Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Χειριστικά μωρά


Recommended Posts


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν

καλησπερα και απο εμενα..δεν θελω να κατηγορησω καμια μανουλα για το πως φερεται στο παιδι της..αλλα εγω δεν μπορω να φανταστω να κλαιει η μπουμπου μου και να μην παω να την δω η να την παρω αγκαλια..εδω την ακουω στο κιχ που κανει κανει η πιπιλα οταν πεφτει πριν καλα καλα κλαψει..την περνω αγκαλια οταν κλαιει και οταν δεν κλαει....την ζωη σου ναι την αλλαζεις η καμια φορα την προσαρμοζεις συμφωνα με το παιδι σου..ισως εγω να ειμαι τυχερη και το παιδι μου βολευεται παντου..μερικες φορες δεν με αφηνει να κανω δουλειες αλλα και τι εγινε θα τις κανω πιο μετα..δεν θελω το παιδι μου να ειναι 'στρατιωτακι' θελω να εχει την δικη τησ προσωπικοτητα που την εχει εαν και μικρη ακομα αλλα την δειχνει με τον τροπο της.καποιες φορες κοιμαται καποιες αλλες με δυσκολια δηλ σε αυτη την περιπτωση πρεπει να την αφησω να κλαιει με τις ωρες και στο τελος να κοιμηθει συμφωνα με την παραπανω κοπελα;(δεν θυμαμαι το ονομα τησ σορρυ)..εγω παντως δεν μπορω να ακουω κανενα μωρο να κλαιει με πιανει η καρδια μου γιατι ειναι τοσο μικρα και δεν μπορουν να σου μιλησουν μονο αγκαλιτσα θελουν γιατι να την στερουμε!!!!!

N2dVp2.png
Δημοσιεύτηκαν

Νομίζω οτι ο τίτλος του θέματος είναι λάθος. Δεν νομίζω οτι υπάρχουν " Χειριστικά μωρά" .Δεν ξέρω σε μεγαλύτερη ηλικία τι γίνεται, αλλά ένα μωράκι είτε θέλει αγκαλιά, είτε κλαίει το κάνει για κάποιο λόγο.....κάτι θέλει να μας πει.

Ο δικός μου αγκαλίτσας και εκείνος ,με το που περπάτησε άρχισε να ξεκολλάει.Τωρα τον παρακαλάω για αγκαλίτσα (τι θα γίνει αργότερα που θα ντρέπεται τους συμμαθητές του?Ουτε φιλάκι δεν θα μας δίνει!! :lol:)

QqmLp3.png
Δημοσιεύτηκαν
...Αποφάσισα να ακολουθήσω την τακτική που μου σύστησε η παιδίατρός μου. Την δύσκολη τακτική. Αυτή που θέλει το μωρό να ακολουθεί το πρόγραμμα και τις ανάγκες του γονιού, όχι τις δικές του.

 

...Οπότε κατέληξα ότι είχε δίκιο. Το κάθε μωρό έχει προσωπικότητα (δύσκολη ή εύκολη) αλλά η συμπεριφορά του διαπλάθεται και είναι στο δικό μας χέρι να την διάπλασουμε με τους δικούς μας κανόνες αν δεν θέλουμε τα πανέξυπνα μωρά μας να μας καβαλήσουν.

Ένα μωρό δεν μπορεί και δεν πρέπει ν' ακολουθεί τους κανόνες των ενηλίκων, τουλάχιστον όχι έτσι όπως κατάλαβα ότι το εννοείς.

 

συμφωνώ απόλυτα μαζί σου

 

πάθαμε και ευτυχώς μάθαμε νωρίς

 

και όπως είπε η παιδίατρος "νικήσαμε" και "φτιάξαμε" ένα κοριτσάκι-αστέρι (προς το παρόν τουλάχιστον... γιατί μεγαλώνει και αλλάζει)

Ανατρίχιασα με τις απόψεις της παιδιάτρου. Οπαδός της ευγονικής, ε?

 

Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο, ένα μωρό που πέρασε μία δύσκολη φάση για 2-3 μήνες και αυτή τη στιγμή είναι χαρούμενο και ήρεμο ή ένα πιτσιρίκι που σου αλλάζει τα φώτα και παθαίνει υστερία κάθε φορά που η μαμά δε μπορεί να το έχει αγκαλιά.

 

Λυπάμαι αλλά δεν θα γίνω από αυτές τις μαμάδες που τα παιδιά τους τις χτυπάνε όταν δεν γίνεται το δικό τους ή που μόνο αν τα έχεις αγκαλιά είναι ήσυχα. Και δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει τα παιδιά των ξένων (π.χ. των Ευρωπαίων) είναι τόσο ήρεμα και συνεννοήσιμα και τα δικά μας να κάνουν σαν παρλιακά.

 

Καλή τύχη σε όλες τις μαμάδες και καλά κουράγια!

Οι επιλογές είναι μόνο 2? Και τα Ελληνάκια κάνουν σαν παρλιακά? Τι να πω τώρα...

 

Καλή τύχη και καλό κουράγιο και σε σένα γιατί το ταξίδι μόλις ξεκίνησε (ευτυχώς δηλαδή) και μαζί με τις απερίγραπτες χαρές, να ξέρεις, θα έρθουν κι άλλες δυσκολίες (άλλου επιπέδου/ηλικίας, κ.λ.π.) που κατά την γνώμη μου δεν αντιμετωπίζονται με manual.


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

εγω lego (και δεν το λεω κακοπροαιρετα. ο καθενας κανει οτι νομιζει) πιστευω οτι όταν ενα μωρο εχει αναγκη την αγκαλια, εχει αναγκη απο κατι. αν στερηθει αυτο το κατι και απλά μάθει μια διαφορετικη συμπεριφορα, τοτε γνωμη μου ειναι, ψυχολογος δεν ειμαι, οτι μεγαλωνει με απωθημενα και ισως αργοτερα να ξεσπασει χειροτερα

 

τα παιδια που λες οτι χτυπανε τις μαναδες τους δεν το κανουν γιατι τα επαιρναν αγκαλια μικρα. το κανουν γιατι οταν επρεπε να μπουν ορια, δεν μπηκαν. και τα ορια μπαινουν οσο μεγαλωνει το παιδι, οχι οταν ειναι μικρουλι και εχει την αναγκη μιας αγκαλιας, εστω και παραπανω απο το φυσιολογικο

Ερασιτέχνες έχτισαν την Κιβωτό. Επαγγελματίες έχτισαν τον Τιτανικό!

Δημοσιεύτηκαν

Δηλαδη βρε lego οσα ΜΩΡΑ ΚΑΙ ΒΡΕΦΗ μεγαλωνουν με πολυ αγκαλια και καθολου κλαμα γινονται κακομαθημενα παρλιακα και χτυπανε τις μαμαδες τους???ε οχι και τετοιες αντιληψεις το 2012!

