boy'smam

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.309
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

11 Neutral

Περισσότερα για την/τον boy'smam

  • Rank
    Δοκιμή

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Καλησπερα κοριτσι!Χειρουργηθηκε ο μικρος μου την Τριτη και ακομη και σημερα καθε απογευμα κανει 37.4-37.7!ΑΠπο διαθε ση πλεον δεν τον καταλαβαινεις οτι ειναι χειρουργημενος,εχει κεφι και μιλαει και παιζει κανονικα απλα δεν τρωει πολυ.Ο γιατρος μου ειπε να μην ανησυχω και να τον παρακολουθω αλλα το μην ανησυχεις ειναι σα να μην το ακουσα!Εχει συμβει σε καμια σας?
  2. Καλησπερα κοριτσια!!!Εχετε να μου προτεινετε κανα καλο βιβλιαρακι για να προετοιμασω τον μικρουλη μου που θα κανει αμυγδαλες -κρεατακια σε 15 μερες?Ειναι 3,5 χρονων!

  3. Διαφημίσεις


  4. Σας ευχαριστώ παρά πολυ για την άμεση απάντηση!με βοηθήσατε παρά πολυ να καταλάβω κάποια πράγματα και κυρίως το πόσο η δική μου ανασφάλεια επηρέασε και τον μικρό μου! Ήδη τα πράγματα είναι πολυ καλύτερα τόσο που σήμερα ούτε που έκλαψε παρά μονο λιγάκι παραπονέθηκε. Μεταβατικό αντικείμενο είχαμε απο την πρώτη μέρα όπως και πάντα τον ρωτάω τι θα ήθελε να κάνουμε η να του φέρω όταν πάω να τον πάρω. Την Δευτέρα μίλησα και με την δασκάλα του και με διαβεβαίωσε ότι κάθόλη τη διάρκεια που είναι στον παιδικό συμμετέχει σε όλες τις δραστηριότητες και είναι χαρούμενος και ομιλιτικος.της είχε πει και διάφορα πράγματα που Κάναμε το σαββατοκύριακο και της έδειξε και τον χορό που κάνει με τον αδερφό του,πράγμα που μου δείχνει ότι νιώθει μαζί της όμορφα και γι αυτό μοιράζεται μαζί της πράγματα.ΣΗμερα μάλιστα που τον μάλωσα με "απείλησε"ότι θα το πει στη δασκάλα του Αγόρασα και κάποια βιβλία που αναφέρονται στις πρώτες μέρες του σχολείου και τα διαβάζουμε με μεγάλο ενδιαφέρον. Επίσης είπαμε με τον άντρα μου να βάλουμε σχολικό για τον μεγαλύτερο που σχολάσει μετά τις 2 ώστε να παίρνω εγώ τον μικρό μετά το φαγητό και αν το επιτρέπει ο καιρός να πηγαίνουμε οι δυο μας κουνιές η να καθομαςτε στο σπίτι μόνοι μας έστω για μια ωριτσα.Μετον μεγάλο έτσι κι αλλιώς έχουμε χρόνο οι δυο μας αφού το μεσημέρι δεν κοιμάται! Ατύχημα με την τουαλέτα δεν είχαμε ξανά αλλά ο ύπνος του δεν λέει να φτιαξει και υποθέτω ότι εκτός του σχολείου που τον έχει επηρεάσει φταιει και ότι άλλαξε κρεβάτι(απο την κούνια σε μεγαλύτερο) επειδή πήραμε στον μεγάλο μονο κρεβάτι και ζήτησε απο μόνος του να φύγει απο την κούνια και κάθε βράδυ έχουμε θέμα γιατί δεν λέει να κάτσει να χαλαρώσει.μου φαίνεται θα τον ξανά βάλω στην κούνια... Τέλος να σας πω ότι δυστυχώς βοήθεια είναι πολυ δύσκολο να έχω οπότε αυτό το 4ωρο που είμαι μόνη μου είναι λυτρωτικό αφού κάνω ο,τι δουλειές έχω άνετη με την μουσική μου και την ηρεμία μου!εχω παει και 2 φορές για καφέ με μια φίλη που είχα να το κάνω κάποια χρόνια!μπορει σωματικά να κουράζομαι περισσότερο γιατί εκτός των άλλων κάνω και μιάμιση ώρα καθημερινά πήγαινε έλα στους σταθμούς αλλά ψυχικά είμαι πολυ πιο ξεκουραστη και αυτό με κάνει πιο χαρουμενη! Σας ευχαριστώ και πάλι για την βοήθεια!
  5. Kυρια Χατζημανωλη καλημερα! Ειμαι μητερα ενος αγοριου που θα γινει 2,5 το Νοεμβρη και ενο 4 χρονων.Θα ηθελα τη συμβουλη σας για τον μικρο μου γιο. Τα παιδια ξεκινησαν σταθμο πριν 4 εβδομαδες σε διαφορετικους σταθμους γιατι εγινε καποιο λαθος απο το εσπα.ο μεγαλος εχει απιθανη προσαρμογη(στο σχολειο τουλαχστον γιατι στο σπιτι ολο και και αντιδραει λιγακι) ενω ο μικρος δυσκολευεται.Τις πρωτες μερες εκλαιγε πολυ και στο σπιτι και στο σχολειο.ακομη με παρακαλει να τον παρω σπιτι καθε μερα.Μετα ειχε προσκολησση στη δασκαλα και δεν την αφηνε ουτε τουαλετα να παει και εκεινη προσπαθησε να τον "απομακρυνει"και το παιδι αντεδρασε.Ολη την ωρα τη ρωταει "θα ερθει η μαμα μου?"Μπορει απ οτι μου λεει να τη ρωτησει 100 φορες!Αυτα ομως που με ανησυχει πιο πολυ ειναι οτι την τελευταια βδομαδα ξυπναει ενω εχει σταματησει να ξυπναει απο περσυ τη νυχτα και κλαιει παρα πολυ με νευρα,απο τη μια φωναζει μαμα και οταν πηγαινω μου λεει κακη μαμα και με διωχνει και δεν ξερω πως να τον ηρεμησω και αν παω στο δωματιο μου ερχεται στο κρεβατι μου και με χτυπαει.Επισης η δασκαλα του μου ειπε οτι χτυπαει κι εκεινη αλλα και τα παιδακια και εχθες στο σπιτι εκανε κακα πανω του ενω εχει κοψει την πανα απο τον ιουνιο και δεν ειχε ποτε λερωθει με κακα απο την πρωτη μερα που εβαλε εσωρουχο. Στο σπιτι οταν γυριζουμε εχει φοβερο εκνευρισμο και ενω ειναι ενα παιδακι με φοβερο πεισμα απο την μερα που γεννηθηκε τωρα πια εχει παραγινει και αν δεν γινει το δικο του μπορει να κλαιει χωρις υπερβολή μια ωρα! Με ολα αυτο να προσθεσω οτι ο μεγαλος εχει γινει πολυ επιθετικος με τον μικρο και τσακωνονται μονιμως και χτυπαει τον μικρο και πλεον ο μικρος ανταποδιδει ενω δεν χτυπουσε ποτε κανεναν.Εγω η θα αρχισω τις τιμωριες μετα απο προειδοποιηση ή θα τους χωρισω η αν εχω κουραστει μπορει και μην αντιδρασω καθολου.Σπανια ο μεγαλος χει φαει καμια ξυλια στο χερι ... Γενικα εχουν χαθει οι ισσοροπιες για ολους,εγω δεν ξερω καθολου πως να χειριστω ολο αυτο. Να προσθεσω επισης οτι περασα το καλοκαιρι και μια ελαφρια καταθλιψη,πηγαινα σε ψυχοθεραπευτη με βοηθησε αρκετα αλλα τωρα ειμαι καλυτερα και δεν εχω και λεφτα να συνεχισω.Τοτε εκανα και την αιτηση για το σχολειο για τον μικρο! Τελος να σας πω οτι εχω φοβερες τυψεις (αλλα κανω φοβερη προσπαθεια να μην το δειχνω καθολου)που συμβαινει αυτο γιατι ειμαι σπιτι,δεν δουλευω και νιωθω οτι πιεζω το παιδι μου να κανει κατι που δεν θελει για να μπορεσω εγω να παρω μια ανασα τα πρωινα αφου γενικα ειμαι μονη μου με τα παιδια καθε μερα μεχρι το βραδυ 9-10 που γυριζει ο αντρας μου και βοηθεια δεν εχω. η ερωτηση μου ειναι αν πιστευετε οτι πρεπει να τον κρατησω σπιτι?Η αντιδραση αυτη ειναι στα πλασια του φυσιολογικου ή το παιδι εχει πιεστει παραπανω απ οτι αντεχει?Γιατι εγω αυτο νιωθω.Μπορει να εχω χαλαρωσει λιγο που ειμαι ανετη τα πρωινα αλλα σε καμια περιπτωση δεν θελω να πιεσω παραπανω απ οσο αντεχει το παιδι μου να κανει κανει κατι που δεν θελει οταν μαλιστα δεν ειναι και υποχρεωμενο! Σας ευχαριστω πολυ εκ των προτερων!
  6. Παντως ειμαι πολυ ψυχραιμη μπροστα του και του λεω ομορφα λογια για το σχολειο,του δειχνω φωτογραφιες δικες μου απ οταν ημουν μικρη στο νηπιο,βλεπει και τον αδερφο του που πηγαινει μες την τρελη χαρα στο σχολειο. Το μεγαλο θεμα εινια οτι τα εχουν παρει σε διαφοτεικο σταθμο και ακομη δεν εχουν κανει τπτ για να πανε στο ιδιο.Παιρνω καθε μερα στο εσπα και μου λενε καθε φορα βλακειες. Επισης πριν ξεκινησουν μου ελεγε καε μερα να παω σχολειο και χαιροταν αλλα δεν ηξερε ο καημενος τι ειναι σχολειο!!!
  7. Σας ευχαριστω για τις απαντησεις!!stella δεν ειπα οτι τα παιδια μου δεν κλαινε ποτε!!!ισα ισα κλαινε και πολυ μαλιστα ειδικα οταν τσακωνονταε μεταξυ τους!απλα δεν τα αφηνω να κλαινε αν μπορω να τα παρηγορησω!τα αγκαλιαζω και προσπαθω να τους εξηγησω αυτο που πρεπει. Μη φανταστεις οτι πιανει παντα ή οτι δεν τα μαλωνω η δεν τα βαζω τιμωρια αλλα οταν βλεπω οτι κλαινε απο στεναχωρια η ανασφαλεια παντα ειμαι διπλα τους! Αυτα που μου ειπε η δασκαλα πως σας φαινονται?
  8. Αυτο ειναι που φοβαμαι.απ την αρχη εχω πει οτι θα αφησω περιθωριο 15-20 μερες κι αν δω οτι δεν προσαρμοζεται θα τον κρατησω μαζι μου. Νιωθω ηδη ασχημα και τυψεις και ολη αυτο δεν βοηθαει καθολου. Η δασκαλα τι να μου πει?Ισως ειμαι προκατηλημενη αλλα δεν πιστευω οτι θα μου ελεγαν ποτε οτι δεν ειναι ετοιμο.Εχουμε μπει στον σταθμο μεσω εσπα και συγα μην μου το πουν και χασουν τα λεφτα!
  9. Κοριτσια καλησπερα!Ξεκινησε ο μικρος μου 28 μηνων παιδικο σταθμο πριν σχεδον 2 εβδομαδες.Πηγε 3 μερες απο λιγη ωρα την πρωτη εβδομαδα και την περασμενη Δευτερα ξεκινησε κανονικα 9-1μμ.Πηγε Δευτερα και τριτη και μτα εμεινε στο σπιτι με ελαφρια ιωσουλα!και παλι χθες και σημερα.Δηλαδη εχει παει παιδικο 4 μερες με τη σημερινη Το πρωι απ την ωρα που θα ξυπνησει κλαιει και δηλωνει ξεκαθαρα οτι δεν θελει να παει σχολειο και οτι θελει να μεινει σπιτι μαζι μου.(εγω δεν δουλευω).Εννοειται οτι προσπαθω να μην του δειχνω οτι στεναχωριεμαι. Τα νευρα και οι εκρηξεις θυμου στο σπιτι ειναι συχνες. Ευτυχως ο μεγαλος μου ο γιος στο προνηπιο εχει απιστευτη προσαρμογη...δεν θελει να φευγει. Σημερα λοιπον πηγα να [παρω το μικρο και μου λεει η δασκαλα οτι εχει "κολλησει" πανω της και επειδη δεν θελει-δεν ειναι σωστο να παει ολη η χρονιά ετσι σημερα ξεκινησε σιγα να να του βαζει ορια οσο αναφορα το ποσο μπορει να ειναι συνεχει μαζι της.Απ οσο καταλαβα δεν την αφηνει ουτε για νερο να παει.Οποτε σημερα ο μικρουλης μου μια εκλαιγε μια ηρεμουσε και ηταν γενικα πολυ νευρικος.Τα ματακια του ηταν κλαμενα οταν πηγα να τον παρω και ειχε παει με την αλλη δασκαλα σε αλλο χωρο μαλλον για να ηρεμησει. Μου φαινεται παρα πολυ νωρις ,ακομη καλα καλα δεν εχει καταλαβει το παιδακι τι συμβαινει,πρεπει να το αγχωσουμε κι αλλο?Εχω προβληματιστει πααααρα πολυ! Πρωτον γιατι εξ αρχης δεν ημουν σιγουρη αν κανω το σωστο που τον στελνω(αυτο ειναι αλλο κεφαλαιο...μονη ολη μερα με 2 μωρα ,περασα και μια ελαφρια καταθλιψη και μεσα μου γινεται μεγαλος πολεμος το τι τελικα ειναι σωστο και καλυτερο για ολους μας...) Δευτερον γιατι δεν εχω αφησει τα παιδια μου να κλαψουν σχεδον καθολου.Ειμαι γενικα αντιθετη και ολο αυτο σημερα μου κακοφανηκε να σκεφτομαι οτι κλαιει επειδη νιωθει ανασφαλεια και θελει τη δασκαλα του αλλα εκεινη θεωρει οτι αυτο δεν ειναι σωστο για τους δικους της κατανοητους -κατα τα αλλα- λογους. Ποια ειναι η γνωμη σας?Αυτο ειναι ενα σταδιο που περνανε ολα τα παιδακια?οποτε να μην δινω σημασια? Αυτο που νιωθω ειναι υπερβολικο επειδη νιωθω εγω μπερδεμενη?ετσι γινονται τα πραγματα στον παιδικο?
  10. Γεια σας κοριτσια!Εχω 2 αγορακια τεσσαρων και 2 χρονων.εγω δεν δουλευω και ολη την ημερα ειμαι μονη μου!Ο αντρας μου δουλευει ως αργα και γυριζει σπιτι μετα τις 8.30-9 τις καθημερινες και τα σαββατα γυριζει απογευμα!Βοηθεια δεν εχω ιδιαιτερη.Η πεθερα μου μενει απο πανω αλλα τους τελευταιους μηνες λειπει οποτε και η μικρη βοηθεια που ειχα παει κι αυτη.Οχι οτι βοηθουσε ιδιαιτερα,κανα σ.μαρκετ αν πηγαινε να μου φερει κι εμενα κατι και να τα κρατησει αν εχω να παω κανα κομμωτηριο η σε κανα γιατρο και ισως 1-2 φορες το μηνα να κανω καμια δουλεια με την ησυχια μου.Για να παω καπου με τον αντρα μου καναμε ταμα!!! Σ.μαρκετ =επικυνδυνες αποστολες!Μπες βγες στ αμαξι το ιδιο!Κουνιες τρελο κυνηγι αλλα τουλαχιστον εκει δεν τσακωνονται!Ψωνια για μενα ξεχασμενα!Ενα μαγιο ηθελα να παρω αλλα δεν τα χω καταφερει!Μπανουμε και οι 3 στο δοκιμαστηριο και μας ακουει ολο το τετραγωνο! Πραγματικα τωρα γελαω αλλα πραγματικα τα νευρα μου καποιες μερες παιζουν ασχημα!Θελω να ουρλιαξω!Δεν με ακουνε σχεδον καθολου!Τι να κανω δεν ξερω!Δεν καταλαβαινουν ουτε απο φωνες,ουτε απο τιμωριες,τα παιχνιδια σχεδον ολα ειναι στο παταρι!Ορια προσθω να βαλω αλλα ποιος τα τηρει?? Θαλασσα θελω τοσο πολυ να παω αλλα μονη μου φοβαμαι...Καμια Κυριακη να παμε με τον αντρα μου η κανα Σαββατο απογευμα! Η μονη σκεψη που μου δινει ελπιδα ειναι να παει ο μεγαλος προνηπιο αν τον παρουν.εχω κανει και για το μικρο αιτηση αλλα δεν ξερω αν τον παρουν αν θα τον στειλω γιατι ειναι μικρακι και σκεφτομαι οτι θα ναι ωραια να μεινουμε και λιγο δυο μας! Η μαμα μου δουλευει,μενει και μακρια και για να ερθει πρεπει να αλλαξει 2 λεωφορεια.Σκεφτομαι πολυ σοβαρα να μετακομισω κοντα της γιατι ξερω οτι θα με βοηθαει πολυ σιγουρα.Μενει και ο μπαμπας μου κοντα ισως να βοηθησει κι αυτος λιγακι κανα σ.μαρκετ δηλαδη γιατι ειναι πολυ μεγαλος.αλλα σκεφτομαι το ενοικιο γιατι εδω που μενουμε ειναι του πεθερου μου! Θελω λοιπον να ρωτησω απο μαμαδες με 2 η περισσοτερα παιδακια,αν μεγαλωσουν περναει αυτη τρελα η συνεχιζεται μεχρι να πανε φανταροι???
  11. Kaλησπερα κοριτσια!συγνωμη που χαθηκα αλλα ειλικρινα τρεχω 100αρι καθημερινα!!! Τι να πω τωρα?Οτι αυτες τις μερες ακουω γυρω μου ολο και πιο πολλα τετοια περιστατικα?Το τελευταιο ηταν ο γιος μιας φιλης της μαμα μου 10 χρονων που το παιδακι ζηταει απο μονο του βοηθεια απο ψυχολογο και η μαμα λεει οτι το παιδι της δεν εχει τπτ...Αν ειχε αμυγδαλιτιδα θα ηταν απο χθες στο παιδων αλλα οταν το προβλημα ειναι στην ψυχη τοτε ειναι ταμπου! Χαιρομαι που ακουσα τοσες αποψεις και που ολες καταληγουμε σε ενα συμπερασμα!Θελουμε ευτυχισμενα παιδια και θα παλεψουμε για να το πετυχουμε! Αυτο μπορει να γινει με ενα μονο τροπο!Να μαθουμε να "διαβαζουμε"την ψυχη των παιδιων μας,το μυαλο τους και να λαμβανουμε σωστα τα μηνυματα της συμπεριφορας τους.Να μην κλεινουμε τα ματια και τα αυτια! Κανεις δεν ειναι τελειως αλλα οσο το παλευουμε τοσο πιο κοντα θα φτανουμε σε αυτο που θελουμε να πετυχουμε!Ας αφησουμε εγωισμους και ντροπες και ας βλεπουμε τυχον προβληματα καταματα και πιστευω οτι ολα εχουν λυση...
  12. καλησπερα!Θα ηθελα να μου δωσετε καμια συμβουλη!Πεθανε εχθες το γατακι της μαμας μου και ξερω οτι οταν την επισκεφτουμε θα την αναζητησει ο μικρος μου!ειναι 4 και μεχρι σημερα ευτυχως δεν ειχε χρειαστει να μιλησουμε για τον θανατο!απο τη μια τον βλεπω μκρο για τετοιες κουβεντες απο την αλλη ισως ειναι ευκαιρια μιας που δεν ειναι απωλεια σημαντικη ενος προσωπου να του μιλησω οσο πιο απλα γινετε γιατι φοβαμαι να μην τον αγχωσω.
  13. Δεν ηθελα καν να αγγιξω το θεμα κακοιησης σωματικη-ψυχικης και σεξουαλικης! οποτε το να συγχωρεσουμε μια μαμα που ηταν αγχωτικη και νευρωτικη οπως πολλες μαμαδες δυστυχως, ειναι απλουστερο.Βεβαια αν η αυτη μαμα ειχε ενημερωθει οτι με την συμπεριφορα της βλαπτει το παιδι της και δεν εκανε καν προσπαθεια τοτε αλλαζει. Οταν γεννηθηκε ο μικρος μου ο γιος ηταν παρα πολυ γκρινιαρης και νευρικος δεν ηρεμουσε ποτε!εκλαιγε παρα πολυ και δεν κοιμοταν καθολου.Οταν πλεον το συζητησα με τον παιδιατρο η πρωτη του ερωτηση ηταν πως ειμαι εγω μεσα στο σπιτι!δεν χρειαστηκε καν να απαντησω!καταλαβα αμεσως οτι εφταιγα εγω που ημουν σε πολυ χαλια ψυχολογικη κατασταση.Μολις ηρεμισα εγω,ηρεμισε και το μωρο.καποια πραγματα δεν ειναι τυχαια! αυτο που το βαζεις?βεβαια κι αυτο εμενα δεν μου λεει και πολλα! μεγαλωσα με εναν πολυ νευρικο μπαμπα.οταν νευριαζε ηθελα να ανοιξει η γη να με καταπιει!Η μαμα μου αργοτερα μου ελεγε συνεχεια ποσο μοιαζω με τον μπαμπα μου.αφου ετρωγα την "πρωτη"σφαλιαρα που συνειδητοποιουσα οτι γινομαι κατι που δεν αντεχα ετρωγα και τη "σφαλιαρα"της "απορριψης" απο τη μαμα μου αφου ο κυριος λογος που χωρισε τον μπαμπα μου ηταν τα νευρα του!Εφταιγα εγω η το περιβαλλον στο οποιο μεγαλωσα???Ιδου η αποροια! .Ευτυχως εγω το δουλεψα πολυ μεσα μου και πλεον ειμαι πολυ μα πολυ πιο ηρεμη αλλα καμια φορα ακομη και ο αντρας μου μου λεει ποσο μοιαζω σε καποιες αντιδρασεις με τους γονεις μου και φριττω!!! Βεβαια τους γονεις μου τους υπεραγαπω και τους εχω συγχωρησει απο την στιγμη που καταλαβα γιατι ηταν αυτοι που ηταν.αλλα για να το πετυχω αυτο μετα την ψυχοθεραπεια τα εβγαλα ολα απο μεσα μου και ολα οσα ειχα μεσα στο μυαλο μου τους τα ειπα στον καθενα ξεχωριστα.Η αντιδραση τους ηταν καλυτερη απο αυτη που περιμενα αφου εγινε μια κουβεντα εκ βαθεων και απο τοτε η σχεσεις μας ειναι αψογες! επισης πλεον δεν μπορω να κατηγορησω τους γονεις μου για τα δικα μου λαθη.Αφου τα συνειδητοποιησα το βαρος ειναι πανω μου. Το ζητημα ειναι ομως να μην φτανουμε σε αυτο το σημειο...
  14. ακριβως εκει θελω να καταληξω...στο κατα ποσο ψαχνομαστε τελικα!
  15. πολυ σωστα αυτα που γραφεις αλλα χρειαζεται λιγο να μας βλεπουν και να νευριαζουμε και να αντιδρουμε και να κλαιμε και να απογοητευομαστε.Πρεπει να βλεπουν ολα τα προσωπα και ολες τις αντιδρασεις ενος φυσιολογικου ανθρωπου. το να κρυβομαστε πισω απ το δαχτυλο μας ουτε αυτο ειναι λυση.το να περιμενουμε παντα να κοιμηθουν τα παιδια για να τσακωθουμε με τον αντρα μας και παντα να μας βλεπουν αγαπημενους και αυτο δεν ειναι σωστο.Δεν λεω να σφαζομαστε μπροστα στα παιδια αλλα το να ειναι μπροστα σε ενα καυγαδακι η σε μια λεκτικη αντιπαραθεση λιγο εντονη και μετα να μας δουν να φιλιομαστε και να τα βρισκουμε το θεωρω πιο σημαντικο. Πολυ σωστη!Το πρωτο βημα της "ιασης" ειναι η παραδοχη του προβληματος και η συγχωρεση!Τη στιγμη που συγχωρεις και καταλαβαινεις οτι τπτ δεν εγινε για να σε βλαψει μπορεις να συνεχισεις πιο ευτιχισμενος.αλλα αν αργησεις να το καταλαβεις ειναι παρα πολυ δυσκολο!
  16. Καλημερα κοριτσια!Συγνωμη που δεν εχω απαντησει αλλα ηταν το Σκ του τρεξιματος!Ειπωθηκαν πολλες αποψεις και χαιρομαι πολυ!Αυριο θα χαρω πολυ να συνεχισουμε την συζητηση!Καλο ξημερωμα!