<<Καταγγελω>> το βιβλιο "Τι να περιμενεις τον πρωτο χρονο"

[DALIA]

Αφήστε τα βιβλία τα δήθεν ειδικά και ακολουθήστε το ένστικτό σας κορίτσια!

 

συμφωνώ απόλυτα μαζί σου demi..και εγώ μιά φορά διάβασα τέτοιου είδους βιβλίο και μάλιστα διάβασα μονο το κεφάλιο που με ενδιέφερε..παρόλλα αυτά θεωρώ ότι μια χαρά τα κατάφερα μέχρι τώρα

[AthinaP]

Η συζήτηση πήρε διαφορετική τροπή...

 

Όσον αφορά το θηλασμό, νομίζω και γω ότι θα μπορούσε να έχει ίσως κάποιες τροποποιήσεις, για να είναι πιο φιλικό στο θηλασμό (όσον αφορά πχ τη δημιουργία τράπεζας γάλακτος). Όμως ήδη δεν είναι αρνητικό στο θηλασμό, σε σχέση πάντα με το γενικό κοινό, στο οποίο απευθύνεται. Ξεκινά από τη θεώρηση ότι το νορμάλ είναι ο θηλασμός και όχι το μπουκάλι. Δεν είναι και λίγο αυτό.

 

Σχετικά με το τι προσφέρουν αυτά τα βιβλία, όσον αφορά την παρακολούθηση της ανάπτυξης των παιδιών, είμαι υπέρ. Καλύτερα η όποια καθυστέρηση να γίνεται αντιληπτή νωρίτερα, παρά αργότερα. Και δεν χρειάζεται πανικός, γιατί θα έπρεπε άλλωστε; Καλύτερα είναι να διαπιστωθεί κάποια στιγμή καθυστέρηση, αργότερα, από έναν παιδίατρο πχ; Όχι σπάνια διαπιστώνει κανείς εκ των υστέρων, ότι το παιδί θα χρειαζόταν περισσότερα ερεθίσματα σε κάποιον τομέα. Μπορεί δηλαδή, για παράδειγμα, εκείνος που προσέχει το παιδί (ερήμην του γονέα) να το έχει όλη μέρα στο ρηλάξ και να μην του μιλάει καθόλου. Το παιδί αυτό είναι λογικό ότι καθώς περνάει ο χρόνος δεν θα συμβαδίζει με την αναμενόμενη ανάπτυξη για την ηλικία του. Δεν χρειάζεται να πάει 18 μηνών και να διαπιστωθεί η καθυστέρηση πρώτα και το παιδί να πρέπει στη συνέχεια να καλύψει και ενδιάμεσα στάδια... Μια φίλη μου έτσι τσάκωσε τη νταντά της, ότι στην πραγματικότητα δεν ασχολιόταν με το παιδί, αλλα είχε γίνει ένα με τον καναπέ και τα πρωϊνάδικα... Το ότι η μητέρα προβληματίστηκε με την καθυστέρηση στην ομιλία, σήμαινε ότι η εν λόγω "παιδαγωγός" πήρε πόδι μια ώρα αρχύτερα και το παιδί εκτέθηκε σε μικρότερο χρόνο αδιαφορίας και σκοτώματος χρόνου.

 

Φυσικά υπάρχουν και πολλοί γονείς που είναι χαλαροί εξαρχής και μια χαρά τους πήγαν όλα. Αλλά κάθε παιδί είναι διαφορετικό...

[Dimitrali]

Ένας γονιός που αφήνει το παιδί του στο ριλάξ όλη τη μέρα χωρίς να του μιλάει όμως, αμφιβάλλω αν θα έμπαινε στον κόπο να διαβάσει ένα βιβλίο, ό,τι κι αν ήταν αυτό, για τη διαπαιδαγώγησή του...

Και βέβαια διαφωνώ ότι μόνο με το ένστιχτο μπορούμε να πορευτούμε ασφαλώς... Ζούμε τόσο παρα φύσιν κι έχουμε τόσο θάψει τα ένστιχτά μας κάτω από αυτά που οι κοινωνικές συνθήκες προστάζουν, που πολύ φοβάμαι πως χρειάζεται πολλή δουλειά για να τα καταφέρουμε...

