Recommended Posts

    Καλησπέρα,
    Το θέμα μου είναι το εξής. Πρέπει να κάνω μια εγχείρηση η οποία δεν έχει συγκεκριμένο χρονικό περιθώριο δλδ την κάνω όποτε θελήσω αλλά θα βελτιώσει την ποιότητα της ζωής μου, η οποία τωρα είναι κακή. Το μωρό μου είναι 19 μηνών θηλάζει, κοιμόμαστε μαζί και γενικά είμαστε συνέχεια μαζί. Αυτό είναι κ που δυσκολεύει την απόφαση μου για το πότε θα κάνω την εγχείριση.
    Πως πρέπει να προετοιμάσω το μωρό για την απουσία μου; και δε θέλω σε καμία περίπτωση να αποθηλάσω γι αυτό το λόγο.
    Σύμφωνα με το γιατρό θα χρειαστεί να νοσηλευτώ 5 μερες περίπου κ ο ίδιος δν είναι διατεθειμένος να μου κάνει όλα τα φάρμακα συμβατά. Βέβαια δεν έχω καταλήξει σε γιατρό οπότε σίγουρα αρχικά θα προσπαθήσω να τα κάνω συμβατά και να έρχεται λίγο το μωρό αλλά ακόμα κ αν δν είναι συμβατά θα χρησιμοποιήσω θήλαστρο και θα το πετάω.
    Εαν δεν είναι συμβατά υποθέτω είναι καλύτερο να μη με βλέπει το παιδί εκείνες τις μέρες για να μη ζητάει να θηλάσει;
    Πρέπει να αντλήσω γάλα για να πίνει με ποτήρι εκείνες τις μέρες; Η απομάκρυνση απο το στήθος σ αυτή την ηλίκια θα τον οδηγήσει εύκολα σε απότομο αποθηλασμό;
    Καιρό το παλεύω μέσα μου να αποφασίσω και ξέρω πως αν το χειριστώ σωστά θα είναι εντάξει και το μωρό και εγώ.
    Θα ρωτήσω και προσωπικά σύμβουλο όμως θα με βοηθήσουν κ η γνωμη κ οι εμπειρίες σας.
     Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Δημοσιεύτηκαν (επεξεργάστηκε)

    σιγουρα υπαρχουν μαμαδες που το εχουν κανει,προσωπικα οχι

    η @Mama_Anesti_σε μικροτερη ηλικια μωρου

    πως τα παει το παιδακι σου με στερεες;πινω αλλο γαλα;μπορει να αποκοιμηθει αλλιως;

    μπορει αν δειχνει σημαδια ετοιμοτητας αποθηλασμου η απουσια σου να το οδηγησει προς εκει.αλλα αν δ ειναι ετοιμο,σιγουρα οταν επανελθεις θα επιστρεψει κ θα ξανααυξησει την παραγωγη

    πρεπει να δεις αναλυτικα ποσες μερες θα λειψεις,τα φαρμακα αν απαγορευονται καποια σιγουρα

    Επεξεργάστηκαν by vicky86

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταρχήν, ναι μπορεί να αποθηλάσει, με μικρή πιθανότητα, αλλά μπορεί, οπότε ψυχικά πρέπει να είσαι προετοιμασμένη. Από την άλλη, είναι πια αρκετά μεγάλο σε ηλικία ώστε να μην υπάρχει λόγος να κάνεις κάτι για να αναπληρώσεις όσες μέρες δε θηλάσει, απλά θα φάει για λίγες μέρες κάτι άλλο και θα υπάρξει μία δυσκολία στο ψυχολογικό κυρίως, οπότε δεν υπάρχει λόγος για το άγχος του να φυλάξεις γάλα κλπ, είναι πραγματικά τζάμπα κόπος σε αυτή την ηλικία. Σίγουρα όμως θα χρειαστεί να αντλείς, και για να διατηρήσεις το γάλα, και για να αποφύγεις άλλα προβλήματα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Γεια σου. Είχα κάνει εγχείριση όταν ήταν το μικρό μου 13 μηνών. Ένα μήνα πριν είχε αρχίσει ο μπαμπάς να δίνει μπουκάλι το πρωι και την ώρα του ύπνου χωρίς να ειμαι μπροστά, ώστε να αποσυνδεσει τη μαμα κ το θηλασμό με τον ύπνο του και να μπορέσει να μείνει χωρίς εμένα τις μέρες που θα έλειπα. Οχι συνεχεια, καποιες μερες και χωρις εμενα κυριως για να μη ζηταει να θηλασει (ημουν απλα σε αλλο δωματιο). Αντέδρασε μια δυο μέρες μετά κατάλαβε. Ήμασταν κ εμείς συνέχεια μαζί όπως λες.

