Mα, τί γονείς είμαστε τέλος πάντων????

[newbie G]

.... ή αυτή που θα πάει μαζί με το ζευγάρι να ακούσει την καρδούλα του μωρού

 

:shock::shock: Ε ΠΟΤΕ!!!!

 

Για τα φασολάκια που έγραψες, επίτρεψέ μου να διαφωνήσω. Η πεθερά που θα πεί στη νύφη αναλυτικά πώς να φτιάξει τα φασολάκια για να τα φάει ο γιος της, θα το κάνει μόνο και μόνο για να της την πει ότι εκείνη τα κάνει καλύτερα. ΄Ελεος πια! Ας μάθουν να δοκιμάζουν κι άλλα φαγητά οι κανακάρηδες εκτός απ' της μανούλας. Όταν τρώνε έξω δηλαδή τι κάνουν; Δίνουν συμβουλές και στον σεφ;

 

 

Σενάρια που αναφέρθηκαν παραπάνω και περιγράφουν την "καλή μανούλα" τα βλέπω καθημερινά στα σχολεία αλλά και στις φίλες μου και τα περισσότερα είναι εμετικά. Τώρα θα μου πείτε "μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλο λογο μην πεις" αλλά ειλικρινά δεν πιστεύω ότι θα κηνυγάω το παιδί μου στο διάλειμμα για να φάει την τυρόπιτα, ούτε καν στο σπίτι δεν θα το κηνυγάω να φάει. Αν δεν θέλει, ας κάτσει νηστικό κι όταν πεινάσει, θα φάει.

 

Και για να επανέλθουμε στο θέμα μας, ναι, πιστεύω ότι η ελληνίδα μάνα ήταν, είναι και θα είναι καταπιεστική (με ελάχιστες λαμπρές εξαιρέσεις) και καταπιέζει κάθε πρωτοβουλία και τάση του παιδιού για αυτονομία και ανεξαρτησία. Και ναι, βάζουμε το παιδί μας πάνω απ' όλα, θεωρούμε ότι είναι το κέντρο του κόσμου και μεταξύ άλλων είμαστε τόσο υπερπροστατευτικές που θεωρούμε ότι αν δεν πιει το νεράκι του την ώρα που βλέπει μια θεατρική παράσταση, θα πεθάνει από αφυδάτωση. Ελπίζω οι επόμενες γενιές μανάδων να είναι καλύτερες.

[patty_]

Πιστεύετε όμως ότι υπάρχει υστεροβουλία σε όλο αυτό? Δηλ. θα κάνω το παιδί μου ανίκανο για να το ελέγχω? Εγώ βρίσκω ίσως στο βάθος, μία τεράστια τρυφερότητα. Η μαμά που κουβαλάει μαζί της φαγητό μήπως και το παιδάκι της πεινάσει 'ξαφνικά', είναι η πεθερά που θα περιγράφει με λεπτομέρεια στη νύφη πώς ακριβώς τρώει τα φασολάκια ο γιος της (και θα την κάνει έξαλλη) ή αυτή που θα πάει μαζί με το ζευγάρι να ακούσει την καρδούλα του μωρού και θα περιμένει με κλάματα έξω από την αίθουσα τοκετού. Πάει το ένα χωρίς το άλλο?

Οι ψυχολόγοι λένε ότι αυτό δεν είναι αγάπη αλλά ενοχή. Εγώ, πέραν του γραφικού, βρίσκω και μία τρυφερότητα.

Για να μεταφέρω τα λόγια της μαμάς ενός σαραπεντάχρονου φίλου μου που ζει μαζί της: Εγώ είμαι μάνα, αυτός, ας ανοίξει την πόρτα και ας φύγει.....

 

Εγώ πιστεύω ότι είναι ενοχή, ανεκπλήρωτες επιθυμίες, κακές σχέσεις ή κενά στο γάμο ανάγκη επιβεβαίωσης και όχι τρυφερότητα, η τρυφερότητα για μένα εκφράζεται αλλιώς....γενικα σαν ανθρωπος πνιγομαι και νιωθω μεγαλο βαρος οταν σε δυσκολες στιγμες εχω πλαι μου αλλους, επισης ως μανα πολλες φορες σκεφτομαι μηπως πνιγω το παιδί μου ή το αντίθετο. Επίσης σχετικα με το παράδειγμα που ανέφερες, νομίζω καμία γιαγιά δεν εχει δουλεια μαζι με το ζευγαρι να ακουσει την καρδουλα του μωρου, αυτες ειναι στιγμες που ειναι του ζευγαριου μονο. Οι γονεις της μητερας μου της εδωσαν το σπιτι τους, το ανακαινίσαμε και μεναμε εκεί, οι παππούδες έχτισαν ένα μικρότερο σε παραδιπλανό οικόπεδο, θυμάμαι όταν ήθελαν κάτι (σπανια) ερχόντουσαν στην αυλή και δεν έμπαιναν ποτε μεσα, ουτε σε γιορτες, ζητημα να εχουν μπει δυο τρεις φορες μετα απο επιμονη των γονειών μου. παντα πηγαιναμε εμεις σ αυτους. Ηταν αγράμματοι, τέλειοι γονείς (το λενε ολα τα παιδια τους) και δυστηχως το παραδειγμά τους δεν το υιοθέτησαν τα παιδια τους (η μητερα μου) που θελει να τα ξερει ολα, κραταει μουτρα οταν δεν θελω να ερχεται να με βοηθησει κλπ. Αυτο δεν ειναι τρυφερότητα, αλλά ασκηση εξουσίας και ελλειψη διακριτικότητας.

[agentP]

θεωρούμε ότι είναι το κέντρο του κόσμου και μεταξύ άλλων είμαστε τόσο υπερπροστατευτικές που θεωρούμε ότι αν δεν πιει το νεράκι του την ώρα που βλέπει μια θεατρική παράσταση, θα πεθάνει από αφυδάτωση. Ελπίζω οι επόμενες γενιές μανάδων να είναι καλύτερες.

Προσωπικά μιλώντας, δεν είναι ότι φοβόμαστε μην πάθει αφυδάτωση, αλλά μη σηκώσει το θέατρο στο πόδι από τη γκρίνια του (κι αυτό θέμα κακών τρόπων είναι βέβαια). Όπως επίσης άμα θέλει τουαλέτα, μπορεί να του έχεις πει να πάει από το σπίτι, αλλά άμα χρειαστεί αναγκαστικά θα πας μαζί του...

Δεν πιστεύω ότι οι σημερινές μαμάδες είναι χειρότερες από την προηγούμενη γενιά. Πάντα υπήρχαν υπερπροστατευτικές μαμάδες κι άλλες που αφήναν χώρο. Θυμάμαι ένα δάσκαλο στο δημοτικό, που παραμέριζε όλα τα παιδάκια στο κυλικείο και ζητούσε "δύο τυρόπιτες ζεστές- ζεστές" για τα παιδάκια του που ήταν κι αυτά μαθητές του σχολείου κι ήταν ολοστρόγγυλα από το τάισμα...

Κατά τα λοιπά συμφωνώ με την kyra, αλλά, εγώ νιώθω ότι τα παιδιά μου δεν έχουν την αυτονομία που θα ήθελα να είχαν και γι αυτό φταίω εγώ η ίδια, αλλά και οι συνθήκες της ζωής μας, πολλές φορές, δεν μπορώ να τους αφήσω το χρόνο τους. Από την άλλη, η έλλειψη χρόνου λειτουργεί και ενθαρρυντικά, ο μεγάλος στίβει το απόγευμα πορτοκαλάδα και για τον εαυτό του και για το μικρό γιατί απηύδησε να με περιμένει να την κάνω.

[τον]

α,ωραια,πετυχα καλο θεμα κ μολις γυρισα απο το σχολειο οπου ειχα εφημερια..

σκηνικα απειρου κάλους..

-μαμα στα καγκελα να ταιζει φρουτοκρεμα(!!!) το 8χρονο κοριτσακι της

-μαμα στα καγκελα να ταιζει μπουκια μπουκια μια τυροπιτα στο 10 χρονο αγορακι της

-μαμα στα καγκελα να κραταει το παιδι της σε ολο το διαλειμμα κοντα της,για να μη χτυπησει

-μαμα στα καγκελα να μαλωνει τα αλλα παιδακια που πειραξαν το γιο της

-αγορακι δευτερας δημοτικου να γυρναει με κατεβασμενα παντελονια στο διαδρομο,γιατι δεν ηξερε να σκουπιστει απο τα κακα του

-μαμα να μου ζηταει να δινω ανα τεταρτο νερο στο παιδι της ,γιατι ξεχναει να πιει λεει

 

θελετε κ αλλα??αφηστε τα παιδια να ανασανουν κ να μπορεσουν να διαμορφωσουν χαρακτηρα!το δικο τους!νιωθουν ομορφα οταν καταφερνουν κατι,εστω κ απλο, μονα τους(εννοειται οτι δεν αναφερομαι σε καμια σας προσωπικα,τον πονο μου λεω κ εγω)

:lol::lol::lol::lol::lol::lol:

με εκανες και γελασα να σε καλα !!!

 

υπαρχουν πολλες τετοιες μανουλες ....οι οποιες μετα γινοντε πεθερουλες και οποια ή οποιος πειραξη το μονακριβω τους καηκε

 

τα παιδια μας πρεπει να μαθουν να ειναι ανεξατρητα για ναμπορουν να επιβιωσουν στον εξω κοσμο ............και ειμαι μια απο αυτε ςτις μανουλες

που τα παιδια μου μου ωριμαζουν και ανεξαρτητοποιουντε απο πολυ μικρα ....... αν και αυτο καποια στιγμη καποιοι το κατηγορουν ...........

[emmaki]

Προσωπικά μιλώντας, δεν είναι ότι φοβόμαστε μην πάθει αφυδάτωση, αλλά μη σηκώσει το θέατρο στο πόδι από τη γκρίνια του (κι αυτό θέμα κακών τρόπων είναι βέβαια). Όπως επίσης άμα θέλει τουαλέτα, μπορεί να του έχεις πει να πάει από το σπίτι, αλλά άμα χρειαστεί αναγκαστικά θα πας μαζί του...

 

 

Οι γονείς είναι αυτοί που θα μάθουν στα παιδιά τους ότι σε κάθε χώρο συμπεριφερόμαστε διαφορετικά.

Στο θέατρο δεν μιλάμε, δεν τρώμε, δεν βγάζουμε φωτογραφίες κλπ κλπ\

Στο μουσείο δεν τσιρίζουμε, δεν πιάνουμε τα εκθέματα....

Στν ταβέρνα δεν τσιροβολάμε και δεν ενοχλούμε αυτούς που είναι στα διπαλνά τραπέζια....

Στο σούπερ μάρκετ περιμένουμε στην ουρά για να πληρώσιουμε κλπ κλπ

 

Αλλά για να γίνουν αυτά, πρέπει πρώτα οι γονείς να τα τηρούνε....

Τα τηρούνε;

Πάντως σε όσα θέατρα έχω πάει πάντα θα χτυπήσουν 3-4 κινητά, θα ανοίξουν συσκευασίες με πατατάκια, κάποιοι θα αργήσουν να μπουν και θα σηκώνουν 10 άτομα μέχρι να ταχτοποιηθούν....

Στα μουσεία κάποιος θα πιάνει το άγαλμα για να το "χαϊδέψει"....

στο σούπερ μάρκετ κάποιος θα "κλέβει" σειρά μπαίνονατς από το πλάι ως πιο έξυπνος κλπ κλπ κλπ

[kyra]

Λοιπόν κορίτσια… εγώ είμαι από τις ετοιμοπόλεμες μαμάδες… που έχω τα πάντα μαζί μου…

 

Εγώ δεν είχα μαμά όταν την χρειαζόμουνα και ίσως μου βγαίνει μία υπερβολή… Αυτό που λες Kyra δεν το είχα σκεφτεί ποτέ… Μάλλον θα πρέπει να αρχίσω να τους αφήνω να κάνουν πράγματα μόνοι τους… Πάντως (για μένα μιλάω) το κάνω με τρυφερότητα αλλά αυτό που λένε οι ψυχολόγοι μπορεί να είναι και ενοχή (επειδή εγώ δεν είχα τρυφερότητα)

 

Με προβλημάτισες Kyra!!!!!!!

 

 

Λοιπόν, εγώ δεν ήμουν από τις 'ετοιμοπόλεμες' μαμάδες. Και αυτό, όταν έχεις μωρά είναι κακό. Και πάντα καμάρωνα αυτές που είχαν μαζί κάτι για να φάει, κάτι για να πιει, κάτι για να παίξει, μία αλλαξιά ρούχα κλπ κλπ. Και αυτό φυσικά είναι σωστό. Το ζήτημα είναι ΠΟΤΕ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΑΥΤΟ. Γιατί, αν εγώ ήμουν λάθος, όταν τα παιδιά ήταν 2 ετών, τώρα που είναι 5 -και κατάφεραν να επιβιώσουν:lol:- νομίζω ότι λάθος είναι το αντίθετο!

[mmaria]

ε νομιζω πως το εθεσε η emmaki μολις τωρα πολυ ευστοχα. δεν ειναι θεμα παιδιων και μαμαδων που θελουν να ελεγχουν τα παντα. ειναι θεμα τροπων και συμπεριφορας. βεβαια οτι κανουμε εμεις το διδασκουμε και στα παιδια μας.

και φυσικα ας μην κρυβομαστε πισω απο τα τεκνα μας για να κλεψουμε σειρα στο σουπερ μαρκετ, για να φαμε στο θεατρο και τετοια ωραια...

[kounelitsa]

Στο θέατρο δεν μιλάμε, δεν τρώμε, δεν βγάζουμε φωτογραφίες κλπ κλπ\

Στο μουσείο δεν τσιρίζουμε, δεν πιάνουμε τα εκθέματα....

Στν ταβέρνα δεν τσιροβολάμε και δεν ενοχλούμε αυτούς που είναι στα διπαλνά τραπέζια....

Στο σούπερ μάρκετ περιμένουμε στην ουρά για να πληρώσιουμε κλπ κλπ

 

Συγνώμη, μιλάμε για πραγματικά παιδιά?? Υπάρχει περίπτωση να πεις στο παιδί σου "Κοίτα περίμενουμε όλοι στη ουρά" και να κάτσει πανω από 5 λεπτά ακίνητο ή να μην κουνηθεί από τη θέση του στην ταβέρνα?? Κορίτσια αν συμβαίνουν αυτά, ε τότε έχετε παιδιά θαύματα!!:D:D

[mmaria]

Λοιπόν, εγώ δεν ήμουν από τις 'ετοιμοπόλεμες'

ε ουτε κι εγω ημουν ποτε ετοιμοπολεμη (εκτος απο μια αλλαξια οταν απομακρυνομασταν πολυ απο το σπιτι, δηλ εκδρομη)!

και προβλημα δεν ειχα γιατι αν το παιδι εχει ενα προγραμμα φαγητου και ξερεις ποτε το ταισες και ποτε θα πεινασει, βγαινεις βολτα και την καταλληλη ωρα.

βεβαια απεκτησα προβλημα οταν στην παιδικη χαρα ολες κουβαλουσαν ενα καρο πραγματα (μεχρι και κανονικο φαγητο ) γιατι μονο ετσι τρωνε τα παιδια τους, και φυσικα καποια στιγμη ε και το δικο μου, παιδακι ειναι ζηλευε... και μου την εσπαγε η ολη φαση!

[emmaki]

Συγνώμη, μιλάμε για πραγματικά παιδιά?? Υπάρχει περίπτωση να πεις στο παιδί σου "Κοίτα περίμενουμε όλοι στη ουρά" και να κάτσει πανω από 5 λεπτά ακίνητο ή να μην κουνηθεί από τη θέση του στην ταβέρνα?? Κορίτσια αν συμβαίνουν αυτά, ε τότε έχετε παιδιά θαύματα!!:D:D

 

Στην ταβέρνα όχι δεν μπροείς να πεις σε ένα παιδί να κάθεται ακίνητο. Αλλά μπορείς κάλλιστα να μην το αφήσεις να τρέχει ανάμεσα στα τραπέζια και να τσιρίζει ενοχλώντας τους άλλους θαμώνες. Μπορείς να του πεις να πάει σε μια γώνιά και να παίξει, να καθίσει σε ένα άδειο τραπέζι και να παίξει με αυτοκινητάκια ή να ζωγραφίσει (θα πρέπει να έχεις προνοήσει να τα φέρεις αυτά). Οι άλλοι δεν χρωστάνε τίποτα να έχουν παιδιά να τσιροβολάνε!

Όσο για την ουρά....Δεν θα κάτσει ακίνητο (και κανέις δεν λέει αυτό) αλλά ΑΝΕΤΑ μπορεί να περιμένει στην ουρά. Δεν θα πάθει τίποτα αν περιμένει!!!! Αλλιώς όταν πάει στο σχολείο πώς θα περιμένει τη σειρά του να πλύνει τα χέρια του ή να πάει τοαυλέτα ή να περάσει η δασκάλα να δει την εργασία του;

 

Και όχι. Αυτά δεν τα κάνουν τα "παιδιά θαύματα". Τα κάνουν τα παιδιά που έχουν εκπαιδευτεί από τους γονείς τους!

[mmaria]

Συγνώμη, μιλάμε για πραγματικά παιδιά?? Υπάρχει περίπτωση να πεις στο παιδί σου "Κοίτα περίμενουμε όλοι στη ουρά" και να κάτσει πανω από 5 λεπτά ακίνητο ή να μην κουνηθεί από τη θέση του στην ταβέρνα?? Κορίτσια αν συμβαίνουν αυτά, ε τότε έχετε παιδιά θαύματα!!:D:D

και βεβαια μιλαμε για πραγματικα παιδια! δεν θελω να μεινει ακινητο στην ουρα, αλλά να μπορει να περιφερεται με ασφαλεια γυρω μου και να μπορω εγω να περιμενω στην ουρα ηρεμα.

και στην ταβερνα θελω να μπορει να φαει σαν παιδακι και να μην ξεσηκωνουμε ολο τον κοσμο.

και φυσικα στα 4 δεν θα το παω με τις ωρες σε μουσειο, αλλά τολμω μια "συντομη" (ή οσο τραβηξει το παιδι) επισκεψη σε καποιο "εντυπωσιακο" για κεινον αξιοθεατο (ζωολογικος κηπος και τετοια).

[kyra]

ε ουτε κι εγω ημουν ποτε ετοιμοπολεμη (εκτος απο μια αλλαξια οταν απομακρυνομασταν πολυ απο το σπιτι, δηλ εκδρομη)!

και προβλημα δεν ειχα γιατι αν το παιδι εχει ενα προγραμμα φαγητου και ξερεις ποτε το ταισες και ποτε θα πεινασει, βγαινεις βολτα και την καταλληλη ωρα.

βεβαια απεκτησα προβλημα οταν στην παιδικη χαρα ολες κουβαλουσαν ενα καρο πραγματα (μεχρι και κανονικο φαγητο ) γιατι μονο ετσι τρωνε τα παιδια τους, και φυσικα καποια στιγμη ε και το δικο μου, παιδακι ειναι ζηλευε... και μου την εσπαγε η ολη φαση!

 

Αυτό θέλω να πω. Ότι τα παιδιά αναγκαστικά απέκτησαν πρόγραμμα, επειδή δεν τα είχαν όλα μπροστά τους. Άσε που θεωρούσα επικίνδυνο να τρώμε και να πίνουμε μέσα στο αυτοκίνητο, οπότε και στις εκδρομές, τρώγαμε όλοι μαζί κάτι, όταν ο οδηγός σταματούσε για ξεκούραση. Αυτό όμως δεν ήταν συνειδητό. Ήταν έτσι ο χαρακτήρας μας ως γονείς.

 

Τώρα τελευταία βέβαια με την κρίση, τους κουβαλάω νερό, γιατί δεν μπορώ να δίνω δύο ευρώ σε κάθε βόλτα για να τα ποτίσω......

[kounelitsa]

Στην ταβέρνα όχι δεν μπροείς να πεις σε ένα παιδί να κάθεται ακίνητο. Αλλά μπορείς κάλλιστα να μην το αφήσεις να τρέχει ανάμεσα στα τραπέζια και να τσιρίζει ενοχλώντας τους άλλους θαμώνες. Μπορείς να του πεις να πάει σε μια γώνιά και να παίξει, να καθίσει σε ένα άδειο τραπέζι και να παίξει με αυτοκινητάκια ή να ζωγραφίσει (θα πρέπει να έχεις προνοήσει να τα φέρεις αυτά). Οι άλλοι δεν χρωστάνε τίποτα να έχουν παιδιά να τσιροβολάνε!

Όσο για την ουρά....Δεν θα κάτσει ακίνητο (και κανέις δεν λέει αυτό) αλλά ΑΝΕΤΑ μπορεί να περιμένει στην ουρά. Δεν θα πάθει τίποτα αν περιμένει!!!! Αλλιώς όταν πάει στο σχολείο πώς θα περιμένει τη σειρά του να πλύνει τα χέρια του ή να πάει τοαυλέτα ή να περάσει η δασκάλα να δει την εργασία του;

 

Και όχι. Αυτά δεν τα κάνουν τα "παιδιά θαύματα". Τα κάνουν τα παιδιά που έχουν εκπαιδευτεί από τους γονείς τους!

 

Emmaki μου ποσα παιδάκια έχεις, αν επιτρέπεται?

[emmaki]

Emmaki μου ποσα παιδάκια έχεις, αν επιτρέπεται?

 

Παιδιά δικά μου δεν έχω.

Είμαι νηπιαγωγός.

βλέπω καθημερινά παιδιά στο κοινωνικό μου περιβάλλον.

Ήμουν και εγώ και οι φίλοι μου ΚΑΠΟΤΕ παιδί....

 

Επιμένω. Τα παιδιά είναι όπως τα μάθεις!

Τα παιδιά των φίλων μου (κάποια από αυτά) όταν βγαίνουμε έξω κάθονται σε ένα τραπεζάκι και παίζουν μόνα τους. Φυσικά και δεν είναι ακίνητα, φυσικά και θα έρθουν στο δικά μας τραπέζι, αλλά δεν θα ενοχλήσουν τους γύρω τους!

Βλέπω άλλα παιδιά που τρέχουν ανάμεσα στα τραπέζια, που φωνάζουν, που ανεβαίνουν πάνω στις καρέκλες άλλων για να "δουν από το παράθυρο".....

 

Όσο για τη σειρά....Ισχύει το ίδιο! Το παιδί πρέπει να μάθει να περιμένει! Θα δυσανασχετήσει 1, 2, 3 κάποτε θα μάθει! Και π΄ρεπει να μάθει, γιατί πρέπει να έχει υπομονή! Επαναλαμβάνω, στα 4 που θα πάει προνήπιο, πώς θα μάθει να περιμένει τη σειρά του για πλύνει τα χέρια του; Απλό παράδειγμα! Θα είναι άλλα 25 παιδιά στην τάξη του...Θα είναι πάντα πρώτο στη σειρά; Μπορεί να είναι και τελευτάιο.....

[kyra]

Συγνώμη, πέντε με έξι ετών δεν μπορεί να καθίσει στην ουρά? Δεν μπορεί να καθίσει σε μία ταβέρνα να φάει και μετά να πάει έξω να παίξει? Ε, πότε περιμένουμε να μάθει, στην εφηβία?

[summer99]

α,ωραια,πετυχα καλο θεμα κ μολις γυρισα απο το σχολειο οπου ειχα εφημερια..

σκηνικα απειρου κάλους..

-μαμα στα καγκελα να ταιζει φρουτοκρεμα(!!!) το 8χρονο κοριτσακι της

-μαμα στα καγκελα να ταιζει μπουκια μπουκια μια τυροπιτα στο 10 χρονο αγορακι της

-μαμα στα καγκελα να κραταει το παιδι της σε ολο το διαλειμμα κοντα της,για να μη χτυπησει

-μαμα στα καγκελα να μαλωνει τα αλλα παιδακια που πειραξαν το γιο της

-αγορακι δευτερας δημοτικου να γυρναει με κατεβασμενα παντελονια στο διαδρομο,γιατι δεν ηξερε να σκουπιστει απο τα κακα του

-μαμα να μου ζηταει να δινω ανα τεταρτο νερο στο παιδι της ,γιατι ξεχναει να πιει λεει

 

θελετε κ αλλα??αφηστε τα παιδια να ανασανουν κ να μπορεσουν να διαμορφωσουν χαρακτηρα!το δικο τους!νιωθουν ομορφα οταν καταφερνουν κατι,εστω κ απλο, μονα τους(εννοειται οτι δεν αναφερομαι σε καμια σας προσωπικα,τον πονο μου λεω κ εγω)

 

χαχαχα, γέλασα πάρα πολύ με όσα έγραψες. Ευτυχώς που εγώ αυτά δεν τα κάνω, ο μεγάλος μου πάει τετάρτη και ο μικρός νήπιο. Πολλές φορές ο μικρούλης μου έχει γυρίσει από το νηπιαγωγείο με λερωμένο βρακάκι, γιατί πήγε στην τουαλέτα και ή δεν σκουπίστηκε καλά ή δεν σκουπίστηκε καθόλου (του βάζω βέβαια μωρομάντηλα πάντα). Απλά στο σπίτι αλλάζουμε το βρακί και το μόνο που του λέω είναι να πλένει τα χέρια του μετά την τουαλέτα. Όσο για το φαγητό, δεν είμαι από τις μαμάδες εκείνες που θα τα κυνηγήσουν να φάνε, μπορεί βέβαια να αγχωθώ γιατί ο μικρός δεν τρώει σχεδόν καθόλου και τις περισσότερες φορές, έχει γυρίσει από το νήπιο, εχοντας φάει μια μπουκίτσα (ακόμα και η δασκάλα του μας έχει πει ότι δεν τρώει και να του λέμε να φάει) αλλά δεν θα πάω να τον ταίσω στο σχολείο. Ο μεγάλος μου πάλι αν του έκανα όλα τα παραπάνω δεν θα ήθελε να ξαναπατήσει στο σχολείο γιατί θα φοβόταν την κοροίδια από τα άλλα παιδιά, οπότε μακριά. Όμως είμαι και από τις μαμάδες, που αν πάμε κάπου, ταξίδι ή σε καμιά βολτα, θα πάρω μαζί μου, νερό και κανένα σνακ μηπως και πεινάσουν. Αυτό το σύνδρομο το έχω, τι να κάνω, το ομολογώ Δεν υπάρχει περίπτωση να πάω χωρίς να έχω μαζί μου κάτι για τα παιδιά. Τώρα αν αυτό με κάνει καταπιεστική ή υπερπροστατευτική ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο, τα δέχομαι

[epang]

Νομίζω ότι με την εκπαίδευση του παιδιού και την αγωγή που θα του μάθεις, το παιδί αρχίζει να δείχνει τα αποτελέσματά του σιγά σιγά με την κατάκτηση της ωριμότητάς του, αλλά όλα τα παιδιά δεν ωριμάζουν στον ίδιο χρόνο.

Η γνώμη μου είναι ότι άλλο είναι η αγωγή και άλλο η φροντίδα.

Το παιδί μου είναι 6 ετών και μπορεί μόνος του να ντυθεί αλλά κάνει 10 λεπτά και όταν είμαστε στο κολυμβητήριο και περιμένουν ουρά τα παιδάκια με τους γονείς για να αλλάξουν θεωρώ αγένεια να το αφήσω μόνο του και να αργήσει να ντυθεί και προτιμώ να το ντύσω εγώ σε 1 λεπτό σεβόμενη τους ανθρώπους που περιμένουν τη σειρά τους, εξηγώντας του εκείνη τη στιγμή την κατάσταση, έτσι ώστε μόλις καταφέρει να μην αργεί ή αν είμαστε στο τέλος της σειράς, να ντύνεται μόνος του και να τον βοηθάω μόνο λίγο για να μην αργεί. Και εγώ βλέπω παιδάκια, μεγαλύτερα όμως 8-9 ετών, που αλλάζουν μόνα τους και όταν έχει κόσμο και αργούν σκέφτομαι: μα καλά δεν το βοηθάει η μάνα του να ντυθεί αφού βλέπει ότι περιμένουμε τόσοι άνθρωποι...

Στο θέατρο ή στο σινεμά ή στο μουσείο ή στην ταβέρνα ή στο SM πρέπει να το εκπαιδεύσεις το παιδί για να μάθει ποιά είναι η σωστή συμπεριφορά σε κάθε χώρο, αλλά θα πρέπει να έχεις και ανοχή απέναντί του μέχρι να γίνει 5-6 χρονών....

Τι να πουν όμως και τα παιδάκια με αυτά που βλέπουν?? εκεί που προσπαθείς να τα εκπαιδεύσεις στη σωστή συμπεριφορά βλέπουν τα χειρότερα από τους ενήλικες.

Πχ. στο sm να προσπερνάνει βιαστικά στην ουρά ο μεγαλόσωμος κύριος ή οι βιαστικές ηλικιωμένες κυρίες και να σε ρωτάει το παιδί που είναι ο σεβασμός που του μαθαίνεις ότι πρέπει να έχει?? Μας έχουν τύχει τρελλά περιστατικά..

[kyra]

θεωρώ αγένεια να το αφήσω μόνο του και να αργήσει να ντυθεί και προτιμώ να το ντύσω εγώ σε 1 λεπτό σεβόμενη τους ανθρώπους που περιμένουν τη σειρά τους, εξηγώντας του εκείνη τη στιγμή την κατάσταση, έτσι ώστε μόλις καταφέρει να μην αργεί ή αν είμαστε στο τέλος της σειράς, να ντύνεται μόνος του και να τον βοηθάω μόνο λίγο για να μην αργεί. Και εγώ βλέπω παιδάκια, μεγαλύτερα όμως 8-9 ετών, που αλλάζουν μόνα τους και όταν έχει κόσμο και αργούν σκέφτομαι: μα καλά δεν το βοηθάει η μάνα του να ντυθεί αφού βλέπει ότι περιμένουμε τόσοι άνθρωποι....

 

Λοιπόν, ενδιαφέρουσα και η άλλη άποψη. - επίτρεψέ μου βέβαια να πω ότι πολύ λίγες μητέρες το κάνουν, όπως εσύ, για να διευκολύνουν την κατάσταση-

Για το θέμα που θέτεις εγώ διαφωνώ για άλλο λόγο. Νομίζω ότι 10 λεπτά, τα δικαιούται το παιδάκι μας για να ντυθεί με την ησυχία του μετά από κουραστική προπόνηση. Δεν μπορεί να ετοιμάζεται μέσα στο στρες, μικρό παιδί και να βγαίνει έξω σαν να το έχουν διώξει. Καλύτερα να περιμένουμε στο τέλος. Θεωρώ σημαντικό τα πράγματα που μας διασκεδάζουν να τα κάνουμε διασκεδαστικά από την αρχή ως το τέλος.

[newbie G]

Τι να πουν όμως και τα παιδάκια με αυτά που βλέπουν?? εκεί που προσπαθείς να τα εκπαιδεύσεις στη σωστή συμπεριφορά βλέπουν τα χειρότερα από τους ενήλικες.

Πχ. στο sm να προσπερνάνει βιαστικά στην ουρά ο μεγαλόσωμος κύριος ή οι βιαστικές ηλικιωμένες κυρίες και να σε ρωτάει το παιδί που είναι ο σεβασμός που του μαθαίνεις ότι πρέπει να έχει?? Μας έχουν τύχει τρελλά περιστατικά..

 

 

Σε τέτοιες περιπτωσεις εξηγείς στο παιδί ότι κάποιοι άνθρωποι είναι αγενείς κι ότι αυτό δεν είναι σωστό κι εμείς δεν θέλουμε να γίνουμε έτσι.

[maan]

Στην ταβέρνα όχι δεν μπροείς να πεις σε ένα παιδί να κάθεται ακίνητο. Αλλά μπορείς κάλλιστα να μην το αφήσεις να τρέχει ανάμεσα στα τραπέζια και να τσιρίζει ενοχλώντας τους άλλους θαμώνες. Μπορείς να του πεις να πάει σε μια γώνιά και να παίξει, να καθίσει σε ένα άδειο τραπέζι και να παίξει με αυτοκινητάκια ή να ζωγραφίσει (θα πρέπει να έχεις προνοήσει να τα φέρεις αυτά). Οι άλλοι δεν χρωστάνε τίποτα να έχουν παιδιά να τσιροβολάνε!

Όσο για την ουρά....Δεν θα κάτσει ακίνητο (και κανέις δεν λέει αυτό) αλλά ΑΝΕΤΑ μπορεί να περιμένει στην ουρά. Δεν θα πάθει τίποτα αν περιμένει!!!! Αλλιώς όταν πάει στο σχολείο πώς θα περιμένει τη σειρά του να πλύνει τα χέρια του ή να πάει τοαυλέτα ή να περάσει η δασκάλα να δει την εργασία του;

 

Και όχι. Αυτά δεν τα κάνουν τα "παιδιά θαύματα". Τα κάνουν τα παιδιά που έχουν εκπαιδευτεί από τους γονείς τους!

 

Παιδιά δικά μου δεν έχω.

Είμαι νηπιαγωγός.

βλέπω καθημερινά παιδιά στο κοινωνικό μου περιβάλλον.

Ήμουν και εγώ και οι φίλοι μου ΚΑΠΟΤΕ παιδί....

 

Επιμένω. Τα παιδιά είναι όπως τα μάθεις!

.

 

αχ emmaki...αχ τι καλά κ εγώ τα έλεγα όοοοοολα αυτά κ μη σου πω κ ακόμα περισσότερα πριν κάνω παιδάκι...

 

έρχεται η στιγμή που το παιδί σου σε εκπλήσσει (άλλες φορές θετικά κ άλλες αρνητικά) όση εκπαίδευση κ αν έχεις προσφέρει απλόχερα...

πίστεψέ με..το παιδί που κάθεται στην ταβέρνα κ παίζει ήρεμα μπορεί σε μία στιγμή να μεταλλαχθεί σε ταρζάν που ανεβαίνει στο τραπέζι κ ενοχλεί τους δίπλα....το ίδιο παιδί...

επίσης το παιδί που κάθε μέρα μπορεί να πηγαίνει στο σουπερ κ να είναι "αρνάκι" μπορεί την επόμενη μέρα να θελει να ρίξει όλα τα ράφια...

απλά επειδή οι συμπεριφορά ενός παιδιού είναι παρορμητική κ κατά βάση συναισθηματική και όχι "λογική"...

 

επίσης η φράση "τα παιδιά όπως τα μάθεις..." τη θεωρώ τουλάχιστον άστοχη....

τα παιδάκια δεν είναι σκυλάκια...να εκπαιδευτούν...είναι άνθρωποι με προσωπικότητα που εξελίσσεται μεν με τον καιρό, επηρρεάζεται από το περιβάλλον του αλλά αλοίμονο εάν δεν τη σεβαστούμε κ επιβάλλουμε σ'αυτήν τα δικά μας "πρέπει"...δεν τα "μαθαίνουμε" τα παιδιά...τα βοηθάμε να εξελίξουν την δική τους προσωπικότητα...

 

είναι λίγο οφ η τοποθέτησή μου..αλλά ουκ ολίγες φορές έχω ακούσει τα λόγια της emmaki κ πάντα αντιδρώ...και συνήθως την ακούω είτε από άτομα που δεν είναι γονείς...ή έχουν πολύυυυ μικρά παιδιά....

[Melina22]

Παιδιά δικά μου δεν έχω.

Είμαι νηπιαγωγός.

βλέπω καθημερινά παιδιά στο κοινωνικό μου περιβάλλον.

Ήμουν και εγώ και οι φίλοι μου ΚΑΠΟΤΕ παιδί....

 

Επιμένω. Τα παιδιά είναι όπως τα μάθεις!

Τα παιδιά των φίλων μου (κάποια από αυτά) όταν βγαίνουμε έξω κάθονται σε ένα τραπεζάκι και παίζουν μόνα τους. Φυσικά και δεν είναι ακίνητα, φυσικά και θα έρθουν στο δικά μας τραπέζι, αλλά δεν θα ενοχλήσουν τους γύρω τους!

Βλέπω άλλα παιδιά που τρέχουν ανάμεσα στα τραπέζια, που φωνάζουν, που ανεβαίνουν πάνω στις καρέκλες άλλων για να "δουν από το παράθυρο".....

 

Όσο για τη σειρά....Ισχύει το ίδιο! Το παιδί πρέπει να μάθει να περιμένει! Θα δυσανασχετήσει 1, 2, 3 κάποτε θα μάθει! Και π΄ρεπει να μάθει, γιατί πρέπει να έχει υπομονή! Επαναλαμβάνω, στα 4 που θα πάει προνήπιο, πώς θα μάθει να περιμένει τη σειρά του για πλύνει τα χέρια του; Απλό παράδειγμα! Θα είναι άλλα 25 παιδιά στην τάξη του...Θα είναι πάντα πρώτο στη σειρά; Μπορεί να είναι και τελευτάιο.....

+++++++++++

[newbie G]

αχ emmaki...αχ τι καλά κ εγώ τα έλεγα όοοοοολα αυτά κ μη σου πω κ ακόμα περισσότερα πριν κάνω παιδάκι...

 

έρχεται η στιγμή που το παιδί σου σε εκπλήσσει (άλλες φορές θετικά κ άλλες αρνητικά) όση εκπαίδευση κ αν έχεις προσφέρει απλόχερα...

πίστεψέ με..το παιδί που κάθεται στην ταβέρνα κ παίζει ήρεμα μπορεί σε μία στιγμή να μεταλλαχθεί σε ταρζάν που ανεβαίνει στο τραπέζι κ ενοχλεί τους δίπλα....το ίδιο παιδί...

επίσης το παιδί που κάθε μέρα μπορεί να πηγαίνει στο σουπερ κ να είναι "αρνάκι" μπορεί την επόμενη μέρα να θελει να ρίξει όλα τα ράφια...

απλά επειδή οι συμπεριφορά ενός παιδιού είναι παρορμητική κ κατά βάση συναισθηματική και όχι "λογική"...

 

Ναι, έχεις δίκιο, μπορεί και να το κάνει, αλλά η καλή μανούλα ή ο μπαμπάς τι οφείλουν να κάνουν; Να συνεχίσουν να τρώνε αμέριμνοι με την παρέα τους ή να σηκωθούν να μαζέψουν το παιδί, να του κάνουν παρατήρηση ή και να σηκωθούν να φύγουν ακομα, για να καταλάβει το παιδί ότι μια τέτοια συμπεριφορά δεν είναι επιτρεπτή; Θα πρέπει να καταλάβει ότι αν επαναληφθεί, θα έχει κάποιες κυρώσεις. Αντ' αυτού τι βλέπουμε; Γονείς να κάνουν πως δε βλέπουν και να λένε τη γνωστή φράση "έλα μωρέ, άστο, παιδί είναι" Με συγχωρείς, δε συμφωνώ καθόλου. Γιατί κι εμείς ήμασταν παιδιά και δεν φερόμασταν σαν να'μασταν σε ξέφραγο αμπέλι.

[kourkoumpini]

και επισης ολα τα παιδακια δεν αναπτυσσουν ολες τις δεξιοτητες τους το ιδιο. δηλαδη καποιο αλλο μαθαινει να ντυνεται μονο του αλλα οχι να τρωει, καποιο αλλο μαθαινει να εινια τακτικο με τα πραγματα του αλλα δυσκολευεται στην τουαλετα και παει λεγοντας.

και ειναι με τις ερες τους. αμα ειναι αρρωστα η ενοχληθουν σαφως και θα αντιδρασουν διαφορετικα.

 

συμφωνω οτι πρπει να τα διαπαιδαγωγουμε και ειδικα εμεις οι γονεις (οχι οι δασκαλοι και το τονιζω αυτο και ειμαι καθετη. μην τα περιμενουμε ολα απο το σχολειο. οι δασκαλοι εχουν περιορισμενες δυνατοτητες σε θεματα παρατηρησεων).

 

αλλα συμφωνω οτι τα παιδια δεν ειναι ρομποτακια και οτι θα γινουν και ανυπακουα καποια στιγμη και χ, ψ, ω λογους

[marchalina]

Τα πειθαρχημενα παιδακια δεν ειναι ρομποτακια .Ουτε το οτι εχουν μαθει να πειθαρχουν σημαινει οτι χανουν τον παιδικο αυθορμητισμο τους

Το παιδι αλλωστε αν το πιεσεις να αποκτησει μια ενηλικη συμπεριφορα (ζητας πολλα απ αυτο) θα πετυχεις τα αντιθετα αποτελεσματα

Με ενοχλει μια νοοτροπια που προσταζει οτι το παιδι το ανυπακουο το ατιθασο ειναι εξυπνο ..ενω το υσηχο και πειθαρχημενο θεωρειται πιο χαμηλων νοητικων επιδοσεων

Οταν διαπαιδαγωγουμε τα παιδια μας καλο ειναι να λαμβανουμε υποψην την κοινωνια για την οποια τα προετοιμαζουμε Αν δεν βαζουμε ορια ξεκαθαρα θα κανουμε δυστυχισμενους ενηλικους που "κανεις δεν τους καταλαβαινει"( Βεβαια αυτο δεν σημαινει οτι στην αντιθετη περιπτωση θα γινουν ευτυχισμενοι)

Συμφωνω με αυτα που γραφει η Kyra Κατανοω ομως και με αυτα που εγραψε η epang για το ντυσιμο Πρεπει να ειμαστε ευελικτοι αναλογα με τη συνθηκη

[kyra]

Ναι, έχεις δίκιο, μπορεί και να το κάνει, αλλά η καλή μανούλα ή ο μπαμπάς τι οφείλουν να κάνουν; .

 

Οφείλουν να κάνουν τα πράγματα εύκολα για τα παιδιά. Στην ταβέρνα Πχ. να σηκωθεί κάποιος από το τραπέζι να τα πάει μία βόλτα. Να παίξουμε όλοι μαζί ένα παιχνίδι, ή να συζητήσουν (ειδικά αν βγαίνει η οικογένεια) ΜΑΖΙ με τα παιδιά. Όταν 'βγαίνουμε' με τα παιδιά, βγαίνουμε ΜΑΖΙ με τα παιδιά, δεν βγαίνουμε οι μεγάλοι και τα παιδιά ακολουθούν. Πηγαίνουμε σε χώρους όπου θα περάσουν κι αυτά καλά. Εμείς με την παρέα μας, παραγγέλαμε πχ. φαγητό πριν καθίσουμε στο τραπέζι και κάναμε μία βόλτα μέχρι να έρθουν τα φαγητά. Είμαι λίγο οφ τοπικ, αλλά νομίζω ότι ξαναγυρνάμε στο θέμα του σεβασμού και στους τρίτους αλλά κυρίως στα παιδιά μας.

 

Βρε παιδιά, ελάτε τώρα, υπάρχουν τρόποι να περνάμε όλοι καλά. Σε όλους έχει τύχει το παιδί να συμπεριφερθεί άσχημα. Στο σημείο αυτό, χαλάμε κι εμείς λίγο τη ζαχαρένια μας και του καλύπτουμε την ανάγκη του (για προσορινή αλλαγή περιβάλλοντος, συνήθως):lol:.