Mα, τί γονείς είμαστε τέλος πάντων????

[ilonka19]

Να πω και εγώ την αμαρτία μου τον ταΐζω (σχεδόν 4,5 χρονών), αλλά επειδή είναι αρκετά αδύνατος 9 (1,10 -15 κιλά) φοβάμαι ότι μόνος του δε θα φάει τίποτα και ότι θα πρέπει μετά να καθαρίζω μισή ώρα. Πρέπει και εγώ να συμμορφωθώ λιγάκι γιατί είναι πλέον πολύ μεγάλος.

[vivi.]

Ανοίγω αυτό το θέμα, κυρίως για να πω τον πόνο μου:wink:. Όχι ότι δεν θέλω τη γνώμη σας αλλά ο βασικός σκοπός μου είναι να .... ξεθυμάνω..... γιατί είμαι πολύ φορτωμένη.

Παράδειγμα πρώτο. Παιδικό θέατρο, τα παιδάκι μπροστά, οι γονείς πίσω. Ξαφνικά, και ενώ οι ηθοποιοί δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, ένα παιδάκι, γύρω στα έξι, φωνάζει 'μαμά, νερό'. Η μαμά, δύο σειρές πίσω, που έχει έρθει ετοιμοπόλεμη, ανοίγει τσάντα, βγάζει νερό, δίνει νερό. Το παιδί της επιστρέφει το μπουκαλάκι. Δύο τρία άλλα ζητούν κι εκείνα νερό, η μαμά δεν είναι τόσο ετοιμοπόλεμη, βγαίνει έξω να αγοράσει νερό. -κάπου εκεί γυρίζει και ο δικός μου, νερό ψελίζει, αντιμετωπίζει εκείνο το βλέμα της μανούλας, που λέει, ούτε συζήτηση και γυρίζει μπροστά-. Σούσουρο στο 'παιδικό τμήμα'. Και περίπου μισή ώρα μετά την έναρξη, ανοίγουν οι τσάντες, και οι μαμάδες βγάζουν τα καλούδια από την τσάντα. Τί τυροπιττάκι, τί γκοφρετούλα, τί κουκου ρούκου, τοστάκια κλπ κλπ.

Και ρωτώ: Το ότι δεν τρώμε στο θέατρο, δεν μπορεί κάπου το έχουμε ακούσει όλοι. Αυτοί/ ές που τα ταϊζουν, απλά έχουν γραμμένους και τους θεατές και τους ηθοποιούς. Το να μην μπορεί όμως ένα εξάχρονο να κρατηθεί και να μην πιεί νερό για μία ώρα, είναι.... πώς να το πω, κατόρθωμα της ελληνίδας μάνας (και όταν αυτές οι μάνες είναι φίλες σου, που σε λίγα χρόνια θα σου παραπονιούνται για το ότι τα παιδιά τους είναι κακομαθημένα, εκεί γίνεσαι έξαλλη).

 

Παράδειγμα δεύτερο: Κολυμβητήριο. Πέντε μέτρα χωρίζουν την πισίνα από τα αποδυτήρια. Μαζί και η μαμά, να του βγάλει τις παντόφλες, να πάρει το μπουρνούζι (δεν μπορεί να το κρεμάσει το 6χρονο). Να τους παρακαλούνε οι προπονητές να φύγουν, όχι αυτές, εκεί. Αν δε κάποιο παιδάκι δεν θέλει να μπει στην πισίνα (το είχαμε και αυτό στην αρχή), τί απειλές, τί φωνές, τί ξύλο, τί 'κοίτα το Γιωργάκι, και εσύ που είσαι μεγάλος, φοβάσαι'. Άπλετη λεκτική, ψυχολογική και σωματική βία .... για το κολυμβητήριο). Αλλά το μεγάλο πάρτυ γίνεται στα αποδυτηρια μετά. Μαμάδες και μπαμπάδες, πάνω στα παιδιά τους να τα ντύνουν, να τους βάζουν μπλουζάκια, καλτσούλες, παπούτσια, σαν να είναι μωρά. Παιδάκια του δημοτικού, αραχτά και αφημένα, να τα ντύνουν οι γονείς, οι οποίοι σπρώχνουν τα άλλα παιδάκια, τσαλαπατάνε τα ξένα ρούχα, δίνοντας μαθηματα αγένειας, σαν να είναι σε αγώνα, ποιος θα ντύσει πρώτος.

Εννοείται ότι τα αλλοδαπά παιδάκια δεν το κάνουν αυτό. Τα περισσότερα έρχονται μόνα τους, και βασικά αυτοεξυπηρετούνται.