     

    Μου είχαν πει ότι τα φάρμακα που έδωσαν ήταν συμβατά με θηλασμο, παρόλα αυτά επέλεξα να πετάξω το γάλα εκείνο με θήλαστρο. Όταν γύρισα συνεχίσαμε κανονικά με το θηλασμό. Αποθήλασε μόνος του σταδιακά λίγο καιρο μετά.

     

    Καλή ανάρρωση να έχεις!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 17 λεπτά , Merendoula είπε:

    Γεια σου. Είχα κάνει εγχείριση όταν ήταν το μικρό μου 13 μηνών. Ένα μήνα πριν είχε αρχίσει ο μπαμπάς να δίνει μπουκάλι το πρωι και την ώρα του ύπνου χωρίς να ειμαι μπροστά, ώστε να αποσυνδεσει τη μαμα κ το θηλασμό με τον ύπνο του και να μπορέσει να μείνει χωρίς εμένα τις μέρες που θα έλειπα. Οχι συνεχεια, καποιες μερες και χωρις εμενα κυριως για να μη ζηταει να θηλασει (ημουν απλα σε αλλο δωματιο). Αντέδρασε μια δυο μέρες μετά κατάλαβε. Ήμασταν κ εμείς συνέχεια μαζί όπως λες.

     

    Μου είχαν πει ότι τα φάρμακα που έδωσαν ήταν συμβατά με θηλασμο, παρόλα αυτά επέλεξα να πετάξω το γάλα εκείνο με θήλαστρο. Όταν γύρισα συνεχίσαμε κανονικά με το θηλασμό. Αποθήλασε μόνος του σταδιακά λίγο καιρο μετά.

     

    Καλή ανάρρωση να έχεις!

    Σ'ευχαριστώ

    Εσύ πόσες μέρες χρειάστηκε να λείψεις; 

    Εμείς αυτη τη στιγμή θηλάζουμε χωρις πρόγραμμα μέσα στη μέρα αρκετές φορές. Τον άφησα κανα δυο φορές γύρω στις 6 ώρες με τη μαμά μου επειδή είχα μάθημα, με έψαχνε λίγο όμως κοιμήθηκε για μεσημέρι και γενικά πήγε καλά χωρίς να δώσει βέβαια γάλα.

    Καταλαβαίνω όμως την λογική του διαχωρισμού από τον ύπνο.

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Είχα λείψει 3 μερες. Ούτε εγώ είχα πρόγραμμα τότε. Ήταν και πιο μικρούλης. Δε με αναζήτησε όμως όσο έλειπα! Ίσως θυμουνται το θηλασμό όσο μας βλέπουν κοντά τους και θέλουν αγκαλιες και το ξεχνανε όταν λείπουμε. Περίεργο για παιδι που είχε μάθει μαζί μου. Δεν είναι και βρέφη βεβαια, για να χορτασουν εχουν το κανονικο φαι τους. Όταν βέβαια μπήκα απ την πόρτα γατζωθηκε πάνω μου κ έκλαιγε το καημένο.. αλλά οι προηγούμενες ημέρες είχαν κυλήσει ομαλά. 

    Καταλαβαίνω τα άγχη σου, πέρασα τη φάση κ εγώ, αλλά όλα καλά θα πάνε θα δεις! Φαντάσου εγώ δεν τον είχα αφήσει ούτε 1 λεπτό σε άλλον χωρίς εμένα, αφού δεν υπάρχει κάποιος άλλος πέρα απ τον μπαμπά. Και τελικά έκατσε με μια συγγενη μου που ήρθε εκτάκτως για βοήθεια.  

