πεθερές

[nat2308]

Σίγουρα οι περισσότερες είμαστε παντρεμένες με άντρες που τους μεγάλωσαν μαμάδες της "παλιάς σχολής", οι οποίες τους έμαθαν να τα έχουν όλα στο πιάτο και πάει λέγοντας...

 

Επειδή η πεθερά μου ζει στο εξωτερικό και έρχεται Ελλάδα κάποιες φορές τον χρόνο και μένει στην επαρχία, περνάμε διαστήματα συμβίωσης, τα οποία δεν κυλάνε ιδιαίτερα ομαλά. Για να μην παρεξηγηθώ, είναι πολύ καλός άνθρωπος και την εκτιμώ απεριόριστα, αλλά είναι μιας άλλης νοοτροπίας, πολύ μακρινής από τη δική μου, και έχουμε μόνιμα θέματα στο ότι δεν ακούει ποτέ τι της λέω, έχει άποψη για τα πάντα και θέλει μόνιμα να κάνει το δικό της. Π.χ. επιμένει να κάνει ό,τι της κατέβει από δουλειές στο σπίτι ενώ ξέρει ότι δεν θέλω να μου πειράζουν το σπίτι, μαγειρεύει φαγητά που της έχω πει επανειλημμένα ότι δεν τρώω όποτε πάμε εμείς, και φυσικά για το παιδί έχει ακριβώς τις αντίθετες απόψεις απ' όσα έχουμε συμφωνήσει με τον άντρα μου ότι θα τηρήσουμε.

 

Ο άντρας μου φυσικά, επιμένει σε κάποια πράγματα και έχουμε μία μόνιμη ένταση μεταξύ μας γι'αυτό το θέμα, γεγονός για το οποίο του έχω εξηγήσει ότι φταίει αυτός με τη στάση του. Π.χ. θέλει να της δίνει αναφορά για ό,τι κάνουμε και δεν κάνουμε και έχει κάνει πράγματα που με πλήγωσαν πολύ, όπως π.χ. το να πάρει τη μάνα του καπάκι στα 3 πρώτα λεπτά που του είπα ότι είμαι έγκυος ενώ δεν είχαμε προλάβει καν να ανταλλάξουμε 2 κουβέντες μεταξύ μας και το να περάσει τη μισή παραμονή μας στο μαιευτήριο στο μπαλκόνι μιλώντας με τη μάνα του αντί να είναι στο δωμάτιο μαζί μας.

 

Με τούτα και μ' εκείνα, έχουμε καταλήξει στο να φοβάμαι προκαταβολικά το πότε θα έρθει να μείνει μαζί μας, καθώς πλέον κάθε φορά κάτι γίνεται και μπλέκουμε σε ομηρικούς καυγάδες με τον άντρα μου, χωρίς να έχουμε άλλα ουσιαστικά προβλήματα στη σχέση μας. Έχω κουραστεί να λέω και ν'ακούω τα ίδια κάθε φορά και φοβάμαι ότι όσο μεγαλώνει το παιδί θα έχουμε προβλήματα, καθώς θα δέχεται αντικρουόμενα μηνύματα και αποκλείεται να κάνουμε την πεθερά μου να καταλάβει ότι έχουμε επιλέξει συγκεκριμένους τρόπους διαπαιδαγώγησης και δεν θα μπορεί να κάνει στο παιδί όλα τα χατίρια, όπως έκανε στον άντρα μου και στα άλλα της εγγόνια. Εδώ να σημειώσω ότι ο άντρας μου είναι παχύσαρκος και τα άλλα εγγόνια (στην εφηβεία πλέον) τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με τηγανιτά και fast-food, καθώς "δεν κάνει να τα στεναχωρήσουμε τα καημένα", για να αναφέρω μόνο ένα από τα πολύ χαρακτηριστικά προβλήματα, δεν προχωρώ σε θέματα συμπεριφοράς, γιατί θα γράψω εγκυκλοπαίδεια!

 

Ο άντρας μου λοιπόν βρίσκει ως μόνιμο πάτημα ότι η μάνα του είναι αγράμματη κι εγώ μορφωμένη, άρα εγώ πρέπει να κάνω πίσω πάντα και σε όλα! Θεωρεί αγένεια το ότι της μιλάω στον πληθυντικό (!!!), όπως επίσης και το ότι δεν την αφήνω να κάνει τίποτα μέσα στο σπίτι, γεγονός που ωστόσο ισχύει και για τη μάνα μου!!! Ό,τι και να του πω, πάντα γυρίζει στα ίδια επιχειρήματα και έχουμε μπλέξει σε έναν φαύλο κύκλο συζητήσεων-καυγάδων, οι οποίοι δεν οδηγούν πουθενά.

 

Δεν ξέρω αν κάποια άλλη κοπέλα έχει παρόμοια εμπειρία για να ανταλλάξουμε απόψεις, αλλά θα ήθελα να μάθω πως τα πάτε με τις πεθερές σας και την αντιμετώπιση των συζύγων σας προς αυτές.

[ΑΡΓΚ]

Μία μόνο παρατήρηση: ο σύζυγος ως ενήλικος είναι υπευθυνος εδώ και χρόνια και για το τι τρώει, για το βάρος του και για τη φυσική του κατάσταση. Και είναι το προφανές παράδειγμα προς μίμηση στις διατροφικές συνήθειες και στην άσκση για το παιδί, με επιρροή πολύ πολύ μεγαλύτερη από όσο έχει μία ολιγοήμερη επίσκεψη της γιαγιάς.

[ninaki80]

Ποσο διαστημα βρισκετε μαζι σας?? Κ οταν ερχετε μενετε στο ιδιο σπιτι??

[Deena]

Σίγουρα οι περισσότερες είμαστε παντρεμένες με άντρες που τους μεγάλωσαν μαμάδες της "παλιάς σχολής", οι οποίες τους έμαθαν να τα έχουν όλα στο πιάτο και πάει λέγοντας...

 

Επειδή η πεθερά μου ζει στο εξωτερικό και έρχεται Ελλάδα κάποιες φορές τον χρόνο και μένει στην επαρχία, περνάμε διαστήματα συμβίωσης, τα οποία δεν κυλάνε ιδιαίτερα ομαλά. Για να μην παρεξηγηθώ, είναι πολύ καλός άνθρωπος και την εκτιμώ απεριόριστα, αλλά είναι μιας άλλης νοοτροπίας, πολύ μακρινής από τη δική μου, και έχουμε μόνιμα θέματα στο ότι δεν ακούει ποτέ τι της λέω, έχει άποψη για τα πάντα και θέλει μόνιμα να κάνει το δικό της. Π.χ. επιμένει να κάνει ό,τι της κατέβει από δουλειές στο σπίτι ενώ ξέρει ότι δεν θέλω να μου πειράζουν το σπίτι, μαγειρεύει φαγητά που της έχω πει επανειλημμένα ότι δεν τρώω όποτε πάμε εμείς, και φυσικά για το παιδί έχει ακριβώς τις αντίθετες απόψεις απ' όσα έχουμε συμφωνήσει με τον άντρα μου ότι θα τηρήσουμε.

 

Ο άντρας μου φυσικά, επιμένει σε κάποια πράγματα και έχουμε μία μόνιμη ένταση μεταξύ μας γι'αυτό το θέμα, γεγονός για το οποίο του έχω εξηγήσει ότι φταίει αυτός με τη στάση του. Π.χ. θέλει να της δίνει αναφορά για ό,τι κάνουμε και δεν κάνουμε και έχει κάνει πράγματα που με πλήγωσαν πολύ, όπως π.χ. το να πάρει τη μάνα του καπάκι στα 3 πρώτα λεπτά που του είπα ότι είμαι έγκυος ενώ δεν είχαμε προλάβει καν να ανταλλάξουμε 2 κουβέντες μεταξύ μας και το να περάσει τη μισή παραμονή μας στο μαιευτήριο στο μπαλκόνι μιλώντας με τη μάνα του αντί να είναι στο δωμάτιο μαζί μας.

 

Με τούτα και μ' εκείνα, έχουμε καταλήξει στο να φοβάμαι προκαταβολικά το πότε θα έρθει να μείνει μαζί μας, καθώς πλέον κάθε φορά κάτι γίνεται και μπλέκουμε σε ομηρικούς καυγάδες με τον άντρα μου, χωρίς να έχουμε άλλα ουσιαστικά προβλήματα στη σχέση μας. Έχω κουραστεί να λέω και ν'ακούω τα ίδια κάθε φορά και φοβάμαι ότι όσο μεγαλώνει το παιδί θα έχουμε προβλήματα, καθώς θα δέχεται αντικρουόμενα μηνύματα και αποκλείεται να κάνουμε την πεθερά μου να καταλάβει ότι έχουμε επιλέξει συγκεκριμένους τρόπους διαπαιδαγώγησης και δεν θα μπορεί να κάνει στο παιδί όλα τα χατίρια, όπως έκανε στον άντρα μου και στα άλλα της εγγόνια. Εδώ να σημειώσω ότι ο άντρας μου είναι παχύσαρκος και τα άλλα εγγόνια (στην εφηβεία πλέον) τρέφονται σχεδόν αποκλειστικά με τηγανιτά και fast-food, καθώς "δεν κάνει να τα στεναχωρήσουμε τα καημένα", για να αναφέρω μόνο ένα από τα πολύ χαρακτηριστικά προβλήματα, δεν προχωρώ σε θέματα συμπεριφοράς, γιατί θα γράψω εγκυκλοπαίδεια!

 

Ο άντρας μου λοιπόν βρίσκει ως μόνιμο πάτημα ότι η μάνα του είναι αγράμματη κι εγώ μορφωμένη, άρα εγώ πρέπει να κάνω πίσω πάντα και σε όλα! Θεωρεί αγένεια το ότι της μιλάω στον πληθυντικό (!!!), όπως επίσης και το ότι δεν την αφήνω να κάνει τίποτα μέσα στο σπίτι, γεγονός που ωστόσο ισχύει και για τη μάνα μου!!! Ό,τι και να του πω, πάντα γυρίζει στα ίδια επιχειρήματα και έχουμε μπλέξει σε έναν φαύλο κύκλο συζητήσεων-καυγάδων, οι οποίοι δεν οδηγούν πουθενά.

 

Δεν ξέρω αν κάποια άλλη κοπέλα έχει παρόμοια εμπειρία για να ανταλλάξουμε απόψεις, αλλά θα ήθελα να μάθω πως τα πάτε με τις πεθερές σας και την αντιμετώπιση των συζύγων σας προς αυτές.

 

Κανένα παιδί δεν μπορεί να παρεκκλίνει από τον τρόπο διαπαιδαγώγησης που ακολουθούν οι γονείς του, αν η γιαγιά για 2-3 εβδομάδες τον χρόνο του κάνει όλα τα χατίρια, ακόμα κι αν φάει ένα βουνό σοκοφρέτες, ακόμα κι αν περάσει 8ωρα μπροστά σε ένα Playstation.

 

Ειλικρινά σε βρίσκω λίγο υπερβολική....είσαι φρέσκια μαμά? Το ρωτάω γιατί συνήθως όταν πρωτογινόμαστε μαμάδες μας πιάνει όλες αυτή η controlfreakίαση (έτσι την λέω εγώ) και βλέπουμε παντού πιθανές "απειλές" που θα "χαλάσουν" το παιδί μας. Αν η γιαγιά ήταν συνέχεια μαζί με το παιδί, τότε ναι....πιθανόν να υπήρχε θέμα και θα είχαμε αντικείμενο συζήτησης, αλλά με τα δικά σου δεδομένα, δεν υφίσταται!

 

Χαλάρωσε και μην αναλώνεσαι σε καυγάδες ανούσιους, pick your battles!

[nat2308]

ΑγγεΚ επειδή είμαστε μαζί μόλις 3 χρόνια, μου βγήκε το λάδι να τον ξεκολλήσω από τις παλιές διατροφικές του συνήθειες στα 38 του και ακόμα παλινδρομεί όποτε είναι εδώ η πεθερά μου, η οποία του κουβαλάει και μισή βαλίτσα σοκολάτες κάθε φορά και μετά μου λέει κρυφά να μην τον αφήνω να τρώει πολύ!!! Έχουμε συμφωνήσει μεταξύ μας τόσο το θέμα της διατροφής όσο και το θέμα της μίμησης, αλλά έχω την πεθερά μου ικανή να μπουκώνει το παιδί στα κρυφά, επειδή θα της φαίνεται αδύνατο!!! Όσο θήλαζα είχε λυσσάξει ότι το παιδί είναι αδύνατο και να του δώσουμε ξένο γάλα, ενώ ήταν φυσιολογικότατο!

 

ninaki80 μιλάμε για λιγότερο από 1 μήνα το χρόνο στο σύνολο, αλλά μένουμε μαζί και η τριβή είναι πολύ μεγάλη. Το υπόλοιπο διάστημα φροντίζει να λέει τις σοφίες της τηλεφωνικά.

 

Deena Ναι, είμαι φρέσκια μαμά, ο μικρός μου μόλις χρόνισε.

Μπορεί να φαίνομαι υπερβολική, απλά τόνισα κάποια συγκεκριμένα σημεία και όχι τα πάντα.

Είμαι control freak σε όλα τα θέματα και γενικά κάθετη στις απόψεις μου, γεγονός που το ξεκαθαρίζω από την αρχή. Τα περί διατροφής και διαπαιδαγώγησης τα συζήτησα με τον άντρα μου από την αρχή της σχέσης μας, οπότε και μου είπε ότι θέλει οικογένεια.

 

Για να καταλήξω, το πρόβλημά μου δεν είναι μόνο το παιδί, είναι η γενικότερη συμπεριφορά της πεθεράς μου και ο τρόπος αντιμετώπισης του άντρα μου.

[ninaki80]

ΑγγεΚ επειδή είμαστε μαζί μόλις 3 χρόνια, μου βγήκε το λάδι να τον ξεκολλήσω από τις παλιές διατροφικές του συνήθειες στα 38 του και ακόμα παλινδρομεί όποτε είναι εδώ η πεθερά μου, η οποία του κουβαλάει και μισή βαλίτσα σοκολάτες κάθε φορά και μετά μου λέει κρυφά να μην τον αφήνω να τρώει πολύ!!! Έχουμε συμφωνήσει μεταξύ μας τόσο το θέμα της διατροφής όσο και το θέμα της μίμησης, αλλά έχω την πεθερά μου ικανή να μπουκώνει το παιδί στα κρυφά, επειδή θα της φαίνεται αδύνατο!!! Όσο θήλαζα είχε λυσσάξει ότι το παιδί είναι αδύνατο και να του δώσουμε ξένο γάλα, ενώ ήταν φυσιολογικότατο!

 

ninaki80 μιλάμε για λιγότερο από 1 μήνα το χρόνο στο σύνολο, αλλά μένουμε μαζί και η τριβή είναι πολύ μεγάλη. Το υπόλοιπο διάστημα φροντίζει να λέει τις σοφίες της τηλεφωνικά.

 

Deena Ναι, είμαι φρέσκια μαμά, ο μικρός μου μόλις χρόνισε.

Μπορεί να φαίνομαι υπερβολική, απλά τόνισα κάποια συγκεκριμένα σημεία και όχι τα πάντα.

Είμαι control freak σε όλα τα θέματα και γενικά κάθετη στις απόψεις μου, γεγονός που το ξεκαθαρίζω από την αρχή. Τα περί διατροφής και διαπαιδαγώγησης τα συζήτησα με τον άντρα μου από την αρχή της σχέσης μας, οπότε και μου είπε ότι θέλει οικογένεια.

 

Για να καταλήξω, το πρόβλημά μου δεν είναι μόνο το παιδί, είναι η γενικότερη συμπεριφορά της πεθεράς μου και ο τρόπος αντιμετώπισης του άντρα μου.

 

Η πεθερα δεν προκειτε να αλλαξει βαλτο καλα στο μυαλο σου κ φροντισε να μην χαλας την ζαχαρενια σου για δυο εβδομαδες. Το βρισκω υπερβολικο να τσακωνεσε με τον αντρα σου για δυο εβδομαδες συμβιωση. Αστην να κανει οτι γουσταρει το παιδακι δεν προκειτε να παθει τιποτα μην τρελενεσε γιατι το μικρο πιο πολυ εισπρατη τα νευρα σου κ την κακη διαθεση παρα παθαινει τιποτα απο τα δωρα της γιαγιας.

Ειναι ασχημο να στεναχωρεις κ τον αντρα σου για την μητερα του. Εισαι κ εσυ μανουλα κ δεν θα ηταν ωραιο για δυο εβδομαδες συμβιωση να σε κρινει η νυφη σου ή ο γαμπρος σου κ να σε κατηγορει στο παιδι σου. Ο αντρας σου ειναι το παιδι της πεθερας σου μην το ξεχνας αυτο. Αφου εχεις την τυχη να μενει μακρια να μην δινεις καμια σημασια!!!

[ΑΡΓΚ]

ΑγγεΚ επειδή είμαστε μαζί μόλις 3 χρόνια, μου βγήκε το λάδι να τον ξεκολλήσω από τις παλιές διατροφικές του συνήθειες στα 38 του και ακόμα παλινδρομεί όποτε είναι εδώ η πεθερά μου, η οποία του κουβαλάει και μισή βαλίτσα σοκολάτες κάθε φορά και μετά μου λέει κρυφά να μην τον αφήνω να τρώει πολύ!!! Έχουμε συμφωνήσει μεταξύ μας τόσο το θέμα της διατροφής όσο και το θέμα της μίμησης, αλλά έχω την πεθερά μου ικανή να μπουκώνει το παιδί στα κρυφά, επειδή θα της φαίνεται αδύνατο!!! Όσο θήλαζα είχε λυσσάξει ότι το παιδί είναι αδύνατο και να του δώσουμε ξένο γάλα, ενώ ήταν φυσιολογικότατο!

 

ninaki80 μιλάμε για λιγότερο από 1 μήνα το χρόνο στο σύνολο, αλλά μένουμε μαζί και η τριβή είναι πολύ μεγάλη. Το υπόλοιπο διάστημα φροντίζει να λέει τις σοφίες της τηλεφωνικά.

 

Deena Ναι, είμαι φρέσκια μαμά, ο μικρός μου μόλις χρόνισε.

Μπορεί να φαίνομαι υπερβολική, απλά τόνισα κάποια συγκεκριμένα σημεία και όχι τα πάντα.

Είμαι control freak σε όλα τα θέματα και γενικά κάθετη στις απόψεις μου, γεγονός που το ξεκαθαρίζω από την αρχή. Τα περί διατροφής και διαπαιδαγώγησης τα συζήτησα με τον άντρα μου από την αρχή της σχέσης μας, οπότε και μου είπε ότι θέλει οικογένεια.

 

Για να καταλήξω, το πρόβλημά μου δεν είναι μόνο το παιδί, είναι η γενικότερη συμπεριφορά της πεθεράς μου και ο τρόπος αντιμετώπισης του άντρα μου.

