Mα, τί γονείς είμαστε τέλος πάντων????

[Niki81]

Ε λοιπόν όχι, δεν είμαστε παράλογες! Μου έχει συμβεί να είμαι 3μισυ ώρες σε πτήση κι από πίσω να είναι μια μαμά με 2 παιδάκια, το ένα πρέπει να ήταν 1μισυ έτους. Ε σε όλη τη διάρκεια της πτήσης έκλαιγε! Δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς σε ολόκληρο το αεροπλάνο, μα κανείς όμως. Δυσανασχετούσαμε όλοι, αλλά δεν κάναμε κιχ! Γιατί τι να πεις σε μια μάνα που το παιδί της κλαίει; Να το κάνει να ησυχάσει; Μα προσπαθούσε η έρμη, αλλά το παίδι ήταν ευχαριστημένο μόνο όταν έκανε στράτα στρατούλα στο διάδρομο. Ε κάποια στιγμή πρέπει να περάσουν και τα τρόλευ με τους καφέδες και τα αναψυκτικά, οι αεροσυνοδοί κάνανε παρατήρηρη να καθήσει μία, της κάνανε παρατήρηση δύο, ε δεν μπορούσαν κι όλη την ώρα ν' ασχολούνται μαζί της. Υπήρχαν κι άλλα μωρά στην πτήση, κανένα δεν έκλαιγε. Μονο το δικό της. Μπορεί να είχε πρόβλημα, δε λέω, αλλά ένα μωρό που κλαίει ασταμάτητα, εκτός κι αν κάνεις βόλτα στο διάδρομο, μάλλον δεν το ενοχλούν τ' αυτάκια του λόγω πτήσης έτσι; Κι επαναλαμβάνω, δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς! Γιατί είμαστε νοήμονες άνθρωποι και καταλαβαίνουμε. Δεν είμαστε οι γριές παράξενες που λέτε.

 

Και τι επρεπε να κανει δλδ η γυναικα με 1,5 χρονων παιδι?Να του βουλωσει το στομα.Μονη σου λες οτι προσπαθουσε...αλλα και στο διαδρομο που εβγαινε παλι ενοχλουσε.Οκ φυσικα και το κλαμα για τοση ωρα ενοχλει....Στην πυρα η κυρια που δε καταφερε να μαθει σε 1,5 χρονων μωρο πως στο αεροπλανο ειμαστε φρονιμοι...στην πυρα και το μωρο που εκλαιγε για τοση ωρα...σα δε ντρεπεται.

[newbie G]

Και τι επρεπε να κανει δλδ η γυναικα με 1,5 χρονων παιδι?Να του βουλωσει το στομα.Μονη σου λες οτι προσπαθουσε...αλλα και στο διαδρομο που εβγαινε παλι ενοχλουσε.Οκ φυσικα και το κλαμα για τοση ωρα ενοχλει....Στην πυρα η κυρια που δε καταφερε να μαθει σε 1,5 χρονων μωρο πως στο αεροπλανο ειμαστε φρονιμοι...στην πυρα και το μωρο που εκλαιγε για τοση ωρα...σα δε ντρεπεται.

 

Μου φαινεται πως δεν κατάλαβες τι έγραψα. Για μωρό που κλαίει φυσικά και δεν μπορείς να πεις τίποτα. Διαστρεβλώνεις τα λόγια μου, για ποιο λόγο; Ξαναδιάβασε δεύτερη φορά.

 

Στο διάδρομο που έβγαινε προφανώς δεν ενοχλούσε τους επιβάτες και μόνο τότε δεν έκλαιγε. Ενοχλούσε όμως τις αεροσυνοδούς που θέλανε να κάνουνε τη δουλειά τους και δεν μπορούσανε. Λίγο ακόμα και θα το πήγαινε στο πιλοτήριο για να το απασχολήσει. Κι αυτό ΟΚ θα ήτανε;

[Niki81]

Μου φαινεται πως δεν κατάλαβες τι έγραψα. Για μωρό που κλαίει φυσικά και δεν μπορείς να πεις τίποτα. Διαστρεβλώνεις τα λόγια μου, για ποιο λόγο; Ξαναδιάβασε δεύτερη φορά.

 

Στο διάδρομο που έβγαινε προφανώς δεν ενοχλούσε τους επιβάτες και μόνο τότε δεν έκλαιγε. Ενοχλούσε όμως τις αεροσυνοδούς που θέλανε να κάνουνε τη δουλειά τους και δεν μπορούσανε. Λίγο ακόμα και θα το πήγαινε στο πιλοτήριο για να το απασχολήσει. Κι αυτό ΟΚ θα ήτανε;

 

Και σε ξαναρωταω...τι επρεπε να κανει?Να το κραταει στο καθισμα κι αυτο να κλαιει για να μην ενοχληθουν οι αεροσυνοδοι?Να το κανει βολτα για να μη κλαιει και να μην ενοχλει τους επιβατες?Μηπως να το επαιρνε να φυγει?

 

ΚΑι ναι προσωπικα αν ειχα το παιδι μου να κλαιει 3 ωρες θα το πηγαινα και στο πιλοτηριο αν χρεαζοταν προκειμενου να το ηρεμησω.Αν το παιδι μου 1,5 ετων μωρο κλαιει επι 3 ωρες πρωτα θα με απασχολησει να καταλαβω μηπως ποναει καπου 'η τι το ενοχλει και κλαιει ετσι...ειδικα μεσα σε συνθηκες πτησης και μετα το οτι ενοχλει.

[newbie G]

Και σε ξαναρωταω...τι επρεπε να κανει?Να το κραταει στο καθισμα κι αυτο να κλαιει για να μην ενοχληθουν οι αεροσυνοδοι?Να το κανει βολτα για να μη κλαιει και να μην ενοχλει τους επιβατες?Μηπως να το επαιρνε να φυγει?

 

ΚΑι ναι προσωπικα αν ειχα το παιδι μου να κλαιει 3 ωρες θα το πηγαινα και στο πιλοτηριο αν χρεαζοταν προκειμενου να το ηρεμησω.Αν το παιδι μου 1,5 ετων μωρο κλαιει επι 3 ωρες πρωτα θα με απασχολησει να καταλαβω μηπως ποναει καπου 'η τι το ενοχλει και κλαιει ετσι...ειδικα μεσα σε συνθηκες πτησης και μετα το οτι ενοχλει.

 

 

Νομίζω πως όταν ένα παιδί κλαίει ασταμάτητα επί 3μισυ ώρες, εκτός από όταν κάνει βολτούλες, τότε μάλλον δεν πονάει, ούτε το ενοχλεί κάτι, απλά δεν μπορεί να κάτσει στον πωπό του γιατί βαριέται. Γι αυτό έπρεπε να είχε προνοήσει η καλή μανούλα, έτσι δεν είναι; Δεν έπρεπε να έχει μαζί της κάποιο παιχνίδι, κάτι να του διαβάσει έστω, ό,τιδήποτε για να το απασχολήσει; Αν ήταν σε λεωφορείο του ΚΤΕΛ από Ορεστιάδα για Πάτρα πχ, τι θα'κανε; Θα έκοβε βόλτες στο διάδρομο σε όλη τη διαδρομή; Κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο. Άσε που ο οδηγός θα είχε σαλτάρει και θα την είχε κατεβάσει!

