smak

Υπνος μωρου 2 μηνων-τη συμβουλη σας

    Recommended Posts

    Μανουλες καλησπερα!

    Εχω μια μπουμπου 2 μηνων η οποια δυστυχως φαινεται οτι αγαπαει να κοιμαται στην αγκαλιτσα της μαμας! Ενω το βραδυ εχουμε καταφερει να το ξεχωριζουμε κ κοιμαται χωρις να διαμαρτυρηθει στο κρεβατι της, την ημερα την κοιμιζω αγκαλιτσα κ μολις την ακουμπησω στο.κρεβατι της μετα απο 5' ξυπναει. Εχω παρατηρησει ομως οτι αν την βαλω μπρουμητα ή που θα μεινει ετσι ή αν ξυπνησει θα καταφερω συνηθως να τη νανουρισω χωρις να την σηκωσω. Ετσι ομως θελει επιτηρηση! Επισης αν την αφησω στο ρηλαξακι της 2 στις 3 φορες θα μεινει. Αλλα κανει να κοιμαται εκει? Ο γιατρος μου ειπε μια μεθοδο η οποια ομως δεν μου πολυπαει... Μα να μην μπορει με τιποτα ανασκελα αυτο το παιδι?! Μονο τη νυχτα ευτυχως παλι... Οχι τιποτα αλλο βρε κο ριτσια αλλα θελω να μπορω να κανω καμια δουλιτσα μεσα στην ημερα! Καμια συμβουλη? Υπαρχουν ελπιδες να αλλαξει αυτο?

    • Μου αρέσει 1

    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Μια δικη μου προταση ειναι να δοκιμασεις μηπως την βοηθησει στο κρεββατακι της ενα μαξιλαρι θηλασμου. Εγω το κανω στην μπεμπα μου η οποια εχει συνηθισει στο ρηλαξ που ειναι εκει χουχουλιασμενη, ετσι την βαζω αναμεσα στο μαξιλαρι θηλασμου πλαγια(ετσι λειτουργει και σαν σφηνακι) , κανω δηλαδη το μαξιλαρι σαν ενα Λ. Νιωθει και εκει χουχουλιασμενη πιστευω.

    Το μπρουμυτα απαγορευεται γιατι ευθυνεται για αιφνιδιο θανατο. Οσο για το ρηλαξ απο οτι μας ειπε ο γιατρος μας εφοσον δεν καθεται το παιδι αλλα εχει μια κληση (δεν ξερω ποιο ρηλαξ εχεις, εμεις εχουμε chicco που ειναι απο νεογεννητο) δεν υπαρχει κανενα προβλημα. Θα ελεγα ομως να μην το αρχισεις να την συνηθιζεις εκει,, γιατι ακουω περιπτωσεις που το συνηθισαν(οπως εμας, ολη μερα κοιμουνται στα ρηλαξ) και δυσκολευτηκαν μετα τα παιδια οταν χρονισαν και δεν χωραγαν να μαθουν να κοιμουνται κατευθειαν στο κρεβατι τους. Να δω και εμεις τι θα κανουμε αν συμβει κατι τετοιο.

    Ποια μεθοδο σου ειπε ο γιατρος σου?


    7SKXp3.png

    6zRCp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μανουλες καλησπερα!

    Εχω μια μπουμπου 2 μηνων η οποια δυστυχως φαινεται οτι αγαπαει να κοιμαται στην αγκαλιτσα της μαμας! Ενω το βραδυ εχουμε καταφερει να το ξεχωριζουμε κ κοιμαται χωρις να διαμαρτυρηθει στο κρεβατι της, την ημερα την κοιμιζω αγκαλιτσα κ μολις την ακουμπησω στο.κρεβατι της μετα απο 5' ξυπναει. Εχω παρατηρησει ομως οτι αν την βαλω μπρουμητα ή που θα μεινει ετσι ή αν ξυπνησει θα καταφερω συνηθως να τη νανουρισω χωρις να την σηκωσω. Ετσι ομως θελει επιτηρηση! Επισης αν την αφησω στο ρηλαξακι της 2 στις 3 φορες θα μεινει. Αλλα κανει να κοιμαται εκει? Ο γιατρος μου ειπε μια μεθοδο η οποια ομως δεν μου πολυπαει... Μα να μην μπορει με τιποτα ανασκελα αυτο το παιδι?! Μονο τη νυχτα ευτυχως παλι... Οχι τιποτα αλλο βρε κο ριτσια αλλα θελω να μπορω να κανω καμια δουλιτσα μεσα στην ημερα! Καμια συμβουλη? Υπαρχουν ελπιδες να αλλαξει αυτο?

     

    το ίδιο πρόβλημα είχαμε κι εμείς!όταν η κόρη μας έφτασε σχεδόν 2 μηνών δυσκολευόταν στον ύπνο!το βράδι ειδικά ξυπνούσε κάθε μία ωρα!!ενώ μέχρι τότε θήλαζε κάθε 4 ώρες!εκείνο που καταλάβαμε εμείς είναι ότι ήθελε να κοιμηθεί μπρούμυτα και δεν τα κατάφερνε το παιδί μέσα στην καλαθούνα!μας ειχανε πει πως θα μας βολέψει για κανένα εξάμηνο!:shock:

    την ημέρα λοιπόν την έβγαλα και την έβαλα να κοιμηθεί στον καναπέ μπρούμυτα για να δω τι θα κάνει και φυσικά την επέβλεπα αφού ήμουνα εκεί και έκανα δουλειές!;) σε πληροφορώ ότι αυτόματα χτυπησε 5ωρο!από τότε τη μετέφερα στο δωμάτιό της σε ημίδιπλο αρχικά και μετά στην κούνια της όταν ήρθε αφού δεν την είχαμε παραγγείλει έγκαιρα αφού πιστευαμε πως θα κάναμε δουλειά με την καλαθούνα!από τότε μέχρι και σήμερα που είναι 20 μηνών τα ξενύχτια της είναι μετρημένα στο ενα χέρι!:P

    δε σου προτείνω να κανεις ο,τι κάναμε!σου προτείνω όμως να σκεφτείς και αυτό το ενδεχόμενο!ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να ενοχλεί το παιδί!δεν πιστευω εν ολίγοις πως γεννιούνται τα παιδιά έχοντας κακή σχέση με τον ύπνο!κάτι τα ενοχλεί!και είναι υποχρέωση μας να το βρούμε!;)

    σου έυχομαι ό,τι καλύτερο!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγω παντως δε συμφωνω να τη βαζεις μπρουμυτα, ο κινδυνος αιφνιδιου θανατου ειναι μεγαλος. Ισως εχει παλινδρομηση και για αυτο τη βολευει μπρουμυτα..Βγαζει γουλιτσες?Εμενα ειχε παλινδρομηση, τον κοιμιζα συχνα αγκαλια αλλα και στο ριλαξ μεχρι 6 μηνων που το ξεπερασε και κοιμηθηκε μια χαρα στην κουνια του. Αν το ριλαξ σου ειναι καταλληλο για νεογεννητα δεν υπαρχει φοβος. Κατι το ενοχλει το μωρο για να μην κοιμαται..!Μπορεις να δοκιμασεις και κατι ειδικα σφηνακια για παλινδρομηση που μπαινουν μεσα στην κουνια σαν φωλιτσες.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Αχ βρε κοριτσια, επιτελους καποιος μου απαντησε!!!

    Φυσικα το προβλημα συνεχιζεται & εγω συνεχιζω να τη βαζω οποτε τα βρισκω πιλυ σκουρα μπρουμητα! Ξερω οι οδηγες ειναι πλεον ανασκελα ή αντε στο πλαϊ αλλα ρε παιδια, εμεις μπρουμητα μεγαλωσαμε! Οι γονεις μας ετσι μας ειχαν! Τι να πω, οσο την εχω μπρουμητα την προσεχω κ τουλαχιστον κανω κ καμια δουλεια. Βεβαια το ασχημο ειναι οτι αρχισε κ ζηταει κ τη νυχτα μπρουμητα κ εκει να δειτε υπνους!!!