Τολαχιστον κανενα απο τα παιδακια που ξερω εγω δεν εγιναν ετσι.ουτε ο δικος μου ο οποιος ειναι πολυ ευαισθητος και πολυ ευγενικος χωρις να χρειαστει να κλαψει καθολου μεχρι μια ηλικια!το λεω αυτο γιτι απο 12 μηνων κ μετα που καταλαβαινε και εμπαινε και "τιμωρια"και τον μαλωνω κ ορια βαζω αλλα τωρα που ειναι 2,5 χρονων!

Τεσπα εμενα προσωπικα αυτες οτι τακτικες με βρισκουν καθετα αντιθετη και τις θεωρω αντιπαιδαγωγικες.

Εγραψα σ αυτο το θεμα την προηγουμενη βδομαδα μπας και μαθω κανα κολπο να βοηθησω το μωρο μου να κλαιει λιγοτερο οποτε και καθε φορα που κλαιει προσπαθω και απο κατι και οτι πιασει!

Θα τον μεγαλωσω οπως και τον πρωτο με πολυ και αγκαλια και χωρις κλαματα τουλαχιστον μεχρι να αχισει να καταλαβαινει το νοημα αυτων που του λεω.

Ηθελα να ξερα αν ειχες ενα μωρο σαν το δικο μου τι θα του εκανες?Αφου κλαιει κ στην ακαλια!!!!????

Δημοσιεύτηκαν
Νομίζω οτι ο τίτλος του θέματος είναι λάθος. Δεν νομίζω οτι υπάρχουν " Χειριστικά μωρά" .Δεν ξέρω σε μεγαλύτερη ηλικία τι γίνεται, αλλά ένα μωράκι είτε θέλει αγκαλιά, είτε κλαίει το κάνει για κάποιο λόγο.....κάτι θέλει να μας πει.

Ο δικός μου αγκαλίτσας και εκείνος ,με το που περπάτησε άρχισε να ξεκολλάει.Τωρα τον παρακαλάω για αγκαλίτσα (τι θα γίνει αργότερα που θα ντρέπεται τους συμμαθητές του?Ουτε φιλάκι δεν θα μας δίνει!! :lol:)

 

εχεις δικιο ο τιτλος δεν ειναι μονο λαθος

ο τιτλος ειναι ελεινος το θεμα λογω του τιτλου και μονο πρεπει να κλειδωθει

ο τιτλος αυτος υποτιμαει τα βρεφη και αποβλακωνει ακομη πιο πολυ τις ηδη αποβλακωμενες μαμαδες η παιδιατρους η ειδικους, δεν εννοω υποχρεωτικα καποιον απο εδω μεσα οποτε ας μην παρεξηγηθω

Δημοσιεύτηκαν

Ρε παιδια ωρες ωρες διαβαζω και αναρωτιεμαι ΠΩΣ μπορειτε? Οσες μπορειτε δλδ. Και εγω τσακωνομαι με την μικρη (ειναι λιγο μεγαλουλα τωρα) και κλαμματα ειχαμε και εχουμε και διαφωνιες και αρπαγματα κλπ. Αλλα δεν εχω αντεξει να την αφησω να κλαιει 2-3 ωρες. Βασικα την εχω αφησει να χτυπιεται (στα 3 ομως οχι στα 1) οταν θελει να γινει το δικο της αλλα το κλαμμα κραταει κατω του μισου λεπτου και τελος. Και παντα της εξηγω οτι δεν ειναι σωστος τροπος αυτος. Αλλα αυτα ολα σε ενα παιδι που ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ και συνεννοητε και που μπορει να σου ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ για ενα χρονικο περιθωριο μικροτερο απο το να πας τουαλετα.

 

Στο βρεφος τι θα κανετε? μα ειναι δυνατον? Μιλαμε το αφηνετε με ησυχη συνειδηση με κλαμματα 2-3 ΩΡΩΝ?.....και ερχομαι να ρωτησω εσενα μανα που ειπες για αυτη την μεθοδο.

ΑΝ εσενα σε κλειδωναν στο δωματιο σου να κλαις για 2-3 ωρες ΜΟΝΗ σου θα σου αρεσε?........

Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

Δημοσιεύτηκαν
Ρε παιδια ωρες ωρες διαβαζω και αναρωτιεμαι ΠΩΣ μπορειτε? Οσες μπορειτε δλδ. Και εγω τσακωνομαι με την μικρη (ειναι λιγο μεγαλουλα τωρα) και κλαμματα ειχαμε και εχουμε και διαφωνιες και αρπαγματα κλπ. Αλλα δεν εχω αντεξει να την αφησω να κλαιει 2-3 ωρες. Βασικα την εχω αφησει να χτυπιεται (στα 3 ομως οχι στα 1) οταν θελει να γινει το δικο της αλλα το κλαμμα κραταει κατω του μισου λεπτου και τελος. Και παντα της εξηγω οτι δεν ειναι σωστος τροπος αυτος. Αλλα αυτα ολα σε ενα παιδι που ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ και συνεννοητε και που μπορει να σου ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ για ενα χρονικο περιθωριο μικροτερο απο το να πας τουαλετα.

 

Στο βρεφος τι θα κανετε? μα ειναι δυνατον? Μιλαμε το αφηνετε με ησυχη συνειδηση με κλαμματα 2-3 ΩΡΩΝ?.....και ερχομαι να ρωτησω εσενα μανα που ειπες για αυτη την μεθοδο.

ΑΝ εσενα σε κλειδωναν στο δωματιο σου να κλαις για 2-3 ωρες ΜΟΝΗ σου θα σου αρεσε?........

τι ρωτας κι εσυ χρυση μου! πως να αναρωτηθει κανεις κατι τετοιο? με τι φοντα? να μπει στη θεση του βρεφους δηλαδη που υποφερει προσβαλλεται ακυρωνεται ενω απλα διψα για επαφη και επικοινωνια? πως να μπει στη θεση του βρεφους να προσπαθησει να νιωσει να θυμηθει πως ειναι να εισαι βρεφος? με τι ψυχικα αποθεματα να γινει αυτο που ρωτας?

τα βρεφη εξαλλου ηρθαν στον κοσμο μας για να μας πιουν το αιμα να μας ταλαιπωησουν ποιος αντεχει κατι τετοιο?

γρηγορα λοιπον να εκπαιδευτουν να μπουν σε προγραμμα και να μαθουν να μην ενοχλουν τους κακομοιρους γονεις τους


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο, ένα μωρό που πέρασε μία δύσκολη φάση για 2-3 μήνες και αυτή τη στιγμή είναι χαρούμενο και ήρεμο ή ένα πιτσιρίκι που σου αλλάζει τα φώτα και παθαίνει υστερία κάθε φορά που η μαμά δε μπορεί να το έχει αγκαλιά.

 

Λυπάμαι αλλά δεν θα γίνω από αυτές τις μαμάδες που τα παιδιά τους τις χτυπάνε όταν δεν γίνεται το δικό τους ή που μόνο αν τα έχεις αγκαλιά είναι ήσυχα. Και δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει τα παιδιά των ξένων (π.χ. των Ευρωπαίων) είναι τόσο ήρεμα και συνεννοήσιμα και τα δικά μας να κάνουν σαν παρλιακά.