 

Αλλά το θέμα δεν είναι το συγκεκριμένο παιδάκι που έκλαιγε, αλλά το ότι ένα ολόκληρο αεροπλάνο είχε την ευαισθησία και την κατανόηση που πρέπει, ώστε να μη διαμαρτυρηθεί. Το έγραψα για να αποδείξω ότι δεν είμαστε γκρινιάρηδες και παράξενοι οι περισσότεροι και ότι ξέρουμε να αξιολογούμε μια κατάσταση. Αν έγραφα το αντίθετο, δλδ ότι ήταν απαράδεκτο αυτό που συνέβη και ότι κακώς ανεχόμασταν το μωρό, τότε μπορούσες να μου προσάψεις ό,τι θέλεις. Δεν έγραψα όμως κάτι τέτοιο. Προς τι η διαφωνία σου λοιπόν;

[mama@2]

Ενα παιδι 1,5 ετων, εχει αρχισει να περπατα, θελει να εξερευνα το περιβαλλον, αντε βαλτο να κατσει σε μια καρεκλα για ολοκληρη τη διαρκεια της πτησης!Καθε παιδι ειναι διαφορετικο, τα αλλα δεν ειχαν προβλημα , αυτο ηθελε στρατα.

Ας απαγορευεται να μπαινουν στα αεροπλανα μωρα που κλαινε, παιδια που μιλανε κ που παιζουν με αυτοκινητακια.

Αφου ενοχλουν τα παιδακια με αυθορμητη συμπεριφορα (ΔΕΝ ΜΙΛΑΩ ΓΙΑ ΑΚΡΑΙΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ), να κλεινονται σπιτι με τους γονεις τους (η σε παιδοτοπους αν αντεχει η τσεπη των γονιων).

Ο δικος μου γιος σε γενικες γραμμες ουτε ζουλου ειναι αλλα ουτε κ στρατιωτακι ακουνητο, αμιλητο, αγελαστο.

Οταν παμε καπου θα κατσει, θα ειναι ολα μια χαρα.Μπορει ομως να βαρεθει να παιζει με τα δικα του παιχνιδια κ οταν βλεπει παιδακια να παιζουν θα θελει να παιξει.

Εγω δεν εχω αντιμετωπισει καποιο σοβαρο περιστατικο με το παιδι(εκτος απο τη βαπτιση του οταν ηταν 9.5 μηνων που ενοχλησε), αλλα με ενοχλει που με τοση ευκολια κρινουμε γονεις κ παιδια που βλεπουμε για λιγη ωρα ...

Μπορει να ειμαι κ παραλογη που οταν βγαινω με τον αντρα μου για ενα καφε δεν με ενοχλει το διπλανο μωρακι που θα κλαιει, η ενα παιδακι που θα θελει να μιλησει...(δεν μιλαω για ακραιες συμπεριφορες, δεν ειπαμε να διαλυσουν τα τραπεζια)...η ενα αλλο που θα θελει να περπατησει...

Μπορει να ειμαι παραλογη που θεωρω φυσιολογικο (σε λογικα πλαισια) τον παιδικο αυθορμητισμο...

Αλλα για ποια ανεξαρτησια μιλαμε κ ποιο αυθορμητισμο οταν απαιτουμε απο ενα παιδι (εννοω εως 5 ετων ) οταν λεμε πως μονο αν ειναι ησυχο κ υπακουο ειναι καλο παιδι, αλλιως ειναι ζουλου!!!!Δεν το καταπιεζουμε ?????:confused:

Αλλα κ παλι μπορει να ειμαι παραλογη.

[viki35]

Διαβαζω και 3αναδιαβαζω το θεμα και βλεπω παλι οτι πεφτει στο τραπεζι το ερωτημα ποιος ειναι και ποιος οχι καλος γονεας πανω κατω . Newbie g μου συντομα θα γινεις μαμα και θα καταλαβεις οτι ενα μικρο δεν σταματαει το κλαμα τοσο ευκολα , ιδιαιτερα αμα εκνευριστει .Πολλες φορες μπορει να ποναει αλλα κανοντας βολτα στο διαδρομο να "ξεχναει" τον πονο εστω και για λιγο και να ηρεμει .Ναι θα μπορουσε , θα μπορουσε , θα μπορουσε να παρει παιχνιδια , να παρει παραμυθια να παρει ολο το σπιτι μαζι της για να το ηρεμησει ,ομως μια μητερα καποιες φορες ξεχναει καποια πραγματα γιατι εχει πολλα μα παρα πολλα πραγματα στο κεφαλι της . Δεν ειναι το μεγαλωμα του παιδιου ασπρο μαυρο και πιστεψτε με δεν εχουνε σχεδον καμια επαφη με την οικογενειακη πραγματικοτητα ολα τα βιβλια με τις συμβουλες απο διασημους παιδοψυχολογους . Ναι και μενα αμα τα παιδια μου τσιριζανε μεσα στο αεροπλανο και δεν ειχα προβλεψει η κακουργα ή ειχα 3εχασει να παρω παιχνιδια θα εκανα οτι χρειαζοτανε για να ηρεμησει . Μηπως και αυτο διχνει ελλειψη σεβασμου ?