    Δεν νομιζω οτι την ενοχλει κατι, απλα θελει αγκαλιτσα. Ο γιατρος μας ειπε οτι αφου την νανουρισω οπως κανω κ την αφησω στο κρεβατακι της κ ξυπνησει, να μην την ξανασηκωσω αλλα να ειμαι απο πανω της κ να της μιλαω κ να τη νανουριζω μεχρι να την παρει ο υπνος. Αποτελεσμα? Σπανε περισσοτερο τα νευρα της, φυσικα δεν κοιμαται κ οταν πια την ξαναπαρω αγκαλθα δεν ηρεμει ουτε εκει γιατι πλεον εχει εκνευριστει μεχρι αηδιας! ειναι κ νευροσπαστο συν τοις αλλοις!!!

    Εγω ενα ξερω: οτι μια σταλια σκατουλια μας κανουν οτι θελουν!!!


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Μην το βλεπεις ετσι.Κατι το ενοχλει γι αυτο συμβαινει αυτο.Καταρχην τα μωρα μεχρι τον 3ο μηνα δεν κακομαθαινουν,κλαινε γιατι εχουν καποια αναγκη.Αλλά και μετα απο αυτο εγω δεν πιστευω σε αυτο που λενε "θα το κακομαθεις".Εχουμε μεσα στο μυαλο μας τοσο πολύ τον συγχρονο τροπο ζωης που νιωθουμε οτι μολις τα παιδιά μας σαραντισουν έχουν πλέον μεγαλώσει και θα κοιμουνται μονα τους και θα παιζουν μονα τους..Βάζω και τον εαυτό μου μέσα.Συνειδητοποιησα οτι το έβλεπα ετσι αλλά μετά κατάλαβα ότι δεν είναι καθολου έτσι.Το μωρό ειδικά τον πρώτο χρονο θέλει να νιώθει μονιμως τους γονείς του κοντά του.Θα τα κάνει ολα-τον υπνο μονο του ,το παιχνιδι -οταν θα είναι έτοιμο κι αυτό θα γίνει σιγά σιγά.Θα δεις οτι οταν και η δικιά μου ήταν 2 μηνων άνοιξα θέμα εδώ για να πάρω συμβουλές αλλά το ολο θεμα με την μικρή τελικα ήταν οτι ήθελε να μας νιώθει κοντά της.Ετσι αυτό της έδωσα.Κοιμομαστε μαζί της και κοιμαται σαν πουλάκι και ξυπνάει το πρωι με το χαμογελο στο στόμα.Κατα την διάρκεια της ημέρας την κοιμιζω πάνω μου και οταν κοιμηθεί βαριά την ακουμπάω στο κρεβατάκι της για όσο κοιμηθεί.Κάποια στιγμή θα νιώθει ασφαλεια και θα κοιμάται μονη της.Φυσικά θα έρθει η στιγμή που θα κανω τις δοκιμές μου για να δω αν είναι ετοιμη.Βέβαια κάθε παιδί είναι διαφορετικό.Απλά παραθετω την αποψή μου και αν βοηθήσει κάποιον καλώς..;) Καλή συνεχεια!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μην το βλεπεις ετσι.Κατι το ενοχλει γι αυτο συμβαινει αυτο.Καταρχην τα μωρα μεχρι τον 3ο μηνα δεν κακομαθαινουν,κλαινε γιατι εχουν καποια αναγκη.Αλλά και μετα απο αυτο εγω δεν πιστευω σε αυτο που λενε "θα το κακομαθεις".Εχουμε μεσα στο μυαλο μας τοσο πολύ τον συγχρονο τροπο ζωης που νιωθουμε οτι μολις τα παιδιά μας σαραντισουν έχουν πλέον μεγαλώσει και θα κοιμουνται μονα τους και θα παιζουν μονα τους..Βάζω και τον εαυτό μου μέσα.Συνειδητοποιησα οτι το έβλεπα ετσι αλλά μετά κατάλαβα ότι δεν είναι καθολου έτσι.Το μωρό ειδικά τον πρώτο χρονο θέλει να νιώθει μονιμως τους γονείς του κοντά του.Θα τα κάνει ολα-τον υπνο μονο του ,το παιχνιδι -οταν θα είναι έτοιμο κι αυτό θα γίνει σιγά σιγά.Θα δεις οτι οταν και η δικιά μου ήταν 2 μηνων άνοιξα θέμα εδώ για να πάρω συμβουλές αλλά το ολο θεμα με την μικρή τελικα ήταν οτι ήθελε να μας νιώθει κοντά της.Ετσι αυτό της έδωσα.Κοιμομαστε μαζί της και κοιμαται σαν πουλάκι και ξυπνάει το πρωι με το χαμογελο στο στόμα.Κατα την διάρκεια της ημέρας την κοιμιζω πάνω μου και οταν κοιμηθεί βαριά την ακουμπάω στο κρεβατάκι της για όσο κοιμηθεί.Κάποια στιγμή θα νιώθει ασφαλεια και θα κοιμάται μονη της.Φυσικά θα έρθει η στιγμή που θα κανω τις δοκιμές μου για να δω αν είναι ετοιμη.Βέβαια κάθε παιδί είναι διαφορετικό.Απλά παραθετω την αποψή μου και αν βοηθήσει κάποιον καλώς..;) Καλή συνεχεια!

     

    Συμφωνω μαζι σου στο οτι πρεπει να τους δινουμε οση αγαπη εχουμε κ οσο απο τους εαυτους μας μπορουμε. Πιστευω ομως οτι δεν γεννιουνται εχοντας καποιο προγραμμα ή απαιτησεις κ ετσι εμεις ειμαστε αυτοι που θα τους το φτιαξουμε κ θα τους δωσουμε αυτα που εχουν αναγκη, αγαπη κ φροντιδα. Απλα βλεπω φιλες μου που τα χουν καταφερει διαφορετικα απι εμενα κ σκεφτομαι οτι ισως κανω κατι λαθος... ε κ οσο να'ναι κ οι υποχρεωσεις μεσα στο σπιτι τρεχουν...


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα και απο μένα!

    Σε καταλαβαίνω απόλυτα, κάπως έτσι είμασταν και με τα 2 μου παιδιά...

    Δεν είχαν τίποτα, απλά βολεύοτναι μπρούμητα...

     

    Το θέμα με τον αιφνίδιο θάνατο είναι όμως σοβαρό. Κι εγώ κάπως έτσι όπως λες το πήγαινα, μέσα στη μέρα τους άφηνα και λίγο μπρούμητα να ξεκουραστούν και αυτά λίγο καλύτερα, ο κανόνας όμως ήταν στο πλάι (στο ανάσκελα δεν καθοταν καθόλου).

     

    Εμένα ο παιδίατρος μου είχε πει να τους αφήνω περισσότερο μπρούμητα από όταν αρχίσουν να γυρνάνε ή να μισογυρνάνε μόνα τους (από ανάσκελα μπρούμητα). Κάτι που έγινε αρκετά γρήγορα (πριν το δίμηνο) και για τους 2! Ίσως ακριβώς επειδή το ήθελαν και το προσπαθούσαν συνέχεια.

     

    Να σου πω επίσης ότι αν πράγματι και η δική σου μπουμπου θέλει το μπρούμητα, είναι συνήθως γενικότερη προτίμηση. Η μεγάλη μου ακόμα και τώρα στα τρια για να την πάρει ο ύπνος πρέπει να είναι μπρούμητα (από 2,5 χρονών και μετά άρχισε να γυρνάει έστω λίγο ανάσκελα στον ύπνο της) και ο μικρός κοιμάται ακόμα αποκλειστηκά μπρούμητα και δε θέλει ανάσκελα ούτε στο άλλαγμα, ούτε μέσα στο νερό το καλοκαίρι, ούτε καν στο παιχνίδι...


    tt17d185.aspx

     

    tt17d186.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Eμένα ο μικρός μου κοντά 3 χρονών πια από ασαράντιστο βρέφος, γύριζε μπρούμητα. Ούτε ένα βράδυ δεν κοιμήθηκε πλάι ή ανάσκελα, όταν έγινε και 4-5 μηνών έχωνε και τη μουρίτσα του όπου έβρισκε (στο πάντα, στο κουβερτάκι του κλπ). Γι' αυτό άργησα να βγάλω τη κούνια από δίπλα μου, τον είχα συνέχεια τον νου μου. Τον γύριζα ανάσκελα, ε στο λεπτό είχε πάρει πάλι τη θέση που τον βόλευε. Ώσπου κι' εγώ τον άφηνα να βολεύεται όπως ήθελε αλλά τον είχα το νου μου όλο το βράδυ.

