Recommended Posts

    ΑΧ ΠΑΩ ΝΑ ΣΚΑΣΩ!!!ΣΗΜΕΡΑ ΠΗΓΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗΝ

    ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ(ΔΗΜΟΣΙΟΣ) ΚΑΙ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝΕ ΟΤΙ ΤΗΝ ΔΑΓΚΩΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ(ΕΙΝΑΙ Η 4Η ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.Η ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΠΕΡΣΙ ΣΕ ΑΛΛΟ ΣΤΑΘΜΟ ΙΔΙΩΤΙΚΟ) ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΠΕΣΕ ΚΑΙ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΣΕΞΩ..ΤΕΛΙΚΑ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΩ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ,ΚΟΥΤΣΑΙΝΕΙ.ΚΟΙΤΑΖΩ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΗΣΜΕΝΟ..ΡΩΤΑΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΤΗΝ ΠΑΤΗΣΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ(ΠΙΟ ΠΙΣΤΕΥΤΟ ΑΦΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΥΤΟΥΠΙΕ)

    ΓΙΑΤΙ ΟΜΩΣ ΜΟΥ ΕΙΠΑΝ ΨΕΜΜΑΤΑ??ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΠΙΟ ΣΟΒΑΡΑ ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΜΟΥ ΠΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ??ΝΟΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ.


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Νικολέτα, είσαι δικαιολογημένη να στεναχωριέσαι και να ανχώνεσαι. Νομίζω όμως το οτι είναι Δημόσιος ο παιδικός σταθμός δεν είναι κάτι που δικαιολογεί τα πράγματα. Ίσα- ίσα που κατά τι γνώμη μου θα πρέπει εκεί να είναι καλύτερες οι καταστάσεις αφού το Δημόσιο θα πρέπει να δίνει κατευθυντήριες γραμμές και στον ιδιωτικό χώρο.

    Τώρα, στη θέση σου, θα πήγαινα αύριο και θα έβαζα τις φωνές! Και θα τους ρώταγα, "γιατί δεν ρωτήσατε την κόρη μου ποιό παιδί την πάτησε?" "τι κάνατε στο παιδί που την δάγκωσε?" Ενημερώσαρε τους γονείς του?" Το ίδιο γινόταν πέρσυ σε μας ήταν ένα αγοράκι πολύ επιθετικό που δάγκωνε και χτυπούσε όλα τα άλλα και ας ήταν μισή μερίδα. Τυχαία μιλήσαμε 3 μαμάδες στο σχόλασμα και διαπιστώσαμε οτι ήταν ομαδικό το πρόβλημα. Απαιτήσαμε να γίνει συνάντηση και ενημέρωση των γονιών Και αν συνεχιστεί το πρόβλημα να φύγει από την τάξη. Ακραίο θα μου πεις αλλά τα άλλα παιδιά είχαν φτάσει στο σημείο να μην θέλουν να πάνε στον παιδικό. Οπότε βάλε τις φωνές αύριο για να έχεις καλή συνέχεια, αλλιώς θα την χτυπάνε την μικρή και δεν θα δίνουν σημασία αφού η μαμά είναι ανεκτική.


    Love me or Hate me!

    I'm still gonna shine!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΑΥΤΟ ΕΠΑΘΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΒΙΚΥ ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΠΕΡΣΙ..ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΠΗΓΑΙΝΕ.ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΑΔΕΙΑ ΚΑΙ ΗΜΑΣΤΑΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΜΑΖΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΦΟΒΙΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΟΥΣΑΝ ΚΟΝΤΑΤΗΣ..ΕΤΡΕΧΕ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΜΟΥ.ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ Σ'ΑΥΤΟΝ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΠΗΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΩΤΗΣΑ ΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΑΣΕ ΜΟΥ ΕΙΠΕ:ΩΡΑΙΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΓΡΗΓΟΡΗ (ΕΤΣΙ ΕΛΕΓΑΝ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΑΓΚΩΝΕ ΠΕΡΣΙ)..ΠΟΛΥ ΑΜΦΙΒΑΛΩ ΑΝ ΘΑ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ(ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΙ ΑΛΛΙΩΣ)...ΑΛΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΟΥΝ ΨΕΜΜΑΤΑ??ΟΤΙ ΧΤΥΠΗΣΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ??ΑΥΤΟ ΜΕ ΣΤΕΝΑΧΩΡΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠ'ΟΛΑ.


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    το Δημόσιο θα πρέπει να δίνει κατευθυντήριες γραμμές

     

    αυτό αποδεδειγμένα δεν ισχύει δυστυχώς..

     

    το δάγκωμα

    είναι κάτι πολύ συχνό, και συμβαίνει σε αυτή την ηλικία.

    Μπορεί να συμβεί και το δικό σας παιδί να δαγκώσει, οπότε θα έλεγα ότι δεν είναι σωστό να απαιτήσει κάποιος να πάει το παιδί αυτό σε άλλη τάξη, (να πληρώσει αυτό δηλαδή, για κάτι που δεν φταίει).

     

    όταν ένα παιδί δαγκώνει είναι επειδή δεν έχει μάθει / δεν του έχουν μάθει ότι είναι επιτρεπτό να δείχνει ότι θύμωσε, με τρόπους αποδεκτούς ή έστω να μην προκαλούν πόνο σε άλλο παιδί. δηλαδή, να φωνάξει, να πεί "θύμωσα πάρα πολύ" να χτυπήσει κάποιο μαξιλάρι, να δαγκώσει ένα ειδικό παιχνίδι όπως αυτό που έχουν τα μωρά για να δαγκώνουν όταν βγαίνουν τα δοντάκια τους.

     

    Είναι δουλειά της δασκάλας να το κάνει αυτό. όταν ένα παιδί στην αρχή της σχολικής χρονιάς δαγκώνει είναι οκ, αλλά όταν στο τέλος της χρονιάς ακόμα καταφεύγει σε αυτή την έσχατη λύση για να εκφράσει το θυμό του, σημαίνει ότι τα άτομα που ήταν υπεύθυνα για την διαπαιδαγώγησή του, δεν έχουν ασχοληθεί με αυτό με αποτελεσματικό τρόπο.

     

    Φυσικά, δεν φταίνε τα άλλα παιδιά σε τίποτα, και για αυτό η δασκάλα πρέπει να έχει πάντα στο νού της το παιδί αυτό να το έχει απο κοντά.

     

    Πόσα παιδιά είναι στην τάξη της¨? εάν έχει πάνω απο 10 - 12 παιδιά θα είναι πολύ δύσκολο να είναι κοντά σε αυτό το παιδί έτσι ώστε να μπορέσει να διακόψει οποιαδήποτε διαμάχη που φαίνεται ότι θα εξελιχθεί σε δάγκωμα ή να βάλει τα χέρια της ανάμεσα στα παιδιά και να τα χωρίσει.

     

    το παιδί που δαγκώνει είναι απαραίτητο την στιγμή που δάγκωσε κάποιος να το απομακρύνει απο τα παιδιά για ένα δύο λεπτά, έτσι ώστε να καταλάβει ότι αυτό που έκανε είναι κάτι που είναι ΠΑΡΑ πολύ επικίνδυνο.

    εάν απλώς του λένε κάτι και συνεχίζει να παίζει εκείνη την ώρα με τα άλλα παιδιά, δεν θα πετύχουν καμια αλλαγή.

     

    Δυστυχώς, έτσι όπως και στην κανονική μας κοινωνία συμβαίνει να είναι κάποιος βίαιος, έτσι και τα παιδιά που δεν έχουν ακόμα την αίσθηση του αυτοελέγχου μπορεί να χτυπήσουν άλλα παιδιά.

     

    Είναι σημαντικό να προετοιμάζετε τα παιδιά σας ότι ναι μπορεί να συναντήσουν τέτοια συμπεριφορά.

    Τι να κάνουν και τι να πιστέψουν.

    "αν κάποιο παιδί μπερδευτεί και σε πονέσει, εσύ θα του πείς ΜΗΝ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙΣ ΠΟΤΕ! και θα του φωνάξεις δυνατά ΣΤΑΜΑΤΑ!".

    Στόχος είναι να εκφράσουν και αυτά την αγανάκτησή τους, και να μην εσωτερικεύσουν απογοήτευση ή στεναχώρια για αυτό το πράγμα.

     

    εδώ έχει ένα άρθρο με αυτό το θέμα.

     

    http://parents.org.gr/psych/?sid=39

     

    έτσι θα τους δώσετε εργαλεία για να αντιμετωπίζουν τέτοιες καταστάσεις - μιάς και αυτές είναι πολύ πιθανό να συμβούν αρκετές φορές, και στην προσχολική ηλικία αλλά και αργότερα!

     

    Πάντως, μόνο εάν ασχοληθεί η δασκάλα μπορεί να αλλάξει κάτι τέτοιο (το παιδί που δαγκώνει )

    να ασχοληθεί με το σωστό τρόπο εννοώ. Εάν οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν είναι πραγματικά πολύ άσχημο.

     

    Εάν πείς κάτι, να το πείς στην διευθύντρια να δώσει τις συνθήκες για να ασχοληθεί η δασκάλα με αυτή τη κατάσταση. αυτό είναι καθήκον της.

     

    "τι κάνατε στο παιδί που την δάγκωσε?" Ενημερώσαρε τους γονείς του?"

    το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι μια συστηματική αντιμετώπιση με time out. (βλέπε το συγκεκριμένο άρθρο στην ενότητα ψυχολογία)

    Ναι πρέπει να ενημερώσουν τους γονείς του έτσι ώστε και εκείνοι απο το σπίτι να ασχοληθούν.

     

    Το πρόβλημα όμως είναι συνήθως ότι λίγοι ξέρουν πως πρέπει αυτό να αντιμετωπιστεί - εάν υπάρχει ψυχολόγος στον χώρο εκείνη θα συμβουλέψει σωστότερα τους γονείς του παιδιού.

    αν δεν υπάρχει όμως........

    είναι σοβαρό θέμα γιατί όπως είπα είναι πολύ επικίνδυνο, όχι μόνο επώδυνο.