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 ώρες πρίν, ΑΡΓΚ είπε:

    Καταρχήν, ναι μπορεί να αποθηλάσει, με μικρή πιθανότητα, αλλά μπορεί, οπότε ψυχικά πρέπει να είσαι προετοιμασμένη. Από την άλλη, είναι πια αρκετά μεγάλο σε ηλικία ώστε να μην υπάρχει λόγος να κάνεις κάτι για να αναπληρώσεις όσες μέρες δε θηλάσει, απλά θα φάει για λίγες μέρες κάτι άλλο και θα υπάρξει μία δυσκολία στο ψυχολογικό κυρίως, οπότε δεν υπάρχει λόγος για το άγχος του να φυλάξεις γάλα κλπ, είναι πραγματικά τζάμπα κόπος σε αυτή την ηλικία. Σίγουρα όμως θα χρειαστεί να αντλείς, και για να διατηρήσεις το γάλα, και για να αποφύγεις άλλα προβλήματα.

    Αυτό όντως με προβλημάτιζε για το πόσο αξίζει να του αφήσω γάλα γιατί πλέον καταλαβαίνουμε πως θηλασμος είναι όλα τα υπόλοιπα που λες. 

    Για τις αντλήσεις ναι είναι απαραίτητες.

    Ακριβώς αυτή η πιθανότητα που κ γω πιστεύω πως είναι μικρή είναι που με κολλάει και σίγουρα πρέπει να προετοιμαστώ κ για αυτό. Σ'ευχαριστώ 

    πρίν από 4 λεπτά , Merendoula είπε:

     Ίσως θυμουνται το θηλασμό όσο μας βλέπουν κοντά τους και θέλουν αγκαλιες και το ξεχνανε όταν λείπουμε. Περίεργο για παιδι που είχε μάθει μαζί μου. Δεν είναι και βρέφη βεβαια, για να χορτασουν εχουν το κανονικο φαι τους. Όταν βέβαια μπήκα απ την πόρτα γατζωθηκε πάνω μου κ έκλαιγε το καημένο.. αλλά οι προηγούμενες ημέρες είχαν κυλήσει ομαλά. 

    Καταλαβαίνω τα άγχη σου, πέρασα τη φάση κ εγώ, αλλά όλα καλά θα πάνε θα δεις!

    Έχεις δίκιο σ αυτα που λες! Σ'ευχαριστώ μου δίνεις κουράγιο!! 

    Κ γω ξέρω πως όλα θα πάνε καλά στο τέλος! Ελπίζω δλδ!! Ευτυχώς θα γίνει προγραμματισμένα κ θα προετοιμαστούμε όσο γίνεται 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    14 ώρες πρίν, Mama_Anesti_ είπε:

    Μπήκα έκτακτα στο νοσοκομείο με οξεία σκωληκοειδίτιδα. Ο μικρός μου ήταν εννέα μηνών τότε κ ήμασταν αυτοκόλλητοι. Δεν είχα πάει πουθενά χωρίς το μωρό κ ούτε τον είχα αφήσει για βράδυ ποτέ πριν. Κοιμόταν μόνο με θηλασμό κ περπάτημα. 

     

      Οι μέρες μακρια του δεν περιγραφονται κ επιπλέον πονουσα κ πολύ σωματικά. Ο μικρός έμεινε σπίτι μας με τον άνδρα κ την πεθερά μου. Έπιασε μπουκάλι μετά από μηνες και αρχικα έπινε ελάχιστα μλ που αυξάνονταν. Με ζητούσε επίμονα και κατέληγε να κοιμηθει μετά από ώρες ή με περπάτημα ή με τραγούδια ή με μπιμπερο. 