    Μέχρι σήμερα κοιμάται μπρούμητα και θέλει να έχει κάτι για να ακουμπάει το μουτράκι του, γι΄αυτό και δεν μπορεί χωρίς το μαξιλάρι του.

    Όσο για την αγκαλίτσα, μέχρι 3 μηνών την έχουν απόλυτη ανάγκη! και μετα εννοείτε αλλά μέχρι τότε.....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συμφωνω μαζι σου στο οτι πρεπει να τους δινουμε οση αγαπη εχουμε κ οσο απο τους εαυτους μας μπορουμε. Πιστευω ομως οτι δεν γεννιουνται εχοντας καποιο προγραμμα ή απαιτησεις κ ετσι εμεις ειμαστε αυτοι που θα τους το φτιαξουμε κ θα τους δωσουμε αυτα που εχουν αναγκη, αγαπη κ φροντιδα. Απλα βλεπω φιλες μου που τα χουν καταφερει διαφορετικα απι εμενα κ σκεφτομαι οτι ισως κανω κατι λαθος... ε κ οσο να'ναι κ οι υποχρεωσεις μεσα στο σπιτι τρεχουν...

     

    Συμφωνω σ αυτο που λες οτι εμεις θα τους βαλουμε προγραμμα κτλ.Απλά θεωρω οτι δεν μπορει να γινει αυτο μεσα σε 1-2 μηνες οταν ηταν 9 μηνες μεσα στην κοιλια μας σε μια εντελως διαφορετικη πραγματικοτητα.Μεχρι 6-7 μηνων τα μωρα νιωθουν οτι ειναι ενα με την μαμα τους, δεν εχουν συνειδητοποιησει οτι ειναι ξεχωριστες οντοτητες.Οποτε ειναι λογικο να θελουν να ειναι πανω τους συνεχεια.Από την αλλη κι εγω μπορει να της δινω αυτο που θελει αλλά μεσα σε καποια πλαισια.Π.χ. κοιμομαστε μαζι αλλά προσπαθω να της φτιαξω ενα υποτυπωδες προγραμμα υπνου και στο 6μηνο θα προσπαθησω να την κοιμισω στην κουνια με εμας στο ιδιο δωματιο και στο χρονο μονη της.Αν ειναι ετοιμη καλως αλλως θα προσπαθησω ξανα αργοτερα.Αυτες τις στιγμες μια φορα τις ζεις δε θα ξαναρθουν ΠΟΤΕ.Οποτε δεν βιαζομαι.Ετσι το βλεπω.

    Τωρα θα μου πεις εχω ξεφυγει απο το θεμα...:wink:Το μωρακι σου απλως θελει να κοιμαται μπρουμυτα κι εγω σου γραφω γι αλλα.Ομως τα εγραψα αυτα με αφορμη αυτο που εγραψες

    Εχω μια μπουμπου 2 μηνων η οποια δυστυχως φαινεται οτι αγαπαει να κοιμαται στην αγκαλιτσα της μαμας!

    κι αυτο

    ειναι κ νευροσπαστο συν τοις αλλοις!!!

    Εγω ενα ξερω: οτι μια σταλια σκατουλια μας κανουν οτι θελουν!!!

    και για να σε καθησυχασω οτι το εβλεπα κι εγω ετσι ομως το μωρο μου τελικα μπηκε σιγα σιγα σε προγραμμα υπνου και σιγα σιγα καθεται ολο και πιο πολυ μονο του.Απλά θελει το χρονο του.

    Οσο για το μπρουμυτα για να επανελθω στο θεμα:lol: συμφωνω με την alexele και τη naya

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Αχ βρε κοριτσια, επιτελους καποιος μου απαντησε!!!

    Φυσικα το προβλημα συνεχιζεται & εγω συνεχιζω να τη βαζω οποτε τα βρισκω πιλυ σκουρα μπρουμητα! Ξερω οι οδηγες ειναι πλεον ανασκελα ή αντε στο πλαϊ αλλα ρε παιδια, εμεις μπρουμητα μεγαλωσαμε! Οι γονεις μας ετσι μας ειχαν! Τι να πω, οσο την εχω μπρουμητα την προσεχω κ τουλαχιστον κανω κ καμια δουλεια. Βεβαια το ασχημο ειναι οτι αρχισε κ ζηταει κ τη νυχτα μπρουμητα κ εκει να δειτε υπνους!!!

    Δεν νομιζω οτι την ενοχλει κατι, απλα θελει αγκαλιτσα. Ο γιατρος μας ειπε οτι αφου την νανουρισω οπως κανω κ την αφησω στο κρεβατακι της κ ξυπνησει, να μην την ξανασηκωσω αλλα να ειμαι απο πανω της κ να της μιλαω κ να τη νανουριζω μεχρι να την παρει ο υπνος. Αποτελεσμα? Σπανε περισσοτερο τα νευρα της, φυσικα δεν κοιμαται κ οταν πια την ξαναπαρω αγκαλθα δεν ηρεμει ουτε εκει γιατι πλεον εχει εκνευριστει μεχρι αηδιας! ειναι κ νευροσπαστο συν τοις αλλοις!!!

    Εγω ενα ξερω: οτι μια σταλια σκατουλια μας κανουν οτι θελουν!!!

     

    καλησπέρα...κι εγώ είχα ακούσει ότι δεν κάνει μπρούμυτα μέχρι να μπορεί να γυρίσει το μωρό το κεφάλι μόνο του από τη μια πλευρά στην άλλη, παρ' όλα αυτά ο δικός μου ανακάλυψε αυτή τη στάση μόνος του, όταν ήταν ενάμιση μηνός!!! Τον έβαζα πλάγια και μετά από λίγο τον έβρισκα μπρούμυτα. Εκεί περίμενα να δω αν μπορεί να γυρίσει το κεφαλάκι του και το έκανε μια χαρά. Από τότε, τον κοίμιζα και μπρούμυτα, εφόσον τον βόλευε τόσο πολύ. Δεν έπαθε τίποτα (είναι 3 ετών σήμερα) και απήλαυσε έτσι άπειρες ώρες ύπνου. Μπορεί κι η δικιά σου να είναι παρόμοια περίπτωση. Τους πρώτους μήνες, μάλιστα, για να κάνω κι εγώ τις δουλειές μου, τον έβαζα να κοιμηθεί στο φορητό κρεβατάκι (τύπου κούνιας με χερούλια να το παίρνεις όπου θες, δεν θυμάμαι τώρα πώς λέγεται) και τον είχα στο σαλόνι ή στην κουζίνα. Έτσι, συνήθισε και με θορύβους να κοιμάται, αλλά με ένιωθε σαν παρουσία στον χώρο και νομίζω αυτό τον έκανε να κοιμάται ακόμη καλύτερα. Όταν ξυπνούσε μάλιστα, δεν έκλαιγε, αλλά προσπαθούσε να συγκεντρωθεί στους θορύβους που άκουγε από εμένα ( το γλυκό μου!). Από την αρχή, δεν ήθελα να τον μάθω να κοιμάται αγκαλιά, ακριβώς για να μην έχουμε θέματα ύπνου αργότερα.


    twmWp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλα τα λες Zerberini μου μα εχω απογοητευτει τοσο πολυ που τα βπελω ολα μαυρα!