[DALIA]

Ένας γονιός που αφήνει το παιδί του στο ριλάξ όλη τη μέρα χωρίς να του μιλάει όμως, αμφιβάλλω αν θα έμπαινε στον κόπο να διαβάσει ένα βιβλίο, ό,τι κι αν ήταν αυτό, για τη διαπαιδαγώγησή του...

 

είμαι από τους γονιούς που δεν μπήκα στον κόπο να διαβάσω τέτοιου είδους βιβλία αλλά και επίσης ποτε δεν εχω αφήσει το παιδάκι μου με τις ώρες στο ρηλάξ χωρίς να του μιλάω..γιατί συγχέοντε αυτά τα δύο ???

Σίγουρα πάντως υπάρχουν πολλοί γονείς που λειτουργόντας μόνο με το ένστικτο είναι πολύ καλύτεροι γονείς από αυτούς που ξεκοκαλίζουν κάθε βιβλιογραφία

[AthinaP]

Καλέ κορίτσια τα έγραψα μπερδεμένα; Το παράδειγμά μου ήταν για μια μαμά, που όπως πολλές εργαζόμενες άφησε το μικρό της με μία νταντά-παιδαγωγό. Το παιδαγωγό το τονίζω, η δουλειά της ήταν ακριβώς να ασχολείται με το παιδί, όχι να κάνει παράλληλα σίδερο και δεν ξέρω γω τι άλλο... Αυτό δείχνει και πόσο νοιάζεται η μαμά για το συγκεκριμένο παιδί. Και φυσικά, όπως συχνά συμβαινει, η συμπεριφορά της νταντάς προς το παιδί, όσο η μαμά ήταν παρούσα, ήταν υποδειγματική.

 

Η μαμά παρόλα αυτά, αφού είχε σημάδια σχετικά με την εξέλιξη του παιδιού, παρακολούθησε τη νταντά. Και βρήκε την κατάσταση που περιγράφω παραπάνω.

 

Η ίδια η μαμά, ασχολείται με το παιδί της. Όταν όμως το παιδί, εκτός από τις 3 ώρες το 24-ωρο καθημερινές και τα ΣΚ που βλέπει τους γονείς του, παίρνει ως μήνυμα από τη νταντά ότι οι άνθρωποι είναι μουγκοί, πώς στο καλό να ενθαρρυνθεί να μιλήσει; Ως παράδειγμα το έθεσα, έτσι και αλλιώς... Και οι δάσκαλοι και οι παιδαγωγοί, και οι παιδίατροι έτσι και αλλιώς και οι ίδιοι λειτουργούν με τέτοιους μπούσουλες, ποιο είναι το φάσμα του νορμάλ για κάθε ηλικία. Και βέβαια υπάρχει ένα νορμάλ φάσμα και άσχετα με τα ερεθίσματα κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς. Αλλά το να λέμε ότι επιλέγουμε να αγνοούμε την ενημέρωση σε αυτό το επίπεδο, κατανοητό, αλλα να μην προσπαθούμε να το περάσουμε και ως πρότυπο γονεϊκής φροντίδας... Είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας και πάλι.

[DALIA]

athinoula μια χαρά τα έγραψες εσυ και καθόλου μπερδεμένα...σαν παράδειγμα το πήραμε και εγώ και η dimitreli

[yogini]

Εγω που τα ψαχνω τα πράγματα και συμβουλευομαι τετοια βιβλία προβληματίζομαι οταν μετα μαθαίνω οτι οι πληροφορίες δεν ειναι έγκυρες. Για παραδειγμα ξεκινησα να το ψάχνω για την εισαγωγή των στερεων γιατι έφτασε η ώρα και εκει που διαβαζω για τα λαχανικά διαβάζω και το κορυφαίο οτι καλο ειναι να σταματησεις το θηλασμο στο χρονο γιατι χαλανε τα πρωτα δοντια! Ε τωρα εγω πως να βασιστώ σε αυτο το βιβλιο; Πως να το ορισω ως εγκυρο στο μυαλό μου οταν αναγράφονται μέσα αναλήθειες (και ανεφερα μονο ενα παράδειγμα). Αρχιζω δηλαδή να αναρωτιέμαι και για τα σωστά που τυχον λέει.