 

Καλή τύχη σε όλες τις μαμάδες και καλά κουράγια!

δεν θα πω πολλα επειδη απλα δεν καταλαβαινω γιατι θετεις θεμα ενω εχεις ηδη καταληξει, κουβεντα να γινεται;;:roll:

 

δεν χρειαζεται να λυπασαι που πιστευεις οτι δεν θα γινεις σαν τις μαμαδες που τις χτυπανε τα παιδια τους, αλιμονο, ποια μαμα θελει να τη χτυπαει το παιδι της;

 

αλλα ξερεις, υπαρχει κατι σημαντικο στις σχεσεις με τα παιδια μας (κ τους ανθρωπους γυρω μας) που λεγεται ορια ...το αν θα τεθουν τα ορια με δημοκρατικους τροπους ειναι κατι που νομιζω καθε ανθρωπος με αντιστοιχες πεποιθησεις επιδιωκει να πετυχει. το αν θα προσπαθησει καποιος να θεσει τα ορια βασει εξουσιαστικων κ αυταρχικων μεθοδων, παλι εχει να κανει με τις αντιστοιχες πεποιθησεις. αλλα ειναι πραγματι ορια αυτα τα τελευταια ή επιβολη εξουσιας;

 

περισσοτερο νομιζω εκει εγκειται το θεμα, παρα στο ποση αγκαλια "πρεπει" ή "δεν πρεπει" να παρεις το παιδι σου.

 

τα αποτελεσματα δε των σχεσεων εξουσιας κ του αυταρχισμου, νομιζω τα βλεπουμε στην κοινωνια μας , δεν χρειαζομαστε ουτε ειδικο, ουτε παιδιατρο...(μαλλον ομως θελουμε ψυχιατρο...) αντε καληνυχτα!

Δημοσιεύτηκαν
δεν θα πω πολλα επειδη απλα δεν καταλαβαινω γιατι θετεις θεμα ενω εχεις ηδη καταληξει, κουβεντα να γινεται;;:roll:

 

δεν χρειαζεται να λυπασαι που πιστευεις οτι δεν θα γινεις σαν τις μαμαδες που τις χτυπανε τα παιδια τους, αλιμονο, ποια μαμα θελει να τη χτυπαει το παιδι της;

 

αλλα ξερεις, υπαρχει κατι σημαντικο στις σχεσεις με τα παιδια μας (κ τους ανθρωπους γυρω μας) που λεγεται ορια ...το αν θα τεθουν τα ορια με δημοκρατικους τροπους ειναι κατι που νομιζω καθε ανθρωπος με αντιστοιχες πεποιθησεις επιδιωκει να πετυχει. το αν θα προσπαθησει καποιος να θεσει τα ορια βασει εξουσιαστικων κ αυταρχικων μεθοδων, παλι εχει να κανει με τις αντιστοιχες πεποιθησεις. αλλα ειναι πραγματι ορια αυτα τα τελευταια ή επιβολη εξουσιας;

 

περισσοτερο νομιζω εκει εγκειται το θεμα, παρα στο ποση αγκαλια "πρεπει" ή "δεν πρεπει" να παρεις το παιδι σου.

 

τα αποτελεσματα δε των σχεσεων εξουσιας κ του αυταρχισμου, νομιζω τα βλεπουμε στην κοινωνια μας , δεν χρειαζομαστε ουτε ειδικο, ουτε παιδιατρο...(μαλλον ομως θελουμε ψυχιατρο...) αντε καληνυχτα!

 

μπραβο που το εθιξες αυτο!!!

συχνα πυκνα νιωθω οτι ολα αυτα για τα οποιοα μιλαμε ειναι θεματα υπερισχυσης του πιο δυνατου στον πιο αδυναμο, γι αυτο λεω το χειριστικο μωρο ως εννοια μας υποτιμαει ολους, λες και ειναι και αυτο ενα ακομη θεμα ισχυος, τυπου εγω ειμαι το αφεντικο εγω σε κανω οτι θελω οχι εγω σε κανω οτι θελω,,,μπλιαχ

Δημοσιεύτηκαν

Κορίτσια μη μου στεναχωρείτε τη lego γιατί θα θυμώσω.

 

Μια χαρά μέθοδο εφάρμοσε η κοπέλα για να εκπαιδεύσει το τέκνο της, δείτε και εδώ που προτείνουν την ίδια τεχνική!

http://barkingdogs.net/isolation.shtml

 

Έντιτ! Λάθος έκανα το σάιτ που παρέθεσα είναι για εκπαίδευση σκύλων, φτου!

 

Lego

 

πολύ χαίρομαι που κατάφερες το παιδάκι σου να κάθεται με τις ώρες ήρεμο σε ένα μέρος που μέχρι τον Αύγουστο απέρριπτε, ένα πάρκο διαστάσεων 0,5x1,5, να παίζει με τα παιχνιδάκια του μοναχούλι, να μην έχει απαιτήσεις για σωματική ή άλλη επαφή, να είναι ευχαριστημένο που του επιτρέπεις να βλέπει τουλάχιστον φως (θα μπορούσες κάλιστα να το κλειδώσεις και σε ντουλάπα για να μην σε ενοχλεί ή για να το εκπαιδεύσεις, γιατί όχι;), που τέλος πάντων δεν σε ενοχλεί με τις παράλογες απαιτήσεις του.

 

Πολύ χαίρομαι που τα αυτάκια σου ηρέμησαν επιτέλους από το εκνευριστικό κλαψούρισμα, που δεν χρειάστηκε να απευθυνθείς σε κάποιον άχρηστο παιδοψυχολόγο αλλά βρήκες τη τέλεια λύση από την παιδίατρο σας.

 

οφείλω να υποκλιθώ στην ανώτατη μορφή γονικής μέριμνας και στοργής που έχω δει μέχρι τώρα σε αυτό το φόρουμ.

 

Απλά θα σε εκλιπαρούσα να μου πεις τον λόγο που σε έκανε να επιλέξεις την απομόνωση στο παρκάκι και όχι στη ντουλάπα για να καταφέρεις τον ιερό στόχο που έβαλες να μην σε ενοχλεί το νήπιο την ώρα που σπαρακτικά ζητούσε την προσοχή σου. Ή γιατί δεν το έκλεισες σε κλουβί ανάλογων διαστάσεων με το παρκάκι σας.

Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

..................................................................................

Ο Θεός πέθανε...

Ο Μαρξ πέθανε...

κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

Δημοσιεύτηκαν

Για να καταλάβω, το παιδί "εκπαιδεύτηκε" ώστε να μην επιζητά την αγκαλιά σας και την προσοχή σας;

Και πώς εκφράζει την ανάγκη του για επαφή, το άγχος του, την ανασφάλεια όταν κάτι δεν καταλαβαίνει πώς λειτουργεί και τι είναι (ξέρεις Lego, αυτή είναι η δουλειά των γονιών, να είναι δίπλα στα παιδιά τους και να τους δείξουν πώς λειτουργεί ο κόσμος - ακόμη και η τουαλέτα, θα έρθει η ώρα που θα πρέπει να μάθει - και τα πράγματα ώστε να πάνε ένα βήμα πέρα από τους γονείς τους...υλη, ψυχή και πνεύμα), πιθανό πόνο, όταν δυσανασχετεί με κάτι, κάτι τελοσπάντων;

 

Από εχθές που διάβασα το θέμα δεν μπορώ να το πιστέψω. Βούρκωσα ειλικρινά όταν το διάβασα και δεν ήθελα αρχικά να γράψω τίποτα. Και σήμερα το πρωί ξυπνώντας στο ίδιο κρεβάτι με το μωρό μου, μόλις ξύπνησε μου λέει "μαμά μαμ", θήλασε κι όταν τελείωσε κάθησε σε καθιστή θέση στο κρεβάτι πριν κατέβει κάτω και μου έδωσε ένα φιλάκι στο μάγουλο, έπιασε την κουκλίτσα της, τη χάϊδεψε και είπε για πρώτη φορά τη λέξη "καλοοό"... αναρωτιόμουν σε τι κόσμο το έφερα...

 

Συμφωνώ με κάποιες προλαλήσασες, πρόκειται για ψυχολογική βία και πιστεύω ότι θα έπρεπε όλη η οικογένεια όχι να απευθυνθεί σε ειδικό αλλά να παραπεμφθεί-προσαχθεί εάν υπήρχε μηχανισμός τέτοιος στην κοινωνία ("να κλαίει επί 2-3 ώρες" και να "ουρλιάζει" κι εσείς να δείχνετε τέτοιο κουράγιο όλο το καλοκαίρι και να υπομένετε το κλάμα ενός μωρού 7 μηνών...).

Είναι, δυστυχώς, τέτοια η κοινωνία μας που τέτοια άτομα έχουν το θράσος να ομολογούν την τόσο αισχρή συμπεριφορά τους κι εμείς εδώ απλώς να το συζητούμε ως ένα ακόμη θέμα αυτού του φόρουμ. Ενα θα πω μόνο: λυπάμαι που δεν μπορώ να κάνω κάτι και για την ψυχούλα αυτή που υπέφερε (και πιθανόν θα υποφέρει) και για το άτομο αυτό που νομίζει ότι εφάρμοσε "μέθοδο" πειθαρχίας σε μωρό... Γιατί, δυστυχώς, αυτό δεν είναι απλώς ένα θέμα και "κάθε μανούλα κάνει αυτό που θεωρεί σωστό για το μωρό της" όπως διαβάζω σε πολλά παρόμοια θέματα-πόστς, αλλά όλα αυτά θα τα βρούμε όλοι και, κυρίως, τα παιδιά μας μπροστά τους στο μέλλον...

 

Πραγματικά πολύ λυπάμαι που βρέθηκα να διαβάζω αυτό το θέμα με αυτό τον παράδοξο τίτλο...

Δημοσιεύτηκαν

καλά ο συσχετισμός

αγκαλιάζω το παιδί - μωρό μου ή και του καλύπτω τις συναισθηματικές του ανάγκες

και ως αποτέλεσμα δεν κλαίει = θα με βαράει ... είναι τουλάχιστον νηπιαγωγείου !

 

το 2-3 ώρες κλάμα δεν ξέρω κατά πόσο είναι διαπαιδαγώγηση , κακοποίηση , εκπαίδευση ή παραμέληση ανηλίκου

 

χμ....

 

η παιδίατρος ή εσύ το χετε διαβάσει κάπου ;

ποιος λέει αστό να κλάψει 2-3 ώρες και θα στρώσει ;;;

(μη ορμάτε μια ερώτηση εκαμνα :-):wink: )


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τη συζήτηση όχι τόσο για το θέμα των μωρών, γιατί εμένα το παιδί μου είναι πλεόν νήπιο και τις επιλογές μου τις έχω ήδη κάνει γαι τη μωρουδιακή φάση, όσο για το αν αναφερθρεί κάπου τι επιτπώσεις έχει η κάθε αντιμετώπιση στη μετέπειτα ηλικία του παιδιού.

Πρώτα να διευκρινίσω ότι κι εγώ δεν συμφωνώ με τον τίτλο ¨χειριστικά μωρά" γιατί δεν πιστεύω ότι μπορεί να κρύβεται τέτοια πρόθεση σε ένα μωρό κάτω του ενός έτους. Παρ΄όλα αυτά μερικά μωρά κλαίνε περισσότερο από άλλα ενώ οι ανάγκες τους ικανοποιούνται. Δεν ξέρω αν ο λόγος έχει ερευνηθεί εκτός από προφανή αίτια, όπως αν κάποιο μωρό έχει πχ ΓΟΠ οπότε κλαίει περισσότερο από ενοχλήσεις στην κοιλίτσα κλπ.

Θα ήθελα κάποιες απόψεις από άλλες μαμάδες και ιδίως με μεγαλύτερα παιδιά για το πως νομίζουν ότι επηρέασε τα παιδιά τους το γεγονός ότι ως μωρά τα είχαν συνέχεια αγκαλιά,τα κοίμιζαν επάνω τους ή αντίθετα ακολούθησαν πιο σκληρές γραμμές.

Δεν κρίνω κανέναν, δεν θα ήθελα να ακολουθήσουν ειρωνίες, υποθέτω ότι ο καθένας που μπαίνει στον κόπο να διαβάζει ένα forum για γονείς ενδιαφέρεται για το μεγάλωμα του παιδιού του, τώρα αν ο τρόπος είναι λάθος ή σωστός δεν είναι δική μου δουλειά.

Για δώσω ένα στίγμα της δικής μου θέσης το δικό μου ως μωρό δεν μπορώ να πω ότι έκλαιγε ιδιαίτερα, πάντως όταν έκλαιγε οπωσδήποτε το έπαιρνα αγκαλιά ή έπαιζα μαζί του ή ότι άλλο νόμιζα ότι ήθελε. Ακόμα όμως δεν ξέρω αν ευθύνομαι κι εγώ στο γεγονός ότι ως νήπιο πιστεύει ότι όλα επιτρέπονται. Οι ειδικοί μιλάνε συνεχώς για ¨οριᨴ. Ποτέ δεν έχω καταλάβει πώς μπαίνουν τα όρια με δημοκρατικό τρόπο και από ποια ηλικία. Προσωπικά δεν έχω βρει τη χρυσή τομή και είμαι από αυτές τις μαμάδες που τις δέρνουν τα παιδιά τους όταν τους λένε ΟΧΙ.

