Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Πλάνο τοκετού?


Recommended Posts

Χαχαχα! Τι μου θυμήσατε! Λοιπόν εγώ είχα πλάνο μου το είχε δώσει να το συμπληρώσω η μαία που είχα. Ήταν όμως πολύ απλό αντίστοιχο του birthplan της Αγγλίας αλλά προσαρμοσμένο μάλλον στα ελληνικά δεδομένα. Είχε δηλαδή για το ξύρισμα/κλίσμα, αν θέλω να φοράω δικό μου νυχτικό (αυτό μʼέσωσε γιατί ντρεπόμουνα με τη νοσοκομιακή ρόμπα είχα πάρει και κιλά!), για την ελευθερία κινήσεων στο δωμάτιο ωδίνων, κλπ απλά αλλά πρακτικά πράγματα. Ούτε βελονισμούς είχε ούτε πανιά να κρέμονται από το ταβάνι, χαχαχα το σκέφτομαι ως εικόνα και γελάω :D!

Όταν το έδειξα στον γιατρό μου περίμενα ότι θα γελάσει (το λιγότερο) αλλά δεν του έκανε εντύπωση γιατί τόσο αυτός όσο και η μαία είχαν εργαστεί και στην Αγγλία οπότε του φάνηκε φυσιολογικό.

Επί του πρακτικού γέννησα ύστερα από 33 ώρες στο Ιασώ, επομένως το να κινούμαι ελεύθερα να κάνω ντους να ακούω λίγη μουσική με βοήθησε ώστε να περάσουν αυτές οι επίπονες 33 ώρες έχοντας δίπλα μου τον γιατρό μου, τη μαία και τον άντρα μου. Όλα αυτά βέβαια είναι εφικτά εφόσον δεν συντρέχει ιατρικός λόγος και με την σύμφωνη πάντα γνώμη του γιατρού.

 

υ.γ1 Πάντως όταν πήγα στο μαιευτήριο μόνο το πλάνο δεν σκεφτόμουνα

υ.γ2 Όσον αφορά τις φωνές και τις τσιρίδες και η μαία και ο γιατρός μου είπαν δεν θα σου πούμε να μην φωνάξεις απλά στις εξωθήσεις όταν φωνάζεις χάνεις δύναμη και δεν μπορείς ταυτόχρονα να σπρώξεις και όντως εμένα με βοήθησε πολύ αυτό.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 81
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοφιλείς ημέρες

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Χαχαχα! Τι μου θυμήσατε! Λοιπόν εγώ είχα πλάνο μου το είχε δώσει να το συμπληρώσω η μαία που είχα. Ήταν όμως πολύ απλό αντίστοιχο του birthplan της Αγγλίας αλλά προσαρμοσμένο μάλλον στα ελληνικά δεδομένα. Είχε δηλαδή για το ξύρισμα/κλίσμα, αν θέλω να φοράω δικό μου νυχτικό (αυτό μʼέσωσε γιατί ντρεπόμουνα με τη νοσοκομιακή ρόμπα είχα πάρει και κιλά!), για την ελευθερία κινήσεων στο δωμάτιο ωδίνων, κλπ απλά αλλά πρακτικά πράγματα. Ούτε βελονισμούς είχε ούτε πανιά να κρέμονται από το ταβάνι, χαχαχα το σκέφτομαι ως εικόνα και γελάω :D!

Όταν το έδειξα στον γιατρό μου περίμενα ότι θα γελάσει (το λιγότερο) αλλά δεν του έκανε εντύπωση γιατί τόσο αυτός όσο και η μαία είχαν εργαστεί και στην Αγγλία οπότε του φάνηκε φυσιολογικό.

Επί του πρακτικού γέννησα ύστερα από 33 ώρες στο Ιασώ, επομένως το να κινούμαι ελεύθερα να κάνω ντους να ακούω λίγη μουσική με βοήθησε ώστε να περάσουν αυτές οι επίπονες 33 ώρες έχοντας δίπλα μου τον γιατρό μου, τη μαία και τον άντρα μου. Όλα αυτά βέβαια είναι εφικτά εφόσον δεν συντρέχει ιατρικός λόγος και με την σύμφωνη πάντα γνώμη του γιατρού.

 

υ.γ1 Πάντως όταν πήγα στο μαιευτήριο μόνο το πλάνο δεν σκεφτόμουνα

υ.γ2 Όσον αφορά τις φωνές και τις τσιρίδες και η μαία και ο γιατρός μου είπαν δεν θα σου πούμε να μην φωνάξεις απλά στις εξωθήσεις όταν φωνάζεις χάνεις δύναμη και δεν μπορείς ταυτόχρονα να σπρώξεις και όντως εμένα με βοήθησε πολύ αυτό.

 

 

Προφανώς δεν γέλασαν γιατί δεν ζητούσες κάτι ακραίο... αλλά χρειαζόταν να του τα δώσεις γραπτώς; Δεν μπορούσε να σημειώσει κάποια πράγματα ο ίδιος ή να τα ζητήσεις εκείνη την ώρα και ανάλογα με το πως εξελισσόταν η κατάσταση;

 

Πολύ σωστό το ΥΓ2

Link to comment
Share on other sites

Κατά τη γνώμη μου το πρόβλημα είναι ο συνδυασμός της πληροφόρησης μέσω διαδικτύου και ανθρώπων που αρνούνται να σκεφτούν οι ίδιοι για τον εαυτό τους, ακολουθούν σχολές σκέψης, όχι τη λογική τους (όσοι διαθέτουν τελοσπάντων), και στο τέλος μπαίνουν σε καλούπια.

Η πρόθεση δεν είναι κακή συνήθως. Μπορεί η κοπέλα αυτή στη ζωή της να μην είναι καθόλου απαιτητική και δύσκολη, αλλά όταν της υπερτονίζεται πόση σημασία έχει η χ- ψ λεπτομέρεια κατά τη διάρκεια του τοκετού, ότι θα γίνουν πράγματα που θα ακολουθούν για πάντα την ίδια και το παιδί της και ως εκ τούτου πρέπει να τα αποφύγει, βάλε και τις ορμόνες, βάλε και το επιρρεπές του χαρακτήρα (?) λογικό στο τέλος να συμπεριφέρεται ως παρανοϊκή.

Link to comment
Share on other sites

Daenerys βασικά δεν είχα ιδέα για το πλάνο όπως είπα η μαία μου το έδωσε και το συμπλήρωσα προφανώς είναι μία τακτική για να βελτιώσουν κάποια πράγματα στα μαιευτήρια.

Εκείνη τη στιγμή το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πότε επιτέλους θα τελειώσει το μαρτύριο και θα γεννήσω πόσο μάλλον να λέω θα επιθυμούσα εκείνο ή το άλλο, εκείνοι μου πρότειναν λύσεις ανακούφισης.

Link to comment
Share on other sites

Daenerys βασικά δεν είχα ιδέα για το πλάνο όπως είπα η μαία μου το έδωσε και το συμπλήρωσα προφανώς είναι μία τακτική για να βελτιώσουν κάποια πράγματα στα μαιευτήρια.

Εκείνη τη στιγμή το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πότε επιτέλους θα τελειώσει το μαρτύριο και θα γεννήσω πόσο μάλλον να λέω θα επιθυμούσα εκείνο ή το άλλο, εκείνοι μου πρότειναν λύσεις ανακούφισης.

 

Δεν το κατάλαβα. Αφού στο έδωσε, προφανώς υπήρχαν πράγματα εφικτά μέσα στη λίστα. Σε τέτοια περίπτωση εννοείται και εγώ θα συμπλήρωνα το ερωτηματολόγιο, χωρίς όμως να με νοιάζει ιδιαιτερα εάν τελικά γίνει κάτι διαφορετικό (όπως και εσύ).

 

Πάντως, πάνω σε αυτό που λέει η "Πράσινα άλογα", όταν είχα πάει για μαθήματα ανώδυνου τοκετού, με είχαν τρομοκρατήσει για το πως θα πέσουν οι παιδίατροι και το μαιευτήριο να με φάνε μόλις γεννήσω, για το πως θα με εμποδίσουν να θηλάσω, για πράγματα που πρέπει να "απαιτήσω" κτλ... Τελικά η πραγματικότητα ήταν πολύ πιο απλή, αλλά με είχαν κάνει τόσο ετοιμοπόλεμη που μετά ένιωσα γελοία...

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Δεν το κατάλαβα. Αφού στο έδωσε, προφανώς υπήρχαν πράγματα εφικτά μέσα στη λίστα. Σε τέτοια περίπτωση εννοείται και εγώ θα συμπλήρωνα το ερωτηματολόγιο, χωρίς όμως να με νοιάζει ιδιαιτερα εάν τελικά γίνει κάτι διαφορετικό (όπως και εσύ).

 

Πάντως, πάνω σε αυτό που λέει η "Πράσινα άλογα", όταν είχα πάει για μαθήματα ανώδυνου τοκετού, με είχαν τρομοκρατήσει για το πως θα πέσουν οι παιδίατροι και το μαιευτήριο να με φάνε μόλις γεννήσω, για το πως θα με εμποδίσουν να θηλάσω, για πράγματα που πρέπει να "απαιτήσω" κτλ... Τελικά η πραγματικότητα ήταν πολύ πιο απλή, αλλά με είχαν κάνει τόσο ετοιμοπόλεμη που μετά ένιωσα γελοία...

 

Παρομοίως είχα κάνει μαθήματα ανώδυνου τοκετού, μαθήματα θηλασμού διάβαζα ενημερωνόμουν, όχι απλά ετοιμοπόλεμη ήμουν αλλά ειχα τα όπλα ανά χείρας και έτοιμη να τα χρησιμοποιήσω σε όποιον μου έφερνε αντίρρηση. Όλα αυτά βέβαια πριν γεννήσω. Όταν γέννησα πόναγα τόσο πολύ που δεν μπορούσα να κάτσω για 3 μήνες. Η μαία ήταν και πιστοποιημένη σύμβουλος θηλασμού και ακολούθησα τα πάντα κατά γράμμα με σκοπό να θηλάσω. Φεύγοντας από το Ιασώ το μωρό είχε χάσει 400 γρ. και στο σπίτι τα τσίσα του ήταν πορτοκαλί δείγμα αφυδάτωσης . Σοκ! Με τα πολλά κατάφερα να βγάζω ύστερα από 1 μήνα 10ml με νοσοκομιακό θήλαστρο από κάθε στήθος.

Τα παράτησα. Ήμουν υπέρμαχος/ φανατική του θηλασμού και πιστεύω πως αν προσπαθούσα περισσότερο θα τα κατάφερνα να το γυρίσω σε αποκλειστικό θηλασμό, όμως αυτό θα ήταν το επιστέγασμα της εμμονικής/εγωιστικής για να μην πω φασιστικής συμπεριφοράς μου.

Ωραία λοιπόν τα πλάνα και τα σχέδια αλλά όταν κάτι ξεφεύγει από το προσδοκώμενο εκεί έχει να κάνει με το πόσο προετοιμασμένη ψυχολογικά είναι κάποια και εγώ δεν ήμουν.

Το χαστούκι λοιπόν της ζωής με έκανε να αναγνωρίσω πως σε κάθε μητέρα αντιστοιχεί η δική της αλήθεια και μόνο και πως δεν υπάρχουν στεγανά.

Επομένως όχι απλά γελοία νιώθω όταν σκέφτομαι τον εαυτό μου τότε αλλά ντροπή και αίσχος! (το τι κατηγορίες εξαπέλυα ο δικαστης ντρεντ δεν έπιανε μία μπροστά μου)

Link to comment
Share on other sites

Παρομοίως είχα κάνει μαθήματα ανώδυνου τοκετού, μαθήματα θηλασμού διάβαζα ενημερωνόμουν, όχι απλά ετοιμοπόλεμη ήμουν αλλά ειχα τα όπλα ανά χείρας και έτοιμη να τα χρησιμοποιήσω σε όποιον μου έφερνε αντίρρηση. Όλα αυτά βέβαια πριν γεννήσω. Όταν γέννησα πόναγα τόσο πολύ που δεν μπορούσα να κάτσω για 3 μήνες. Η μαία ήταν και πιστοποιημένη σύμβουλος θηλασμού και ακολούθησα τα πάντα κατά γράμμα με σκοπό να θηλάσω. Φεύγοντας από το Ιασώ το μωρό είχε χάσει 400 γρ. και στο σπίτι τα τσίσα του ήταν πορτοκαλί δείγμα αφυδάτωσης . Σοκ! Με τα πολλά κατάφερα να βγάζω ύστερα από 1 μήνα 10ml με νοσοκομιακό θήλαστρο από κάθε στήθος.

Τα παράτησα. Ήμουν υπέρμαχος/ φανατική του θηλασμού και πιστεύω πως αν προσπαθούσα περισσότερο θα τα κατάφερνα να το γυρίσω σε αποκλειστικό θηλασμό, όμως αυτό θα ήταν το επιστέγασμα της εμμονικής/εγωιστικής για να μην πω φασιστικής συμπεριφοράς μου.

Ωραία λοιπόν τα πλάνα και τα σχέδια αλλά όταν κάτι ξεφεύγει από το προσδοκώμενο εκεί έχει να κάνει με το πόσο προετοιμασμένη ψυχολογικά είναι κάποια και εγώ δεν ήμουν.

Το χαστούκι λοιπόν της ζωής με έκανε να αναγνωρίσω πως σε κάθε μητέρα αντιστοιχεί η δική της αλήθεια και μόνο και πως δεν υπάρχουν στεγανά.

Επομένως όχι απλά γελοία νιώθω όταν σκέφτομαι τον εαυτό μου τότε αλλά ντροπή και αίσχος! (το τι κατηγορίες εξαπέλυα ο δικαστης ντρεντ δεν έπιανε μία μπροστά μου)

 

 

Ετσι οπως τα λες ειναι ολα θελουν ενα μετρο κ να προσορμοζονται στην καθε κοπελα κ στο καθε μωρο. Εγω θα πω την ιστορια μιας φιλης μου που την ειχαν πεισει οτι οταν κανεις αποκλειστικο θυλασμο απαγορευετε η πιπιλα δια ροπαλου. Η κοπελα παραλιγο να τρελαθει το μωρο υπεφερε δεν κοιμοταν ηταν συνεχεια με κλαμματα. Καποια στιγμη μετα απο δυο μηνες πειστηκε να δοκιμασει πιπιλα στο κοιμισμα. Ε το μωρο ηρεμησε ο θηλασμος συνεχισε μια χαρα κ τιποτα δεν εγινε. Το συμπερασμα πρεπει ολα να τα δοκιμαζουμε κ οτι ειναι καλητερο κ για εμας κ για το μωρο κυριως να το κραταμε χωρις υπερβολες.

Link to comment
Share on other sites

Το συγκεκριμένο πλάνο το είδα κι εγώ όταν ήμουν έγκυος, μέσα στις αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο.

 

Σε τι με βοήθησε αυτό το πλάνο;

Συνειδητοποίησα ότι την ώρα της γέννας δεν θα είμαι απλά σε ένα νοσοκομειακό χώρο, προσπαθώντας να γεννήσω με την καθοδήγηση του γιατρού μου, αλλά θα περάσω από κάποιες διαδικασίες που αποτελούν ρουτίνα νοσοκομειακή, αλλά κανείς ΠΟΤΕ δεν με είχε ενημερώσει γι' αυτές και δεν είχε τύχει να τις ακούσω.

 

Διαβάζω λοιπόν καλά καλά, κάνω μια μικρή έρευνα και στην επόμενη επίσκεψη στη γιατρό, τη ρωτάω μερικά πράγματα.

Ξύρισμα; Γιατί;

Κλύσμα; Γιατί;

Γυμνή; Γιατί;

Πεταλούδα στο χέρι; Γιατί;

Η απάντηση σε όλα αυτά τα γιατί είναι "επειδή μπορεί να χρειαστεί να εισαχθείς στο χειρουργείο και έτσι είσαι έτοιμη για ένα τέτοιο ενδεχόμενο".

 

Περινεοτομή;
:?:shock:
:shock:
:shock:
:shock:
:shock:
Τι είναι αυτό;

"Δεν είναι τίποτα. Είναι πρακτική ρουτίνας. Το κάνουμε για να βγει πιο εύκολα το μωρό, εκείνη την ώρα, δεν θα καταλάβεις τί-πο-τα"

 

 

Εψαξα λοιπόν να βρω την ιατρική σκοπιμότητα των πρακτικών αυτών, γιατί ήθελα να καταλάβω γιατί θα πρέπει να τα υποστώ, προκειμένου να συμφιλιωθώ με την ιδέα. Στην διαδρομή έμαθα, ότι όχι μόνο δεν είναι αναγκαία όλα αυτά για να εξασφαλίσουν την καλή υγεία μητέρας και βρέφους, αλλά είναι από περιττά έως επισφαλή!

 

Προς το τέλος της εγκυμοσύνης, κι αφού είχα λύσει κάποια θέματα με την γιατρό (πότε μπορεί να χρειαστεί να κάνει περινεοτομή, πότε μπορεί να ζητήσω επισκληρίδιο και πότε θα μου προτείνει να την κάνω, πως θα διαχειριστούμε την εξαγωγή του πλακούντα, πότε θα κοπεί ο ομφάλιος λώρος κ.α...), τη ρωτώ με ποιες κλινικές συνεργάζεται.

 

Παίρνω ένα τηλεφωνάκι λοιπόν στις κλινικές και ρωτώ ποιο είναι το πρωτόκολλό τους στον τοκετό. Κάποιοι είχαν πολύ αυστηρό πρωτόκολλο, κάποιοι άλλοι ήταν πιο ευέλικτοι. Επέλεξα την κλινική που ήταν πιο κοντά στις ανάγκες μου και πήγα από κοντά. Ζήτησα τιμοκατάλογο δωματίων, το κόστος για rooming in, αν μπορεί να γίνει rooming in σε δίκλινο και τρίκλινο, πως είναι τα δωμάτια, αν έχουν μπάνιο, που θα γεννήσω και που θα με μεταφέρουν μετά.

 

Επειτα ήρθε η υπεύθυνη μαία και μου έκανε μια προσομοίωση της ημέρας εισαγωγής: έρχεσαι εδώ, μπαίνεις στο δωμάτιο σου, αλλάζεις, μπορείς να έχεις δικά σου ρούχα (εμείς παρέχουμε αυτά κι αυτά, εσύ πρέπει να έχεις εκείνο και το άλλο), θα σου βάλουμε μια πεταλούδα στο χέρι για το ενδεχόμενο εισαγωγής στο χειρουργείο. Αυτά. Κατά τα άλλα, θα ακολουθήσουμε τις οδηγίες του γιατρού σας και δε θα παρέμβει το προσωπικό μας, αν δε μας ζητηθεί. Πάμε στο μωρό τώρα: κάθε πότε φέρνετε τα μωρά στα δωμάτια; δίνετε άλλη τροφή κι αν ναι τι; ο παιδίατρος πόσες φορές θα ο εξετάσει και ποιες εξετάσεις θα γίνουν; Επισης, ναι ήθελα να φύγω ΑΜΕΣΑ, εφόσον θα ήμουν καλά κι εγώ και το μωρό. Ρώτησα την γιατρό αν είναι σύμφωνη με αυτό κι έπειτα ρώτησα και στην κλινική, αν υπάρχει αυτή η επιλογή ή είμαι δεσμευμένη στις 3 διανυκτερεύσεις για φ.τ. και 4 για καισαρική.

 

Αλλες κλινικές, μου είχαν πει ότι προωθούν την αποκλειστικό θηλασμό ας πούμε, αλλά το πρωτόκολλο τους έλεγε ότι τα μωρά θα πηγαίνουν στα δωμάτια των μητέρων κάθε 4 ώρες :confused: . Οποια γνωρίζει, κατανοεί ότι αυτό είναι φύσει αδύνατο. Ειτε τα αφήνουν να πλαντάζουν 4 ώρες, είτε τα ταϊζουν κάτι άλλο. Και στις δυο περιπτώσεις, δεν είναι αποδεκτό το σενάριο για μένα. Κι εφόσον δεν κάνουν εκπτώσεις στο πρωτόκολλο τους, δεν θα γεννήσω εκεί.

 

Πήρα τις απαντήσεις μου και πήγα σπίτι μου, τα έβαλα κάτω και έκανα το κοστολόγιο μου και μια προσομοίωση της ιδανικής και της χειρότερης εκδοχής.

 

 

 

Κάποιες κοπέλες είπαν ότι δεν τρέχει και τίποτα να κάνεις κλύσμα ή να σε ξυρίσουν και στην τελική, μπορείς να τα κάνεις μόνη σου νωρίτερα και να τελειώνει το θέμα. Κι εγώ απορώ γιατί πρέπει να δώσω εγώ εξηγήσεις που δεν θέλω να κάνω κάτι περιττό, αντί να μου δώσουν αυτοί, που θέλουν να εφαρμόσουν πάνω μου πρακτικές αμφιβόλου χρησιμότητας.:confused:

 

Δεν πειράζει αν τα τραβήξουν το μωρό την ώρα που γεννιέται; Δεν πειράζει αν θα σε κόψουν; Δεν πειράζει αν θα σε προσβάλουν ή θα σε βοηθήσουν; Δεν πειράζει αν θα σε φροντίσουν όταν πρωτοθηλάσεις ή αν θα σε παρατήσουν με το μωρό να κλαίει και το βυζί έτοιμο να σκάσει; Δεν πειράζει αν είσαι χειρουργημένη και δεν έχεις κανέναν να σε βοηθήσει να σηκωθείς ή να αυτοεξυπηρετηθείς με οποιονδήποτε τρόπο; :!: Επειδή διαρκεί μονάχα μερικές ώρες; :? Αυτό είναι το επιχείρημα; Μια δυσκολία, ένας εξευτελισμός, λίγη κακοποίηση, μια σωματική βλάβη, δεν πειράζει, αν διαρκεί λίγο:?::!::?:!:shock::shock::shock:

 

 

 

Το πλάνο έχει σκοπό:

 

α) να προετοιμαστεί η επίτοκος για την γέννα της, να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες και να γνωρίζει πόσα και μέχρι που μπορεί να ζητήσει

β)να λειτουργήσει ως μέσο πίεσης στις κλινικές και να παρέχουν καλύτερες συνθήκες γέννας για τη μητέρα και το βρέφος

 

 

Δεν χρειάστηκε να πάρω το χαρτί στο χέρι και να πάω στην κλινική. Τα είχα σημειώση μόνη μου, όσα με ενδιέφεραν και τα συζήτησα με όλους όσους θα ήταν παρόντες τη δεδομένη ώρα.

 

Και φυσικά δεν έχει νόημα να πάρεις ένα χαρτί και να το κοτσάρεις στη μούρη της ρεσεψιονίστ της ώρα που κάνεις εισαγωγή για να γεννήσεις, αλλά να έχεις πάει νωρίτερα και να θέσεις τους προβληματισμούς σου, όταν θα είσαι και εσύ νηφάλια και το προσωπικό θα μπορεί να σε εξυπηρετήσει, εξηγώντας όλα τα επι μερους.

 

 

ΥΓ. Επειδή τα μάτια μερικών βλέπουν επιλεκτικά, να σημειώσω ότι το πλάνο αυτό έχει ΠΟΛΛΕΣ επιλογές για κάθε ένα σημείο, από τις οποίες επιλέγεις αυτά που σε αφορούν. Δεν είναι ένα κείμενο που υπογράφεις και απαιτείς την εξυπηρέτηση όλων των παρακάτω! Αρα το να φαντασιώνεστε μια υστερική που θέλει το ρεφλεξολόγο, τη μουσική τάδε, το λαμπατέρ με εκείνη την μπορντούρα και έναν υποτακτικό να της κάνει αέρα όσο θα βογκάει...αποτυπώνει το δικό σας υστερικό παραλήρημα, όχι του συγκεκριμένου πλάνου.

  • Μου αρέσει 1
Link to comment
Share on other sites

Το συγκεκριμένο πλάνο το είδα κι εγώ όταν ήμουν έγκυος, μέσα στις αναζητήσεις μου στο διαδίκτυο.

 

Σε τι με βοήθησε αυτό το πλάνο;

Συνειδητοποίησα ότι την ώρα της γέννας δεν θα είμαι απλά σε ένα νοσοκομειακό χώρο, προσπαθώντας να γεννήσω με την καθοδήγηση του γιατρού μου, αλλά θα περάσω από κάποιες διαδικασίες που αποτελούν ρουτίνα νοσοκομειακή, αλλά κανείς ΠΟΤΕ δεν με είχε ενημερώσει γι' αυτές και δεν είχε τύχει να τις ακούσω.

 

Διαβάζω λοιπόν καλά καλά, κάνω μια μικρή έρευνα και στην επόμενη επίσκεψη στη γιατρό, τη ρωτάω μερικά πράγματα.

Ξύρισμα; Γιατί;

Κλύσμα; Γιατί;

Γυμνή; Γιατί;

Πεταλούδα στο χέρι; Γιατί;

Η απάντηση σε όλα αυτά τα γιατί είναι "επειδή μπορεί να χρειαστεί να εισαχθείς στο χειρουργείο και έτσι είσαι έτοιμη για ένα τέτοιο ενδεχόμενο".

 

Περινεοτομή;
:?:shock:
:shock:
:shock:
:shock:
:shock:
Τι είναι αυτό;

"Δεν είναι τίποτα. Είναι πρακτική ρουτίνας. Το κάνουμε για να βγει πιο εύκολα το μωρό, εκείνη την ώρα, δεν θα καταλάβεις τί-πο-τα"

 

 

Εψαξα λοιπόν να βρω την ιατρική σκοπιμότητα των πρακτικών αυτών, γιατί ήθελα να καταλάβω γιατί θα πρέπει να τα υποστώ, προκειμένου να συμφιλιωθώ με την ιδέα. Στην διαδρομή έμαθα, ότι όχι μόνο δεν είναι αναγκαία όλα αυτά για να εξασφαλίσουν την καλή υγεία μητέρας και βρέφους, αλλά είναι από περιττά έως επισφαλή!

 

Προς το τέλος της εγκυμοσύνης, κι αφού είχα λύσει κάποια θέματα με την γιατρό (πότε μπορεί να χρειαστεί να κάνει περινεοτομή, πότε μπορεί να ζητήσω επισκληρίδιο και πότε θα μου προτείνει να την κάνω, πως θα διαχειριστούμε την εξαγωγή του πλακούντα, πότε θα κοπεί ο ομφάλιος λώρος κ.α...), τη ρωτώ με ποιες κλινικές συνεργάζεται.

 

Παίρνω ένα τηλεφωνάκι λοιπόν στις κλινικές και ρωτώ ποιο είναι το πρωτόκολλό τους στον τοκετό. Κάποιοι είχαν πολύ αυστηρό πρωτόκολλο, κάποιοι άλλοι ήταν πιο ευέλικτοι. Επέλεξα την κλινική που ήταν πιο κοντά στις ανάγκες μου και πήγα από κοντά. Ζήτησα τιμοκατάλογο δωματίων, το κόστος για rooming in, αν μπορεί να γίνει rooming in σε δίκλινο και τρίκλινο, πως είναι τα δωμάτια, αν έχουν μπάνιο, που θα γεννήσω και που θα με μεταφέρουν μετά.

 

Επειτα ήρθε η υπεύθυνη μαία και μου έκανε μια προσομοίωση της ημέρας εισαγωγής: έρχεσαι εδώ, μπαίνεις στο δωμάτιο σου, αλλάζεις, μπορείς να έχεις δικά σου ρούχα (εμείς παρέχουμε αυτά κι αυτά, εσύ πρέπει να έχεις εκείνο και το άλλο), θα σου βάλουμε μια πεταλούδα στο χέρι για το ενδεχόμενο εισαγωγής στο χειρουργείο. Αυτά. Κατά τα άλλα, θα ακολουθήσουμε τις οδηγίες του γιατρού σας και δε θα παρέμβει το προσωπικό μας, αν δε μας ζητηθεί. Πάμε στο μωρό τώρα: κάθε πότε φέρνετε τα μωρά στα δωμάτια; δίνετε άλλη τροφή κι αν ναι τι; ο παιδίατρος πόσες φορές θα ο εξετάσει και ποιες εξετάσεις θα γίνουν; Επισης, ναι ήθελα να φύγω ΑΜΕΣΑ, εφόσον θα ήμουν καλά κι εγώ και το μωρό. Ρώτησα την γιατρό αν είναι σύμφωνη με αυτό κι έπειτα ρώτησα και στην κλινική, αν υπάρχει αυτή η επιλογή ή είμαι δεσμευμένη στις 3 διανυκτερεύσεις για φ.τ. και 4 για καισαρική.

 

Αλλες κλινικές, μου είχαν πει ότι προωθούν την αποκλειστικό θηλασμό ας πούμε, αλλά το πρωτόκολλο τους έλεγε ότι τα μωρά θα πηγαίνουν στα δωμάτια των μητέρων κάθε 4 ώρες :confused: . Οποια γνωρίζει, κατανοεί ότι αυτό είναι φύσει αδύνατο. Ειτε τα αφήνουν να πλαντάζουν 4 ώρες, είτε τα ταϊζουν κάτι άλλο. Και στις δυο περιπτώσεις, δεν είναι αποδεκτό το σενάριο για μένα. Κι εφόσον δεν κάνουν εκπτώσεις στο πρωτόκολλο τους, δεν θα γεννήσω εκεί.

 

Πήρα τις απαντήσεις μου και πήγα σπίτι μου, τα έβαλα κάτω και έκανα το κοστολόγιο μου και μια προσομοίωση της ιδανικής και της χειρότερης εκδοχής.

 

 

 

Κάποιες κοπέλες είπαν ότι δεν τρέχει και τίποτα να κάνεις κλύσμα ή να σε ξυρίσουν και στην τελική, μπορείς να τα κάνεις μόνη σου νωρίτερα και να τελειώνει το θέμα. Κι εγώ απορώ γιατί πρέπει να δώσω εγώ εξηγήσεις που δεν θέλω να κάνω κάτι περιττό, αντί να μου δώσουν αυτοί, που θέλουν να εφαρμόσουν πάνω μου πρακτικές αμφιβόλου χρησιμότητας.:confused:

 

Δεν πειράζει αν τα τραβήξουν το μωρό την ώρα που γεννιέται; Δεν πειράζει αν θα σε κόψουν; Δεν πειράζει αν θα σε προσβάλουν ή θα σε βοηθήσουν; Δεν πειράζει αν θα σε φροντίσουν όταν πρωτοθηλάσεις ή αν θα σε παρατήσουν με το μωρό να κλαίει και το βυζί έτοιμο να σκάσει; Δεν πειράζει αν είσαι χειρουργημένη και δεν έχεις κανέναν να σε βοηθήσει να σηκωθείς ή να αυτοεξυπηρετηθείς με οποιονδήποτε τρόπο; :!: Επειδή διαρκεί μονάχα μερικές ώρες; :? Αυτό είναι το επιχείρημα; Μια δυσκολία, ένας εξευτελισμός, λίγη κακοποίηση, μια σωματική βλάβη, δεν πειράζει, αν διαρκεί λίγο:?::!::?:!:shock::shock::shock:

 

 

 

Το πλάνο έχει σκοπό:

 

α) να προετοιμαστεί η επίτοκος για την γέννα της, να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες και να γνωρίζει πόσα και μέχρι που μπορεί να ζητήσει

β)να λειτουργήσει ως μέσο πίεσης στις κλινικές και να παρέχουν καλύτερες συνθήκες γέννας για τη μητέρα και το βρέφος

 

 

Δεν χρειάστηκε να πάρω το χαρτί στο χέρι και να πάω στην κλινική. Τα είχα σημειώση μόνη μου, όσα με ενδιέφεραν και τα συζήτησα με όλους όσους θα ήταν παρόντες τη δεδομένη ώρα.

 

Και φυσικά δεν έχει νόημα να πάρεις ένα χαρτί και να το κοτσάρεις στη μούρη της ρεσεψιονίστ της ώρα που κάνεις εισαγωγή για να γεννήσεις, αλλά να έχεις πάει νωρίτερα και να θέσεις τους προβληματισμούς σου, όταν θα είσαι και εσύ νηφάλια και το προσωπικό θα μπορεί να σε εξυπηρετήσει, εξηγώντας όλα τα επι μερους.

 

 

ΥΓ. Επειδή τα μάτια μερικών βλέπουν επιλεκτικά, να σημειώσω ότι το πλάνο αυτό έχει ΠΟΛΛΕΣ επιλογές για κάθε ένα σημείο, από τις οποίες επιλέγεις αυτά που σε αφορούν. Δεν είναι ένα κείμενο που υπογράφεις και απαιτείς την εξυπηρέτηση όλων των παρακάτω! Αρα το να φαντασιώνεστε μια υστερική που θέλει το ρεφλεξολόγο, τη μουσική τάδε, το λαμπατέρ με εκείνη την μπορντούρα και έναν υποτακτικό να της κάνει αέρα όσο θα βογκάει...αποτυπώνει το δικό σας υστερικό παραλήρημα, όχι του συγκεκριμένου πλάνου.

 

Μα το πρόβλημα εδώ είναι η ύπαρξη γραπτού πλάνου, που θα το δώσεις στο γιατρό ή στη μαία ή στη ρεσεψιονίστ. Δεν είναι το αν θα ενημρωθείς, αλίμονο! Και για μένα πάει ανάποδα, η ύπαρξη υπερβολικής λεπτομέρειας για επουσιώδη, κάνει τα σημαντικά να χάνονται.

Μία λίστα λογικών ερωτήσεων, όπως αυτές που περιγράφεις (γιατί να γίνει κλυσμα, ποιες κλινικές έχουν rooming-in κλπ) είναι και λογικότατη, και πολύ κακώς αν μία μαμά τη νοιάζει κάτι αλλά δεν το ρωτά. Αλλά είναι άλλο το κάνω ερωτήσεις στο γιατρό μου, και άλλο το πηγαίνω με μία λίστα να του πω τι απαιτώ να γίνει. Η ένσταση είναι στο δεύτερο, που φαντάζει υστερική συμπεριφορά, όχι στην ενημέρωση.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Αλλά είναι άλλο το κάνω ερωτήσεις στο γιατρό μου, και άλλο το πηγαίνω με μία λίστα να του πω τι απαιτώ να γίνει. Η ένσταση είναι στο δεύτερο, που φαντάζει υστερική συμπεριφορά, όχι στην ενημέρωση.

 

Υπάρχει κι εκείνη η πρώτη εισαγωγική παράγραφος στο πλάνο, που λέει ότι είναι ανοιχτοί να συζητήσουν το οτιδήποτε, οι εν λόγω γονείς.