Τα παιδια ειναι κατα κανονα ζωηρα , εχουνε αυτην την γλυκεια τρελλα μεσα τους ακριβως επειδη ειναι παιδια , και ακριβως για αυτο μας ομορφαινουνε τη ζωη . Προσωπικα αποφευγω να παω σε μερη οπου ξερω καλα οτι δεν θα καθονται φρονιμα , δεν εχω πατησει ποτε σε γλεντι γαμου (ουτε και εχω ορεξη να παω καπου και να μαλωνω το παιδι μου ακριβως επειδη βαρεθηκε και θελει να παι3ει , Θεε μου τι ελλειψη σεβασμου ενα παιδι να βαρεθει και να θελει να παι3ει ) παω σε μερη οπου θα μπορει να παι3ει χωρις κανενας να ενοχλειτε απο τους καθως πρεπει και ουτε τα παιδια θα αναγκαστω να τα μαλωσω .Προσωπικα ποτε μου ως τωρα , τωρα δεν παω καν σε μερη που δεν εχει υποδομες για παιδια , αλλα και παλαιοτερα δεν θυμαμαι παιδια να τρεχουνε πανικοβλητα και να τσιριζουνε σαν μανιακα σε μαγαζια ε3ω . Και σε γαμ0υς ειχα παει και παντου αλλα απλα εβλεπα παιδακια να παιζουνε ολα μαζεμενα χωρις να τσιριζουνε , χωρις να ενοχλουνε τον καθως πρεπει γαμο , και το θεωρουσα παντα γλυκο θεαμα . Δεν θα ειχα κανενα μα κανενα προβλημα στο δικο μου γαμο να ειχα περισσοτερα παιδακια , και οχι η επελαση γεροντων που ειχα εγω , και ας τσιριζανε , και ας κυνηγιοντουσαν , θα ητανε πιο ωραιος , πιο οικογενειακος γαμος . Ξερω καλα οτι ολα τα παιδια εχουνε αναγκη να παι3ουνε , σιγουρα υπαρχουνε κανονες , σιγουρα ακολουθουμε κανονες , αλλα οχι τη φυσικη τους γλυκια τρελλα και τη φυσικη τους ζωηραδα ποτε δεν θα την εκοβα και ακριβως επειδη ζω στην ελλαδα που υπαρχουνε πολλοι δηθεν και καθως πρεπει , και μου εχουνε τυχει και μενα αρκετα γεγονοτα με παρατηρησεις επειδη εκλαιγε η κορη μου επειοδη αρνηθηκα να της παρω παγωτο για να φαει πρωτα το φαγητο της , πηγαινω παντα σε μερη που εχει υποδομες για παιδια . Τα παιδια μου ειναι τελεια , ειναι ζωηρα , εχουνε γλυκια τρελλιτσα αλλα ειναι τα καλυτερα παιδια και παρολο που δεν τρωνε λαχανικα , μονο λιγο σπανακορυζο , δεν τρωνε φρουτα παρα λιγο μηλο , δεν τρωνε καθε μεσημερι το φαγητο τους , τρωνε και γλυκακια , ζητανε παιχνιδια , ειναι πολυυυυ κοινωνικα μιλανε και αγαπανε ολο τον κοσμο αν και δεν μιλανε στον πλυθηντικο (πωπω τραγικο ) , τα πιανουνε κρισεις θυμου οταν τους αρνουμε διαφορα εστω και αν ειμαστε εξω και τσιριζουνε σαν μανιακα , δεν καθονται στην καρεκλα τους πανω απο 15-20 (το τοπ των τοπ σκορ ) λεπτα , αμα δεν αρεσουνε τη μουρη καποιου που θα τους μιλησει ή θα εχουνε νευρα θα του πουνε να μην τους μιλαει και οτι δεν τον θελουνε σταυρωνοντας τα χερια , παρολαυτα θεωρω οτι εχω τα καλυτερα παιδια του κοσμου , ευγενικα , αγαπησιαρικα , καλα παιδια , ευαισθητα , αληθινα παιδια μακρια απο καθως πρεπισμους και εγω θεωρω παρολα τα ελλατωματα μου οτι ειμαι η καλυτερη μητερα για τα παιδια μου μακρια απο δηθενισμους και καθως πρεπισμους .

Τα παιδια δεν ειναι ρομποτ , επιτελους δηλαδη , αλλο πειθαρχια , αλλο μαλωμα , αλλο βαζω ορια και αλλο να καθονται σε μια καρεκλα χωρις να κανουνε κιχ για οσες ωρες θελουνε οι μαμαδες τους απλα και μονο γιατι πρεπει . τα παιδια δεν γνωριζουνε απο πρεπει για αυτο και ειναι παιδια και για αυτο σε αυτα βλεπουμε το πως θα θελαμε να ειμαστε ολοι μας .

[jackrussel]

παντως με μωρο 1,5 ετους σε αεροπλανο ειναι απιστευτα δυσκολο, οποιος δεν το εχει ζησει η οποιος δεν εχει παιδια δεν το καταλαβαινει

επισης πολλοι που εχουν παιδια κανουν τους εξυπνους πιστευοντας οτι εκεινοι ξερουν τι πρεπει να κανουν η και ξεχνουν αγνοουν τα κατορθωματα των δικων τους παιδιων

 

λιγη ανεκτικοτητα και συνεση απ ολους δεν βλαπτει

 

εγω με τον γιο μου 14 μηνων σε αεροπλανο εφτυσα της μανας μου το γαλα αν δεν παραστει σοβαρη αναγκη δεν ξαναταξιδευω μεχρι να μεγαλωσει

[mama@2]

Νομίζω πως όταν ένα παιδί κλαίει ασταμάτητα επί 3μισυ ώρες, εκτός από όταν κάνει βολτούλες, τότε μάλλον δεν πονάει, ούτε το ενοχλεί κάτι, απλά δεν μπορεί να κάτσει στον πωπό του γιατί βαριέται. Γι αυτό έπρεπε να είχε προνοήσει η καλή μανούλα, έτσι δεν είναι; Δεν έπρεπε να έχει μαζί της κάποιο παιχνίδι, κάτι να του διαβάσει έστω, ό,τιδήποτε για να το απασχολήσει; Αν ήταν σε λεωφορείο του ΚΤΕΛ από Ορεστιάδα για Πάτρα πχ, τι θα'κανε; Θα έκοβε βόλτες στο διάδρομο σε όλη τη διαδρομή; Κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο. Άσε που ο οδηγός θα είχε σαλτάρει και θα την είχε κατεβάσει!

 

Αλλά το θέμα δεν είναι το συγκεκριμένο παιδάκι που έκλαιγε, αλλά το ότι ένα ολόκληρο αεροπλάνο είχε την ευαισθησία και την κατανόηση που πρέπει, ώστε να μη διαμαρτυρηθεί. Το έγραψα για να αποδείξω ότι δεν είμαστε γκρινιάρηδες και παράξενοι οι περισσότεροι και ότι ξέρουμε να αξιολογούμε μια κατάσταση. Αν έγραφα το αντίθετο, δλδ ότι ήταν απαράδεκτο αυτό που συνέβη και ότι κακώς ανεχόμασταν το μωρό, τότε μπορούσες να μου προσάψεις ό,τι θέλεις. Δεν έγραψα όμως κάτι τέτοιο. Προς τι η διαφωνία σου λοιπόν;

 

 

 

 

Εμεις οσα ταξιδια κανουμε ειναι με το αυτοκινητο μας (8 με 10 ωρες για το χωριο ). Με το μεγαλο απο 3 μηνων μεχρι τωρα....παντα παιρνω παιχνιδια, του λεω παραμυθια, συνηθως ειναι ησυχος αλλα συγνωμη βρε κοριτσια εσεις παντα μπορειτε να προβλεψετε την αντιδραση ενος μωρου η ενος διχρονου????????? εμεις τραγουδαμε συνηθως σε ολη τη διαδρομη, μονο ετσι δεν παραπονιεται....κ οταν ηταν 1.5 ετων τα πετουσε τα παιχνιδια τις πιο πολλες φορες...αλλες φορες εκλαιγε....κουραζοταν....αλλες κοιμοταν....η θα ηταν ησυχος....\

Παντα καθομαι στο πισω καθισμα στα μεγαλα ταξιδια να τον απασχολω, αλλα κ παλι εγω δεν μπορω να προβλεψω καθε του αντιδραση.

[tiller]

Τα παιδιά 1,5-2 χρονών αρχίζουν να έχουν έντονο το ένστικτο της εξερεύνησης.

Αν το ένστικτό τους αυτό ικανοποιείται στην καθημερινή τους ζωή, τότε δεν έχουν πρόβλημα να το στερηθούν για λίγο (π.χ. σε μια πτήση εσωτερικού).

Αν το ένστικτό τους μένει ανικανοποίητο, τότε η επιθυμία τους για εξερεύνηση θα γίνει τόσο δυνατή, που και θα γκρινιάζουν συνεχώς και δεν θα μπορούν να "βάλουν κώλο" ούτε λεπτό.

[mama@2]

Διαβαζω και 3αναδιαβαζω το θεμα και βλεπω παλι οτι πεφτει στο τραπεζι το ερωτημα ποιος ειναι και ποιος οχι καλος γονεας πανω κατω . Newbie g μου συντομα θα γινεις μαμα και θα καταλαβεις οτι ενα μικρο δεν σταματαει το κλαμα τοσο ευκολα , ιδιαιτερα αμα εκνευριστει .Πολλες φορες μπορει να ποναει αλλα κανοντας βολτα στο διαδρομο να "ξεχναει" τον πονο εστω και για λιγο και να ηρεμει .Ναι θα μπορουσε , θα μπορουσε , θα μπορουσε να παρει παιχνιδια , να παρει παραμυθια να παρει ολο το σπιτι μαζι της για να το ηρεμησει ,ομως μια μητερα καποιες φορες ξεχναει καποια πραγματα γιατι εχει πολλα μα παρα πολλα πραγματα στο κεφαλι της . Δεν ειναι το μεγαλωμα του παιδιου ασπρο μαυρο και πιστεψτε με δεν εχουνε σχεδον καμια επαφη με την οικογενειακη πραγματικοτητα ολα τα βιβλια με τις συμβουλες απο διασημους παιδοψυχολογους . Ναι και μενα αμα τα παιδια μου τσιριζανε μεσα στο αεροπλανο και δεν ειχα προβλεψει η κακουργα ή ειχα 3εχασει να παρω παιχνιδια θα εκανα οτι χρειαζοτανε για να ηρεμησει . Μηπως και αυτο διχνει ελλειψη σεβασμου ?

Τα παιδια ειναι κατα κανονα ζωηρα , εχουνε αυτην την γλυκεια τρελλα μεσα τους ακριβως επειδη ειναι παιδια , και ακριβως για αυτο μας ομορφαινουνε τη ζωη . Προσωπικα αποφευγω να παω σε μερη οπου ξερω καλα οτι δεν θα καθονται φρονιμα , δεν εχω πατησει ποτε σε γλεντι γαμου (ουτε και εχω ορεξη να παω καπου και να μαλωνω το παιδι μου ακριβως επειδη βαρεθηκε και θελει να παι3ει , Θεε μου τι ελλειψη σεβασμου ενα παιδι να βαρεθει και να θελει να παι3ει ) παω σε μερη οπου θα μπορει να παι3ει χωρις κανενας να ενοχλειτε απο τους καθως πρεπει και ουτε τα παιδια θα αναγκαστω να τα μαλωσω .Προσωπικα ποτε μου ως τωρα , τωρα δεν παω καν σε μερη που δεν εχει υποδομες για παιδια , αλλα και παλαιοτερα δεν θυμαμαι παιδια να τρεχουνε πανικοβλητα και να τσιριζουνε σαν μανιακα σε μαγαζια ε3ω . Και σε γαμ0υς ειχα παει και παντου αλλα απλα εβλεπα παιδακια να παιζουνε ολα μαζεμενα χωρις να τσιριζουνε , χωρις να ενοχλουνε τον καθως πρεπει γαμο , και το θεωρουσα παντα γλυκο θεαμα . Δεν θα ειχα κανενα μα κανενα προβλημα στο δικο μου γαμο να ειχα περισσοτερα παιδακια , και οχι η επελαση γεροντων που ειχα εγω , και ας τσιριζανε , και ας κυνηγιοντουσαν , θα ητανε πιο ωραιος , πιο οικογενειακος γαμος . Ξερω καλα οτι ολα τα παιδια εχουνε αναγκη να παι3ουνε , σιγουρα υπαρχουνε κανονες , σιγουρα ακολουθουμε κανονες , αλλα οχι τη φυσικη τους γλυκια τρελλα και τη φυσικη τους ζωηραδα ποτε δεν θα την εκοβα και ακριβως επειδη ζω στην ελλαδα που υπαρχουνε πολλοι δηθεν και καθως πρεπει , και μου εχουνε τυχει και μενα αρκετα γεγονοτα με παρατηρησεις επειδη εκλαιγε η κορη μου επειοδη αρνηθηκα να της παρω παγωτο για να φαει πρωτα το φαγητο της , πηγαινω παντα σε μερη που εχει υποδομες για παιδια . Τα παιδια μου ειναι τελεια , ειναι ζωηρα , εχουνε γλυκια τρελλιτσα αλλα ειναι τα καλυτερα παιδια και παρολο που δεν τρωνε λαχανικα , μονο λιγο σπανακορυζο , δεν τρωνε φρουτα παρα λιγο μηλο , δεν τρωνε καθε μεσημερι το φαγητο τους , τρωνε και γλυκακια , ζητανε παιχνιδια , ειναι πολυυυυ κοινωνικα μιλανε και αγαπανε ολο τον κοσμο αν και δεν μιλανε στον πλυθηντικο (πωπω τραγικο ) , τα πιανουνε κρισεις θυμου οταν τους αρνουμε διαφορα εστω και αν ειμαστε εξω και τσιριζουνε σαν μανιακα , δεν καθονται στην καρεκλα τους πανω απο 15-20 (το τοπ των τοπ σκορ ) λεπτα , αμα δεν αρεσουνε τη μουρη καποιου που θα τους μιλησει ή θα εχουνε νευρα θα του πουνε να μην τους μιλαει και οτι δεν τον θελουνε σταυρωνοντας τα χερια , παρολαυτα θεωρω οτι εχω τα καλυτερα παιδια του κοσμου , ευγενικα , αγαπησιαρικα , καλα παιδια , ευαισθητα , αληθινα παιδια μακρια απο καθως πρεπισμους και εγω θεωρω παρολα τα ελλατωματα μου οτι ειμαι η καλυτερη μητερα για τα παιδια μου μακρια απο δηθενισμους και καθως πρεπισμους .

Τα παιδια δεν ειναι ρομποτ , επιτελους δηλαδη , αλλο πειθαρχια , αλλο μαλωμα , αλλο βαζω ορια και αλλο να καθονται σε μια καρεκλα χωρις να κανουνε κιχ για οσες ωρες θελουνε οι μαμαδες τους απλα και μονο γιατι πρεπει . τα παιδια δεν γνωριζουνε απο πρεπει για αυτο και ειναι παιδια και για αυτο σε αυτα βλεπουμε το πως θα θελαμε να ειμαστε ολοι μας .

 

 

 

 

Συμφωνω ΑΠΟΛΥΤΑ!

μονο να προσθεσω πως κ παιχνιδακια να ειχε κ παραμυθακια να πει η μαμα, δεν σου εγγυαται κανεις πως θα ειναι ησυχο ενα παιδι.!!!!!!!Δεν ειναι ρομποτακια, ουτε εχουν οδηγιες χρησης.....Θα πεις αυτο κ θα ηρεμισει κ δεν θα κλαιει.......αν ηταν ετσι..!

[sesame]

Τα παιδιά 1,5-2 χρονών αρχίζουν να έχουν έντονο το ένστικτο της εξερεύνησης.

Αν το ένστικτό τους αυτό ικανοποιείται στην καθημερινή τους ζωή, τότε δεν έχουν πρόβλημα να το στερηθούν για λίγο (π.χ. σε μια πτήση εσωτερικού).

Αν το ένστικτό τους μένει ανικανοποίητο, τότε η επιθυμία τους για εξερεύνηση θα γίνει τόσο δυνατή, που και θα γκρινιάζουν συνεχώς και δεν θα μπορούν να "βάλουν κώλο" ούτε λεπτό.

 

Ακριβώς!!!!!!!!

Να ξέρουμε και τι λέμε εδώ...

 

Αλλά άσχετο από αυτό, το μωράκι που γκρινιάζει δε με ενοχλεί κι ας το κάνει για όποιο λόγο!!

Τα παιδάκια μεγαλύτερης ηλικίας που τα ξαμολάει η μαμά να ενοχλούν το σύμπαν για να πιουν αυτές ήσυχες τον καφέ τους με ενοχλούν μα πάνω από όλα με ενοχλούν οι μαμάδες τους...

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί βγαίνουν ορισμένα αναληθή συμπεράσματα από κάποιες.....πραγματικά αδυνατώ!!!!!

[sotiria2008]

Ταξιδευουμε πολυ συχνα στο εξωτερικο λογω δουλειασ με τον συζυγο και παιρνουμε μαζι και την κορη μασ η οποια τωρα ειναι 3,5 χρονων.Τωρα δεν υπαρχει προβλημα στο αεροπλανο αλλα οταν ηταν πιο μικρη εκλεγε ασταματητα μεσα στο αεροπλανο ειτε γιατι δεν ηθελε να βαλει τη ζωνη ειτε γιατι δεν ηθελε να καθεται 2,5 ωρεσ στη θεση της.[κι εγω δυομιση ωρεσ στη θεση να καθομαι βαριεμαι].Κουβαλουσαμε απο παιχνιδια,κουκλες,μπλοκ ζωγραφικης οτι μπορειτε να φανταστειτε φορτωνομουνα σαν το γαιδουρι.Παρολα αυτα η μικρη μου δεν επαιξε με τιποτα.Προσπαθουσαμε να την ηρεμησουμε τιποτα.Κανενας ανθρωποσ μεσα στο αεροπλανο δεν εκανε παρατηρηση αλλα και να μου κανανε παρατηρηση[αναλογα τον τροπο και το υφοσ]δεν ξερω πωσ θα αντιδρουσα εκεινη την ωρα.

[mama@2]

Τα παιδιά 1,5-2 χρονών αρχίζουν να έχουν έντονο το ένστικτο της εξερεύνησης.

Αν το ένστικτό τους αυτό ικανοποιείται στην καθημερινή τους ζωή, τότε δεν έχουν πρόβλημα να το στερηθούν για λίγο (π.χ. σε μια πτήση εσωτερικού).

Αν το ένστικτό τους μένει ανικανοποίητο, τότε η επιθυμία τους για εξερεύνηση θα γίνει τόσο δυνατή, που και θα γκρινιάζουν συνεχώς και δεν θα μπορούν να "βάλουν κώλο" ούτε λεπτό.

 

 

 

 

Και σε ρωτω ποιος εγγυαται οτι το διχρονο που εχει μαθει στην καθημερινη

του ζωη να εξερευνα, οτι στην πτηση θα κατσει στην θεση του για πανω απο 1 ωρα κ δεν θα διαμαρτυρηθει?????ασε που πιστευω πως κ παλι θα θελει να συνεχισει την εξερευνηση.....αν εχει μαθει σπιτι να ικανοποιει αυτη του την αναγκη αυτο αποζητα κ σε ενα ξενο περιβαλλον που του τραβα περισσοτερο το ενδιαφερον!!!!!!!!/θα καταλαβει απο κανονες κ ορια ???θα πεις κατσε κ θα καθισει αδιαμαρτυρητο?

ενα παιδι 1.5 ετων που οταν κλαιει δεν μπορει να εκφρασει λεκτικα την αναγκη του κ πρεπει η μανα να αναρρωτιεται πειναει?διψαει?λερωμενο?ποναει?βαριεται?νυσταζει?κουρασμενο?θελει να περπατησει?να παιξει?κρυωνει?ζεσταινεται?φοβαται?

ειναι ευκολο οταν δεν εχουμε παιδια να καταδικαζουμε γονεις, η οταν τα δικα μας μεγαλωνουν κ τα εχουμε ολα ωραιοποιημενα στο μυαλο μας.....

[Niki81]

Νομίζω πως όταν ένα παιδί κλαίει ασταμάτητα επί 3μισυ ώρες, εκτός από όταν κάνει βολτούλες, τότε μάλλον δεν πονάει, ούτε το ενοχλεί κάτι, απλά δεν μπορεί να κάτσει στον πωπό του γιατί βαριέται. Γι αυτό έπρεπε να είχε προνοήσει η καλή μανούλα, έτσι δεν είναι; Δεν έπρεπε να έχει μαζί της κάποιο παιχνίδι, κάτι να του διαβάσει έστω, ό,τιδήποτε για να το απασχολήσει; Αν ήταν σε λεωφορείο του ΚΤΕΛ από Ορεστιάδα για Πάτρα πχ, τι θα'κανε; Θα έκοβε βόλτες στο διάδρομο σε όλη τη διαδρομή; Κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο. Άσε που ο οδηγός θα είχε σαλτάρει και θα την είχε κατεβάσει!

 

Αλλά το θέμα δεν είναι το συγκεκριμένο παιδάκι που έκλαιγε, αλλά το ότι ένα ολόκληρο αεροπλάνο είχε την ευαισθησία και την κατανόηση που πρέπει, ώστε να μη διαμαρτυρηθεί. Το έγραψα για να αποδείξω ότι δεν είμαστε γκρινιάρηδες και παράξενοι οι περισσότεροι και ότι ξέρουμε να αξιολογούμε μια κατάσταση. Αν έγραφα το αντίθετο, δλδ ότι ήταν απαράδεκτο αυτό που συνέβη και ότι κακώς ανεχόμασταν το μωρό, τότε μπορούσες να μου προσάψεις ό,τι θέλεις. Δεν έγραψα όμως κάτι τέτοιο. Προς τι η διαφωνία σου λοιπόν;

 

Επειδη τυχαινει ο γιος μου να ειναι στη φαση που εχει αρχισει και περπαταει πιστεψε με ετσι και του κατσικωθει στο μυαλο να κατεβει κατω να περπατησει δεν τον ξεγελας με τπτ.Οτι και να του δωσεις θα εκνευριστει περισσοτερο και θα το πεταει απο δω κι απο κει.Δε θα σταματησει τη μιρλα αν δε τον βαλεις να περπατησει.Αντε να τον ξεγελασεις με κανα κουλουρι για κανα δεκαλεπτο και ξανα προς τη δοξα τραβα.

 

Ειδικα τα ταξιδια ειναι παιδεμα.Μου εχει τυχει να ταξιδεψω με αυτοκινητο 3 ωρες ταξιδι και ενω παντα το μωρο κοιμοταν εκεινη τη μερα μου εβγαε την πιστη.Δε σταματησε να κλαιει καθολου.Αναγκαστηκα να κανω σταση καθε λιγο και λιγακι προσπαθωντας να τν κοιμησω να ηρεμησει.Παντα με το που ξεκιναγε το αυτοκινητο σε 10 λεπτα το πολυ ειχε κοιμηθει...ε εκεινη τη μερα με πεθανε.

 

Οσο για τη διαφωνια μου...απο τη μια λες οτι κανεις σας δεν παραπονεθηκε απο την αλλη εμμεσως πλην σαφως κατηγορεις την καλη μανουλα που δεν προνοησε και που ενοχλουσε τις αεροσυνοδους στη δουλεια τους και που κονετψε να φτασει μεχρι το πιλοτηριο.

Εγω στη θεση σου θα ειχα λυπηθει την αμοιρη τη μανουλα γιατι ξερω πολυ καλα τι αγχος ειναι να εχεις το παιδι σου να κλαιει τοση ωρα σε χωρο με αλλους ανθρωπους,να ενοχλει και να μη μπορεις να το ηρεμησεις.Να βλεπεις στραβψμενες μουρες να σε κοιτανε με μισο ματι και να μη καταλαβαινουν τι περνας εσυ εκεινη την ωρα.

[mmaria]

Νίκη μου από τόσο ταξίδια που έχω κάνει τόσα χρόνια και τώρα που ζω μόνιμα στο εξωτερικό, μόνο στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε τα παιδιά σαν ενοχλητικά. Εδώ που μένουμε έχει παντου (σε καφετέριες, ταβέρνες, εμπορικά κλπ) χώρους για μωρά, καρεκλάκια για παιδιά και υπάρχει οργάνωση. Οχι τα παιδιά εδώ καθε άλλο παρά στρατιωτάκια δεν είναι. Αλλά όλοι είναι ανεκτικοί, και αν κλάψει ή να φωνάξει ένα παιδάκι δεν θα το κοιτάξουν με μισό μάτι. Επίσης είναι αυτονόητο ότι το παιδι πηγαίνει μαζί με τους γονεις του παντου. Και στις δημόσιες υπηρεσίες και στις ταβέρνες και παντού. Δεν αφήνεις το παιδί σου σπίτι μήπως και κάποιος ξινός παρεξηγηθεί. Ούτε θα το πάρει κανεις να φύγει από το θέατρο (ακουσον άκουσον) γιατί η κυρία μπροστά είναι επίσης ξινή και θεωρεί τα παιδιά βαλίτσα. Και μιλάμε για παιδικές παραστάσεις, δεν πήγε το 5χρονο να δει Αμλετ στο Εθνικό.

 

απο τη μικρη δικη μου εμπειρια σε ταξιδια στο εξωτερικο με το παιδι, θα διαφωνισω. δεν τους εχω δει παντου τοσο ανεκτικους. δηλ στο αεροπλανο της alitalia εχω βαλει στο tablet να δει μικυ για να περασει λιγο η ωρα, και ερχεται η αεροσυνοδος και μου κανει παρατηρηση οτι ακουγεται -με τοσο θορυβο απο τον κινητηρα!- και να το κλεισω! και μαλιστα σε σπαστα αγγλικα! της εξηγω οτι εχει θεμα με τα αυτια και το κανω για να ξεχαστει κι αυτη το χαβα της! και δεν ηταν ωρα υπνου 11:00 το πρωι ηταν!

αλλου βεβαια καμια σχεση, ειναι πραγματι πολυ ανεκτικοι με τα παιδια.

[newbie G]

 

Οσο για τη διαφωνια μου...απο τη μια λες οτι κανεις σας δεν παραπονεθηκε απο την αλλη εμμεσως πλην σαφως κατηγορεις την καλη μανουλα που δεν προνοησε και που ενοχλουσε τις αεροσυνοδους στη δουλεια τους και που κονετψε να φτασει μεχρι το πιλοτηριο.

Εγω στη θεση σου θα ειχα λυπηθει την αμοιρη τη μανουλα γιατι ξερω πολυ καλα τι αγχος ειναι να εχεις το παιδι σου να κλαιει τοση ωρα σε χωρο με αλλους ανθρωπους,να ενοχλει και να μη μπορεις να το ηρεμησεις.Να βλεπεις στραβψμενες μουρες να σε κοιτανε με μισο ματι και να μη καταλαβαινουν τι περνας εσυ εκεινη την ωρα.

 

 

Ώπα ώπα!!! Κάτσε, γιατί πήρες φόρα. Εγώ δεν την κατηγόρησα, ΕΣΥ με ρώτησες τι έπρεπε να κάνει και σου απάντησα.

 

Και τι επρεπε να κανει δλδ η γυναικα με 1,5 χρονων παιδι?

 

Και σε ξαναρωταω...τι επρεπε να κανει?

 

Φυσικά και τη λυπήθηκα. Αλλά αυτό δεν αλλάζει κάτι. Βλέπω έχεις σχηματίσει άποψη ήδη. Ακομα και για όσα δεν έχω γράψει.

 

 

 

 

Κορίτσια δεν το συνεχίζω, γιατί κάποιες έχετε έναν μαγικό τρόπο να διαστρεβλώνετε τα πάντα. Τελικά υπάρχει μεγάλη εμπάθεια στο φόρουμ, δυστυχώς. Καλή σας μέρα. Πάω να κάνω γιόγκα. Κάντε και εσείς, μερικές τη χρειάζεστε περισσότερο από μένα.

[maribel]

Niki81 δε θα μπορούσες να τα πεις καλύτερα! όχι απλά άγχος...ο εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες...άσε που έτρεμα μην κοπανήσει κανένα από τα παιχνιδάκια( που είχα προνοήσει να πάρω για να τον απασχολώ) στους μπροστά ή από δίπλα και μετά είχαμε κι άλλα...μόνο που τα θυμήθηκα ίδρωσα...

[mama@2]

Νομίζω πως όταν ένα παιδί κλαίει ασταμάτητα επί 3μισυ ώρες, εκτός από όταν κάνει βολτούλες, τότε μάλλον δεν πονάει, ούτε το ενοχλεί κάτι, απλά δεν μπορεί να κάτσει στον πωπό του γιατί βαριέται. Γι αυτό έπρεπε να είχε προνοήσει η καλή μανούλα, έτσι δεν είναι; Δεν έπρεπε να έχει μαζί της κάποιο παιχνίδι, κάτι να του διαβάσει έστω, ό,τιδήποτε για να το απασχολήσει; Αν ήταν σε λεωφορείο του ΚΤΕΛ από Ορεστιάδα για Πάτρα πχ, τι θα'κανε; Θα έκοβε βόλτες στο διάδρομο σε όλη τη διαδρομή; Κάτι τέτοιο θα ήταν επικίνδυνο. Άσε που ο οδηγός θα είχε σαλτάρει και θα την είχε κατεβάσει!

 

Αλλά το θέμα δεν είναι το συγκεκριμένο παιδάκι που έκλαιγε, αλλά το ότι ένα ολόκληρο αεροπλάνο είχε την ευαισθησία και την κατανόηση που πρέπει, ώστε να μη διαμαρτυρηθεί. Το έγραψα για να αποδείξω ότι δεν είμαστε γκρινιάρηδες και παράξενοι οι περισσότεροι και ότι ξέρουμε να αξιολογούμε μια κατάσταση. Αν έγραφα το αντίθετο, δλδ ότι ήταν απαράδεκτο αυτό που συνέβη και ότι κακώς ανεχόμασταν το μωρό, τότε μπορούσες να μου προσάψεις ό,τι θέλεις. Δεν έγραψα όμως κάτι τέτοιο. Προς τι η διαφωνία σου λοιπόν;

 

 

 

Με το καλο να ερθει το μπεμπακι σου!!!!!

Τοτε ομως θα καταλαβεις πως ειναι τα πραγματα κ σε ποια θεση ερχονται οι μανουλες οταν τα αλλα παιδακια ειναι ησυχα μια χαρα κ το δικο μας κλαιει κ δεν μπορουμε να το ηρεμισουμε.....

 

το να εισαι μαμα ειναι το πιο δυσκολο κ συναμα το πιο γλυκο πραγμα στο κοσμο.....καθε μερα μαθαινουμε πραγματα (κ πολλες φορες μαθηματα μας δινουν κ τα παιδια μας)

κ αν μπαινω ειναι για να μαθαινω ακομα περισσοτερα, που θα με εξελιξουν σαν μανουλα....

γιατι αν κ ο μεγαλος ειναι γενικα ενα ησυχο παιδι, δεν ξερω τι θα αντιμετωπισω στον μικρο.....

Και αν διαβαζεις κ αλλες περιπτωσεις κ παραδειγματα βλεπεις τι μπορει να αντιομετωπισεις κ πως θα το χειριστεις.... αν εισαι υποψιασμενη εχεις ετοιμες εναλλακτικες στο μυαλο!

[jackrussel]

μονον στην πραξη συνειδητοποιεις οτι δεν μπορεις να τα ελεγξεις ολα η να προνοησεις για ολα

[mama@2]

μονον στην πραξη συνειδητοποιεις οτι δεν μπορεις να τα ελεγξεις ολα η να προνοησεις για ολα

 

 

Σε μια μας εξοδο (ευτυχως σε συγγενικο σπιτι) ειχα ετοιμασει την τσαντα(τεραστια δηλαδη-ολοκληρη μετρακομιση δηλαδη) για τα παιδια σιγουρη οτι ειχα παρει τα παντα μαζι μου (δευτερο παιδι- ηξερα τι να παιρνω μαζι).

Γκρινιαζει ο μικρος για γαλα κ συνειδητοποιω οτι ειχα ξεχασει το θερμο με το νερο για το γαλα στο σπιτι!

Ενταξει, εβρασα νερο, ολα καλα, αλλα αν πεινουσε στο δρομο .....η αν ειμασταν βολτα εκτος καποιου σπιτιου....θα τρεχαμε αρον αρον!!!!!

Οταν γυρισαμε ο θερμος ηταν στο τραπεζι ειχα ξεχασει να το βαλω στη τσαντα!

Απο τη βιασυνη για την εξοδο μας, ξεχασα το πιο σημαντικο!

Απο τοτε, ετοιμαζω την τσαντα 1 ωρα πριν ξεκινησω να ετοιμαζομαι(αφου ακουω την γκρινια του αντρα μου οτι ειμαι υπερβολικη κλπ κλπ)

[missirlou]

Ακριβώς!!!!!!!!

Να ξέρουμε και τι λέμε εδώ...

 

Αλλά άσχετο από αυτό, το μωράκι που γκρινιάζει δε με ενοχλεί κι ας το κάνει για όποιο λόγο!!

Τα παιδάκια μεγαλύτερης ηλικίας που τα ξαμολάει η μαμά να ενοχλούν το σύμπαν για να πιουν αυτές ήσυχες τον καφέ τους με ενοχλούν μα πάνω από όλα με ενοχλούν οι μαμάδες τους...

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί βγαίνουν ορισμένα αναληθή συμπεράσματα από κάποιες.....πραγματικά αδυνατώ!!!!!

παντα συμφωνω με αυτην την κοπελα!....ρε παιδια...τι θα πουμε στο 1.5 χρονων παιδακι? η στο 2χρονο? η στο 3χρονο?? μιλαμε για παιδια που απλως ειναι κακομαθημενα,......γιατι αυτος ειναι ο ορος...και ας τον αποφευγουμε. Και φυσικα φταινε οι γονεις που τα κακομαθαν!

μονον στην πραξη συνειδητοποιεις οτι δεν μπορεις να τα ελεγξεις ολα η να προνοησεις για ολα

ετσι!! πολυ σωστα....

 

Κια εγω ταξιδευω με αεροπλανο....και το μικρο μου περυσι εκλαιγε επι ενα μισαωρο...ειχα ιδρωσει μπας και τον ηρεμησω...τιποτα....

 

Ομως ο μεγαλος μου που ειναι 6, αν παμε να φαμε και ενοχλει το συμπαν, δεν θα του το επιτρεψω....

 

Μεγαλωνοντας τα παιδια δεν μπορουν να συμπεριφερονται λες και ειναι βρεφη. Πρεπει να μαθαινουν και τους στοιχειωδεις κανονες. Οχι απο τη μια μερα στην αλλη αλλα σταδιακα και αναλογα την ηλικια τους.....

[latiatoula]

Νίκη μου από τόσο ταξίδια που έχω κάνει τόσα χρόνια και τώρα που ζω μόνιμα στο εξωτερικό, μόνο στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε τα παιδιά σαν ενοχλητικά. Εδώ που μένουμε έχει παντου (σε καφετέριες, ταβέρνες, εμπορικά κλπ) χώρους για μωρά, καρεκλάκια για παιδιά και υπάρχει οργάνωση. Οχι τα παιδιά εδώ καθε άλλο παρά στρατιωτάκια δεν είναι. Αλλά όλοι είναι ανεκτικοί, και αν κλάψει ή να φωνάξει ένα παιδάκι δεν θα το κοιτάξουν με μισό μάτι. Επίσης είναι αυτονόητο ότι το παιδι πηγαίνει μαζί με τους γονεις του παντου. Και στις δημόσιες υπηρεσίες και στις ταβέρνες και παντού. Δεν αφήνεις το παιδί σου σπίτι μήπως και κάποιος ξινός παρεξηγηθεί. Ούτε θα το πάρει κανεις να φύγει από το θέατρο (ακουσον άκουσον) γιατί η κυρία μπροστά είναι επίσης ξινή και θεωρεί τα παιδιά βαλίτσα. Και μιλάμε για παιδικές παραστάσεις, δεν πήγε το 5χρονο να δει Αμλετ στο Εθνικό.

 

Κοίταξε, αν έχεις τη λογική, ότι κάθε ένας που θα ενοχληθεί από τη φασαρία που μπορεί να κάνει το παιδί (μιλάμε για πολύ φασαρία, όχι ένα κλαματάκι, ένα γέλιο, μια γκρίνια, προς Θεού), τότε, λυπάμαι, αλλά δεν μπαίνεις καθόλου και στη θέση του άλλου. Που απλά, θέλει να κάτσει στην ταβέρνα ή στο εστιατόριο και να φάει ένα ρημαδοφαγητό, χωρίς να του τραβάνε το τραπεζομάντηλο, να πέφτουν πάνω του παιδάκια, να του ρίχνουν φαγητά. Δυστυχώς, έχω δει τέτοια πράγματα να γίνονται....φυσικά, δεν είναι όλα τα παιδάκια έτσι (ευτυχώς). Και φυσικά, υπάρχουν και ξυνοί άνθρωποι, αλλά δεν μπορούμε να ξεκινάμε με τη λογική, ότι κάθε ένας που μπορεί να ενοχληθεί από τη φασαρία ενός παιδιού είναι ξυνός!

Και επειδή ανέφερες τη δημόσια υπηρεσία και έθεσα ένα παράδειγμα πιο πριν, εννοείται ότι όταν ένας γονέας δεν έχει να αφήσει κάπου το παιδί του, θα το πάρει μαζί του, αλλά από τη στιγμή που κάποιοι άνθρωποι εργάζονται εκεί, πρέπει να τους σεβαστεί και να μην αφήνει το παιδί του να ουρλιάζει επί δέκα λεπτά (σημ: δεν έκλαιγε γιατί ήταν μωράκι, ήταν ένα αγοράκι γύρω στα πέντε που ούρλιαζε και έβριζε και αισχρότατα, από ότι θυμάμαι) να τραβάει το καλώδιο του υπολογιστή, να χοροπηδάει πάνω στο γραφείο ή να σκίζει τα χαρτιά του φωτοτυπικού. Ε, μην μου πείτε ότι αυτά είναι δείγματα χαριτωμένης συμπεριφοράς παιδιών! Σκεφτείτε να σας έκαναν κάτι αντίστοιχο στο σπίτι σας....δεν θα είχατε την απαίτηση από το γονέα να σταματήσει το παιδί?

[missirlou]

kounelitsa γατι εχεις την απαιτηση να εχουν ολοι τις ιδιες ανοχες και τα ιδια ορια με εσενα? Εσυ μπορει να θεωρεις λογικο το παιδι να εχει δικαιωμα να καθεται στο σβερκο μου ας πουμε οταν τρωω....Εγω παλι οχι...

Το βρηκες υπερβολικο το παραδειγμα μου? ακριβως....Δεν ειναι ολες οι περιπτωσεις ιδιες. Στην παιδικη παρασταση ας πουμε δεν πειραζει να θελει ενα 5χρονο να πιει νερο και να κανει θορυβο, ειναι λογικο. Πειραζει ομως να φωναζει επι τουτου μονο και μονο για να προκαλεσει φασαρια και η μητερα να μην το μαζευει, πως να το κανουμε? Ειναι τοσο παραλογο αυτο?

Και στην τελικη αν μεγαλωναμε ολοι μας με τον ιδιο τροπο τα παιδια μας, θα ημασταν και ολοι οι ανθρωποι παρομοιοι χαρακτηρες. Δεν ειμαστε ομως.

Οσο για το ποιος ειναι καλος η κακος γονεας, εκ του αποτελεσματος θα κριθει.

Εδω απλα γνωμες αλλαζουμε και εμπειριες παραθετουμε...

[latiatoula]

Θα συμφωνήσω με τη Μισιρλού (ωραίο ψευδώνυμο)και θέλω να ρωτήσω και κάτι: εμείς όταν είμασταν παιδιά (όχι μωρά, έχει σημασία), από 4 και άνω, δηλαδή, μας άφηναν οι γονείς μας ανεξέλεγκτους? Εγώ δεν θυμάμαι κάτι τέτοιο, το αντίθετο, οι γονείς από κοντά, να μας συμβουλεύουν και να μας ελέγχουν πάντα. Και δεν μου άφησε κανένα παιδικό τραύμα αυτό το γεγονός, το ότι δεν με άφηναν δηλαδή να φωνάζω στο σινεμά ή να τρέχω γύρω από τα τραπέζια στους γάμους και να μαδάω το στολισμό. Ήξερα και εγώ, όπως πολλά άτομα της ηλικίας μου, ότι στην αλάνα θα φωνάξω, θα παίξω, θα κυληστώ στο χώμα και ότι στο γάμο, στο θέατρο, στο σινεμά κλπ θα πρέπει να είμαι ήρεμη, όπως και οι υπόλοιποι γύρω μου. Τι να πω, τελικά ήμουν μαμούχαλο παιδί και δεν το είχα καταλάβει τόσα χρόνια, ή οι γονείς μου και οι γονείς των φίλων μου, είχαν μαγικές ιδιότητες!

[jannis]

διαβάζω, διαβάζω, διαβάζω..

το θέμα μου φαίνεται ξέφυγε από κει που το ξεκίνησε η kyra,

kyra και emmaki συμφώνω σε μεγάλο βαθμό.

Τα δυο φαινομενικά διαφορετικά θέματα που εθεζε η kyra μας λένε απλώς ότι πρέπει να διδάξουμε στο παιδί μας (για να μην πω και στον εαυτό μας) περισσότερο σεβασμό

καταρχήν στον εαυτό του δίνοντας του το δικαίωμα - τον χρόνο και την υποστήριξη για αυτοεξυπηρέτηση και προς τους άλλους, δίνοντας του παραδείγματα με το ποιες συμπεριφόρες είναι "κοινωνικά αποδεκτές" όχι από καθωςπρεπισμό αλλά επείδη δεν θίγουν τα δικαιώματα των άλλων.

Δεν λέω να κάνουμε τα παιδιά μας στρατιωτάκια αλλά ας μην τα κανουμε και δικτάτορες. Μπορούμε να προσπαθήσουμε να τα μεγαλώσουμε "δημοκρατικά" εξηγώντας κάθε φορά γιατί δεν μας αρέσουν ή γιατί δεν επιτρέπουμε καποιες συμπεριφορές με βάση το αντίκτυπο που έχουν στους άλλους (μιλάω για 5χρονα φυσικά)