Φυσικά συζητάμε πολύ, του εξηγώ τα πάντα από 100 φορές, όσες χρειαστεί, του λέω ότι σταναχωριέμαι λέι ότι δεν θα το ξανακάνει αλλά το ξανακάνει. Επίσης βλέπουμε ήδη παιδοψυχολόγο. Τα ¨ορια¨που βάζει η παιδοψυχολόγος για μένα είναι η απόρριψη. πχ. Αν δεν παίξουμε αυτό το επιτραπέζιο παιχνίδι σύμφωνα με τους κανόνες δεν είμαστε φίλοι και δεν σου μιλάω. Θέλω να πω με όλα αυτά ότι έχω αρχίσει να πιστεύω ότι μόνο με την αγάπη και τη συνεχή ικανοποίηση των επιθυμιών δεν μεγαλώνουν τα παιδιά.

Δημοσιεύτηκαν
Φυσικά συζητάμε πολύ, του εξηγώ τα πάντα από 100 φορές, όσες χρειαστεί, του λέω ότι σταναχωριέμαι λέι ότι δεν θα το ξανακάνει αλλά το ξανακάνει. Επίσης βλέπουμε ήδη παιδοψυχολόγο. Τα ¨ορια¨που βάζει η παιδοψυχολόγος για μένα είναι η απόρριψη. πχ. Αν δεν παίξουμε αυτό το επιτραπέζιο παιχνίδι σύμφωνα με τους κανόνες δεν είμαστε φίλοι και δεν σου μιλάω. Θέλω να πω με όλα αυτά ότι έχω αρχίσει να πιστεύω ότι μόνο με την αγάπη και τη συνεχή ικανοποίηση των επιθυμιών δεν μεγαλώνουν τα παιδιά.

Δεν είναι απόρριψη, είναι αφαίρεση προσοχής. Με απλά λόγια, το παιδί κάνει αυτά που κάνει γιατί θέλει την προσοχή σου. Αν εσύ το προσέχεις περισσότερο όταν κάνει σκανταλιές (το μαλώνεις, το νουθετείς, συζητάς μαζί του επί ώρες, σταματάς ό,τι κάνεις και ασχολήσαι μαζί του - όλα αυτά είναι "προσοχή" με την έννοια ότι ασχολήσαι αποκλειστικά), τότε θα κάνει όσες περισσότερες σκανταλιές μπορεί, για να έχει την προσοχή σου συνέχεια στραμμένη επάνω του. Όταν του δείξεις πως με τις σκανταλιές χάνει αυτό που προσπαθεί να πετύχει, και παράλληλα του δίνεις προσοχή όταν φέρεται σωστά, τότε θα σταματήσει τις άσχημες συμπεριφορές.

 

Αυτός είναι ο λόγος που όταν ένα παιδάκι λέει κακές λεξούλες, δεν αντιδρούμε ούτε με γέλια ούτε με χαμόγελα ούτε με φωνές ούτε με μάλωμα, αλλά το αγνοούμε ώστε να καταλάβει ότι δεν καταφέρνει τίποτα με το να λέει τη συγκεκριμένη λεξούλα, άρα η συμπεριφορά αυτή δεν είναι λειτουργική (δεν εξυπηρετεί κάποιο θεμιτό για το νήπιο σκοπό) και έτσι σταματά.

 

Είναι μάλλον περιττό να μιλάς και να εξηγείς 100 φορές σε ένα νήπιο, γιατί είναι πολύ μικρό για να καταλάβει τι του λες. Πρέπει να του δείξεις τι επιτρέπεται και τι όχι. Αλλιώς κάνεις υπομονή μέχρι να πάει 6-7 χρονών, οπότε ελπίζεις ότι θα καταλάβει από μόνο του (ή θα του μάθει η δασκάλα) ότι π.χ. το να βαράει τη μαμά ή τον οποιοδήποτε που του αρνείται κάτι, δεν είναι σωστό.

 

Άλλο πράγμα η άμεση ανταπόκρισή σου στις ανάγκες ενός βρέφους με σκοπό να δημιουργήσεις ασφαλή προσκόλληση, δηλαδή σταθερή συναισθηματική σχέση μεταξύ σας, και άλλο η αδυναμία να διαπαιδαγωγήσεις το νήπιο θέτοντας όρια ώστε να μάθει ποιες συμπεριφορές είναι σωστές/αποδεκτές και ποιες όχι.

Δημοσιεύτηκαν
Δεν είναι απόρριψη, είναι αφαίρεση προσοχής. Με απλά λόγια, το παιδί κάνει αυτά που κάνει γιατί θέλει την προσοχή σου. Αν εσύ το προσέχεις περισσότερο όταν κάνει σκανταλιές (το μαλώνεις, το νουθετείς, συζητάς μαζί του επί ώρες, σταματάς ό,τι κάνεις και ασχολήσαι μαζί του - όλα αυτά είναι "προσοχή" με την έννοια ότι ασχολήσαι αποκλειστικά), τότε θα κάνει όσες περισσότερες σκανταλιές μπορεί, για να έχει την προσοχή σου συνέχεια στραμμένη επάνω του. Όταν του δείξεις πως με τις σκανταλιές χάνει αυτό που προσπαθεί να πετύχει, και παράλληλα του δίνεις προσοχή όταν φέρεται σωστά, τότε θα σταματήσει τις άσχημες συμπεριφορές.

 

Αυτός είναι ο λόγος που όταν ένα παιδάκι λέει κακές λεξούλες, δεν αντιδρούμε ούτε με γέλια ούτε με χαμόγελα ούτε με φωνές ούτε με μάλωμα, αλλά το αγνοούμε ώστε να καταλάβει ότι δεν καταφέρνει τίποτα με το να λέει τη συγκεκριμένη λεξούλα, άρα η συμπεριφορά αυτή δεν είναι λειτουργική (δεν εξυπηρετεί κάποιο θεμιτό για το νήπιο σκοπό) και έτσι σταματά.

 

Είναι μάλλον περιττό να μιλάς και να εξηγείς 100 φορές σε ένα νήπιο, γιατί είναι πολύ μικρό για να καταλάβει τι του λες. Πρέπει να του δείξεις τι επιτρέπεται και τι όχι. Αλλιώς κάνεις υπομονή μέχρι να πάει 6-7 χρονών, οπότε ελπίζεις ότι θα καταλάβει από μόνο του (ή θα του μάθει η δασκάλα) ότι π.χ. το να βαράει τη μαμά ή τον οποιοδήποτε που του αρνείται κάτι, δεν είναι σωστό.

 

Άλλο πράγμα η άμεση ανταπόκρισή σου στις ανάγκες ενός βρέφους με σκοπό να δημιουργήσεις ασφαλή προσκόλληση, δηλαδή σταθερή συναισθηματική σχέση μεταξύ σας, και άλλο η αδυναμία να διαπαιδαγωγήσεις το νήπιο θέτοντας όρια ώστε να μάθει ποιες συμπεριφορές είναι σωστές/αποδεκτές και ποιες όχι.

 

Αυτο που λες ισχυει για νηπια ανω των 2 χρονων και με ΚΑΜΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟ για 7 μηνων μωρο. Επισης ΠΟΥ βρισκεις παραγωγικο για να μαθει το παιδι τα ορια του να το αφηνεις να κλαει 2-3 ωρες καθε βραδυ για να μαθει να κοιματε?.......δεν μπορω..... τα παραταω γιατι το επομενο ποστ μου θα ειναι καντηλια και δεν ξερω σε ποιους θα βγουν και ποσα χρονια αποκλεισμο θα φαω και δεν

αξιζει να αποκλειστω για σας (και εννοω την αρχικη παραθετρια του νηματος μαζι με κατι αλλα ποστ)..........

 

ΥΓ: εκανα 500 εντιτ να διορθωσω λαθη.....

 

ΥΓ2: Χα! Τωρα ειδα και εσενα το ΜΩΡΟ σου ειναι 7 μηνων ε? Χειριστικο ειναι και αυτο?

 

ΥΓ3: Συνειδητος χειρισμος καταστασεων γινεται απο παιδι ΠΑΝΩ απο 2 χρονων!. Ξεκολλατε......αν τωρα το ενστικτο σας σας λεει να το σκισετε για να μαθει τοτε μπραβο και εις ανωτερα......

Don't give me love, i've had my share. Give me the truth instead.....

Δημοσιεύτηκαν
Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τη συζήτηση όχι τόσο για το θέμα των μωρών, γιατί εμένα το παιδί μου είναι πλεόν νήπιο και τις επιλογές μου τις έχω ήδη κάνει γαι τη μωρουδιακή φάση, όσο για το αν αναφερθρεί κάπου τι επιτπώσεις έχει η κάθε αντιμετώπιση στη μετέπειτα ηλικία του παιδιού.

Πρώτα να διευκρινίσω ότι κι εγώ δεν συμφωνώ με τον τίτλο ¨χειριστικά μωρά" γιατί δεν πιστεύω ότι μπορεί να κρύβεται τέτοια πρόθεση σε ένα μωρό κάτω του ενός έτους. Παρ΄όλα αυτά μερικά μωρά κλαίνε περισσότερο από άλλα ενώ οι ανάγκες τους ικανοποιούνται. Δεν ξέρω αν ο λόγος έχει ερευνηθεί εκτός από προφανή αίτια, όπως αν κάποιο μωρό έχει πχ ΓΟΠ οπότε κλαίει περισσότερο από ενοχλήσεις στην κοιλίτσα κλπ.

Θα ήθελα κάποιες απόψεις από άλλες μαμάδες και ιδίως με μεγαλύτερα παιδιά για το πως νομίζουν ότι επηρέασε τα παιδιά τους το γεγονός ότι ως μωρά τα είχαν συνέχεια αγκαλιά,τα κοίμιζαν επάνω τους ή αντίθετα ακολούθησαν πιο σκληρές γραμμές.

Δεν κρίνω κανέναν, δεν θα ήθελα να ακολουθήσουν ειρωνίες, υποθέτω ότι ο καθένας που μπαίνει στον κόπο να διαβάζει ένα forum για γονείς ενδιαφέρεται για το μεγάλωμα του παιδιού του, τώρα αν ο τρόπος είναι λάθος ή σωστός δεν είναι δική μου δουλειά.

Για δώσω ένα στίγμα της δικής μου θέσης το δικό μου ως μωρό δεν μπορώ να πω ότι έκλαιγε ιδιαίτερα, πάντως όταν έκλαιγε οπωσδήποτε το έπαιρνα αγκαλιά ή έπαιζα μαζί του ή ότι άλλο νόμιζα ότι ήθελε. Ακόμα όμως δεν ξέρω αν ευθύνομαι κι εγώ στο γεγονός ότι ως νήπιο πιστεύει ότι όλα επιτρέπονται. Οι ειδικοί μιλάνε συνεχώς για ¨οριᨴ. Ποτέ δεν έχω καταλάβει πώς μπαίνουν τα όρια με δημοκρατικό τρόπο και από ποια ηλικία. Προσωπικά δεν έχω βρει τη χρυσή τομή και είμαι από αυτές τις μαμάδες που τις δέρνουν τα παιδιά τους όταν τους λένε ΟΧΙ.

Φυσικά συζητάμε πολύ, του εξηγώ τα πάντα από 100 φορές, όσες χρειαστεί, του λέω ότι σταναχωριέμαι λέι ότι δεν θα το ξανακάνει αλλά το ξανακάνει. Επίσης βλέπουμε ήδη παιδοψυχολόγο. Τα ¨ορια¨που βάζει η παιδοψυχολόγος για μένα είναι η απόρριψη. πχ. Αν δεν παίξουμε αυτό το επιτραπέζιο παιχνίδι σύμφωνα με τους κανόνες δεν είμαστε φίλοι και δεν σου μιλάω. Θέλω να πω με όλα αυτά ότι έχω αρχίσει να πιστεύω ότι μόνο με την αγάπη και τη συνεχή ικανοποίηση των επιθυμιών δεν μεγαλώνουν τα παιδιά.

 

να συνεχιζεις να ΕΞΗΓΕΙΣ στο νηπιο σου οταν το οριοθετεις και βλεπεις οτι του μενει μια απορια οταν δηλαδη δεν καταλαβαινει γιατι ας πουμε του λες οχι

 

 

αλλα ακομα κι αν δεν καταλαβει τι του λες θα καταλαβει απο τον τονο σου οτι προσπαθεις συνετα και ομορφα να του εξηγησεις και αρα οτι το ΥΠΟΛΟΓΙΖΕΙΣ

 

δεν θελει φιλοσοφια οτι πρεπει να εξηγουμε στα παιδια μας ακομα και στα βρεφη, τι θα πει δεν καταλαβαινει καταλαβαινει οτι το ΣΕΒΕΣΑΙ κι οχι οτι του επιβαλεσαι, καταλαβαινει την προθεση κι οχι υποχρεωτικα αυτο που του λες

 

αλλα ακομα κι αν δεν γνωριζεις ουτε εσυ καλα καλα το γιατι του λες οχι καποιες φορες, συμβαινει κι αυτο, καλυτερα να του πεις δεν ξερω γιατι ακριβως αλλα νομιζω οτι θα ηταν καλυτερα να γινει αυτο,

Δημοσιεύτηκαν
Αυτο που λες ισχυει για νηπια ανω των 2 χρονων και με ΚΑΜΙΑ ΠΑΝΑΓΙΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟ για 7 μηνων μωρο. Επισης ΠΟΥ βρισκεις παραγωγικο για να μαθει το παιδι τα ορια του να το αφηνεις να κλαει 2-3 ωρες καθε βραδυ για να μαθει να κοιμηθει?.......δεν τα παραταω γιατι το επομενο ποστ μου θα ειναι καντηλια και δεν ξερω σε ποιους θα βγουν και ποσα χρονια αποκλεισμο θα φαω και δεν

αξιζει να αποκλειστω για σας (ξερετε ποιες λεω)..........

Συγγνώμη, κατάλαβες ότι απάντησα στην κοπέλα που ζήτησε πληροφορίες για το τι να κάνει για να σταματήσει να την χτυπάει το νήπιό της;;;

 

Πού είπα εγώ ΠΟΥ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΕΣ ΜΟΥ είπα ότι είναι καλό να μάθεις όρια σε ένα μωρό 7 μηνών;

 

Αν έχεις ξυπνήσει στραβά σήμερα, προτείνω να βγάλεις πάνω σε κάποιον άλλο τα απωθημένα σου και όχι σε μένα, και μάλιστα ονοματίζοντας και τα Θεία! Άντε μπράβο πρωινιάτικα.

Δημοσιεύτηκαν
ΥΓ2: Χα! Τωρα ειδα και εσενα το ΜΩΡΟ σου ειναι 7 μηνων ε? Χειριστικο ειναι και αυτο?

Και σε παρακαλώ να λείπουν οι ειρωνίες. Δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ - και ξαναλέω ΠΟΤΕ - τον όρο "χειριστικό" σε αυτό το φόρουμ (και γενικώς) για να περιγράψω το μωρό μου ούτε το μωρό άλλης μανούλας. Μην μου βάζεις στο στόμα λόγια που δεν έχω πει. Σε παρακαλώ πάρα πολύ, στο όνομα της πολιτισμένης συζήτησης που υποτίθεται ότι κάνουμε :roll:

 

Και ναι, το παιδί της Koutavaki είναι νήπιο, δηλαδή πάνω από 2 χρονών. Δες τι είπε η κοπέλα πριν αρχίσεις να ονοματίζεις θεούς και δαίμονες.

 

Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τη συζήτηση όχι τόσο για το θέμα των μωρών, γιατί εμένα το παιδί μου είναι πλεόν νήπιο και τις επιλογές μου τις έχω ήδη κάνει γαι τη μωρουδιακή φάση

 

Τώρα γιατί εσύ νομίζεις ότι μια απάντηση που έδωσα για ένα ΝΗΠΙΟ ισχύει επίσης και για ένα μωρό 7 μηνών.... είναι πραγματικά άξιο απορίας.

Δημοσιεύτηκαν

εγω παντως πιο πολυ ανησυχω για την παιδιατρο που δινε ιτετοιες κατευθυνσεις. ποιος ξερει ποσες αλλες μανες ακολουθησαν την συμβουλη της και καταφεραν να νικησουν την φυση και τα ιδια τους τα παιδια..... επισης φανταζομαι και τα ιδια της τα παιδια.....

 

η δικη μας παιδιατρος παντα λεει "οποιος θελει ενα παιδι χωρις ζωντανια και απαιτησεις, καλυτερα να αγοραζε μια κουκλα να την βαλει σε μια βιτρινα"

Ερασιτέχνες έχτισαν την Κιβωτό. Επαγγελματίες έχτισαν τον Τιτανικό!

Δημοσιεύτηκαν

δεν με εκπλησουν πια καποιες τοποθετησεις εδω μεσα, ειδικα απο συγκεκριμενους , εχουν γραψει ηδη την μικρη τους ιστορια γνωστη για την ημιμαθεια που τους διακρινει αλλα κυριως για την ελλεψη στοιχειωδους ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ

 

εναν ανθρωπινο πλασμα ποσο μαλλον το παιδι σου η που το σεβεσαι απο την αρχη, απο την κοιλια σου κιολας η που δεν θα το υπολογισεις ποτε

 

ενα παιδι ουτε το αγνοεις ουτε αρχιζεις να του εξηγεις στα 7?? ουτε το αφηνεις να κλαιει για 3 ωρς ακομα κι αν ειναι 12 χρονων

 

σας χαιρετω και καλη σας φωτιση

Δημοσιεύτηκαν
Παρακολούθησα με ενδιαφέρον τη συζήτηση όχι τόσο για το θέμα των μωρών, γιατί εμένα το παιδί μου είναι πλεόν νήπιο και τις επιλογές μου τις έχω ήδη κάνει γαι τη μωρουδιακή φάση, όσο για το αν αναφερθρεί κάπου τι επιτπώσεις έχει η κάθε αντιμετώπιση στη μετέπειτα ηλικία του παιδιού.

Πρώτα να διευκρινίσω ότι κι εγώ δεν συμφωνώ με τον τίτλο ¨χειριστικά μωρά" γιατί δεν πιστεύω ότι μπορεί να κρύβεται τέτοια πρόθεση σε ένα μωρό κάτω του ενός έτους. Παρ΄όλα αυτά μερικά μωρά κλαίνε περισσότερο από άλλα ενώ οι ανάγκες τους ικανοποιούνται. Δεν ξέρω αν ο λόγος έχει ερευνηθεί εκτός από προφανή αίτια, όπως αν κάποιο μωρό έχει πχ ΓΟΠ οπότε κλαίει περισσότερο από ενοχλήσεις στην κοιλίτσα κλπ.

Θα ήθελα κάποιες απόψεις από άλλες μαμάδες και ιδίως με μεγαλύτερα παιδιά για το πως νομίζουν ότι επηρέασε τα παιδιά τους το γεγονός ότι ως μωρά τα είχαν συνέχεια αγκαλιά,τα κοίμιζαν επάνω τους ή αντίθετα ακολούθησαν πιο σκληρές γραμμές.

Δεν κρίνω κανέναν, δεν θα ήθελα να ακολουθήσουν ειρωνίες, υποθέτω ότι ο καθένας που μπαίνει στον κόπο να διαβάζει ένα forum για γονείς ενδιαφέρεται για το μεγάλωμα του παιδιού του, τώρα αν ο τρόπος είναι λάθος ή σωστός δεν είναι δική μου δουλειά.

Για δώσω ένα στίγμα της δικής μου θέσης το δικό μου ως μωρό δεν μπορώ να πω ότι έκλαιγε ιδιαίτερα, πάντως όταν έκλαιγε οπωσδήποτε το έπαιρνα αγκαλιά ή έπαιζα μαζί του ή ότι άλλο νόμιζα ότι ήθελε. Ακόμα όμως δεν ξέρω αν ευθύνομαι κι εγώ στο γεγονός ότι ως νήπιο πιστεύει ότι όλα επιτρέπονται. Οι ειδικοί μιλάνε συνεχώς για ¨οριᨴ. Ποτέ δεν έχω καταλάβει πώς μπαίνουν τα όρια με δημοκρατικό τρόπο και από ποια ηλικία. Προσωπικά δεν έχω βρει τη χρυσή τομή και είμαι από αυτές τις μαμάδες που τις δέρνουν τα παιδιά τους όταν τους λένε ΟΧΙ.

Φυσικά συζητάμε πολύ, του εξηγώ τα πάντα από 100 φορές, όσες χρειαστεί, του λέω ότι σταναχωριέμαι λέι ότι δεν θα το ξανακάνει αλλά το ξανακάνει. Επίσης βλέπουμε ήδη παιδοψυχολόγο. Τα ¨ορια¨που βάζει η παιδοψυχολόγος για μένα είναι η απόρριψη. πχ. Αν δεν παίξουμε αυτό το επιτραπέζιο παιχνίδι σύμφωνα με τους κανόνες δεν είμαστε φίλοι και δεν σου μιλάω. Θέλω να πω με όλα αυτά ότι έχω αρχίσει να πιστεύω ότι μόνο με την αγάπη και τη συνεχή ικανοποίηση των επιθυμιών δεν μεγαλώνουν τα παιδιά.

 

εγω κοπελια μου εχω ενα κοριτσακι 3 ετων.. απο τη πρωτη μερα ειχα πεσει με τα μουτρα πανω της.. σχεδον ψυχωση.. σε καθε κλαμα, ανησυχια η αγκαλια ηταν Must και ποτε δεν το μετανοιωσα.. κοιμομασταν και λογω θηλασμου στο ιδιο κρεβατι σχεδον 1,5 χρονο..

 

σαν βρεφος, μωρο και μεχρι τον 1,5 χρονο οπου αρχισα να διαπιστωνω μια εξελιξη διανοητικη, πνευματικη..πες το οπως θελεις υποχωρουσα στα περισσοτερα και απλα με εξηγησεις προσπαθουσα να περναω τις αρνησεις μου (λιγες βεβαια)..οι φωνες ηταν αγνωστη λεξη για το σπιτι μας..

 

μετα σχεδον το ετος και λιγο παραπανω αρχισα να διαπιστωνω τοσο οτι με καταλαβαινει οσο και οτι καμια φορα δοκιμαζει τις αντοχες μου..αρα οι αρνησεις μου εγιναν περισσοτερες σε καποιες απαιτησεις (ειδικα μπαινοντας στον 2ο χρονο και μετα) και οι υποχωρησεις μετριαστηκαν..εκει αρχισαν οι αντιδρασεις της σχεδον και με "ακραιες"¨συμπεριφορες και βεβαια οι φωνες οι οποιες ποτε δεν οδηγουν πουθενα παρα μονο στην παρανοια και στην ανισορροπια των γονεων, του παιδιου και γενικα του κλιματος του σπιτιου..

 

στη δικη μας περιπτωση συνεπεσε και ο ερχομος του δευτερου παιδιου που εχει προκαλεσει εναν εκνευρισμο συναμα με τη χαρα αλλα μαζι με τις περιβαλλοντικες συνθηκες (μπαμπας, θεια, γιαγια κλπ) το μονο σοβαρο μας αγκαθι το οποιο ομως υπηρχε σχεδον παντα ολα αυτα τα χρονια ειναι οι νυχτερινες της υστεριες σχεδον ανεξηγητα μεχρι τωρα..ποτε εχουμε ηρεμες και καλες νυχτες, ποτε ξυπναει απο μια εως εκατον μια φορα και δεν ξερει τι θελει αν και παντα ο σκοπος ιεναι η μαμα να βρισκεται στο υπνοδωματιο της..

τεσπα αυτο ανηκει εν μερει σε αλλο τοπικ..

απλα να πω οτι στην ηλικια των 3 οταν μου ξυπναει το βραδυ πχ 3η φορα και κλαιει σχεδον υστερικα με διαθεση απλα να μην κοιμηθει και να εχει απαιτηση να ειμαστε εκει απικο.. τοτε η προειδοποιηση οτι την επομενη φορα θα την αφησω να κλαιει μονη στο δωματιο εχει λειτουργησει αφου βεβαια το εχω εφαρμοσει.. στη δικη μας περιπτωση το κλαμα το επιτρεπω μεχρι δεκα λεπτα το πολυ τεταρτο αφου μετα πηγαινω της λεω οτι εφαρμοζω αυτα που λεω και εκει ηρεμει και τελειωνει το νυχτερινο μας πανηγυρι ενω μπορει να μην επαναληφθει για τις επομενες νυχτες..

 

στο ημερησιο κομματι οπου η επικοινωνια εχει ανεβει κλιμακα εξ αρχης δηλαδη απο τον χρονο και μετα διαπιστωσα οτι η προσπαθεια να εξηγεις στο παιδι τις ενεργειες και η ευκαιρια επιλογης (θα κανεις αυτο η αυτο) ηταν τα κλειδια μου.. κατα τ αλλα απο την ηλικια των 2 και μετα (μαλλον μεχρι τα 4-5) υπαρχει ενα διαστημα πολυ μεγαλο οπου νοιωθουν πολυ ικανα να κανουν πραγματα μονα τους αρα θεωρουν οτι μπορουν και να μας διαχειριζονται και κατ εμε οσοι περισσοτεροι εμπλεκονται στην ανατροφη τους τοσο πιο δυσκολα τα πραγματα..

 

θελει ΤΡΟΜΕΡΗ ΥΠΟΜΟΝΗ και κατ εμε ΞΑΝΑ ενα συστημα..

 

οι ειδικοι (τους οποιους χλευαζα αλλα εμαθα και καποια πραγματα χρησιμα) λενε οτι απο τα 2 και μετα η πειθαρχια μπορει να εφαρμοζεται σταδιακα.. εγω το πιστεψα και πολυ απλα εφαρμοσα πιστα την τακτικη του time out η οποια ανελπιστα Επιασε και μετριασε (σαφως οχι ελυσε) καποιες "ακραιες" συμπεριφορες.. το κακο ειναι οτι μονο εγω το κανω και οχι ο μπαμπας και η θεια που την κραταει οταν απουσιαζω, πραγμα που με καθιστα δυστυχως τον μπαμπουλα του σπιτιου και οχι να καταλαβαινει οτι ειναι μια κοινη γραμμη αν και τελευταια δειχνει και εκεινος (ο μπαμπας) φιλοτιμες προσπαθειες να το μαθει, η θεια οχι για κακη μας τυχη..

 

και βεβαια οταν προειδοποιεις (οχι απειλεις) για κατι και πρεπει να το εφαρμοσεις ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙΣ..

 

το ΟΧΙ δεν ειναι κακο.. οπως και το ΝΑΙ δεν ειναι εξισου κακο.. το θεμα ειναι πως θα φροντισουμε να το διαχειριζονται χωρις να βλαπτονται τοσο τα ιδια μας τα παιδια οσο και εμεις..

 

κανε υπομονη μονο, κουραγια γιατι χρειαζονται και κανε οτι για την οικογενειακη σας λογικη φαινεται ορθο θεωρητικα και πρακτικα.. απλα ποτε τα πραγματα δεν γινονται χωρις κοστος.. ας εινια το λιγοτερο αλλα μην γελιομαστε.. κατανταμε ωρες ωρες να ειμαστε υπολογοι των παιδιων μας.. σχεδον να φοβομαστε να τους θεσουμε ορια.. και οχι για να μπορουμε να εχουμε προσωπικη ζωη εντος η εκτος σπιτιου αλλα για να μπορουμε ολοι μαζι να συνεργαζομαστε με υγεια ψυχικη σε καθημερινη βαση

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...