 

Για κάποιο λόγο τα έχουν γράψει κι αυτα!

Link to comment
Share on other sites

Για την ιστορία, τελικά γέννησα στο σπίτι μου, μιας και η κλινική μου είχε υποσχεθεί πως θα είναι τόσο διακριτική, "σαν να είμαι σπίτι μου".

:cool::cool::cool:

 

Ασχετο, αλλά πώς γεννά κανείς σπίτι του; Αν δεν απατώμαι, σημαίνει χωρίς γιατρό και μαία, τουλάχιστον επίσημα, σωστά;

Δε με απασχόλησε ποτέ, γιατί ήξερα ότι θα χρειαστεί και χειρουργείο και ΜΕΘ από αρκετά νωρίς στην πρώτη μου εγκυμοσύνη, οποτε είναι απλά εγκυκλοπαιδικού ενδιαφέροντος η ερώτηση.

Link to comment
Share on other sites

Υπάρχει κι εκείνη η πρώτη εισαγωγική παράγραφος στο πλάνο, που λέει ότι είναι ανοιχτοί να συζητήσουν το οτιδήποτε, οι εν λόγω γονείς.

 

Για κάποιο λόγο τα έχουν γράψει κι αυτα!

 

Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που γράφεις! επειδή τα μαιευτήρια το μόνο που τους νοιάζει πολλές φορές είναι τα χρήματα, για την προσομοίωση σου πήραν έξτρα χρήματα ή μπορεί κάποια εγκυμονούσα να το κάνει free??

 

Εγώ π.χ. όταν τα πήγα παιδικό είχα κάνει κάτι αντίστοιχο, όχι λίστα, αλλά είχα πάει να μου δείξουν χώρους, που θα τρώνε, είχα δει την κουζίνα, τουαλέτα κλπ πόσα παιδιά ανά τάξη κλπ

Ζήτω η παιδική χαρά!!!

Link to comment
Share on other sites

Για την ιστορία, τελικά γέννησα στο σπίτι μου, μιας και η κλινική μου είχε υποσχεθεί πως θα είναι τόσο διακριτική, "σαν να είμαι σπίτι μου".

:cool::cool::cool:

Καλώς έπραξες τότε. Προφανώς ήταν η κατάλληλη επιλογή για σένα.

Σε κάποιο υστερικό μου παραλήρημα έγραψα πως, είναι πως αν η μέλλουσα μαμά επιθυμεί να έχει πλήρη έλεγχο της κατάστασης ή αν είναι να στρεσσάρεται συνεχώς για τυχόν άσκοπες ιατρικές και μη παρεμβάσεις, αν δεν εμπιστεύεται το γιατρό της ή το προσωπικό του νοσοκομείου, καλύτερα να γεννήσει στο σπίτι της και να αναλάβει η ίδια το όποιο ρίσκο.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Καλώς έπραξες τότε. Προφανώς ήταν η κατάλληλη επιλογή για σένα.

Σε κάποιο υστερικό μου παραλήρημα έγραψα πως, είναι πως αν η μέλλουσα μαμά επιθυμεί να έχει πλήρη έλεγχο της κατάστασης ή αν είναι να στρεσσάρεται συνεχώς για τυχόν άσκοπες ιατρικές και μη παρεμβάσεις, αν δεν εμπιστεύεται το γιατρό της ή το προσωπικό του νοσοκομείου, καλύτερα να γεννήσει στο σπίτι της και να αναλάβει η ίδια το όποιο ρίσκο.

 

Αρκεί να ξέρει το ρίσκο. Μην εχει διαβάσει μόνο 2-3 blogs που όλα πήγαν τέλεια

Link to comment
Share on other sites

ΥΓ. Επειδή τα μάτια μερικών βλέπουν επιλεκτικά, να σημειώσω ότι το πλάνο αυτό έχει ΠΟΛΛΕΣ επιλογές για κάθε ένα σημείο, από τις οποίες επιλέγεις αυτά που σε αφορούν. Δεν είναι ένα κείμενο που υπογράφεις και απαιτείς την εξυπηρέτηση όλων των παρακάτω! Αρα το να φαντασιώνεστε μια υστερική που θέλει το ρεφλεξολόγο, τη μουσική τάδε, το λαμπατέρ με εκείνη την μπορντούρα και έναν υποτακτικό να της κάνει αέρα όσο θα βογκάει...αποτυπώνει το δικό σας υστερικό παραλήρημα, όχι του συγκεκριμένου πλάνου.

 

Ευχαριστούμε που επιβεβαιώνεις τις υποψίες μας σχετικά με όσες επιμένουν σε τέτοιου είδους πλάνα και με τέτοιο ύφος.

Link to comment
Share on other sites

Ευχαριστούμε που επιβεβαιώνεις τις υποψίες μας σχετικά με όσες επιμένουν σε τέτοιου είδους πλάνα και με τέτοιο ύφος.

 

Χαχαχαχαχαχα!!! Το θέμα είναι εσυ έχεις σκεφτεί τι ψυχολογικά τραύματα μπορεί να έχει το παιδί σου αν γεννήσεις χωρίς πλάνο; αν αφήσεις το γιατρό να σε ακουμπήσει; αν εξετάσει το παιδί σου παιδίατρος ;;;

Link to comment
Share on other sites

Αρκεί να ξέρει το ρίσκο. Μην εχει διαβάσει μόνο 2-3 blogs που όλα πήγαν τέλεια

Εντάξει, ο καθένας το ρίσκο το αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Μπορεί να διαβάσουμε 2 άνθρωποι το ίδιο πράγμα, και εγώ να το αξιολογήσω ως σημαντικό ενώ ο άλλος όχι.

Σχετικό και αυτό.

Link to comment
Share on other sites

Εντάξει, ο καθένας το ρίσκο το αντιλαμβάνεται διαφορετικά. Μπορεί να διαβάσουμε 2 άνθρωποι το ίδιο πράγμα, και εγώ να το αξιολογήσω ως σημαντικό ενώ ο άλλος όχι.

