ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ εΧΩ ΑΠΕΛΠΙΣΤΕΙ!

[DORA79]

Εγω αυτο που πιστευω ειναι οτι καθε παιδι ειναι διαφορετικο αλλα παντοτε ειναι ο καθρεφτης του εαυτου μας.Εχω παρατηρησει και παο τα δυο παιδια μου οτι επηρεαζονται παρα πολυ απο την δικια μου ψυχολογια.Οταν ειμαι ηρεμη ειναι και αυτα.Η συζητηση και η επιμονη μου στα λογια εχουν αποτελεσμα και ειδικα στο γιο μου που ειναι πιο μεγαλος(4 χρονων) και φυσικα αυτο που με βοηθησε ηταν και ειναι η τιμωρια για λιγα λεπτα (αναλογα την ηλικια του παιδιου).Αυτο το ειδα αστη τηλεοραση στη νταντα αμεσου δρασης και πιστεψτε με πιανει.

[ikas]

εχω μπερδευτει τοσο μα τοσο πολυ!ακουω διαβαζω ρωταω και ναι οντως παντου διαφορετικες γνωμες.καπου δεν θυμαμαι πια που διαβασα οτι το παιδι κοντα στα δυο εινα σαν να περναει μια "εφηβει"το δεχομαι και το κατανοω και υπομονη να κανω και μην αναβαζω τον τονο της φωνης αλλα δυστηχως δεν μπορουν ολες οι συνθηκες να ειναι τοσο μα τοσο ιδανικες εκ των πραγματων!δηλ.μπορει να της λειπει ο μπαμπας της που δουλευει πολλες ωρες και λειπει απο το σπιτι με αποτελεσμα οταν επιστρεφει να κανει οτι τρελλα της ερθει στο κεφαλι,τι να κανουμε δεν μπορουμε να το αλλαξουμε αυτο!μπορει να μην μπορουμε να παμε βολτα γιατι εχει ασχημο καιρο ή γιατι πρεπει να κανουμε και καμια δουλεια στο σπιτι οπως μαγειρεμα που ειναι απαραιτητο και παλι να μην μπορουμε να βγουμε, με αποτελεσμα να βαριεται και το παιδι, και παλι δεν μπορει να αλλαξει αυτο οταν υπαρχει καποιο αλλο ατομο να το απασχολησει.μπορει να φταιει η κοινωνικοποιηση του παιδιου που ετσι και αλλιως δεν μπορω να κανω πολλα πραγματα δεν γνωριζω κοσμο εδω ουτε μαμαδες με αλλα παιδακια για ερθουν σε επαφη.δεν υπαρχει ουτε γιαγια ουτε παππους ουτε συγγενεις ΚΑΝΕΝΑΣ!λογικο νομιζω ειναι να αντιδραει να βαριεται να προσπαθει να εχει παντα την προσοχη μου οταν τις περισσοτερες ωρες της ημερας τις περναμε οι δυο μας!το μονο που δεν μπορω να δικαιολογησω ειναι γιατι μερικες φορες οχι παντα βγαζει θυμο απεναντι μου και ενα ειδος βιαιοτητας δεν μπορω να το χαρακτηρησω ακριβως βια δηλ να την παρω αγκαλια και να μου τραβηξει τα μαλλια δεν ξερω ειναι σε θεση να καταλαβει πως αν το κανει αυτο η μαμα θα πονεσει?ή το κανει ασυνειδητα?

[alcyon]

........!Εχθες την πηγα στον παιδοτοπο να εκτονωθει της αρεσει πολυ αποτελεσμα να την κυνηγαω σε ολο τον χωρο του παιδοτοπου την προειδοποιω λοιπον πως αν δεν παει μεσα να παιξει θα παμε σπιτι,τον χαβα της η Αθηνα και εφοσον δεν την αφηνα να παει εκει που γουσταρε στην κουζινα δηλ και στις τουαλετες μου τραβουσε τα μαλλια και με τσιμπουσε!......

 

Πραγματοποίησες την προειδοποίησή σου;

Φύγατε πράγματι από τον παιδότοπο ΑΜΕΣΩΣ μόλις δεν υπάκουσε μέτα την προειδοποίηση;

 

 

Σε γενικές γραμμές:

1. Να αντιλαμβάνονται τις συνέπειες, άμεσα. Δεν μπορώ να πω σε ένα παιδί δε θα σου δώσω παιχνίδι το απόγευμα για κάτι που έκανες το πρωί.

 

2. Τα παιδιά θέλουν σταθερότητα. Σε συγκεκριμένη δράση να έχει συγκεκριμένη και δεδομένη αντίδραση.

 

3. Σε κάποια ανεπιθύμητη ενέργεια, εξηγούμε, προειδοποιούμε και μετά λαμβάνουν χώρα οι συνέπειες (κατά προτίμηση φυσικές συνέπειες των πράξεων).

 

4. Σε μια ευθεία εντολή δεν αφήνουμε περιθώρια να μας "παρακούσει".

Π.χ. " Φύγε από τα σκουπίδια γιατί είναι βρώμικα!"

Δηλαδή. Το λέμε μία φορά. Δε γίνεται τίποτα. Το λέμε δεύτερη φορά δίνοντας προειδοποίηση. (π.χ. Φύγε από τα σκουπίδια γιατί είναι βρώμικα. Αν θες να μείνεις στην κουζίνα, δε θα πιάσεις τα σκουπίδια. Αλλιώς θα πας στο σαλόνι!). Μας "γράφει" και συνεχίζει. Τότε παίρνουμε ήσυχα και χωρίς νεύρα το παιδί και το πάμε στο σαλόνι. (Του λέμε: Αχ.. είδες! Δε μπορούμε να λερώνουμε τα χέρια! Δε μπορούμε να είμαστε με λερωμένα χέρια στην κουζίνα! Κρίμα!)Κοινώς... συμπάσχουμε με αυτό που συμβαίνει στο παιδί μας κι ας είμαστε εμείς οι ίδιες που επιβάλλαμε αυτή την "ποινή". Στην πραγματικότητα, η ποινή έρχεται ως συνέπεια της δικής της πράξης και όχι γιατί εμείς επιλέξαμε να γίνει έτσι εκείνη τη στιγμή. (Γι' αυτό θέλει στα ίδια πράγματα να αντιδρούμε με τον ίδιο τρόπο). Αρχίζει να τσιρίζει και να αντιδρά έντονα προσπαθώντας να περάσει το δικό του. Εκεί εξηγούμε (αν ακούει) και εφαρμόζουμε τη συνέπεια. Π.χ. να μείνει στο σαλόνι. Ακόμα κι αν χρειαστεί να πάμε 100 φορές. Θα καταλάβει στο τέλος "ποιος είναι ο αρχηγός".

 

5. Όταν λέμε κάτι δεν διαψεύδουμε τον εαυτό μας.

π.χ. Θα βγούμε για ψώνια στην αγορά. Αν θα ακούσω φασαρία θα σταματήσουμε τα ψώνια μας και θα γυρίσουμε πίσω αμέσως!

 

Αυτό το λέμε και το εννοούμε! Στην αρχή το παιδί που θα έχει παραβεί τον "κανόνα" θα προσπαθήσει να μας πείσει με τον τρόπο του να μείνουμε. Δεν πρέπει να το κάνουμε όμως γιατί τότε θα επαναλάβει τη συμπεριφορά αφού θα το έχουμε μπερδέψει εμείς. Η σκέψη είναι απλή. Έγινε φασαρία; Ναι. Φεύγουμε αμέσως.

Το παιδί θα κλαίει και θα φωνάζει. Πρέπει όμως να εχουμε συνέπεια στα λόγια μας.

Θα γίνει μια φορά. Θα καταλάβει πως το εννοούμε και μετά συνεργάζεται πολύ καλύτερα!

 

Τα είπα πολλά και μαζεμένα;;

[ikas]

οχι alkyonτα ειπες μια χαρα με ενδιαφερουν οι αποψεις σου και θα ηθελα να ακουσαω και αλλες αν εχεις την διαθεση.περισσοτερο με ενδιαφερει το πως να αντιδραση σε πραξη οπως να με μαλωνει να μου τραβαει τα μαλλια να με τσιμπαει και αλλα τετοια καλα οταν δεν περναει το δικο της το περναω και εγω ετσι? οσες φορες προσπαθησα να της εξηγησω οτι η μαμα ποναει κανει μαλλον πως ακουει ή δεν το καταλαβαινει συνηδειτα τι ειανι πονος και γιατι δεν πρεπει να το κανει

[fistikaki]

μια ακριβως απο τα ιδια, περναω και γω......

