Κακή συμπεριφορά

[my_Kelly]

Μπορείς να προτείνεις στους γονείς του να το πηγαίνουν σε κάποιο σπορ, προπαντός για να εκτονώνεται, αλλά και για να ενταχθεί σε μια ομάδα. Αν πήγαινε π.χ. τρεις φορές την εβδομάδα για κολύμπι ή ποδόσφαιρο θα γέμιζε τις ώρες του, θα κουραζόταν και θα ακολουθούσε εκεί κάποιους κανόνες. Είναι σε ηλικία που θέλει να τρέξει, να φωνάξει, να κουτρουβαλήσει, αν είναι συνέχεια σπίτι, δεν έχει ποτέ την ευκαιρία.

Θυμήθηκα αυτό το παλιό θέμα για τα 4χρονα, ρίξε μια ματιά

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=56978

 

Αυτό με το σπορ είναι πολύ καλή ιδέα. Υποπτεύομαι όμως πως δεν θα το κάνουν γιατί ο γαμπρός μου είναι ο κλασικός μπαμπάς-επισκέπτης (άρα αποκλείεται να τον συνοδεύσει) ενώ η κουνιάδα μου που είναι έγκυος τώρα κι αυτή θα δυσκολευτεί. Ίσως να μπορούσε ο παππούς να μπει κάπως στο παιχνίδι... δεν ξέρω, θα το σκεφτώ αυτό και ίσως το προτείνω απ'έξω απ'έξω ή θα τους πάω κανένα φυλλάδιο.

(Ευχαριστώ!)

[DALIA]

Τελικά εσάς δε σας πιάνω από πουθενά! Ξεκίνησα έτσι γιατί η αφορμή που με έκανε να γράψω το θέμα ήταν α.το ότι επιτέθηκε στην 11μηνη κόρη μου και β.το ότι μου έβγαλε την ψυχή κι αυτός και η μάνα του με τα γυαλιά.

 

ααααααααα εγώ νόμιζα ότι ζήτησες τι γνώμη μας γιατί θέλατε να βοηθήσετε το παιδάκι το οποίο είναι προβληματικό... ( αυτό νομίζω μου τόνιζες όταν προσπάθησα να δω και την άλλη όψη του νομίσματος ).

Αφού σαν οικογένεια έχουν γενικότερα προβλήματα και δεν τα βρίσκεται η γνώμη μου ειναι μακρυά και αγαπημένοι.Ούτε οι πρώτοι θα είστε ούτε οι τελευταίοι.

Πάντως σε νιώθω απόλυτα και εγώ στην ίδια φάση είμαι με ένα παιδάκι 8 ετών που το παίζει μικρομέγαλος και με τσαντίζει αφάνταστα.Αλλά όταν μπαίνει το διαβολάκι στο μυαλό μου κατευθείαν η σκέψη ότι σε 2 χρόνια ο γιος μου θα είναι στην ηλικία του με βάζει στοπ.

[Melduck]

my_kelly εγω πιστευω πως το παιδακι εχει αναγκη απο εκτονωση και κοινωνικοποιηση, και γι'αυτο θα του κανει πολυ καλο το σχολειο.

 

εχεις χιλια δικια με το μερος σου, εγω θα σου πω μονο κατι, επειδη διαβασα οτι η κορουλα σου δεν εχει καν χρονισει.

 

οταν ο δικος μου ηταν 8-9 μηνων, ηρθε σπιτι μια φιλη με 3χρονο (οσο ειναι ο δικος μου τωρα). ηθελε να πιανει ο,τι υπηρχε πανω στο τραπεζι και μετα δεν του τα επαιρνες με τιποτα. τσιριζε, χτυπιοταν κλπ. θυμαμαι οτι ειχα φρικαρει. ελεγα μα καλα δεν μπορει να βαλει ορια στο παιδι? τοσο κακομαθημενο πια?

 

ναι καλα! αν πετυχεις τωρα τον δικο μου σε κριση θυμου θα νομιζεις οτι το σπιτι μας ειναι ξεφραγκο αμπελι, που, πιστεψε με, δεν ειναι. προσπαθω καθημερινα να θεσω ορια στον γιο μου. απλως, τα παιδια μεγαλωνοντας εχουν τοση αντιδραση μεσα τους για τα παντα, που οσο και να το θες, δεν γινεται να εισαι ολη μερα με ενα οχι στο στομα. πρεπει και το οχι να φιλτραρεται και να κρατιεται για τα πιο σημαντικα ή επικινδυνα.

 

βλεποντας τον γιο μου να μεγαλωνει, συνειδητοποιω, πως δεν εκρινα πολυ σωστα τοτε, οχι γιατι δεν μπορουσα να κανω σωστη εκτιμηση, απλα επειδη ειχα αγνοια..

[Π+Μ]

βρε κοριτσια το καταστρεψανε το παιδακι.... δεν λεω ολα τα παιδια εχουν τον δικο τους χαρακτηρα αλλα εσυ εισαι αυτος/η που θα το βοηθησεις το παιδι να εξελιχτει ειτε με τον εναν τροπο ειτε με τον άλλο. αν αυτο το παιδι ειναι λιγο πιο ζωηρο ας πουμε και οι δικοι του άνθρωποι το αφηνουν να κανει ο,τι του κατεβει στο κεφαλι επειδη οπως λενε ειναι ζωηρο παιδι ή παιδι ειναι τι να κανουμε και δεν εχει ακουσει ενα μη ή δεν ειναι σωστο αυτο που κανεις τοτε τι να πω... το θεμα ειναι ας κανει ο,τι θελει σπιτι του, η κοπελα ομως δεν ειναι υποχρεωμενη να δεχετε μια τετοια συμπεριφορα σπιτι της και ας ειναι ανηψακι της... ειπαμε ολα κι ολα... εμενα η μικρη μου στο σπιτι καποιες φορες δεν λεω ειναι πιο ζωηρη αλλα της εχω πει εξω και σε άλλα σπιτι κυρια... και η αληθεια ειναι πως δεν μου δημιουργει κανενα προβλημα... ελπιζω πως με τον παιδικο θα ηρεμησει λιγο διαφορετικα......

[my_Kelly]

DALIA οι λέξεις αφορμή, αιτία και λόγος έχουν διαφορετική έννοια.

 

Melina έχεις δίκιο σ'αυτά που λες. Προς το παρόν μιλάω λίγο εκ του ασφαλούς αλλά μπροστά μου θα τα βρω όλα αυτά! Δεν την κόβω και αγγελουδάκι την κόρη μου! Και επίσης συμφωνώ πως πολλά είναι θέμα ηλικίας και πως μεγαλώνοντας τα παιδιά ηρεμούν, έχουν ενδιαφέροντα που τα αποσπούν κτλ κτλ. Αλλά είμαι σε θέση να γνωρίζω εκ των έσω πως δεν έχει γίνει καμία σοβαρή προσπάθεια επιβολής ορίων στο συγκεκριμένο παιδί με συνέπεια να είναι μονίμως ανικανοποίητο. Με το που γίνεται το δικό του, αμέσως θα βρει κάτι άλλο να ασχοληθεί (με την κακή έννοια). Χτυπιέται, τσιρίζει και φωνάζει και μόλις παίρνει πχ το παιχνίδι που είχε βάλει στο μάτι, δεν σκάει ούτε ένα χαμόγελο και συνήθως το παρατάει επί τόπου. Είναι φανερό δλδ πως αυτό που κάνει το κάνει μόνο και μόνο επειδή ξέρει πως θα περάσει το δικό του.

Λες πως κρατάς το "όχι" για κάτι επικίνδυνο. Όταν βρίσκεστε έξω ή σε συγγενικό σπίτι, τον επιπλήτεις τη στιγμή της αταξίας ή τον αφήνεις και συζητάς μαζί του αργότερα?

 

 

Π+Μ παίζει και να είναι πιο "υπάκουη" η δική σου γιατί είναι κοριτσάκι. Διάβασα σε ένα θέμα πριν που έδωσε ο/η agentP πως στην ηλικία των 4 τα αγοράκια παράγουν αναλογικά τεστοστερόνη όση και στα 14! (Πάντως -θεού θέλοντος- σκοεπύω να φέρομαι στην κόρη μου όπως ακριβώς εσύ).

[Melduck]

Melina έχεις δίκιο σ'αυτά που λες. Προς το παρόν μιλάω λίγο εκ του ασφαλούς αλλά μπροστά μου θα τα βρω όλα αυτά! Δεν την κόβω και αγγελουδάκι την κόρη μου! Και επίσης συμφωνώ πως πολλά είναι θέμα ηλικίας και πως μεγαλώνοντας τα παιδιά ηρεμούν, έχουν ενδιαφέροντα που τα αποσπούν κτλ κτλ. Αλλά είμαι σε θέση να γνωρίζω εκ των έσω πως δεν έχει γίνει καμία σοβαρή προσπάθεια επιβολής ορίων στο συγκεκριμένο παιδί με συνέπεια να είναι μονίμως ανικανοποίητο. Με το που γίνεται το δικό του, αμέσως θα βρει κάτι άλλο να ασχοληθεί (με την κακή έννοια). Χτυπιέται, τσιρίζει και φωνάζει και μόλις παίρνει πχ το παιχνίδι που είχε βάλει στο μάτι, δεν σκάει ούτε ένα χαμόγελο και συνήθως το παρατάει επί τόπου. Είναι φανερό δλδ πως αυτό που κάνει το κάνει μόνο και μόνο επειδή ξέρει πως θα περάσει το δικό του.

Λες πως κρατάς το "όχι" για κάτι επικίνδυνο. Όταν βρίσκεστε έξω ή σε συγγενικό σπίτι, τον επιπλήτεις τη στιγμή της αταξίας ή τον αφήνεις και συζητάς μαζί του αργότερα?

 

Σιγουρα εσυ γνωριζεις καλυτερα την κατασταση, εφ'οσον εχετε και σχεση συγγενειας.

 

Κοιτα, ο δικος μου γενικως εξω ειναι 'κυριος' (προς το παρον), επειδη ειναι εκ φυσεως ντροπαλος. Αν ομως κανει κατι που με ενοχλει, εμενα ή καποιον αλλον, τον επιπληττω οπωσδηποτε. Συνηθως δεν χρειαζεται καν να υψωσω την φωνη (δεν θελω και να τον φερνω σε δυσκολη θεση μποροστα σε αλλους), του λεω οτι δεν ειναι σωστο αυτο που κανει και σταματαει. Μιλαμε για εξω ε? Γιατι σπιτι μεταμορφωνεται σε τερατακι!

 

Εχει τυχει βεβαια να τον πιασει τρελλο ξεσπασμα και κλαμα υστερικο επειδη φυγαμε παρεα απο καπου για να γυρισουμε στα δωματια (ειμασταν διακοπες) - και ο κυριος δεν ηθελε. Στη διαδρομη, εκλαιγε non-stop επι ενα τεταρτο και δεν μπορουσα να τον ηρεμησω με τιποτα.. Ηταν απλως κουρασμενος... Ο,τι αλλο και να εκανα εκεινη τη στιγμη (φωνες-μαλωμα) δεν θα ειχε αποτελεσμα και το ηξερα.

 

Επισης, μου εχει τυχει παιδακι φιλης μου στενης, να ερθει σπιτι, να μου το κανει λαμπογυαλο, να ριξει και μερικες 'ψιλες' στον δικο μου που ηταν μωρο! Η φιλη μου του τα'χωσε ασχημα, τον μαλωσε και του ειπε αν δεν ηρεμησεις φευγουμε. Και μετα ηρεμησε..

 

Εμενα προσωπικα δεν μ'ενοχλει το παιδακι που θα'ρθει σπιτι μου να κανει καμμια τρελλα, αρκει να δω οτι η μαμα θα ενδιαφερθει με τον τροπο της. Εσενα η ξαδερφη προφανως δεν αντεδρασε και - λογικο - στην εδωσε!

[DALIA]

Το παιδάκι έχει καθαρά θέμα ανιας και έλλειψη ενδιαφερόντων δυστυχώς.Αφού θέλετε να το βοηθήσετε δεν είναι καθόλου κακό να πείτε σε μια δύσκολη φάση του ρε συ γιατί δεν τον γράφεις πχ ποδόσφαιρο ( ότι αρέσει ) στο παιδί να βγάζει την ενέργεια και να κάνει παρέα με αλλά παιδιά; Απλά έχετε στο νου σας ( και σε εσένα το λέω Melina) ότι και να δείτε μια μαμά να ουρλιαζει στο παιδί μπροστά σας υπάρχει και η περίπτωση να το κάνει για τα ματιά σας μόνο και να μην είναι ουσιαστικό και επίσης μπορεί να συμβεί και το αντίθετο.my_Kelly υπάρχει περίπτωση να αισθάνονται πολύ άνετα μαζί σας και να μη δίνουν σημασία στα τυπικά;Απλά κάθε μανούλα έχει το δικό της κώδικα με το παιδί της για δύσκολες καταστάσεις.Εγώ σε περίπτωση που ξεφύγει του λέω απλά και ήρεμα αγάπη μου αν συνεχίσεις δεν έχει ποδόσφαιρο.Κάποιοι έχουν πιο ζορικα παιδιά και οφείλουμε τουλάχιστον να μην τους κατακρινουμε ως γονείς.Έχει τύχει να διαβάσω στο φόρουμ κράξιμο σε γονείς που έτυχε να τους δούνε κάπου μια φορά και να βγάλουμε συμπεράσματα(my_kelly δεν αναφέρομαι τώρα σε εσένα )

[militsa]

(Συγγνώμη από τις υπόλοιπες που δεν απαντώ προσωπικά, αλλά η μικρή έκανε εμβόλιο και έχει γκρίνια).

Ντάλια φυσικά και ο φόβος μας είναι να μην πάρει κακό παράδειγμα από το άλλο παιδί, αλλά υπάρχει και ο φόβος για τη σωματική της ακεραιότητα που αυτό δεν το αγνοώ με τίποτα!

Με τα γυαλιά δεν του κινήσαμε καμία περιέργεια. Απλά τα είχα στο τραπεζάκι του σαλονιού, τα είδε, τα πήρε (χωρίς να ρωτήσει) και έπειτα φεύγοντας ήθελε να τα πάρει μαζί του. Δεν κατάλαβα δλδ να πετάξω γυαλιά 350 ευρώ επειδή έτσι του κάρφωσε του Θ.!? Και επιτέλους, όταν ένας ενήλικας λέει στο παιδί "αυτό δεν είναι δικό σου και δεν πρέπει να το πάρεις" το παιδί ΠΡΕΠΕΙ να τον ακούει. Ειδικά όταν βρίσκεται σε ξένο σπίτι. Δεν νομίζω να είναι παράλογο αυτό που λέω.

Επίσης δεν θέλω ένα παιδί στρατιωτάκι σε καμία περίπτωση. Άλλο να κάνει το παιδί μια σκανταλιά (πάνω στο παιχνίδι να σπάσει κάτι για παράδειγμα) και άλλο να απαιτεί τα πάντα.

Οι γονείς με μικρότερα παιδάκια όπως εγώ, βλέπουμε τα μεγαλύτερα και παραδειγματιζόμαστε. Θέλουμε να προστατέψουμε τα μικρά μας φυσικά αλλά και να μάθουμε από λάθη των άλλων. Από ένα σημείο και μετά δεν είναι θέμα χαρακτήρα του κάθε παιδιού το πώς θα εξελιχθεί. Είναι θέμα των γονιών να πλάσουν/διαμορφώσουν την "πρώτη ύλη" όπως θεωρούν αυτοί καλύτερα.

Σίγουρα τα περιστατικά που έγραψα είναι λίγα για να διαμορφώσει κανείς άποψη, αλλά αν ήταν μόνο αυτά πίστεψέ με δεν θα άνοιγα θέμα στο φόρουμ. Υπάρχουν πολλά ακόμη, και πολύ πιο ζόρικα.

Δεν βλέπω όμως να αποφεύγουμε μια συζήτηση απ'έξω απ'έξω με την μαμά του, γιατί θέλω τουλάχιστον να έχουμε την συνείδησή μας καθαρή.

 

Συγγνωμη δεν διάβασα και όλα τα υπολοιπα που ακολουθησαν στην κουβέντα, μένω όμως σε αυτό το μηνυμα για να σου πω κάτι. Να ξέρεις ότι τα παιδάκια σε αυτή την ηλικία είναι πολύ σκανταλιάρικα και γενικά θέλουν να δοκιμάζουν τα όρια των μεγάλων είτε είναι οι γονείς τους είτε οχι. Δε θεωρώ (μονο απο τα λεγόμενά σου ότι είναι προβληματικό το παιδί επειδή απλά είναι ζωηρό και θέλει να τραβάει την προσοχή.) Θεωρώ ότι μια όμορφη και ομιλητική προσέγγιση βοηθάει πάρα πολύ (δοκιμασμένο!!!!μιλάω εκ πείρας !!) ) Πάντα σε αυτή την ηλικία γίνονται διαβολάκια και θέλουν να μας σπάνε τα νεύρα αλλά με μια διάθεση λιγο πιο χαλαρή όπως της μαμάς(προφανώς ξέρει τι κάνει. το έχει κάθε μέρα!και δεν κολλάει σε ένα τόσο μικρό γεγονος όπως να πιάσει απλώς τα γυαλιά)

ΑΠο τη μεριά σου μπορουσες απλώς να πας κοντά του και να του πεις..

 

<<Γιωργάκη σου αρέσουν πολύ αυτά τα γυαλιά ε; Κι εμένα μου αρέσουν ΄και ξέρεις φοβάμαι πάρα πολύ μηπως σπάσουν ..κι αν σπάσουν..θα στενοχωρηθω πάρα πολύ αγόρι μου..και θα κλαίω..εσένα σου έχει σπάσει ποτέ παιχνιδάκι;

ή και ξέρεις μια μέρα μου φέρανε ένα άλλο ζευγάρι γυαλιά και τα έπιασα απροσεχτα και τα έσπασα!!! και έκλαιγα..(ταυτόχρονα κάνεις και την κίνηση να του τα πάρεις απο τα χέρια με ήρεμο τρόπο και όχι αρπάζοντάς τα)και λυπήθηκα πάααρα πολύ..αααχ..σε ευχαριστώ πάρα πολύ που μου τα δίνεις!!Να κι εγώ θα τα βάλω εδώ να μην σπάσουν!! Είδες τι ωραία που είναι τώρα εδώ;; Μπράβο! Με βοηθησες να τα προστατεύσουμε!! Ελα να σου δώσω ένα σοκολατάκι τώρα που ήσουν καλό παιδάκι!!(δίνεις και ένα φιλάκι για επιβράβευση) και τέλοοος!!>>

Και δεν είναι υπερβολή να πω ότι όλο αυτό πιάνει!!!! Δοκιμασμένο!!!!

Τι θα πει <<πρέπει>> να υπακουσει;; Ετσι; Στα καλά καθουμενα;; Χωρίς εξηγηση;; Και τι είναι; Ρομποτ να δίνουμε εμείς εντολές κι αυτό να λέει <<Ο,τι πεις μανουλα!!!!!>>Ελα τωρα..προτιμω χιλιες φορές ενα παιδί ατιθασο που θα έχει άποψη παρά ένα παιδί που κάνει ό,τι του πουν έτσι μηχανικά. Να επαναστατήσει και λιγο, δε βλάπτει! Εχει άποψη και χαρακτήρα..και εμείς απλώς του εξηγουμε πιο είναι το σωστό και πιο το λάθος και πιστέψτε με εκείνο θα προτιμήσει το σωστό γιατί ξέρει ότι αυτό σας κάνει χαρουμενες αλλά και γιατί θα του πειτε μπράβο.

 

Κακώς πολύ κακώς όλοι τα βάζουμε με ένα παιδάκι. Ακομη και η δική μας συμπεριφορά παίζει καθοριστικό ρόλο ακόμη κι αν δεν είμαστε οι γονείς του. Δεν μπορεί να βλέπουμε με κακια ένα παιδάκι επειδή οι γονείς του το κακομάθανε!! Ντροπή..το παιδάκι είναι σαν πλαστελινη και πλάθεται απο ΌΛΟΥΣ!!! Απορώ και λυπάμαι ακόμη και στην περίπτωση των παιδιών στα φανάρια που καθαρίζουν τα τζάμια ή ζητιανεύουν και εμείς οι δηθεν μεγάλοι και έξυπνοι και σοβαροι και ευτυχώς!!! όχι γυφτοι!! να τους μιλάμε υποτιμητικά ή να τα βρίζουμε ή σε μια περίπτωση που έτυχα να δω να τα κλωτσάμε!!!!! (φυσικά έφαγε τρελό βρίσιμο απο μενα και τον άντρα μου αυτός ο ηλιθιος!!!)

[Melduck]

Dalia μια μαμα να ουρλιαζει στο παιδι της μπροστα μου δεν θα μου αρεσε καθολου!

 

Ειπα απλα οτι θα ηθελα να δω τη μαμα να ενδιαφερεται με τον τροπο της.

[DALIA]

Dalia μια μαμα να ουρλιαζει στο παιδι της μπροστα μου δεν θα μου αρεσε καθολου!

 

Ειπα απλα οτι θα ηθελα να δω τη μαμα να ενδιαφερεται με τον τροπο της.

 

Έχεις δίκιο το είδα, το ίδιο πράγμα είπαμε ο κώδικας / τρόπος.Συγνώμη.Και κάτι πολύ σημαντικό να ξέρετε ότι τα παιδιά ΟΤΙ και αν κάνουν πάντα υπάρχει κάποιος λόγος,αν ενδιαφερθουμε να μάθουμε το λόγο βγαίνουμε όλοι κερδισμένοι.

[militsa]

Τα 'ορια' στα τετράχρονα είναι μεγάλη κουβέντα. Σίγουρα δεν μπαίνουν στα ξένα σπίτια και σίγουρα δεν μπαίνουν από τρίτα πρόσωπα πέρα από τους γονείς. Αλλά όταν μιλάμε για τετράχρονα χωρίς όρια, δεν εννοούμε αυτό που περιγράφεις my_Kelly. Εννοούμε για τετράχρονα που κάνουν ζημιές, που σκαρφαλώνουν στα έπιπλα, που βρίζουν, που χτυπάνε κλπ. Το αν μπαίνουν όρια στο παιδί, δεν μπορείς να το καταλάβεις από αύτό που βλέπεις, γιατί το αποτέλεσμα μπορεί να αργήσει πολύ.

Νομίζω ότι το σημαντικότερα είναι η διάθεση που έχεις απέναντι σε ένα παιδάκι. Καταλαβαίνω -και θυμάμαι- ότι οι μαμάδες που έχουν μωράκι είναι πιο αυστηρές με τα άλλα παιδάκια και ξεχνάνε ότι κι αυτά είναι μωρά. Όταν είχα το γιο μου μωρό, ο ανηψιός μου 2.5 ετών τότε, ανέβηκε στο καρότσι του με τα παπούτσια, και του μίλησα αυστηρά και του είπα, ότι είναι μεγάλο παιδί και πρέπει να προσέχει τα πράγματα του μωρού. Τώρα γελάω όποτε το σκέφτομαι.

Είμαι μικρά παιδάκια ΚΑΙ τα τετράχρονα, θέλουν ειδική μεταχείριση και αν κάνουν κάτι κακό το κάνουν για να τραβήξουν προσοχή. Δεν μπορούμε να χρησιμοποιούμε τους όρους που θα χησιμοποιούσαμε για τους μεγάλους. Δεν μπορούμε να πούμε΄'έκλεψε'. Δε κλέβει, βλέπει κάτι και το παίρνει. Ό,τι και να του πεις, δεν μπορεί να καταλάβει την έννοια της ιδιοκτησίας.

Δεν λέει ψέματα. Λέει τη δική τουσ πραγματικότητα. Μπερδεύουν το θέλω με το πρέπει, το μπορώ και το μου αρέσει. Δεν θέλουν το κακό μας, αλλά θέλουν να ικανοποιήσουν τα θέλω τους, γιατί αυτό μπορούν να κάνουν προς το παρόν.

Αγαπητή φίλη, αν το προσεγγίσεις έτσι, θα πάψεις να ανησυχείς. Το δικό σου παιδάκι κράτα το σε απόσταση, ακόμα και μόνο λόγω ηλικίας.

 

ετσι ακριβώς..δεν υπάρχει κακία στα παιδάκια. Υπάρχει θυμος, υπάρχει ανία και βαρεμάρα, υπάρχει κουραση, πείνα,δίψα ή ακόμη και αίσθηση παραμέλησης.

 

Αν τυχουν σου ξανατύχει και έρθει το παιδάκι σπίτι σου προσπάθησε να δεις τι απο όλα αυτά μπορεί να συμβαίνει.Και μην τα βάζεις με τη μαμά..οι μαμάδες συνήθως είναι πολύ κουρασμένες απο τη συμπεριφορά των παιδιών τους όλη μέρα (και στη συγκεκριμένη περίπτωση η κοπέλα είναι ΚΑΙ έγκυος!!με όσα συνεπάγεται αυτο!! την έχεις περάσει και ξέρεις!!! μην την αδικείς και την κατηγορείς λοιπον!!) που ήρθε σπίτι σου και επειδή σε ξέρει και την ξέρεις αφέθηκε στη χαλάρωση περισσότερο. Δεν είναι κακό λοιπον απο τη στιγμή που έχεις φιλοξενουμενο λοιπον ένα παιδάκι με τη μαμά του να σε νοιάζει εξίσου το ίδιο αν περνάει καλά ΚΑΙ το παιδάκι εκεί. Να το κάνεις να νιώσει όμορφα. Να του μιλήσεις όμορφα και να μην τον κοιτάξεις έντρομη και με θυμο επειδή έπιασες τα γυαλιά ή τσίριζε ή ουρλιαζε..

 

Και στο κάτω κάτω αν πας και για 2ο παιδάκι..μην αποκλείσεις το ενδεχομενο να είναι αγόρι (τα αγόρια κυρίως είναι τοοοοσο ζωηρά χωρίς να αποκλείονται βέβαια και τα κορίτσια!!) και να είναι ΤΟΣΟ ζωηρό,πεισματάρικο, δυναμικό..θα τα βρεις σκουρα και ίσως τότε δείξεις και νιώσεις λιιιγη κατανοηση γι αυτές τις μαμάδες με τέτοια παιδάκια..αλλά και για τα ίδια τα παιδάκια!!!

[my_Kelly]

militsa μάλλον θα έπρεπε να διαβάσεις και τα υπόλοιπα που γράφτηκαν γιατί είναι ενδιαφέροντα και εξηγούν πολλά από αυτά που γράφεις.

[ζώπυρον]

Τι να πω τώρα? Με κάποιες από τις απαντήσεις - πραγματικά - έχω εκπλαγεί! Και δεν μιλάω από θέση ισχύος γιατί έχω αγόρι / 5,5 ετών / και ζωηρό!

 

Καταρχήν, για μένα είναι προφανές και δεδομένο ότι δεν μισεί κανείς το παιδάκι - ούτε η κοπέλα που άνοιξε το θέμα ούτε εμείς που σχολιάζουμε. Απλά λέμε την γνώμη μας για τις αντιδράσεις του μικρού κι ανταλλάσσουμε απόψεις για τα αίτια και την γιατρειά της προβληματικής συμπεριφοράς.

 

Γιατί η συμπεριφορά είναι προβληματική. Αποδεικνύεται - δυστυχώς - εύκολα, αν διαβάσετε ένα ένα τα μηνύματα της Κέλλυς και δείτε (χωρίς αμυντική διάθεση) τι περιγράφει...

Θα κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας? Θα εθελοτυφλούμε? Θα ευλογάμε τα γένια μας? Η' θα χαιδεύουμε τις ενοχές μας?

 

Ας ξεκολλήσουμε λίγο από το θέμα των γυαλιών. Δεν είναι αυτό το πρόβλημα...

 

Κέλλυ μου, αν εξαιρέσω την υπερβολική ανησυχία για την κόρη σου (που πρέπει να μετριάσεις), κατά τ' άλλα... δυστυχώς, πολύ σωστά τα λες.

Για τον μικρούλη, ημίμετρα μπορούν να παρθούν αλλά αν δεν αποφασίσουν οι γονείς (πρωτίστως και κυρίως... κι ακολούθως οι παππούδες και λοιποί...) να σοβαρευτούν (...), αποτέλεσμα δεν θα υπάρξει.

 

Κι είναι κρίμα - κυρίως - για το ανηψάκι σου...

[DALIA]

Zopirin και εγώ εξεπλαγην από το δασκαλίστικο ύφος προς τους συνομιλητές σου.Για εσένα κάποια πράγματα είναι προφανές όπως λες για άλλους είναι αλλά.Δεν ευλόγως τα γενιά μου και θα χιλιοπω ότι δεν έχω αυτή την ανάγκη,ουτε εχω ενοχές για κάτι.Μια χαρά τα έχω με τον εαυτό μου.Όπως εγώ πολλές φορές θέλω να μου δείχνουν και την άλλη όψη, έτσι πίστεψα ότι θα ήθελε και η mykelly.Αν απομονοσω και εγώ θα δεις και ίσως την όψη που είδα εγώ.Σας ζητώ ταπεινά συγνωμι που δεν σας έγραψα αυτά που θέλατε να διαβάσετε.

[mmdad]

Λοιπον εγω πρεπει να ομολογησω οτι με τα παιδια δεν εχουμε εμπειρεια σε αλλα σπιτια γιατι δεν εχουμε κυκλο. Περισυ που καναμε καποιες επισκεψει και ο μεγαλος ηταν στα 3 δεν ξεκολαγε απο διπλα μου.

Εγω απο τις ιστοριες που ακουω για μενα ημουν ησυχο παιδια αλλα στα σπιτια των θειων ενιωθα σαν το σπιτι μου οποτε και αντιδρουσα σαν στο σπιτι μου. Αυτα που λες my_Kelly οτι εκανε ειναι επικυνδινα. Γιατι ομως ειχε προσβαση στα πιατα, στον σκουπιδοντενεκε και στα κινητα? Ακομη και τα γυαλια απο τα οποιαξεκινησε το θεμα θα επρεπε να ειναι καπου που να μην εχουν προσβαση τα παιδακια, ουτε ο ανηψιος σου αλλα ουτε και η κορη σου για να μην χτυπησουν..

[kounelitsa]

Λοιπόν για να μπούμε πάλι λίγο στο θέμα...

 

είχαμε κι εμεις παρόμοιο θέμα με τον αγοράκι της αδερφής του άντρα μου. Το πρώτο παιδάκι στο σοι, απίστευτα καλόψυχο παιδί αλλά λίγο ζωηρο. Ερχόταν στο σπίτι και σκάλιζε ό,τι υπήρχε, συρτάρια, ντουλάπες (πριν έρθουν έπρεπε να κανουμε την "καλή" γενική, και φυσικά να μαζέψουμε γυαλίκα και άλλα επικίνδυνα, μέχρι και τα μαχαίρια κλείδωνα). Η εν λόγω μαμά μόλις έμπαινε το παιδί στο σπίτι το έστελνε στην κρεβατοκαμαρα να δει τηλεόραση (!) ΜΟΝΗ της. Πήγαινε μέσα ο μικρος και τη μια τον έπιασα να διαβάζει κάτι σημειώσεις που είχα στο συρτάρι μου, την άλλη άκουγα τις πόρτες της ντουλάπας να ανοιγοκλείνουν..Μια - δύο της είπαμε ότι είναι χαλασμένη η τηλεόραση, την αλλη ότι φτιάχνουμε τις ντουλάπες και είναι χάλια το δωματιο (ΟΧΙ εκεινη επέμενε να παέι μόνο του το παιδι μέσα).Στο τέλος νευρίασα και της το είπα...ότι είναι πλεον σε μια ηλικία (6ετών!!) που δεν μπορεί να ψαχουλεύει ξενα σπίτια, δεν είναι σωστο και είναι και επικίνδυνο.

 

Να σας πώ την αλήθεια δε νευρίασα φυσικά με το παιδί γιατί και τη δικιά μου τώρα να αφήσεις να αλωνίσει θα τα κάνει λίμπα (βεβαια είμαστε ενος) αλλά με την απάθεια της μητέρας του. Οχι κυρία μου δεν θα παέι στην κρεβατοκάμαρα ο μικρός (στο δικό της σπίτι με πάει μόνο στο wc όχι στο μεγάλο μπάνιο και στην κρεβατοκάμαρα έχω μπει μια φορά όταν το αγόρασαν).

 

Απο τότε λοιπόν κλειδώνουμε την πόρτα, ανοίγουμε στο σαλόνι τον υπολογιστή και κάθεται εκει μέχρι να φύγουν. Δεν λέω ότι σε όλα φτάινε οι γονείς, (επαναλαμβάνω,το έχω ξαναγράψει κι αλλου) κι εμείς είμαστε ταλιμπανάκια, αλλά τη δικιά μου την κυνηγάω από πίσω δεν θα την αφήσω να αλωνίζει μέσα στα σπίτια.

[DEMS]

Έχω γιο 5 ετών και κόρη 11 μηνών. Από την εμπειρία μου με τα δικά μου παιδιά, αλλά και τους φίλους του γιού μου θεωρώ ότι ο ανηψιός σου ένα θεματάκι το έχει, αλλά...

 

... Εμείς τι μπορούμε να κάνουμε ή να πούμε από την πλευρά μας, έτσι ώστε να δώσουμε στους γονείς να καταλάβουν πως πρέπει να κάνουν κάτι? Σημειωτέον πως είναι και παρεξηγιάρα η κουνιάδα μου και δεν έχω πολύ θάρρος απέναντί της.

 

Εσείς δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Στη θέση σου απλά θα απέφευγα τις πολλές συναντήσεις.

[ζώπυρον]

Zopirin και εγώ εξεπλαγην από το δασκαλίστικο ύφος προς τους συνομιλητές σου.Για εσένα κάποια πράγματα είναι προφανές όπως λες για άλλους είναι αλλά.Δεν ευλόγως τα γενιά μου και θα χιλιοπω ότι δεν έχω αυτή την ανάγκη,ουτε εχω ενοχές για κάτι.Μια χαρά τα έχω με τον εαυτό μου.Όπως εγώ πολλές φορές θέλω να μου δείχνουν και την άλλη όψη, έτσι πίστεψα ότι θα ήθελε και η mykelly.Αν απομονοσω και εγώ θα δεις και ίσως την όψη που είδα εγώ.Σας ζητώ ταπεινά συγνωμι που δεν σας έγραψα αυτά που θέλατε να διαβάσετε.

΄

dalia, δεν αναφέρθηκα προσωπικά σε σένα κι ειλικρινά απορώ με όλο σου το ξέσπασμα. Δεν παίζω το κρυφτό κι αν θέλω να πω κάτι σε σένα, να είσαι σίγουρη πως θα στο πω στα ίσα. Δεν φοβάμαι.

 

Όσο για το ύφος μου... έχεις κάθε δικαίωμα να μην σ' αρέσει ή να το χαρακτηρίζεις όπως εσύ νομίζεις. Κανένα πρόβλημα. Εγώ ξέρω τι έγραψα και με τι διάθεση.

 

my kelly, με αφορμή το ανηψάκι σου έχεις ανοίξει ωραίο θέμα (όρια, διαπαιδαγώγηση, ελευθερία και ασυδοσία, παρεμβάσεις τρίτων, κ.λ.π.). Θα χαρώ ν' ανοίξει κι άλλο η κουβέντα (και πέρα από το δικό σου το περιστατικό) και να γίνει μια ωραία και πολιτισμένη συζήτηση που θα μας βοηθήσει όλους...

[elenik]

Eγώ διαφωνώ στο να δίνουμε τέτοιου είδους συμβουλές του στυλ μακρυά μην τυχόν και πάρει κανένα κακό παράδειγμα, θαρρείς και ξέρουμε ότι το δικό μας παιδί θα γίνει "στρατιωτάκι"...

Στο κάτω κάτω τα παιδιά ξαδερφάκια είναι...

 

Προσωπικά δεν πιστεύω ότι έκανε την κίνηση για να κλέψει τα γυαλιά αλλά προφανώς γιατί με τη συμπεριφορά σας του κινήσατε την περιέργεια..

 

Από δύο περιστατικά προσωπικά δεν μπορώ να κρίνω το οτιδήποτε.Προφανέστατα έχεις περισσότερα στοιχεία.

 

Από κει και πέρα καλό θα ήταν να καθήσει ο άντρας σου να μιλήσει με την αδερφή του και να της αναφέρει τι τον ανησυχεί, από τη στιγμή που αγαπάτε και ενδιαφέρεστε για το παιδί.

 

Πάντως γενικότερα υπάρχει μία τάση στο φόρουμ γονείς με ένα μικρότερο παιδάκι να θεωρούν τα λίγο μεγαλύτερα "τερατάκια" και τους γονείς αυτών ανεύθυνουςΦυσικά σε αυτή την τάση συμπεριλαμβάνω και τον εαυτό μου

 

Από κει και πέρα μου έχει τύχει να γνωρίζω οικογένεια που μόνο καλομαθημένο δεν ήταν το παιδί και γονείς που ενδιαφέρονταν πάρα πάρα πολύ και πάνω στο παιδί και παρόλα αυτά το παιδί να έχει βγει ολίγον "ανάποδο"...

 

 

Θα σε αντιγραψω νταλιτσα μου για μια ακομα φορα προσθετοντας απλα οτι δεν μου αρεσει καθολου να μπαινουν ταμπελες σε παιδια τετοιας ηληκιας.

 

Θεωρω ακραιο το να απομακρυνεις ενα παιδακι (ποσο μαλιστα 1ο ξαδερφακι) επειδη κανει καποια πραγματα και επισης ειναι κατι που δεν θα εκανα σε παιδι που αγαπω πολυ.

 

Θα ηθελα να τονισω δε οτι το υπογραμισμενο το ξεπερασα οταν απεκτησα 2ο παιδι και μαλωναν 2 παιδια αλλα ηταν και τα 2 δικα μου οποτε.... αδυνατουσα να βαλω το μεγαλυτερο στην θεση του "κακου" και του μικροτερου στην θεση του "θυματος" . Απο εκει και περα θα ελεγα οτι ειμαι πια επισημα αντικειμενικη στην κριση μου σε αυτα τα θεματα (γιατι οπως και να το κανεις περιμενα τα μεγαλυτερα να φερονται με προσοχη στο δικο μου - κουκουβαγια δηλωμενη λεμε ημουνα ξεχνοντας οτι και εκεινα ειναι παιδια ακομα )

Την ώρα της παράκρουσης όμως είναι 100 φορές καλύτερο να το αγνοήσεις παρά να του δώσεις υπερβολική σημασία. Φυσικά σε σοβαρά θέματα σωματικής ακεραιότητας άλλου παιδιού θα επέμβεις αλλά σε μικρότερα θέματα που μπορούν να διαχειριστούν τα παιδιά μεταξύ τους, ναι το ιδανικό είναι να αφήσεις να περάσει το συμβάν απαρατήρητο.

 

Καταλαβαίνω ότι οι τρίτοι επιθυμούν πολλές φορές να επέμβει ο γονιός του παιδιού για να νιώσουν μια ηθική ικανοποίηση ότι ο γονιός αυτός ενδιαφέρεται για τη νουθεσία του παιδιού του. Όμως σε διαβεβαιώ ότι η επέμβαση αυτή εκείνη τη στιγμή τις περισσότερες φορές εξυπηρετεί απλά την ηθική ικανοποίηση των τρίτων και όχι την επίλυση του πραγματικού προβλήματος.

 

Α, και η μητέρα του παιδιού τελικά πήρε τα γυαλιά από το παιδί. Απλά η My_Kelly δεν ένιωσε αυτή την ηθική ικανοποίηση ότι το παιδί νουθετήθηκε.

 

Αει γεια σου

[elenik]

Δεν βλέπω όμως να αποφεύγουμε μια συζήτηση απ'έξω απ'έξω με την μαμά του, γιατί θέλω τουλάχιστον να έχουμε την συνείδησή μας καθαρή.

Δεν ειναι κατι που θα σου συνηστουσα να κανεις....

Οι ορμονες της ισως δεν ειναι σε φαση αυτη την στιγμη να διαχειριστουν μια τετοια συζητηση και ισως να σας φερει σε δυσκολη θεση που ομως δεν θα εχει ευκολο γυρισμο (το να κρινει καποιος το παιδι μου ειναι απο τα χειροτερα που θα μπορουσε να μου κανει) .

 

Θα ελεγα σε αυτη την περιπτωση ισως τελικα να ειναι καλυτερο να αραιωσετε λιγο

[my_Kelly]

Λοιπον εγω πρεπει να ομολογησω οτι με τα παιδια δεν εχουμε εμπειρεια σε αλλα σπιτια γιατι δεν εχουμε κυκλο. Περισυ που καναμε καποιες επισκεψει και ο μεγαλος ηταν στα 3 δεν ξεκολαγε απο διπλα μου.

Εγω απο τις ιστοριες που ακουω για μενα ημουν ησυχο παιδια αλλα στα σπιτια των θειων ενιωθα σαν το σπιτι μου οποτε και αντιδρουσα σαν στο σπιτι μου. Αυτα που λες my_Kelly οτι εκανε ειναι επικυνδινα. Γιατι ομως ειχε προσβαση στα πιατα, στον σκουπιδοντενεκε και στα κινητα? Ακομη και τα γυαλια απο τα οποιαξεκινησε το θεμα θα επρεπε να ειναι καπου που να μην εχουν προσβαση τα παιδακια, ουτε ο ανηψιος σου αλλα ουτε και η κορη σου για να μην χτυπησουν..

 

Έχεις δίκιο για την πρόσβαση. Η μικρή μου είναι αρκετά μικρή για να μπορεί να ασχοληθεί με τα πιάτα ή τον σκουπιδοτενεκέ πχ γι'αυτό και δεν έχω κάνει κάποια κίνηση να τα εξαφανίσω. Προς το παρόν είμαστε μόνο με προστατευτικά στις γωνίες και κλεισίματα στα συρτάρια. Αλλά ο ανηψιός μου μπορεί ανετότατα να τα ανοίξει αυτά. Είχε ανοίξει για παράδειγμα τον καταψύκτη (που είχε εκείνο το πλαστικό που δεν αφήνει να το ανοίξει το μωρό) και πήρε όλο το ράφι με τα φασολάκια και τα κατεψυγμένα και τα άδειασε στο πάτωμα. Εγώ εκείνη την ώρα τάιζα τη μικρή και η μάνα του από τον καναπέ είπε μία και μοναδική φορά "Θ. βάλτα πάλι μέσα". Δεν τα έβαλε φυσικά, πάτησε στους αρακάδες που κύλησαν από τα σακουλάκια και μετά εγώ έπλενα χαλί!

Φταίω κι εγώ όμως, στην επόμενη επίσκεψη θα ψάξω να βρω τι θα μπορούσε να κάνει και να το εξαφανίσω.

[my_Kelly]

Λοιπόν για να μπούμε πάλι λίγο στο θέμα...

 

είχαμε κι εμεις παρόμοιο θέμα με τον αγοράκι της αδερφής του άντρα μου. Το πρώτο παιδάκι στο σοι, απίστευτα καλόψυχο παιδί αλλά λίγο ζωηρο. Ερχόταν στο σπίτι και σκάλιζε ό,τι υπήρχε, συρτάρια, ντουλάπες (πριν έρθουν έπρεπε να κανουμε την "καλή" γενική, και φυσικά να μαζέψουμε γυαλίκα και άλλα επικίνδυνα, μέχρι και τα μαχαίρια κλείδωνα). Η εν λόγω μαμά μόλις έμπαινε το παιδί στο σπίτι το έστελνε στην κρεβατοκαμαρα να δει τηλεόραση (!) ΜΟΝΗ της. Πήγαινε μέσα ο μικρος και τη μια τον έπιασα να διαβάζει κάτι σημειώσεις που είχα στο συρτάρι μου, την άλλη άκουγα τις πόρτες της ντουλάπας να ανοιγοκλείνουν..Μια - δύο της είπαμε ότι είναι χαλασμένη η τηλεόραση, την αλλη ότι φτιάχνουμε τις ντουλάπες και είναι χάλια το δωματιο (ΟΧΙ εκεινη επέμενε να παέι μόνο του το παιδι μέσα).Στο τέλος νευρίασα και της το είπα...ότι είναι πλεον σε μια ηλικία (6ετών!!) που δεν μπορεί να ψαχουλεύει ξενα σπίτια, δεν είναι σωστο και είναι και επικίνδυνο.

 

Να σας πώ την αλήθεια δε νευρίασα φυσικά με το παιδί γιατί και τη δικιά μου τώρα να αφήσεις να αλωνίσει θα τα κάνει λίμπα (βεβαια είμαστε ενος) αλλά με την απάθεια της μητέρας του. Οχι κυρία μου δεν θα παέι στην κρεβατοκάμαρα ο μικρός (στο δικό της σπίτι με πάει μόνο στο wc όχι στο μεγάλο μπάνιο και στην κρεβατοκάμαρα έχω μπει μια φορά όταν το αγόρασαν).

 

Απο τότε λοιπόν κλειδώνουμε την πόρτα, ανοίγουμε στο σαλόνι τον υπολογιστή και κάθεται εκει μέχρι να φύγουν. Δεν λέω ότι σε όλα φτάινε οι γονείς, (επαναλαμβάνω,το έχω ξαναγράψει κι αλλου) κι εμείς είμαστε ταλιμπανάκια, αλλά τη δικιά μου την κυνηγάω από πίσω δεν θα την αφήσω να αλωνίζει μέσα στα σπίτια.

 

Καλά απαράδεκτη και η δική σου κουνιάδα! Αυτό μου κάνει λίγο "ξεφορτώνομαι το παιδί για να βρω λίγο την ησυχία μου και ας τα κάνει λαμπόγυαλο, δεν είναι δικό μου σπίτι έτσι κι αλλιώς".

 

Το να θες ένα διαλειματάκι όμως δεν είναι απαραίτητα κακό. Όλοι χρειαζόμαστε ένα time out κάποιες φορές. Εγώ για παράδειγμα όταν ήμουν έγκυος ακόμα επειδή έβλεπα την κουνιάδα μου κουρασμένη της πρότεινα από μόνη μου να κρατήσω το παιδί (στο σπίτι της) για ένα δύωρο για να πάει κομμωτήριο ή για ψώνια με τον άντρα της. (Μακάρι να κάνει κάποια στιγμή το ίδιο και για'μένα, αλλά ΔΕΝ ΤΟ ΒΛΕΠΩ!:lol:)

[my_Kelly]

Έχω γιο 5 ετών και κόρη 11 μηνών. Από την εμπειρία μου με τα δικά μου παιδιά, αλλά και τους φίλους του γιού μου θεωρώ ότι ο ανηψιός σου ένα θεματάκι το έχει, αλλά...

 

 

 

Εσείς δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα. Στη θέση σου απλά θα απέφευγα τις πολλές συναντήσεις.

 

DEMS ναι, με πείσατε γι'αυτό με συνοπτικές διαδικασίες, από την πρώτη σελίδα κιόλας! Δυστυχώς έτσι όπως έχουν τα πράγματα δεν μπορώ να κάνω κάτι. Απλά αν και όταν δοθεί η ευκαιρία θα κοιτάξουμε να προτείνουμε εγώ ή ο άντρας μου να τον γράψουν ποδόσφαιρο.

[my_Kelly]

΄

my kelly, με αφορμή το ανηψάκι σου έχεις ανοίξει ωραίο θέμα (όρια, διαπαιδαγώγηση, ελευθερία και ασυδοσία, παρεμβάσεις τρίτων, κ.λ.π.). Θα χαρώ ν' ανοίξει κι άλλο η κουβέντα (και πέρα από το δικό σου το περιστατικό) και να γίνει μια ωραία και πολιτισμένη συζήτηση που θα μας βοηθήσει όλους...

 

Είδα κι εγώ την ευκαιρία για συζήτηση Ζωπυρον, μπας και ξεστραβωθούμε και εμείς οι υπόλοιποι που αυτά θα τα βρούμε μπροστά μας. Γι'αυτό έβαλα και κάποια άρθρα, για να το διευρύνουμε λίγο, μέσα από την γνώση και τις προσωπικές εμπειρίες μας. Τα παραθέτω λοιπόν ξανά, και ευπρόσδεκτα θα ήταν κι άλλα άρθρα και απόψεις.

 

Με ένα γρήγορο ψάξιμο στο google βρήκα και τα παρακάτω άρθρα που λένε πάνω κάτω τα ίδια περί ορίων. Όποια θέλει τα διαβάζει, προς χάριν της συζήτησης!

 

http://www.mpsarrou.gr/taoriasymperiforaspedion.htm

http://clubs.pathfinder.gr/EYTYXISMENAPAIDIA/62977

http://netlife.gr/talk/viewtopic.php?t=424

[my_Kelly]

Θεωρω ακραιο το να απομακρυνεις ενα παιδακι (ποσο μαλιστα 1ο ξαδερφακι) επειδη κανει καποια πραγματα και επισης ειναι κατι που δεν θα εκανα σε παιδι που αγαπω πολυ.

 

 

Δεν είναι ακραίο όμως να ανησυχώ για τη σωματική ακεραιότητα του παιδιού μου νομίζω! Πάνω στην κρίση θυμού του άλλου παιδιού, μπορεί να της πετάξει κάτι στο κεφάλι. Από ποιον θα ζητήσω λογαριασμό εγώ μετά αν πάθει κάτι η μικρή?

Anyway, δεν έχω σκοπό να τα απομακρύνω εντελώς, απλά να "αραιώσουμε" λίγο και να εντείνω την προσοχή μου όταν ο μικρός βρίσκεται σε απόσταση βολής.