Η μικρή αλβανιδούλα που ντύνεται μαζί μας, είναι πέμπτη δημοτικού. Έρχεται μόνη και μετά την περιμένει ο μπαμπάς της με ένα μηχανάκι. 'Μα πώς βιάζονται όλοι' με ρωτάει σήμερα? 'Εγώ δεν βιάζομαι, που έχω και διάβασμα μετά'.

Θα μπορούσα να γράφω χρόνια, γιατί με θυμώνει αφάνταστα το θέαμα του παιδιού που του βάζει η μαμά του τα παπούτσια του, ή που το ταϊζει εκεί που δεν πρέπει, πράγμτα που δεν του κάνουν καλό, χωρίς να τα ζητά. Αλλά ξέρω ότι έτσι ερμηνεύουμε στη χώρα αυτή τη φροντίδα στο παιδί. Και σκέφτομαι πολλές φορές ότι το δικό μου παιδί, που με βλέπει να κάθομαι στην άλλη άκρη να το περιμένω να ντυθεί, που του λέω ότι πρέπει να περιμένει να πιει νερό στο τέλος της παράστασης, ίσως να αισθάνεται και παραμελημένο, όταν βλέπει όλη αυτή τη 'φροντίδα'. Ελπίζω κάποτε να καταλάβει!

 

συμφωνω μαζι σου τα παιδια μου δεν τα εχω κακομαθημενα αν θα παμε στο θεατρο η σε μια εκδηλωση θα φανε και θα πιουνε πριν η μετα. στο σπιτι θα ντυθουνε μονα τους ο μεγαλος που ειναι 6 ντυνεται εδω και δυο χρονια η μικρη ειναι 3,5 και τωρα της μαθαινω να ντυνεται μονη της στην τουαλετα θα πανε μονα τους αν θελουνε νερο θα πανε να βαλουνε.

δεν ειμαι "κακια" μαμα αλλα πιστευω οτι τους βοηθαω να ειναι ανεξαρτητα στη ζωη τους.

[v & a]

ιλονκα σε αυτο μαζι σου. αλλα εγω απλα δε φοβαμαι πως δε θα φαει. απλα δε τρωει! θα παει θα ανοιξει μετα το ψυγειο και οτι βρει σε σοκολατοειδες θα το φαει και παιρνει και το καρεκλακι για να φτανει! (κι εχει τα ιδια κιλα κ υψος περιπου). το θεμα ειναι να τρωει αυτα που πρεπει, και μονο με ταισμα μπορω να το καταφερω.(ακομα αλλα που θα μου παει!, μονο μακαρονια τρωει μονη της)

[kyra]

Τωρα γιατί μπλεκουμε αν είναι ελληνακι, γερμανακι, αγόρι ή κοριτσάκι δεν μπορώ να καταλάβω.

 

Εγώ φταίω που πήγε εκεί η συζήτη. Απλά παρατήρησα, ότι στο κολυμβητήριό μας έρχονται 4-5 αλλοδαπά παιδάκια και είναι πιο αυτόνομα. Μπορεί όμως να είναι και σύμπτωση.

[DALIA]

Εγω πιστεύω ότι αργά η γρήγορα θα αυτονομηθουν σε όλα.Μέχρι τα 24 μου τα είχα όλα στο χέρι απο τη μανούλα, μια χαρα τα κατάφερα πγαίνοντας στο σπιτι μας με τον καλο μου. Ξυπναω απο τις 6:30 να ετοιμαω πρωινά, συμμαζεψω,αερισω, πιω έναν ρημαδοκαφε. Σηκώνεται τρώει, άλλες φορές ντύνεται μόνος, άλλες όχι. Λυπάμαι αλλα θα τον ντυσω, βάλω παπούτσια χωρίς να σκάσω κοαι να χαλασω τη ζαχαρένια μου, διότι αφού τον αφήσω 8 παρα σχολείο, έχω να διανύσω και 25 χλμ να φτάσω στη δουλειά μου.

[kyra]

Τέλος πάντων εγώ δεν ήθελα να γίνει προσωπικό το θέμα. Μίλησα για μία γενική εικόνα που μου φάνηκε περίεργη. Και δεν είναι θέμα αυτονομίας, γιατί τα περισσότερα από τα παιδιά αυτά, ούτε ζήτησαν πατατάκια, ήξεραν δε πώς να βάλουν τα ρούχα τους. Και σίγουρα μπορούσαν να βγάλουν το μπουρνούζι και να το κρεμάσουν.

[DALIA]

Κουβέντα κάνουμε βρε kyra μου. Εγω ας πούμε κρίνω και κατακρίνω τους γονείς που χώνονται στη δουλειά του προπονητή στο ποδόσφαιρο που πάει ο γιος μου ή που διαμαρτύρονται για τις καιρικές συνθήκες, συγνώμη αλλα πάρε τον γιόκα σου και πάτε μπαλέτο.

[kyra]

Κουβέντα κάνουμε βρε kyra μου..

 

Τέλεια, αφού συμφωνούμε σε αυτό, μπορώ να σου πω ότι είναι πιο πρακτικό να τον μάθεις να ντύνεται γρήγορα μόνος και να απολαμβάνεις πέντε λεπτά περισσότερο το καφεδάκι σου το πρωί :lol:.

 

Το παράδειγμα σου είναι πολύ εύστοχο. Αυτό εννούσα. Και στο κολυμβητήριο γίνεται το ίδιο. 'Χώνονται' στους προπονητές, φωνάζουν από μακριά στα παιδιά τους, 'τρέξε Γιαννάκι, τον έφαγες'. Τις προάλλες μία γιαγιά είχε καθυστερήσει ένα τέταρτο το μάθημα, επειδή ο προπονητής είχε σε 'λάθος' κατά τη γνώμη της διαδρομή τον εγγονό της. Άφού κάνει από πέρσυ, του έλεγε, έπρεπε να είναι στην τρία. Το παιδάκι δεν ηξερε πού να κρυφτεί.

[ζώπυρον]

kyra, ωραίο θέμα άνοιξες. Κι όχι μόνο για την αυτονομία αλλά και για τον πολιτισμό που (δεν) έχουμε.

 

Πας σε αφιέρωμα του Χατζηδάκη (τονίζω τον συνθέτη για να καταλάβετε το ύφος και την ένταση της βραδιάς) σε μικρή αίθουσα κι ο άλλος ο γελοίος ενήλικας μιλάει στο κινητό του και χασκογελάει και το παιδί του παραδίπλα... αρμενίζει.

 

Πας σινεμά όπου εντάξει επιτρέπονται τα σνακ και τα ποτά... και στο τέλος της παράστασης, μικροί μεγάλοι τα έχουν κάνει όλα λίμπα - τα έχουν πετάξει κάτω, λερώσει, πατήσει (μαζί με τα εισιτήριά τους, φυλλάδια κ.λ.π.) με την δικαιολογία ότι υπάρχει καθαρίστρια.

 

Παραδείγματα θα μπορούσαμε να γράφουμε ως το πρωί.

 

Βασικά, συμφωνώ με το σκεπτικό σου (αν κι ως μάνα έχω κάνει λάθη υπερπροστατευτικότητας) αλλά λίγο πιο χαλαρά βρε παιδί μου : δεν χάθηκε ο κόσμος να πιούμε λίγο νεράκι ή να φάμε διακριτικά μια καραμελίτσα (εγώ είμαι και καπνίστρια και δύσκολα βγάζω "άπραγη" 1-1,5 ώρα).

 

Όσο για τις άλλες εθνικότητες, δεν θέλω να μπω σε αυτή την κουβέντα γιατί με κουράζει και μ' ενοχλεί ν' ακούω συνέχεια πως οι "ξένοι" τα κάνουν όλα και πάντα καλύτερα (δεν λέω πως εσύ είπες αυτό) ενώ θα μπορούσε να πει κάποιος πως μερικές φορές συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

[kyra]

Βασικά, συμφωνώ με το σκεπτικό σου (αν κι ως μάνα έχω κάνει λάθη υπερπροστατευτικότητας) αλλά λίγο πιο χαλαρά βρε παιδί μου : δεν χάθηκε ο κόσμος να πιούμε λίγο νεράκι ή να φάμε διακριτικά μια καραμελίτσα (εγώ είμαι και καπνίστρια και δύσκολα βγάζω "άπραγη" 1-1,5 ώρα).

 

 

Καταρχάς, όταν έγινε το συμβάν ΔΕΝ είχα νεράκι (γενικά δεν κουβαλάω μαζί μου νεράκι, αλλά τώρα που το σκέφτομαι, και να είχα, δεν θα άνοιγα τσάντα μέσα στο θέατρο κατά τη διάρκεια της παράστασης. Γενικά αν το παιδί μου διψάει πολύ συχνά, θα προτιμούσα να του έδινα το μπουκαλάκι να το κρατάει και θα του εξηγούσα να πιει διακριτικά.). Κατά δεύτερον, τα περισσότερα παιδάκια που ζήτησαν νεράκι μετά από το πρώτο, συμπεριλαμβανομένου και του δικού μου, δεν ήθελαν πραγματικά, αλλά είδαν το ένα το άλλο.