    Έχει τύχει μπροστά μου, να σκύψει ένα παιδάκι και να δαγκώσει κάποιο άλλο, επάνω στο φερμουάρ του τζίν και ευτυχώς ήταν πάρα πολύ χοντρό, και εμφανής ήταν μόνο μια κοκκινίλα, επάνω στο πουλάκι του αγοριού!! Μέσα σε χρόνο ΜΗΔΕΝ. δεν θέλεις να φανταστείς τι θα γινόταν εάν δεν φορούσε τζήν!!!

    Για αυτό είναι σημαντικό να είναι μικρή η τάξη, γιατί αλλιώς επουδενί δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί τέτοιο πράγμα.

    Εάν η τάξη του παιδιού σου είναι μεγάλη και η παιδαγωγός μια, δεν υπάρχει περίπτωση να λυθεί το θέμα, και ούτε μπορείς να απαιτήσεις να φύγει το παιδί αυτό.

    Πρέπει να απαιτήσεις έστω να φέρουν άλλη μια δασκάλα που να έχει στο νού της αυτό το παιδί και να το βγάζει για λίγα λεπτά έξω, χωρίς κανένα παιχνίδι, ΚΑΘΕ φορά που δαγκώνει.

    Βοηθάει πάρα πολύ να υπάρχει αντιμετώπιση του παιδιού που πόνεσε απέναντι στο άλλο που δάγκωσε, μετά το συμβάν. Βοηθά και τα δύο παιδιά, γιατί το ένα εκφράζει τη στεναχώρια και το θυμό του και το άλλο συνειδητοποιεί το αποτέλεσμα της πράξης του. Όμως για να γίνει αυτό, πρέπει το παιδί που πόνεσε να έχει κάποιον δίπλατου για να το στηρίξει έτσι ώστε να ξεπεράσει το φόβο του και να ξέρει ότι δεν είναι μόνο του σε αυτό.

    Μπορείτε δηλαδή, μαζί να μιλήσετε σε αυτό το παιδάκι. να του πειτε

    ΜΗΝ το ξανακάνεις ! με ΠΟΝΕΣΕΣ και ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ. πάρε αυτό να δαγκώσεις αν θέλεις!!

     

    ΟΜΩΣ το πρόβλημα είναι ότι τα παιδιά που δαγκώνουν, είναι παιδιά που δεν ξέρουν πως να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους, και η αντιπαράθεση αυτή, μπορεί να τα κάνει να νιώσουν ακόμα χειρότερα, ή ένοχα εάν δεν έχουν και αυτά κάποιο κατάλληλο άτομο δίπλα τους που να τους εξηγήσει ότι η πράξη είναι αυτό που δεν επιτρέπεται αλλά ότι την επόμενη φορά μπορούν να κάνουν αυτό και αυτό και αυτό.

     

    Η ενοχή και το άγχος ή αποτυχία που όμως που νιώθει ο γονιός του παιδιού που δαγκώνει καθιστούν κάποιες φορές και αυτό αδύνατο..

    Έτσι τα παιδιά αυτά δυστυχώς συνεχίζουν να υποφέρουν και να αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο..


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όντως δεν μπορεις να απαιτησεις να φυγει το παιδι από την ταξη.. Για να "διωξουμε" ενα παιδι από τον παιδικο σταθμο, πρεπει να εχουμε χαρτι παιδοψυχολόγου που να λεει ουσιαστικα οτι αυτο το παιδι αντιμετωπιζει "ψυχολογικα προοβλήματα" και δεν πρεπει να ειναι σε κανενα κανονικο σχολειο αλλα σε ειδικο... Στο λεω απλοικα.. Αλλα ακόμα κι αν ενα παιδι εχει τετοιους ειδους προβλήματα και παρολα αυτα καταφερε και γραφτηκε εξ αρχης στον παιδικο ή θα εχει ερθει με διαγνωση γιατρου που θα λεει οτι θα βοηθηθει ετσι,ή θα εχει ερθει με μεγαλο μεσον που σημαινει οτι και παλι δεν φευγει... Δυστυχως (ή ευτυχως) δεν ισχυει οτι ισχυει για τα μεγαλυτερα παιδια που αν εχουν προβληματικη συμπεριφορα, τα αποβαλλουμε ή στην χειροτερη τους κανουμε "αλλαγη σχολικου περιβαλλοντος". Να σου πω την αληθεια οταν δουλευα σε εναν παιδικο που ειχε 5 ταξεις και γυρω στα 150 εγγεγραμενα παιδια (με γυρω στις 90-100) παρουσιες καθημερινα οταν ειχαμε παιδακια που συστηματικα χτυπουσαν ή δαγκωναν τα αλλα (κα ειμασταν μονο 5 δασκαλες που οπως καταλαβαινεις δεν μπορουσαμε να τα ελενξουμε) τους καναμε καποιου ειδους "αλλαγη σχολικου περιβαλλοντος" Τα μικρα τα πηγαιναμε σε ταξη με μεγαλύτερα παιδια οπότε δεν μπορουσαν να κανουν και πολλα και τα μεγαλα τα πηγαιναμε στα "μωρα" γιατι "μονο τα μωρα δεν καταλαβαινουν οτι δεν ειναι σωστο να δαγκωνουμε και να χτυπαμε τους συμμαθητες μας.." Και φυσικα ήταν μεγαλη ντροπη να παει καποιος στα μωρα.. Δεν ειναι και πολύ σωστες παιδαγωγικες μεθοδοι αυτες βεβαια, αλλα αναλογα με τις συνθηκες προσαρμόζεις και τις παιδαγωγικες μεθοδους... Σε μία ταξη με σωστη αναλογια δασκαλας-μαθητων τετοια κρουσματα μπορουν να αντιμετωπιστουν με τους τροπους που αναφερει η Μαρια παραπανω.

    Για μενα όμως πέρα απ΄το τι μπορει να κανει η δασκαλα, ειναι και πως εχει μαθει το παιδι από το σπίτι του. Τα επιθετικα παιδια προερχονται συνηθως από οικογενειες που χρησιμοποιουν βία.. ειτε σωματικη, έιτε λεκτικη, ειτε συναισθηματικη.. Ειναι παιδια που οι γονεις τους εχουν επιλεξει ως μεθοδο τιμωριας το ξυλο, εστω μια στο παμπερς που λεμε (και δεν μιλαμε σαν κατι περιπτωσεις που εχω διαβασει εδω που δωσαμε μια στο παιδι μας για πρωτη φορα στη ζωη μας, αφου μας εβγαλε από τα ρουχα μας και το σκυλομετανιωσαμε αλλα να γινεται συστηματικα και χωρις ενοχες, παιδια που οι γονεις τσακωνονται και βριζονται μπροστα τους, ή που τα απειλουν με απειλες του ειδους "Θα σε δειρω, θα σε σκοτωσω, θα σου σπασω τα μουτρα (καταλαβατε γενικα)

    Δεν ξερω αν το εχω ξαναναφερει αλλα το πιο επιθετικο παιδι που θυμαμαι σε σταθμο (μου εχει μεινει αξεχαστο ειναι η αληθεια) ήταν η περιπτωση παιδιου που η μανα εδερνε το παιδι πχ γιατι εβριζε και μετα ο πατερας εδερνε την μανα γιατι΄"ηθελε να κανει τον γιο του αντρα και οχι μαμοθρευτο και μαμουχαλο..." Σε αυτη την περιπτωση στελνετε στους αντρες σας, πιανουν τον πατερα, τον κανουν "μαυρο στο ξυλο αντρα" και ηρεμειτε και εσεις και τα παιδια σας..Εγω αφου τον ειχα καλέσει επανελειμενα και μου απαντουσε μονιμως με ενα στυλ "ελα μωρε και τι εγινε αγορι ειναι, τι θα γινει καμια αδελφουλα ετσι ειναι οι αντρες" (ακουσον ακουσον!!!) τον τσακωσα από τον λαιμο (στην κυριολεξία) και αφου ειχε καταπιει σχεδον τη γλώσσα του (δεν προλαβε να αντιδρασει :twisted::twisted: που να περιμενεις οτι θα σε βουτηξει η δασκαλα απ΄το λαιμο) του ειπα "κοιτα να αλλαξεις τη συμπεριφορα σου τουλαχιστον για το υπόλοιπο που θα ειναι το παιδι σου στα χερια μου γιατι θα σε κανω εγω και κατι καλοι μου "φιλοι" αντρα με τα όλα σου..."

    Δεν ξερω αν συμμορφωθηκε παντως το δεν μας ξαναεφερε το παιδι στον παιδικο..


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    θα ήθελα να πω ότι αυτό που λέει η dora δεν είναι απαραίτητο, για το ότι υπάρχει και στο σπίτι βία.

    Στα 2-3 χρόνια μπορεί και απλώς να έχουν συσσωρεύσει θυμό που να μην τον έχουν εκφράσει, και αυτό μπορεί να συμβεί εξίσσου σε μια πολύ συγκρατημένη οικογένεια...

     

    nicoletta επικεντρώσου στο να δώσεις εργαλεία στο παιδί σου ώστε να ξέρει πως να φερθεί σε παρόμοιες καταστάσεις στο μέλλον! θα της δώσεις δύναμη έτσι.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πέρισυ στο σταθμό (ιδιωτικό) υπήρχαν 2 παιδάκια δίδιμα 4,5 ετών με τα οποία ΟΛΑ τα υπόλοιπα παιδιά είχαν πρόβλημα. Χτυπούσαν βρίζανε και γενικά είχαν εντελώς ανάρμοστη και άσχημη συμπεριφορά.

     

    Στο σχολείο προσπάθησαν τα πάντα. Μια δασκάλα που δεν κρατούσε τα νεύρα της και μετά από παράπονα των γονιών των παιδιών αυτών τη διώξανε γιατί τους φερόταν άσχημα. Προφανώς και δεν ήταν σωστό από μέρους της δασκάλας που για διάφορους λόγους δεν κρατούσε τα νεύρα της, και προφανώς οι φωνές και τα μαλώματα επηρρέαζα και τα υπόλοιπα παιδιά. Αλλά και όλα τα υπόλοιπα παιδιά φάγανε την αλλαγή στη μέση της χρονιάς.

    Πολλοί γονείς στάθηκαν υπέρ της δασκάλας και είπανε.. εε όχι να έρθουν τα άγρια να διώξουν τα ήμερα!!