 

 

της εξηγω να μη με δαγκωνει, παω σε αλλο δωματιο, τιποτα... εκει.....

 

σαν να μου εχουν επιτεθει πιρανχας ειναι ολο μου το σωμα....

 

και για να σε προλαβω αλκυ... εκανα οτι με ειχες συμβουλεψει.... τιποτα!!

 

οποτε, κανω υπομονη.... ή που θα το σταματησει καποια στιγμη, ή που θα μολυνθουν τα δαγκωματα και θα πεθανω, και θα ηρεμησω και γω, και κεινη!!!!!

[DEMS]

... οσες φορες προσπαθησα να της εξηγησω οτι η μαμα ποναει κανει μαλλον πως ακουει ή δεν το καταλαβαινει συνηδειτα τι ειανι πονος και γιατι δεν πρεπει να το κανει

Ένα τόσο μικρό παιδί δεν μπορεί να μπει στη θέση του άλλου. Κάτι τέτοιο απαιτεί ένα επίπεδο ωριμότητας το οποίο μερικές φορές δεν το έχουν ούτε ενήλικες.

Αυτό που μπορείς να κάνεις όταν ετοιμάζεται να σε χτυπήσει είναι να της κρατάς τα χέρια και να της λες "δεν μου αρέσει να με χτυπάς". Κάθε φορά όμως το ίδιο.

Έχω ακούσει ότι τα παιδιά όταν αλλάζουν στάδιο ανάπτυξης περνάνε τέτοιες φάσεις και δοκιμάζουν τα όρια τους και τα δικά μας. Οι συμβουλές της Alcyon για σταθερότητα και συνέπεια νομίζω ότι έχουν αποτέλεσμα σε αυτές τις περιπτώσεις.

[Dimitra83]

κ η δικια μου το εκανε αυτο ολη την ωρα πριν κανενα 2μηνο.τωρα ηρεμησε καπως οχι οτι δε μας χτυπαει...αλλα απο το σχολειο κολλησε ενα αλλο ελλατωμα...εχει ενα αγορακι που φτυνει ολη την ωρα στην ταξη της κ τωρα τελεφταια το κανει κ αυτη.αυτο δε ξερω πως να κοψουμε...

[alcyon]

........ οσες φορες προσπαθησα να της εξηγησω οτι η μαμα ποναει κανει μαλλον πως ακουει ή δεν το καταλαβαινει συνηδειτα τι ειανι πονος και γιατι δεν πρεπει να το κανει.....

 

To ότι δε συμμορφώνονται με αυτό που τους λέμε δε σημαίνει πως δεν το καταλαβαίνουν. Τουλάχιστον στο επίπεδο του ότι "δεν είναι καλό".

 

Ακόμα, τα παιδιά πολλές φορές δοκιμάζουν το "μέχρι πού τα παίρνει", δηλαδή τα όριά μας και ... τα δικά τους βεβαίως! Είναι ένας τρόπος για να γνωρίζουν τον κόσμο. Αυτό όμως δε σημαίνει πως μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Εμείς προσπαθούμε να οριοθετούμε, με συνέπεια και υπομονή!

 

... Αυτό που μπορείς να κάνεις όταν ετοιμάζεται να σε χτυπήσει είναι να της κρατάς τα χέρια και να της λες "δεν μου αρέσει να με χτυπάς". Κάθε φορά όμως το ίδιο.......

 

Αυτό είναι επίσης σημαντικό! Δεν τα αφήνουμε να μας χτυπούν και να μας πονάνε. Αποφεύγουμε τα χτυπήματα-δαγκώματα-κτλ (π.χ. χρησιμοποιώντας το χέρι μας ως ασπίδα ή κρατώντας τα χέρια τους αν χρειάζεται). Δε γινόμαστε οσιομάρτυρες σε βασανιστήρια! Προφυλασσόμαστε! (Αυτό είναι και το πρώτο μάθημα για το πώς να αποφεύγουν τα ίδια επιθετικές συμπεριφορές από άλλα παιδάκια ή μεγάλους, αργότερα).