 

Θα κάνω το δικηγόρο του διαβόλου και θα ρωτήσω: αυτός ο άντρας, μυαλό 3χρονου έχει; Η θα τον ταϊσει η μαμά και θα χοντρύνει ή θα προσπαθεί η γυναίκα του να του αλλάξει διατροφικές συνήθειες, ή θα προσπαθεί να καλοπιάσει τη μαμά και να την αφήσει να κάνει κουμάντο σπίτι του ή θα πρέπει να πληγώσει τη μαμά γιατί του το είπε η γυναίκα του κλπ κλπ. Μα καλά, κοντά 40 χρονών άνθρωπος, δεν έχει βούληση; Να πει "αυτό θα φάω γιατί έτσι θέλω" ή "άσε ρε μάνα το παιδί ήσυχο, το είδες που έφαγε, θα σκάσει πια" και ό,τι άλλο. Πρέπει να του λες ή εσύ ή μαμά του πώς να συμπεριφερθεί;

[nat2308]

ninaki80 οι λίγες μέρες συμβίωσης δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από το να έμενε κάπου κοντά και να τη βλέπαμε συχνότερα...

 

ΑγγεΚ πλέον είναι 41, αλλά το να κόψει συνήθειες μιας ολόκληρης ζωής δεν είναι τόσο εύκολο. Έχει κάνει προόδους, αλλά παραμένει λαίμαργος και σαφέστατα μαμάκιας, γιατί φυσικά θεωρεί ωραίο το να μην του χαλάνε χατίρι και ό,τι κάνει να είναι καλώς καμωμένο.

 

Θα επαναλάβω ότι στέκεστε σε συγκεκριμένα γεγονότα, ενώ μιλάω για γενικευμένο πρόβλημα επικοινωνίας και απλά ανέφερα κάποια παραδείγματα.

[ΑΡΓΚ]

ninaki80 οι λίγες μέρες συμβίωσης δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από το να έμενε κάπου κοντά και να τη βλέπαμε συχνότερα...

 

ΑγγεΚ πλέον είναι 41, αλλά το να κόψει συνήθειες μιας ολόκληρης ζωής δεν είναι τόσο εύκολο. Έχει κάνει προόδους, αλλά παραμένει λαίμαργος και σαφέστατα μαμάκιας, γιατί φυσικά θεωρεί ωραίο το να μην του χαλάνε χατίρι και ό,τι κάνει να είναι καλώς καμωμένο.

 

Θα επαναλάβω ότι στέκεστε σε συγκεκριμένα γεγονότα, ενώ μιλάω για γενικευμένο πρόβλημα επικοινωνίας και απλά ανέφερα κάποια παραδείγματα.

 

Χωρίς πλάκα τώρα, έχεις λίγο αναλάβει το ρόλο της "μαμας" στο γάμο σας όπως το παρουσιάζεις.

Δηλαδή: δεν είναι επιλογή και ευθύνη της μαμάς του ΟΥΤΕ και δική σου αν ο σύζυγος θα έχει σώμα αθλητή ή θα είναι παχύσαρκος. Δε φταίει πια η μαμά του για τις συνήθειές του, δεν είναι δουλειά σου να τον αλλάξεις. Εχει απόλυτη ευθύνη για την υγεία και το σώμα του.

Στο ίδιο κλίμα: το παιδί είναι και των δύο σας. Λες εσύ π.χ. ότι το παιδί δεν κάνει να τρώει πατατάκια (τυχαίο παράδειγμα για να γίνει συζήτηση). Ο σύζυγος συμφωνει γιατί έχει μάθει να συμφωνεί με ό,τι του λένε, να έχει τη βολή του. Ερχεται η γιαγια με 100 σακούλια πατατάκια να τα ταϊσει στο παιδί. Αν ο σύζυγος όντως δεν ήθελε το παιδί να φάει πατατάκια, θα έλεγε "μάνα, ΣΤΟΠ, αυτά δεν τα τρώμε". Αντί για αυτό, σου λέει "αγράμματη γυναίκα είναι, μην της χαλάς χατήρι" και σου πετάει το μπαλλάκι. Κοινώς, μη θεωρείς δεδομένο ότι ο άντρας σου όντως συμμερίζεται τις απόψεις σου. Μάλλον έχει μάθει να αποφεύγει τους καβγάδες, οπότε μπροστά σε εσένα λέει "Ασπρο", μπροστά στη μαμά "Μαύρο" και όταν είστε και οι δυο μαζί, εκεί υπάρχει πρόβλημα.

Κανε μια κουβέντα ειλικρινή μαζί του, και δες τι όντως είναι κόκκινη γραμμή για σένα: τα ηλεκτρονικά, οι σοκολάτες, το ανακατεμα της πεθεράς στα ντουλάπια ή δεν ξέρω τι άλλο. Αλλά περίμενε ότι αν ο άντρας σου αποφασίσει να είναι πράγματι ειλικρινής, πολλά από όσα θεωρείς δεδομένα, θα δεις ότι η πραγματική του άποψη θα είναι "έλα μωρέ, δε θα πάθει τίποτα το παιδί, είσαι υπερβολική, κι εγώ τα λατρευω τα πατατάκια"

[ninaki80]

ninaki80 οι λίγες μέρες συμβίωσης δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από το να έμενε κάπου κοντά και να τη βλέπαμε συχνότερα...

 

ΑγγεΚ πλέον είναι 41, αλλά το να κόψει συνήθειες μιας ολόκληρης ζωής δεν είναι τόσο εύκολο. Έχει κάνει προόδους, αλλά παραμένει λαίμαργος και σαφέστατα μαμάκιας, γιατί φυσικά θεωρεί ωραίο το να μην του χαλάνε χατίρι και ό,τι κάνει να είναι καλώς καμωμένο.

 

Θα επαναλάβω ότι στέκεστε σε συγκεκριμένα γεγονότα, ενώ μιλάω για γενικευμένο πρόβλημα επικοινωνίας και απλά ανέφερα κάποια παραδείγματα.

 

Οχι μην το λες γιατι κ η καλητερη πεθερα αν ειναι ολο το χρονο κοντα σου ειναι κουραστικη οσο καλη επικοινωνια κ να εχεις. Φερνει αναστατωση γιατι τσιγκρωνεις κ εσυ αν την αφηνες κ εσυ για δυο εβδομαδες να κανει τα δικα της κ να μην της δινεις σημασια μια χαρα θα περνουσατε θα σε ξεκουραζε κ εσενα απο καμια δουλεια κ ας μην την εκανε οπως την θες εσυ δυο τρεις εβδομαδες ειναι θα περασουν.

Τωρα για τον αντρα σου δεν ξερω νομιζω οτι ετσι τον επελεξες ασχετα αν δεν το εβλεπες λογο ερωτα δεν χρειαζετε να τσακωνεστε λογο της συμπεριφορας της μητερας του αφου γενικα περνατε καλα γιατι να σας το χαλαει ενα 15νθημερο? Αν διαφωνητε βεβαια γενικα για το μεγαλωμα του παιδιου τοτε εχετε θεμα κ πρεπει να το ξανασυζητησετε.

[lalalala]

Καλά εγώ ψοφάω με τα θέματα πεθεράς!!!!😄

Αυτό με το τάισμα είναι νομίζω σήμα κατατεθέν. Δυστυχώς πιστεύω ότι ο σύζυγος (ως μαμάκιας) είναι καμμένο χαρτί. Αλλά κι εγώ με το θέμα παιδί και διατροφικές συνήθειες είμαι κάθετη ενώ είμαι πολύ χαλαρή γενικά... Σε τελική ότι και να λέει η κάθε μία στα φόρουμ οι γονείς αποφασίζουν τι θεωρούν καλύτερο για το παιδί τους και όχι τρίτοι (γιαγιά) και τέταρτοι (λοιποί). Εσύ ξέρεις καλύτερα την πεθερά σου για να κρίνεις και να πράξεις ανάλογα... Εγώ της έχω κόψει κάθε πρωτοβουλία μιας και έχει πάει να κάνει και κακό στο παιδί μόνο και μόνο για να ικανοποιήσει τον εγωισμό της.

[kine]

Επειδή έχεις γενικευμένο πρόβλημα επικοινωνίας με την πεθερά και με τον σύζυγο όπως ανέφερες, νομίζω θα πρέπει να το πιάσεις από την αρχή:

 

να αφήσεις στην άκρη την πεθερά (που όπως είπες, είναι καλοπροαίρετη και την εκτιμάς, απλώς "παλιάς κοπής") και να ασχοληθείς με τον άντρα σου και το μεταξύ σας ζήτημα.

 

Αν τα είχατε ξεκαθαρισμένα μεταξύ σας (όχι απλώς συμφωνημένα) δεν θα μπορούσε να σας "διαβάλλει" η πεθερά. Θα ήταν μια απλή ανακατωσούρα για λίγο στο σπίτι σας, που θα την αντιμετωπίζατε από κοινού με το ίδιο σκεπτικό και φιλικά και θα είχατε και μερικές ιστορίες να λέτε μεταξύ σας και να γελάτε για τα "κουσουρια" της πεθεράς.

 

Επειδή όμως δεν συμβαίνει αυτό και δεν θέλεις κι εσύ μάλλον να δεις πως ο σύζυγος απλώς συμμορφώνεται, δεν είναι συμμέτοχος και συνδημιουργός στις αποφάσεις σου, είναι βολικό να βλέπεις την πεθερά ως αίτιο προβλημάτων, ενώ είναι απλώς η αφορμή.

 

Επιπλέον, αφού είναι μια καλή γυναίκα και δεν την θεωρείς κακοπροαίρετη, γιατί δεν ανοίγεσαι λίγο, να την πάρεις από κοντά και να της μιλήσεις για όσα σκέφτεσαι περί διατροφής και άλλων θεμάτων που λες; Μήπως με το να σου συμμαζεύει το σπίτι και να κάνει φαγητά κτλ απλώς προσπαθεί να σου πει ότι σε αγαπά και σε εκτιμά και θέλει να σας φροντίζει, εσένα, τον γιο της και το εγγόνι της;

[kotsifikos]

Για να καταλήξω, το πρόβλημά μου δεν είναι μόνο το παιδί, είναι η γενικότερη συμπεριφορά της πεθεράς μου και ο τρόπος αντιμετώπισης του άντρα μου.

 

Από ότι καταλαβαίνω με όσα γράφεις μάλλον μεγαλύτερο πρόβλημα έχεις με τον άντρα σου - σε αυτό το θέμα - από ότι με την πεθερά σου.

Δεν είναι το θέμα ότι ανακατεύεται στο νοικοκυριό σου, ούτε ότι θέλει να έχει άποψη για το τι θα φάει το παιδί, το θέμα είναι πως θα ήθελες ιδανικά (εγώ προσωπικά αυτό θα ήθελα) να βάλει όρια ο άντρας σου στην μητέρα του, έτσι ώστε να μην γίνεσαι κακιά κάθε τρεις και λιγο και ούτε να χαλάσεις την σχέση σου μαζί της, θες απλά να σε βγάλει από αυτή την δύσκολη θέση.

Έχετε μία κοινή γραμμή σε ότι αφορά το μεγάλωμα του παιδιού σας και την καθημερινότητα σας η οποία χαλάει όταν έρχεται η μαμά του, όχι όμως επειδή η μαμά του φταίει, αλλά επειδή ο ίδιος δεν της ξεκαθαρίζει πως εσείς έχετε αποφασίσει να λειτουργείτε με τον Χ τρόπο ο οποίος δεν θα αλλάξει για κανέναν.