Νομίζω ότι πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να εκφράζουν τις πραγματικές τους ανάγκες (και να τις καλύπτουμε άμεσα), και όχι τις ανάγκες που τους δημιουργούνται επειδή, ως παιδιά, θέλουν ό,τι θέλουν και τα άλλα.

Για το άλλο θέμα, όπως είπα παραπάνω, έφερα συγκεκριμένα παραδείγματα παιδιών, τα οποία αυτοεξυπηρετούνται. Δεν είπα ότι είναι καλύτερα ή χειρότερα από τα δικά μας. Απλά είδα τη διαφορά και την μετέφερα.

 

Νομίζω ότι το είδες πιο σωστά, ως θέμα αγωγής και όχι αυτονομίας. Θεωρούμε ότι διακαιολογείται στα μικρά να είναι ανάγωγα, επειδή είναι μικρά. Γιατί δε νομίζω να σκέφτονταν κανείς μεγάλος να φάει μέσα σε ένα θέατρο κατά τη διάρκεια της παράστασης.

[viki35]

Συμφωνω απολυτα στο θεμα φαγητο σε χωρους που δεν επιτρεπεται . Και ενας απο αυτους ειναι το θεατρο , ειναι αδικαιολογητο . Ομως νερακι δεν ειναι κακο να πιει ενα παιδακι ή ενας μεγαλος , για ονομα του Θεου . Απο την αλλη ειναι αδικαιολογητο παιδακια να κανουνε φασαρια κατα το διαλλειμα και να ανεβαινουνε πανω παντου κτλ κτλ , εννοειτε δεν εχω τελεια παιδια και κανυνε φασαρια αμα τους τη "Δωσει"¨ομως φροντιζω να τα παρω και να φυγω αμα δεν πειθαρχουνε σε αυτα που θα πω . Ομως το θεωρω λιγο τραβιγμενο να κρινουμε γονεις που ντυνουνε τα παιδια τους ιδιαιτερα δε αμα αυτα τα παιδακια ειναι τοσο μικρα 5-6 ετων , δηλαδη και μενα ο πιτσιρικας μου θα κλεισει τα 5 σε 3 μηνες αλλα δεν μπορει να ντυθει μονος επειδη εχουμε καποια θεματα αναπτυξιακης διαταραχης , λογικα και μενα θα με εκρινες καπως αμα με εβλεπες ομως δεν θα η3ερες για πιο λογο βοηθαω το παιδι μου να ντυθει . Με λιγα λογια θα συμφωνησω με μια κοπελα που ειπε οτι δεν 3ερει κανεις τι κρυβει μια οικογενεια .Η αμα εβλεπες ενα παιδακι να εχει εκρηξεις θυμου μεσα στα πλαισια της διαταραχης του και 2 γονεις να προσπαθουνε να το ησυχασουνε . Δεν εχει σχεση με το αν εισαι ελληνας , αγγλος , γερμανος κτλ , ναι συμφωνω οτι οι πολλοι ελληνες δεν εχουνε παιδεια για αυτο και βλεπουμε ολα αυτα τα φαινομενα τα περιεργα που δεν μαθαινουνε τα παιδια τους να σεβονται τπτ οπου και να βρισκονται ή αμα το παιδι της παραφερθει , γιατι παιδακι ειναι οχι ρομποτ , δεν φροντιζουνε ή να το πειθαρχισουνε ή να το παρουνε και να φυγουνε . Παραδειγμα ? ο πιτσιρικας εχει ζωριστει αρκετα απο το σχολειο , εκει δεν μπορει να βγαλει αντιδραση και την βγαζει σπιτι ή οταν ειναι μαζι μας εξω . Χθες στον παιδοτοπο , εντελως αψυχολογιτα πηγε και εφτυσε ελαφρως μια κυρια , εεε εκεινη με αγριοκοιτα3ε , δεν καθησα να της εξηγησω τιποτα , απλα της ζητησα συγνωμη και πηρα τον πιτσιρικα και εφυγα γιατι ητανε οντως βαρυ αυτο που εκανε , του εξηγησα αργοτερα οτι δενφτυνουμε και και και ολα αυτα που πρεπει να πεις . Προσωπικα δεν θα αγριοκοιτουσα ποτε μια μαμα αμα το παιδακι της με εφτυνε , ουτε καν οταν ενα πιτσιρικακι μικρο δαγκωσε ασχημα το γιο μου δεν ειπα τπτ στη μαμα του αλλα στο ιδιο παιδακι του μιλησα ευγενικα και του εξηγησα οτι η πρα3η του δεν ειναι καλη κτλ .

Οι ελληνες βεβαια εχουμε και κατι αλλο πουθ δεν το εχουνε πολυ στην ευρωπη , κρινουμε παρα πολυ ευκολα τους αλλους προβαλοντας τον εαυτο μας ως τον τελειοο που 3ερουμε απο παιδεια και απο ολα ....

[DALIA]

Kαταρχήν πως θα μάθουν τα παιδιά να "σέβονται" αν δεν σέβονται οι ίδιοι οι γονείς...

Τρανταχτό παράδειγμα στο σχολείο όπου επαναλαμβάνει από την ημέρα του αγιασμού η διευθύντρια, αφήνουμε τα παιδιά στην πόρτα, κανένας γονιός στον προάυλιο χώρο....χαμός στην προσευχή....( μου λεέι ο μικρός ότι η διευθυντρια τους κάνει συνεχεια παρατήρηση )

Επίσης πόσες φορές μου έχει τύχει να περιμένουμε κάπου σειρά με παιδάκια για κάποια δραστηριότητα και να χώνονται να πάρουν τη σειρά...Έχω γίνει σκύλα πολλές φορές για το συγκεκριμένο θέμα.Πάντα αφήνω τον μικρό να αναμένει σε ουρές βλέποντας τον, ενώ άλλοι χώνονται στις ουρές σπρώχνοντας τα παιδάκια.

[kounelitsa]

Για να μάθουν τα παιδάκια να φέρονται θα πρέπει να έχουν και παραδείγματα να αντιγράψουν. Δυστυχώς το περιστατικό με το νερο το θεωρώ λίγο "σκληρο", γιατί κι εγώ θα στεναχωριόμουν αν διψούσα, όλοι γύρω μου έπιναν νερό κι εγώ απαγορευόταν (για κάποιο λόγο που δεν καταλάβαινα) να πιω.

Στα άλλα εν μέρει συμφωνω, αλλά οι γονεις σήμερα είναι τόσο φρικαρισμένοι που μπορεί όντως μετά το κολυμβητήριο να μην έχουν το χρόνο να περιμένουν το παιδί να ντυθεί μόνο του. Να το ντύνουν τσακα τσάκα και άντε γεια! Καλό είναι να μην κρίνουμε εξ ιδίων τα αλλότρια. Τα υπόλοιπα παιδάκια, των οποίων οι μαμάμδες κουβαλάνε φαγητό, μπορεί να μην έχουν το χαρακτήρα του παιδιού μας που με μια ματιά σταματάει να ζητάει. Μπορεί να αντιδρουν διαφορετικά όταν πεινάνε.

[viki 1]

Εγώ θα την πάω αλλού τη συζήτηση με αφορμή αυτό που είπε η κοπέλα στο αρχικό ποστ ότι κάποιοι πιέζουν τα παιδιά τους να μπουν στην πισίνα. Εγώ έχω συναντήσει πολλές φορές το εξής: ενώ περιμένουμε τη σειρά μας για να ανεβούμε στο τρενάκι ή το καρουζέλ όλο και κάποιο παιδάκι κλαίει και χτυπιέται γιατί φοβάται και δεν θέλει να ανεβεί. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με το ζόρυ και με κλάματα το παιδί πρέπει να ανεβεί στο τρενάκι και το συναντάω σχεδόν κάθε φορά που ανεβαίνουμε στο τρενάκι.

[jackrussel]

νομίζω ότι αδυνατούμε να σκεφτούμε τα παιδιά μας ως ξεχωριστές οντότητες, που μπορουν να αυτοεξυπηρετηθούν από μικρή ηλικία... Βλέπεις κι εδώ πολλά θέματα που ρωτάμε "γιατί το παιδάκι μου χ μηνών δεν μπουσουλάει/ τρώει στερεές τροφές;" και η κλασική απάντηση είναι "κάθε παιδί έχει το χρόνο του". Στο κοντινό μου περιβάλλον πάντως, όσα παιδάκια έχουν τέτοιο θέμα είναι εκείνα που στην ηλικία που έπρεπε δεν ενθαρρύνθηκαν να μπουσουλήσουν/ φάνε μόνα τους κλπ. Αυτό συνεχίζεται στο να ανεβεί το παιδί στην τσουλήθρα μόνο του, στο να ντυθεί/ πλυθεί/ φροντίσει τον εαυτό του κλπ κλπ. Μεγαλώνουμε παιδιά αναπτυξιακά ανώριμα και το κακό είναι ότι μπλέκουμε την αγάπη και την εγγύτητα της μάνας με το να πνίγουμε κάθε πρωτοβουλία και να τρέχουμε εμείς να καλύψουμε κάθε ανάγκη, πριν αυτή εκφραστεί ακόμη και πριν δώσουμε στο παιδί τη δυνατότητα να προσπαθήσει μόνο του. Μετά διαμαρτυρόμαστε γιατί ως έφηβοι περιμένουν να τους πάμε κι ένα ποτήρι νερό στο χέρι... αφού έτσι έχουν μάθει από μικρά!

 

Και κάτι άλλο που βλέπω είναι ότι φοβόμαστε να αφήσουμε τα παιδιά να αποτύχουν, για να μην στενοχωρηθούν... οπότε καταλήγουμε στο να μην τα αφήνουμε και πάλι να δοκιμάσουν πράγματα... γενικά πιστεύω επικρατεί μια κατάσταση overpampering

 

για μια ακομη φορα ποσο ωραια το περιγραφεις το ολο θεμα,,,με καλυψες

 

η παντοδυναμη ελληνιδα μαμα με το παιδι στη γυαλα!

 

οσο για την αποτυχια που λες, κι ετσι για να πω κι εγω κατι, οποιος ειναι μεσα στη ζωη ματαιωνεται διαρκως, οι εκτος ζωης και αρα πρωτοβουλιας δεν αποτυγχανουν ποτε ειναι κατι σαν ζωντανοι νεκροι, μερικα αντικειμενα και οχι υποκειμενα με προσωπικοτητα μιας ευνουχιστικης μανουλας

 

μακρια απο μας γι αυτο καλο ειναι να μην ξεχναμε να κανουμε συχνα πυκνα την αυτοκριτικη μας με ψυχραιμια και εντιμοτητα

[Fourka]

kyra & kinkajoujou, αν και δεν έχω μεγάλο παιδί,

αυτά που περιγράφετε τα βλέπω παντού γύρω μου

και συμφωνώ μαζί σας!

π.χ.

προχτές κυριακή έγινα μάρτυρας σκηνικού όπου

ο μπαμπάς του 8χρονου τον πήγε παράμερα

και του κρατούσε το πουλάκι να κατουρήσει :lol:

 

 

μπορεί κατά λάθος να βρέχει τη φόρμα του ή τα παπούτσια του αλλά ΟΚ,

φαντάζομαι τι πανικό θα πάθουν οι γονείς του όταν θα πάει φαντάρος :lol:

[jackrussel]

Εγώ θα την πάω αλλού τη συζήτηση με αφορμή αυτό που είπε η κοπέλα στο αρχικό ποστ ότι κάποιοι πιέζουν τα παιδιά τους να μπουν στην πισίνα. Εγώ έχω συναντήσει πολλές φορές το εξής: ενώ περιμένουμε τη σειρά μας για να ανεβούμε στο τρενάκι ή το καρουζέλ όλο και κάποιο παιδάκι κλαίει και χτυπιέται γιατί φοβάται και δεν θέλει να ανεβεί. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί με το ζόρυ και με κλάματα το παιδί πρέπει να ανεβεί στο τρενάκι και το συναντάω σχεδόν κάθε φορά που ανεβαίνουμε στο τρενάκι.

 

αυτο συμβαινει οταν το παιδι καλειται να κανει πραγματα για να ειναι ευχαριστημενος ο γονιος του και οχι για την παρτυ του,,,οποτε οταν δεν ανταποκρινεται σε αυτο που περιμενει ο γονιος του απο εκεινο ο γονιος ματαιωνεται θυμωνει κλπ

 

ενα παιδι που εναντιωνεται σε αυτα που του προτεινουν οι γονεις του κατι θα ξερει γι αυτο τουλαχιστον ας σωπασουμε κι ας το σεβαστουμε,,,,δοκιμαζουμε καποια αλλη στιγμη χωρις να το δραματοποιουμε

 

οσο για το τρενακι,,μαλλον ο γονιος θελει να ανεβει και το προβαλει στο παιδι,,,,μα εγω για σενα το κανω για να ευχαριστηθεις!

[ZWH]

Μην κρινετε για να μην κριθειτε.......και θα κριθειτε το ιδιο σκληρα πιστεψτε με.......για τους αναποδους λογους. Ας κοιταμε καλυτερα τι κανουμε εμεις και ας αφησουμε τους αλλους να κανουν αυτο που εκεινοι θεωρουν σωστο για το σπιτι και το παιδι τους........

Συμφωνω απολυτα!!!!

Η καθε οικογενεια εχει τα δικα της δεδομενα και λειτουργει ανεξαρτητα.

Στην τελικη ποιος ξερει τι ειναι σωστο και τι λαθος? Εδω ακομη και οι ειδικοι λενε αντικουρομενα πραγματα.

[jackrussel]

Μην κρινετε για να μην κριθειτε.......και θα κριθειτε το ιδιο σκληρα πιστεψτε με.......για τους αναποδους λογους. Ας κοιταμε καλυτερα τι κανουμε εμεις και ας αφησουμε τους αλλους να κανουν αυτο που εκεινοι θεωρουν σωστο για το σπιτι και το παιδι τους........

 

να κριθουμε φιλεναδα να κριθουμε,,,,και να αυτοκρινομαστε επισης ειναι εποικοδομητικο, εξαλλου ο στοχος ειναι ενας

αυτονομοι ισορροπημανοι αυριανοι αντρες και γυναικες

αν η κριτικη εχει τετοιον στοχο καλοδεχουμενη, αν ειναι να καταληξει σε ανταγωνισμο τυπου ποια ειναι καλυτερη ως μαμα, γυναικα κλπ εγω γεια χαρα, θελω να πω οτι κατι τετοιο προσωπικα δεν με ενδιαφερει

 

οποτε παρακαλω να με κρινουν μπας και βελτιωθω

[Fourka]

Συμφωνω απολυτα!!!!

Η καθε οικογενεια εχει τα δικα της δεδομενα και λειτουργει ανεξαρτητα.

Στην τελικη ποιος ξερει τι ειναι σωστο και τι λαθος? Εδω ακομη και οι ειδικοι λενε αντικουρομενα πραγματα.

 

οι καλοί τρόποι, ο σεβασμός στο διπλανό μας και η αυτονομία δεν είναι ούτε κριτικές,

ούτε αντικρουόμενα ή αμφισβητήσιμα...

είναι αν θες κοινωνικοί συμβιβασμοί, είναι συχνά δήθεν ή κουραστικά

αλλά χωρίς αυτά θα ήμασταν αχούρι όπου ο καθένας κάνει ότι θέλει.

 

Όταν λοιπόν ένα ολόκληρο θέατρο ταράζεται

απο ένα παιδί που μασουλάει και ουρλιάζει,

ή ένα μάθημα κολύμβησης περιμένει τη μαμά να γδύσει το βλαστάρι της,

ή γίνονται σκηνικά με γονείς και κλάματα στο νηπιαγωγείο...

ε τότε νομίζω μπορεί ο καθένας να κρίνει και να κατακρίνει τέτοιες συμπεριφορές!

[ZWH]

Τοσο μεγαλο θεμα για ενα παιδακι που ηπιε νερο....χμ........

Ξερεις μου εχουν κανει παρατηρησει γιατι το παιδι μου εφαγε σε ενα απογευμα 2 σοκολατες. Σε πληροφορω οτι αυτος που μου εκανε παρατηρηση κανει τραγικοτερα λαθη με το παιδι του αλλα ως γνωστο δεν βλεπουμε τα δικα μας λαθη αλλα των αλλων...

[DALIA]

Γιατί υπάρχει γονιός που δεν κάνει λάθη με τα παιδιά του :lol::lol:

 

Θεωρώ ότι όλοι γνωρίζουμε τα λάθη μας απλά μας την δίνει να μας τα λένε οι άλλοι

Προσωπικά όταν ο άλλος κάνει κάποιο κατε με λάθος, το οποίο εμένα ή το παιδί μου δεν με ενοχλεί ούτε θα τουν την πω, ούτε θα με νευριάσει...θα τον αφήσω να συνεχίσει το λάθος του, λογικά εκείνος θα ξέρει καλύτερα...

υ.γ. για τα θέατρα δεν έχω άποψη/γνώμη διότι δεν αρέσουν στο παιδί και πολύ απλά δεν πάμε...

[Mammy in love]

kyra & kinkajoujou, αν και δεν έχω μεγάλο παιδί,

αυτά που περιγράφετε τα βλέπω παντού γύρω μου

και συμφωνώ μαζί σας!

π.χ.

προχτές κυριακή έγινα μάρτυρας σκηνικού όπου

ο μπαμπάς του 8χρονου τον πήγε παράμερα

και του κρατούσε το πουλάκι να κατουρήσει :lol:

 

 

μπορεί κατά λάθος να βρέχει τη φόρμα του ή τα παπούτσια του αλλά ΟΚ,

φαντάζομαι τι πανικό θα πάθουν οι γονείς του όταν θα πάει φαντάρος :lol:

 

Μα και τότε το πουλάκι θα του κρατάνε :lol::lol:!

[kyra]

Τοσο μεγαλο θεμα για ενα παιδακι που ηπιε νερο....χμ........

Ξερεις μου εχουν κανει παρατηρησει γιατι το παιδι μου εφαγε σε ενα απογευμα 2 σοκολατες. Σε πληροφορω οτι αυτος που μου εκανε παρατηρηση κανει τραγικοτερα λαθη με το παιδι του αλλα ως γνωστο δεν βλεπουμε τα δικα μας λαθη αλλα των αλλων...

 

Όχι, μη με αδικείς. Το πρόβλημα δεν ήταν ένα παιδάκι που ήπιε νερό. Ήταν για ένα παιδάκι που η μαμά του, αναστάτωσε ένα θέατρο και πολλά παιδιά, επειδή τρεις σειρές πίσω, την ώρα της παράστασης, άλλαζε μπουκαλάκια με το παιδάκι της.

Και επίσης, ναι. Αν η φίλη μου κουβαλούσε μαζί της σοκολάτες και μπούκωνε τα παιδιά μας (και το δικό μου επίσης) στην απογευματινή μας βόλτα, θα το συζητούσα μαζί της.

Τώρα, τί κάνει ο καθένας σπίτι του, δεν με ενδιαφέρει..... Απλά αυτά που κάνει ο καθένας σπίτι του, έχουν επίδραση και στη ζωή μας.

Το ότι όλοι κάνουμε λάθη το πιστεύω, κι εγώ πρώτη απ' όλους, γι αυτό θέλω να μου τα λένε.... (ίσως πρέπει κάποτε να ανοίξουμε ένα θέμα για το ποια λάθη κάνουμε ΕΜΕΙΣ προς τα παιδιά μας).

Πολλές φορές, κοιτάζοντας μόνο το δικό μας παιδί, ενοχλούμε πολύ. Αυτό είναι το παράδειγμα της γιαγιάς στο κολυμβητήριο, που ούτε που της πέρασε από το νου ότι καθυστέρησε το μάθημα για 15 παιδάκια.

Έχω μία φίλη που, όταν έρχεται με το παιδάκι της σπίτι μου, αυτό κουβαλάει πάντα ένα φαντεζί παιχνίδι, το οποίο δεν αφήνει τα παιδιά μου να το αγγίξουν. καταλαβαίνεται τί ακολουθεί. Καυγάδες, ξύλο, φωνές, κλάματα. Επειδή δεν μπαίνει στον κόπο να το στεναχωρήσει και να αφήσουν το παιχνίδι στο σπίτι. όχι, δεν είναι βέβαια κακή μάνα, απλά το κακομαθαίνει. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πάντα!

[zouzounomama]

Πολλές φορές με προβληματίζει το γενικότερο θέμα της αυτονομίας...Εγώ μεγάλωσα τελείως ανεξάρτητη.Όχι ότι δεν με πρόσεχαν οι γονείς μου αλλά όταν πήγαινα 1η δημοτικού επειδή η μαμά μου δούλευε με συνόδευε η μαμα μιας συμμαθήτριας που μέναμε κοντά να γυρίσουμε από το σχολείο, χτυπούσα το κουδούνι της γειτόνισσας να μου ανοίξει την πόρτα με το κλειδί μας που το είχα περασμένο στον λαιμό μου με κορδόνι και μετά ζέστανα μόνη μου το φαγητό, έτρωγα και διάβαζα παραμύθια μέχρι να έρθει η μαμά και ο μπαμπάς. Στο δημοτικό ελάχιστα με "διαβασαν", ούτε είχαν τις γνώσεις.Για γυμνάσιο - λύκειο δεν το συζητάμε καν...Παρόλα αυτά σπούδασα ΑΕΙ, έχω μια δουλειά που πολλοί θα ζηλευαν και πάντα έχω την αυτοπεποίθηση ότι μπορώ να καταφέρω τα πάντα...Και σκεφτείτε ότι είμαι μοναχοπαίδι....αλλά ήμουν τυχερή λόγω των συθηκών (δουλειάς εννοώ) να μεγαλώσω έτσι. Σήμερα κανένας γονιός πιστεύω δεν θα αφήσει το παιδί του α δημοτικού να ζεστάνει στο φαγητό του και να φάει μόνο του...Ναι, έχουν αλλάξει τα πράγματα, αλλά μήπως τους κάνουμε κακό?Εμένα είναι πολύ μικρά ακόμη και το σκέφτομαι...όταν μεγαλώσουν ποιά τακτική είναι καλύτερο να ακολουθήσω.....