Σχετικό και αυτό.

 

Για εμένα το πιο σημαντικό είναι να διαβάσουν 2 άνθρωποι το ίδιο πράγμα και να καταλάβουν το ίδιο πριν προχωρήσουν στην αξιολόγηση!

Ζήτω η παιδική χαρά!!!

Link to comment
Share on other sites

Για εμένα το πιο σημαντικό είναι να διαβάσουν 2 άνθρωποι το ίδιο πράγμα και να καταλάβουν το ίδιο πριν προχωρήσουν στην αξιολόγηση!

Δε θα διαφωνήσω ότι είναι πολύ καλύτερο αυτό, αλλά γενικώς δε θα ήθελα να τοποθετηθώ σε ό,τι αφορά τη γέννα στο σπίτι.

Link to comment
Share on other sites

Δε θα διαφωνήσω ότι είναι πολύ καλύτερο αυτό, αλλά γενικώς δε θα ήθελα να τοποθετηθώ σε ό,τι αφορά τη γέννα στο σπίτι.

 

Οχι, δεν το λέω για καλό ή για κακό, απλά πολλές φορές επιλέγουμε ενημέρωση με βάση τι έχουμε προ-αποφασίσει :) Καλό είναι να το έχουμε σκεφτεί λίγο πιο αντικειμενικά. Οσο γίνεται. Και το θέμα της αναισθησίας, και την επιλεκτική καισαρική και όλα.

Link to comment
Share on other sites

Οχι, δεν το λέω για καλό ή για κακό, απλά πολλές φορές επιλέγουμε ενημέρωση με βάση τι έχουμε προ-αποφασίσει :) Καλό είναι να το έχουμε σκεφτεί λίγο πιο αντικειμενικά. Οσο γίνεται. Και το θέμα της αναισθησίας, και την επιλεκτική καισαρική και όλα.

Ναι, θα έλεγα πως συμφωνώ πολύ με το παραπάνω...

Link to comment
Share on other sites

μα το να παράγω ήχο ως μέσον ανακούφισης δε σημαίνει ότι δεν έχω τον έλεγχο. και οι υστερίες αποφεύγονται με εμψύχωση, και όχι με απαγορεύσεις και παρατηρήσεις.

Όσο για τον υπόλοιπο κόσμο, υπάρχει η δυνατότητα να απομονωθείς σε σχετικά ηχομονωμένο δωμάτιο. Υπάρχουν σε πολλά νοσοκομεία. Το θέμα είναι - και το έχω ξαναπεί - ότι δε λαμβάνεται καθόλου υπ όψιν το ψυχολογικό κομμάτι της γυναίκας στη γέννα.

Και μόλις αυτή ξεφύγει από το savoir vivre ή νιώσει ανασφαλής, κατ ευθείαν γίνεται αδύναμη , υστερική, μυγιάγγιχτη ή θέλει να κάνει την έξυπνη και να έχει τον έλεγχο στο κάθε τι!

 

Γιατί είναι τόσο παράλογο να απαιτούμε σεβασμό, εμπιστοσύνη και ενημέρωση για το τι κάνουν στο σώμα μας και το παιδί μας?

2t7wp3.png
 
Link to comment
Share on other sites

Βρε συ jelly το ειπες και μονη σου σε προηγουμενο post σου οτι μπορεις να ερθεις σε συνεννοηση με τον γιατρο σου και την μαια σου για καποια πραγματα που θελεις ή δεν θελεις, και μια χαρα να διευθετησεις - στα πλαισια του λογικου και εφικτου - τα ζητηματα που αφορουν τον τοκετο σου. Παντα υπαρχει τροπος πιο διπλωματικος και με περισσοτερο σεβασμο, ας μου επιτραπει η εκφραση, στο ιατρικο και νοσηλευτικο προσωπικο του νοσοκομειου που εχουμε επιλεξει να βρουμε λυσεις που να εξυπηρετουν και τις δυο πλευρες. Το να φτιαξω μια λιστα οπου πολλα απο αυτα που αναφερονται μεσα ειναι ουτε λιγο ουτε πολυ πραγματα των οποιων την αναγκαιοτητα δεν μπορει ουτε να κρινει ουτε να αποφασισει καποιος που δεν εχει την γνωση(την ιατρικη γνωση εννοω, οχι την γνωση που αποκομιζει καποιος που διαβασε δυο βιβλια ή δυο site) να το κανει, δειχνει ειτε να αμφισβητει την καταλληλοτητα του γιατρου του (που ειναι ακρως προσβλητικο απο την στιγμη που τον εχει επιλεξει κιολας) ειτε οτι απλα ειναι ξερολας.

 

Η αναγκη να εχουμε τον ελεγχο των καταστασεων που μας αφορουν δεν ειναι κατι κακο. Υπαρχουν ομως περιπτωσεις που θα πρεπει να αφηνουμε τους αρμοδιους να κανουν αυτο για το οποιο κοπιασαν να σπουδασουν για να μπορουν να μας φροντισουν. Διοτι καλως ή κακως, το να εχουμε διαβασει 2 πραγματα παραπανω δεν μας κανει ουτε γιατρους, ουτε δικηγορους, ουτε δασκαλους, ουτε οτιδηποτε αλλο μπορει να εχουμε απωθημενο τελοσπαντων. Στο τελος τελος αν δεν εμπιστευομαστε κανεναν ή αμφισβητουμε τους παντες με τις πραξεις μας ας παμε σε κανα βουνο να κανουμε οτι γουσταρουμε μονοι μας. Αλλα δεν μπορει να απαιτουμε σεβασμο απο τους αλλους οταν εμεις δεν σεβομαστε ουτε καν τους καθ'ειδην αρμοδιους.

Link to comment
Share on other sites

Guest
Το θέμα αυτό είναι κλειστό για νέες απαντήσεις
×
×
  • Δημιουργία νέου...