτακι αλλά τον θελω με ορια που τα παραβαινουμε καποιες φορες ως επιβράβευση της συμπεριφορας του.Αλλα φοβαμαι πως δοκιμαζει τα ορια μ του λεω οκ κανοντας μια παραχωρηση κ μετα θέλει κ αλλη κ αλλη κλπ.Προσπαθω να το ελεγχω ,μερικες φορες το χανω ισως κ με τον τροπο μου γιατι πιστεψτε με ειναι πολυ δυσκολο να αντιδρα σε ο,τι του λες κ να πρεπει μονιμως να εξηγεις κ να προσπαθεις να τον πεισεις για τα πάντα.Τώρα που τα σκεφτομαι με ηρεμια τα βαζω σε μια σειρά.Αλλα οταν αρχιζει να μην θελει να πλυθει,να φαει βρωμικος ,οταν μου αφηνει το χερι στο δρομο-χθες για να τρεξει,οταν δε θελει να κατουρησει πριν παει σχολειο οταν ξερω οτι εχει τοτε τα ψιλοχανω.Το ξερω πως φταιω εγώ.Τα παιδια δεν φταινε ποτε απλα αλλα ειναι πιο ευκολα κ αλλα πιο δύσκολα,προφανως δεν εχω βρει το κουμπι του κ καποιες μερες ειναι πολυυυυ δύσκολες .Μετα με πιανουν οι τυψεις κ ολο αυτο με καταρρακωνει

 

Μα δε χρειάζεται να διαπραγματευτείς, να τον πείσεις ή να τον τιμωρήσεις για τα πάντα. Δε χρειαζεται καν να του αρέσει. Δε θέλει να πλύνει τα χέρια, δε θα φάει π.χ. Θέλει να φάει κάτι που δεν κάνει κλπ, δεν του το δίνεις, δε χρειάζεται να του αρέσει ηαπόφασή σου. Το εξηγείς μία φορά, και τέλος, δεν πρέπει να πάρεις έγκριση. Στο δρόμο, ή σε επικίνδυνες καταστάσεις, την ώρα που συμβαίνει, θα τον έπαιρνα σηκωτό ή θα τον έπιαν με τη βία, μεταξύ του να είμαι "βάρβαρη" και να το σκάσει να σκοτωθεί, προτιμάω το πρώτο. Μετα του εξηγεις με ηρεμία πόσο επικίνδυνο είναι και ότι αυτό είναι όντως λόγος να μην πηγαίνει στην παιδική χαρά ούτε άλλη βόλτα, αν είναι να κινδυνεύει. Εδω η βόλτα είναι μία λογική συνέπεια, και ταιριάζει και με τη σοβαρότητα της κατάστασης.

[Josephine]

Αγαπητή φίλη, πέρα από τις εξαιρετικές συμβουλές που σου έγραψαν τα κορίτσια παραπάνω, αν έχεις όρεξη και χρόνο ένα πραγματικά υπέροχο βιβλίο που θα βοηθούσε είναι το ακόλουθο:

 

Ο θυμός των παιδιών, Marcoli Alba

 

Διαβάζεται εύκολα μέσα από ενδεικτικά παραμύθια και θα σε βοηθούσε να κατανοήσεις πολλά πράγματα σχετικά. Σε κάθε περίπτωση, μπράβο που αναζητάς λύσεις και έχεις εξελιγμένη διαίσθηση για να "πιάνει" τα οποιαδήποτε προβλήματα περνάτε και φυσικά να τα ξεπερνάτε.

[HOPE77]

Πριν κανα δυο εβδομαδες πηγαμε να δουμε τους γονεις μου(σε αλλη πόλη)Αφου τους ειδε λιγο κ χαζοεφαγε ειχε στην τηλεοραση το αγαπημενο του έργο το οποιο για να δει δεν επρεπε εμεις να μιλαμε για να ακουει αν κ ηταν ξενο.Εγω προσπαθησα να του τραβηξω την προσοχη αφενος οπως γιατι δε μας λες το ποιημα σου ,πες στη γιαγια κ στον παππου να νεα σου κλπ ,θελεις να παιξουμε κατι αλλο κ να δουμε το εργο σε dvd το βραδυ κ τελος του προτεινα να παμε στην αλλη τv στο δωματιο ν μιλησουν λιγο οι γονεις μ με τον άνδρα μου.Τιποτα.ηθελε να δει το εργο στο σαλονι κ εμεις να μη μιλαμε.Κλεινουμε τηντηλεοραση παταει εν κλαμα ,ενας χαμος εγινε μεσημεριατικα ο ανδρας μ τα πηρε τον πηραμε κ φυγαμε.Χαλια η μερα.

Σας το περιγραφω γιατι ειναι χαρακτηριστικο παραδειγμα του τι γινεται ευτυχως οχι συνεχεια αλλα συχνα

[Dragonfly]

Πριν κανα δυο εβδομαδες πηγαμε να δουμε τους γονεις μου(σε αλλη πόλη)Αφου τους ειδε λιγο κ χαζοεφαγε ειχε στην τηλεοραση το αγαπημενο του έργο το οποιο για να δει δεν επρεπε εμεις να μιλαμε για να ακουει αν κ ηταν ξενο.Εγω προσπαθησα να του τραβηξω την προσοχη αφενος οπως γιατι δε μας λες το ποιημα σου ,πες στη γιαγια κ στον παππου να νεα σου κλπ ,θελεις να παιξουμε κατι αλλο κ να δουμε το εργο σε dvd το βραδυ κ τελος του προτεινα να παμε στην αλλη τv στο δωματιο ν μιλησουν λιγο οι γονεις μ με τον άνδρα μου.Τιποτα.ηθελε να δει το εργο στο σαλονι κ εμεις να μη μιλαμε.Κλεινουμε τηντηλεοραση παταει εν κλαμα ,ενας χαμος εγινε μεσημεριατικα ο ανδρας μ τα πηρε τον πηραμε κ φυγαμε.Χαλια η μερα.

Σας το περιγραφω γιατι ειναι χαρακτηριστικο παραδειγμα του τι γινεται ευτυχως οχι συνεχεια αλλα συχνα

 

Κακώς το διαπραγματευόσουν τόση ώρα και τον ρωτούσες "μήπως θέλεις εκείνο, μήπως θέλεις το άλλο".

Η σωστή αντιμετώπιση (κατά τη γνώμη μου) θα ήταν: "ή πήγαινε μέσα να το δεις ή κάτσε εδώ αλλά εμείς θα μιλάμε κανονικά. Αν συνεχίσεις την γκρίνια δεν θα το δεις καθόλου". Αν συνέχιζε, θα κλείνατε την τηλεόραση όπως και κάνατε, αλλά δεν θα σηκωνόσασταν να φύγετε (δεν τον τιμωρείτε με αυτόν τον τρόπο. Εκείνος σας τρέχει). Θα αγνοούσατε το ξέσπασμά του.