     

      Στις τρεις μέρες επέστρεψα κ επεσα απ τα συννεφα. Βρήκα ένα μωρό που δεν με αναγνώριζε, μου συμπεριφερόταν όπως στους αγνωστους κ αναζητούσε μόνο την γιαγιά του. Ούτε αγκαλιά ήθελε από μένα, ούτε καν ανταποκρινόταν στα παιχνίδια μας! Για το θηλασμό δεν το συζητώ. Όταν προσπάθουσα με δαγκωνε. Μόνο κοιμησμενος δεχόταν.

     

      Στο καπάκι παθαινω επιπλοκές κ λειπω άλλες τρεις μέρες. Όταν γυρισα την πάτησα γιατί έπαιρνα 2 αντιβιωσεις η μία μη συμβατή. Δεν έπρεπε να θηλάσω για 2 εβδομάδες. Εκεί να δεις! Ο μικρός με τον καιρό γλυκαινε. Εσκυβε για να θηλασει κ του αρνιομουν. Αυτό ήταν ότι πιο επίπονο. Χτυπιοταν πάνω στο στήθος μου κι εγώ τον αποσπούσα. Συνεχίζα να περπατάω για να τον κοιμιζω κ έτρεχαν δάκρυα τα μάτια μου.

     

    Το γάλα όλο αυτό το διάστημα το κρατούσα με νύχια κ με δόντια. Εβγαζα με θηλαστρο κάθε μέρα κάθε τρεις ώρες. Ή μεγαλύτερη ποσότητα αντε να ήταν 30-40 μλ κ αυτό όταν ξυπνούσα το πρωί. 

     

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ την μέρα που θήλασε ξανά! Έπεσε με μία λαχτάρα πάνω μου που δεν είχα ξαναδεί. Ήπιε το ελάχιστο γάλα που είχα κ αποκοιμήθηκε στο λεπτό! Συνάμα έκλαιγα από χαρά που το μωρό μου παρότι βίωσε έναν απότομο αποθηλασμο δεν ήθελε, δεν ήταν έτοιμος να διακοψει αυτή την όμορφη και μοναδική σχέση.

     

    Καθώς οι μερες περνούσαν σταμάτησε να δέχεται το συμπληρωμα που έδινα λόγο ανασφάλειας. Το στήθος φούσκωσε ξανά κ οι πάνες του βάρυναν. Έτσι βεβαιώθηκα για τον πετυχημένο επαναγαλακτισμο. 

     

     Στην συνέχεια είχα κ κάποια άλλα προβλήματα με την εγχείρηση μου κ χρειάστηκε να ξαναλειψω αλλά ο μικρός δεν είχε κανένα θέμα. Έπινε λίγο ξένο, κοιμόταν κ όταν βρισκόμασταν ημασταν σαν πρώτα. 

     

    Θα σε συμβουλευα:

       Να αφήνεις σε κάποιον το παιδί σταδιακά για να μην χασει τον κόσμο όταν λείψεις.

        Να προετοιμάσεις το παιδί εξηγώντας του τι θα συμβεί. 

      Να φροντίσεις για συμβατές αντιβιωσεις και μετά την εγχείρηση εφόσον με το καλο επιστρέψεις.

      Να βρεις σωστό γιατρό (εγω την επαθα άσχημα!)

     

    ΥΓ:Δεν ξέρω αν θα οδηγηθεί πιο εύκολα στον αποθηλασμο. Για αυτό που είμαι σίγουρη λόγο εμπειρίας είναι πως αν το παιδί είναι έτοιμο θα αποθηλασει, αν όχι γυρίσει στο στήθος σαν να μην πέρασε μία μέρα! 

     

    Σου εύχομαι τα καλύτερα απο καρδιάς!

     

     

    Σ ευχαριστώ πολύ! 

    Συγκινήθηκα με την ιστορια σου γιατί σαν μαμά ξέρω πως ένιωσες!

    Μακάρι αυτά να ήταν τα δύσκολα της ζωής. 

    Θα ξεκινήσω να τον προετοιμάζω όπως λες. 

    Όσο για το γιατρό άστο, το πιο δύσκολο. Αυτος που πήγα τώρα νόμιζε πως θηλάζω 3 μήνες κ του βγήκε φυσικά να πει για αποθηλασμό.. κοιταχτήκαμε κ χαμογελάσαμε με τον άντρα μου κ του είπα περισσότερο καιρό θηλάζω.. κ μετάνιωσα κι όλας που τα αναλύω.. δλδ τον αφορά μεχρι το να προσπαθήσει να μου κάνει συμβατά τα φάρμακα. Εαν δν μπορεί δεν τον αφορά τι θα κάνω! Γιατι μου είπε αμέσως εε δε θα γίνεται, με τόσα φάρμακα πως θα θηλασεις..

     

    Κουράγιο σε ολες τις μανούλες 

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αχ Μαμά Ανέστη, με συγκίνησες!!!! Πραγματικά σε ένιωσα και σένα και το μωρό σου.. Μα τι περάσατε! :( 

    Είδες όμως που η αγάπη όλα τα νικά, αυτό να μαθαίνουμε, όσο και να πονάνε τα παιδιά μας με διάφορες κακές (αλλά τουλάχιστον περαστικές) συνθήκες στις ζωές μας, όταν είμαστε δίπλα τους και καταλαβαίνουν πως είμαστε δίπλα τους και τα αγαπάμε, το ξεπερνούν και όλα καλά στο τέλος. 

     

    Εκεί λοιπόν να εστιάσεις Vasilo πως ότι και να γίνει με αγάπη και φροντίδα όλα καλά θα πάνε στο τέλος!! Εγώ θα σου πρότεινα, αν δεν τίθεται αμεσότητα για την υγεία σου να αφήσεις λίγους μήνες, 1-4 μήνες θα έλεγα. Βάση του δικού μου γιου πάντα, θεωρώ πως όσο πλησιάζουν τα δύο, τόσο πιο "ανεξάρτητα" είναι, τόσο μειώνεται το άγχος αποχωρισμού. 18-19 μηνών είναι στο πικ του. Βρες γιατρό που να είναι θετικός στη συμβατή αντιβίωση. Σε αυτή την ηλικία δεν χρειάζεται να βγάλεις γάλα για να έχει να πίνει, μόνο για να διατηρήσεις την παραγωγή σου.

     

    Να μην ακούτε και να μην επηρεάζεστε από κανένα "ακόμααααα??" που σας ρωτούν επειδή θηλάζετε. Από κανέναν όμως. Στους γιατρούς να απαντάτε πως ο ΠΟΥ το συστήνει για τουλάχιστον δυο χρόνια, το αμφισβητείτε αυτό γιατρέ μου? Και στους υπόλοιπους το ίδιο. Εγώ λέω ακόμα πως αυτό το δώρο στο παιδί μου, μόνο μια φορά μπορώ να το προσφέρω στη ζωή του. Και βλέποντας ένα παιδί ανεξάρτητο, κοινωνικό και ζωηρό, κανένας δεν μπορεί να πει τις γνωστές σαχλαμάρες, όπως το ότι ο μακροχρόνιος θηλασμός τον κρατάει πίσω ή ότι κρέμεται από πάνω μου.

     

     

    • Μου αρέσει 2

    TmO0p3.png Ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    πρίν από 13 λεπτά , Vasilo είπε:

    Έτσι για την ιστορία αλλά και λίγη συγκίνηση.

    Κάπως έτσι πέρασαν 2 χρόνια; Κάπως έτσι πέρασαν πάνω από 2 χρόνια και η εγχείρηση έγινε φέτος το καλοκαίρι, πριν λίγες μέρες.

    Ο γιος μου σε λίγους μήνες κλείνει τα 4 και μέχρι μία μέρα πριν φύγω από το σπίτι θήλαζε κανονικά - σ' ένα ρυθμό 4χρονου σαφώς -  αλλά ένα 4χρονο που ήθελε λίγο χρόνο ακόμα. Νήπιο πλέον του μιλούσα μήνες πριν για την εγχείρηση και μόλις ορίστηκε ημερομηνία κάνα μήνα πριν τον ενημέρωσα πως ήρθε η ώρα. Πρώτη φορά που θα τον άφηνα διανυκτέρευση και βασικά ήταν 5 νύχτες και πρώτη φορά χωρίς γάλα από τη μαμά. Το θέμα αυτό κύλησε πολύ καλά,  με χαιρέτισε το πρωινό που έφυγα, χαρούμενος που θα πάω στο γιατρό να με κάνει καλά κλπ.
    Όσο έλειπα φυσικά Κ είχε ξεσπάσματα, αλλά το κάστρο κράτησε (επιστράτευσα όσους μπόρεσα).
    Μόλις γύρισα, ήταν αρκετά κύριος, τον είχα ενημερώσει πως (θα) παίρνω πολλά φάρμακα οπότε δε μπορεί να πίνει γάλα - Και άλλους λόγους που πλέον δε θα πίνει. Κάποιες φορές έπιασε το στήθος μου, ζήτησε να το δει ή προσπάθησε να με ξεγελάσει για να πιει κ μία φορά μου είπε ευθέως με παράπονο "γιατί μαμά δεν μπορώ να πιω γάλα; θέλω να πιω γάλα". Είμαι σίγουρη πως ήρθε το τέλος αυτού του ταξιδιού οπότε δεν ένιωσα τύψεις ούτε νιώθω που τελειώνει κάπως έτσι. Πιστεύω έκανα ο.τι καλύτερο μπορούσα, προσπάθησα να τελειώσει και λίγο πριν φύγω αλλά μας βγήκε έτσι.

    Θα κλείσω με τον εναλλακτικό τίτλο "εγχείρηση και αποθηλασμός"

    Είναι λίγο εκτός θέματος ίσως και όχι το τελευταίο που θα σχολιάσω, ας το βάλω στην ψυχολογία της μαμάς που εγχειρίστηκε!!

    Σχεδόν 4 χρόνια θηλασμός, υπάρχουν άνθρωποι που σοκάρονται μ' αυτό - δεν αναφέρομαι σε όσους δεν επιλέγουν να το κάνουν, αναφέρομαι σ' αυτούς που με βλέπουν σαν εξωγήινη. Ίσως κάποτε και εγώ έτσι να το έβλεπα και ούτε σχεδίαζα να το κάνω όταν τον έβαλα πρώτη φορά στο στήθος,  όμως είμαι πολύ περήφανη για αυτή τη συνεργασία (και την τρέλα) με το γιο μου.


    Κάπως έτσι ήρθαν τα πράγματα που λέτε... :)

    Πραγματικά πολλά μπράβο σου !!!! Δεν έχω λόγια !!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

     

    Περαστικά σου, εύχομαι γρήγορη ανάρρωση! 

     

    18 ώρες πρίν, Vasilo είπε:

    ούτε σχεδίαζα να το κάνω όταν τον έβαλα πρώτη φορά στο στήθος,

    Ή αλήθεια είναι πως όταν ξεκινας αυτό το ταξίδι δεν ξέρεις που θα σε βγάλει. 

     

    Στον θηλασμό έδωσες το καλύτερο τέλος για σας! Τα συναισθήματα, το δεσιμο που αισθανοσουν κι ένιωθε το παιδί όταν θήλαζε δεν σταματουν με τον αποθηλασμο! 

     

    • Μου αρέσει 1

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    18 ώρες πρίν, Χαρουλα17 είπε:

    Πραγματικά πολλά μπράβο σου !!!! Δεν έχω λόγια !!!!

     

    πρίν από 31 λεπτά , Mama_Anesti_ είπε:

     

    Περαστικά σου, εύχομαι γρήγορη ανάρρωση! 

     

    Ή αλήθεια είναι πως όταν ξεκινας αυτό το ταξίδι δεν ξέρεις που θα σε βγάλει. 

     

    Στον θηλασμό έδωσες το καλύτερο τέλος για σας! Τα συναισθήματα, το δεσιμο που αισθανοσουν κι ένιωθε το παιδί όταν θήλαζε δεν σταματουν με τον αποθηλασμο! 

     

    Σας ευχαριστώ (όλους) και σας κορίτσια μου!

     

    (Ευγνωμοσύνη)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα