Josephine

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    583
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

  • Days Won

    3

Josephine last won the day on Μάιος 10

Josephine had the most liked content!

Συνεισφορα στο φορουμ

197 Good

2 ακόλουθοι

Περισσότερα για την/τον Josephine

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Έτσι είναι όπως τα λες. Δεν ήθελα να το θέσω τόσο ρητά για να μη σε στεναχωρήσω, αφού πολλές μαμάδες λίγο πολύ εξαρτόμαστε από baby sitters. Όμως είναι η αλήθεια πως από τις 20 περίπου κοπέλες γνωστών, στη γειτονιά, στο κέντρο δημιουργικής που πάμε, που φέρνω στο μυαλό μου, καμία δεν δείχνει τη ζωντάνια και την προθυμία που θα έδειχνε μια μαμά στο παιδί της. Είναι διεκπεραιωτικές, κυρίως με το που περάσει ο χρόνος και η μαμά δεν είναι μαζί. Δεν υποτιμώ, αντιθέτως σέβομαι το επάγγελμα αυτό και τη δυσκολία του (αφού ως μαμά το βιώνω καθημερινά), όμως είναι αλήθεια και είναι λυπηρό να έχεις να κάνεις με παιδιά και να είσαι ψυχρός επειδή δεν σε βλέπουν. Στο κέντρο δημιουργικής απασχόλησης που τα έφερναν νταντάδες, χάζευαν στο κινητό τους και στο τέλος τα παιδάκια βαριούνταν. Στην παιδική είχαν κάνει παρέα οι κοπέλες και τα παιδιά απλώς δέχονταν παρατηρήσεις, αλλά όχι ουσιαστικό παιχνίδι. Και σίγουρα μια κοπέλα θέλει να "ξεφύγει" και για μισή ωρίτσα στην παιδική και να πει μια ενήλικη κουβέντα, αλλά δεν υπάρχει το ουσιαστικό ενδιαφέρον να κάνει το παιδάκι να περάσει καλά. Μόνο μία μου έρχεται στο μυαλό που κουβαλούσε ένα σωρό παιχνίδια και έφτιαχνε παρέα στο παιδί, τραγουδούσε και ήταν γελαστή. Ήταν μια νεαρή που μόλις τελείωνε τις σπουδές της. Κι εγώ τελικά σε μικρή κατέληξα, γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και δεν το μετάνιωσα (ενώ αρχικά έβλεπα μόνο 35+ λόγω της ασφάλειας και της ωριμότητας). Οι μεγάλες κυρίες πάλι ήταν στοργικές και φροντιστικές, όμως δεν θεωρούσαν κομμάτι του ρόλου τους το ουσιαστικό παιχνίδι με το παιδί (όχι όλη την ώρα φυσικά, προς θεού). Η συμβουλή μου είναι να την ζήσεις 1-2 εβδομάδες με το παιδί, να μην την αφήσεις μόνη στην αρχή, να δει τη γονεϊκότητά σου και κυρίως να δεις εσύ πόσο προσαρμοστική είναι σε αυτό το στυλ και ποιο είναι το δικό της στυλ. Επίσης, να δεις την αντίληψή της σε θέματα ασφαλείας, πράγμα το οποίο δεν καλύπτεται με λόγια και περιγραφές αλλά το βλέπεις μόνο στην πράξη, το πόσο γρήγορη και σβέλτη είναι. Είδα παιδαγωγούς πολύ αυστηρές απ' την ιδιοσυγκρασία και τα πιστεύω τους, που δεν μου έκαναν και δεν επρόκειτο να αλλάξουν οποιαδήποτε υπόδειξη κι αν έκανα εγώ. Επίσης, είδα κυρίες που τους έλειπε η μόρφωση, αλλά ήταν πρόσχαρες και στοργικές σαν γιαγιάδες. Οπότε οι υποδείξεις σου ως ένα βαθμό φυσικά θα παίξουν ρόλο, δεν θα αλλάξουν όμως το στυλ και την ιδιοσυγκρασία μιας γυναίκας. Η γνώμη μου είναι ότι ο παιδικός είναι καλύτερος, έχοντας δοκιμάσει φυσικά και τα δύο (έχουμε κοπέλα και είμαστε πολύ ευχαριστημένοι εδώ και ενάμιση χρόνο, είμαστε όμως μαζί της όλο το διάστημα, δεν μένει μόνη με τα παιδιά γιατί είναι δύο και πολύ ζωηρά και δεν τα κάνεις καλά). Και όταν λέω ο παιδικός καλύτερος, έχω γνώση και έχω διαβάσει άπειρη παιδαγωγική θεωρία για την σχέση ένας προς έναν σε αυτές τις ηλικίες. Και πάλι επιλέγω παιδικό όμως, γιατί οποιαδήποτε φρέσκια κοπέλα, δραστήρια, αξιαγάπητη και με ιδέες δεν φτάνει έναν καλό παιδικό στην ουσιαστική απασχόληση και στην επαφή με παιδάκια, για παιδιά κυρίως 2 ετών και άνω που χρειάζονται πραγματικά δημιουργικές ιδέες για να περάσουν καλά και να έρθουν σε επαφή με ερεθίσματα.
  2. Ένα τεταρτάκι το πρωί πριν την αναχώρησή μου έρχεται η δική μας κοπέλα, ίσα για να ετοιμαστώ και να φύγω (και μισάωρο αν έχεις αυτή την πολυτέλεια, εγώ είμαι γρήγορη). Εάν είναι σταθερή με προοπτική ετών φυσικά πληρώνεται με τον μήνα. Εμείς, πέρα απ' το μηνιάτικο, πληρώνουμε με την ώρα κάποια βράδια το μήνα που θέλουμε να βγούμε οι γονείς. Ακόμα κι η πιο δραστήρια κι αξιαγάπητη κοπέλα είναι κι αυτή άνθρωπος, θα 'χει τις καλές και τις κακές ημέρες. Φτάνει να ρίξεις μια ματιά στην παιδική στις άλλες κυρίες/κοπέλες που φροντίζουν τα άλλα παιδιά: γελάνε; τους τραγουδάνε; τους φτιάχνουν παρεάκι στην παιδική; ασχολούνται ουσιαστικά; μιλάνε, εξηγούν, παίζουν; είναι πρόσχαρες; Η πλειοψηφία δυστυχώς συζητάει με άλλους ενήλικες ή χαζεύει στο κινητό. Είναι ζήτημα να βρεις διαμάντι! Όλοι έχουν δικαίωμα και στις κακές τους ημέρες φυσικά, έχε όμως στο πίσω μέρος του μυαλού σου ότι μετά το πέρας μερικών μηνών θα ελέγξεις αν έχει παραχαλαρώσει και βάζει παιδικά, τηλεόραση, μπισκότα ή δεν "συνδέεται" στον τρόπο που ασχολείται με το παιδί.
  3. Αγωνιστικούς χαιρετισμούς και κουράγιο μπήκα να πω! Περαστικά στις μικρούλες. Η αλήθεια είναι πως και να τηρούνται οι κανόνες υγιεινής στον σταθμό, η έννοια καταντά ευφημισμός. Στον σταθμό τον δικό μας (που δεν φημίζεται και για την αυστηρή τήρηση όρων υγιεινής), π.χ. παρ' όλο που όλα είναι ορθάνοιχτα χειμώνα-καλοκαίρι, πλένουν και χεράκια 1-2 φορές τη μέρα, όχι παραπάνω, αν δείτε πώς ανταλλάσσουν φαγητά και ψωμιά την ώρα του φαγητού, μέχρι και ποτηράκια έχω δει τα παιδιά μεταξύ τους να ανταλλάσσουν και αυτό δεν ήταν φυσικά θέμα σταθμού, αλλά αυτά τα μούτρα κάνουν ό,τι τους κατέβει! Ε, δεν θέλει και πολύ. Επίσης, γέλια, φωνές, φτυσίματα και φταρνίσματα μες στη μούρη ή στον συνωστισμό του σχολικού, οι ιώσεις πάνε κι έρχονται! Το μόνο που σώζει τα δικά μου είναι ότι βρίσκονται πολύ στην αυλή, σχεδόν όλη μέρα, και έτσι φαντάζομαι γλυτώνουν πολλά μικρόβια με το παιχνίδι έξω. Μετά, για τις αντιβιώσεις, όντως δεν έτυχε να πάρουν ποτέ, ακόμα και σε 5ήμερο πυρετό λόγω των εξετάσεων που μας έστελνε η παιδίατρος να κάνουμε. Είναι ελάχιστες οι φορές που θα κολλήσει κάποιο παιδί μικρόβιο, ακόμα και για τα μικρόβια η αντιμετώπιση με αντιβίωση είναι μόνο για πολύ συγκεκριμένα, όχι για όλα. Τους τελευταίους δυο μήνες δεν έχω παρατηρήσει ίωση πια (εμφανή τουλάχιστον, με πυρετό, γιατί από βήχα δεν έχουμε παράπονο!). Απ' την άλλη, έχω φίλες που ο παιδίατρος δίνει αντιβίωση για υγρό στο αυτί ας πούμε, έτσι χωρίς πόνο παιδιού, χωρίς εξετάσεις, χωρίς τίποτα. Βέβαια, που λες 9 φορές στους 10 μήνες, ε και ο δικός μου (και μαζί και ο μικρός) πρέπει να χει αρρωστήσει 14 φορές σε 8 μήνες, αλλά δεν τα βίωσα τραγικά μιας και ούτε υψηλό πυρετό έκανε ούτε φάρμακα πήρε. Μόνο ορούς. Η γαστρεντερίτιδα, που την πέρασε 2-3 φορές, ήταν αυτό που μας ταλαιπώρησε θα έλεγα περισσότερο, κι αυτό μόνο στο κομμάτι των εμετών που κράτησε λίγο, γιατί κατά τ' άλλα όταν βλέπεις το παιδί κεφάτο ε όσο να 'ναι καταλαβαίνεις ότι αυτό μια χαρά περνάει, εμείς το δραματοποιούμε. Γι' αυτό νομίζω σου έχουν πέσει πολλά και τα βιώνεις λίγο πιο δραματικά απ' όσο είναι. Σε 2 εβδομάδες θα δεις θα τα βλέπεις όλα εντελώς διαφορετικά. Και η μεγάλη θα πάρει τον δρόμο της σε θέματα ομιλίας, ήδη φαίνεται να είστε σε πολύ καλό δρόμο. Μην σε νοιάζει καθόλου για δραστηριότητες που χάνετε, αυτά είναι εντελώς έξτρα και πολυτέλεια, μόλις ορθοποδούν από πυρετό παιδική χαρά ή βόλτα έξω με αυτόν τον καιρό να ξεσκάνε και δεν θα πάθουν τίποτα. Του χρόνου θα είστε καλύτερα!

  4. Διαφημίσεις


  5. @anemoni1989, ετσι για να σε παρηγορήσω κ να προβάλω κ την αντίθετη οπτική, ο δικος μου μικρος μηνών 7, οταν ξεκίνησε ο μεγάλος παιδικο, περασε όλη τη χρονιά με μονο βηχα-μυξες κ ουτε πυρετο δεν εκανε. Ο μεγαλος εκανε πυρετο 2 φορες 38,5 μεγιστο κια γαστρεντερίτιδα. Αν εξαιρέσεις το πρώτο σοκ που το μωρο μας αρρωστησε κ δεν μπορούσε να μιλησεο, μετα ειχαμε τους ορους καθημερινοτητα κ δεν ξανααγχωθηκαμε ιδιαίτερα. Ουτε αυτια ουτε τίποτα, κ κανενα απ τα δυο δεν πηρε ποτέ αντιβίωση μεχρι τωρα (3,5 ετων κ 15 μηνών). Ασε που κτ θα κολλουσε ουτως η αλλως λογικα κ απο σενα που θα επιστρέψει ς δουλειά αν καταλαβα καλά. Οπότε μπορεί να παει κ ανελπιστα καλα κ σας το εύχομαι! K διορθώνω: τη μιση χρονια με βηχα-μυξες, την υπολοιπη τώρα απολύτως τίποτα.
  6. Πω πω πραγματικα, σε ποσους σταθμους δεν συναντησα αυτη τη μυρωδια κλεισουρας, φαγητου κ σπιτιου που δεν αερίζεται! Κ απορούσα, ελεγα τους γονείς που έρχονται να τα πάρουν το μεσημέρι δεν τους ενοχλεί να πουν κτ; Πάντως, για τον προαυλισμο, στην ηλικία 1-1,5 ετους δεν είναι καθοριστικο το αν ενα παιδακι δεν λαμβανει απ τις 8 ωρες που περνάει εκει περα ερεθίσματα απ τη φυση κ το παιχνίδι εξω; Είναι απ τα πιο σημαντικά κριτήρια για μενα, κ παρ ολο που κ η διατροφή ειναι ουσιώδης στην παιδική ηλικία, θα τη θυσίαζα μπροστά στο καθημερινό παιχνιδι στην αυλή.
  7. Έλα, @marakiz, εύχομαι να πάνε όλα καλά με το δεύτερο μπεμπάκι! Αν είναι και ο δικός μου σίγουρα θα πάνε όλα με τον καλύτερο ιατρικά τρόπο για σένα και το μωράκι. Πάντως το Λητώ είναι άψογο κατ' εμέ.
  8. Καλημέρα! Ναι, @kotsifikos, κι εγώ την εγγραφή εννοώ, που συνήθως την προκαταβάλλεις όταν το αποφασίσεις.
  9. Σε καμια 10ρια παιδικους που εψαξα παντα ζητουν προκαταβολή η εγγραφή την πρωτη χρονιά.
  10. Και κατά βάση, άσχετα με όσα ισχύουν νομικά ή τι μπορεί να επικαλεστεί, είναι θέμα φιλότιμου. Αν δεν είναι φιλάργυρη και έχει "τσίπα" κατά το κοινώς λεγόμενο θα πρέπει να τα δώσει. Τα 200 ε θα τη σώσουν;
  11. Aν οι γονείς δεν εργάζονται και οι δύο και μένουν σπίτι να ασχολούνται όλη μέρα με δουλειές σπιτιού και εργασίες στον κήπο φυσικά και δεν θα πολυβαρεθεί ένα παιδί. Αν το παιδί μένει κάθε μέρα, όλη μέρα με τη μαμά και το μωράκι και το μόνο που κάνουν είναι να πηγαίνουν μέχρι την κοντινή παιδική χαρά κάθε μέρα, ανεξαρτήτως καιρού φυσικά (δεν πιστεύω να παίζει πουθενά το μέσα κάθε μέρα, και να μην αρέσει σ' εσένα, θα σ' το επιβάλλουν τα νήπια με την ενέργειά τους), φυσικά και θα βαρεθεί. Το παιδί θέλει όχι μόνο παραστάσεις να αλλάζει, αλλά και πρόσωπα να αλλάζει. Επίσης, κάθε μα κάθε παιδί -και το πιστεύω απόλυτα- προτιμάει πολύ περισσότερο από κάθε παιχνίδι να καθαρίσει και να πλύνει χόρτα και λαχανικά για το μαγείρεμα, να πλύνει τα μπαλκόνια με τους γονείς, να ποτίσει τα λουλούδια, να πλύνει το αμάξι, να φτιάξει μαρμελάδα. Κάθε βιωματική δραστηριότητα είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσα, όπως επίσης και οι κουβέντες που ξεκινούν σε τέτοιες δραστηριότητες που σε απορροφούν και σε κάνουν να αισθάνεσαι χρήσιμος. Όλη αυτή η κουβέντα γίνεται θεωρητική, όταν δεν λαμβάνεις υπ' όψιν αν οι γονείς εργάζονται, αν ο ένας γονέας λείπει όλη μέρα και είναι πίσω ένας μόνο με δύο ή και τρία παιδιά, πόση ενέργεια έχουν να επιδοθούν σε δουλειές μέσα στο σπίτι καθημερινά, αν το σπίτι είναι στην Κυψέλη ή στην επαρχία, ποιες είναι οι βόλτες τους με το παιδί εκτός σπιτιού, ποιος φροντίζει το παιδί εναλλακτικά όταν οι γονείς λείπουν και πόσο κατάλληλος είναι. Τότε μπαίνει στην εξίσωση ο παιδικός και μόνο τότε. Και τότε πιθανότατα είναι και η καλύτερη λύση.
  12. Δεν είναι κ τόσο μπερδεμα, @Έσπερος, μπορείς να δοκιμάσεις αυτο που καναμε εμεις. Ειχαμε μια κοπελα από οταν εμεινα έγκυος στο 2ο, που τη λατρεύουν τα παιδιά, κ στειλαμε τον μεγαλο παιδικο οταν ο μικρός έγινε 7 μηνών. Αποφύγαμε κ τις φοβερές ιώσεις κ επιπλέον ο μεγάλος ηταν πια πολύ ετοιμος να βγει απ' το σπίτι.
  13. Μετα απο 2,5-3 χρόνια έξω απ' τον επαγγελματικό χώρο κ ολα τα χρόνια με εγκυμοσύνες, θηλασμους, παρα τη μεγάλη ευτυχία μου, ουτε κ εγω ήμουν. Πρώτα με τον παιδικο, που αναπνευσαμε κ εγω κ το παιδί, μεγαλωσε ο κύκλος του κ πλούτισε η μερα του (γτ με το νεογέννητο αδερφακι βαρεθηκε κ αυτος το σπίτι-παιδικη, έπηξε το παιδί), επειτα με τη δουλειά, αισθανθηκα πλεον πάλι ολοκληρωμένη. Νομίζω ολοι χρειαζόμασταν εναν προσωπικό χώρο εκτος σπιτιού κ ακομα κ αν δεν ισχύει αυτο για το καθε παιδί στην ιδια ηλικία, σιγουρα κ μονο η ισορροπία που φέρνει στη μαμά εχει ξεκάθαρα όφελος κ για τη δυάδα. Καλά, για φροντιστή που το κραταει ολες τις ώρες μέσα, πραγματικα κ εγω δεν ξερω τι προσφέρει. Ακομα κ η γιαγιά, που τη θεωρω τη δευτερη καλύτερη λυση μετα τη μαμα.
  14. Θα σου πρότεινα να δεις τον Dorothy Snot στην πλατεία Κυψέλης. Δεν έχω προσωπική εμπειρία, είναι όμως ένας σταθμός που εστιάζει στη βιωματική μάθηση. Κι αφού δεν μπορείς να πας από κοντά σε πολλούς, παρακολούθησε τις δράσεις στους στο φβ και τα βίντεό τους. Πλέον μπορείς να αποκομίσεις μια πολύ ζωντανή εικόνα για το τι γίνεται σε έναν παιδικό, στο θέμα των δραστηριοτήτων και των εγκαταστάσεων τουλάχιστον.
  15. Τότε θα μιλούσα απευθείας με τον παιδικό, σίγουρα μπορεί και αργότερα σε συνεννόηση με τις δασκάλες. Σε εμάς τουλάχιστον, στον δήμο, αν πάρεις και συνεννοηθείς μπορείς να ξεκινήσεις λίγους μήνες αργότερα. Στην περίπτωσή σας όμως, δεν θα τον πήγαινα ούτε στους 2-3 μήνες του μωρού καταχείμωνο κιόλας. Θα το άφηνα για του χρόνου. Το άλλο που πρέπει να ζυγίσεις βέβαια είναι τι βοήθεια θα έχεις με τα δυο στο σπίτι. Θα έχεις; Θα εξασφάλιζα μια βοήθεια για φέτος και παιδικό από του χρόνου. Εννοώ από γιαγιάδες, γιατί κοπέλα φαντάζομαι θα 'ναι δύσκολο.
  16. Ναι, στην πρώτη ερώτηση έχει να κάνει και με τη σωστή στιγμή που έρχεται η συναισθηματική ωριμότητα, όχι με την ενασχόληση ή μη των γονέων. Τι να κάνουμε, όσο κι αν ασχολούμαστε κάποια πράγματα είναι και θέμα ηλικίας και είναι σημαντικά για την ένταξη σε τάξη. Όχι δηλ. με το ψαλιδάκι, αλλά με το πόσο είναι έτοιμο να εμπλακεί σε φιλίες και να ενδιαφέρεται να συνάψει δεσμούς με άλλα συνομήλικα. Στο δεύτερο συμφωνώ κι εγώ μαζί σου, η βιωματική συνύπαρξη με τη μαμά είναι το ιδανικό. Μετά όμως έρχονται και άλλοι παράγοντες που κάνουν τη συζήτηση του πότε είναι σωστό να πάει εντελώς θεωρητική: στην περίπτωση που η μαμά δεν είναι πια ισορροπημένη από την ατελείωτη συνύπαρξη όλη μέρα με το παιδί ή σε περίπτωση που η μαμά δεν είναι διαθέσιμη, είναι οι εναλλακτικοί φροντιστές πραγματικά καλύτεροι από έναν παιδικό; Ποιοι είναι και πόσο ασχολούνται και πώς και πόσο κατάλληλοι είναι φυσικά; Το γνωστικό δεν είναι τόσο σημαντικό. Το σημαντικότερο είναι αν η μαμά είναι ισορροπημένη κι ευτυχισμένη, αν η μαμά εργάζεται, αν η γιαγιά ή κάποια κοπέλα θα 'ναι καταλληλότερη από τον παιδικό. Κάπως έτσι τα σκέφτομαι εγώ. Ε τότε αξίζει να περιμένεις ένα εξάμηνο, τόσο για τον μεγάλο γιατί θα πάει πχ από Μάη λίγες ώρες λίγους μήνες, με ήπια προσαρμογή αν το βρεις. Κι εμάς ο παιδικός αυτό συστήνει. Έναρξη Μάη με ήπια προσαρμογή για δυο-τρεις μήνες και μετά πάλι από Σεπτέμβρη του 2020.