     

    Μετά που ήρθε καινούρια δασκάλα πολύ ήρεμη και υπομονετική το άλλο άκρο, τα προβλήματα παρέμειναν με παράπονα από όλα τα υπόλοιπα παιδιά και τους γονείς για χτυπήματα κλπ. Αρχίσανε να βάζουν τηλεόραση για να ηρεμούν λέει (τα συγκεκριμένα παιδιά κυρίως). Έχω πει σε άλλο θέμα πως αντέδρασα.

     

    Δεν πιστεύω ότι για τέτοιες επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές δε φταίει το σπίτι.

     

    Φέτος αυτά τα παιδιά δεν πάνε στο σταθμό και το πρώτο πράμα που μου είπε η κόρη μου ήταν.. μαμά ευτυχώς φύγαν Ο χχχ και ο ψψψψ και ΗΣΥΧΑΣΑΜΕ! Το κλίμα είναι τελείως διαφορετικό και νομίζω ότι και οι δασκάλες μπορούν να κάνουν καλύτερα το μάθημα και τα παιδιά είναι πιο ήρεμα.

     

    Δεν ξέρω τι χαρτί χρειάζεται για να απομακρύνεις κάποιο παιδί ή να πεις στους γονείς να το πάρουν σπίτι αλλά σίγουρα κάτι πρέπει να γίνεται. Δε μπορεί να γίνονται ανεκτές τέτοιες συμπεριφορές και δεν ξέρω και αν υπάρχει τρόπος να αντιμετωπίζονται από τις δασκάλες. Προφανώς και θα υπάρχει αλλά πόσες δασκάλες είναι εκπαιδευμένες να το κάνουν αυτό και όταν έχουν στην τάξη 10-15 παιδιά η κάθε μια? Και τα άλλα παιδιά τι φταίνε. Είπαμε θα συναντήσουν και ζωηρά παιδιά, θα μαλώσουν θα χτυπήσαν αλλά κάτι ξεφεύγει τελείως και μιλάμε για 2 παιδιά μέσα στα 50, είναι ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν είναι κάτι συνηθισμένο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ftoy! εγραφα ένα κείμενο ολόκληρο και μου σβήστηκε!!

     

    λοιπόν.

     

    άλλοι κανόνες ισχύουν στο σπίτι και άλλοι στον παιδικό.

    ότι και να γίνεται στο σπίτι, εάν στον παιδικός (διευθύντρια ή δασκάλες) δεν έχουν καταφέρει να τους εφαρμόσουν εκεί φταίνε αυτοί και όχι το παιδί.

     

    ένα παιδί 4,5 ετών μπορεί πάρα πολύ καλά να καταλάβει αυτή τη διαφορά - ...

     

    άρα, είναι αποτυχία του παιδικού, ο παιδικός ΔΕΝ είναι καλός.

     

    δεν φτάνει η δασκάλα να τα αγαπάει, είναι ανάγκη να έχει σωστά εργαλεία να της τα έχουν διδάξει, πως να κουμαντάρει τέτοιες καταστάσεις.

     

    δεν είναι δυνατόν να μη καταφέρει τόσα παιδιά να μην υπερασπιστούν ενάντια σε 2 παιδιά.

     

    τεχνική

    όταν το παιδί κάνει κάτι τέτοιο η δασκάλα αντί να μιλήσει στο παιδί

    ρωτάει όλα τα άλλα

    "σας αρέσει αυτό?"

    παιδιά "όχχχχχιιιιιιιι"

    "τι μπορούμε να κάνουμε σε τέτοιες καταστάσεις?"

    ή "χτυπάμε ΄?"

    παιδιά "όχιιι...!δεν χτυπάμεε!! " " λέμε θύμωσα" "χτυπάμε ένα μαξιλάρι!"

    το παιδί που έκανε την αταξία ξεροκαταπίνει μπροστά στην ενωμένη φωνή των παιδιών.

    και τι άλλο κάνουμε εδώ ?

    "προσέχουμε τους άλλους"

     

    μετά γίνεται προσπάθεια αυτό το παιδί να ενταχθεί στην ομάδα, και δεν κατηγορείται μονίμως το παιδί αυτό, αλλά η δασκάλα καθοδηγεί και τα άλλα παιδιά πως να του μιλήσουν έτσι ώστε εκείνο να μη νιώθει την ανάγκη να εκφράζεται έτσι απέναντί τους.

     

    ένα παιδί 3 ετών μπορεί πάρα πολύ καλά πιστέψτε με να υπερασπίσει τον εαυτό του, εάν έχει καθοδηγηθεί σε αυτό.

    μπορεί να σπρώξει πίσω αυτόν που πάει να του κάνει κάτι μπορεί να του φωνάξει με όλη τη φωνή του.

    Το έχω δεί! 3 χρονο να φωνάζει και να ουρλιάζει σε 6 χρονο που πάει να το ενοχλήσει με επιτυχή αποτροπή!

     

     

    Η κακοποίηση μπορεί να είναι το ίδιο και λεκτική!

    όλα αυτά συμβαίνουν στα παιδιά, αποκλείετε να τα αποφύγουν εντελώς.

     

    πρέπει οπωσδήποτε να είναι προετοιμασμένα, απο πρίν, για να μπορούν να υπερασπίζουν τον εαυτό τους - κανένας δεν θα τα φοβίζει τότε, εάν αισθάνονται ότι μπορούν να αντισταθούν.

     

    Και εξετάστε και τις περιπτώσεις τι κάνουμε εάν κάποιος μας πεί κάτι που μας πονάει

    (λεκτική κακοποίηση = και bullying)

    εάν πεί κάποιος στο παιδί σας

    "είσαι χαζός"

    (ερώτηση γονιού παιδαγωγού προς το παιδί

    "είσαι εσύ χαζός?? " απαντάει " χμ.... όχι! " άρα! εσύ ξέρεις ότι δεν είσαι! "

    παιδί ΝΑΙ

    ¨γονέας "άρα τι λέει τούτος ότι είσαι χαζός!!!! μάλλον δεν ξέρει τι του γίνεται! ε ?- μάλλον μπερδεύτηκε ! τι λές?!"

    παιδί "ε ναι!

    γονέας: μπορείς να του το πείς κιόλας,

    "εγώ δεν είμαι χαζός και το ξέρω, λεγε εσύ ότι θες δε με νοιάζει ούτε καρφάκι! εσύ είσαι αυτός που λέει ότι του κατέβει! πάω να παιξω αλλού"

     

    το παιδί που κάνει την αταξία , δεν είναι ελατωματικό για να το αποσύρουν απο την τάξη.

    εάν ο παιδικός δεν αναλαμβάνει να το οριοθετήσει, δεν καταλαβαίνω με τι είδους φιλοσοφία και σεβασμό προς όλα τα παιδιά έχει, και πως λειτουργεί.

    δυστυχώς όπως περιέγραψε η dora η πραγματικότητα είναι θλιβερή για αυτά τα παιδιά που συνήθως κιόλας υποφέρουν και τα ίδια.

     

    προετοιμάστε τα παιδιά σας απο τώρα, για την λεκτική και την σωματική κακοποίηση.

    και ναι υπάρχει και συναισθηματική

    "αν δεν κάνεις αυτό που θελω δεν σε αγαπάω, δεν θα παίζω μαζί σου, δεν σε ξανακαλώ σπίτι μου" με πραγματοποιηση της απειλης αυτης.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΜΑΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ ΟΜΟΛΟΓΩ ΜΕ ΕΚΑΝΑΝ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΘΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ....ΣΤΟΝ ΠΑΙΔΙΚΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΓΥΡΩ ΣΤΑ 15 ΜΕ ΔΥΟ ΔΑΣΚΑΛΕΣ...ΒΕΒΑΙΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΙ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΑΣΚΑΛΕΣ ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΣΤΙΣ 1 ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΩ...ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ? ΘΑ ΤΟ ΡΩΤΗΣΩ ΑΥΤΟ.ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΘΑ ΚΑΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙΣ ΘΑ ΜΙΛΗΣΩ ΣΤΗΝ ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ.(ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΦΟΒΑΤΑΙ.ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΕΒΛΕΠΑ ΜΙΑ ΦΟΒΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ..ΕΝΩ Η ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΖΩΗΡΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΚΑΤΑ Τ΄ΑΛΛΑ ΠΑΙΔΙ).ΠΑΝΤΩΣ ΘΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΩ ΜΕ ΤΗΝ dora ΟΤΙ ΦΤΑΙΝΕ ΚΑΙ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥΣ..


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μαρια εγω επιμενω οτι σε αυτες τις περιπτωσεις φταιει η οικογενια και οχι ο σταθμος. Στα δεκα συνολικα χρονια που δουλευα ή ειχα επαφη ως φοιτητρια με τους σταθμους μονο δυο παιδια θυμαμαι να ειναι εντελως ανεξελεγτα .Η περιπτωση που ανεφερα παραπανω και αλλο ενα παιδακι που το ειχα πετυχα δυο χρονιες (την μια το ειχα εγω). Το παιδακι αυτο ήταν παιδι ανυπαντρης μητερας (προς θεου δεν λεω οτι όλα τα παιδια των ανυπαντρων μητερων ειναι ετσι εχω πετυχει και αλλα που ειναι αστερια) , το οποίο το ειχαν κανει μπαλακι, μια η μανα μια ο πατερας.. Οταν μια μερα του ειπα "δεν ξερω πια τι να κανω με το παιδι" ξερεις τι μου απαντησε? "Δειρ΄το.. θελει πολύ σκεψη?" Εμεινα μ@#%$ς (συγνωμη και για την εκφραση αλλα αυτο ταιριαζει) Ενας ανθρωπος που με τοση ευκολια δινει το ελευθερο σε εναν ξενο να χτυπησει το παιδι του ειναι προφανες οτι το κανει και αυτος και μαλιστα το θεωρει φυσιολογικη αντιδραση απεναντι στη συμπεριφορα του παιδιου του..

    Φυσικα εχω συναντησει και αλλα παιδια που μπορει να ηταν βιαια με διαφορους τροπους, αλλα αυτα αντιμετωπιστηκαν επιτυχως οπότε δεν μου εχουν μεινει αξεχαστα.

    Α ναι θυμαμαι και αλο ενα κοριτσακι που εδερνε μονο τα αγορια (ηταν και αρκετα μεγαλωσωμο σε σχεση με τα παιδια της ταξης) αλλα αυτη την εκανα βοηθο μου οπότε το εκοψε. Το παιδι ομως αυτο, δεν το εδερναν στο σπίτι. Ηταν απλα παρατηρητης των τσακωμων των γονιων οι οποιοι ειχαν την εξης ιδιαιτεροτητα... Όταν μια μερα χτυπησε ενα αγορακι και την ρωτησα γιατι το εκανε, μου ειπε οτι ηθελε να παιξει καπου και δεν την αφηνε και εγω επέμεινα και της λεω "ωραια και γιατι δεν παιζετε μαζι" Μου λεει "ηθελα να παιξω μονη μου" Ναι της λεω αλλα μπορουσες τοτε να περιμενεις να φυγει ή να του το ζητησεις ευγενικα...γιατι δεν ειναι ωραιο να χτυπαμε τα αλλα παιδια μπλα μπλα μπλα" Αυτη βαρεθηκε τοτε να μου δινει εξηγησεις και να με ακουει και μου λέει "ε και τι εγινε κυρια? Και η μαμα δερνει τον μπαμπα..." :shock::shock::shock::shock::shock:


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    αν το δεχτείς όμως αυτό, τότε είναι που το επιβεβαιώνεις.

    μπορείς κάλλιστα να πείς - δεν με αφορά τι κάνετε στο σπίτι, και δεν μπορώ να πώ τι είναι σωστό να κάνετε εκεί. εδώ όμως απαγορεύεται!

    ξεκάθαρο όριο δηλαδή.

    Αν δηλαδή αφηνόντουσαν όλα τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει σε βίαιες οικογένειες να νομίζουν ότι αφού το έπαθαν μπορούν να το κάνουν και αυτά τότε ο κόσμος μας θα ήταν ακόμα πιο βίαια.

    αλλά σίγουρα είναι δύσκολο και πολύ χρονοβόρο για τη δασκάλα να το κάνει.

    επιβάλλεται φυσικά αυτά να λέγονται με την δέουσα αγάπη προς το παιδί.

    Κάποιες φορές δυστυχώς χρειάζεται έξτρα άτομο για να κάνει αυτή τη δουλειά... και δεν φταίει πχ η δασκάλα αλλά η διέυθυνση που δεν της δίνει πχ αυτή την βοήθεια, έτσι ώστε να λυθεί ένα πρόβλημα.

     

    dora συμφωνώ :) δεν είπα ότι φταίει για τη συμπεριφορά του παιδιού ο παιδικός, λέω ότι φταίει εάν δεν μπορεί να την διορθώσει... αυτό είναι ένα απο τα καθήκοντα του. απλώς δεν είναι στην συνείδηση τόσο στις διευθύντριες αυτό το πράγμα...

     

    απλώς, χρειάζεται και εκεί πάλι καθοδήγηση, και συμβουλευτική κιόλας. δηλαδή βοηθούν και οι ψυχολόγοι που υποτίθεται παρακολουθούν το παιδί, και δίνουν συμβουλές στις παιδαγωγούς πως να χειριστούν αυτό το πράγμα. Δεν πρέπει να είναι μόνη της η δασκάλα σε αυτό το πράγμα αλλά να υποστηρίζεται απο όλο το σύστημα και τη φιλοσοφία του...

    (ένας σοβαρός παιδικός σταθμός έχει ψυχολόγο η οποία συμβουλεύει τις παιδαγωγούς και παρακολουθεί τα παιδιά και την ανάπτυξή τους συστηματικά - ένας απο τους πολλούς παράγοντες είναι και το να εκφράζονται λεκτικά όταν θυμώνουν - )

    (υπάρχει ολόκληρο checklist με πάρα ΠΑΡΑ πολλές λεπτομέρειες για να γίνει αυτή η καταγραφή)

    Αυτό το checklist δεν υπάρχει στην Ελλάδα, πρίν κάποια χρόνια μεταφράσαμε ένα απο την αμερική, το οποίο χρησιμοποιείται τώρα στον παιδικό που εργάζομαι. Οι πληροφορίες αυτές είναι για να υπάρχει συστηματική παρακολούθηση των εξελίξεων καθώς και για το πού χρειάζεται ένα παιδί υποστήριξη.

    είτε σε αυτό το θέμα, είτε σε θέματα όπως το να παίζει περισσότερο με άλλα παιδιά, να συγκεντρώνεται, να βελτιωθεί η λεπτή κινητικότητά του, να νιώσει περισσότερη εμπιστοσύνη στα άλλα παιδιά, να μη τα φοβάται .. και χίλια δύο. Όλες οι πλευρές της συμπεριφοράς.

     

    Το ότι φοβάται πχ η κόρη σου Νικολέττα και αυτό είναι κάτι που θα έπρεπε να το έχουν συμπεριλάβει, να το προσέξουν και να το χειριστούν. (και να σου πούν με ποιούς τρόπους μπορείς εσύ να την βοηθήσεις σε αυτό)

    αυτά βέβαια σε έναν ιδανικό παιδικό σταθμό.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μαρία μου πάρα πολύ κατατοπιστικές οι τοποθετήσεις σου. Ήδη ξεκίνησα να μαθαίνω στον μικρό μου αυτό με την φωνή, διότι εχθές που πήγα να τον πάρω τον βρήκα με μπαταρισμένη που λένε μύτη.... Τον έσπρωξε ένα άλλο παιδί στην τσουλήθρα και γδάρθηκε η μύτη του.Πολύ! Η δασκάλα κοινώς ήταν "κατουρημένη" είπα εντάξει αρχή είναι ευτυχώς που δεν είναι κάτι σοβαρό..."του έβαλα πάγο","δεν ξέρω πως έγινε" κ.λ.π.

    Για μένα πάντως, δεν υπάρχει δικαιολογία, αν δεν επαρκεί μια δασκάλα καθήκον αυτής είναι να ζητήσει βοηθό, αυτή ξέρει, και αυτή έχει την ευθύνη.Αν εμένα μου πει μετά ήμουν μόνη μου, δεν μπορώ να προσέχω τόσα παιδιά, δεν θα της πω, α! καλά εντάξει.

    Θα συμφωνήσω με την Ντόρα οτι προταρχικό ρόλο παίζει το σπίτι. Το συγκεκριμένο παιδί, που περιγράφω, έχει προβληματικό οικογενειακο περιβάλλον, δεν μπορεί όταν βλέπω θεαματική προς το καλύτερο συμπεριφορά στο δικό μου παιδί να φταίει η δασκάλα.Ν ακάνει δηλαδή καλή δουλειά με τον δικό μου και σκάρτη με το άλλο. Το παιδί αυτό το είδα και φέτος να το κυνηγάνε στον διάδρομο 2 δασκάλες και να μην μπορούν να το μαζέψουν. Επίσης το οτι ένα παιδί 4,5 ετών φοράει ακόμα πάνες δεν είναι σημάδι οτι κάτι δεν παέι καλά, συν τις άλλης? Και ναι έχω δει τον μπαμπά του να του ουρλιάζει θα σε σαπίσω ρε! και τον αδελφό του να το κλωτσάει και να γελάει. Οποσδήποτε δεν φταίει το παιδάκι και ειλικρινά το λυπάμαι γιατί σίγουρα τρώει πολύ ξύλο. Φανταστείτε οτι πέρσυ είπα, να του μιλήσω,να το πάρω με το καλό, να σταματήσει να δαγκώνει και να χτυπάει τον δικό μου, με το που άπλωσα το χέρι μου να το χαιδέψω στο κεφαλάκι κουλουριάστηκε στη γωνία τρομαγμένο....Νόμιζε οτι θα το χτυπήσω...Δεν είναι τρομερό??? Αλλά όπως λέτε και παραπάνω είναι δουλειά της δασκάλας να κατευθείνει και τους γονείς να δουν ένα ψυχολόγο, στην συγκεκριμένη περίπτωση νομίζω όλη η οικογένεια μαζί.Αλλά και αυτή ίσως να ξέρει κάτι περισσότερο και να μην τολμάει να το πει καν στον μπαμπά. Την μαμά δεν την έχω δει ποτέ να έρχεται ούτε στις συγκεντρώσεις.

    Πάντως όπως και να έχει όποια και αν είναι η αιτιολογία τέτοιων συμπεριφορών, πέρα από το να του μάθω να φωνάζει, πως μπορώ να κάτσω άπραγη και να γίνει το παιδί μου σάκος του μπόξ?


    Love me or Hate me!

    I'm still gonna shine!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καταφερα με πολυ κουβεντα Μαρια να της αποβαλλω την φοβια αυτη..οταν ξεκινησε στον παιδικο αυτο δεν ειχε κανενα προβλημα.ισα ισα ακομα και την πρωτη μερα δεν αντιμετωπισε προβλημα(απ'οτι μου ειπε η δασκαλα της)..οταν της λεω βεβαια οτι την Δευτερα θα παμε στον παιδικο μου λεει οτι δεν θελει να ξαναπαει εκει..

    εχω ξεκινησει να της λεω τι να κανει οταν ενα παιδακι ειναι επιθετικο απεναντι της(οπως μου ειπες)ελπιζω αυτο να την βοηθησει..

    ψυχολογος δεν νομιζω οτι υπαρχει σε δημοσιο σταθμο..περσι ο ιδιωτικος ειχε την κ.Μαυρακη.

    ΒΙΚΥ και dora θα συμφωνησω μαζι σας οτι πολυ σημαντικο ρολο παιζει το σπιτι σ'αυτην την συμπεριφορα των παιδιων..ειναι ολοφανερο οτι επικρατει βια εκει.Εγω ειμαι κατα του ξυλου γενικα.πιστευω οτι μονο κακο κανει..την Ευη αν και 8,5 την εχω δειρει μια φορα στο χερι(ακομα την θυμαται)και αυτην επειδη εμεινε αυπνη ολοκληρο βραδυ και μου ειχε τσακισει τα νευρα γιατι δουλευα το πρωι(φυσικα το μετανιωσα και ειπα οτι δεν θα το ξανακανω ποτε στην ζωη μου).

    σας ευχαριστω πραγματικα για ολες τις απαντησεις γιατι μεσα απ'αυτες εμαθα σημαντικα πραγματα.


    .png.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δεν μπορεί όταν βλέπω θεαματική προς το καλύτερο συμπεριφορά στο δικό μου παιδί να φταίει η δασκάλα.Ν ακάνει δηλαδή καλή δουλειά με τον δικό μου και σκάρτη με το άλλο

     

    αυτό δεν ισχύει - για τον λόγο που ένα παιδί δεν έχει κάποιο προηγούμενο στο σπίτι, και είναι κάπως κοινωνικοποιημένο, θα εξελιχθεί ΑΥΤΟΜΑΤΑ, μιμούμενο τη σωστή συμπεριφορά του περιγύρου.

     

    ενα παιδί όμως που χρειάζεται υποστήριξη δεν θατο κάνει αυτό, έτσι απλά. χρειάζεται εντατική συστηματική προσπάθεια με συνεργασία όπως είπα ψυχολόγου και διευθύντριας και γονέων.

     

    τώρα η περίπτωση που αναφέρεται με το συγκεκριμένο παιδί, είναι πάρα πολύ έντονη.

     

    όμως παρόλα αυτά, ένα μικρό παιδί όπως και είπα μπορεί να προστατέψει τον εαυτό του και να μη γίνει σάκος του μπόξ για κανέναν, εάν και οι γονείς αλλά και η δασκάλα ε? το καθοδηγήσουν.

    η φωνή ενός μικρού παιδιού μπορεί να είναι εκκωφαντική, όπως και το τσίμπημα και το χτύπημά του εάν χρειαστεί να αμυνθεί.

     

    ναι, εάν χρειαστεί μπορείτε να πείτε ότι μπορούν να σπρώξουν το άλλο παιδί μακριά τους με όλη του την δύναμη! ή ακόμα και να αρχίσει να χτυπιέται απο δώ και απο εκεί - για να διώξει κάποιον.

    δοκιμάστε το στο σπίτι με εσάς! (να κάνει ότι σας σπρώχνει μακριά με ΟΛΗ του τη δύναμη!). όλο το σενάριο δοκιμάστε! όπως έχω γράψει και αλλού, καλύτερα να είναι λίγο περισσότερο δυναμικό, παρά να γίνεται θύμα λόγω ευγένειας.

    τα δυναμικά παιδιά, δεν αφήνουν τον εαυτό τους να γίνουν θύμα

    θα αναρωτηθούν, είναι πονηρεμένα, και ενδεχομένως προβλέπουν κιόλας τέτοιες καταστάσεις, και τις αποφευγουν πριν συμβούν.

     

    τα παιδιά προσχολικής ηλικίας δεν είναι αβοήθητα και μωράκια πιά όπως πρίν απο κάποιους μήνες. και είναι και κακό θα έλεγα, να μεγαλώνουν με αυτό το συναίσθημα!...

     

     

    α ένα ξεκαθάρισμα, η δουλειά της δασκάλας δεν μπορεί να είναι να αποτρέψει και το παραμικρό χτύπημα ειδικά στην αρχή όταν ακόμα δεν έχει μάθει τα παιδιά και το πως αντιδρούν σε διάφορες καταστάσεις.

    είναι αδύνατο δηλαδή να αποτρέψει τα χτυπήματα τα τσιμπήματα κτλ εντελώς.

    το θέμα είναι ότι με την πάροδο των μηνών θα πρέπει να έχει υπόψη της τα παιδιά αυτά να τα εχει στο νού της, να βρεί τρόπους εξομάλυνσης των διαφορών κτλ. έτσι ώστε αυτά να συμβαίνουν όσο το δυνατό λιγότερο.

    μου έχει συμβεί να δώ πως ένα παιδί είχε εμμονή με ένα άλλο συγκεκριμένα, και πήγαινε συνέχεια και του γρατζουνούσε τα μάγουλα!

    όταν κατάλαβε ότι δεν ήταν επιθυμητή η συμπεριφορά το έκανε στα κρυφά πάντα τη στιγμή που γύρναγε το κεφάλι της για ένα δευτερόλεπτο η δασκάλα απο την άλλη! (ενώ στην αρχή το έκανε φανερά)

    ο λόγος ήταν ζήλια! και το πρόβλημα ξεπεράστηκε όταν τα παιδιά αυτά έπαιξαν μαζί στο σπίτι του ενός, αλλά και με τη βοήθεια της δασκάλας έγιναν φίλοι, μοίραζαν τα παιχνιδια μεταξύ τους κτλ, (μετά απο παρότρυνση της ψυχολόγου...)

     

    πάντως εάν είναι πολύ δύσκολα τα πράγματα χρειάζεται εξτρά άτομο για να είναι κυριολεκτικά απο πάνω απο το συγκεκριμένο παιδί έτσι ώστε αυτό να μάθει ότι δεν μπορεί να αφήνει ανεξέλεγκτο το θυμό του, έστω στο σχολείο μόνο.

    Εάν δηλαδή εκ των υστέρων τον κυνηγούν, σίγουρα δεν καταφέρνουν κάτι. Στην τάξη, εκείνη τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, πρέπει να είναι εκεί το άτομο που να εχει ευθύνη του αυτό το πράγμα. τέλος πάντων.

    πιστεύω ότι αυτό είναι μια περίπτωση εξαίρεση που δεν είναι έτσι σε κάθε τάξη.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Θα απαντησω σε αυτα που λεει η Μαρια...

    Δεν εχω δουλεψει ποτε σε παιδικο σταθμο που να υπαρχει ψυχολογος.

    Στους περισσοτερους σταθμους δεν υπαρχει καν παιδιατρος ή νοσοκομα που απαιτηται κιόλας απ΄το νομο.

    Δεν εχω δουλεψει ποτε σε παιδικο σταθμο που οι διευθυντριες να ειχαν ενεργο ρολο και λογο στο τι κανει η καθε δασκαλα.. Η διευθυντρια ή ειχε δικη της ταξη αρα και δικα της προβληματα στο κεφαλι της, η καθοταν στο γραφειο της και μετρούσε ποσα γραμαρια ρυζι και μακαρονια πρέπει να βαλει στο αυριανο μενου (η και τα δυο ταυτοχρονα στην χειροτερη περιπτωση, να μετραει τα ρυζια μεσα στην ταξη).

    Μια δασκαλα που ειναι μονη της απαιτει παντα να εχει εστω μία βοηθο.. Αν και αυτο δεν επαρκει. Το ιδανικο ειναι να υπαρχουν 3 ατομα σε καθε ταξη ουτως ωστε η ταξη να ειναι καλυμμενη με δυο ατομα σχεδον για ολη τη διαρκεια της ημερας. (δεδομενου οτι στους δημοσιους σταθμους, εκτος των στρατιωτικων, το παιδαγωγικο προσωπικο δουλευει 6 ωρες). Το οτι ζηταει βοηθο όμως δεν σημαινει οτι θα την εχει κιόλας.. Κατα 99% ενας σταθμος που λειτουργει λάθος εξ αρχης. Το 2002 καταφερα να παρω βοηθο από ΤΕΙ στην ταξη, τον Απρίλιο!!! και αφου πλέον απελπιστηκα και απείλησα οτι θα τους καταγγειλω, θα φερω τα καναλια, θα ειδοποιησω το υγειονομικο και θα ξεσηκωσω τους γονεις ... μάλλον τους επεισε το τελευταιο εν οψη εκλογων.... :( Στην αρχη της χρονιας μου εφεραν μια κοπελιτσα που ειχε μεν τελειωσει ΤΕΕ αλλα ήταν ειχε "μια μικρη διανοητικη καθυστερηση και να το προσεχεις το κοριτσακι" (το λεω οπως μου το ειπαν) και μετα μια ασχετη που την ειχαν προσλαβει ως καθαριστρια στους δρομους αλλα επειδη η μαμα της ειχε μεσον το δημαρχο την εφεραν ως βοηθο μου "για να μην την βλέπουν στο δρόμο γιατι ντρεπεται μικρο κοριτσι" Η πρωτη ηταν οντως πολυ καλό παιδι αλλα μαλλον ηθελε καποιον να την προσεχει και δεν ηταν σε θεση να προσεξει η ιδια παιδια και η δευτερη ηταν για κλωτσες.. Μπηκα μια μερα στην ταξη, την ωρα που που ειχε σηκωσει ενα παιδι από το χερι (αιωρουνταν το μωρο) και προσπαθουσε να το βαλει στην τουαλετα τιμωρια και ταυτοχρονα του φωναζε "θα σου δειξω εγω μαλακισμενο!!!" Τα παιδια εκεινη την ημερα εζησαν μια σκηνη ...απειρου καλους... γιατι την επιασα από το μαλλι και την εσυρα εξω από την ταξη "στολιζοντας" την καταλλήλως με λεξιλογιο .. νταλικερη και βαλε.. και μετα ηρθε και η μαμα της να μου ζητησει το λόγο που την εδιωξα από την ταξη και 'υποβιβαστηκε" σε καθαριστρια του σταθμου..

    Η εγω ειμαι πολύ γκαντεμω και εχω πετυχει όλους τους χαλια σταθμους, ή οι σταθμοι που αναφερεσαι βρισκονται στην σφαιρα του φανταστικου.

    Δεν ξερω ποσοι από τους γονεις εδω μεσα πηγαινουν τα παιδια τους σε καποιον σταθμο που τους φαινεται εστω οτι εφαρμοζει αυτα που λες.. Θα τους παρακαλουσα να κανουν μια μικρη ερευνα και να μας πουν πχ ποιος παει το παιδι του σε σταθμο που υπαρχει ψυχολογος να παρακολουθει τα παιδια και να συμβουλευει τους παιδαγωγους? ΄Και οχι να ερχεται μια φορα το μηνα να κανει συναντηση με τους γονεις και να τους αναπτυσει καποιο θεμα... γιατι μου εχει τυχει τετοια περιπτωση ψυχολογου και οταν ζητησαμε την βοηθεια της για ενα παιδι μας απαντησε οτι "λυπαμαι αλλα δεν μπορω να παρακολουθησω ενα παιδι.. θα πρεπει ο γονιος να απευθυνθει στο αρμοδιο τμημα του δημου, και να ζητησει από μονος του να τεθει το παιδι του υπο πρακολουθηση".


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    δεν ζείς σε σφαίρα του φανταστικού, τέτοια άτομα εγώ έβλεπα συνεχώς στις συνεντεύξεις. για αυτό χρειαζόντουσαν άπειρες συνεντεύξεις μέχρι να βρεθεί ένα σωστό άτομο.

     

    αυτό είναι απαράδεκτο που λες, και το ίδιο έχω ακούσει και απο άτομα που ηρθαν για συνεντευξη και έβλεπαν το χώρο και άκουγαν τις συνθήκες και τους άνοιγε το μάτι γαρίδα και άρχιζαν και μιλούσαν για το τι εχουν συναντήσει.

     

    ναι αγαπητοί γονείς, το σύστημα είναι ΤΟΣΟ χάλια.... και οι καλές περιπτώσεις είναι οι εξαιρέσεις. ...

     

    οι καλοί παιδικοί σταθμοί είναι εξαιρέσεις. κάπου κάπου όμως υπάρχουν και θέλουν ψάξιμο.

     

    πάντως στην περιοχή του χαλανδρίου και της αγ.παρασκευής κάτι παιδικοί σταθμοί που είχα δεί τα flyer τους κατά τύχη, έγραφαν ότι υπάρχει παρακολούθηση απο ψυχολόγο.

    εάν δεν υπάρχει ζήτηση απο τους γονείς δεν αλλάζει τίποτα. (όσο και οι γονείς δηλαδή δεν ξέρουν τη βαρύτητα που έχουν αυτά, δεν θα ζητούν κάποια αλλαγή, και άτομα που δεν κάνουν τη δουλειά τους σωστά επειδή κανείς δεν τα ελέγχει θα συνεχίσουν να το κάνουν)

     

    (αυτός είναι ο σκοπός μελλοντικα που έκαναν την εκπαίδευση προνηπια και νήπια υποχρεωτική έτσι ώστε να υπάρχει κάποιος έλεγχος μελλονικά, να γίνει κάποια ενιαία οδηγία/πρόγραμμα.... σε καμιά δεκαριά χρόνια,.. ξέρετε... τουλάχιστον είναι ένα μικρό μικρό μικρό βήμα.. γιατί για τα νήπια χρειάζεται νηπιαγωγός ενώ πρίν δεν έλεγε κανείς τι πτυχίο πρέπει να έχει. απλώς κάποιο συγγενές...)

     

    δεν υπάρχουν λόγια,... για αυτό σας "πρήζω" και εγώ με τους παιδαγωγικούς στόχους για να ξέρετε τι να ζητάτε και τι μπορεί να προσφέρει ο παιδικός, όταν είναι εκεί άτομα που θέλουν να κάνουν τη δουλειά τους σωστά...

    είδατε που και απο τη διευθύντρια φαίνεται το όλο θέμα>? εάν σας τα μασάει εκείνη ή σας φαίνεται περίεργη και ενοχλείται με τις ερωτήσεις σας.......... ξέρετε.... . . όσο σούπερ και να είναι η δασκάλα... . . . . . .

     

    είναι και κάπως στα χέρια σας το τι γίνεται απο εδώ και πέρα, γιατί, όπως βλέπεται σύστημα ΔΕΝ υπάρχει.... μόνο ότι κάνει η κάθε καλή διευθύντρια έάν έχει βρεί καλές δασκάλες..

    οι παιδικοί εάν βλέπουν ότι όλοι οι γονείς ζητάνε σχολικό θα το βάλουν.

    εάν βλέπουν ότι όλοιοι γονε΄ςι ζητάνε παρακολούθηση απο παιδοψυχολόγο θα το βάλουν.

    και όλα αυτά.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο γονιος ομως οταν θα ζηταει κατι και αν τελικα το παρει θα πρεπει να το ελεγχει κιολας αν γινεται και οχι να επανεπαυεται στα λεγομενα της διευθυντριας ή των παιδαγωγων οτι γινεται. Και θα πρεπει να ξεκινανε με απλα πραγματα.. Πχ δεν εχει νοημα να απαιτησουν ψυχολογο αν η ταξη εχει μια ταλαιπωρη δασκαλα μονο που δεν ξερει τι να πρωτοκανει. Δυστυχως ειδικα στους δημοσιους αυτο που θα σου απαντησουν αν απαιτησεις κατι ειναι "ετσι ειναι εδω αν δεν σου αρεσει γραφτο στον ιδιωτικο" πραγμα που φυσικα δεν θα επρεπε να λεγεται γιατι εμεις πληρωνουμε για τους σταθμους. Και φυσικα μην το εκλαβετε αυτο σαν "εγω πληρωνω τη δασκαλα αρα θα κανει οτι θελω.." Αυτο ειναι εντελως λαθος επισης. Πληρωνεις το κρατος για να εχεις την παροχη ενος παιδικου και το κρατος οφειλει πανω απ΄ολα να φτιαξει τις συνθηκες ωστε αυτοι που εργαζονται εκει να μπορουν να κανουν καλα τη δουλεια τους. Για φανταστειτε εναν σταθμο που εχει μηδεν αναλωσιμα.. Αναγκαστικα θα ζητησει από τους γονεις.. πραγμα που επισης δεν ειναι σωστο. Ευτυχως αυτο γινεται σπανια στους σταθμους, αλλα γινεται στανταρ στα νηπιαγωγεια.


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επειδή τα παιδιά μου πηγαίνων εδώ και 5 χρόνια σε παιδικούς (από μηνών) θα πω ότι δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα. Ζητάνε κάτι οι γονείς και γίνεται άμεσα? Ειδικά όταν πρόκειται για λεφτά? Έχω αλλάξει 2 και έχω ψάξει όλη την περιοχή δημόσιους και ιδιωτικούς. Εδώ δε μπορούμε να βολέψουμε να περνάει το σχολικό το πρωϊ θα ζητήσουμε και ψυχολόγο! Αν περνάει θα είναι τα παιδιά μέσα πάνω από 1 ώρα. Άρα προτιμούμε να τις πάμε εμείς.

     

    Ψυχολόγος πρέπει να πληρωθεί. Άρα όσο και να ζητήσουν οι γονείς αν δεν το θέλει ο σταθμός δε γίνεται. Μπορεί κάπου να υπάρχει ο ιδανικός σταθμός και να θέλει πολύ ψάξιμο, αλλά δε μπορούν όλοι να τον βρούνε κοντά τους και να καλύπτει και όλα τα άλλα και να τους βολεύει. Ωράρια, κοντά στην περιοχή, καθαριότητα, καλό προσωπικό, οικονομικό θέμα κλπ.

    Ψυχολόγος υπήρχε στον πρώτο παιδικό που πηγαίναμε αλλά σε όλα τα άλλα ήταν χάλια! Χώρους καθαριότητα φαγητό ακόμα και προσωπικό. Μόνο μια ήταν εξειδικευμένη και όλες οι άλλες τυχαίες. Δύσκολα τα βρίσκεις όλα.

     

    Για να ζητήσουν οι γονείς κάτι όλοι μαζί πρέπει να γνωρίζονται. Δυστυχώς δεν υπάρχει σύλλογος γονέων στους παιδικούς! :) Οι περισσότεροι γονείς εναλλάσσονται αφού τα παιδιά φεύγουν κι έρχονται και πολλά είναι κάθε χρόνο τα καινούρια. Από την άλλη υπάρχουν γονείς που γράφουν το παιδί τους τηλεφωνικώς και το σχολικό το πηγαινοφέρνει χωρίς αυτοί να πατάνε ποτέ στο σχολείο.

    Στην προσπάθειά μου να γνωρίσω γονείς σε συγκεντρώσεις και γιορτές το κατάφερα μόνο με έναν δύο, δεν είναι εύκολο. Και δε σημαίνει ότι και θα συμφωνήσουν.

    Δε μπορεί να απαιτήσεις κάτι πχ ψυχολόγο... μόνος σου. Επιπλέον δεν είναι όλοι οι γονείς ενημερωμένοι. Μερικοί ακούνε ότι θα επισκεφτεί το σχολείο ψυχολόγος και αντιδρούνε! Το έχω δει σε συνάντηση να λένε.. θα μου βγάλει το παιδί μου προβληματικό...?

    Άρα συμφωνώ ότι οι συμπεριφορές των παιδιών προέρχονται από το σπίτι. Σίγουρα η δασκάλα ανάλογα με την εμπειρία της τις γνώσεις και τους χειρισμούς της μπορεί να καθοδηγήσει τα πράγματα, αλλά δεν γίνεται πάντα. Στα 5 χρόνια λοιπόν ΜΟΝΟ τα 2 δίδιμα που ανέφερα ήταν ανεξέλεγκτα την περσινή χρονιά, ενώ στον ίδιο σταθμό δεν υπήρχε ποτέ άλλη φορά πρόβλημα. Άρα δε μπορεί να είναι τυχαίο. Δεν είχαν βρει τρόπο να τα χειριστούν το παραδεχόταν, το θέμα είνα το αποτέλεσμα.

     

    Σίγουρα προετοιμάζεις τα παιδιά να αμύνονται αλλά όταν του ρθει ξαφνικά η γρατσουνιά ή κλοτσιά η σπροξιά πάνω στο παιχνίδι, όσο και να φωνάξει την έχει ήδη φάει. Το θέμα είναι να μη γίνει το κακό και σε χτύπημα και ψυχολογικά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κατανοώ όλα όσα γράφεις.

     

    η Εταιρεία ενημέρωσης Γονέων, θα εκδώσει διάφορα "χαρτιά" τα οποια θα διατυπώνουν την ανάγκη διαφόρων πραγμάτων στους παιδικούς.

    Αρχικά προτείναμε στην ΕΨΥΠΕ να συνεργαστεί μαζί μας, δεν ξέρω ποια θα είναι η άποψή τους, αλλά θα είναι πάρα πολύ καλό να το κάνουν, και να ξεκινήσει μια προσπάθεια ενημέρωσης των γονέων και των διευθύντριων στους παιδικούς σταθμούς και των υψηλόβαθμων στα υπουργεία. Δεν είναι μια σύντομη προσπάθεια δηλαδή είναι κάτι που σίγουρα θα είναι εντελώς μακρυχρονο, μέχρι να έχει πιθανώς κάποιο αποτέλεσμα. όμως απο κάπου πρέπει να ξεκινήσει, και πραγματικά οι εργαζόμενοι στα υπουργεία ίσως και να μην έχουν τις γνώσεις για κάτι τέτοιο και έτσι να βοηθήσουμε κατά κάποιο τρόπο.

     

    πάντως αυτά τα "χαρτιά" θα έχουν πολύ σωστά και ξεκάθαρα διατυπωμένη την αιτιολογία για το τι είναι σημαντικό να τηρείται σε ένα παιδικό σταθμό.

    Μακάρι να είναι και υπογεγραμένα εκτός απο την Ελ.Εταιρεία Ενημέρωσης Γονέων (parents.gr) και απο την ΕΨΥΠΕ (που λειτουργεί την γραμμή σύνδεσμος).

     

    θα μπορούν οι γονείς δηλαδή να τα πάρουν, να τα εκτυπώσουν να τα μοιράσουν στους γονείς,

    (καμια διευθύντρια δεν θα αρνηθεί σε μια λίστα των παιδιών της τάξης, έστω και με την αφορμή ενός πάρτυ γενεθλίων) .

     

    φυσικά και είναι δύσκολο έτσι χωρίς κάτι γραπτό να πείσεις κάποιον άλλο όπως είπες.


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μακάρι να υπάρξει τέτοιο έντυπο. Εδώ για την τηλεόραση μάλωσα για να τους πείσω. Με γονείς που το συζήτησα δεν το θεωρούσαν κακό!!

    Παρόλα αυτά τους τύπωσα άρθα και τα επικαλέστηκα όπως λες και την έκλεισαν. Αλλά αυτό ήταν τζάμπα! :D και άρα εύκολο.

     

    Όπως και να έχει βλέπω μια συμπεριφορά από τους σταθμούς με την έννοια ότι εμείς τους έχουμε ανάγκη και όχι αυτοί εμάς. Υπάρχει ζήτηση έχουν πάντα παιδιά και δεν τους νοιάζει. Από την άλλη ξέρουν ότι άμα τους εμπιστεύεσαι και σε βολεύει και τα παιδιά έχουν προσαρμοστεί με τις δασκάλες έχουν κάνει φίλους δύσκολα φεύγεις. Άρα δεν έχουν λόγο να βελτιωθούν. Κακά τα ψέματα εγώ νιώθω ότι τους έχω ανάγκη. Και άντε στον ιδιωτικό φωνάζεις διαφωνείς ζητάς κάτι. Στους δημόσιους που δε σε παίρνει και να πεις τίποτα. Σου λένε άν σου αρέσει.

    Εκτός αυτού έχει τύχει με γονείς να συζητάω και να μην τους αρέσει κάτι. τους λέω απλά μα γιατί δεν το λες.. και η απάντηση είναι εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα, ας το πει κάποιος άλλος!!! Να μου βάλουν το παιδί στο μάτι και να μην το προσέχουν!!

    Με τέτοιες αντιλήψεις λοιπόν πως να πάμε μπροστά!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Όπως και να έχει βλέπω μια συμπεριφορά από τους σταθμούς με την έννοια ότι εμείς τους έχουμε ανάγκη και όχι αυτοί εμάς. Υπάρχει ζήτηση έχουν πάντα παιδιά και δεν τους νοιάζει. Από την άλλη ξέρουν ότι άμα τους εμπιστεύεσαι και σε βολεύει και τα παιδιά έχουν προσαρμοστεί με τις δασκάλες έχουν κάνει φίλους δύσκολα φεύγεις. Άρα δεν έχουν λόγο να βελτιωθούν. Κακά τα ψέματα εγώ νιώθω ότι τους έχω ανάγκη. Και άντε στον ιδιωτικό φωνάζεις διαφωνείς ζητάς κάτι. Στους δημόσιους που δε σε παίρνει και να πεις τίποτα. Σου λένε άν σου αρέσει.

    Εκτός αυτού έχει τύχει με γονείς να συζητάω και να μην τους αρέσει κάτι. τους λέω απλά μα γιατί δεν το λες.. και η απάντηση είναι εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα, ας το πει κάποιος άλλος!!! Να μου βάλουν το παιδί στο μάτι και να μην το προσέχουν!!

    Με τέτοιες αντιλήψεις λοιπόν πως να πάμε μπροστά!

     

    Σκεφτείτε τώρα ότι στην Αττική τα δημόσια σχολεία για παιδάκια με αυτισμό , τα λεγόμενα κέντρα ημέρας , είναι μετρημένα στα δάκτυλα του ενός χεριού για να μπεις εκεί αν δεν έχεις μέσω θα περιμένεις χρόνια και άρα τα έχουμε ανάγκη, και αυτό το γνωρίζουν καλά !!! και μας εκμεταλλεύονται , δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς γίνεται εκεί με τα παιδιά μας αν τελικά το πρόγραμμα που μας πασάρουν γίνεται , αν τα μεταχειρίζονται καλά κλπ αφού τα περισσότερα δεν μιλάνε!!!

    Ετσι είμαστε στην δική τους ευχαίρια και κυριολεκτικά στα χέρια τους!!!και άμα πεις και κάτι έστω και με τον πιο ευγενή τρόπο σε έχουν στην μπούκα... :evil: Άσε πίκρα!!!

    Τουλάχιστον στους κανονικούς σταθμούς που είναι σίγουρα περισσότεροι υπάρχει και η δυνατότητα της αποχώρησης και να πάτε σε άλλον!!! :?

    Τα γράφω αυτά έτσι για δική σας παρηγοριά ότι υπάρχουν και πολύ χειρότερα!!! :wink:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    . Πληρωνεις το κρατος για να εχεις την παροχη ενος παιδικου και το κρατος οφειλει πανω απ΄ολα να φτιαξει τις συνθηκες ωστε αυτοι που εργαζονται εκει να μπορουν να κανουν καλα τη δουλεια τους. Για φανταστειτε εναν σταθμο που εχει μηδεν αναλωσιμα.. Αναγκαστικα θα ζητησει από τους γονεις.. πραγμα που επισης δεν ειναι σωστο. Ευτυχως αυτο γινεται σπανια

    στους σταθμους, αλλα γινεται στανταρ στα νηπιαγωγεια.

    Διαβασα με προσοχη τα γραφομενα σας και με εχει πιασει το αγχος...

    η μικρη μου (4ων πια) εχει ξεκινησει παιδικο σταθμο(δημοσιο) εδω και μια βδομαδα .Σε γενικες γραμμες τα παει καλα, στη ταξη ειναι με αλλα 25 παιδακια και μια δασκαλα :( κατι που διαβασα οτι δεν ειναι καλο,επισης το σαββατο εδωσα 80 ευρω και ψωνισα μια λιστα πραγματα που μας ειχαν δωσει απο το σταθμο(αν και εχω απαιτηση απο το κρατος να τα παρεχει ολα αυτα).

    Κατι αλλο που δεν μου αρεσε και θελω τη γνωμη σας ειναι οτι απο τη 2η κιολλας μερα εκαναν παραπονο σε φιλικο ζευγαρι που παει εκει το παιδι τους λεγοντας "το παιδι σας ειναι κουλο?" επειδη δεν μαζευε τα παιχνιδια του.. δεν ειναι υπερβολη αυτη η παρατηρηση για ενα παιδι που εχει παει 2 μερες παιδικο???

    Για τη δικια μου καναν απο τη 1η μερα παρατηρηση οτι ειναι ζωηρη αλλα αυτο ειναι κατι που το ξερω και με συζητηση προσπαθω να πω στη μικρη μου να ακουει τη δασκαλα της.Οταν λεω ζωηρη δεν εννοω να πειραζει αλλα παιδακια..


    .png

    ipqep3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    "το παιδί σας είναι κουλό;" α μη τι άλλο είναι αγενέστατο ακόμη και για παιδάκι που πάει όλο το χρόνο στο σχολείο!!! το ότι κάτι είναι δημόσιο και δεν δίνουμε χρήματα άμεσα στο σχολείο δεν σημάινει ότι είναι και τσάμπα!!! σημάινει απλά ότι το πληρώνουμέ περισσότερο από το ιδιωτικό μιας και από παντού μας τα πέρνουν με φόρους και έτσι έχουμε και έναν λόγο παραπάνω να φωνάξουμε!!! τέτοιου είδους εκφάσεις δίχνουν ότι το προσωπικό είναι ακατάλληλο να μένει με παιδιά και θα πρέπει να τυνχάνουν άμμεσης επίπληξης και αν δεν συμορφωθούν θα πρέπει να απομακρινθούν από τον χώρο!!! Αυτοί οι υπάλληλοι/παιδαγωγοί δεν έχουν καταλλάβει ότι εργοδότες τους έιμαστε όλοι εμείς οι φορολογούμενοι πολίτες!!! :evil:

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    "το παιδι σας ειναι κουλο?"

     

    ουδέν σχόλιο....... αν είναι δυνατόν. φυσικά και δεν είναι φυσιολογικό να το λένε αυτό.... ..για οποιοδήποτε λόγο..!

     

    lepes,.... εάν έχεις επιλογή, θα σου έλεγα να σκεφτείς ενδεχόμενο να αλλάξετε σταθμό.

    θυμήσου ότι αυτά τα χρόνια είναι που καλλιεργούνται τόσο σημαντικά πράγματα στα παίδιά -

    όταν πάνε σχολείο, ΔΕΝ εχει πια στόχους γύρω απο το χαρακτήρα, κοινωνικότητα δημιουργικότητα.

    ΜΟΝΟ τώρα ΣΕ ΟΛΗ την τη ζωή θα έχει την ευκαιρία, να της δοθούν πράγματα τέτοια.

    σε μια τάξη με τόσα παιδιά η δασκάλα κάνει μόνο φύλαξη και άντε πες και κανένα χορό και παιχνίδια, που τέτοια παιχνίδια τα κάνει στην τελική και στην παιδική χαρά.

     

    ζωηρή ? όλα τα παιδιά είναι ζωηρά. ανησυχητικό είναι όταν ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗΡΑ! ..... άλλη μια απογοητευτική, πολύ απογοητευτική περιγραφή ανθρώπων που υποτίθεται είναι παιδαγωγοί.....


    ...έγινα επιτέλους και εγώ μια parentholic ... 

    (If You Wanna Make The World A Better Place)

    Take A Look At Yourself And Then Make A Change

    R.I.P. Michael Jackson.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Και τι είπε η φιλη σου? Το αφησε να περασει ετσι? Μάλλον ειναι γκαου μπιο (την ξερετε φανταζομαι την εκφραση) η δασκαλα και να την προσεχετε. Αν μου ελεγαν κατι τετοιο δεν θα ημουν και τοσο ευγενικη. Κανενα παιδακι δεν μαζευει παιχνιδια τη 2η μεα στο σταθμο. Εδω φτανει το τελος της χρονια και δεν μαζευουν. Ακου κουλο..

    Εγω θα της ελεγα "Ναι κυρα μου κουλο ειναι το παιδι μου. Να τα μαζευεις μονη σου τα παιχνιδια, δουλεια σου ειναι." :? Αντε από κει.


    O5Lop2.png

    kIP3p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από abc education,
        Μην το παίρνετε κατάκαρδα.
         
        Τα περισσότερα παιδιά, κάποια εποχή ανάμεσα στα πρώτα και στα τρίτα τους
        γενέθλια, δαγκώνουν (ή κλωτσάνε ή δέρνουν).
         
        Δράστε αμέσως
        1)Πείτε ΜΗ, ΟΧΙ, με αποφασιστικότητα. Πάρτε το μακριά για λίγα λεπτά. Πείτε του «Δεν δαγκώνουμε γιατί ο άλλος πονά».
         
        2)Αναρωτηθείτε τι κίνητρο μπορεί να έχει το παιδί. Σ΄ αυτή την ηλικία το δάγκωμα είναι ένας συνηθισμένος τρόπος έκφρασης έντονων συναισθημάτων.
        Μπορεί να καταπιέζεται γιατί δεν μπορεί να χειριστεί μια νέα κατάσταση πχ να διεκδικήσει το παιχνίδι του. Δεν είναι σε θέση να πει «Λυπούμαι που σε ενοχλώ αλλά αυτό το αρκουδάκι είναι δικό μου και θα ήθελα να παίζω μόνο εγώ με αυτό» και το λέει με μια δαγκωνιά που οπωσδήποτε, περνάει το μήνυμα πιο άμεσα! Μπορεί να χρησιμοποιεί τις δαγκωνιές ως εξερευνητική τεχνική: «Για να δούμε, τι γεύση έχει ο ώμος του Κωστάκη! Μοιάζει με τον ώμο της μαμάς;» Μπορεί να είναι μια εκδήλωση αγάπης ή ενθουσιασμού! Μπορείνα δαγκώνει επειδή δαγκώνει κι η ξαδέλφη της και τη μιμείται και σε αυτό. Μπορεί να είναι απλώς έκφραση βαρεμάρας ή κούρασης.
         
        Αποφύγετε
        1)Να κάνετε το σφάλμα να την δαγκάσετε «για να καταλάβει ότι πονάει». Εκείνο που θα καταλάβει είναι ότι αν είσαι μεγάλος και δυνατός μπορείς να δαγκώνεις!
         
        2)Να κάνετε διάλεξη επί του θέματος. Άχρηστη είναι!
         
        3)Να απελπίζεστε όταν συνεχίσει να δαγκώνει για κάποιο διάστημα. Η μνήμη του παιδιού για το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνει, σ΄ αυτή την ηλικία, υποχωρεί ακόμη πολύ εύκολα μπροστά στην παρόρμηση και στην επιθυμία. Οι κοινωνικοί και ηθικοί κανόνες μαθαίνονται σιγά-σιγά με την επανάληψη.
         
        4)Να χαρακτηρίσετε το παιδί ως ιδιαιτέρως επιθετικό. Μια φυσιολογική εκδήλωση είναι στην ανάπτυξη του παιδιού. Σύντομα θα τη σταματήσει, αρκεί, με ηρεμία και αποφασιστικότητα, να περάσετε το μήνυμα ότι δεν εγκρίνετε αυτή τη συμπεριφορά.
         
        Το βρήκα από τον οδηγό γονέα της Εταιρίας Κατά της Κακοποίησης του Παιδιού
      • Από administrator,
        Δάγκωμα / Δαγκώνει
         
        το δάγκωμα είναι μια πολύ συχνή συμπεριφορά σε παιδιά προσχολικής ηλικίας ειδικά όταν βρίσκονται σε ηλικία που είτε δεν εχουν καταφέρει ακόμα να εκφράζουν το θυμό τους (πχ κάτω των 2μισυ ετών) είτε δεν μπορούν (δεν μιλούν ακόμα) είτε δεν έχουν καθοδηγηθεί στο πώς και πότε να το κάνουν με τρόπο που να έχει καλό αποτέλεσμα (δηλαδή την έκφραση των συναισθημάτων τους με τρόπο που να υπάρχει ανταπόκριση απο τους ενήλικες και εκτόνωση της κατάστασης που προκαλεί θυμό στο παιδί)
         
        Πως να φερθείτε εκείνη τη στιγμή - για το παιδί-θύμα /γονείς/παιδαγωγούς
        http://parents.org.gr/psych/a39
         
        αρκετά αναλυτική συζήτηση που αφορά το δάγκωμα, την κοινωνικοποίηση και τρόπους παρέμβασης απο παιδαγωγούς
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=20262
         
        17 μηνών
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=28072
         
        18 μηνών δαγκώνει το αδερφάκι του
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=76936
         
        επιθετικότητα 2,5 ετών
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=36324
         
        Ενδιαφέρουσα συζητηση για αντιμετώπιση δαγκώματος απο παιδί 3 ετών
        http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=89600
         
        Time out και πότε εφαρμόζεται
        http://parents.org.gr/psych/a47
      • Από Stellinula,
        Καλησπέρα μανούλες,
         
        όπως λεει και ο τίτλος ο γιοκας μου εδω και 2 εβδομαδες εχει αρχισει να δαγκώνει.....
         
        Πως ανακαλυφθηκε....Φιλοξενω εδω και 2 εβδομαδες κατι ξαδερφια μου που εχουν 3 παιδάκια....9.5 ετών, 3 ετών και 1 ετους αντιστοιχα....
         
        Ο γιος μου ειναι 20 μηνων. Στο σπίτι μας εδω Αγγλια πρώτη φορά μπαινουν παιδάκια και γενικα δεν εχει πολυερθει σε επαφη με πολλα παιδάκια αφου ακομα δεν εχουμε ξεκινησει καποιο σταθμο ή καποιο προγραμμα με παιδάκια...
         
        Ενιωσε λοιπόν απειλημενος που ξαφνικα έπρεπε να μοιράζετε τα παντα με τα ξαδερφια του...Εκει που τους εκανε αγκαλιτσες λοιπόν να σου και οι δάγκες....
         
        Άσχημες δαγκωματιες....
        Το μαλωνω συνεχεια αλλα δεν λεει να καταλάβει...Εδω και 2 μερες δεν εχει δαγκωσει αλλα με την μεθοδο της συνεχους απομακρυνσης και φυσικα δεν τολμάω να πάρω τα μάτια μου απο πανω του. Δεν μπορω να προχωρησω ετσι....
         
        Αφηστε που ενιωσα άσχημα γιατι δεν το εχει ξανακάνει ποτε του φυσικα και δεν θελω να ειμαι η μανα "που το παιδι της δαγκωνει"
         
        Εχω ακουσει για διαφορες μεθοδους, τυπου να του χωνεις μια ξυλιά στο στομα την ωρα που το κανει ή να το δαγκωνεις και εσυ τοσο δυνατα που να του αφηνεις σημαδι και τετοια,
         
        το δοκιμασα και αυτο με το δαγκωμα και ρε παιδιά με επιασε η καρδια μου, δεν θελω να το ξανακανω!!!
         
        Σας ρωταω λοιπόν αν σας εχει συμβει κατι παρομοιο, πως το αντιμετωπισατε , τι κανατε?
      • Από Ekabn,
        Κοντεύει να γίνει 14 μηνών. Εδώ και μια βδομάδα από τον παιδικό μας ενημέρωσαν ότι δαγκώνει τα άλλα παιδάκια.
         
        Μας είπαν επίσης ότι αυτή είναι συμπεριφορά που εμφανίζεται σε μεγαλύτερα παιδάκια, όταν αισθάνονται ότι είναι πιο ισχυρά από τα άλλα και κατ'αυτόν τον τρόπο επιβάλλονται, οπότε είναι η ώρα να τους αλλάξεις τμήμα. Αλλά ο δικός μας είναι μικρός για να εμφανίζει τέτοια συμπεριφορά.
         
        Επίσης, χτες ήρθε μια ξαδέρφη του σπίτι, 2 χρονών. Ε, κι αυτή τη δάγκωνε. Βέβαια, τη δάγκωνε επειδή πήγαινε να του αρπάξει το παιχνίδι, αλλά το ΄δάγκωμα το είχε έτοιμο. Εγώ τότε πετιόμουνα και του φώναζα όχι και τον έπαιρνα από κοντά της και του μιλούσα σοβαρά ότι δεν πρέπει να το κάνει αυτό (κλάμααααααααα), οπότε αυτός δάγκωνε τον εαυτό του, το πίσω μέρος της παλάμης του.
         
        Δεν ξέρω τί να πω... Είναι όντως περίοδος που βγάζει δόντια, έχει πολλά σάλια και κλαίει δαγκώνει διάφορα. Αλλά πολύ φοβάμαι ότι τα δύο δε συνδέονται... τί να κάνω ρε παιδιά; Γυρίζουν τα άλλα παιδάκια δαγκωμένα απ'τον παιδικό στο σπίτι τους... πόσο τους ντρέπομαι αυτούς τους γονείς... εγώ θα ήμουν εξοργισμένη, θα απειλούσα θεούς και δαίμονες, δεν ξέρω τί θα έκανα... ου΄τε τώρα ξέρω τί να κάνω...
         
        Πείτε καμιά ιδέα/εμπειρία