Recommended Posts

    Ναι, ονειρεύτηκα κάποτε!!!

    Ονειρεύτηκα κάποτε το μικρό σπίτι στο λιβάδι. Την απόλυτη ευτυχία και νόμιζα οτι ήμουν η τυχερή που ζούσε τον απόλυτο έρωτα!! Και μετά??? Και μετά τι???

    Και μετά ξύπνησα!!! Ξύπνησα με τρομερό πονοκέφαλο!!! Ένα πονοκέφαλο ανυπόφορο όπου δεν έφευγε με κανένα Depon ούτε καν Panadol Extra!! Ξύπνησα άσχημα μεν αλλά είχε προηγηθεί ένα υπέροχο βράδυ, ένα μαγευτικό, γλυκό μεθύσι...

    Αν και δε θα συμφωνήσει το forum με αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή, ας με συγχωρέσει, ας μου ρίξει κάρτα, ας με διαγράψει και εντελώς, αλλά νιώθω οτι στο Parents 'οφείλω' να απαντήσω όχι στο Cafe. Ίσως γιατί εδώ άνοιξα την καρδιά μου σε χιλιάδες άγνωστα μέλη τα όποια διάβασαν για μένα, ασχολήθηκαν με μένα, θύμωσαν, έκλαψαν, απόρησαν και κυρίως με βοήθησαν στον μεγάλο πρωινό μου ΠΟΝΟΚΕΦΑΛΟ!!!!

    Προσπαθούσα εδώ και αρκετό καιρό να το κάνω αυτό, αλλά να πω την αλήθεια με φόβιζε να ξαναμπώ στο forum. Σήμερα ως βραδινή και με άπλετο χρόνο, τόλμησα να τα βάλω με τον εαυτό μου. Τι εννοώ μπήκα βρήκα το κλειδωμένο θέμα μου και το διάβασα όλο από την αρχή και τις απαντήσεις σας, θέλοντας να δω πως θα νιώσω και ίσως αν πήρα όντως την σωστή απόφαση, (αν μπορεί να πει κανείς οτι τελικά σε αυτή τη ζωή υπάρχει σωστό ή λάθος) αλλά και να μοιραστώ μαζί σας για ακόμη μια φορά τι έκανα.

    Έμεινα...

    Παρότι φτάσαμε στους δικηγόρους, παρότι δρομολογήσαμε τα πάντα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, παρότι βρήκε σπίτι εν τέλει δεν τα καταφέραμε ποτέ να χωρίσουμε. Μη με ρωτήσετε γιατί, δεν ξέρω να σας το απαντήσω ακριβώς ακόμα, Πιθανολογώ όμως, μέχρι να βρω την σωστή απάντηση, απορρίπτοντας. Έχω ξεκινήσει λίγο ανάποδα για να φτάσω σε αυτή την απάντηση. Πως??

    Με την άτοπο απαγωγή. Δηλαδή,

    - δεν έμεινα από φόβο,

    - δεν έμεινα από συνήθεια,

    - δεν έμεινα από λύπη,

    - δεν έμεινα για τα παιδιά,

    - δεν έμεινα γιατί δεν άντεχα οικονομικά,

    - δεν έμεινα γιατί δεν είχα τίποτα καλύτερο να κάνω,

    Έμεινα, ίσως

    - γιατί είμαστε άνθρωποι, και κάνουμε λάθη,

    - γιατί όσο και εάν προσπαθήσαμε να χωρίσουμε και φτάσαμε τόσο πολύ κοντά δεν τα

    καταφέραμε ποτέ,

    - γιατί δεν μπορώ να δεχθώ οτι όσα ζήσαμε μέχρι τώρα ήταν ψέμα

    - γιατί τον είδα να προσπαθεί πραγματικά

    - γιατί πάγωσα το θέμα μας και θεώρησα πως πριν πάρω οποιαδήποτε οριστική

    απόφαση, έπρεπε πρώτα να γίνω εγώ καλά, καθώς η απόφαση μου, επηρεάζει οτι

    πιο πολύτιμο, τον Γιάννη και τον Αλέξη.

    - γιατί δεν μπόρεσα παρόλαυτα να τον μισήσω και να πείσω τον εαυτό μου, οτι δεν

    τον αγαπάω πια.

    - γιατί πείτε με χαζή,

    Αλλά, δεν είναι όλα τέλεια εννοείτε. Προσπαθούμε και οι δύο άλλες φορές με περίσσια επιτυχία και άλλες με λιγότερη. Δεν μπορώ ακόμα να ξεχάσω και δεν ξέρω εάν θα το καταφέρω ποτέ αυτό.

    Ζήτησα όμως βοήθεια. Ύστερα από ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Όταν κατάλαβα πως το έχανα, Ναι, το έχανα, αλήθεια σας λέω σταμάτησα να έχω επαφή με την πραγματικότητα. Βρέθηκα αλλού χωρίς να καταλάβω πως, μιλώντας με ένα παππού που έβοσκε πρόβατα και με κράταγε ενώ εγώ ούρλιαζα με όλη μου τη δύναμη στην κορυφή ενός βουνού, χωρίς να θυμάμαι πως ακριβώς έφτασα εκεί. Και κατάλαβα πως έκανα οτι μισούσα, έδωσα λάθος προτεραιότητες. Μέσα σε όλο αυτό δεν είχα χάσει καλώς ή κακώς τον άντρα μου αλλά τον ΕΑΥΤΟ μου. Και πήρα την απόφαση οτι δε θα μεγαλώσω τα παιδιά μου από το ψυχιατρείο. Έπρεπε να γίνω καλά και μετά όλα τα άλλα. Μίλησα με γιατρό, μίλαγα με γιατρό και μιλάω ακόμα, χαρακτηρίστηκα καταθλιπτική. Απορρόφησα πολύ πίεση, χωρίς να μπορώ να την βγάλω και όπως μου είπε αυτό που έγινε ήταν αναμενόμενο καθότι η έκρηξη θα ερχόταν και συνήθως είναι ανάλογη της συσσώρευση. Παίρνω χάπια, αντικαταθλιπτικά. Ναι ντρέπομαι, ξεντρέπομαι θα σας το πω. Και μάλλον δεν ντρέπομαι, έπρεπε να με βοηθήσω και δεν μπορούσα άλλο να τα καταφέρω μόνη μου. Σίγουρα θα κάνω τη αγωγή μέχρι και τέλος Φεβρουαρίου. Και μετά βλέπουμε.

    Μου διευκρίνισε οτι δεν είμαι τρελή, απλά πρέπει να ισορροπήσω τις αντιδράσεις μου και κυρίως να δω τις καταστάσεις όπως είναι και όχι όσο μαύρες, κατάμαυρες τις έβλεπα εγώ.

    Δεν το έχω πει στον άντρα μου, και ούτε ποτέ θα το κάνω. Δε χρειάζεται να ξέρει. Δε θέλω ποτέ να νιώσει άσχημα για αυτό το κομμάτι και κυρίως να επηρεάσει την προσπάθεια που κάνουμε.

    Πάει πάνω από χρόνος από τότε που ξεκίνησαν όλα. Και οφείλω να ομολογήσω οτι ξεκινήσαμε δειλά δειλά να μιλάμε και πάλι, να χαμογελάμε, να κοιμόμαστε το βράδυ αγκαλιά, να ανακατώνουμε λίγο το καλό παρελθόν μας, καθώς για εκείνο το κομμάτι ορκίστηκα στον εαυτό μου οτι δεν θα το ξανασυζητήσω μαζί του. Πρώτον γιατί δεν έχει νόημα, δεύτερον γιατί δεν θα με αλλά και μας αφήσει να πάμε μπροστά και τρίτον γιατί νιώθοντας οτι τον έχω μόνιμα στημένο στον τοίχο δεν είναι προσπάθεια αλλά εκδίκηση. Ανοίξαμε και πάλι το σπίτι μας σε φίλους και πήγαμε διακοπές οι τέσσερις μας μια βδομάδα, δοκιμάζοντας πως είναι να είμαστε μόνοι μας.

    Προσπαθώ να μην σκέπτομαι αρνητικά και όταν μπαίνω σε τέτοιο τρυπάκι γιατί κάποιες στιγμές είναι αναπόφευκτο, κοιτάω παλιές μας φωτογραφίες και διαβάζω γράμματα και χαρτάκια που μου άφηνε παλιά, τότε που ονειρευόμουν ακόμα, πριν ξυπνήσω..

    Νιώθω πως θέλω να σας πω πολλά ακόμα, να τα βγάλω από μέσα μου, να τα μοιραστώ μαζί σας γιατί το θέλω πραγματικά, αλλά δεν μπορώ μια και έξω.

    Δεν ξέρω εάν θα τα καταφέρουμε εν τέλει, αλλά αυτή τη φορά το λέω από την θετική πλευρά της προσπάθειας και όχι την αρνητική του τέλους και της ουτοπικής ελπίδας.

    Ξέρω οτι αυτές οι γιορτές θα είναι πολύ δύσκολες για μένα γιατί στις 30/12 έμαθα οτι χωρίζω για πρώτη φορά και την 01 του χρόνου έκοβα την πρωτοχρονιάτικη πίτα με τα παιδιά μου μόνοι μας, οι τρεις μας. Και κλαίγοντας από πόνο εγώ αλλά κλάμα χαράς το έδωσα στον Γιάννη μου που καταλάβαινε.

    Είπα όμως οτι θα το παλέψω και θα το κάνω. Και όποιο και είναι το αποτέλεσμα θα είμαι τουλάχιστον βέβαιη απέναντι στον εαυτό μου, σε εκείνον αλλά κυρίως στα ψυχάκια μου οτι η μαμά και ο μπαμπάς εξάντλησαν όλα τα περιθώρια και τα αγαπάνε πολύ και για πάντα.

    Σας ευχαριστώ για το χρόνο σας, για την σκέψη σας, την βοήθεια, τις απόψεις σας, ας μην σας ξέρω αλλά σας εκτιμώ!!!

    Καλό μου forum συμπάθα με (που λένε και στο χωρίο μου) για τους κανόνες που παραβιάζω άλλα ένιωθα οτι εδώ έπρεπε να το κάνω.

     

    Με όλο μου το σεβασμό.

    nanis


     Ότι πολυτιμότερο... 
     Γιάννης 13/01/2009
     Αλέξης 09/03/2011 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


     

    Nanis, με άγγιξε η κατάθεση ψυχής σου! Εύχομαι να πάνε όλα καλά μεταξύ σας και να το αφήσετε πίσω σας όλο αυτό! Άλλωστε όλοι έχουμε δικαίωμα στο λάθος, έτσι δεν είναι;

    Η σκέψη μου είναι μαζί σου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μονη ευχη που μου ερχεται ειναι να φανει ανταξιος σου κοριτσι μου...

     

    Και αν δεν φανει ομως τουλαχιστον εσυ μεσα σου θα ξερεις οτι εισαι ενταξει με τον εαυτο σου ακομα και ετσι αφου ηταν συνειδητη αποφαση. Οποτε καλη ζωη κοριτσι απο εδω και περα και χωρις αντικαταθλιπτικα συντομα ευχομαι οταν θα εισαι ετοιμη. Για μενα μονο ισως θα επρεπε να γνωριζει για την αγωγη σου οχι αλλα μυστικα μεταξυ σας. Μην σε νοιαζει να τον προστατευσεις απο αυτο . Δεν ειναι ο δικος σου ρολος αυτος απο τις πραξεις μας πρεπει να αντιμετωπιζουμε τις συνεπειες ακομα και αν δεν ειναι ευχαριστες. Εσυ το κανεις, ωρα να το κανει και αυτος μαζι σου διπλα σου μην τον βγαζεις απο αυτο το κομματι εχει μεριδιο. Αφορα και στην δικη του ζωη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έμεινα, ίσως

    - γιατί είμαστε άνθρωποι, και κάνουμε λάθη,

    - γιατί όσο και εάν προσπαθήσαμε να χωρίσουμε και φτάσαμε τόσο πολύ κοντά δεν τα

    καταφέραμε ποτέ,

    - γιατί δεν μπορώ να δεχθώ οτι όσα ζήσαμε μέχρι τώρα ήταν ψέμα

    - γιατί τον είδα να προσπαθεί πραγματικά

    - γιατί πάγωσα το θέμα μας και θεώρησα πως πριν πάρω οποιαδήποτε οριστική

    απόφαση, έπρεπε πρώτα να γίνω εγώ καλά, καθώς η απόφαση μου, επηρεάζει οτι

    πιο πολύτιμο, τον Γιάννη και τον Αλέξη.

    - γιατί δεν μπόρεσα παρόλαυτα να τον μισήσω και να πείσω τον εαυτό μου, οτι δεν

    τον αγαπάω πια.

     

     

    Αυτό κρατάω...Και, συνειδητά, αφαιρώ το κομμάτι που αναφέρει ότι ίσως είσαι χαζή. Χαίρομαι πολύ για σένα, είσαι η απόδειξη ότι καμμιά φορά ενώ το διαζύγιο δείχνει η μόνη λύση, απλά...βλέπουμε ένα φως στο τούνελ που κανείς άλλος δεν μπορεί να δει. Κάνε την προσπάθειά σου, φύλαγε τον εαυτό σου και κράτα από το χθες αυτά που μπορούν να είναι χρήσιμα για το σήμερα και το αύριο. Σε καταλαβαίνω...πολύ καλύτερα από ό,τι μπορώ να εκφράσω. Καλό δρόμο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν ξερω ποσο σοβαρο ηταν το θεμα με τον αντρα σου δεν ειχα παρακολουθησει το θεμα σου, ευχομαι αυτη την φορα να ευτηχισετε και οι 2. Ελπιζω μονο επειδη οπως σου ειπα δεν ξερω το προβλημα που ειχατε με τον αντρα σου να μην ειναι σοβαρο ωστε να βαζει σε κινδυνο την ψυχικη ή την σωματικη υγεια της δικιας σου και των παιδιων. Αν ειναι μια εντονη ασυμφωνια χαρακτηρων τοτε ολα ''γιατρευονται''.


    DOXip3.png

    DtXgp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Μπραβο!!!!! Πρωτοδιαβασα το μηνυμα σου, δεν καταλαβα πολλα. Διαβασα το παλιο θεμα και με συγκινησες!

    Δεν χρειαζεται να σκεφτεσαι αν εκανες λαθος (για εμενα καλα εκανες!...απλα νικησε η αγαπη τον εγωισμο)

    Καλη συνεχεια σου ευχομαι, να μεγαλωσετε τα παιδακια σας με υγεια, ΜΑΖΙ και ευτυχισμενοι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αγαπητοι φιλοι και φιλες. Πρωτοδιαβασα μηνυμα της Nanis, τον Φεβρουαριο του 2012 και εκτοτε, αυτο το κοριτσι μπηκε βαθεια μεσα στη ψυχη μου. Μοιραστηκαμε πολλα και τελικα καταφεραμε και γνωριστηκαμε απο κοντα. Ειναι μια αγγελικη ψυχη που οπως διαπιστωσε τελικα, καπου ειχε χασει οχι τον αντρα της αλλα τον εαυτο της. Ειναι σε πολυ καλο δρομο και ειμαι σιγουρη οτι η πληρης ευτυχια -αν αυτη υπαρχει καπου- ειναι πολυ κοντα της.

    Νanis μου, ξερεις-νιωθεις πως αισθανομαι για σενα. Παντοτε ημουν της αποψης οτι το διαζυγιο λυνει μεν καποια προβληματα αλλα δημιουργει αλλα, διαφορετικα.

    Πιστευω οτι ακολουθησες τον δυσβατο αλλα και σωστοτερο τροπο εφοσον οπως διαφαινεται, υπαρχει η βαση για τη διατηρηση του γαμου σου. Και η βαση ειναι η αιτια που εσυ και ο αντρας σου βρεθηκατε μαζι, η αγαπη σας. Απο την οποια μην ξεχναμε οτι ηρθαν στον κοσμο δυο πλασματακια που αξιζουν καθε ευτυχια.

    Ειμαι σιγουρη οτι ολα θα πανε καλα και σε λιγους μηνες δε θα χρειαζεσαι καμια αγωγη για να απολαμβανεις την οικογενειακη σας ευτυχια.

    Σε ευχαριστω για τη πρωινη χαρα που μου εδωσες. ((((((((*)))))))))))

     

     

    Θα ευχαριστησω κι εγω με τη σειρα μου το parents που μου δινει την ευκαιρια να γνωριζω αξιολογα ατομα, οπως η Nanis.

     

    Nanis, θυμασαι???????


    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Nanis σου στέλνω όλη την αγάπη μου... Να'σαι καλά και να ευτυχήσεις... Να προσέχεις τον εαυτό σου κοριτσάκι μου...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νanis περυσι παρακολουθουσα την ιστορια σου χωρις να σου εχω γραψει ποτε και προχτες εψαχνα στο cafe να βρω νεα σου...Μολις ειδα τον τιτλο του θεματος σου,δε ξερω πως ,αλλα καταλαβα οτι ησουν εσυ...Δεν ειναι τυχαια η απειχηση που ειχες στο φορουμ.Φαινεσαι ενα πολυ αξιολογο ατομο και ειμαι σιγουρη οτι για να ειστε ακομα μαζι δεν ειναι τυχαιο...σιγουρα υπαρχει λογος...Σας ευχομαι να ξεπερασετε ολες τις δυσκολιες και οτι εγινε να ηταν απλα μια αφορμη για ενα καλυτερο μελλον μαζι...


    q3pIp3.png

    7QYNp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Nanis... Κι εγώ είχα παρακολουθήσει το θέμα σου από πέρσι και δε στο κρύβω ότι σε σκεφτόμουν όλο αυτό το διάστημα και ήθελα πάρα πολύ να μάθω αν είσαι καλά και πως περνάς. Είσαι άνθρωπος με ΨΥΧΗ και πολλή διάισθηση... γι αυτό πιστεύω πως πήρες τη σωστή για σένα απόφαση... δεν άφησες τον εγωισμό να κυβερνήσει το σώμα και την ψυχή σου. Πολύ λίγοι άνθρωποι το καταφέρνουν αυτό... Σου εύχομαι από καρδιάς όλα να πάνε καλά και ο άντρας σου να φανεί αντάξιος σου... γιατί το να λες συγνώμη είναι πολύ μεγάλο πράγμα αλλά το να συγχωρείς πραγματικά όπως έκανες εσύ είναι για μένα θεικό. Σ΄ευχαριστούμε πολύ που μοιράστηκες τη ζωή σου μαζί μας... πίστεψέ με η καθόλα ανώτερη συμπεριφορά σου έδωσε πολλά χαστούκια σε πολλές από εμάς... σ΄ευχαριστούμε... ΧΧΧ


    Σ' ευχαριστώ Θεέ μου...

     

    aUeJp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    αγαπητη μου nanis με το που διαβασα τον τιτλο αυτο ... αμεσως θυμηθηκα και το "ονειρευτηκα καποτε" παρακολουθουσα το θεμα σου τοτε,ομως δε ειχα στειλει καποιο μηνυμα διοτι ηδη υπηρχαν πολλες απο εδω μεσα φιλες που προσπαθουσαν να βοηθησουν .

     

    εχω χαρει πολυ με αυτα που μολις διαβασα-

     

    σου στελνω ενα αγαπημενο μου τραγουδι που ειμαι σχεδον βεβαιη πως θα εκτιμησεις την αξια του .

     

    καλο σου βραδυ .

     

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δείχνεις αποφασισμένη και με ξεκάθαρα "θέλω". Αυτό είναι πολύ σημαντικό! Φαίνεται πως έχεις ήδη αρχίσει να βρίσκεις τον εαυτό σου και πως ξέρεις ακριβώς τι θέλεις και τι σκοπεύεις να κάνεις για να πετύχεις αυτό που θέλεις. Θα τολμήσω να πω πως... δείχνεις να ξέρεις πώς να διεκδικείς τα όνειρά σου. Δεν έχω τίποτα να προσθέσω, μόνο πως...

    ...είμαστε εδώ... και σ' ακούμε! :)


    Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

    "... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    nanis σου ειχα γραψει και στο παλιο σου θεμα.. χαίρομαι που δινεις μια ευκαιρια στην οικογενεια σου..... άσε το παρελθον πίσω και δώσε όλη σου την θετική ενέργεια στην οικογενεια σου... ονειρευτηκες καποτε και αυτο το ονειρο έγινε κάποια στιγμη εφιάλτης .... ξύπνα από τον εφιάλτη και ζήσε το ονειρο σου ξανα.... και οπως μου ειπε τις προαλλες και η κολλητη μου που τα ξαναφτιαξε για 123 φορά με το αγορι της που εχει χωρισει 1234 φορές ''η ζωή ειναι στιγμές... που ξερω τι μου ξημερώνει αύριο? θα τον ξανασυγχωρήσω τον μ..α και θα ζήσω τέλεια τις στιγμές μας'' :) .... να εισαι ευτυχισμενη με τον άντρα σου και τα παιδακια σου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Νανις και εγω πιστευω οτι εκανες το σωστο.Ετσι δεν θα εχεις ποτε την ααμφιβολια αν επρεπε να προσπαθησεις.Θα λες στον εαυτο σου οτι εσυ προσπαθησες για σενα γι τα παιδια και δεν το εβαλες κατω!Χαιρομαι που προσπαθει και αυτος!Ευχομι ολα να πανε καλα και σιγουρα αξιζει τον κοπο!

    Και εγω σε παρακολουθουσα απο την αρχη!Επισης μου αρεσει και ο τροπος που γραφεις!(ασχετο)!


    FvxMp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Νάνις, έίσαι υπέροχος άνθρωπος. Άσε πίσω τον 3ο άνθρωπο και πιστεύω ότι θα τα βρείτε με τον καλό σου μια χαρά.


    Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

    ..................................................................................

    Ο Θεός πέθανε...

    Ο Μαρξ πέθανε...

    κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πολύ χαίρομαι που μας έγραψες τα νέα σου, αναρωτιόμουν τόσο καιρό, τι να κάνεις άραγε.

    Εύχομαι από δω και πέρα να ηρεμήσεις σύντομα και ψυχικά και να βρεις εντελώς τον εαυτό σου.

    Καλά έκανες και αναζήτησες επαγγελματική βοήθεια για την κατάθλιψη.

    Ειλικρινά πιστεύω πως πήρες την καλύτερη απόφαση για σένα.

    Υπάρχει αληθινή αγάπη μεταξύ σας και θα ήταν κρίμα να πήγαινε τόση πολλή αγάπη χαμένη.

    Ένας εφιάλτης ήταν που πέρασε, το όμορφο σου όνειρο συνεχίζει και μέσα σε αυτό είστε όλοι σας, εύχομαι να ζήσετε μια μακρόχρονη γεμάτη γλύκες ζωή!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Δεν εχω διαβασει το θεμα στο οποιο αναφερεσαι ουτε ξερω τι εχει συμβει αλλα  περναω κ εγω μια πολυ δυσκολη περιοδο με τον αντρα μου, απο τα λεγομενα σου πιστευω  οτι ζησαμε οαρομοια πραγματα κ θα ηθελα να μιλησουμε. Αν διαβαζεις ακομα το φορουμ κ δεις το μηνυμα μου στειλε μου σε παρακαλω

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα