Κακή συμπεριφορά

[Π+Μ]

βρε κοριτσια εδω δεν προκειται απλα για ενα ζωηρο παιδι αλλα ενα αγορι που κανει ο,τι του κατεβει στο κεφαλι χωρις να εχει αυτο επιπτωσεις πανω του... πρωτα απ'ολα με πιο δικαιωμα το αφηνουν να πειραζει ξενα πραγματα οπως το να ανοιγει τον καταψυκτη στο σπιτι της θειας του, η να θελει να πεταξει τον σκουπιδοντενεκε απο το μπαλκονι και ο θεος ξερει τι άλλο.... και εγω να ημουν στην θεση της my-kelly θα φοβομουν να το αφησω μονο με την μικρη μου.... και δεν ειναι παλι λυση καθε φορα που θα ερχεται σπιτι να πρεπει να φιλαει ολα της τα αντικειμενα που μπορει να πιασει ο μικρος ψηλα για να μην τα βρει και τα σπασει... εξ'αλλου απ'οτι καταλαβα δεν εχει προβλημα ανοιγει και ντουλαπια και καταψυκτες και οτι μπορει να πιασει....

για μενα φταινε σε ΜΕΓΑΛΟ βαθμο οι γονεις του που τον εχουν τοσο ανεξελεγκτο.... και δεν σημαινει οτι οταν του βαζεις ορια το εχεις στρατιωτακι... μην παμε και στο άλλο ακρο.... αν ειναι δυνατον.... παντως ισως η λυση του να ασχοληθει με κατι που θα ξεσπαει την ενεργεια του οπως καποιο σπορ το βοηθησει αλλα και παλι αν δεν του βαλουν αυτα τα ορια τωρα το εχουν χασει το παιχνιδι.... τα ορια τα βαζουμε γιατι το αγαπαμε το παιδι μας και οχι για τιμωρια...

[foubi]

Βαλτε με κι εμενα στο κλαμπ των μαμαδων που αναθεωρησαν την γνωμη τους για τα μεγαλυτερα παιδακια. Ναι κι εγω ημουν υπερβολικη στην αντιληψη που ειχα για τα μεγαλυτερα παιδακια μεχρι να κανω δευτερο.

Τωρα καταλαβαινω πως ειναι κι αυτα ακομα μωρακια και ακομα κι αν ειναι μεγαλυτερα απ τα δικα μου δεν παυουν να ειναι το "μωρο" καποιου.

Σιγουρα η συμπεριφορα του ανιψιου σου ειναι υπερβολικη αλλα δεν φταιει το παιδι. Φαντασου να ειχε γεννηθει πρωτα η κορη σου και η κουνιαδα σου να αντιμετωπιζε ετσι το παιδι σου.

Δεν το λεω με ασχημο τροπο και σε καταλαβαινω απολυτα γιατι κι εγω ετσι σκεφτομουν.

Ομως τωρα μπαινω στη θεση του παιδιου μου και σκεφτομαι πως αισθανεται πριν του κανω παρατηρηση.

Σκεψου πως ο ανηψιος σου ειχε συνηθισει να εχει ολη την προσοχη και τωρα πρεπει να την μοιραζεται. Οταν ερχονται επισκεψη ισως νιωθει παραμελημενος αφου λιγο θα μιλησετε οι μεγαλοι μεταξυ σας, λιγο θα ασχοληθειτε με την μικρη(λογικο ειναι παντα τα μικροτερα-και ιδιαιτερως τα κοριτσια που ειναι πιο ναζιαρικα να τραβουν τα βλεμματα) ποσος χρονος να απομεινει γι αυτον?

Στο λεω γιατι εχω ενα αγορακι που εχει γενικοτερα πολυ καλη συμπεριφορα αλλα αν νιωσει παραμελημενο αντιδρα και το βρισκω απολυτα φυσιολογικο.

Οταν προσπαθει με καποιο μη επιτρεπτο τροπο να τραβηξει την προσοχη σκεφτομαι τι κανω εκεινη τη στιγμη και αντιδρα ετσι. Οποτε προσπαθω να διορθωσω αυτο που κανω εγω λαθος κι οχι εκεινο.

Επισης η απομονωση δεν ειναι λυση κατα την αποψη μου. Τα παιδια πρεπει να μαθαινουν πως υπαρχουν κι αυτες οι συμπεριφορες. Και δεν στο λεω εκ του ασφαλους. Επαθα κι εμαθα. Γιατι ο μικρος μου ειχε συνηθισει στην ηρεμη αντιμετωπιση και τωρα δυσκολευεται να διαχειριστει διαφορες καταστασεις στις οποιες δεν ειναι συνηθισμενος

Προσεχε φυσικα την κορη σου αλλα διακριτικα γιατι ισως αυτος ειναι ενας ακομα λογος που αντιδρα ο μικρος. Οι συνεχεις παρατηρησεις ισως εχουν αντιθετο αποτελεσμα.

Και φυσικα δεν χρειαζεται να σχολιασω καν την συμπεριφορα του πεθερου σου που ειναι απλα απαραδεκτη.

[DALIA]

Συμφωνώ σε όλα με foubi και να προσθέσω ότι είναι λογικότατο να βαρεθεί μόνο με μεγάλους και ένα μωρό.Προσωπικά όταν πρέπει να πάμε σε επισκέψεις που ο μικρός δεν θα έχει ενδιαφέρον φροντιζω να ασχολούμενοι συνέχεια μαζί του ή έχω φροντίσει να πάρω κάτι μαζί μας να ασχοληθεί.Ναι έχει θέμα συμπεριφοράς αλλά πρέπει να βρούνε το γιατί το κάνει.Την επόμενη φορά που θα έρθουν σκέψου κάτι ώστε να του τραβηξετε το ενδιαφέρον πχ ένα παιχνίδι στον υπολογιστή,μια αγαπημένη ταινία να δείτε τη συμπεριφορά ( δεν είμαι υπέρ σε αυτά, αλλά κάποιες φορές χρειάζονται ιδιαίτερα σε σπίτια που δεν έχουν ενδιαφέροντα για ένα νήπιο)

[nastasia]

My Kelly, συγνώμη κορίτσι μου αλλά και βιβλίο ολόκληρο να γράψεις για τη συμπεριφορά του συγκεκριμένου τετράχρονου εμένα προσωπικά δεν πρόκειται να με πείσεις ότι πρόκειται για κατάσταση προβληματική! Είμαι μητέρα 2 παιδιών, το μεγαλύτερο είναι 4 χρονών, είναι πολύ κινητικό, πολύ δύσκολο παιδάκι, αρκετά ζωηρό και ζημιάρικο αλλά σε καμιά περίπτωση δεν ανησυχώ! Ξέρω ότι ζηλεύει το αδερφάκι του και από την πρώτη στιγμή που ήρθε το άλλο παιδάκι δεν σταμάτησα να του υπενθυμίζω και να του δείχνω ποσο μοναδικός είναι για εμένα!! Και είδα αποτελέσματα, πιστεψέ με! Ξέρω κι άλλα παιδάκια που τώρα είναι 8 και 10 ετών (αγόρια κυρίως), που όταν ήταν τέσσερα ήταν ¨να φυλάει ο Θεός¨ και τώρα είναι αγγελούδια. Δείξτε του όλοι ότι το αγαπάτε. Με το να το ταπεινώνετε καθημερινά δεν θα βγάλετε άκρη! Τώρα το αν οι γονείς ασχολούνται ή όχι,δεν έχω αρκετά στοιχεία για να τους κρίνω αυτή τη στιγμή!

[summer99]

 

Για να καταλάβω εσύ επί 45 λεπτά προσπαθούσες να του πάρεις τα γυαλιά προσπαθώντας να τον αποπροσανατολίσεις ? Εγώ πιστεύω ότι αν δεν του δίνατε καμία μα καμία σημασία στο 10λεπτο θα τα παρατούσε διότι θα διαπίστωνε ότι δεν κρύβουν "χρυσάφι";)

 

Dalia θα συμφωνήσω 100% μαζί σου με αυτά που γράφεις. Και μένα ο μικρός μου, έχει τύχει να πάμε σε έναν φίλο του μεγάλου μου και να πάρει ένα παιχνίδι που του γυάλισε και να μην το δίνει πίσω. Εγώ προσπάθησα και του έλεγα, "έλα αγάπη μου δώστο δεν είναι δικό σου". Η μαμά του άλλου παιδιού με εξέπληξε πραγματικά. Του είπε "πάρτο να το παίξεις και μας το δίνεις άλλη μέρα". Σας πληροφορώ λοιπόν ότι το άφησε μόνος του.Και να πώ ότι η αυτή η μαμά έχει γεννήσει το δεύτερο και είναι μόλις 3 μηνών.

 

Τελικά εσάς δε σας πιάνω από πουθενά! Ξεκίνησα έτσι γιατί η αφορμή που με έκανε να γράψω το θέμα ήταν α.το ότι επιτέθηκε στην 11μηνη κόρη μου και β.το ότι μου έβγαλε την ψυχή κι αυτός και η μάνα του με τα γυαλιά. Έγραψα επίσης πως υπάρχουν και ΠΟΛΛΑ άλλα περιστατικά στα οποία δεν ήθελα να επεκταθώ. Όταν λέω πως έχει προβληματική συμπεριφορά Ντάλια δεν το λέω μόνο για να το πω. Πρέπει να κάνω και κακά για να γίνω αντιληπτή?:lol:

 

Νομίζω ότι είσαι λίγο υπερβολική, δεν θεωρώ ότι το να λες ότι ένα μικρό παιδί μόλις 4+ χρονών επιτέθηκε στο μωρό σου είναι και το πιο σωστό. Αύριο μεθαύριο, πίστεψέ με θα το πει κάποια άλλη μαμά για το δικό σου. Συγνώμη αλλά εκνευρίζομαι λίγο με αυτό που διαβαζω. Όσο για τον λόγο β δεν ήταν και τόσο τρομερό που τα πήρε, θα τα άφηνε κάποια στιγμή.

Εμένα ο μικρός μου που είναι 4+, αν δεις τι κάνει θα τρελαθείς και φαντάσου ότι μέχρι τα 3 ήταν ένα αγγελούδι. Δεν είχα ξαναδεί καλύτερο παιδί στην ζωή μου.Μόλις ξεκινήσαμε παιδικό έγινε ένα διαφορετικό παιδί.Τώρα πια δεν μπορώ να τον συμμαζέψω, όχι γιατί αδιαφορώ αλλά γιατί κάνει του κεφαλιού του.Ο μεγάλος μου, πάλι από την αρχή που γεννήθηκε ήταν δύσκολος και παραμένει δύσκολος. Θα σου συνιστούσα λοιπόν ψυχραιμία και κατανόηση.

[rkt]

My Kelly, συγνώμη κορίτσι μου αλλά και βιβλίο ολόκληρο να γράψεις για τη συμπεριφορά του συγκεκριμένου τετράχρονου εμένα προσωπικά δεν πρόκειται να με πείσεις ότι πρόκειται για κατάσταση προβληματική!

Θα συμφωνήσω απόλυτα με το παραπάνω. Μπορεί να μην του έχουν τεθεί όρια, ναι, ίσως, αλλά άυτό δεν κάνει προβληματικό το παιδί. Τους γονείς κάνει.

[my_Kelly]

My Kelly, συγνώμη κορίτσι μου αλλά και βιβλίο ολόκληρο να γράψεις για τη συμπεριφορά του συγκεκριμένου τετράχρονου εμένα προσωπικά δεν πρόκειται να με πείσεις ότι πρόκειται για κατάσταση προβληματική! Είμαι μητέρα 2 παιδιών, το μεγαλύτερο είναι 4 χρονών, είναι πολύ κινητικό, πολύ δύσκολο παιδάκι, αρκετά ζωηρό και ζημιάρικο αλλά σε καμιά περίπτωση δεν ανησυχώ! Ξέρω ότι ζηλεύει το αδερφάκι του και από την πρώτη στιγμή που ήρθε το άλλο παιδάκι δεν σταμάτησα να του υπενθυμίζω και να του δείχνω ποσο μοναδικός είναι για εμένα!! Και είδα αποτελέσματα, πιστεψέ με! Ξέρω κι άλλα παιδάκια που τώρα είναι 8 και 10 ετών (αγόρια κυρίως), που όταν ήταν τέσσερα ήταν ¨να φυλάει ο Θεός¨ και τώρα είναι αγγελούδια. Δείξτε του όλοι ότι το αγαπάτε. Με το να το ταπεινώνετε καθημερινά δεν θα βγάλετε άκρη! Τώρα το αν οι γονείς ασχολούνται ή όχι,δεν έχω αρκετά στοιχεία για να τους κρίνω αυτή τη στιγμή!

 

Δεν με ενδιαφέρει να σε πείσω προσωπικά, πίστεψέ με.

Ποιος σου είπε ή με ποιο δικαίωμα βγάζεις το συμπέρασμα πως δεν του δείχνουμε αγάπη ή πως το ταπεινώνουμε? Σε παρακαλώ πολύ, να προσέχεις τι γράφεις για ανθρώπους που δεν γνωρίζεις. Η ανωνυμία που σου δίνει το pc σου δεν είναι δικαιολογία να πετάς ό,τι κοτσάνα έρθει στο κεφάλι σου.

[my_Kelly]

Νομίζω ότι είσαι λίγο υπερβολική, δεν θεωρώ ότι το να λες ότι ένα μικρό παιδί μόλις 4+ χρονών επιτέθηκε στο μωρό σου είναι και το πιο σωστό.

 

Δηλαδή το να πάει στο καρότσι της και να της ρίξει σφαλιάρα στο κεφάλι εσύ δεν το θεωρείς επίθεση? Πώς θα το χαρακτήριζες?Τι πρέπει να κάνει δηλαδή για να θεωρηθεί "επίθεση"? Αν πάρει μια πέτρα και της την πετάξει από ποιον θα ζητήσω εγώ λογαριασμό? Ή μήπως ούτε τότε θα είναι επίθεση? Ή μάλλον να περιμένω πρώτα να το κάνει και έρχομαι να ξαναγράψω στο φόρουμ "πωπω βρε κορίτσια τι έπαθα σήμερα" για να μου πείτε "αααα κάντε υπομονή, όταν μεγαλώσει θα γίνει αγγελούδι"?

[mmdad]

Δηλαδή το να πάει στο καρότσι της και να της ρίξει σφαλιάρα στο κεφάλι εσύ δεν το θεωρείς επίθεση? Πώς θα το χαρακτήριζες?Τι πρέπει να κάνει δηλαδή για να θεωρηθεί "επίθεση"? Αν πάρει μια πέτρα και της την πετάξει από ποιον θα ζητήσω εγώ λογαριασμό? Ή μήπως ούτε τότε θα είναι επίθεση? Ή μάλλον να περιμένω πρώτα να το κάνει και έρχομαι να ξαναγράψω στο φόρουμ "πωπω βρε κορίτσια τι έπαθα σήμερα" για να μου πείτε "αααα κάντε υπομονή, όταν μεγαλώσει θα γίνει αγγελούδι"?

 

My_Kelly αυτο που εκανε ειναι εκδηλωση ζηλιας. Δυστυχως οσο πιο πολυ προστατευεται την μικρη τοσο πιο πολυ θα προσπαθει να την χτυπησει (χωρις αυτο να σημαινει οτι δεν πρεπει να προστατευται την μικρη). Χτυπωντας την ολοι ασχολουνται μαζι του. Εστω και για να τον μαλωσουν! Ξαναγινεται το επικεντρο της προσοχης. Αν θυμαμαι καλα ειπες οτι ο παππους του ειπε μπραβο. Σιγουρα λαθος αντιμετωπιση. Ομως δεν το εκανε γιατι ηθελε να κανει κακο στο παιδι αλλα γιατι ηθελε να τον προσεξετε...

Πως ηταν η συμπεριφορα του περισυ οταν εχοταν στο σπιτι σας?

[my_Kelly]

mmdad Σαββατόβραδο και μέσα ε? Κι εγώωωω!

 

Λοιπόν πριν γεννηθεί η κόρη μου πάνω κάτω τα ίδια έκανε αλλά δεν φαινόταν τόσο γιατί εμείς που δεν είχαμε ακόμη παιδί πηγαίναμε στο σπίτι τους τις πιο πολλές φορές αντί να έρχονται εκείνοι. Θυμάμαι όμως μια φορά στα γενέθλια του άντρα μου που του ήρθε η φαεινή ιδέα (του μικρού, όχι του άντρα μου!) να πάρει τούρτα με τη χούφτα και να την πετάξει στο πρόσωπο της προγιαγιάς του (η μάνα της πεθεράς μου, 84 χρονών). Ήταν όλοι παρόντες και απλά γελούσαν. Ο πανέξυπνος πεθερός μου πρότεινε να παίξουμε τουρτοπόλεμο γιατί θα γελούσε ο Θ. Φυσικά δεν έγινε γιατί είπα με κάπως ανεβασμένη ένταση "αυτά να τα κάνετε στο σπίτι σας, εγώ είμαι έγκυος και δεν μπορώ να καθαρίζω". Κι έτσι έληξε το συμβάν. Και εννοείται χωρίς να τον βάλει η μάνα του να ζητήσει έστω μια συγγνώμη από την προγιαγιά.

[supermama]

Δηλαδή το να πάει στο καρότσι της και να της ρίξει σφαλιάρα στο κεφάλι εσύ δεν το θεωρείς επίθεση?"?

 

ναμαι καιγω.. ολη βλεπω τρελλα γλαντια σαββατιατικα!χαχα λοιπον. οπως καιναχει νομιζω πως ειναι δικια σου υποχρεωση πρωτα να προστατευεις το δικο σου παιδι και μετανα σκεφτεις το αλλο.

και εδω απαντω στην mmdad. εχει δικιο περι εκδηλωση ζηλιας αλλα αυτο ειναι πρωτο θεμα για τη μητερατου να το σκεφτει και να του δινει σημασια ωστε να μη ζηλευει... εδω η ιδια μητερα 2 παιδιων οταν ερχετε το 2ο και ειναι μωρο. λεει μηηη! μακρυα απτο νινι! απαραδεκτο. ετσι γεννιουντε οι ζηλιες δυστηχως.

[kathrinkaterina]

καλησπερα και απο εμενα παλι! εγω παντωσ οταν γεννηθηκε το ενα μου παιδι εβαζα τ αλλο το μεγαλητερο να το ταιζει του ελεγα πηγενε να δεισ μηπωσ εχει κουκουλωθει πηγενε φερε το μπιμπερο ελα να το παρουμε αγγαλια! το ιδιο εχω σκοπο να κανω και με την μικρη που ερχετε τωρα η ζηλια φερνει πολλεσ εντασεισ! μηπωσ το παιδακι τα κανει αυτα γιατι δεν ασχολειτε η μαμα του ο μπαμπασ του γενικα το οικογενειακο περιβαλον πολυ μαζι του?

[my_Kelly]

ναμαι καιγω.. ολη βλεπω τρελλα γλαντια σαββατιατικα!χαχα λοιπον. οπως καιναχει νομιζω πως ειναι δικια σου υποχρεωση πρωτα να προστατευεις το δικο σου παιδι και μετανα σκεφτεις το αλλο.

και εδω απαντω στην mmdad. εχει δικιο περι εκδηλωση ζηλιας αλλα αυτο ειναι πρωτο θεμα για τη μητερατου να το σκεφτει και να του δινει σημασια ωστε να μη ζηλευει... εδω η ιδια μητερα 2 παιδιων οταν ερχετε το 2ο και ειναι μωρο. λεει μηηη! μακρυα απτο νινι! απαραδεκτο. ετσι γεννιουντε οι ζηλιες δυστηχως.

 

Και πού είσαι ακόμα...! Όταν έρθει το αδερφάκι του θα γίνει 3ος παγκόσμιος! Αν δεν μπορούν να κουλαντρίσουν τη ζήλια του για την ξαδέρφη, φαντάσουν τι θα γίνει με τον αδερφό/ή.

[my_Kelly]

καλησπερα και απο εμενα παλι! εγω παντωσ οταν γεννηθηκε το ενα μου παιδι εβαζα τ αλλο το μεγαλητερο να το ταιζει του ελεγα πηγενε να δεισ μηπωσ εχει κουκουλωθει πηγενε φερε το μπιμπερο ελα να το παρουμε αγγαλια! το ιδιο εχω σκοπο να κανω και με την μικρη που ερχετε τωρα η ζηλια φερνει πολλεσ εντασεισ! μηπωσ το παιδακι τα κανει αυτα γιατι δεν ασχολειτε η μαμα του ο μπαμπασ του γενικα το οικογενειακο περιβαλον πολυ μαζι του?

 

Μάλλον το αντίθετο, ασχολούνται όλοι υπερβολικά μαζί του θα έλεγα.

[marandnik]

mmdad Σαββατόβραδο και μέσα ε? Κι εγώωωω!

 

Λοιπόν πριν γεννηθεί η κόρη μου πάνω κάτω τα ίδια έκανε αλλά δεν φαινόταν τόσο γιατί εμείς που δεν είχαμε ακόμη παιδί πηγαίναμε στο σπίτι τους τις πιο πολλές φορές αντί να έρχονται εκείνοι. Θυμάμαι όμως μια φορά στα γενέθλια του άντρα μου που του ήρθε η φαεινή ιδέα (του μικρού, όχι του άντρα μου!) να πάρει τούρτα με τη χούφτα και να την πετάξει στο πρόσωπο της προγιαγιάς του (η μάνα της πεθεράς μου, 84 χρονών). Ήταν όλοι παρόντες και απλά γελούσαν. Ο πανέξυπνος πεθερός μου πρότεινε να παίξουμε τουρτοπόλεμο γιατί θα γελούσε ο Θ. Φυσικά δεν έγινε γιατί είπα με κάπως ανεβασμένη ένταση "αυτά να τα κάνετε στο σπίτι σας, εγώ είμαι έγκυος και δεν μπορώ να καθαρίζω". Κι έτσι έληξε το συμβάν. Και εννοείται χωρίς να τον βάλει η μάνα του να ζητήσει έστω μια συγγνώμη από την προγιαγιά.

 

Όσο πιο πολλά λες για τα κατορθώματά του, τόσο πιο πολύ το συμπαθώ αυτό το μικρό σκατόπαιδο.

 

Ρε συ μάι_κέλι, ώρες - ώρες διαβάζοντας αυτά που γράφεις και με τον τρόπο που τα γράφεις έχω την αίσθηση ότι δεν έχεις συνειδητοποιήσει ότι το παιδάκι αυτό είναι οικογένειά σου-σας.

Δεν είναι ένα ξένο παιδάκι που πάει σε ένα ξένο σπίτι και πρέπει να κρατούν οι γονείς του τα προσχήματα και σας και σεις, κ.λπ.

Το παιδάκι αυτό έρχεται στο σπίτι του θείου του, του αδελφού της μαμάς του και εσύ είσαι η θεία του.

Τα δικά μου τα παιδιά όταν πηγαίνω στον αδελφό μου είναι σαν να βρίσκονται στην ουσία στο σπίτι τους.

 

Την τούρτα δεν την έριξε σε μια αξιοσέβαστη κυρία της επισκοπής αλλά στην προγιαγιά ΤΟΥ. Μακάρι να με αξιώσει ο Θεός να γίνω προγιαγιά και να φάω και μια τούρτα στη μούρη από τα εγγόνια μου. Εννοείται ότι θα γελάσω και ότι δεν θα απαιτήσω να μου ζητήσουν συγγνώμη.

 

Να σου πω ότι το θέμα το ξεκίνησες αναφέροντάς το ενδιαφέρον σου για το ότι το παιδί αυτό είναι προβληματικό και ανέφερες ότι έψαχνες κάποιον τρόπο να το βοηθήσεις. Αρκετά άτομα που διαβάσαμε ΟΛΑ όσα έγραψες γι' αυτό το παιδί δεν βρήκαμε κάτι προβληματικό σ' αυτά. Οπότε κατά την άποψή μου δεν χρειάζεται να ανησυχείς γι' αυτό άλλο.

 

 

Στη συνέχεια όμως άφησες στην άκρη την βοήθεια στο προβληματικό παιδί και επικέντρωσες στην ακεραιότητα του σπιτιού σου και του παιδιού σου. Κατά την άποψή μου δεν χρειάζεται να ανησυχείς ούτε και γι' αυτά. Στο δικό σου σπίτι έχεις δικαίωμα να θέτεις εσύ τους κανόνες και αν είσαι σαφής και αμετακίνητη, το παιδί θα καταλάβει και θα τους ακολουθήσει. Το παιδάκι αυτό είναι οικογένειά σου και μπορείς να του απαγορεύσεις να ανοίγει το ψυγείο, όπως θα έκανες και στο δικό σου παιδί. Θα πρέπει να μην αφήνεις σε σημείο που μπορεί να φτάσει πράγματα που είναι πολύτιμα για σένα, όπως θα έκανες και στο δικό σου παιδί. Επίσης, αν σου ξαναπάρει τα γυαλιά και φοβάσαι ότι θα σου τα σπάσει, μπορείς να το γραπώσεις στην αγκαλιά σου και να του τα πάρεις από το χέρι το πολύ σε 1 λεπτό. Δεν καταλαβαίνω γιατί θα πρεπει να το παρακαλάς 45 λεπτά.

 

Τέλος να σου πω ότι εμένα με ξενίζει λίγο το ότι αναφέρεις συνέχεια ότι όταν πήρε τον αρακά, η μαμά του κάθονταν και δεν έδινε σημασία, όταν έριξε την τούρτα, η μαμά του δεν το έβαλε να ζητήσει συγγνώμη....

Ενώ από ότι κατάλαβα το παιδί έχει και μπαμπά, εσύ επικεντρώνεσαι στο τι έκανε η μαμά του όταν συνέβαινε κάτι που σε ενοχλούσε.

 

Εμένα μου φαίνεται ότι έχεις ένα θεματάκι με τη μαμά του παιδιού, δεν ταιριάζετε σαν χαρακτήρες και αυτό το μεταφέρεις ασυνείδητα στο θέμα του παιδιού. Ίσως να κάνω και λάθος... Πάντως το παιδάκι σε καμιά περίπτωση δεν θα το θεωρούσα ως προβληματικό με αυτά που περιέγραψες και δε σου κρύβω ότι μου φαίνεται πολύ "βαρύ" να κατηγοριοποιούνται έτσι εύκολα 4χρονα ως προβληματικά με προδιαγεγραμμένο σκοτεινό μέλλον.

 

Αυτά σου τα λέω όλα γιατί για μένα είναι κρίμα να δηλητηριάζονται έτσι σχέσεις μέσα σε μία οικογένεια. Και να ξεκόβουν ή να αραιώνουν τις σχέσεις τους αδέρφια, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος....Αν ήταν ξένοι οι γονείς του παιδιού, 100 φορές να ξεκόψεις και να μην τους ξαναδείς, αν δεν ταιριάζουν τα γούστα σας. Αλλά σε τόσο στενή συγγένεια, θεωρώ πολύ άσχημο να γίνεται κάτι τέτοιo με αφορμή ένα ζωηρό τετράχρονο.

[my_Kelly]

Ρε'συ marandnik ώρες ώρες νομίζω πως διαβάζεις αυτά που γράφω και τα γυρνάς έτσι ώστε να ταιριάξουν σε κάποιο στερεότυπο που υποπτεύθηκες/φαντάστηκες πως είμαι. Ξεκίνησα με αφορμή ένα περιστατικό -αυτό με τα περιβόητα γυαλιά-, για να περιγράψω την αιτία -την μη ύπαρξη ορίων από τους γονείς του-(όπως τη βλέπω εγώ) και ο λόγος του θέματος ήταν αν υπάρχει κάποιος τρόπος να βοηθήσω κάπου-κάπως. Ξαναέγραψα και παραπάνω πως το σπίτι μου θα το προστατέψω, όπως θα κάνω και με το παιδί μου, αρα δεν είναι αυτό το μέγα θέμα. Είναι θέμα προς συζήτηση όμως.

 

Η προγιαγιά δεν το διασκέδασε καθόλου σε πληροφορώ. Εύχομαι εσένα όταν θα σου έρθει η τούρτα στα μούτρα να το ευχαριστηθείς πάντως!

 

Λες να τα έχω με την κουνιάδα και αυτός ήταν κατά βάθος ο λόγος που άνοιξα το θέμα εδώ? Για να την κατηγορήσω δλδ και να μου πουν άλλες άγνωστες κυρίες τι καλή που είμαι εγώ και πόσο άχρηστη είναι αυτή?:lol: (Τελικά καλά έκανα και δεν έβαλα greek idol, εδώ πιο πολύ διασκεδάζω).

 

Α, και αν διάβαζες ΟΛΑ όσα έγραψα, θα είχες δει αυτό που είπα πως ο μπαμπάς του είναι ο κλασικός μπαμπάς-επισκέπτης (φεύγει ξημερώματα-γυρνάει βράδυ-τρώει-κοιμάται) άρα το βάρος της ευθύνης πέφτει στη μαμά και στους παπούδες που ζουν πανω-κάτω στο ίδιο σπίτι.

[AthinaP]

Πολλά μπορεί να γράψει κανείς για τη μία ή την άλλη άποψη... Μπορεί όντως σε λίγο καιρό αυτό το παιδί να είναι "το καλύτερο παιδί"...

 

Μπορεί όμως το παιδί πηγαίνοντας στο σχολείο να μη συναντήσει δασκάλους με υπομονή και κατανόηση, να του περάσουν μια ωραία ταμπέλα που θα τον ακολουθεί για χρόνια. Μετά από λίγα χρόνια οι ίδιοι του οι οικείοι θα βαρεθούν τα τερτίπια του (που οι ίδιοι είχαν επιτρέψει, γιατί ας μη γελιόμαστε ένα 4χρονο είναι πια αρκετά μεγάλο για να χτυπιέται κάτω) και να μην τα βρίσκουν πια όλα αυτά τόσο χαριτωμένα. Και να έχουν απομακρυνθεί από το παιδί τους χωρίς ουσιαστικό λόγο. Τα έχω δει να συμβαίνουν αυτά και μόνο το παιδι δεν φταίει.

 

Γενικά, δεν υπάρχει λόγος να ενισχύει η περίγυρος αυτή τη συμπεριφορά, γιατί από όσα γράφονται εδώ μιλάμε για ενίσχυση της συμπεριφοράς και όχι για μια φιλοσοφημένη άποψη ότι θα περάσει. Και πώς θα περάσει αν την ενισχύουν τη συμπεριφορά;

 

Τέλος πάντων, φίλη που τα γράφεις αυτά, εσύ τα ζεις αυτά απέξω. Λυπάμαι πραγματικά για αυτό το παιδί... Μόνο με κατανόηση και καλό τρόπο θα το αντιμετώπιζα το συγκεκριμένο. Ξέρω βέβαια ότι όσο μεγαλώνει, τόσο πιο ενοχλητικό γίνεται και δύσκολο να του φερθείς με καλό τρόπο. Αλλά μόνο έτσι έχει ελπίδα να μάθει να φέρεται, γιατί οι πιο κοντινοί του δεν έχουν σκοπό να του το μάθουν άμεσα.

 

Και αν πλακώνονται στο άμεσο μέλλον με το αδερφάκι, του, άκρως φυσικό θα φανεί στους οικείους του και αυτό...

[supermama]

 

Δεν είναι ένα ξένο παιδάκι που πάει σε ένα ξένο σπίτι και πρέπει να κρατούν οι γονείς του τα προσχήματα και σας και σεις, κ.λπ.

Το παιδάκι αυτό έρχεται στο σπίτι του θείου του, του αδελφού της μαμάς του και εσύ είσαι η θεία του.

Τα δικά μου τα παιδιά όταν πηγαίνω στον αδελφό μου είναι σαν να βρίσκονται στην ουσία στο σπίτι τους.

 

.

διαφωνω σε αυτο. τα δικα μου ακομα και στη μαμα μου να πανε που μενει απο κατω δε τααφηνουμε να αλωνηζουν. δε λεω να μην αφηνεις το παιδι να παιξει ελευθερα αλλα παιχνιδι δε σημαινει να καταστρεψουμε το σπιτι τουαλλου νου. και στο δικο μας σπιτι το ιδιο ισχυει. αλλο παιζω σκορπαω παιχνιδια χοροπηδαω φωναζω κτλ.οκ! αυτο ναι ισως ειναι διακσεδαση αλλα οταν πχ πετανε ολα τα μαξιλαρια του καναπε απτο τραπεζι και ανεβαινουν στο τραπεζι αυτο για μεναειναι ελλειψη σεβασμου. και δε μιλαω μονο σε ξενο σπιτι (γιατι και της θειας αντικειμενικα ξενος χωρος ειναι) μιλαω ομως και για το δικο μας σπιτι. πρεπει να σεβομαστε το χωρο μας γενικα.

αλλα οπως καιναχει τοχω πει και παραπισω. καλως κακως υπαρχουν κανονες σε καθεσπιτι. αλλοι λογικοι καιαλλοι υπερβολικοι.οταν ομως υπαρχουν τους σεβομαστε. τελος!

(ολα φυσικα ειναι προσωπικη μου αποψη)

[novpal]

Τα παιδιά δεν έχουν συνήθως μια συνεχόμενη στάνταρ συμπεριφορά αλλά εμφανίζουν "επισόδεια" καλής ή κακής συμπεριφοράς.

Δηλαδή μπορεί ένα παιδάκι για τους χ,ψ λόγους μια μέρα να φερθεί σαν τύρρανος και το ίδιο παιδί μια άλλη μέρα να είναι παναγίτσα. (και πάντα υπάρχουν χ,ψ λόγοι αν τους καλοψάξεις )

 

Η καλύτερη συμπεριφορά μια μέρα που το παιδί έπαθε παράκρουση και εμφανίζει υπερβολικά σκανταλιάρικη συμπεριφορά είναι να το ΑΓΝΟΗΣΕΙΣ και όχι να τρέχεις από πίσω του εκείνη τη στιγμή και να το μαλώνεις ή να το νουθετείς. Αυτά μπορούν να γίνουν κάποια άλλη στιγμή που είναι ήρεμο το παιδί και μπορεί να εμπλακεί σε συζήτηση και διάλογο.

 

Την ώρα της παράκρουσης όμως είναι 100 φορές καλύτερο να το αγνοήσεις παρά να του δώσεις υπερβολική σημασία. Φυσικά σε σοβαρά θέματα σωματικής ακεραιότητας άλλου παιδιού θα επέμβεις αλλά σε μικρότερα θέματα που μπορούν να διαχειριστούν τα παιδιά μεταξύ τους, ναι το ιδανικό είναι να αφήσεις να περάσει το συμβάν απαρατήρητο.

 

Καταλαβαίνω ότι οι τρίτοι επιθυμούν πολλές φορές να επέμβει ο γονιός του παιδιού για να νιώσουν μια ηθική ικανοποίηση ότι ο γονιός αυτός ενδιαφέρεται για τη νουθεσία του παιδιού του. Όμως σε διαβεβαιώ ότι η επέμβαση αυτή εκείνη τη στιγμή τις περισσότερες φορές εξυπηρετεί απλά την ηθική ικανοποίηση των τρίτων και όχι την επίλυση του πραγματικού προβλήματος.

 

Α, και η μητέρα του παιδιού τελικά πήρε τα γυαλιά από το παιδί. Απλά η My_Kelly δεν ένιωσε αυτή την ηθική ικανοποίηση ότι το παιδί νουθετήθηκε.

 

Sorry, αλλά θα διαφωνήσω! Έχω παράδειγμα παιδιού που έχει μόνιμη κακή συμπεριφορά. Το ξέρω απο 2 χρονών παιδάκι (τώρα είναι 4) ήταν ένα γλυκό πλασματάκι και η μαμά του ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τη διαπαιδαγώγησή του ώσπου αποφάσισε ο μπαμπάς του να το κάνει "βάρβαρο". Έχει μεταμορφωθεί σε ένα μπερδεμένο παιδί που θέλει να περνάει πάντα το δικό του, αρπάζει, φωνάζει κλπ κλπ. Και αυτή η συμπεριφορά επαναλαμβάνω είναι κουραστικά επαναλαμβανόμενη!

Επίσης, δεν πιστεύω οτι η αδιαφορία είναι η καλύτερη συνταγή για κάθε είδους παράκρουση! Φυσικά έχει συμβεί και σε εμάς (έχω ένα 4χρονο και ένα 2χρονο αγόρι) και όταν είμαστε σπίτι πολλές φορές χρησιμοποιώ αυτήν την τακτική. Ωστόσο όταν είμαστε έξω ή σε ξένο σπίτι το πράγμα αλλάζει. Δεν είναι και τόσο κακό να πάρεις το παιδί σου στην άκρη και να του εξηγήσεις πως πρέπει να συμπεριφέρεται. Ούτε είναι κακό να βγεις έξω απο το εστιατόριο μέχρι να ηρεμήσει το παιδί σου, δεν σου φταίνε σε τίποτα οι υπόλοιποι.

Αν αρχίσει ένα παιδί να ουρλιάζει στη μέση ενός πάρτυ γιατί δεν το άφησαν να χώσει τα χέρια του στην ξένη τούρτα νομίζω οτι η μαμά του δεν πρέπει να αδιαφορήσει αλλά να συνεφέρει το παιδάκι της αλλιώς θα καταλήξει στο να χαλάσει την τούρτα, να κλαίει το παιδάκι που έχει γενέθλια γιατί του χάλασαν την τούρτα, να κλαίει και το μικρότερο αδελφάκι του που τρόμαξε απο τις φωνές και άλλα υπέροχα και ω, ναι, είναι πραγματική ιστορία!

Και να σας πω και κάτι άλλο, εγώ προσωπικά δεν έχω καμία ανάγκη να νιώσω ικανοποίηση απο τη νουθέτηση ή όχι ενός ξένου παιδιού. Για την ακρίβεια δεν μου καίγεται καρφί για το πως επιλέγει μια μάνα να μεγαλώσει το παιδί της αρκεί να μου δείχνει με τη συμπεριφορά της οτι σέβεται τα παιδιά μου, εμένα, το σπίτι μου, τα πράγματά μας κλπ. Λυπάμαι αν θα στεναχωρήσω κάποιους πιο "φιλελεύθερους, αλλά όπως εγώ δεν επιτρέπω στα παιδιά μου να διαλύουν ένα ξένο σπίτι αυτό περιμένω και απο τους φιλοξενούμενούς μου. Φυσικά τα παιδιά είναι παιδιά και θα παίξουν και μπορεί να γίνει και κάποια ζημιά, άλλο αυτό, άλλο το να τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο. Και είναι αυτονόητο πως κάτι υπάρχει πίσω απο προβληματικές συμπεριφορές, δεν φταίνε τα παιδάκια κλπ, αλλά αυτό δε σημαίνει πως πρέπει να τα ανεχόμαστε, ούτε είναι δουλειά μας να κάνουμε τους ψυχολόγους!

Και μην τρελαθούμε τελειως δλδ, θα δω το παιδί μου να κρατάει τα γυαλιά κάποιου με κίνδυνο να τα σπάσει και θα καθίσω να το συζητήσουμε κιόλας? Οκ, μπορεί σε αυτά τα 45 λεπτά που το παιδάκι χτυπιόταν να μην κινδύνεψε κανείς, αλλά στην τελική, κινδύνεψαν τα γυαλιά της κοπέλας, τη ρωτήσατε αν έχει λεφτά να πάρει άλλα? Ακόμα και αν ήταν μόνο αυτό το πρόβλημα της κοπέλας (που δεν είναι) δλδ τόσο κακό είναι να μη θές να σου σπάσει τα γυαλιά ένα αχαλίνωτο 4χρονο?

[Μαρια2010]

Καλησπερα,πιστευω πως το παιδι ειναι αρκετα ζωηρο αλλα βρε κοριτσια δεν εχω καταλαβει τι ρολο βαρανε οι γονεις;που ειναι,τι λενε για ολα αυτα,μου φαινετε αυτοι ειναι οι προβληματικοι και οχι το παιδι,δεν υπαρχουν καποιοι κανονες σε αυτο το σπιτι;δεν ξερει το παιδι τι πρεπει και τι δεν πρεπει,που ειναι ο πατερας του παιδιου;υπαρχει καποιος που να καθοδηγει το παιδι καποιος που να συζηταει μαζι του,να του μαθει να χεριζεται σωστα τα συναισθηματα του γιατι βλεπω ενα παιδι,γεματο ενεργεια,θυμο,ζηλεια οπως ολοι οι φυσιολογικοι ανθρωποι απλα δεν ξερει που και πως να τα εξωτερικευσει,με λιγα λογια δεν βλεπω πουθενα τους γονεις που πιστευω πως απο εκει ξεκιναει το προβλημα,ακομα και στην περιπτωση που το παιδακι εχει καποιο προβλημα στην συμπεριφορα τοτε νομιζω πως οι γονεις ειναι αυτοι που θα κατσουν και θα σκεφτουν τι θα κανουν με το παιδι τους,σε αυτο θα βοηθουσε ενας ειδικος σε συνεργασια παντα με τους γονεις και το παιδι...εχουν την ευθυνη αυτου του παιδιου το οποιο εξαρταται απο αυτους και πρεπει να το βοηθησουν

[summer99]

Τι λέτε ρε κορίτσια, η μικρή μου είναι 11 μηνών κι αυτός 4,5 χρονών! Τι να του φέρει στο κεφάλι αυτή και να τον πειράξει?:lol:

Και δεν εννοούμε να μην βλέπονται ποτέ, αλλά πάντα με την επίβλεψή μας και με στενή παρακολούθηση.

 

Ο μεγάλος μου όταν ήταν 11 μηνών κράταγε στο χέρι του ένα τρενάκι αρκετά μεγάλο από αυτά που τα βάζουνε σε γραμμές και προχωράνε. Ξέρεις τι έκανε, σε δευτερόλεπτα το πέταξε πάνω στο κεφάλι της ανηψιάς μου που τότε ήταν 3 χρονών και την χτύπησε και της έκανε ένα καρούμπαλο. Το ότι είναι 11 μηνών δεν λέει τίποτα για μένα, χεράκια έχει και μπουσουλάει και μια χαρά μπορεί να πετάξει παιχνιδάκια και πραγματάκια πάνω σε άλλα παιδιά. Το έχω ζήσει. Ξέρεις τι έκανε η αδερφή μου τότε που την χτύπησε. Δεν αντέδρασε ουτε υπερβολικά, πήρε την κόρη της η οποία έκλαιγε σπαραχτικα, της έβαλε πάγο για να ηρεμήσει. Με ενοχλεί και μένα που ρίχνεις ευθύνη σε ένα μικρό παιδί και ίσως τελικά το πρόβλημα να υπάρχει αλλού. Εντάξει το παιδί σου πρώτα θα κοιτάξεις, αλλά μαλλον δε θες πολλά πολλά με τους συγκεκριμένους και ίσως ψάχνεις δικαιολογία για τον ίδιο σου τον εαυτό.

[supermama]

δεν πιστεύω οτι η αδιαφορία είναι η καλύτερη συνταγή για κάθε είδους παράκρουση!

 

εννοητε αυτο! οσο αδιαφορουμε θα γινει χειροτερη η κατασταση.νομιζω θαναι ασχημο για το παιδακι η αδιαφορια. ακομα και να το μαλωσουμε ασχλουμαστε. με το να αδιαφορησουμε θα παρει το μην οτι τοεχουμε τελειως γραμμενο και σιγουρα θαχει ασχημα αποτελεσματα αυτο.

 

 

Για την ακρίβεια δεν μου καίγεται καρφί για το πως επιλέγει μια μάνα να μεγαλώσει το παιδί της αρκεί να μου δείχνει με τη συμπεριφορά της οτι σέβεται τα παιδιά μου, εμένα, το σπίτι μου, τα πράγματά μας κλπ.?

 

συμφωνωωω!!!οποιο παιδακι καιναναι αυτο. οποια συγγενεια εχουμε. οπως ειπα και πανω ακομα και απτα παιδια μου θελω αυτον τον σεβασμο..

[malecon]

novpal συμφωνώ απόλυτα μαζί σου

Μου κάνει εντύπωση όμως βρε κορίτσια, αν εσεις ήσασταν με το μωράκι σας κάπου και ερχοταν ένα 4χρονο και το χτύπαγε θα το θεωρούσατε φυσιολογικό? και όχι μόνο αυτό, θα θεωρούσατε φυσιολογικο να το αγνοήσει αυτός που το συνοδεύει?

[supermama]

εμ! εκει ειναι το θεμα. οχι στο παιδακι αλλα στον συνοδο του παιδιου. εστω γιατα ματια που λενε οφειλει να αντιδρασει

[mmdad]

novpal συμφωνώ απόλυτα μαζί σου

Μου κάνει εντύπωση όμως βρε κορίτσια, αν εσεις ήσασταν με το μωράκι σας κάπου και ερχοταν ένα 4χρονο και το χτύπαγε θα το θεωρούσατε φυσιολογικό? και όχι μόνο αυτό, θα θεωρούσατε φυσιολογικο να το αγνοήσει αυτός που το συνοδεύει?

 

Καλη μου μεγαλη μπουκια να φας, μεγαλη κουβεντα μην πεις...