Anyway δεν ήθελα να ενοχλήσω ή να τσαντίσω οσες το έχουν...κι εγω το αγορασα αλλωστε, θέλω μονο να εφιστήσω την προσοχή στις κοπέλες που διανυουν τώρα την πρώτη τους εγκυμοσύνη και δεν γνωρίζουν τι θα συναντήσουν.

[Dimitrali]

είμαι από τους γονιούς που δεν μπήκα στον κόπο να διαβάσω τέτοιου είδους βιβλία αλλά και επίσης ποτε δεν εχω αφήσει το παιδάκι μου με τις ώρες στο ρηλάξ χωρίς να του μιλάω..γιατί συγχέοντε αυτά τα δύο ???

Σίγουρα πάντως υπάρχουν πολλοί γονείς που λειτουργόντας μόνο με το ένστικτο είναι πολύ καλύτεροι γονείς από αυτούς που ξεκοκαλίζουν κάθε βιβλιογραφία

 

Nα σου το εξηγήσω καλύτερα λοιπόν...

 

Αν ένας γονιός αφήνει το παιδί του όλη μέρα μόνο χωρίς να ασχολείται μαζί του, τότε προφανώς είναι αδιάφορος ως προς τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού του. Έτσι λοιπόν δε θα μπει στον κόπο να διαβάσει ένα βιβλίο για τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού του...

 

Προφανώς το αντίστροφο δεν ισχύει... αν δλδ ένας γονιός δε διαβάζει βιβλία διαπαιδαγώγησης αυτό δε σημαίνει ότι δεν ασχολείται με το παιδί του! Ο καθένας έχει το δικό του τρόπο.

 

Απλά, προσωπική μου γνώμη είναι πως καλό θα είναι ένας γονιός να έχει κάποιες βασικές γνώσεις ψυχολογίας ώστε να καταλαβαίνει τα στάδια από τα οποία περνάει το παιδί του.

[pax]

Διαβαζα τόσα πολλά για την ανάπτυξη των παιδιών μου που αποφάσισα να σταματήσω το διάβασμα ......

 

Έτσι είναι ... από ένα σημείο και μετά. Μέχρι να φτάσεις όμως να αποφασίσεις να σταματήσεις το διάβασμα ή το σερφάρισμα, έχεις διαβάσει, όπως λες, ένα σωρό βιβλία και έχεις διαμορφωμένη άποψη.

 

Τώρα το να ρωτήσεις μαμάδες, γιαγιάδες κτλ., δεν ξέρω αν υπήρχαν γενιές στις οποίες ίσχυε αυτό. Στη δική μας με τίποτε δεν ισχύει.

[Dimitrali]

Αθηνά, δε διαφωνώ καθόλου μαζί σου... απλά επειδή ήταν "πιασάρικο" το παράδειγμα με το ριλάξ είπα να το χρησιμοποιήσω... κι επιμένω βέβαια πως αν ένας γονιός αφήνει με τις ώρες το παιδί του στο ριλάξ, είναι απίθανο να ενδιαφέρεται για βιβλία που περιγράφουν τα στάδια ανάπτυξης των μωρών!!!

 

Όσο για τη φίλη σου, και μόνο το γεγονός πως κατάλαβε πως κάτι τρέχει με την "παιδαγωγό" (ο θεός να την κάνει), είναι προς τιμήν της... Αν δεν ασχολιόταν με το παιδάκι της, δε θα είχε πάρει είδηση τίποτα!

[AthinaP]

Να πεταχτώ τώρα καλέ Yogini να πω ότι στα δικά μου παιδάκια, που ακόμα θηλάζουν έχουν ήδη ξεκινήσει να χαλάνε τα δοντάκια τους, καθώς φαίνεται; Και χωρίς νυχτερινούς θηλασμούς... Είναι η πάστα των δοντιών τους μάλλον.

 

Όπως και να έχει, στο σημείο που αναφέρει περί δοντιών και θηλασμού, απαντά σε ερώτημα περί δοντιών, οχι θηλασμού... Στο εξάμηνο, το διάβασα πριν από λίγο. Και αναφέρει τις ίδιες ακριβώς παρενέργειες και για το ξένο γάλα-μπουκάλι, αντιπροτεινοντας το γάλα όχι σε μπιμπερό, αλλά σε κύπελλο, ως εναλλακτική.