 

Καλό θα ήταν να λέμε φράσεις όπως αυτή που λέει η dems.

-Δε μου αρέσει να με χτυπάς, ή

- Μη! Πονάει! Δε μου αρέσει! ή

- Δεν πονάμε κανέναν! ή

- Δεν αφήνουμε κανέναν να μας χτυπάει! Φύγε!

-. .... ...

 

μια ακριβως απο τα ιδια, περναω και γω......

 

 

της εξηγω να μη με δαγκωνει, παω σε αλλο δωματιο, τιποτα... εκει.....

 

σαν να μου εχουν επιτεθει πιρανχας ειναι ολο μου το σωμα....

 

και για να σε προλαβω αλκυ... εκανα οτι με ειχες συμβουλεψει.... τιποτα!!

 

οποτε, κανω υπομονη.... ή που θα το σταματησει καποια στιγμη, ή που θα μολυνθουν τα δαγκωματα και θα πεθανω, και θα ηρεμησω και γω, και κεινη!!!!!

 

Ένα παιδάκι που έχει ΗΔΗ αυτή τη συμπεριφορά είναι πιο δύσκολο να διορθωθεί, από κάποιο που δεν την έχει αναπτύξει ακόμα (δηλαδή από κάποιο που κάνει τις πρώτες δοκιμές του).

Άρα... υπομονή και συνέπεια.

 

Δε χρειάζεται να φεύγεις από τον τόπο "επίθεσης". Εκείνη πρέπει να απομακρύνεται και όχι εσύ. Αν δεν απομακρύνεται μόνη της, την απομακρύνεις εσύ.

 

κ η δικια μου το εκανε αυτο ολη την ωρα πριν κανενα 2μηνο.τωρα ηρεμησε καπως οχι οτι δε μας χτυπαει...αλλα απο το σχολειο κολλησε ενα αλλο ελλατωμα...εχει ενα αγορακι που φτυνει ολη την ωρα στην ταξη της κ τωρα τελεφταια το κανει κ αυτη.αυτο δε ξερω πως να κοψουμε...

 

Δε μου έχει τύχει ως συμπεριφορά, αλλά μάλλον (εντελώς προσωπική άποψη) θα το αντιμετώπιζα με αντίστοιχο τρόπο όπως τα παραπάνω.

[DEMS]

ι...αλλα απο το σχολειο κολλησε ενα αλλο ελλατωμα...εχει ενα αγορακι που φτυνει ολη την ωρα στην ταξη της κ τωρα τελεφταια το κανει κ αυτη.αυτο δε ξερω πως να κοψουμε...

Θα σου πω τι έκανα σε μια παρόμοια περίπτωση. Ο Ευριπίδης πριν λίγο καιρό είχε αρχίσει να λέει κάποιες "ανεπιθύμητες" λέξεις που είχε ακούσει στο σχολείο. Του είπα ότι αν θέλει μπορεί να τις λέει μόνο στην τουαλέτα, γιατί όπως μόνο εκεί κάνουμε ότι "λερώνει" έτσι μόνο εκεί μπορεί να λέει "βρώμικες" λέξεις. Στην αρχή έπρεπε να του το υπενθμίζω συνέχεια και μερικές φορές, τον έπαιρνα από το χέρι και τον πήγαινα εγώ μέχρι την τουαλέτα. Μετά πήγαινε μόνος του. Σε δυο - τρεις μέρες το σταμάτησε.

Δεν ξέρω αν σου έδωσα καμιά ιδέα...

[Dimitra83]

μωρε κ γω αυτο εκανα της ελεγα δλδ με αυστηρο υφος οτι με ενοχλει κ δεν ειναι σωστο μεχρι που μια γειτονεισα εδω την ειδε που εφτυσε κ της εβαλε το χερι στα χειλια της μικρης κ της ειπε οτι ταχα της εβαλε πιπερι!η μικρη αρχισε να κλαιει κ ασε που μου ηρθε να την πλακωσω που φοβεριξε το παιδι μου χωρις να ζητησω τη βοηθεια της αλλα απο τοτε το κανει χειροτερα κ λεει '''αμα μου βαλετε πιπερι θα φτυνω πιο πολυ!''

[jesgk]

μια ακριβως απο τα ιδια, περναω και γω......