    Ειναι 2 μερες τωρα δε που ουτεμπρουμητα δεν κοιμαται μεσα στη μερα!!!! Μονο αγκαλια!

    Με αποτελεσμα επειδη δεν μπορω να την κραταω συνεχεια κ την βαζω στο κρεβατακι της κ ξυπναει να εχει κοιμηθει το μωρο μεσα στη μερα μονο 1,5 με 2 ωρες!!!!!

    Κ τη νυχτα πια κατακοπη κοιμαται... τι να πω δεν ξερω... ουτε στον πατερα της δεν κοιμαται πια! Ας επλισουμε να περναει απλα μια φαση κ να περασει... σας ευχαριστω παντως ολες που μπαινετε στον κοπο να μου απαντατε!


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλα τα λες Zerberini μου μα εχω απογοητευτει τοσο πολυ που τα βπελω ολα μαυρα!

    Ειναι 2 μερες τωρα δε που ουτεμπρουμητα δεν κοιμαται μεσα στη μερα!!!! Μονο αγκαλια!

    Με αποτελεσμα επειδη δεν μπορω να την κραταω συνεχεια κ την βαζω στο κρεβατακι της κ ξυπναει να εχει κοιμηθει το μωρο μεσα στη μερα μονο 1,5 με 2 ωρες!!!!!

    Κ τη νυχτα πια κατακοπη κοιμαται... τι να πω δεν ξερω... ουτε στον πατερα της δεν κοιμαται πια! Ας επλισουμε να περναει απλα μια φαση κ να περασει... σας ευχαριστω παντως ολες που μπαινετε στον κοπο να μου απαντατε!

     

    Μην απογοητευεσαι!Ετσι θα ειναι.Μια θα φτιαχνει προγραμμα την αλλη θα χαλαει ειτε λογω αλματος αναπτυξης,ειτε λογω δοντιων ή ανησυχιας.Μπορει να διανυει αλμα γι αυτο να θελει πολυ αγκαλια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μην απογοητευεσαι!Ετσι θα ειναι.Μια θα φτιαχνει προγραμμα την αλλη θα χαλαει ειτε λογω αλματος αναπτυξης,ειτε λογω δοντιων ή ανησυχιας.Μπορει να διανυει αλμα γι αυτο να θελει πολυ αγκαλια.

     

    η αληθεια ειναι οτι διανυει την 12η εβδομαδα που λενε οτι περναει αλμα...

    ναι αλλα πως? θα σταματησει ετσι απλα μονη της να θελει ολο αγκαλια κ θα κοιμαται?

    ή θα συνηθισει κ παει, καηκα!?


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    η αληθεια ειναι οτι διανυει την 12η εβδομαδα που λενε οτι περναει αλμα...

    ναι αλλα πως? θα σταματησει ετσι απλα μονη της να θελει ολο αγκαλια κ θα κοιμαται?

    ή θα συνηθισει κ παει, καηκα!?

     

    Το άλμα κρατάει από 2-3 μέρες μέχρι και μια βδομάδα.Μετά πιθανόν θα παρατηρήσεις οτι η μικρή κάθεται περισσότερο μόνη της ή κοιμάται πιο εύκολα κτλ.Μη βάζεις μέσα στο μυαλό σου το οτι θα συνηθίσει.Απλά επειδή κατακλύζεται από τοσα συναισθηματα και καινούρια πράγματα γι αυτην θέλει να νιώθει ασφάλεια στην αγκαλιά σου.Μολις νιώσει την σιγουριά και κατακτησει τις νέες της δεξιότητες θα χαλαρώσει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    είχα και εγώ αυτό το σοβαρό πρόβλημα με το να κοιμάται η μικρή αγκαλιά και με το που την ακουμπούσα κάτω να ξυπνάει...

     

    Λοιπόν να σου εξηγήσω τι έγινε..Επειδή δεν άντεχα όλο αυτό και η μικρή εκνευριζόταν πήρα ένα μαρσιπο και την κοίμιζα πάνω μου όσο ήμουν αραχτή και εγώ στον καναπέ. Αυτό κράτησε μέχρι 5....?Πέρασε γρήγορα ο καιρός και δε με χάλασε και εμένα λίγο χουζούρεμα στον καναπέ, αλλά χωρίς να επιβαρύνω μέση και χέρια. Βέβαια άκουγα πολλά από ανθρώπους γύρω γύρω πως θα μάθει έτσι κτλ.....

     

    Μετά τους 5 μήνες που αρχίσανε και οι στερεές θεώρησα πως το μωράκι μου μεγάλωσε πιά για να κοιμάται πάνω μου, και έθεσα το θέμα στον παιδίατρο. Μου είπε να την κοιμίζω αγκαλίτσα, όταν την πάρει ο ύπνος να ξαπλώνουμε μαζί στο κρεβάτι και σιγά σιγά να φεύγω. Να την μεταφέρω στην κούνια της μετά απο 5 λεπτά. Στην κόρη μου τα 5 λεπτά δεν ήταν αρκετά γιατί δεν έπεφτε τόσο γρήγορα σε βαθύ ύπνο, επομένως την περιμέναμε 13 λεπτά με το ρολόι:P:p. Αυτή η πρακτική/τελετουργία ισχύει μέχρι σήμερα που είναι 16 μηνών.

     

    Η μετάβαση από το μάρσιπο στη συμβουλή του παιδιάτρου έγινε πολύ άνετα, και η κόρη μου δεν αναζητάει την αγκαλιά σχεδόν ποτέ. Το μάρσιπο το χρησιμοποιήσαμε για βόλτες κτλ. μέχρι τους 8 μήνες, μετά δε βολευόμασταν.


    d8gLp3.png

     

    iXW1p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Παρηγορη η περιπτωση σου Psi. Ευχομαι να καταφερω καποια στιγμη κ εγω να την νανουριζω κ να συνεχιζει τον υπνο της στο κρεβατακι της!

    Μεταξυ μας κοριτσια κ ςςςς μην μας ακουσει η πονηρη, εδω κ μιση ωρα κοιμαται στο κρεβατακι της μπρουμητα φυσικα κ με ενα αρκουδακι που το ειχα ολη μερα αγκαλια μου για να παρει τη μυρωδια μου... για να δουμε!!!


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπέρα κι απο μένα. Η δική μου γνώμη είναι να τη σταματήσεις απο το ρηλάξ όσο είναι καιρός. Σε λίγους μήνες θα μάθει να γύρνάει. Θα θέλει να γυρνάει και στον ύπνο της και δεν θα βολεύεται με αποτέλεσμα να σου ξυπνάει. Το έχω πάθει εγω με τον γίο μου ο οποίος είναι 11 μηνών πλέον και τον κοιμίζω στο καρότσι και αμέσως μόλις τον πάρει ο ύπνος τον βάζω στην κούνια. Φάντάσου και στο ριλάξ που είναι και πιο στενο και πιο επικίνδυνο για να κοιμάται εκεί. Όσον αφορά να την κοιμίζεις αγκαλιά δεν ξέρω κατα πόσο θα σε βολέψει, ειδικά όταν θα φτάσει τα 10 κιλά. Εγώ στην αρχη αγκαλίτσα τον κοίμιζα ώσπου βάρυνε και δεν μπορούσα άλλο. Σε πάνικό βρίσκομαι κι εγώ γιατί σκέφτομαι πωσ σε λίγο χρονίζει γίνεται σιγά σιγά ολόκληρο παιδί και ακόμα τον κοιμίζω με το καρότσι. Μου έχουν πεί και εμένα για κάτι μεθόδους αλλά όπως λες και εσύ δεν μου ταιρίαζουν. Δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά με το θέμα του ύπνου.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    οχι ενταξει, στο ρηλαξακι της εχει κοιμηθει 4-5 φορες απο την πολυ νυστα πιστευω, δεν το χουμε κανει συνηθειο... στο καροτσι αν την κοιμισω κ επιχειρησω να τη μεταφερω, ειμαι σιγουρη οτι θα ξυπνησει η αλαφροΐσκιωτη!!!! οσο για το βαρος ηδη μου πεφτουν τα χερια! 2,5 μηνων κ ειναι 6,5 κιλα!!! θα μαρτυρησω!!!


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Χριστε μου !!!

    2 μερες τωρα δεν πιανει ουτε το μπρουμητα!

    Σχεδον μονο το βραδυ κοιμαται! Κ τη μερα στην αγκαλια μου κανενα 20λεπτο + 5 λεπτα αφου την ακουμπησω στο κρεβατι της!!!!

    ΤΙ ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ ΠΙΑ???


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    δοκιμασε να την βαλεις σε sling η meitai κ θα κοιμαται ενω κανεις τις δουλειες σου!

     

     

    αν σου πω οτι το δοκιμασα κ δεν επιασε...?

    ισως δεν επεμεινα κ πολυ...? θα ξαναδοκιμασω.

    παντως το παιδι εχει γινει νευρικο απο την αϋπνια.

    δεν παιρνει κ τη ρημαδα την πιπιλα να την νανουριζει!

    ειπαμε, αγκαλια κ παλι αγκαλια...


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γιατι δε θες το ρηλαξ??εγω ειχα ενα της φισερ νομιζω με δονηση κ με εσωσε κ με τα δυο μου μωρα! ειδικα ο μεγαλος που ειχε κ κολικους κ ενα σωρο νευρα κοιμοταν στο ρηλαξ μεχρι 18 μηνων..(βασικα απο τον χρονο κ επειτα τον κοιμιζα εκει κ μετα τον μεςτεφερα σε παρκο ή κρεβατι)οσο γισ την πιπιλα κ εμενα ο 2ος δεν την ηθελε καθολου κ παρολο που θηλαζε αποκλειστικα το παλεψα να του την μαθω κ ηρεμησα!!ειδικα το βραδυ ειχε το στηθος πιπιλα κ με κουραζε πολυ..αν της την δινεις θα την συνηθισει.


    " Ήρθες εσύ κι η νύχτα γέμισε φως" 30.10.10-23.10.12

    Μ+Γ 09.09.02

    N9tLp2.pngikF4p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    γιατι δε θες το ρηλαξ??εγω ειχα ενα της φισερ νομιζω με δονηση κ με εσωσε κ με τα δυο μου μωρα! ειδικα ο μεγαλος που ειχε κ κολικους κ ενα σωρο νευρα κοιμοταν στο ρηλαξ μεχρι 18 μηνων..(βασικα απο τον χρονο κ επειτα τον κοιμιζα εκει κ μετα τον μεςτεφερα σε παρκο ή κρεβατι)οσο γισ την πιπιλα κ εμενα ο 2ος δεν την ηθελε καθολου κ παρολο που θηλαζε αποκλειστικα το παλεψα να του την μαθω κ ηρεμησα!!ειδικα το βραδυ ειχε το στηθος πιπιλα κ με κουραζε πολυ..αν της την δινεις θα την συνηθισει.

     

     

    στο ρηλαξ ετυχε να κοιμηθει μερικες φορες μονο.

    εχω κ εγω μια κουνια της φισερ αλλα ουτε να τη δει δεν θελει η ατιμη!

    πρεπει να παλεψω την πιπιλα....


    veMDp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Το ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι :) αλλά εμάς μας έσωσαν τα εξής δύο προϊόντα: http://www.amazon.co.uk/Miracle-Blanket-Swaddling-poppers-scratch/dp/B0013T1M04/ref=sr_1_1?ie=UTF8&qid=1382711510&sr=8-1&keywords=miracle+blanket

    Για φάσκιωμα, ναι φάσκιωμα, λειτουργεί μαγικά γιατί δεν τρομάζουν από τα χέρια τους που κουνιούνται και άρα τα ξυπνάνε, ΠΡΟΣΟΧΗ το φάσκιωμα επιτρέπεται μόνο μέχρι να αρχίσουν τα μωρά να γυρνάνε μόνα τους στο κρεβάτι [εμάς άργησε ευτυχώς!]

    Δεύτερο μαγικό προϊόν : http://www.amazon.co.uk/BABYBJ%C3%96RN-Babysitter-Balance-Silver-Cotton/dp/B001ET6P7I/ref=sr_1_1?s=baby&ie=UTF8&qid=1382711999&sr=1-1&keywords=baby+bjorn+balance+bouncer

    Ειλικρινά, μαγικό... το τι ύπνους έχει ρίξει εκεί μέσα η Ευγενίτσα δεν περιγράφεται....

     

    Βέβαια ήταν και "εύκολο" μωράκι, τώρα το δεύτερο που περιμένω ελπίζω να μην με διαψεύσει γιατί πολύ εξυπνη το παίζω στο θέμα του ύπνου και το σύμπαν θα με εκδικηθεί :-P

     

    Πάντως σύμφωνα με τα όσα έχω διαβάσει [και το έχω ψάξει αρκετά γιατί ως μαμά μιας κάποιας *γκουχ* ηλικίας, δεν έχω τις αντοχές που έχετε εσείς οι μικρομάνες] είναι 2-3 βασικά πραγματάκια που πρέπει να προσέξει κανείς στα μικρά μωράκια.

     

    Το ΠΛΕΟΝ σημαντικό είναι να μην μπαίνουν στη φάση overtired δηλαδή υπερένταση, συστήνεται ο πρώτος υπνάκος της μέρας να είναι μιάμιση ώρα μετά το πρωϊνό ξύπνημα [ναι κι όμως!] όπως επίσης και το διάστημα ανάμεσα στους πρωϊνούς ύπνους να είναι το ΠΟΛΥ 3 ώρες.

     

    Εννοείται ότι προσέχουμε σε τι "εθίζουμε" τα μωρά σε σχέση με την ώρα που τα παίρνει ο ύπνος [κούνημα? Τζιζ, αγκαλιά? Τζιζ, παρουσία γονιού? Τζιζ κ.ο.κ.]

     

    Ελπίζω κάποια κάπου κάποτε να βοηθηθεί από τα αποστάγματα σοφίας μου :)

     

    ...και ελπίζω διπλά να πιάσουν και στο δεύτερο μωρό μου!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν! 

    • Similar Content

      • Από poulxeria,
        Σχετικά με το θεμα που μας καίει, επειδή το ίντερνετ είναι φίλος μας και για όσες δεν έχετε χρόνο να ψάξετε, ακολουθούν ενδεικτικά διαστήματα αφύπνισης και στις παρενθέσεις αριθμός ημερήσιων ύπνων ανά ηλικία:
        Κάτω των 2 μηνών: 45-60 λεπτά (4 ή περισσότεροι ημερήσιοι ύπνοι, βραδινός ύπνος 1 ώρα περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        3 μηνών: 1,5 ώρα (4 ημερήσιοι ύπνοι, βραδινός ύπνος 1,5 ώρα περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        4 μηνών: 1,75-2 ώρες (3 ή 4 ημερήσιοι ύπνοι, βραδινός ύπνος 2-2,5 ώρες περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        5 μηνών: 2 ώρες (3 ημερήσιοι ύπνοι, βραδινός ύπνος 2-2,5 ώρες περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        6 μηνών: 2,5 ώρες (3 ημερήσιοι ύπνοι, βραδινός ύπνος 2-2,5 ώρες περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        7 μηνών: 2,75 ώρες (3 ημερήσιοι ύπνοι, βραδινός ύπνος 2,5 ώρες περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        8/9 μηνών: 3 ώρες (2 ημερήσιοι ύπνοι, βραδινός ύπνος 3-3,5 ώρες περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        10-18 μηνών (όταν κάνουν 2 ύπνους): 3-4 ώρες (2 ημερήσιοι ύπνοι, βραδινός ύπνος 3,5-4 ώρες περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        13-18 μηνών (όταν κάνουν 1 ύπνο): βραδινός ύπνος 4,5-5 ώρες περίπου από τη λήξη του τελευταίου ημερήσιου ύπνου)
        19 μηνών-3/4 ετών: Περίπου όμοια με το παραπάνω, σταδιακά όμως αυξάνονται οι ώρες αφύπνισης
        Όταν το παιδί κάνει μετάβαση από 4 σε 3 σε 2 σε 1 σε 0 ύπνους, για κάποιο διάστημα το βάζουμε για ύπνο νωρίτερα έως και αρκετά νωρίτερα μέχρι να συνηθίσει στα νέα δεδομένα και αυτό το κάνουμε για να αποφύγουμε την υπερβολική κόπωση που έχει ως αποτέλεσμα κακούς ύπνους, τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα. Ομοίως αν ένα βράδυ δεν έχει κοιμηθεί καλά ή ο υπνάκος του είναι μικρής διάρκειας καλό είναι το βράδυ να κοιμάται νωρίτερα.
         
        Καλές ώρες για βραδινό ύπνο θεωρούνται μεταξύ 18.30-20.30. Αν το παιδί σας τα καταφέρνει μια χαρά και αργότερα (κοιμάται ΚΑΙ ξυπνάει αργά και συμπληρώνει τουλάχιστον 10ώρες ύπνου), τότε μάλλον δε χρειάζεται να αλλάξετε κάτι. Τα πολύ μωρά (κάτω των 2 μηνών) ίσως να κοιμούνται 21.00-21.30, μη σας απασχολεί σε αυτή τη φάση, μπορείτε να το βάλετε σε ένα υποτυπώδες πρόγραμμα όταν αραιώσουν λίγο τα ταΐσματα.
         
        Όποιο κορίτσι θέλει κάτι να συμπληρώσει σε πρακτική συμβουλή ή θέλει κατι να παρατηρήσει, please do! Θα' ταν χρήσιμο να υπάρχουν κάποια πράγματα συμμαζεμένα σε ένα thread ώστε εύκολα να βρίσκουν οι μαμάδες αυτό που ψάχνουν.
         
        ΥΓ: Εννοείται πως οι πηγές για τα παραπάνω είναι όλες ιντερνετικές, όπως τα περισσότερα που διαβάζουμε, ωστόσο πιστεύω ότι τα παραπάνω guidelines είναι ένας καλός μπούσουλας όταν δεν έχουμε ιδέα τι πρέπει να κάνουμε.
      • Από ελισσαβετ,
        ..ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΝΑ...
        Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ 3 ΜΗΝΩΝ... ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ 5 ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ....ΔΗΛΑΔΗ ΤΗ ΘΗΛΑΖΩ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΙΣ 10π.μ ΜΕΤΑ 14.00μ.μ ΜΕΤΑ 18.00.μ.μ ΜΕΤΑ ΚΑΤΑ ΤΙΣ 10.ΟΟ ΚΑΙ ΞΥΠΝΑΕΙ ΚΑΤΑ ΤΙΣ 3-4.00 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΞΑΝΑΤΡΩΕΙ..ΜΕΤΑ ΠΑΛΙ ΚΑΤΑ ΤΙΣ 10.00 ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΙ ΠΑΕΙ ΛΕΓΟΝΤΑΣ...
        ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΠΟΤΕ ΘΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ ΣΕΡΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 10.00 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΕΩΣ ΤΙΣ 7-8.00 ΤΟ ΠΡΩΙ, ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΝΑ ΤΗς ΔΙΝΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΗΣ ΓΕΥΜΑ.....ΟΧΙ ΟΤΙ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΠΟΥ ΞΥΠΝΑΩ ΕΓΩ ...ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΜΗΝ ΤΗΣ ΓΙΝΕΙ ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΞΥΠΝΑΕΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΓΙΑΤΙ ΕΧΕΙ ΓΑΛΑ ΚΑΙ ΜΑΜΑ....
        ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΑΣ...
      • Από nadiat,
        Πιάσαν οι ζέστες και έχω ένα μωρό 4 μηνών. Αναρωτιέμαι μήπως να βάλουμε air condition στην κρεβατοκάμαρα ή ανεμιστήρα οροφής; Κάνει ή είναι επικίνδυνο;
        Από την άλλη να το αφήνω να σκάει τις νύχτες και να φαγουρίζεται-έχει δερματίτιδα- μου φαίνεται σκληρό.....
      • Από Αννα Σ,
        Καλησπέρα!
        Είναι καινούρια στο forum,οπότε συγχωρήστε με αν έχει μπει παρόμοιο θέμα και δεν το βρήκα.
        Έχω μια μικρούλα 2 μηνών. Θηλαζουμε, μετά από πολύ κόπο και προσπάθεια, μιας και ήταν πρόωρη και ο θηλασμός πήγε πίσω λόγω του ότι έπρεπε να της δίνουμε συμπλήρωμα για να πάρει βαρος...Τελικά τα καταφέραμε και θηλαζουμε αποκλειστικά. 
         
        Το προβλημα είναι ότι σε 2 μήνες πρέπει να γυρίσω στη δουλειά και η μικρή αποκοιμιεται μόνο στο στήθος. Έχει προσπαθήσει η μαμά μου, που την γνωρίζει, να την κοιμίσει στην αγκαλιά της, αφού την ταΐσε καλά με το μπιμπερό (με αντλημενο γαλα) και έκλαιγε σπαρακτικά.  Δεν αντεχω να τη βλέπω να κλαίει, την παιρνω,την βαζω στο στήθος και κοιμαται απευθείας. 
        Πιπίλα δεν παίρνει...Στο καρότσι επίσης κλαίει πολύ και το κούνημα δεν πιάνει ακόμα και από κοντινό της πρόσωπο. Μόνο στο στήθος και είτε πάνω μου, είτε δίπλα μου όπου ξυπνάει συχνά και αν δεν είμαι δίπλα της κλαίει.
         
        Δεν ξέρω τι να κάνω...Αφού δεν κοιμαται στη μαμά μου και μεσα ατο σπιτι, τι θα γίνει που θα χρειαστεί να την πάω στον παιδικό σταθμό?
        Η μητέρα μου μένει σε άλλη πόλη και δεν μπορεί να μείνει πολύ και δεν έχω κανέναν άλλο.  
        Υπάρχει τρόπος να προσαρμοστεί τόσο μικρό μωράκι χωρίς να κλαίει ατελείωτα?
        Μου έρχεται να κλαίω και μόνο που το σκέφτομαι....
      • Από Mama_Anesti_,
        Άνοιξα το θέμα αυτό μιας και όσο εψαξα δεν βρήκα κάποιο άλλο σχετικό με την περίπτωση μου.
         
        Ο γιος μου, 14 μηνών, αφού ξυπνά το πρωί στις 8 θηλάζει. Κατά τις 9 δίνω συνήθως το πρωινό του. Στις 12 τρώει δεκατιανο. Μετά κοιμάται κατά τις 2 θηλαζοντας. Έπειτα από μια μιση-δύο ώρες ξυπνά και στο μισαωρο τρώει μεσημεριανο.
         
         
        Μου συνεστησαν να τον ταιζω πριν τον μεσημεριανό ύπνο αλλά όσες φορές το έχω κάνει, δεν μπορώ να τον κοιμησω με τίποτα μετά. Δεν πιάνει στήθος και αναγκάζομαι να τον πηγαίνω βόλτα με το μάρσιπο για να κοιμηθεί μετά από πολλά. 
         
        Εσείς ποτέ δίνετε μεσημεριανό και ποτέ κοιμιζετε τα μωρά σας? Είναι λάθος η τακτική μου? 
      • Από Ε.Α. Βερυκοκάκης,
        Θα αναφέρω μερικά πράγματα για την εξέταση του νεογέννητου από Παιδοορθοπαιδικό, μία εξέταση τόσο απαραίτητη , που όμως οι γονείς την αγνοούν και τα μαιευτήρια την αμελούν.
         
            Γίνεται στην Ελλάδα συστηματικά προληπτικός ορθοπαιδικός έλεγχος στα νεογέννητα;
        Η απάντηση μετά λυπης είναι όχι. Δεν έχουμε καταφέρει σαν ορθοπαιδική κοινότητα να πείσουμε και το κράτος και τα μαιευτήρια για την αναγκαιότητά της. Ο έλεγχος έχει αφεθεί στα χέρια των παιδιάτρων ,των νεογνολόγων, οι οποίοι δεν ξέρουν και δεν είναι υποχρεωμένοι να ξέρουν το φάσμα των ορθοπαιδικών παθήσεων που μπορεί να έχει ένα νεογνό. Το αποτέλεσμα είναι να γεννιούνται παιδιά χωρίς να έχουν περάσει από αυτό που λέμε screening δηλ. προληπτικό ορθοπαιδικό έλεγχο, κάτι που θεωρείται δεδομένο βέβαια σε όλες τις προηγμένες ιατρικά χώρες.
            Τι περιλαμβάνει ο έλεγχος:
        Παλαιότερα που ξεγεννούσε τα παιδιά η μαμή, έλεγε πως αν το παιδί έχει 10 δάκτυλα στα χέρια, 10 δάκτυλα στα πόδια είναι εντάξει. Σήμερα έχουμε προχωρήσει πολύ σε σχέση με αυτό. Η ορθοπαιδική επιστήμη στοχεύει στο να εξασφαλίσει την υγεία και την ευεξία του μυοσκελετικού συστήματος και αυτό ακριβώς εξετάζουμε στο νεογνό. Κάθε οστό και κάθε άρθρωση του νεογνού ελέγχεται εξονυχιστικά. Ψάχνουμε για παραμορφώσεις των οστών , για εξογκώματα, για οστικά ελλείματα , για μειωμένη κινητικότητα των αρθρώσεων. Γενικά αναζητούμε οτιδήποτε παρεκλίνει του φυσιολογικού, οτιδήποτε στο σκελετό δεν λειτουργεί σωστά.
            Πότε πρέπει χρονικά να γίνεται ο έλεγχος;
        Ο έλεγχος πρέπει να πραγματοπιείται με το που θα γεννηθεί το μωρό, εντός της πρώτης εβδομάδος από τη γέννηση του μωρού.
            Χρειάζονται κάποιες συμπληρωματικές εξετάσεις προκειμένου να είναι πλήρης η ορθοπαιδική εξέταση του νεογέννητου;
        Ενδεχομένως να χρειαστεί κάποιος υπέρηχος ή κάποια ακτινογραφία. Όμως πάντα στην ιατρική το Α και το Ω είναι η κλινική εξέταση και σε αυτό βασιζόμαστε. Οι συμπληρωματικές εξετάσεις είναι απλά για επιβεβαίωση ή για ποσοτικοποίηση του προβλήματος.

            Ποιες ορθοπαιδικές παθήσεις μπορεί να έχει ένα νεογνό;
        Είναι πληθώρα παθήσεων και θα χρειαζόμουν , χωρίς υπερβολή 100 σελίδες για να τις αναφέρω όλες.
        Εν συντομία να πω ξεκινώντας από τη σπονδυλική στήλη η νεογνική κύφωση και η σκολίωση. Εν αντιθέσει με το τί πιστεύει ο πολύς κόσμος, η σκολίωση μπορεί να εμφανιστεί από γεννήσεως. Έχουμε βρει και θεραπεύσει βρεφικές σκολιώσεις με άριστα αποτελέσματα.
        Ακόμα μπορεί το νεογνό να έχει διαταραχές των άνω άκρων όπως πολυδακτυλία (παραπάνω δάκτυλα) ή συνδακτυλία (ενωμένα δάκτυλα). Επίσης συνοστεώσεις δηλ. οστά που είναι ενωμένα αντί να είναι χωριστά.
        Στα κάτω άκρα αναζητούμε διαταραχές του άκρου ποδός. Αν το ποδαράκι του μωρού κοιτάζει προς τα μέσα, κοιτάζει προς τα έξω , προς τα κάτω, αυτό μπορεί να υποκρύπτει μια σοβαρή κατάσταση. Η γιαγιά μπορεί να πει ότι το ποδαράκι του μωρού μοιάζει με του μπαμπά ή της μαμάς στην αντίστοιχη ηλικία , και βέβαια η κληρονομικότητα παίζει μεγάλο ρόλο, δεν μπορούμε να τα αποδίδουμε όλα στην κληρονομικότητα. Μπορεί να υποβόσκει μια πάθηση σοβαρή , που να επιδέχεται θεραπείας.
        Η ραιβοϊπποποδία , συχνότερη στα αγόρια, είναι μια πάθηση που μέχρι προσφάτως αντιμετωπιζόταν με μεγάλα χειρουργεία , ανοίγαμε το παιδικό ποδαράκι σαν τριαντάφυλλο για να το διορθώσουμε. Σημερά ,εαν διαγνωσθεί εγκαίρως , την αντιμετωπίζουμε αμέσως μόλις γεννηθεί το παιδί, με εφαρμογή διορθωτικών γύψων και έχουμε καλύτερα αποτελέσματα εν συγκρίσει με τα βάρβαρα, επιτρέψτε μου να πω, χειρουργεία του παρελθόντος.
        Η δυσπλασία του ισχίου , πάθηση ιδιαίτερα συχνή στον Ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα στα κορίτσια και σε νεογνά που έχουν γεννηθεί με ισχιακή προβολή. Πρόκειται για μια ανωριμότητα της άρθρωσης του ισχίου, με αποτέλεσμα να μην είναι σταθερή , να εξαρθρώνεται και να μην παρέχει στήριξη για την ορθοστάτηση και τη βάδιση. Εδώ με εφαρμογή ενός απλού κηδεμόνα η πάθηση διορθώνεται στην βρεφική ηλικία και αποφεύγουμε τα προβλήματα που προκύπτουν στην ενήλικο ζωή με αρθρίτιδες,  δυσκολία στη βάδιση ακόμα και διαταραχές στην σεξουαλική ζωή του ενήλικα. Ειδάλλως θα χρειαστούν μεγάλα τραυματικά χειρουργεία ανακατασκευής , με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
            Υπάρχουν τραυματισμοί του σκελετού κατά τον τοκετό;
        Βεβαίως. Τα μαιευτικά κατάγματα είναι άλλο ένα μεγάλο κεφάλαιο που απασχολεί εμάς τους παιδοορθοπαιδικούς. Κατά τον τοκετό καθώς το νεογνό περνά μέσα από το γεννητικό κανάλι, μπορεί να υποστεί κάποιο τραυματισμό που να οδηγήσει σε κάταγμα. Εδώ υπάρχει το ιατρικό ζήτημα της σωστής πώρωσης του κατάγματος. Η επουλωτική ικανότητα των οστών στα νεογνά είναι πολύ μεγάλη , όπως χαρακτηριστικά λέμε στα νεογνά το εργοστάσιο που φτιάχνει τα οστά είναι ακόμα ανοιχτό , συνεπώς μια έγκαιρη διάγνωση του κατάγματος οδηγεί σε άριστο αποτέλεσμα.

            Ποια η συχνότητα των παθήσεων αυτών για να καταλάβει ο αναγνώστης;
        Έχει υπολογιστεί ότι τι 6% των νεογνών εμφανίζει κάποια ανωμαλία του μυοσκελετικού συστήματος. Μέχρι και το 20% των θανάτων στην περιγεννητική περίοδο ,δηλ. κατά τον τοκετό ή λίγο μετά , αποδίδονται σε παθήσεις που σχετίζονται με το σκελετό. Ενδεικτικά να πούμε ότι η συγγενής ραιβοϊπποποδία απαντάται σε 1 ανά 1000 γεννήσεις, συχνότερη στα αγόρια. Η αναπτυξιακή δυσπλασία του ισχίου το ίδιο, αλλά η πιθανότητα αυξάνει αν είναι κορίτσι ή ισχιακή προβολή. Προφανώς αυτά τα ποσοστά αυξάνονται κατά πολύ εάν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, εάν δηλ. η μαμά, ο μπαμπάς ή κάποιος άλλος στην οικογένεια είχε από γεννήσεως ορθοπαιδικό πρόβλημα. Ομοίως η πιθανότητα ορθοπαιδικού προβλήματος αυξάνει εάν συνυπάρχει άλλο πρόβλημα υγείας του νεογνού, για παράδειγμα εάν το νεογνό έχε εκ γενετής πρόβλημα με την καρδιά, οι γονείς οφείλουν να είναι ευαισθητοποιημένοι να ζητήσουν ορθοπαιδικό  έλεγχο διότι μπορεί να υποκρύπτεται και πρόβλημα μυοσκελετικό. Αυτό είναι ιδιαίτερα έκδηλο σε παιδιά που γεννιούνται με κάποιο σύνδρομο. Εδώ η ορθοπαιδική εξέταση είναι επιβεβλημένη, διότι τα σύνδρομα κατά κανόνα επηρεάζουν την ανάπτυξη του σκελετού.

            Γιατί είναι σημαντική η πρόληψη και ποιες οι συνέπειες αν δεν γίνει.
        Η πρόληψη στην ιατρική είναι πάντα καλύτερη της θεραπείας αυτό είναι αυταπόδεικτο. Συγκεκριμένα στο ορθοπαιδικό κομμάτι μπορούμε να πούμε πως στο νεογνό οι ανατομικές δομές είναι ακόμα εύπλαστες, τα οστά είναι σε μεγάλο βαθμό χόνδρινα, οι μύες είναι πιο ελαστικοί. Είναι πολύ ευκολότερο συνεπώς να διορθωθεί μια παραμόρφωση στη νεογνική ηλικία παρά όταν το παιδί μεγαλώσει. 
        Αν μια ορθοπαιδική πάθηση περάσει αδιάγνωστη σε νεογνική ηλικία οι συνέπειες μπορεί να είναι ολέθριες .Συχνά απαιτούνται μεγάλα τραυματικά χειρουργεία για να αντιμετωπιστεί μια παραμόρφωση που θα μπορούσε να διορθωθεί με απλά μέσα όπως κηδεμόνας ή ένας γύψος τους πρώτους μήνες της ζωής του βρέφους. Στη βρεφική ηλικία πολλές παραμορφώσεις διορθώνονται με απλές ασκησούλες που δείχνουμε στους γονείς και κάνουν. Επιδιώκουμε δηλαδή  να συμμετέχουν και οι γονείς στη θεραπευτική διαδικασία. Το χέρι του γονιού είναι καλύτερο από το χέρι του ιατρού. Έρχονται στο ιατρείο μου παιδιά με βλαισοπλατυποδίες ή ραιβοποδίες από γεννήσεως που παραμελήθηκαν και τώρα οι γονείς έχουν πολύ  πιο περιορισμένες θεραπευτικές επιλογές για τα παιδιά τους. Έρχονται παιδιά με συγγενείς βραχύνσεις μυών, με πιο κοντούς μυς δηλαδή, με στραβά ποδαράκια, με δυσπλασία ισχίων και συχνά η μόνη θεραπεία που απομένει στην προχωρημένη ηλικία που τα βλέπουμε είναι το χειρουργείο. Κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν κάποιος ορθοπαιδικός είχε εξετάσει και αντιμετωπίσει το πρόβλημα όταν παιδί ήταν ακόμα νεογέννητο.
        Καταλαβαίνετε βέβαια ποιο είναι το ψυχολογικό κόστος για το παιδί και την οικογένεια που καλούνται να θεραπεύσουν κάτι με καθυστέρηση ετών . Επιπλέον υπάρχει και η οικονομική επιβάρυνση για τον ασθενή και για τα ασφαλιστικά ταμεία .Συνεπώς η επίπτωση της μή πρόληψης εμφανίζεται σε πολλαπλά επίπεδα και πέφτει σαν βάρος στην κοινωνία και στην οικογένεια που είναι ο πυρήνας της κοινωνίας.
            Πονάει το νεογέννητο όταν το εξετάζετε; Διότι πολλές μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το μωρό να κλαίει.
        Όχι το μωρό δεν πονάει.Οι μαμάδες ανησυχούν όταν βλέπουν το νεογέννητό τους να κλαίει όταν το εξετάζουμε , αλλά  αυτό το κλάμα δεν είναι πόνος , είναι ενόχληση. Το μωρό δεν έχει άλλο τρόπο να το εκφράσει και το εκφράζει κλαίγοντας. Εξ'αλλου όλοι εμείς που ασχολούμαστε με παιδιά ακολουθούμε πρωτόκολλα κατά την εξέταση ώστε η   εξέταση να είναι και ασφαλής και αποτελεσματική.
            Τι  γίνεται μετά , πότε ξαναβλέπει το παιδί ο παιδοορθοπαιδικός;
        Μετά από την εξέταση που γίνεται στο μαιευτήριο, το επόμενο ραντεβού με τον παιδοορθοπαιδικό είναι όταν το παιδί κάθεται μόνο του, για να δούμε τη στάση του κορμού του. Στη συνέχεια το βλέπουμε σε ηλικία βάδισης ώστε να ελέγξουμε πως βαδίζει. Έπειτα από αυτό τα παιδιά πρέπει να εξετάζονται μία φορά το χρόνο προκειμένου να προλαμβάνουμε όλες αυτές τις παθήσεις που ονομάζουμε αναπτυξιακές, δηλ. που εμφανίζονται ή επιδεινώνονται όσο ο σκελετός αναπτύσσεται.
            Τα πρόωρα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να έχουν μια μυοσκελετική δυσμορφία;
        Όταν λέμε ότι το νεογνό είναι πρόωρο , σημαίνει πως δεν έχει προλάβει να ολοκληρώσει την ενδομήτριο ανάπτυξή του και αυτό περιλαμβάνει και την ανάπτυξη του μυοσκελετικού του συστήματος. Δεν αποτελεί έκπληξη λοιπόν ότι αυτά τα παιδιά εμφανίζουν σε μεγαλύτερη συχνότητα παραμορφώσεις του σκελετού, όσων αφορά την ανάπτυξη και την διαφοροποίησή του. Πολύ περισσότερο λοιπόν αυτά τα παιδιά θα πρέπει να τα εξετάσει ένας παιδοορθοπαιδικός με το που γεννιούνται, ώστε να είναι οι γονείς βέβαιοι πως όλα βαίνουν καλώς.
            Για τα παιδιά που δεν έχουν ελεγχθεί από παιδοορθοπαιδικό όταν γεννήθηκαν , πως θα καταλάβει η μαμα ότι κάτι δεν πάει καλά για να αναζητήσει συμβουλή;
        Η εμπειρία μου έχει δείξει ότι το μητρικό ένστικτο , και το πατρικό βέβαια –μην ξεχνάμε και τους πατεράδες- , είναι αλάθανστο. ΑΝ η μαμά υποπτεύεται ότι κάτι δεν πάει καλά, ε τότε κάτι υπάρχει. Αν το καλοκαίρι που το παιδί είναι με το μαγιουδάκι του, το δει η μαμά να γέρνει από τη μια πλευρά, αν στραβοπατά τα παπούτσια του, αν πονά σε κάποιο οστό ή σε κάποια άρθρωση οφείλει να αναζητήσει συμβουλή. Στην περίπτωση δε που το παιδί της δεν έχει εξεταστεί ποτέ από ορθοπαιδικό, η παραμικρή υποψία πρέπει να ελεγχθεί.

         
      • Από Rafaelaki89,
        Γεια σας. Ο μικρός μου είναι 11 μηνών εδώ και πολύ καιρό κοιμάται για βράδυ στις 7 η ώρα με αποτέλεσμα να ξυπνάει 5 το πρωί! Πως θα μπορούσα να του αλλάξω το προγραμμα και να κοιμάται γυρω στις 9; Να προσθέσω ότι μέσα στη μέρα κοιμάται ελάχιστα το πολύ 2ωρες συνολικά !