 

Επειδή το εν λόγω βιβλίο είναι ένα συνοθύλευμα ετερόκλητων απόψεων, για όλες τις πλευρές της ανατροφής των παιδιών, πιθανολογώ ότι το συγκεκριμένο τόπικ θα προέρχεται από συστάσεις τίποτα παιδοοδοντιάτρων...

 

Και στο φινάλε τι είναι πιο σημαντικό... Να μη χαλάσουν τα πρώτα δόντια; Εξηγεί τι μπορεί να σημαίνει αυτό και προσωπικά δεν μου φαίνεται και τόσο τραγικό πια... Ή να στερηθεί το παιδί τα πλεονεκτήματα του θηλασμού, όσον αφορά τη γενικοτερη ανάπτυξή του (προστασία από ιώσεις, λοιπές σοβαρές ασθένειες, ενώ κερδίζει κάποιους πόντους στο IQ ) Νομίζω ότι επειδή η συγκεκριμένη πληροφορία περί δοντιών είναι κάπως αποσπασματική, θα έπρεπε να αξιολογείται σε σχέση με τα γενικότερα πλεονεκτήματα του θηλασμού.

[Dimitrali]

Anyway δεν ήθελα να ενοχλήσω ή να τσαντίσω οσες το έχουν...κι εγω το αγορασα αλλωστε, θέλω μονο να εφιστήσω την προσοχή στις κοπέλες που διανυουν τώρα την πρώτη τους εγκυμοσύνη και δεν γνωρίζουν τι θα συναντήσουν.

 

Και πολύ καλά έκανες! Αν είναι δυνατόν να πρεσβεύει ένα βιβλίο ότι ο θηλασμός καταστρέφει τα νεογιλά δόντια... τότε η φρουτόκρεμα, για παραδειγμα, που έχει μεγαλύτερη ποσότητα σακχάρων τι κάνει... προκαλεί σακχαρώδη διαβήτη?

(να κάνουμε και λίγη πλακίτσα!)

[alcyon]

Πολύς χαμός για το τίποτα.

 

Το βιβλίο έχει βασικές οδηγίες. Φαίνεται άλλωστε από τη διάρθρωσή του.

Όσοι διαβάζουν πεταχτά... παίρνουν τα βασικά και χαλαρώνουν τον πρώτο καιρό. Τα βήματα ανάπτυξης τα έχει πολύ καλά κατανεμημένα και με τα ευρύτερα όρια που έχω ακούσει εδώ κι εκεί. Όταν ένα παιδί δεν πετυχαίνει την ψυχοκινητική ανάπτυξη του μήνα δε λέει ότι έχει πρόβλημα απλά να το αναφέρει στον παιδίατρο και ότι πιθανά να μη σημαίνει και τίποτα, αλλά ας έχουμε το νου.

 

Όσες διαβάζουν με περισσότερη προσοχή, σίγουρα δε θα μείνουν στο ένα και μοναδικό βιβλίο και έτσι υπάρχει τρόπος να ελεγχθούν οι πληροφορίες.

 

Το βιβλίο δεν έχει γραφτεί από έναν συγγραφέα. Μάλιστα αν θυμάμαι καλά αναφέρει ποια κεφάλαια έχει ο καθένας. Κι έτσι μέσα στο βιβλίο βρίσκει κανείς ακόμα και κάποιες αντιφάσεις. Δεν είναι τραγικό. Είναι μάλλον λογικό. Πόσες φορές γιατροί μας έδωσαν εκ διαμέτρου αντίθετες συμβουλές για το ίδιο θέμα; Άλλη η θεώρηση του παιδιάτρου, άλλη του οδοντιάτρου, άλλη του πνευμονολόγου, άλλη της μαίας κλπ.

 

Αν θέλουμε να μη πέφτουμε σε παγίδες....