 

 

της εξηγω να μη με δαγκωνει, παω σε αλλο δωματιο, τιποτα... εκει.....

 

σαν να μου εχουν επιτεθει πιρανχας ειναι ολο μου το σωμα....

 

και για να σε προλαβω αλκυ... εκανα οτι με ειχες συμβουλεψει.... τιποτα!!

 

οποτε, κανω υπομονη.... ή που θα το σταματησει καποια στιγμη, ή που θα μολυνθουν τα δαγκωματα και θα πεθανω, και θα ηρεμησω και γω, και κεινη!!!!!

 

Πως το ανέχεσαι αυτό μου λες;;;;

 

Μια φορά τόλμησε ο γιός να με δαγκώσει όταν ήταν δύο χρονών κ ήταν κ η τελευταία φορά. Το μονο που χρειάστηκε ήταν ο αυστηρός τόνος της φωνής μου κ του έπιασα το χέρι ακίνητο.

 

Το θεωρώ αδιανόητο, διαβάζω αυτά κ τρελαίνομαι, εντάξει ούτε ο γιός μου είναι άγιος αλλά τέτοια δεν μου κάνει κ δεν μου τα έχει κανει ποτέ!!!

[jesgk]

To ότι δε συμμορφώνονται με αυτό που τους λέμε δε σημαίνει πως δεν το καταλαβαίνουν. Τουλάχιστον στο επίπεδο του ότι "δεν είναι καλό".

 

Ακόμα, τα παιδιά πολλές φορές δοκιμάζουν το "μέχρι πού τα παίρνει", δηλαδή τα όριά μας και ... τα δικά τους βεβαίως! Είναι ένας τρόπος για να γνωρίζουν τον κόσμο. Αυτό όμως δε σημαίνει πως μπορούν να κάνουν ότι θέλουν. Εμείς προσπαθούμε να οριοθετούμε, με συνέπεια και υπομονή!

 

 

 

Αυτό είναι επίσης σημαντικό! Δεν τα αφήνουμε να μας χτυπούν και να μας πονάνε. Αποφεύγουμε τα χτυπήματα-δαγκώματα-κτλ (π.χ. χρησιμοποιώντας το χέρι μας ως ασπίδα ή κρατώντας τα χέρια τους αν χρειάζεται). Δε γινόμαστε οσιομάρτυρες σε βασανιστήρια! Προφυλασσόμαστε! (Αυτό είναι και το πρώτο μάθημα για το πώς να αποφεύγουν τα ίδια επιθετικές συμπεριφορές από άλλα παιδάκια ή μεγάλους, αργότερα).

 

Καλό θα ήταν να λέμε φράσεις όπως αυτή που λέει η dems.

-Δε μου αρέσει να με χτυπάς, ή

- Μη! Πονάει! Δε μου αρέσει! ή

- Δεν πονάμε κανέναν! ή

- Δεν αφήνουμε κανέναν να μας χτυπάει! Φύγε!

-. .... ...

 

 

 

Ένα παιδάκι που έχει ΗΔΗ αυτή τη συμπεριφορά είναι πιο δύσκολο να διορθωθεί, από κάποιο που δεν την έχει αναπτύξει ακόμα (δηλαδή από κάποιο που κάνει τις πρώτες δοκιμές του).

Άρα... υπομονή και συνέπεια.

 

Δε χρειάζεται να φεύγεις από τον τόπο "επίθεσης". Εκείνη πρέπει να απομακρύνεται και όχι εσύ. Αν δεν απομακρύνεται μόνη της, την απομακρύνεις εσύ.

 

 

 

Δε μου έχει τύχει ως συμπεριφορά, αλλά μάλλον (εντελώς προσωπική άποψη) θα το αντιμετώπιζα με αντίστοιχο τρόπο όπως τα παραπάνω.

 

 

Με βρίσκεις σύμφωνη σε όλα, φυσικά δεν αμφέβαλλα ότι θα τα είχες ήδη καταφέρει μια χαρά αφού απ'οσο θυμάμαι έχεις 4 παιδιά... κ αυτό θέλει πολύ υπομονή από μονο του .

[fistikaki]

Πως το ανέχεσαι αυτό μου λες;;;;

 

 

 

δεν μου αρεσει ο τροπος σου, τι εννοεις πως το ανεχομαι??????

για το παιδι μου προκειται!!!

αν ειδες, ψαχνω, ρωταω, συμβουλευομαι ειδικους και αλλες μαναδες...

 

τετοια σχολια δεν τα επιτρεπω...

[jesgk]

δεν μου αρεσει ο τροπος σου, τι εννοεις πως το ανεχομαι??????

για το παιδι μου προκειται!!!

αν ειδες, ψαχνω, ρωταω, συμβουλευομαι ειδικους και αλλες μαναδες...

 

τετοια σχολια δεν τα επιτρεπω...

 

Συγνώμη αν θεωρείς ότι σε έθιξα αλλά δεν ήταν αυτός ο σκοπός μου, μπορεί να είναι παιδί σου κ να το αγαπάς όσο τίποτα στον κόσμο αλλά αν φέρεται έτσι σε εσένα που είσαι μαμα του κ εσύ το ανέχεσαι.. .γιατί το να το επιτρέπεις κατά την αποψη μου είναι ανοχή τότε μελλοντικά θα είναι δύσκολο να αποτρέψεις παρόμοιες συμπεριφορές.

[fistikaki]

βλεπεις να το πανηγυριζω και να το περηφανευομαι?? βγαινω και λεω το προβλημα μου, και ζηταω συμβουλη και η απαντηση σου ειναι με επικριτκο τροπο 'πως το ανεχομαι' ?????

 

και εσυ, λες, δεν θα το ανεχοσουν?? τι πρεπει να κανω, να της σπασω τα δοντια???? οταν εξηγω οτι δοκιμαζω διαφορους τροπους κι δεν εχουν το επιθυμητο αποτελεσμα...

 

μιλαμε για ενα μωρο 14 μηνων.....

[jesgk]

βλεπεις να το πανηγυριζω και να το περηφανευομαι?? βγαινω και λεω το προβλημα μου, και ζηταω συμβουλη και η απαντηση σου ειναι με επικριτκο τροπο 'πως το ανεχομαι' ?????

 

και εσυ, λες, δεν θα το ανεχοσουν?? τι πρεπει να κανω, να της σπασω τα δοντια???? οταν εξηγω οτι δοκιμαζω διαφορους τροπους κι δεν εχουν το επιθυμητο αποτελεσμα...

 

μιλαμε για ενα μωρο 14 μηνων.....

 

το ύφος μου δεν ήταν επικριτικό, γραφοντας σου ηταν σαν να σε ειχα κοντα μου γι'αυτο ηταν "τοσο" εντονο.

 

Φυσικά κ δεν αναφερθηκα στην σωματική βια.

 

Επιπλέον δεν θυμόμουν την ηλικία της μικρής σου κ έτσι έκρινα πιο αυστηρα. Είχα διαβάσει παλαιότερα σε κάποιο site ότι καλό ειναι η πειθαρχία να επιβάλετε από τον 1ο χρονο. Η κόρη σου είναι αρκετά μικρή κ άμεσα θα το σταματήσει με τους σωστούς σας χειρισμους.

[ikas]

κοριτσια ηρεμια!ολες το ιδιο κανουμε ρωταμε προσπαθουμε να μαθουμε απο τα ιδια μας τα λαθη απο ειδικους απο αλες μαναδες, καμια δεν γεννηθηκε να ξερει πως να ειανι σωστη μανα!αλλωστε πιστευω για αυτο τον λογο ειμαστε και στο forum να ανταλασουμε αποψεις για τα παιδια μας και αν μπορουμε να βοηθαμε η μια την αλλη!δεν χρειαζεται ουτε ειναι αναγκαιο η μια να κρινει την αλλη αν και κατα ποσο ειναι σωστη μανα!ολες αγαπαμε τα παιδια μας και προσπαθουμε να βοηθησουμε πρωτα τους εαυτους μας ετσι ωστε να ειμαστε καλυτερες γι΄αυτα!

[Dimitra83]

DEMS αυτο που ειπες με την τουαλετα ακουγεται ωραια ιδεα!θα το εφαρμωσω κ ελπιζω να εχω αποτελεσμα!ωραια ιδεα παντως

[jesgk]

δεν χρειαζεται ουτε ειναι αναγκαιο η μια να κρινει την αλλη αν και κατα ποσο ειναι σωστη μανα!ολες αγαπαμε τα παιδια μας και προσπαθουμε να βοηθησουμε πρωτα τους εαυτους μας ετσι ωστε να ειμαστε καλυτερες γι΄αυτα!

 

Προς Θεού δεν θέλω να παρεξηγηθώ!! Με αυτό που είπα δεν δεν αμφέβαλλα για καμμία ότι ειναι καλή μαμά, καμμιά μας δεν είναι τέλεια κ είναι λογικό.

[Dimitra83]

ηρεμα βρε κοπελες ετσι κιαλλιως πολλα παρεξηγουνται στον γραπτο λογο γιατι δεν καταλαβαινουμε το υφος που το λεει ο αλλος και καμια φορα το ερμηνευουμε λαθος..

[DORA79]

μωρε κ γω αυτο εκανα της ελεγα δλδ με αυστηρο υφος οτι με ενοχλει κ δεν ειναι σωστο μεχρι που μια γειτονεισα εδω την ειδε που εφτυσε κ της εβαλε το χερι στα χειλια της μικρης κ της ειπε οτι ταχα της εβαλε πιπερι!η μικρη αρχισε να κλαιει κ ασε που μου ηρθε να την πλακωσω που φοβεριξε το παιδι μου χωρις να ζητησω τη βοηθεια της αλλα απο τοτε το κανει χειροτερα κ λεει '''αμα μου βαλετε πιπερι θα φτυνω πιο πολυ!''

Ειναι πολυ φυσικη η αντιδραση που εχει το παιδι σου σε αυτην την περιπτωση.

Απειληθηκε με κατι που ηταν ψεματα και το εχει συνηδητοποιησει οτι και να της το κανεις δεν προκεικε να αλλαξει κατι γιατι απλα δεν την εκαψε το ''ψευτικο'' πιπερι.Τα παιδια καταλαβαινουν ποτε λεμε ψεματα και ποτε αληθεια.Για μενα αν συνεχισει να σε απειλει με αυτο να της το κανεις πραγματικοτητα για να καταλαβει οτι δεν αστειευεσαι και οτι λες το πρατεις.Ισως ετσι καταλαβει και μετα κανει οτι της λες.

[Dimitra83]

λες να της βαλω πιπερι?μηπως ειναι καπως αντιπαιδαγωγικο?τι γνωμη εχετε οι αλλες?

[νινετα]

καλησπερα !καλο μου fistikaki Δημητρα ,εγω εχω αυτο το προβλημα με τον μικρο μου που ειναι 2 χρονων στην αρχη οταν

Τσατιζότανε χτυπούσε το κεφάλι του κάτω στα μάρμαρα σε σημείο να τρομάζω ότι θα κάνει κακό στο κεφαλάκι του με πολύ υπομονή και κουβέντα το ξεπεράσαμε αυτό ,τώρα όμως δαγκώνει την μεγάλη μου που είναι στα 4 όταν δεν του δίνει τα παιχνίδια της ,λοιπών αποφάσισα να τον βάζω τιμωρία σε συγκεκριμένο σημείο του σπιτιού για 2 λεπτά στην αρχή δεν το καταλάβαινε και συνέχιζε να το κάνει ξανά και ξανά εγώ δεν υποχωρούσα όσο και αν έσκαγα που τον έβλεπα να κλαίει !ώσπου μετά από αρκετές προσπάθειες τα κατάφερα και κάθεται στην τιμωρία ,έχω δει βελτιώσει με αυτό τον τρόπο γενικά είμαι πολύ αυστηρή με τα παιδία μου ,όμως το κάθε παιδί έχει διαμορφώσει την δικιά του προσωπικότητα και έτσι ο Αγγελακος μου έχει γίνει ταλιμπαν στην αρχή έλεγα τι λάθος έχω κάνει με τον μικρό ?δεν μπορούσα να καταλάβω ότι απλός είναι άλλο παιδί με άλλη προσωπικότητα ,ο παιδίατρος μου είπε ότι είναι θέμα αντιδράσεις και το χειρίζομαι σωστά και έξυπνα να σημειώσω εδώ ότι το κάνει μόνο στην αδελφή του ,τον πήρα αγκάλισα την τελευταία φορά και του έδειξα πόσο κακό κάνει με αυτό ,του έδειξα την πλάτη της μικρής και τον έβαλα να της βάλει μπεταντιν και να της ζητήσει συγνώμη για αυτό .ανταποκρίθηκε θετικά έχει να το κάνει σχεδόν 3 εβδομάδες! μην στεναχωριέστε όλα τα παιδάκια αντιδρούν με διαφορετικό τρόπο ,ελπίζω να βοήθησα με τα παραπάνω !

[Dimitra83]

αυτο με την τιμωρια το ξερω αλλα δεν αντεχω να το κανω το εχω δοκιμασει 4-5 φορες αλλα σπαραζει η καρδια μου βασικα ειχα ρωτησει τον παιδοψυχολογο κ μου ειπε να μη το κανω γιατι ετσι το παιδι νομιζει πως το θελουμε μονο οταν μας ακουει κ οταν οχι τοτε δε το θελουμε κ το αφηνουμε μονο του.μου ειπε πως το κανουν μονο σε πολυ ακρεες περιπτωσεις.οταν δλδ το παιδι ειναι απο το πρωι ως το βραδυ ετσι κ δημιουργει κ προβληματα στα παιδια του σχολειου ή κ σε τριτα ατομα κ αυτο με καποια επιφυλαξη.η δικια μου μονο σε μενα κ στον μπαμπα της τα κανει αυτα.στο σχολειο ειναι απο τα πιο υπακουα παιδια μου ειπαν οι δασκαλες.κ με αλλα ατομα γενικως δε κανει ετσι.επισης παρατηρησα πως οταν το μεσημερι κοιμαται ο μικρος τοτε ειναι πολυ ηρεμη.οταν ειναι ξυπνιος ομως γινονται ολα τα παραπανω που ειπα χτες!!!θα δοκιμασω ολα αυτα που μου ειπατε.δλδ αν χτυπησει το μικρο να του βαλει αυτη δηθεν ιωδιο η σε εμενα(κ ας μη χρειαζεται) μηπως κ καταλαβει οτι ετσι μας ποναει.επισης θα βαλω τον μικρο να της φερνει τα παπουτσια ή τη χτενα της η το παντελονι της για να της δειξω οτι πρεπει ο ενας να βοηθαει τον αλλον κ οταν πινω καφε με τον μπαμπα της το πρωι κ αυτη στηνει αυτι απεξω (γιατι ξερω οτι το κανει! ) θα του λεω οτι η ραφαελα εχει γινει πολυ καλο κοριτσι κ ακουει οτι της λεμε κ αγαπαει τον μικρο κ δε μας χτυπαει!θα δοκιμασω ενα συνδυασμο ολων οσων μου ειπατε :pειδη εκανα αυτο που ειπε η DEMS.εφτυνε κ την πηγαινα να το κανει στη τουαλετα γιατι εκει κανουμε μονο τις βρωμιες μας!κ ειδα καποια βελτιωση κοριτσια μεσα σε 2 μερες.την πρωτη μερα το ελεγα συνεχεια.εχτες χρειαστικε να το πω 4-5 φορες.σημερα δε το εχει κανει ακομα. εχετε να προσθεσετε κατι αλο?

[DORA79]

Δημητρα δεν θελω να φανω με αυτο που ειπα οτι κακοποιω τα παιδια μου η' ειναι σωστο αυτο.Απλα ηθελα να σου τονισω οτι οταν λες κατι πρεπει να το κανεις ωστε να σε παιρνει στα σοβαρα και οχι να νομιζει οτι μιλας μονο απλα για να μιλας.Και βεβαια ειμαι εναντιον του πιπεριου αλλα οταν λεμε κατι στα παιδια μας πρεπι και να μας ακουν.Αυτο με την τιμωρια συνεχισε το και θα δεις διαφορα τουλαχιστον εγω ειδα μεγαλη.Απο εκει που εμπαινε καθε μερτα εχω να τον βαλω πανω απο μηνα.Στο σχολειο του παιδιου μου το λενε καρεκλα σκεψης.Και φυσικα μετα θα πρεπει να συζητησεις γιατι τον εβαλες.Χρησιμοποιεισαι την καρεκλα σκεψης και οχι την τιμωρια γιατι ακουγεται στο αυτακι του παιδιου πιο γλυκο.