sternchen

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.388
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον sternchen

  • Rank
    Δοκιμή

Converted

  • Επάγγελμα
    εκπαιδευτικός

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. sternchen

    Μνημοσυνο στην Αγγελικη

    Πέρασαν 6 χρόνια. Χρόνια γεμάτα απογοήτευση για την κατάσταση στην Ελλάδα. Θυσιάστηκε η κοπέλα και τα άλλα δυο άτομα και η χώρα είναι στο σημείο μηδέν. Τι κατάλαβαν αυτοί που σας αφαίρεσαν την ζωή; Αγγελική, δεν είχαν το δικαίωμα να σου το κάνουν αυτό, όσοι έφταιξαν, εύχομαι να τιμωρηθούν, όπως τους αξίζει! Μακάρι να έχεις βρει γαλήνη όπου κι αν είσαι!
  2. Να αγιάσει το στόμα σου! Στην Ελλάδα του 2014 δεν θα έπρεπε να γράφονται τέτοιες αναλήθειες και να μην προσέχουμε τα γραφόμενα μας. Γράφουμε δημόσια και είναι ανεύθυνο να μεταφέρουμε την γνώμη μας, χωρίς να είμαστε απόλυτα σίγουροι. Εννοείται πως ο παιδοψυχολόγος υπάρχει ως ειδικότητα και ότι υπάρχουν πολλοί ερασιτέχνες. Ζητήστε τα πτυχία και την άδεια του κάθε επιστήμονα, που συμβουλεύεστε. Προσωπικά όποτε προβληματίζομαι πολύ, πηγαίνω στην παιδοψυχολόγο μου και έχω βρει την υγεία μου και τη σειρά μου. Ευτυχώς που υπάρχουν. Όσο για αυτά που λένε οι γιατροί, είναι απλά απαράδεκτο, να σε στέλνουν σε παιδοψυχίατρο για θέματα ψυχολογίας , διαπαιδαγώγησης και ανατροφής. Προέχουν τα οικονομικά συμφέροντα των γιατρών.

  3. Διαφημίσεις


  4. Φίλη μου, πολύ σωστά κάνεις! Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, και μόνο με συντονισμένες κινήσεις μπορούμε να προλάβουμε μελλοντικά δυσάρεστα γεγονότα. Το να κάθονται οι γονείς έξω από το σχολείο και απλά να συζητάνε μεταξύ τους, είναι απλά κουτσομπολιό. Οι κινήσεις πρέπει να είναι οργανωμένες και μελετημένες. Συνέχισε, γιατί αύριο μεθαύριο μπορεί να είναι το παιδί το δικό μου ή του διπλανού. Κι εγώ στη θέση σου θα είχα τρελαθεί, το παιδάκι μου το στέλνω στο σχολείο για ευνόητους λόγους και όσο βρίσκεται εκεί απαιτώ να είναι σε καλά χέρια, αλλιώς να μας το πουν, να πηγαίνουν στο σχολείο και με το σωματοφύλακά τους. Διδάσκω τα παιδιά μου να σέβονται κάθε άνθρωπο και να λυπούνται όσους στερούνται πολιτισμένο επίπεδο και μεγαλώνουν χωρίς αγάπη και στοργή. Αλλά αφού δεν προκαλούμε κανέναν αρνητικά, τουλάχιστον να μην φοβόμαστε και στο σχολείο. Τον Σεπτέμβρη θα πάει δημοτικό ο μικρός και από φέτος έχω ήδη δει τι κόσμος κυκλοφορεί έξω, δυστυχώς εντελώς απολίτιστος και ακαλλιέργητος. Να μιλάει άσχημα και με αγένεια στην νηπιαγωγό και να φωνάζει μπροστά της και να κάνει τον νταή, και μιλάω φυσικά για γονείς και λυπάμαι τα παιδιά τους, γιατί δυστυχώς αντιγράφουν τους γονείς τους. Εμείς οι μεγάλοι είμαστε τα πρότυπα και οφείλουμε να διδάξουμε σωστά τα παιδιά μας. Περιμένω τον Σεπτέμβρη και δεν σκοπεύω να κάθομαι και να βλέπω, εάν δω ότι κυκλοφορούν επιθετικά και βίαια παιδιά. Κάθε μέρα στο σχολείο θα είμαι και θα ψάξω όλα τα νόμιμα μέσα, μέχρι να με πάρουν στα σοβαρά. Γιατί στην Ελλάδα υπάρχει αυτό που λέμε, πώς κάνεις έτσι και είσαι υπερβολικός. Εάν είχε βλάψει το άλλο το παιδί το μάτι του παιδιού σου, να δεις πως θα τρέχαν όλοι να σε καθησυχάσουν, αλλά επειδή ήταν γι 'αυτούς απλά μια χαρακιά, δεν έγινε και τίποτα. Αίσχος!
  5. Εγώ πορεύομαι με 2 αρχές στην ζωή μου: 1. Δεν κάνω σε κανέναν ο,τι δεν θέλω να μου κάνουν. 2. Εμπιστεύομαι απόλυτα τον Θεό και δεν φοβάμαι τίποτα. Όσο για τα άλλα παιδάκια, αγωνιώ πάρα πολύ για το να είναι καλά και είναι κάθε μέρα μες στις προσευχές μου. Με πονάει πολύ η ιδέα να μην μας νοιάζει για τα άλλα παιδιά, αλλά μόνο για τα δικά μας. Τον σιχαίνομαι τον ατομισμό και δεν τον πιστεύω, προσπαθώ να στηρίζω και να υποστηρίζω το κοινωνικό σύνολο, αφού ζω μέσα σε μια κοινωνία και όχι ως ερημίτισσα σε κανένα κρυμμένο μέρος του κόσμου.
  6. Με εκφράζεις απόλυτα! Αυτοί που το παίζουν νταήδες είναι ουσιαστικά απολίτιστοι και κατά την προσωπική μου γνώμη παράδειγμα προς αποφυγήν. Λειτουργούμε ως πρότυπα για τα παιδιά και θα πρέπει μεταξύ μας να προσέχουμε πως μιλάμε και συμπεριφερόμαστε. Εάν θέλουμε ως χώρα κάποια στιγμή να προοδεύσουμε θα πρέπει να μάθουμε να είμαστε ψύχραιμη και να λειτουργούμε κυρίως με την λογική και μετά με το συναίσθημα.
  7. LA LATINA, διάβασα με προσοχή το θέμα σου! Σε βρίσκω εξαιρετικά λογική και ψύχραιμη! Μπράβο για το υπέροχο επίπεδό σου και για την τόσο πολιτισμένη στάση σου! Κι εγώ εκπαιδευτικός είμαι και δεν μπορώ να διανοηθώ πως μες σε μια τάξη δεν μαθαίνουν στα παιδιά ότι δεν είναι μονάδες αλλά ένα σύνολο, μια ομάδα και πως είναι φυσιολογικό να μοιράζονται και να επεξεργάζονται τα σχολικά τους πράγματα. Παιδιά είναι και είναι πιο αυθόρμητα από ότι οι μεγαλύτεροι. Είναι δυνατόν να αποδίδουν ευθύνη σε ένα παιδί, επειδή δεν ζήτησε την άδεια για να δει την γόμα του συμμαθητή; Δεν μαθαίνουν οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί ότι στο σχολείο, μες στην τάξη οι συμμαθητές είναι μια μεγάλη οικογένεια; Περνούν μαζί έξι ώρες κάθε μέρα και μοιράζονται μαζί διάφορα γεγονότα και στιγμές, δεν είναι άγνωστοι μεταξύ τους ή ξένοι. Θα έπρεπε να τους μάθουν να αντιμετωπίζουν τον συμμαθητή τους με σεβασμό και εάν έχουν κάποιο θέμα να απευθύνονται στον δάσκαλο τους και ότι απαγορεύεται να χτυπάνε. Στο σχολείο πρέπει να υπάρχουν αυστηροί κανόνες και όχι να λέει ο διευθυντής είναι παιδιά. Δεν είπε κανείς ότι είναι έφηβοι ή ενήλικες. Είμαι 15 χρόνια στην εκπαίδευση και το πρώτο πράγμα που προσπαθώ να τους μαθαίνω είναι ότι ο συμμαθητής δεν είναι ξένος και πως πρέπει ο ένας να νοιάζεται για το καλό του άλλου, προσπαθώ να τους εμφυσήσω την ομαδικότητα και την αλληλεγγύη. Η στάση της καθηγήτριας των αγγλικών και του διευθυντή δεν μου αρέσουν καθόλου και δείχνουν ότι θέλουν να τα έχουν με όλους καλά και να μην αναλάβουν τις ευθύνες τους. Κανείς δεν είναι τέλειος και πρώτη εγώ. Όταν το παιδί σου έρχεται από το σχολείο, μέσα από μια σχολική ώρα μέσα σε μια σχολική αίθουσα, χαρακωμένο στο πρόσωπο, τότε σίγουρα κάτι έφταιξε και θα έπρεπε να σου δείξουν την λύπη τους γι΄αυτό και να απολογηθούν σε σένα για το τι έφταιξε. Δεν γίνεται να αποδίδονται τέτοια περιστατικά στο ότι είναι παιδιά. Εγώ απολογούμαι καθημερινά για πιο απλά πράγματα και όχι για κάτι τόσο σοβαρό. Το σχολείο να αναλάβει τις ευθύνες του και να καλέσει μέχρι και παιδοψυχολόγο για να τους βοηθήσει να αντιμετωπίζουν σωστά τα επιθετικά παιδιά και να βρουν την πηγή του προβλήματος και να μην ασχολούνται με το σύμπτωμα. Το να είσαι επιθετικός είναι σύμπτωμα μιας πολύ βαθύτερης κατάστασης. Πολύ συχνά συμβουλεύομαι παιδοψυχολόγο, γιατί πρώτον δεν θέλω να παίρνω συμβουλές από ακατάλληλους συμβουλάτορες και επειδή θέλω να έχω σωστή ενημέρωση και κατανόηση για θέματα που αφορούν την συμπεριφορά των μικρών παιδιών. Για μένα η σωστή ενημέρωση είναι θέμα πρόληψης, προτιμώ να προλαβαίνω καταστάσεις όσο περνάει από το χέρι μου και να μην τρέχω μετά να δω τι φταίει. Δυστυχώς ελάχιστοι ασχολούνται με την ψυχική υγεία των παιδιών και με τα κενά στην διαπαιδαγώγηση των μικρών παιδιών. Με αποτέλεσμα να έχουμε πολλά επιθετικά και ατίθασα παιδιά, τα οποία δυστυχώς οι περισσότεροι τείνουν να τα περιθωριοποιούν, να τους βάζουν ταμπέλα και να τα αποφεύγουν, ενώ αυτά τα παιδιά χρειάζονται την μεγαλύτερη προσοχή των σχολείων. Αλλά δεν υπάρχει πρόγραμμα εντός του σχολείου που να ασχολείται με την ψυχική κατάσταση των μικρών παιδιών (που στις μέρες μας όλο και χειροτερεύει λόγω της κακής ψυχολογίας των περισσοτέρων Ελλήνων).
  8. Πάρα πολύ συμφωνώ! Γράφεις πάρα πολύ ωραία. Πχ. εμένα κοιμάται στο δωμάτιο μου, στο δικό του κρεβάτι, με την δική του ρουτίνα ύπνου, επειδή στο άλλο υπνοδωμάτιο κοιμάται η 19χρόνη κόρη μου, η οποία έχει άλλες συνήθειες ύπνου, και δεν θα ήταν εύκολο να μοιράζονται τώρα το ίδιο δωμάτιο.Ο μικρός μένει μαζί μου μέχρι η κόρη μου να φύγει πολύ σύντομα για σπουδές. Π.χ στο εξοχικό μας, όπου περνάμε μεγάλα χρονικά διαστήματα,κοιμάται μια χαρά μόνος του σε άλλο δωμάτιο και με την δική του ρουτίνα ύπνου.
  9. Όλα καλά να πάνε! Ο κύριος Ροδολάκης Αλέξανδρος στο Αλεξάνδρας είναι πολύ καλός γιατρός.
  10. Όσοι ψηφίσατε Χρυσή Αυγή επαναλαμβάνω, και ας με αποκλείσουν, έχετε την υπόλοιπη ζωή μπροστά σας για να ντρέπεστε! Έχετε μερίδιο ευθύνης για την αδικοχαμένη ζωή του Παύλου Φύσσα, εσείς και το μίσος σας όπλισε το χέρι του χρυσαυγίτη . Το αίμα του παιδιού είναι ακόμη νωπό στα χέρια σας και θα είναι για πάντα. Χάθηκε η ζωή ενός νέου ανθρώπου, που είχε τα κότσια, να φωνάζει ότι είναι αντιρατσιστής. Με το θάνατο του, το μόνο που καταφέρατε είναι να λερώσετε τα χέρια σας και την ψυχή σας για πάντα.
  11. Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Το παιδί έπρεπε να είχε πάει από χθες στον παιδοψυχολόγο και οι γονείς να είναι σε συνεχόμενη επικοινωνία. Κι εγώ λυπάμαι πολύ για το παιδάκι, αλλά είναι σε μια ηλικία, που θα μπορέσει ο ψυχολόγος να δουλέψει ικανοποιητικά με το παιδάκι.
  12. Το μήνυμα σου με μπέρδεψε, Αφού δεν ψηφίζεις Χρυσή Αυγή (ανατριχιάζω και μόνο, που γράφω το όνομα τους), ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα σου; Θα στερηθείς την χαρά να ψηφίσεις τα "μπουλντόγκ"; Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να σε συμμεριστώ! Όποιος ψηφίζει Χ.Α είναι και φασίστας και ναζιστής και ρατσιστής, δεν χρειάζεται να κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Και όπως πολύ σωστά είπε μια κοπέλα πιο πάνω, το να είσαι φασίστας δεν είναι δικαίωμα, αλλά είναι ελάττωμα και όλο, όσοι στηρίζουν αυτό το κόμμα, εάν δεν ξυπνήσουν, θα πρέπει να περιθωριοποιηθούν.
  13. livinath, υποκλίνομαι! Το μήνυμα σου είναι τόσο σωστά τοποθετημένο. Έχεις απίστευτη αντίληψη της πραγματικότητας!
  14. Όποιος ψήφισε Χ.Α έχει μπροστά του, όλη του την υπόλοιπη ζωή του, για να ντρέπεται. Δυστυχώς πολλοί από αυτούς, που υποστηρίζουν αυτό το κόμμα, τον έχουν μέσα τους τον φασισμό και για μένα τίποτα δεν είναι τυχαίο. Χάσαμε τον προσανατολισμό μας ως έθνος, και το μέλλον μας, με φοβίζει πολύ. Πριν την οικονομική κρίση, είχε επέλθει και η ηθική κρίση. Κρίμα για αυτόν τον υπέροχο τόπο, την Ελλάδα. Είμαι πολύ απογοητευμένη και φοβάμαι ότι το μέλλον μας θα είναι χειρότερο.
  15. Καλή αρχή στον μικρούλη και καλή πρόοδο! Καταλαβαίνω απόλυτα την συγκίνηση σου! εγώ πήγα σχολείο στο εξωτερικό και ακόμη και τώρα επικοινωνώ με την δασκάλα του δημοτικού και όταν ταξιδεύω πηγαίνω και την βλέπω και είμαι όλο χαρά, όταν αναφέρομαι σε αυτήν. Τα πιο αθώα χρόνια είναι αυτά του γιου σου, λατρεύω την αθωότητα της ηλικίας τους! Άσε που θέλω να τα προστατεύω από το οτιδήποτε αρνητικό και υποφέρω όταν δεν είναι καλά. Ας είναι καλά όλα τα παιδάκια του κόσμου, είναι μεγάλη η ευθύνη της διαπαιδαγώγησης των παιδιών. Προσωπικά περισσότερο με ενδιαφέρει να μεταδίδω αρχές και αξίες παρά γνώσεις. Δεν μπορώ να κάνω μάθημα σε ένα παιδί και να αδιαφορώ, όταν δεν έχει καλούς τρόπους απέναντι σε μένα ή στους συμμαθητές του. Θα κάνω τα πάντα για βρω το κουμπί του και να ενεργοποιήσω την καλή πλευρά του εαυτού του. Έχω παρατηρήσει πως πολλοί εκπαιδευτικοί του χώρου μου, αδιαφορούν για την διαπαιδαγώγηση και εστιάζουν μόνο στην μετάδοση γνώσεων, ενώ ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάς το έργο του εκπαιδευτικού όταν βρίσκεσαι με αυτές τις μικρές και τρυφερές ηλικίες, όπου το παιδί χτίζει την προσωπικότητα του. Ξέφυγα από το θέμα, συγχωρέστε με
  16. Αγγελίνα μου, τι όμορφη απάντηση έγραψες! Σ'ευχαριστωωώ!! Ο τρόπος που περιγράφεις την εμπειρία σου είναι τόσο ζεστός! Εγώ καθημερινά ξέρω πως δεν κάνω απλά μάθημα, αλλά κάθε μέρα καταθέτω την ψυχή μου και το σχολείο μου το βλέπω σαν το σπίτι μου και τους μαθητές σαν παιδιά μου. Δεν μπορώ να δω αυτό που κάνω ως κάτι αυστηρά επαγγελματικό και ως πηγή κέρδους. Η δουλειά αυτή είναι τόσο δημιουργική και με αναζωογονεί. Απλά ήθελα να τονίσω πως η εκμάθηση στο σωστό εκπαιδευτικό περιβάλλον επηρεάζει άμεσα την επίδοση των μαθητών και αυτό μπορεί να μην φαίνεται άμεσα, αλλά σε βάθος χρόνου γίνεται αισθητό. Εγώ πήγα αγγλικά σε φροντιστήριο και ήμουν με πάρα πολλά παιδιά μαζί καθώς τότε ήταν το μοναδικό φροντιστήριο και έμαθα υπέροχα αγγλικά και ακόμη θυμάμαι τις σελίδες των βιβλίων μου και μιλάω άπταιστα αγγλικά (έφτασα στην β΄Λυκείου και πήρα κι εγώ το proficiency του Cambridge) και τραγουδάω και θυμάμαι τα τραγούδια των πρώτων τάξεων. Σημασία είχε ότι είχα έναν υπέροχο καθηγητή και βρισκόμουν με τόσα παιδιά όπως είπες, όπου ακούγονταν όλες οι διορθώσεις του καθηγητή πολλές φορές και οι απορίες των μαθητών είχαν μια πολύ δημιουργική επίδραση στις δικές μου γνώσεις, που είτε βελτιώνονταν είτε δεν είχα τις ίδιες απορίες και μάθαινα αυθόρμητα καινούρια πράγματα μέσα από τους συμμαθητές μου. Γράφω από την πλευρά της διδάσκουσας και όχι της διδασκόμενης!