ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ εΧΩ ΑΠΕΛΠΙΣΤΕΙ!

[candy1234]

Για τις 2 προλαλήσαντες ένα μόνο έχω να πω: Μπράβο σας!! Άξιες ρε κορίτσια! Διάβασα τα γενόμενα με τα 3 παιδιά και πραγματικά έχω μείνει άφωνη..Δεν σας κρύβω πως αναθάρεψα και λιγάκι...ε...ελεος πια..έναν έχω και 14 μηνών..δεν θα τον κατάφέρω; Και εσείς ψυχούλα δεν έχετε; Πώς τα βγάζετε πέρα; Πραγματικά απορώ! Σίγουρα συμφωνώ στο συμπερασμα πως η κάθε μανούλα πάνω-κάτω πρέπει να ενεργεί ...πυρ κατά βούληση...ουπς..μολις σηκώθηκε ο μικρός για αλλη μια φορα....πάω να τον παραλάβω απο τη κούνια..με καλεί το καθήκον!

[jesgk]

Μπράβο σας!! Άξιες ρε κορίτσια! Διάβασα τα γενόμενα με τα 3 παιδιά και πραγματικά έχω μείνει άφωνη..!

 

 

Μπράβο κ από εμένα. Με ένα παιδί κατι γίνεται, με δύο κάπως τα καταφέρνουμε αλλά με 3 κ 4 είστε ηρωίδες. Μπράβο στην υπομονή σας, στην ορεξή σας κ την δυναμή σας.

[alcyon]

Διαβάζοντας το ποστ της anemoni...............

Ωχ τι με περιμένει ... με 4 παιδιά! Από τώρα είναι διαφορετικά, ωχ τι έχω να δω......

 

Επίσης... για το πέταγμα των πραγμάτων στα νευρα έχω κάνει το εξής:

Απομακρύνω τα πράγματα που πετάει λέγοντας (σα να μονολογώ) πως ... "ωχ... κρίμα θα χαλάσει, κάτσε να το προσέξω εγώ". Το μαζεύω το βάζω σε μια σακούλα και λέω πως θα το πάω στην αποθήκη. Όοοοοταν ησυχάσει η κρίση, και μου λέει κλαίγοντας πως θέλει πίσω τα πράγματά της, εξηγώ πως στενοχωριέμαι πολύ που τα πετάει γιατί θα χαλάσουν και δε θα μπορεί να τα έχει και να παίζει. Και πως όταν το κάνει αυτό, εγώ επειδή την αγαπάω και θέλω να τα έχει τα πραγματάκια της, θα τα παίρνω και θα τα πηγαίνω στην αποθήκη για να μη χαλάσουν.

 

Αυτό πιάνει πράγματι (και φυσικά ΠΗΓΑΙΝΩ τα πράγματα στην αποθήκη). Μια - δυο ή και τρεις μέρες αργότερα τα βγάζω από την αποθήκη και της τα επιστρέφω, λέγοντας πως μπορεί να τα πάρει ΜΟΝΟ αν προσέχει και δεν τα πετάει, ούτε όταν είναι χαρούμενη ούτε όταν είναι στενοχωρημένη ή θυμωμένη.

 

Είδα πως μετά από αυτό το ελέγχει περισσότερο (όχι εντελώς ακόμα) αλλά αρκετά καλύτερα. Πήγε να πετάξει κάτι, της θύμησα ήρεμα πως αν το πετάξει θα πρέπει να το "γλυτώσω" και για αυτό θα το πάω στην αποθήκη και έτσι... δεν το εξφενδόνισε..

 

Επίσης την πήρα αγκαλιά και της είπα μπράβο που τα κατάφερε και δεν το πέταξε, και χάρηκε τόσο για αυτό που κατάφερε, κι έτσι σταμάτησε και ο θυμός της (που ήταν για άλλο λόγο). Αυτό όμως έγινε αυτή την τελευταία φορά. Δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο... Θα δείξει.

[jesgk]

Διαβάζοντας το ποστ της anemoni...............

Ωχ τι με περιμένει ... με 4 παιδιά! Από τώρα είναι διαφορετικά, ωχ τι έχω να δω......

 

Επίσης... για το πέταγμα των πραγμάτων στα νευρα έχω κάνει το εξής:

Απομακρύνω τα πράγματα που πετάει λέγοντας (σα να μονολογώ) πως ... "ωχ... κρίμα θα χαλάσει, κάτσε να το προσέξω εγώ". Το μαζεύω το βάζω σε μια σακούλα και λέω πως θα το πάω στην αποθήκη. Όοοοοταν ησυχάσει η κρίση, και μου λέει κλαίγοντας πως θέλει πίσω τα πράγματά της, εξηγώ πως στενοχωριέμαι πολύ που τα πετάει γιατί θα χαλάσουν και δε θα μπορεί να τα έχει και να παίζει. Και πως όταν το κάνει αυτό, εγώ επειδή την αγαπάω και θέλω να τα έχει τα πραγματάκια της, θα τα παίρνω και θα τα πηγαίνω στην αποθήκη για να μη χαλάσουν.

 

Αυτό πιάνει πράγματι (και φυσικά ΠΗΓΑΙΝΩ τα πράγματα στην αποθήκη). Μια - δυο ή και τρεις μέρες αργότερα τα βγάζω από την αποθήκη και της τα επιστρέφω, λέγοντας πως μπορεί να τα πάρει ΜΟΝΟ αν προσέχει και δεν τα πετάει, ούτε όταν είναι χαρούμενη ούτε όταν είναι στενοχωρημένη ή θυμωμένη.

 

Είδα πως μετά από αυτό το ελέγχει περισσότερο (όχι εντελώς ακόμα) αλλά αρκετά καλύτερα. Πήγε να πετάξει κάτι, της θύμησα ήρεμα πως αν το πετάξει θα πρέπει να το "γλυτώσω" και για αυτό θα το πάω στην αποθήκη και έτσι... δεν το εξφενδόνισε..

 

Επίσης την πήρα αγκαλιά και της είπα μπράβο που τα κατάφερε και δεν το πέταξε, και χάρηκε τόσο για αυτό που κατάφερε, κι έτσι σταμάτησε και ο θυμός της (που ήταν για άλλο λόγο). Αυτό όμως έγινε αυτή την τελευταία φορά. Δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο... Θα δείξει.

 

Να σου ζήσουν κι εσενα τα παιδιά σου κ μπράβο σου!! Δεν πιστεύω πως βρίσκετε το χρονο !! Ειλικρινά μπράβο

[fistikaki]

ωραια ολα αυτα.... αλλα οταν το μωρο ειναι μικρο ακομα και δεν καταλαβαινει, τι γινεται??

 

 

υπομονη, θα μου πεις.........

[alcyon]

fistikaki μου γλυκό... πρώτα - πρώτα φίλησέ μου το fistiko-bebe

 

Επίσης θα σου πω 2 πράγματα....

το 2ο είναι... υπομονή!

Το πρώτο είναι.... πως παιδί άνω των 12 μηνών συνήθως νομίζουμε πως δεν καταλαβαίνει! Επειδή δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα ο λόγος, νομίζουμε πως δεν καταλαβαίνουν. Τα πιτσιρίκια πάλι... "κάνουν" πως δεν ακούνε γιατί δε τα συμφέρει... και κάπου εκεί αρχίζουν τα "τραγούδια"

 

Από 8-9 μηνών το παιδί μπορεί να καταλάβει το "όχι", ακόμα κι αν δεν το υπακούει.

 

Στην περίπτωση που ήθελα να κάνω κάτι αντίστοιχο για πιο μικρό παιδί... πόσο να πω... 14 μηνών... (τόσο περίπου είναι η δικιά σου?) Θα τροποποιούσα το παραπάνω ως εξής:

Θα έπερνα το παιχνίδι που πεταξε και θα έκανα τη στενοχωρημένη (χωρίς να γελάω ή να φαίνεται ψευτικο). Θα έλεγα "πωωω πωωωω παειιιι.. αααα θα χαλασειιιιι.. " Μετά θα το έπερνα το παιχνίδι και θα του "μιλούσα" ενώ παράλληλα θα πήγαινα να το τοποθετήσω σε κάποιο ψηλό μέρος, εμφανές όμως από το παιδί. Π.χ. σε ένα ραφι της βιβλιοθήκης ή πάνω από την τηλεόραση κτλ. Θα έλεγα λοιπόν στο αντικείμενο-παιχνίδι: "μη στενοχωριέσαι! Θα σε πάω εγώ ψηλά να μην πονάς! Είναι καλό παιδί το alcyon-ακι και σε αγαπάει. Ναιιιι ξέρεις τιιιι καλόοο παιδί που είναιιι?! Θα κάνετε ωραίιιο παιχνίδι μαζί. Είναι στενοχωρημένο όμως και θυμωμένο. Κάτσε εδώ ψηλά μέχρι να σταματήσει... και μετά μπορείτε να παίξετε και πάλι, όταν θα είναι χαρούμενο".

 

Μετά την κρίση... θα κρατούσα το alcyon-ακι αγκαλίτσα και θα του έλεγα... πόσο πολύ θέλει το παιχνίδι του να παίξει μαζί του, αλλά φοβάται να κατέβει για να μην πονέσει από τα χτυπήματα. Με τέτοιες κουβεντούλες (ο λόγος να έχει μικρές προτάσεις και ευθείες) θα προσπαθούσα να δώσω στο παιδί να αντιληφθεί πως το παιχνίδι κατεβαίνει ΕΦΟΣΟΝ θα φερθεί καλά το παιδί.

Στην περίπτωση που επαναλάβει τη συμπεριφορά, θα αφήσω το παιχνίδι για περισσότερο χρόνο λέγοντας πως φοβήθηκε πολύ και δεν θέλει να κατέβει σήμερα από εκεί.

 

Τέτοια πραγματάκια.... για μικρά μικρά παιδάκια.

 

Στη μια μου κόρη... είχα τέτοια συμπεριφορά όταν ήταν μικρή... (νομίζω γύρω στα 16-18 μήνες). Πήγαινε στο δωμάτιο και δεν άφηνε ΤΙΠΟΤΑ στη θέση του. Με τέτοια τεχνική το σταμάτησε.

Η άλλη το βγάζει κάπως τώρα (3.5 +) και περιορίζεται με τον τρόπο που είπα στο προηγούμενο ποστ.

 

 

Ελπίζω να πετύχει και σε σας! :D

Φίλησέ μου το fistiko-bebe!

[ANABELA]

φυστικακι μου ,αντιμετωπιζουμε το ιδιο προβλημα.

ο προβληματισμος μου μεγαλος κ μερες αυπνιας να σκεφτομαι τι δεν κανω σωστα!

αγορασα βιβλια,ρωταω φιλες μαμαδες,διαβαζω στο φορουμ αλλα κ παλι δεν βρηκα καποια λυση!

σημερα μιλησα με την παιδιατρο μου κ πραγματικα με βοηθησε.

ειναι κατα της τιμωριας εστω κ στο παρκο γι αυτην την ηλικια κ επισης ποτε δεν ανατποδιδουμε με βια.(ντα στα χερακια)

 

μου ειπε οτι,την ωρα που με τραβαει τα μαλλια αποφευγω την σωματικη επαφη.την αφηνω κατω κ την απομακρυνω,της μιλαω με εντονο υφος κ αυστηρο αλλα οχι υστερικο!την κοιταζω στα ματια κ της μιλαω.

αυτο συν μεχρι να το κατλαβει.

το ιδιο κ με τα δαγκωματα.

 

ειναι τετοια η ηλικια τους που υπερισχυει το ''εγω''τους!

 

κανε υπομονη κ προσπαθησε να το δουλεψεις.

να ξερεις παντως οτι δεν καταλαβαινουν οτι ποναμε.το περνουν σαν παιχνιδι.

παντως βλεπω οτι η δικια μου καλυτερευει.παλιοτερα ηταν ακομη χειροτερα!

 

τωρα για τις τσιριδες που λετε δεν μου αρεσει να ακουω κριτικες!

η κορη μου τσιριζει κ οταν δεν γινεται το δικο της πεφτει κατω κλεινει ματια κ χτυπιεται!εχω αισθανθει πολυ ασχημα γιατι μου τυχαινει στον δρομο κ δεν ξερω πως να συμπεριφερθω απο τα βλεματα των αλλων!

 

εκεινη την στιγη το παιδι μου ειναι θυμωμενο κ πρεπει να σεβαστω τον θυμο του!δεν μπορει αλλιως να εκφραστει αφου δεν μπορει να μου μιλησει ξεκαθαρα!

 

αυτο που μου προτεινε η παιδιατρος μου ειναι η αδιαφορια κ αν το κανει εξω την περνω κ την παω σε ενα πιο ησυχο μερος.

 

υπομονη ....

[fistikaki]

δε ξερω, ειμαι πολυ μπερδεμενη...

 

δε ξερω σιγουρα, αλλα εχω την εντυπωση πως μπερδευει το φιλι με το δαγκωμα και την τρυφεροτητα με τη βια....

 

εκει που χαιδευει, χτυπαει, και εκει που φιλαει, δαγκωνει.....

μονο εμενα βεβαια...

 

οσο αναφορα παιχνιδια, ασχολειται κανα διλεπτο με το καθενα, και πολυ λεω, και μετα το πεταει.... παω, το παιρνω, το χαιδευω, προσπαθω να της τραβηξω το ενδιαφερον στο παιχνιδι, αλλα εκεινη ασχολειται με μενα, οχι με το παιχνιδι που πεταξε...

 

ρε συ αλκυ.... να στην στειλω?? και μου την επιστεφεις σε κανα δυο τρια τεσσερα χρονια!! (πεντε....)

[fistikaki]

ποσο ειναι χριστινα η δικια σου? εμενα 14...

 

την πηρα μαζι μου τη δουλεια σημερα, επειδη δεν ειχα που να την αφησω....

 

ολοι μου λεγανε τι αγγελος που ειναι, ποσο ησυχη, ποσο καλη, γελαγε με ολους, εκανε καλο καλο, καθοταν σε αγκαλιτσες, στη καρεκλα, γενικα 2μιση ωρες ηταν ΚΥΡΙΑ!!!!

 

 

ε ρε φιλε......... και την παιρνω και παμε σουπερ μαρκετ..... το τι τραβηξα οσο περιμεναμε στο ταμειο δε περιγραφεται... να της κραταω τα χερια, και να τα τιναζει και να με κοπαναει.... να με δαγκωνει, μετα να γερνει στον ωμο μου, μετα παλι μπουνιδια... κι ολα αυτα επειδη ειχε υπερενταση και κουραση, μαλλον...

[ANABELA]

η δικια μου ειναι 19 μηνων.

αυτα που λες τα κανει κ εμενα.

πχ πηγαμε στη παιδιατρο ''πωπω τι τελειο παιδι!τι ησυχο??''

(εγω να κοιτιεμαι με τον αντρα μου κ να λεμε για το δικο μας λεει?)

 

παμε σε ξενα σπιτια καθεται κυρια!ποτε δεν κανει ζημια.

στο σπιτι μας ομως κ σε εμας ειναι πολυ διαφορετικη!κατι θελει να μας πει κ δεν το καταλαβαινουμε μαλλον!

εχω παρατηρησει οτι ανεβαινει στο τραπεζι κ με φωναζει''μαμα κοιτα κοιτα'' κ αυτο για να τραβηξει την προσοχη μου!μολις την κοιταζω κατεβαινει!

 

σε καταλαβαινω απολυτα φυστικι κ εγω τα ιδια περναω κ πολλες φορες δεν εχω αλλο κουραγιο!να θυμασαι ομως οτι δεν ειναι κακο το παιδι αλλα η συμπεριφορα του!

κ ειμαι σιγουρη οτι ειναι φαση κ θα περασει,φυσικα με την βοηθεια μας!

 

οσο για το σουπερ μαρκετ το τι τραβαω καθε φορα δεν λεγεται.οπως επισης κ στο να μπει στο καροτσι.εχει τυχει να την κουβαλαω στην αγκαλια μου σε ανηφορα κ με το αλλο χερι να σπρωχνω το καροτσι!

οταν επιχειρουσα να την βαλω στο καροστι τσιριζε κ με χτυπαγε!

αυτα κοντα στην ηλικια της φυστικομπεμπε σου!

[fistikaki]

α, τι λες τωρα, το καταργησαμε το καροτσι... τελος..... ουτε να το δει.....

 

ξερω σιγουρα πως προσπαθει να μου τραβηξει την προσοχη, οπως επισης κι οτι με παρακολουθει και καταγραφει τα παντα οτι κανω.... εξυσα τη γαμπα μου σημερα, με ειχε τσιμπησει ενα κουνουπι, και σηκωνω το παντελονι, ξυνω το ποδι, κατεβαζω παντελονι... ημουν εντελως αφηρημενη εκεινη την ωρα, εφτιχνα κατι συρταρια... η μικρη ηταν στο δωματιο, αλλα οχι διπλα μου...

 

αφου τελειωσα τη δουλεια μου, την πηρα και πηγαμε στο σαλονι... εκει, ενω επαιζε (βασικα κοπαναγε κατι καπακια απο κατσαρολες..) ερχεται κοντα μου, μου σηκωνει το παντελονι, και μου εξυσε τη γαμπα!!!

 

το μυαλο της σ αυτη τη φαση ειναι απιστευτο σφουγγαρι.... γι αυτο δεν θελω να της επιβληθω με αποτομο τροπο, ουτε με φωνες (αν και δυστυχως ειναι αναποφευκτο αρκετες φορες...)

 

τουλαχιστον, ξεσπαει μονο σε μενα... τι να πω, να πω 'παλι καλα'..... ?

[ANABELA]

φυστικι μου εχεις ενα εξυπνο παιδι!να την χαιρεσαι!!!

 

κ αυτο το αποδυκνειει με αυτα που μας λες κ περιγραφεις!

εκτος οτι το κανει μονο σε εσενα αρα εχει επιγνωση κ καταλαβαινει οτι μονο σε εσενα περναει.

 

εγω κανω το αλλο:περνω μια κουκλα της κ την ταιζουμε μαζι,την χαιδευουμε,της δινουμε γαλα κ γενικως την φροντιζουμε.πραγματικα εχει γινει πολυ τρυφερη με αυτο.

 

οσο για τις φωνες ναι κ εγω προσπθω να μην την φωναζω κ οταν το εχω κανει μετα αισθανομαι τυψεις!

με λιγα λογια ειμαι μια πολυ ενοχικη μαμα κ πολυ συναισθηματικη.εχει τυχει να κλαψω επειδη επεσε κ χτυπησε ή επειδη την μαλωσα!

με αποτελεσμα να την κανω φοβιτσιαρα!δηλ να κλαιει με το παραμικρο!

εχω ακουσει αρνητικα σχολια γι αυτο αλλα το δουλευω.

 

επισης σε μια συζητηση με φιλους με κατεκριναν που ειμαι κατατης βιας κ ε αποκαλεσανε κ αμερικανα!!

 

παντως ειναι πολυ μικρα κ ειναι σε φαση εξερευνησης κ το ''μη'' κυριαρχει στην καθημερινοτητα τους,με αποτελεσμα να αντιδρανε!

[fistikaki]

αυτο με την κουκλα το κανω και γω.... οντως, και κεινη την ταιζει... μετα ομως την κοπαναει

 

 

οσο για τη δικια μου ειναι ταλιμπαν γενικα... σκληρο παιδι.... δε φοβαται με τιποτα και κανεναν, δε κλαιει στα πεσιματα, ποναει σπανια...

 

γενικα δηλαδη.... αλλοιμονο μου...

[DALIA]

ολοι μου λεγανε τι αγγελος που ειναι, ποσο ησυχη, ποσο καλη, γελαγε με ολους, εκανε καλο καλο, καθοταν σε αγκαλιτσες, στη καρεκλα, γενικα 2μιση ωρες ηταν ΚΥΡΙΑ!!!!

...

 

οσο για τη δικια μου ειναι ταλιμπαν γενικα... σκληρο παιδι.... δε φοβαται με τιποτα και κανεναν, δε κλαιει στα πεσιματα, ποναει σπανια...

γενικα δηλαδη.... αλλοιμονο μου...

 

fis έχει τα χαρακτριστικά του Θεόφιλου...αλλά ο δικός μου όταν ξεφεύγει από τα όρια του με "χτυπάει" με τα λόγια..αυτό που λένε η γλώσσα κόκαλα τσακίζει..αυτό ακριβώς...

 

όσο για το δευτερο που αναφέρεις ένα διάστημα είχα σκεφτεί να τον πάω σε κανένα γιατρό γιατί φοβόμουν ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το νεύρο που μας κάνει να αισθανόμαστε πόνο...

πρόσφατο παράδειγμα

γύρισε το τραπεζάκι αναποδα και έκανε ακροβατικά, εγώ τα γνωστά "θα χτυπήσεις αγάπη μου " τίποτα...

πέφτει χτυπάει στο σαγόνι, γεμίσαμε αίματα, πρήστηκε,έσπασε το δοντάκι και γυρναει και μου λέει " θα καθαρίσουν τα αίματα από την πυτζάμα με τον τομ και τζέρυ" ?

[ANABELA]

dalia καλημερα!γελασα πολυ με την περιγραφη σου!

δεν χιρεσται που εχετε ''σκληρα'' παιδακια?

εμενα με το παραμικρο θα κλαψει ,αλλα αυτο μονο οταν εγω την τρομαξω ή αν της μιλησω εκεινη την ωρα ή κανω αυτο το σπαστικο ''ιιιι χτυπησες?''

 

μαλλον την εχω φοβισει.τωρα το μειωνω κ την βλεπω οτι δεν φοβαται τοσο πολυ!

 

αλλα το πιο σπαστικο απο ολα ειναι οταν σε κοιτανε με μισο ματι ,λες και πρωτη φορα βλεπουν παιδακι που να τσιριζει.

η λες και ειναι προβληματικο κ αυτοματως νιωθεις οτι εισαι αχρηστη μανα.

 

εγω πλεον εχω δεχτει οτι ο ανθρωπος γεννιεται κ το καθε παιδι εχει την προσωπικοτητα του κ τον χαρακτηρα του.τωρα ο καθε γονεας αναλογως προσπαθει για το καλυτερο.

[DALIA]

 

εγω πλεον εχω δεχτει οτι ο ανθρωπος γεννιεται κ το καθε παιδι εχει την προσωπικοτητα του κ τον χαρακτηρα του..

 

Xμ... και εγώ ανέκαθεν αυτό πίστευα αλλά όσο μεγαλώνει ο μικρός και όσο βλέπω γύρω μου ( είμαι τυχερή που ζω με ανθρωπους που έχουν σχεδόν συνομίλικα παιδάκια ) αυτή η άποψη μου ενισχύεται συνέχεια..

[G.STONE]

Αχ κορίτσια το πόσο με εκνευρίζει να με κοιτάνε όταν τσιρίζει το κστοράκι δεν λέγεται. Τις προάλλες πήγα στο MALL και αφού κάναμε μια βόλτα κανα 10λεπτο (τόσο αντέχει στο καρότσι!) άρχισε να τεντώνει πόδια, χέρια, να θέλει να κατέβει και να παίξει με την ζώνη του καροτσιού μπροστά στις κιλιόμενες σκάλες. Εντωμεταξύ κάτι καρακάξες να με κοιτάνε υποτιμητικά, ξέρετε του στυλ ΄΄κοίτα το αφήνει και κλαίει΄΄και να μου την έχει δώσει. Πως κοιτάνε έτσι μωρέ, δεν ντρέπονται λίγο; φυσικά του εξήγησα τα γνωστά, τον προειδοποιησα και αφού συνέχισε να αντιδρά με τον ίδιο τρόπο τον πήρα και έφυγα. Πουθενά δεν έιναι να πάμε...

[Dimitra83]

τις προαλλες ημουν εξω με τον μικρο κ χτυπιοταν μεσα στο καροτσι κ τσιριζε.τελικα τον εβγαλα κ επειδη θυμωσε με αρπαξε απο τα μαλλια κ με τα 2 χερια του κ δε τα αφηνε κοριτσια!δε μπορουσα να του παρω τα χερια απο τα μαλλια μου!στο τελος τα καταφερα.ηρθε μια γρια κ αρχισε να του μιλαει κ να τον ρωταει γιατι κλαιει κ οτι δεν ειναι σωστο μεσα στον κοσμο κ της δινει μια σφαλιαρα ο μικρος ηθελα να ανοιξει η γη να με καταπιει:oops:

[G.STONE]

τις προαλλες ημουν εξω με τον μικρο κ χτυπιοταν μεσα στο καροτσι κ τσιριζε.τελικα τον εβγαλα κ επειδη θυμωσε με αρπαξε απο τα μαλλια κ με τα 2 χερια του κ δε τα αφηνε κοριτσια!δε μπορουσα να του παρω τα χερια απο τα μαλλια μου!στο τελος τα καταφερα.ηρθε μια γρια κ αρχισε να του μιλαει κ να τον ρωταει γιατι κλαιει κ οτι δεν ειναι σωστο μεσα στον κοσμο κ της δινει μια σφαλιαρα ο μικρος ηθελα να ανοιξει η γη να με καταπιει:oops:

 

χα χα χα χα! να μάθει να μην ανακατεύεται η γρια! έχουμε τον πόνο μας έχουμε και τις υποδείξεις από πάνω!

[alcyon]

............. να ξερεις παντως οτι δεν καταλαβαινουν οτι ποναμε.το περνουν σαν παιχνιδι.............

 

Τα παιδιά μπορεί να μην καταλαβαίνουν οτι πονάμε, και πώς βιώνουν οι άλλοι τον πόνο. Όμως είναι ικανότατα να καταλάβουν πως αυτή η συμπεριφορά είναι κάτι ανεπιθύμητο και πως δεν μπορούν να την εφαρμόζουν.

 

Δε χρειάζεται να γίνουμε οσιομάρτυρες από τα βασανιστήρια!

Εμείς θα φυλάξουμε τον εαυτό μας. Αυτό θα δείξει και τον τρόπο στα παιδιά πώς να κρατάνε τα δικά τους όρια σε περίπτωση που έχουν αντίστοιχες συμπεριφορές από άλλα παιδιά.

 

δε ξερω, ειμαι πολυ μπερδεμενη...

 

δε ξερω σιγουρα, αλλα εχω την εντυπωση πως μπερδευει το φιλι με το δαγκωμα και την τρυφεροτητα με τη βια....

 

εκει που χαιδευει, χτυπαει, και εκει που φιλαει, δαγκωνει.....

μονο εμενα βεβαια...

 

οσο αναφορα παιχνιδια, ασχολειται κανα διλεπτο με το καθενα, και πολυ λεω, και μετα το πεταει.... παω, το παιρνω, το χαιδευω, προσπαθω να της τραβηξω το ενδιαφερον στο παιχνιδι, αλλα εκεινη ασχολειται με μενα, οχι με το παιχνιδι που πεταξε...

 

ρε συ αλκυ.... να στην στειλω?? και μου την επιστεφεις σε κανα δυο τρια τεσσερα χρονια!! (πεντε....)

 

Είναι πολύ πιθανό το μικράκι σου να τα μπερδεύει αυτά λιγουλάκι. Θα τα ξεμπερδέψει όσο εσύ κρατάς σταθερές συμπεριφορές. Ίδιες δράσεις να προκαλούν ίδιες αντιδράσεις από τη μεριά σου.

 

Ααα.. και πού 'σαι... καλοδεχούμενη!

Θα έχει και πολλά παιδιά για να παίζει! χιχιχι Αμμμμμεεεεεε τη θέλουμεεεεεεε!! :)

 

... αλλα το πιο σπαστικο απο ολα ειναι οταν σε κοιτανε με μισο ματι ,λες και πρωτη φορα βλεπουν παιδακι που να τσιριζει.

η λες και ειναι προβληματικο κ αυτοματως νιωθεις οτι εισαι αχρηστη μανα.....

Σε αυτή την περίπτωση ... γυρνάμε με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά και τους κοιτάμε κατάματα. Αν επιμείνουν στο παράξενο βλέμμα.. τους λέμε... "μήπως θέλετε κάτι?" ή ... "νομίζετε πως θα τα καταφέρετε καλύτερα?" κτλ...

 

Καλό κουράγιο σε όλες μας!

[fistikaki]

fis έχει τα χαρακτριστικά του Θεόφιλου...αλλά ο δικός μου όταν ξεφεύγει από τα όρια του με "χτυπάει" με τα λόγια..αυτό που λένε η γλώσσα κόκαλα τσακίζει..αυτό ακριβώς...

 

όσο για το δευτερο που αναφέρεις ένα διάστημα είχα σκεφτεί να τον πάω σε κανένα γιατρό γιατί φοβόμουν ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το νεύρο που μας κάνει να αισθανόμαστε πόνο...

 

 

λοιπον το σκεφτηκα.... με κοροιδευαν ολοι, αλλα εγω το σκεφτηκα... ρωτησα τη γιατρο, γελασε κι αυτη 'τι βαζετε με το μυαλο σας κυρια φυστικακι μου...'

 

τελικα μαλλον ισχυει το εξης, ναι μεν νιωθει τον πονο, γιατι κανει μορφασμους πονου, αλλα το να παιξει ή να συνεχισει γενικα αυτο που εκανε, ειναι πιο ισχυρο κινητρο απο το να κλαψει.. ασε που μαλλον σκεφτεται οτι αμα κλαψει θα την βαλουμε στο παρκο...

 

βεβαια αμα εχει κοσμο κοντα που τρεχει και δειχνει να ανησυχει οταν εκεινη πεφτει.... ε, τοτε αλλαζει το σκηνικο... τις προαλλες στα μαγαζια που ειχαμε βγει, ετρεχε μονη της μπροστα... πεφτει με δυναμη με τη μουρη της.... βαζει τις φωνες ο κοσμος, και τρεχουν προς το μερος της αλλαλαζοντας.... ε... πλανταξε η μικρη στο κλαμα...

 

σημερα απο νωρις το πρωι παιζουμε... ολα καλα.... εφτιαξα εναν καφε τωρα, και εκατσα στο πισι να πουμε 2 κουβεντες, εχει λυσσαξει να προσπαθει να με δαγκωσει.... τωρα που σας γραφω, με το ενα χερι γραφω και με το αλλο κραταω αντισταση το κουτελο της για να μη μου κοψει κομματι απο το ποδι....

 

:confused::confused:

[Ευάκι]

Όποιος δεν έχει παιδιά ή έχει πολύ ήσυχα και πειθαρχημένα παιδιά είναι συνήθως αυτός που κρίνει πιο εύκολα. Πριν αποκτήσω την μικρή μου που μας έχει κάνει αεροπλάνα, ίσως ήμουν κι εγώ έτσι. Η μεγάλη μου, παιδί που μεγαλώνεις άλλα δέκα.

Η μικρή από μωρό ήταν πολύ πιο δύσκολο παιδί. 6 μηνών τσίριζε χωρίς να καταλαβαίνουμε γιατί. Μετά από λίγους μήνες κατάλαβα. Βαριόταν και ήθελε να αλωνίσει τον τόπο, αλλά δεν μπορούσε ακόμα. Μόλις πήγε παιδικό ηρέμησε κάπως.

Τη μια της λες αυτό δεν είναι καλό να το κάνεις γιαυτό και αυτό το λόγο και δεν το ξανακάνει και την άλλη αν της το πεις το κάνει ακόμα περισσότερο γελώντας και το κάνει μέχρι να σε φτάσει στα όριά σου.

Γενικά προσπαθώ πολύ, ενημερώνομαι και ρωτάω.

 

(όταν γεννάμε, γιατί δε μας δίνουν οδηγίες χρήσης

[DALIA]

τελικα μαλλον ισχυει το εξης, ναι μεν νιωθει τον πονο, γιατι κανει μορφασμους πονου, αλλα το να παιξει ή να συνεχισει γενικα αυτο που εκανε, ειναι πιο ισχυρο κινητρο απο το να κλαψει..

 

δεν το είχα σκεφτεί ποτέ.

Η αλήθεια είναι ότι αυτό έχει μεγάλη λογική...

[Dimitra83]

χα χα χα χα! να μάθει να μην ανακατεύεται η γρια! έχουμε τον πόνο μας έχουμε και τις υποδείξεις από πάνω!

σαυτο εχεις δικιο.ενα αλλο που με τσατισε υπερβολικα εκεινη τη μερα που εγινε αυτο το σκινηκο..αφου εγινε αυτο με τη γρια μπαινω σε ενα σουπερ μαρκετ κ για να ψωνισω αναγκαστηκα τον εβαλα στο καροτσι.δεν ειχα κ πολλα ψωνια οποτε σε 10 λεπτα ημουν στο ταμειο.ο μικρος να τσιριζει στο καροτσι δε το συζητω...κ μια ηλιθια μπροστα μου γυρναει με ενα ενοχλημενο υφος κ λεει στα γερμανικα''πρωτη φορα βλεπω μωρο να κλαιει σε σουπερ μαρκετ!ειναι πολυ ενοχλητικο!΄΄ μια αλλη γυναικα απο διπλα απανταει ''δεν εχετε παιδια?ολα ετσι κανουν!'' ε δεν αντεξα κοριτσια πειτε με κακια αλλα το ειπα ''που να εχει παιδια!ποιος θα παει μαζι της ετσι οπως ειναι!'':twisted:

[fistikaki]

επισης, ειμαι και γω λιγο σκυλι στον πονο...