Όταν διαβάζουμε κάτι που φαίνεται αρνητικό... π.χ. αυτό με τα δόντια και το θηλασμο... Αφού εξακολουθούμε να θέλουμε θηλασμό, ας ρωτήσουμε και κάποια μαία που γνωρίζουμε περί θηλασμού. Ακόμα κι αν οι γνώμες που θα πάρουμε είναι ενάντια, εύκολα θα διαπιστώσουμε πως ποικίλουν τα επιχειρήματα και επομένως φαίνονται πια είναι πραγματικά και ποια είναι σαθρά.

 

Επίσης το βιβλίο δεν είναι η βίβλος του θηλασμού, ούτε βίβλος γενικώς. Προσωπικά μου φάνηκε πολύ χρησιμότερο στο να εδραιώσω το θηλασμό και να μην αποθαρυνθώ.

Σκοπός του είναι μια γενική εισαγωγή στη φροντίδα του παιδιού και νομίζω ότι αυτό το καταφέρνει και με το παραπάνω. Δε χρειάζεται να απορρίψω ένα βιβλίο από ένα και μοναδικό σημείο.

 

Καλή η επισήμανση για το θέμα του θηλασμού, αλλά δεν είναι νομίζω τόσο τραγικό ώστε να αφορίζουμε όλο το βιβλίο μαζί με τις υποδείξεις του. Γιατί... υποδείξεις κάνει. Και τονίζει ξανά και ξανά πως τα παιδιά είναι διαφορετικά και να μη συγκρίνουμε με άλλα, ούτε καν με τα αδέρφια μεταξύ τους. Το 99% του βιβλίου το βρήκα εξαιρετικά χρήσιμο. Δε θα το κακοχαρακτηρίσω για το 1%. (Ειδικά όταν το θέμα που αφορά το 1%, το έχει καλύψει με τέτοιο τρόπο που φαίνεται πως είναι θετικό και όχι αρνητικό).

[yogini]

Πολύς χαμός για το τίποτα.

 

Καλή η επισήμανση για το θέμα του θηλασμού, αλλά δεν είναι νομίζω τόσο τραγικό ώστε να αφορίζουμε όλο το βιβλίο μαζί με τις υποδείξεις του. Γιατί... υποδείξεις κάνει. Και τονίζει ξανά και ξανά πως τα παιδιά είναι διαφορετικά και να μη συγκρίνουμε με άλλα, ούτε καν με τα αδέρφια μεταξύ τους. Το 99% του βιβλίου το βρήκα εξαιρετικά χρήσιμο. Δε θα το κακοχαρακτηρίσω για το 1%. (Ειδικά όταν το θέμα που αφορά το 1%, το έχει καλύψει με τέτοιο τρόπο που φαίνεται πως είναι θετικό και όχι αρνητικό).

 

Χαμός οχι. Συζήτηση ναι. Καποιοι ίσως θέλησαν να το μετατρέψουν σε χαμό.

Και εγω παραπάνω έγραψα οτι αν αναθέωρήσουν ορισμένα πράγματα οι συγγραφεις τοτε μετατρέπεται σε ενα πραγματικά χρήσιμο εγχειρίδιο.

 

παραθέτω μερικά σημεια αυτολεξή που μου κάνανε καραμπάμ (εχει και αλλα εννοειται αλλα βαριεμαι να γράφω):

6ο μήνας (σελίδα375, 2η έκδοση)

"-Μην επιτρεπετε σε ενα μωρο που κοιμαται μαζί σας στο κρεβάτι να μενει στο στηθος σας ολη νύχτα και να θηλάζει με διαλείμματα. Το μητρικό γάλα μπορει έτσι να κάνει τα δοντια του να σαπίσουν, ιδίως μετα τον δωδέκατο μήνα

-Απογαλακτίστε το μωρό σας απο το στήθος σας ή το μπιμπερό στους δώδεκα περίπου μήνες

 

3ος μήνας (σελίδα 281)...για τον ύπνο στο ίδιο δωματιο

.....μολις μεγαλώσει και ξεπεράσει τη φυσιολογική ανάγκη για συχνά γεύματα κατα τη διάρκεια της νύχτας (κάποια στιγμή έπειτα απο τις πρώτες δυο εβδομάδες μέχρι τους τρεις μήνες περίπου ή και αργότερα μερικές φορες), το να έχετε το μωρό στο δωμάτιο σας ως συγκατοικο, εγείρει πολλά σοβαρά προβλήματα.

Λιγοτερος ύπνος για τους γονεις...

Λιγότερος ύπνος για το μωρό...

Λιγότερος έρωτας...

Περισσότερα προβλήματα προσαρμογής αργοτερα...."

[alcyon]

Γιατί σου φαίνονται παράξενα; Προσωπικά συμφωνώ. Και να εξηγήσω...

 

Για το πρώτο... εννοεί να μην είναι συνέχεια στο στήθoς.... κατά τη διάρκεια του ύπνου. Δε λέει ... "μη το βάζετε συχνά" αλλά... "μη το βάζετε συνέχεια". Μια φορά την έβαλα για ώρες συνεχόμενα και κέρδισα μια μαστίτιδα.

 

Για το δεύτερο συμφωνώ από θέση, για την αντιμετώπιση των παιδιών στο θέμα του ύπνου. Στο χώρο τους για καλύτερη υγιεινή ατμόσφαιρα και στο χώρο μου για ξεκούραση και ανάκτηση δυνάμεων.

 

Θα πω περισσότερα αργότερα.... (φεύγω κι επανέρχομαι).

[Dimitrali]

Noμίζω πως μιλάμε λοιπόν από διαφορετική σκοπιά... Έχουμε διαφορετικές απόψεις, διαφορετικές αξίες και διαμορφώνουμε διαφορετικές κοσμοθεωρίες...

 

Αυτό που για εμένα είναι φυσιολογικό για κάποιον άλλον είναι εξωφρενικό και αντιστρόφως...

 

Ξεχνάμε φυσικά πολλές φορές πως στη ζωή συχνά τα πράγματα δεν είναι ούτε απολύτως άσπρα ούτε απολύτως μαύρα... Υπάρχουν και οι αποχρώσεις του γκρι...

Ξεχνάμε επίσης συχνά πως αυτό που εμάς μας κάνει ευτυχισμένους κάποιον άλλον τον κάνει να ασφυκτιά...

 

Δε θα ήθελα να συνεχίσω παρακάτω το συλλογισμό μου...

 

Κάθε γονιός μπορεί να κάνει ευτυχισμένο το παιδάκι του μόνο αν ο ίδιος νιώθει ευτυχισμένος στο ρόλο του και μόνο τότε...

[alcyon]

Ok.. με κάλυψε η dimitrali. Αυτά θα έλεγα πάνω-κάτω.

 

Να σημειώσω πως τη μαστίτιδα την έπαθα.... κάπου στους 6+ μήνες. Ακριβώς από παρατεταμένο πιπίλισμα (με είχε πάρει ο ύπνος... και ξύπνησα... με τη μικρή ακόμα στο στήθος, κι ας ήταν πια πρωί).

 

Συμφωνώ και πάλι για τις διαφορετικές απόψεις και οπτικές γωνίες.

[Sam]

Η μεγαλύτερη αρετή του βιβλίου είναι ότι σου προτείνει έναν πόλεμο

έντιμο: Διαλέγεις τα βιβλία που θέλεις· μόνα τους εκείνα, όταν διαθέτεις

 

ηθική υγεία, σε παρακινούν, κιʼ άθελά τους ακόμα, να διαβάσεις άλλα,

 

αντίθετα, για να μορφώσεις γνώμη, να συγκρίνεις, να διαφωτιστείς, να

 

επιβεβαιώσεις την προσωπική σου αυτοτέλεια, να μη γίνεις ετερόφωτος,

 

ετεροκίνητος. Έτσι, με το ένα βιβλίο νʼ ανασκευάζει ή να πολεμάει τʼ άλλο,

 

όλα μαζί σε γυμνάζουν στη διαδικασία του διαλόγου, όπου κανένας δεν

 

ρητορεύει από «θέσεως ισχύος», γιατί εδώ την αυθεντία, όταν κιʼ όπου

 

υπάρχει, με τρόπο πάντως ελέγξιμο, δεν την περιφρουρεί καμμιά

 

αστυνομική δύναμη. Δικαίωμά σου να κρίνεις και τους μέγιστους, υπό

 

προσωπική σου ευθύνη. Μʼ αυτή την έννοια και μόνο — δηλαδή με την

 

υψηλότερη — μπορεί κανένας να μιλάει, όπως συνηθίζεται, για «δημοκρατία

των Γραμμάτων». Δεν είναι καθεστώς ακέφαλο: οι άριστοι διαλάμπουν, και

 

σε κλίμακα διεθνή. Αλλά δεν σε υποχρεώνει, δηλαδή δεν σε υποτάσσει,

 

κανένας τους.

Η αρετή τούτη γίνεται εντονότερα αισθητή σε καιρούς πολιτικά σκοτεινούς

 

ή ισκιωμένους, όταν τα μαζικά μέσα επικοινωνίας μπαίνουν αυθωρεί1 στην

 

υπηρεσία του σατραπισμού2. Το βιβλίο τότε, ως ελεύθερη έκφραση ιδεών, ή

 

απαγορεύεται — κι αυτό γίνεται τότε πανηγυρική εκδήλωση αδυναμίας των

 

κρατούντων — ή απομένει μόνο του να διασώζει την αξιοπρέπεια των

 

συνειδήσεων. Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας τού στήνουν πολιορκία στενή,

 

για να το παραμερίσουν, να το υποκαταστήσουν. Όταν το πετυχαίνουν,

 

αυτό πληρώνεται πανάκριβα από τον άνθρωπο, με αντίτιμο το αυτεξούσιό

 

του. Δοκιμάστε όμως να χρησιμοποιήσετε το βιβλίο ως μέσο προπαγάνδας:

 

Αναδίνει αμέσως μιαν αποφορά3 σʼ ακτίνα μακρύτατη, ειδοποιεί. Είναι, θα

 

έλεγε κανένας, μαγική, ακατάλυτη, η ζώνη που περιβάλλει την αγνότητα

 

του βιβλίου.

Υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε πως ο πολιτισμός μας έχει

 

παρεκκλίνει, αν δεν έχει πάρει ολότελα στραβό δρόμο κάτω από την

 

επίδραση σκοτεινών εκμεταλλευτών. Μόνη ελπίδα να διορθωθεί η πορεία

 

του, όσο θα είναι ακόμα καιρός, το βιβλίο. Ο Βολταίρος είχε πει κάποτε πως

 

τον κόσμο τον κυβερνάνε τα βιβλία. Σήμερα πρέπει ένας άλλος λόγος,

 

ακόμα πιο κρίσιμος, να ειπωθεί: Πως ο κόσμος, αν σωθεί, θα το χρωστάει

 

στο βιβλίο. Γιατί αυτό το γκόλφι4 της ανθρωπιάς έχει τη δύναμη να ξορκίζει

τα δαιμόνια, να εξυγιαίνει την ατμόσφαιρα, να οπλίζει τη λυτρωτική

 

φαντασία, να ξυπνάει την αυτογνωσία, νʼ ανάβει το μάτι, να στυλώνει το

 

φρόνημα, να ψυχώνει το χέρι. Η μάχη του ανθρώπου δεν θα χαθεί ενόσω

 

θα υπάρχει καταφυγή του Λόγου, το βιβλίο.

 

 

Άγγελου Τερζάκη, Ταραγμένες ψυχές, Οι Εκδόσεις των Φίλων, Αθήνα 1993, σσ. 155-156

 

 

Επίκαιρο κι εδώ από ότι φαίνεται όχι μόνο στο μάθημα της έκθεσης...

[ΜΠΟΥΚΙΤΣΑ]

Yogini........

Οταν ανοιξες αυτο το θεμα η λεξη καταγγελια δεν ηταν σε εισαγωγικα!

Μπορεις μηπως να φανταστεις γιατι εγινε αυτο?

[myrto]

Sam, πολύ καίριο το κείμενο!

[VIVIAN70]

EMENA ME BOHΘΗΣΕ ΠΟΛΥ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΗΛΑΣΜΟ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΕ ΑΛΛΑ...ΠΑΡΟΛΟ ΠΟΥ ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΗΚΑ ΠΟΛΥ ΘΗΛΑΣΑ ΤΕΣΣΕΡΕΣΙ ΜΗΝΕΣ ΩΣΠΟΥ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ...