πως παλεύεται η κλεισούρα?

[jackrussel]

αυτό που παρατηρώ με τον εαυτό μου είναι ότι η κλεισούρα φέρνει κλεισούρα. Δηλαδή ένω θεωρητικά μια φορά στις 15 θα μπορούσα να κανονίσω κάτι δεν το κάνω γιατί μου φαντάζει πλέον πολύ δύσκολο. είναι που είμαι όλη μέρα στο σπίτι με πιτζάμα και έχω τα χάλια μου, οπότε σκέφτομαι για να βγω θέλω τουλάχιστον μια μέρα πριν να αρχίσω να σουλουπώνομαι για να μην τρομάξω άνθρωπο και όλο αυτό με κουράζει απίστευτα. δεν ξέρω αν πρέπει να νιώθω ενοχές αλλά περιμένω πως και πως την άνοιξη που θα επιστρέψω στο γραφείο, νομίζω ότι έτσι θα ξαναβρώ λίγο τις ισορροπίες μου.

 

συμφωνω

οταν ομως τελικα ξαναβγεις ειτε για δουλεια ειτε μια βολτα για κανα καφε με καμια φιλη τοτε νοιωθεις λες και πας για σαφαρι στη ζουγκλα, και τοτε λες χμ βοηθεια αγοραφοβια!

[Sofiade]

τελικά βγήκαμε σήμερα. βάλαμε την μικρή μας στο καρότσι και βγήκαμε με ενα φιλικό ζευγάρι για φαγητό. το παιδάκι μου ήταν ήσυχο κοιμόταν σχεδόν όλη την ώρα, αλλά βρε κορίτσια θα την πω την αλήθεια δεν το χάρηκα. το ένα μου μάτι μόνιμα καρφωμένο στο καρότσι, μια ανησυχία χωρίς να ξέρω τι είναι, αδυναμία να συμμετέχω στην κουβέντα των ενηλίκων. γενικά ένα μεγάλο απροσδιόριστο άγχος αισθανόμουνα.

Αυτό είναι πολύ φυσιολογικό αν έχεις να βγεις από το σπίτι 3 μήνες! Την επόμενη φορά θα είναι καλύτερα, θα δεις.

 

Βασικά πρέπει να προσαρμόσεις λίγο τα δεδομένα σου. Έχε 1-2 σύνολα κατάλληλα για έξοδο έτοιμα στην ντουλάπα σου, μην περιμένεις να ψάξεις τι να φορέσεις με το μωρό στα χέρια. Έχε και 1-2 σύνεργα μακιγιάζ στην τουαλέτα σου έτοιμα προς χρήση (κραγιόν, ρουζ, μάσκαρα). Και ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου και είσαι έτοιμη! Μόλις ταΐσεις το μωρό, ντύνεσαι (5 λεπτά), βάφεσαι (άλλα 5) και έξω από την πόρτα!

 

Αν θες να κάνεις περισσότερες περιποιήσεις, εκμεταλλεύσου μια μέρα που θα έρθει η πεθερά σου, βάλτην να προσέχει το μωρό όσο εσύ ετοιμάζεσαι. Πάντως καλύτερα να ετοιμαστείς γρήγορα μόλις ταΐσεις το μωρό ώστε να βγεις αμέσως έξω, θα έχεις περισσότερο διαθέσιμο χρόνο για βόλτα.

[rosaki]

χρειάζεται καλή οργάνωση -πράγμα στο οποίο πάσχω- αλλα θα το προσπαθήσω. και βασικά πρέπει να το δουλέψω λίγο με το μυαλό μου να μην είμαι τόσο κολλημένη και ψαρωμένη με το μωρό...

[Sofiade]

Όλα μια ιδέα είναι. Αλλά ξέρεις τι λένε, συν Αθηνά και χείρα κίνει! Με άλλα λόγια μην περιμένεις να σου έρθει η όρεξη, να ευθυγραμμιστούν οι πλανήτες, να είναι το μωρό κεφάτο κλπ για να κάνεις την επόμενη απόπειρα εξόδου. Τρώγοντας έρχεται η όρεξη! Θα δεις ότι όσο πιο πολλές φορές βγεις βόλτα, τόσο πιο εύκολο θα σου είναι, γιατί θα ξέρεις ακριβώς τι χρειάζεσαι και θα ετοιμάζεσαι πιο γρήγορα. Ενώ όσο πιο σπάνια το παίρνεις απόφαση, τόσο πιο μεγάλο προγραμματισμό θα χρειάζεται να κάνεις. Καλή συνέχεια!

[erma79]

Αυτό είναι πολύ φυσιολογικό αν έχεις να βγεις από το σπίτι 3 μήνες! Την επόμενη φορά θα είναι καλύτερα, θα δεις.

 

Βασικά πρέπει να προσαρμόσεις λίγο τα δεδομένα σου. Έχε 1-2 σύνολα κατάλληλα για έξοδο έτοιμα στην ντουλάπα σου, μην περιμένεις να ψάξεις τι να φορέσεις με το μωρό στα χέρια. Έχε και 1-2 σύνεργα μακιγιάζ στην τουαλέτα σου έτοιμα προς χρήση (κραγιόν, ρουζ, μάσκαρα). Και ένα ζευγάρι γυαλιά ηλίου και είσαι έτοιμη! Μόλις ταΐσεις το μωρό, ντύνεσαι (5 λεπτά), βάφεσαι (άλλα 5) και έξω από την πόρτα!

 

Αν θες να κάνεις περισσότερες περιποιήσεις, εκμεταλλεύσου μια μέρα που θα έρθει η πεθερά σου, βάλτην να προσέχει το μωρό όσο εσύ ετοιμάζεσαι. Πάντως καλύτερα να ετοιμαστείς γρήγορα μόλις ταΐσεις το μωρό ώστε να βγεις αμέσως έξω, θα έχεις περισσότερο διαθέσιμο χρόνο για βόλτα.

Καλησπέρα

Σήμερα το πρωί έκανα αυτό που είπες.

Παρ'ολο που ήμουν κουρασμένη απο το βράδυ.Εστειλα το μεγάλο παιδικό, μετά ταίσα τον μπέμπη και πήγαμε Ικεα με το μπαμπά .Περάσαμε πολύ καλά.Και βγήκα και έξω.

Αρά καλά τα λες ολα μια ιδέα είναι.

[Ελισα24]

το μωρό μας σε λίγες μέρες γίνεται τριών μηνών και κάνοντας ένα απολογισμό αυτών των μηνών έχω να πω ότι αισθάνομαι πολύ κουρασμένη και κυρίως κουρασμένη ψυχολογικα από τη ρουτίνα και την κλεισούρα. έκανα παιδί αργά είμαι 37 ετών και τόσα χρόνια είχα συνηθίσει σε ένα τρόπο ζωής ιδιαίτερα εξωστρεφή και τώρα με το απότομο κλείσιμο μου κακοφαίνεται και βλέπω πως μέρα με τη μέρα γίνεται και δυσκολότερο με αποτέλεσμα να έχω όλο και λιγότερη όρεξη να ασχοληθώ ουσιαστικά με το μωρό. Η προηγούμενη ζωή μου είχε πολύ έξω, όχι απαραίτητα διασκέδαση αλλά η δουλειά μου ήταν τέτοια που είχα πολλές συναντήσεις, πολλά ταξίδια. έφευγα από το πρωί και επέστρεφα βράδυ σπίτι και γενικά όποτε έμενα σπίτι κάπως μου φαινόταν. τώρα με το μωρό και τον κακό καιρό προμηνύεται ακόμη μεγαλύτερη κλεισούρα.

Βοήθεια δεν έχω, ο άντρας μου δουλεύει αρκετές ώρες, μια πεθερά που έρχεται όποτε θέλει χωρίς να ενημερώνει πριν. εσείς πως αξιοποιείτε αυτές τις ατελείωτες ώρες σπίτι? μια φορά που επιχείρησα να φέρω 2 φίλες για καφέ για να πω μια κουβέντα το μωρό ήταν τόσο ανήσυχο που μου βγήκε από τη μύτη...

 

Λες και ακουω την κολλητη μου οταν γεννησε! Τωρα πια καμμια σχεση! Πηγε Παρισι και το ειδε με αλλη ματια με την κορη της!

Το οτι ακριβώς εισαι 37, σημαινει οτι πια χορτασες/βαρεθηκες τα ιδια και τα ιδια. Με ενα παιδι, σου ανοιγεται ενας νεος κοσμος. Γιατι δεν βγαινεις? εγω βγαινω καθε μερα-εχει τοσα μερη που ΜΟΝΟ οταν εχεις παιδι μπορεις να πας!!!

[dimmi]

Μπραβο βρε κορίτσια, σιγά σιγά, δεν είναι κάτι εύκολο αλλά θα γίνει.

Το μόνο εύκολο είναι να μείνεις σπίτι. Η κλεισούρα φέρνει κι άλλη.

Μερικές φορές περνάνε μέρες και δεν έχω βγεί, κι ας έχει πάψει ο λόγος που με κράτησε σπίτι πχ ίωση παιδιού. Απλά κολλάς και μένεις τελείως μέσα, ούτε για ψωμί δε βγαίνεις που λέμε!

 

Sofiade πολύ πρακτικά όσα πρότεινες,

να προσθέσω κι ένα ακόμα,

εμάς μας βόλεψε να έχουμε την τσάντα του παιδιού πάντα έτοιμη.

Αφήνουμε μέσα μωρομάντηλα, πάνες, αλλαξιά, ζακέτα ή ό,τι άλλο χρειάζεται ανάλογα την εποχή,

έτσι όταν είναι να βγεί το παιδί πετάμε μέσα το μπιμπερό με το νερό ή το θερμός με το ζεστό νερό για το γάλα του και είμαστε έτοιμοι!

 

Τώρα που δε βγαίνει συχνά λόγω καιρού έχω πάντα έτοιμη τη δική μου τσάντα και μόλις έρθει ο πατέρας του και βρω ευκαιρία φεύγω,

ειδικά αν δεν έχω να πάω δουλειά προσπαθώ να βγαίνω έστω και μέχρι το σουπερμαρκετ.

Γλιτώνει και ο σύζηγος την γκρίνια! Με παρακαλάει να βγώ

 

Γιατί αισθάνεσαι ότι δεν μπορείτε να βγαίνετε; Ο παιδίατρος τι λέει; Η αληθεια είναι ότι μέχρι 3-4 μηνών το παιδί δεν πρέπει να ρισκάρει να κολλήσει τίποτα, αλλα οι ιώσεις κολλάνε σε πολυσύχναστα μέρη συνήθως.

δεν παθαίνουν τίποτε,

όλο το καλοκαίρι στην πολυσύχναστη δουλειά μου ερχόταν, τίποτε δεν κόλλησε και ήταν 3 μηνών. Τον δίναμε μόνο σε "καθαρά" χέρια και υγιείς φίλους. Οσοι είχαν συναχάκι και τα συναφή έβλεπαν το παιδί και την έκαναν από μόνοι τους μη το κολλήσουν.

Φυσικά ανησυχείς και φαίνεται, αλλά μετά χαλαρώνεις λίγο.

Τους πελάτες δεν μπορείς να τους διώξεις ή να τους ρωτήσεις αν είναι άρρωστοι, ούτε να επαναπαυτείς στην κρίση τους,

μπορείς όμως να μην επιτρέψεις να πλησιάσουν το πρόσωπο τους στου παιδιού και να μη το αγγίξουν.

Νομίζω αντίστοιχα μέτρα μπορεί να λάβει μια μανούλα σε άλλο πολυσύχναστο χώρο.

 

Το γελοίο του πράγματος: είχε κολλησει ασαράντιστο από το μπαμπά μας που κολλούσε πάνω του όντας άρρωστος (δεν το γνώριζε βέβαια).

[pax]

χρειάζεται καλή οργάνωση -πράγμα στο οποίο πάσχω- αλλα θα το προσπαθήσω.

 

... και ευελιξία Και τα δύο έρχονται με τον καιρό. Ξεκίνα από τα μικρά και σιγά σιγά θα δεις ότι όλα γίνονται πιο εύκολα.

[ΜΑΡΟΥΛΙΤΑ]

rosaki όλα όσα έγραψες θα μπορούσα να τα είχα γράψει εγώ με τη διαφορά ότι εγώ είχα (και έχω ακόμα) πολύ μεγάλη όρεξη για έξω, οπότε από νεογέννητο το έβαζα στο μάρσιπο κι έβγαινα έστω και λίγο.

Το δικό μου πρόβλημα είναι ότι ήμουνα όλη μέρα μόνη με το μωρό κι έχω βαρεθεί στην κυριολεξία να βγαίνω μόνο μαζί του. Βοηθεια από γονείς και πεθερικά δεν υπάρχει, ο σύζυγος λείπει αρκετά εκτός σπιτιού κι έχω λαλήσει.

Σε καταλαβαίνω πως ένιωσες όταν βγηκατε για φαγητό. Δεν είναι το ίδιο να βγαίνεις μόνος σου με το να έχεις και το μωρό μαζί.

Ο δικός μου παρόλο που είναι ήσυχο παιδί, όταν βγαίνουμε θα έρθει να κολλήσει πανω μου για να παίξουμε, να τον ταίσω κτλ, οπότε όλοι περνάνε καλά εκτός από μένα.Βέβαια προσφέρονται και οι υπόλοιποι να τον κρατήσουν, αλλά αυτός τότε θυμάται ότι έχει μάνα και τριγυρίζει συνεχώς δίπλα μου. Στο τέλος της βραδιάς είμαι εξαντλημένη και εκνευρισμένη, αλλά τι να κάνω? το έχω πια αποδεχτεί.

Πάντως μην το φοβάσαι το έξω. Μπορεί να σε κουράσει λίγο παραπάνω σωματικά, αλλά στο τέλος θα δεις ότι θα σου κάνει καλό

[matil]

rosaki εχεις απολυτο δικιο...θυμαμαι την πρωτη φορα που βγηκα με το μωρο και φιλους για φαγητο νομιζα οτι βρισκομουνα μεσα στο καροτσι αντι για καθιστη στο τραπεζι..τις επομενες φορες τα πραγματα βελτιωθηκαν...

λιγος χρονος χρειαζεται και σιγουρα θα χαλαρωσεις.

[Izaki]

δεν παθαίνουν τίποτε,

όλο το καλοκαίρι στην πολυσύχναστη δουλειά μου ερχόταν, τίποτε δεν κόλλησε και ήταν 3 μηνών. Τον δίναμε μόνο σε "καθαρά" χέρια και υγιείς φίλους. Οσοι είχαν συναχάκι και τα συναφή έβλεπαν το παιδί και την έκαναν από μόνοι τους μη το κολλήσουν.

Φυσικά ανησυχείς και φαίνεται, αλλά μετά χαλαρώνεις λίγο.

Τους πελάτες δεν μπορείς να τους διώξεις ή να τους ρωτήσεις αν είναι άρρωστοι, ούτε να επαναπαυτείς στην κρίση τους,

μπορείς όμως να μην επιτρέψεις να πλησιάσουν το πρόσωπο τους στου παιδιού και να μη το αγγίξουν.

Νομίζω αντίστοιχα μέτρα μπορεί να λάβει μια μανούλα σε άλλο πολυσύχναστο χώρο.

.

 

Νομίζω ότι είναι ανάλογα την εποχή. Τώρα που οι ιώσεις θερίζουν καλό είναι να αποφεύγουμε τα πολυσύχναστα μέρη όταν έχουμε πολύ μικρά μωράκια. Το καλοκαίρι είναι διαφορετικά, μην ξεχνάμε ότι τα παράθυρα είναι ανοιχτά και οι χώροι αερίζονται συνέχεια κάτι που βοηθάει στο να μην κολλάμε διάφορα. Βέβαια εμάς μας κόλλησε Σεπτέμβρη μία έξυπνη που αφού σήκωσε την κουνουπιέρα από το καρότσι του μωρού μου και του πασπάτευε τα χέρια και τα μαγουλάκια μας είπε ότι ο γιός της είχε βήχα που ο γιατρός έλεγε ότι ήταν ίωση αλλά εκείνη το απέδιδε σε δόντια...το αποτέλεσμα για εμάς: 10 μέρες αντιβίωση

Όμως για να μην ξεφεύγω από το θέμα το κόλπο είναι να πιέζεις τον εαυτό σου ακόμα και όταν δεν έχεις όρεξη να βγείς έστω και για λίγο. Εγώ άμα έχει καλό καιρό θέλω-δεν θέλω τον βγάζω βολτίτσα στην παραλία - πάντα γυρνάω σπίτι με καλύτερη διάθεση!

[rosaki]

κορίτσια εγώ ακολούθησα κάποιες από τις συμβουλές σας και τα πράγματα έχουν αρχίσει να βελτιώνονται κάπως.

1. έβαλα πρόγραμμα στην πεθερά μου και στις επισκέψεις της. πλέον έρχεται στάνταρ κάθε Σάββατο αργά το πρωί μέχρι το απόγευμα. φροντίζω τις περισσότερες φορές να έχω κανονίσει κάτι με φίλους, οπότε βγαίνουμε κανένα δίωρο-τρίωρο χωρίς μωρό για καφέ ή φαγητό. αυτό μας έκανε πολύ καλό σαν ζευγάρι.

2. αδιαφορώ πια για το πως είμαι όταν βγαίνω έξω. ένα τζην, ένα πουλόβερ και έξω για μια γρήγορη βόλτα.

περιμένω πως και πως να περάσει ο χειμώνας για να μπορούμε να βγαίνουμε και απογεύματα. έτσι ίσως βελτιωθεί και η κατάσταση μεταξύ 7.30 - 9 που το μωρό έχει απίστευτη γκρίνια και δεν ηρεμεί με τίποτα.

[Giwta85]

rosaki δεν ξέρω πόσο δύσκολο είναι το μωράκι σου αλλά επειδή κ μένα με έπιανε αυτή η θλίψη, ίσως και παράπονο κάποιες στιγμές (ευτυχως΄ήταν λίγες) γιατί δεν δοκιμάζεις αφού λες ότι είναι πιο γκρινιαρικο κατα τις 7μιση να ξεκινήσεις κατα τις 7 να το κανεις μπανακι.μέχρι τις 7μιση θα έχετε τελειώσει κ θα είναι πιο χαλαρο.

Δεν ξέρω τι άλλο να σου προτείνω...εμάς αγαπάει πολύ το μπανιο του (είμαστε 9μιση)οπότε μου ήρθε κατευθείαν στο μυαλό αυτό.

[rosaki]

όση ώρα την ξεντύνω για το μπάνιο και κτά τη διάρκεια του μπάνιου είναι χαλαρή και χαρούμενη. με το που τελειώνει όμως το μπάνιο και ντυνόμαστε ξαναρχίζει την γκρίνια...

[Sofiade]

Η γκρίνια θα περάσει. Μπορείς να κανονίζεις να βγαίνετε βόλτα εκείνη την ώρα, να δεις αν η κίνηση του καροτσιού το ανακουφίζει.

 

Δεν είναι ανάγκη να το κάνεις μπάνιο κάθε μέρα πάντως. Το λέω μήπως αυτό χειροτερεύει την κατάσταση.

[rosaki]

η βόλτα σίγουρα θα ήταν λύση στο πρόβλημά μας, αλλά τώρα το χειμώνα δεν βγάζω το μωρό έξω εκείνες τις ώρες δηλαδή 7 το απόγευμα....νομίζω ότι κάνει πολύ κρύο για 5 μηνών μωράκι.

[Sofiade]

Δεν ξέρω πού μένεις (αν είσαι στη Φλώρινα αλλάζει) αλλά σε άλλα μέρη της Ελλάδας που έχει φυσιολογικές θερμοκρασία (5-15 βαθμούς) δεν είναι καθόλου κρύο για μωρό, ούτε καν για νεογέννητο. Εννοείται ότι θα το ντύσεις καλά και θα του βάλεις γαντάκια και σκουφάκι, αλλά πέραν αυτού δεν χρειάζεται κάτι άλλο.

 

Φαντάζομαι ότι το καρότσι σας έχει ποδόσακο, αλλιώς πάρε μαζί μια κουβερτούλα.

[viki35]

Και εμας δεν δεχεται το μπανιο ο πιτσιρικας , 5 μηνων ειναι , ομως δεν τον κανω καθε μερα , προσπαθησε να του μιλας , να τον παιζεις μετα και αμα πιανει η βολτα , βολτα . Δεν παθαινει τιποτα , δεν ειπα να τον βγαλεις με καμια χιονοθυελλα η με 0 βαθμους , αλλα εντα3ει τωρα 6-8 βαθμους χωρις να φυσαει ειναι πολυ καλα . Βαλε ποδοσακο , καλα εγωω ειμαι και λιγο τρελη γιατι τους εχω βγαλει και τους 3 απο μωρακια και σε χιονια , αλλα παντα με καταλληλο ντυσιμο .

[rosaki]

στην Αθήνα μένω και η αλήθεια είναι πως μέχρι τώρα μας έκανε καλό χειμώνα, αλλά δεν ξέρω κολλάω να την βγάλω μετά τις 5 το απόγευμα έξω. δεν το έχω κάνει ποτέ αυτούς τους 5 μήνες. πάντως αν η γκρίνια συνεχιστεί θα το επιχειρήσω

[Dori78]

Καλησπέρα!

Επαναφέρω το θέμα μετά από καιρό και ελπίζω οι τωρινές μανούλες αυτής της ηλικίας να συμμετάσχουν...έχω ένα κοριτσάκι 4 μηνών και ξεκίνησα να την βγάζω έξω εντατικά όταν έκλεισε τους 3 μήνες περίπου. Το θέμα μου είναι ότι γενικώς τα έχω βρει πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα. Πέσασα δύσκολη εγκυμοσύνη και εμεινα στο σπίτι με αποκόληση καιρό. Μετά γέννησα και στην ουσία είμαι σε ένα σπίτι συνέχεια και δεν εχω διάθεση για τίποτα. Έχω άγχος να βγάλω τη μικρή έξω μην κλάψει και γενικώς κ να βγω δεν ευχαριστιέμαι τίποτα. Ειναι κ η μικρή δύσκολη στο έξω ίσως κ εγώ δεν την έχω μάθει πολπυ..Νιώθω αποκομμένη απο την παλιά μου ζωή και μου λείπει απίστευτα. Προσπάθησα πολύ για το μωράκι αυτό και τώρα όλα μοιάζουν μάταια..οι γιαγιάδες μπορουν να βοηθησουν αλλά τον τελευταίο καιρό η μικρή κλαίει όταν φεύγω και με λίγα λόγια πρέπει να είναι απίκο μην με ζητήσει. Να την παω στο σπίτι των γιαγιαδων ουτε λόγος μετά απο λιγο υστεριάζει. Ειμαι 4 μήνες και ασχολούμαι μόνο με το μωρό ...μου απορροφά όλη μου την ενέργεια έρχεται το βράδυ κ ππεφτω ξερή για ύπνο γτ ακόμα σηκώνεται και τα βράδια για φαγητό. Ειμαστε και εγώ κ ο άντρας μου σαν ζόμπι με μηδέν προαωπική ζωή πια.....θέλω απλά να ρωτήσω νιώσατε ποτέ έτσι; έρχονται στιγμές που μου έρχεται τρέλα...δεν βρίσκω καμμιά ευχαρίστηση και πιάνω τον εαυτό μου να κλαίει. Διαβασα τις απαντήσεις παρακάτω κ νιωθω λγη παρηγοριά ότι είναι παροδικό...

[katerina']

Καλησπέρα!

Επαναφέρω το θέμα μετά από καιρό και ελπίζω οι τωρινές μανούλες αυτής της ηλικίας να συμμετάσχουν...έχω ένα κοριτσάκι 4 μηνών και ξεκίνησα να την βγάζω έξω εντατικά όταν έκλεισε τους 3 μήνες περίπου. Το θέμα μου είναι ότι γενικώς τα έχω βρει πάρα πολύ δύσκολα τα πράγματα. Πέσασα δύσκολη εγκυμοσύνη και εμεινα στο σπίτι με αποκόληση καιρό. Μετά γέννησα και στην ουσία είμαι σε ένα σπίτι συνέχεια και δεν εχω διάθεση για τίποτα. Έχω άγχος να βγάλω τη μικρή έξω μην κλάψει και γενικώς κ να βγω δεν ευχαριστιέμαι τίποτα. Ειναι κ η μικρή δύσκολη στο έξω ίσως κ εγώ δεν την έχω μάθει πολπυ..Νιώθω αποκομμένη απο την παλιά μου ζωή και μου λείπει απίστευτα. Προσπάθησα πολύ για το μωράκι αυτό και τώρα όλα μοιάζουν μάταια..οι γιαγιάδες μπορουν να βοηθησουν αλλά τον τελευταίο καιρό η μικρή κλαίει όταν φεύγω και με λίγα λόγια πρέπει να είναι απίκο μην με ζητήσει. Να την παω στο σπίτι των γιαγιαδων ουτε λόγος μετά απο λιγο υστεριάζει. Ειμαι 4 μήνες και ασχολούμαι μόνο με το μωρό ...μου απορροφά όλη μου την ενέργεια έρχεται το βράδυ κ ππεφτω ξερή για ύπνο γτ ακόμα σηκώνεται και τα βράδια για φαγητό. Ειμαστε και εγώ κ ο άντρας μου σαν ζόμπι με μηδέν προαωπική ζωή πια.....θέλω απλά να ρωτήσω νιώσατε ποτέ έτσι; έρχονται στιγμές που μου έρχεται τρέλα...δεν βρίσκω καμμιά ευχαρίστηση και πιάνω τον εαυτό μου να κλαίει. Διαβασα τις απαντήσεις παρακάτω κ νιωθω λγη παρηγοριά ότι είναι παροδικό...

δε μπορώ να σου απαντήσω σαν μανούλα γιατί δεν έχω γίνει ακόμα...θα σου πώ μόνο αυτό έτσι απλά σαν άνθρωπος....αυτό που περιγράφεις μπορεί να το πάθεις κι ας μην έχεις μωρό..δηλαδή αντίστροφα...να μη βρίσκεις νόημα στο να γυρνάς από καφετέρια σε καφετέρια...να μη σου λέει τίποτα να βγείς βόλτες κ μπουζούκια κ ορθάδικα ή ατελείωτες συζητήσεις με φίλες κτλ κ το μόνο που να σου έδινε νόημα να ήταν να ζήσεις την απόλυτη ευτυχία με τον άντρα σου κ το παιδί σας...κ πίστεψέ με πολλά ζευγάρια θα ευχόντουσαν κάτι τέτοιο...νομίζω ότι απλά περνάς ένα μεταβατικό στάδιο κ στο μυαλό σου σου φαίνονται όλα τραγικά...ίσως περνάς μια επιλόχεια κατάθλιψη κ γι'αυτό να σκέφτεσαι τώρα έτσι....προσπάθησε κάπως να τα συνδυάσεις τα πράγματα κ να μπορείς που κ που να βγαίνεις κι ας μη σου λέει κάτι τώρα...θα βρείς τις ισσοροπίες...

[alex1979]

καλησπέρα και να σου ζήσει! Είναι πολύ μικρό το μωρό σου ακόμα και στην ουσία είστε σε φάση προσαρμογής σαν οικογένεια. Να βγαίνετε έξω όταν ο καιρός το επιτρέπει. Θα κλάψει, θα σταματήσει. Δεν έγινε και τίποτα. Θα την ταϊσεις ή θα κοιμηθεί λιγάκι και όλα καλά. Αν αγχώνεσαι, κανόνισε να είναι κάποιος μαζί σας, ο άντρας σου, η γιαγιά ή καμιά φίλη σου. Δε γίνεται να κλείνεστε συνέχεια σπίτι, θα τα παίξεις... Όλες λίγο πολύ περάσαμε τέτοια φάση και σίγουρα είναι παροδικό.

[Little Monkey]

Έχω άγχος να βγάλω τη μικρή έξω μην κλάψει και γενικώς κ να βγω δεν ευχαριστιέμαι τίποτα.

Τι θα γίνει αν κλάψει δηλαδή; Γιατί σε αγχώνει τόσο αυτή η προοπτική; Θα κάνεις αυτό που θα έκανες και στο σπίτι για να σταματήσει να κλαίει και όλα καλά

 

θέλω απλά να ρωτήσω νιώσατε ποτέ έτσι; έρχονται στιγμές που μου έρχεται τρέλα...δεν βρίσκω καμμιά ευχαρίστηση και πιάνω τον εαυτό μου να κλαίει.

Εγώ προσωπικά όχι γιατί ήμουν συνέχεια βόλτα, τόσο πριν όσο και μετά τη γέννα. Αν όμως είχα μείνει κλεισμένη μέσα τόσους μήνες, σίγουρα θα είχα λαλήσει. Μήπως έχεις και μια υποψία επιλοχείου κατάθλιψης;

[summer wine]

Απο γνωστες μου που δεν δουλευαν αυτο το διαστημα, μετα το τετραμηνο η πενταμηνο τους εβγαινε ολη η κουραση σωματικη και κυριως ψυχολογικη.

Μην ανησυχεις η ζωη σου θα επανελθει στους ρυθμους της αλλα θελει λιγο χρονο για να βρεις τις ισορροπιες. Εφαρμοσε αυτα που σου ειπε η miriki, στο αλλο θεμα.

Βγες εξω με το παιδι συνεχεια, παρε ενα μαρσιπο και απολαυσε το. Η σε καροτσακι, θα το απολαμβανει η μικρη και θα χαιρεσαι που ολοι θα ασχολουνται μαζι της σε λιγο που θα χαμογελαει και θα ευχαριστιεται τη βολτα.. Θα ειναι το κεντρο του κοσμου και εσυ θα νιωθεις περηφανη.

 

 

Θα σου κανει καλο. Η κλεισουρα ψυχοπλακωνει. Και σε εγκλωβιζει στα συναισθηματα σου, στα αγχη σου και τις αγωνιες σου, που λειτουργουν συσσωρευτικα ολο αυτο το διαστημα με αποτελεσμα να στενοχωριεσαι και να αναζητας την ανεμελεια που ειχες πριν γινεις μητερα.

 

Ειναι φυσιολογικα αυτα που νιωθεις, εχεις κουραστει. Ειδικα εαν αργησατε να κανετε παιδι ειχατε μαθει σε εναν αλλο τροπο ζωης τελειως ανεμελο και τωρα ζοριζεστε. Η αλλαγη ειναι μεγαλη. Ειναι παροδικο, ολες λιγο πολυ καναμε αυτες τις σκεψεις. Και θελεις χρονο.

[annoulen]

Απο γνωστες μου που δεν δουλευαν αυτο το διαστημα, μετα το τετραμηνο η πενταμηνο τους εβγαινε ολη η κουραση σωματικη και κυριως ψυχολογικη.

Μην ανησυχεις η ζωη σου θα επανελθει στους ρυθμους της αλλα θελει λιγο χρονο για να βρεις τις ισορροπιες. Εφαρμοσε αυτα που σου ειπε η miriki, στο αλλο θεμα.

Βγες εξω με το παιδι συνεχεια, παρε ενα μαρσιπο και απολαυσε το. Η σε καροτσακι, θα το απολαμβανει η μικρη και θα χαιρεσαι που ολοι θα ασχολουνται μαζι της σε λιγο που θα χαμογελαει και θα ευχαριστιεται τη βολτα.. Θα ειναι το κεντρο του κοσμου και εσυ θα νιωθεις περηφανη.

 

 

Θα σου κανει καλο. Η κλεισουρα ψυχοπλακωνει. Και σε εγκλωβιζει στα συναισθηματα σου, στα αγχη σου και τις αγωνιες σου, που λειτουργουν συσσωρευτικα ολο αυτο το διαστημα με αποτελεσμα να στενοχωριεσαι και να αναζητας την ανεμελεια που ειχες πριν γινεις μητερα.

 

Ειναι φυσιολογικα αυτα που νιωθεις, εχεις κουραστει. Ειδικα εαν αργησατε να κανετε παιδι ειχατε μαθει σε εναν αλλο τροπο ζωης τελειως ανεμελο και τωρα ζοριζεστε. Η αλλαγη ειναι μεγαλη. Ειναι παροδικο, ολες λιγο πολυ καναμε αυτες τις σκεψεις. Και θελεις χρονο.

 

Συμφωνώ με όλα τα παραπάνω κ έχω να σου πω αυτό. Είμαι 44 ετών, εργάζομαι από τα 22 μου, έγινα μητέρα στα 40 μου κ εάν με ρωτήσεις ποια μέχρι τώρα ήταν η ωραιότερη περίοδος της ζωής μου θα σου πω "ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ 10 ΜΗΝΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΜΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ" κ λέω μόνο τους 10, γιατί μετά επέστρεψα πάλι στη δουλειά (ΔΥΣΤΥΧΩΣ.....). Πάρε το καρότσι κ ξεκίνα, μαγαζιά, πάρκα, θάλασσα, καφέ με κάποια φίλη σου, ό,τι έχεις κοντινότερο που σου αρέσει. Η κλεισούρα δεν μου αρέσει ούτε κ εμένα, το παιδί πρέπει να μάθει κ έξω.

 

Για να σε παρηγορήσω, αργότερα θα είναι πιο εύκολα κ θα είναι κ πιο συνεργάσιμο το παιδί. Επίσης θα περνάτε και ΜΕΣΑ στο σπίτι καλά, γιατί θα παίζετε μαζί (τώρα είναι πολύ μικρό ακόμα), περίμενε λίγο μέχρι να αρχίσει να στέκεται καθιστό.

 

Να απολαύσεις αυτήν την ευτυχία, αυτό που περνάτε τώρα, οι στιγμές δεν ξανάρχονται πίσω.