Αδέσποτα - αδιαφορία του Δήμου

[ΑΝΝΑ4]

ΑΠΛΑ για την ενημερωση τα σκυλια που μαζευουν οι δημοι (καποιοι δημοι)τα στελνουν σε ενα κολαστηριο στο οποιο απλα τα θανατωνουν!!!

αυτη ειναι η μεριμνα για ανθρωπους και ζωα...

τωρα αυτο το θεμα οτι η επιθεση γινετε μονο σε παιδια...παραξενο ακουγετε..

αν ειναι επιθετικο το σκυλι ορμαει παντου..

και γινονται επιθετικα επειδη ανθρωποι τα κλωτσανε τα χτυπανε και τα βασανιζουν ως θανατου ..μενουν νηστικα ενω εμεις πεταμε αποφαγια στα σκουπιδια..μενουν διψασμενα γιατι κατακαλοκαιρο κανεις δεν σκεφτηκε να βαλει ενα μπολακι νερο..

 

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!ας μαθουμε πρωτα να ειμαστε ''ανθρωποι'' κ μετα ''διορθωνουμε'' κ τα ζωα!!!!!

[demi]

Προσωπικά, σαν άνθρωπος που δεν είχε ποτέ ζώα αλλά φυσικά δεν τα εχθρεύεται και τα έχει στην σκέψη του ως ζωντανά-έμψυχα όντα,

 

ευχαριστώ πολύ όλα τα κορίτσια που έγραψαν τις καλοπροαίρετες συμβουλές τους - και φροντίδας μα και αντιμετώπισης μιας ενδεχόμενης "επίθεσης" από τους φίλους μας.

Πραγματικά, τα λόγια σας είναι πολύ τρυφερά και πολύ χρήσιμα.

 

Το θέμα όμως με τ' αδέσποτα παραμένει (το έχω αντιμετωπίσει αρκετές φορές, π.χ. πάνω στη μηχανή μαζί με τον άντρα μου, σε άγνωστες γειτονιές, με σκυλάκια) κι όσο κι αν έχουμε βρει κάποιους πρακτικούς τρόπους να τα ηρεμούμε... κάπως... το πρόβλημα παραμένει.

 

Ποιός είναι αρμόδιος λοιπόν γι' αυτά τα ζώα και που θ' αντιμετωπιστούν καλύτερα? Που πρέπει ν' απευθυνθούμε?

 

Θεωρώ δεδομένη την προσωπική μας αφύπνιση/ευαισθησία. Ρωτάω για την γενικότερη (επίσημη, όχι αποσπασματική) αντιμετώπιση και λύση του προβλήματος.

 

 

 

 

στην ελλαδα ζεις..δεν υπαρχει προνοια για τους γερους τα παιδια με ειδικες αναγκες και θα προσεξουν μερικα βρωμοαδεσποτα?

τα πιανουν και τα θανατωνουν ετσι απλα..και εσυ γινεσε συνενοχος στο εγκλημα.μερικοι ανοητοι μειναμε ..που ταιζουμε ,εμβολιαζουμε,στειρωνουμε και βρισκουμε σπιτια στα αμοιρα ζωντανα..αλλα αδειαζουμε τον ωκεανο με το κουταλι και στερεψαμε και οικονομικα.

απο οπου και αν το πιασεις βρωμαει..δεν βοηθαει κανεις..μονο δηλητηριο και δυστυχια για τα ζωα..πριν 3 μερες καψανε ζωντανη σκυλιτσα την ωρα που γεννουσε τα κουταβια της..τι να πεις ?τι να σχολιασεις?

αιμοραγουν απο το δηλητηριο απο πισω και απο το στομα..τους ξεσκιζουν τα σωθικα με γυαλι..

αυτοι ειμαστε ..κυριοι και κυριες ..τοσο μεγαλη καρδια εχουμε.

η beba ειναι συμπαθεστατη και εθεσε πολυ καλα το προβλημα της..εχει δικιο ..ΑΛΛΑ... αλλα..

[ΑΝΝΑ4]

η καλυτερη λυση για να μην υπαρχει κανενα αδεσποτο στο δρομο ειναι να τα μαζεψει ο μπογιας κ συντομα να τα στειλουμε στον αλλο κοσμο,αντε γιατι πολλα μας τα εκαναν τα σκασμενα!!!!!!!!!

εμπρος λοιπον ολοι μαζι για μια καλυτερη χωρα!!!!!

 

υσ.υπαρχει κ αλλη λυση να συνεχιζουμε ολοι εμεις που ταιζουμε τα αδεσποτα να τα στειρωνουμε κ να προσπαθουμε για τον σωστο εμβολιασμο τους...δηλ περιπου 50ευρω το χρονο για καθε αδεσποτο που προσεχουμε συν την τροφη τους...μηπως με αυτον τον τροπο θα γινομασταν κ ολιγον καλυτεροι ως ανθρωποι,λεω εγω τωρα!!!!

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]

Δεν εχω ασχοληθει με το θεμα και δεν ξερω τι συμφεροντα υπαρχουν απο πισω...

 

Αλλα αναρωτιεμαι αν ηταν υποχρεωση με το που παμε ενα ζωο στο κτηνιατρο (τοτε που ακομα δεν εχουν σκεφτει να τα εγκαταλειψουν) του εβαζε τσιπακι και το χρεωνε στ ονομα αυτο (χωρις επιβαρυνση ή με πολυ μικρη ..10 ευρω ας πουμε) και στην συνεχεια οποιο αδεσποτο βρισκοταν να επεφτε και προστιμο ??

 

Δεν ξερω αν μπορουσε να γινει...αλλα πραγματικα ιεναι κριμα γιατι ειδικα τα μεγαλα σκυλια που συνηθως ''πετανε'' κανουν καμια 10 κουταβια την γεννα...αν βαλουμε οτι θα κανει και θηλυκα ..σε 2-3 χρονια γεμιζει μαι περιοχη...απο εναν και μονο ''φιλοζωο'' που βαρεθηκε το κουταβι του...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]

 

κανονικα οταν εχεις ζωο ολα αυτα ειναι υποχρ αλλα ειναι πονεμενη ιστορια...κ απο αυτους που αποκτουν-υιοθετουν ενα ζωο κ απο τους κτηνιατρους!!!!

σταματαω εδω,συγνωμη που μπηκα στο θεματακι,νοημα δεν θα βγει οποτε καληνυχτα σας καλοι μου ανθρωποι!!!

 

 

 

 

Το λεω γιατι εχουμε κι εμεις ενα κουταβακι 3χρ(και ενω ειχε τσιπακι ..οταν ηρθε η ωρα να το βαλουμε στο ονομα μας γιατι φοβομασταν μηπως το χασουμε-κλεψουν) μας ζητησαν και 30 ευρω...εε μου φανηκε υπερβολικο.......

[beba09]

Και μετα ειναι να απορεις πως εξαγριωνονται τα σκυλια και ορμανε. Αμα τους πετας πετρες λογικο ειναι να σου ορμησουν και να βγουν μετα καποιοι και να πουν πως καποια αγρια σκυλια μας δαγκωσαν.

Αλλα τι συζηταμε βρε παιδια. Τη λογικη του λιθοβολισμου μπροστα σε παιδια, σε ενα πλασμα ανυπερασπιστο που απλως εμφανιστηκε καπου. Που να ξερε κι αυτο οτι δεν εχει δικαιωμα να υπαρχει...

 

 

Μπροστά στο περιστατικό δεν ήμουν, του πετάξαν πέτρες γιατί ενόχλησε ένα παιδάκι.

[beba09]

αφου με ερωτας βρε μπεμπα μου θα σου απαντηξω:

ητο οικοσιτος ο σκυλακος κ καλοαναθρεμενος, γι αυτο κ εκπαιδευμενος.

ασε που ηταν κ φιλοι μας οι ανθρωποι, ξετρελαμενη εγω με το σκυλο, δεν ρωτησα... κ εγενετο το ατυχημα! μετα ομως ηρθε ο σκυλακος κ κλαψουριζε που με δαγκωσε. καταλαβε το λαθος του ο καψερος.

 

(φτου γκαμωτι να μην με δαγκανε τωρα στην κοιλιτσα μου να ριξω κ μια πλαστικη τσαμπα!:lol:)

 

κοιτα οποιος ειναι εξω απο το χορο πολλα τραγουδια λεει.

δεν ξερω τι θα εκανα στην δικη σου περιπτωση.

κατι απο τα δυο που σου ειπα πιο πανω θα εκανα.

ειδικα για τις βολτες μας.

 

το να πετροβολισω σκυλο στην παιδικη χαρα,

δεν θα ηταν υπαρκτο σεναριο σε καμια περιπτωση.

 

 

Επειδή ξέρω 5 πράγματα από σκυλιά όσο και καλά να είναι όσο και του γείτονα ή του φίλου να είναι ποτέ δεν παραγνωρίζεσαι γιατί διαφορετικά θα την φας την δαγκωνιά σου. Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάς ότι είναι ζώα και έχουν ένστικτα.

[thampelina]

Μπροστά στο περιστατικό δεν ήμουν, του πετάξαν πέτρες γιατί ενόχλησε ένα παιδάκι.

αν ερθω εγωκαι σε πεταξω πετρες..τιθα κανεισ????θα κατσεις να την φασ???

δεν νομιζω...

[beba09]

Σαφως και δεν μπορεις να αναγκασεις ΚΑΝΕΝΑΝ να αγαπησει τα ζωα..(ουτε και τον ανθρωπο βεβαια)

απλα παραθετουμε και τις 2 πλευρες διοτι τα ζωα δεν μιλουν και καποιος πρεπει να γινει η φωνη τους..

Αν κανουμε ομως μια τοση δα προσπαθεια..μια τοση δα κινηση..ενα μπολακι με νερο και αν πιεσετε τον εαυτο σας και λιγο φαγακι ..ξερετε απο εκεινο που πετατε στα σκουπιδια..

θα δειτε την πραγματικη αγαπη..ευγνωμοσυνη..

αντε βρε Beba ..ετσι για πλακα μονο μια φορα..ασε λιγο φαγακι μακρια απο την πορτα σου..και θα δεις..

 

έχω πολλές φορές ταίσει αδέσποτα κλπ κλπ. όμως δεν έχω καμία διάθεση να μαζέψω αδέσποτα έξω από το σπίτι μου. Και εγώ το έχω σκεφτεί να παίρνω τροφή για να τους ρίξω κλπ αλλά αυτό δεν λύνει το πρόβλημα. Αν σου πω ότι βρήκαμε στον κάδο σκουπιδιών 4 κουτάβια και περάσαμε από παντού για να το πούμε και να πάει κάποιος να τα πάρει.....Τι θα γινόταν όμως αν δεν είχε βρεθεί κανείς να τα πάρει....;;; τα κουταβάκια μεγαλώνουν και με την σειρά τους και αυτά κάνουν άλλα....;; εδώ δεν συζητάμε πως θα ταίσουμε ένα αδέσποτο αλλά πως θα λυθεί το θέμα.

[#ΕΛΕΝΑ#]

τα αδεσποτα ζωα, πως βρεθικαν στην πολη????? εμφανιστικαν απο μονα τους??? δεν νομιζω...εμεις τα φεραμε οι ιδιοι ...οταν μας ζηταει το παιδακι μας ενα σκυλη η γατα εμεις παμε κ τρεχουμε σαν τρελοι να τα φερουμε στο παιδακι μας κ μολης δαγκωσει το παιδακι μας η εμας τα πεταμε στο δρομο.... οποτε τι ψαχνουμε τωρα??????????

[Eva1970]

Μπροστά στο περιστατικό δεν ήμουν, του πετάξαν πέτρες γιατί ενόχλησε ένα παιδάκι.

Αναρωτιεμαι αν το παιδακι το πειραζε ενα αλλο παιδακι θα ετρωγε κι αυτο τις πετρες του;

[Jarett]

Σπίτλες!!!!! σε πολλά επίπεδα...............ιδίως αυτό με την διατροφή των αδέσποτων και την σχιζοφρένεια................τι να πω............όσο ζω μαθαίνω.

Πάντως εγώ τα αδέσποτα της γειτονιάς μου τα ταϊζω gourmet & pedigree, όχι ότι κι ότι (ψωνίζω από s/m κονσέρβες) , οπότε σίγουρα δεν κινδυνεύουν από σχιζοφρένεια!!!!!!!!

[newbie G]

Βλέπω ένα σκυλί και η καρδιά μου σπάει σε εκατομμύρια μικροσκοπικά κομμάτια που πέφτουν στα πόδια μου σαν δάκρυα....

 

Το σκυλί αυτό είναι πετσί και κόκκαλο....

 

Το σκυλί αυτό έχει χτυπηθεί, έχει βασανιστεί, και λιμοκτονεί....

 

Το σκυλί αυτό έχει υποβληθεί στο κρύο όλο τον χειμώνα και στην αφόρητη ζέστη το καλοκαίρι...

 

Το σκυλί αυτό ξέρει πολύ καλά από όλους μας το συναίσθημα της πείνας, του πόνου και των βασάνων.

 

Αυτό το σκυλί έχει ζήσει σε μια αλυσίδα 3 μέτρων για όλη του τη ζωή..

 

Ποτέ δεν του χαρίστηκε ένα χάδι....ένα άγγιγμα...

 

Ποτέ δεν άκουσε την φράση «καλό σκυλί.»...

 

Ποτέ δεν ήταν ελεύθερο να τρέξει ή να παίξει....

 

Ποτέ δεν ήταν ικανό να δραπετεύσει από αυτόν/αυτούς που το κακοποιούσαν...

 

Αυτό το σκυλί κακοποιούνταν κάθε μέρα, για όσο χρονικό διάστημα μπορώ να θυμηθώ.

 

Αυτό το σκυλί έχει ζήσει ολόκληρη τη ζωή του σε μια κατάσταση απερίγραπτου τρόμου… μη γνωρίζοντας πότε θα έρθει το επόμενο χτύπημα...μη ξέροντας πως να αποφύγει την επόμενη ήττα..

 

Αυτό το σκυλί παρακολουθούσε καθώς η οικογένειά του μάζεψε όλα τα υπάρχοντά της και έφυγε.....χωρίς αυτόν.

 

Αυτό το σκυλί περίμενε… για εβδομάδες σε μια αλυσίδα…μήπως και επιστρέψουν για αυτόν.

 

Δεν θα επέστρεφαν όμως ποτέ για αυτόν...

 

Αυτό το σκυλί που περίμενε… με τις ελπίδες, τα όνειρα, και την αγάπη… απλά, περίμενε…

 

Αυτό το σκυλί καταλήγει σε ένα καταφύγιο...εκεί δεν του δίνεται πολύς χρόνος ζωής...Αν δεν βρεί οικογένεια σύντομα η θανατική ποινή καραδοκεί...

 

Είναι ξανά περιορισμένος από το να τρέξει και να διασκεδάσει, αφού ζει σε ένα κλουβί...

 

Είναι πάλι τρομαγμένος για τη ζωή του… όπως θα έπρεπε να είναι… δεν έχει πολύ χρόνο...

 

Αυτό το σκυλί περιμένει, μέρα με την μέρα, αλλά κανένας δεν σταματά στο κλουβί του. Βλέπει τα παιδιά να τρέχουν στα κλουβιά με τα χαριτωμένα μικρά κουτάβια, και παρακολουθεί έπειτα την έξοδο των κουταβιών με τις νέες οικογένειές τους.

 

Βλέπει μια οικογένεια να περνά κοντά, για να επισκεφτεί το σκυλί στο επόμενο κλουβί....

 

Αρχικά, σκέφτεται ότι σταματούν για αυτόν και πηγαίνει να τους χαιρετήσει κουνώντας δειλά την ουρά του..

 

Καθώς παίζουν με το γειτονικό σκυλί, κάθεται… παρακολουθώντας και περιμένοντας για την σειρά του.

 

Και έπειτα παρακολουθεί το άλλο σκυλί που φεύγει χαρωπά για το νέο του σπίτι....

 

Για ημέρες, αυτό το σκυλί σηκώνεται να χαιρετήσει κάθε οικογένεια που περνάει από το κλουβί του.

 

Περιμένει ανυπόμονα για να δείξει ότι είναι ξεχωριστός... Μα κανένας δεν σταματά για αυτόν…

 

Τελικά, εγκαταλλείπει την προσπάθεια....

 

Μέρα με την μέρα, αυτό το σκυλί περιμένει....Βλέπει να φεύγουν οι φίλοι του ένας- ένας αλλά δεν έρχεται ποτέ η σειρά του...Προσέχει κάθε πρόσωπο που περνά κοντά, αλλά δεν καταλαβαίνει… Δεν ξέρει ότι τα μάτια του δεν λάμπουν λόγω των χρόνιων βασανιστηρίων. Δεν ξέρει ότι το τρίχωμά του είναι θαμπό από την αδιαφορία , ή ότι μυρίζει επειδή δεν έχει κάνει ποτέ του ένα ζεστό μπάνιο.

 

Δεν ξέρει ότι ανήκει σε μια φυλή που δεν έχει καμία πιθανότητα.Δεν ξέρει ότι ανήκει σε ένα χρώμα που είναι πάρα πολύ κοινό.

 

Απλά ξέρει ότι θέλει να πάει στο σπίτι, και αρχίζει να καταλαβαίνει ότι δεν θα συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο...

 

Και έτσι περιμένει… με τις ελπίδες, τα όνειρα, την αγάπη… Περιμένει… να πεθάνει...

 

Την ημέρα που ο χρόνος ζωής του έληγε έφθασα για αυτόν...Δεν σήκωσε καν το κεφάλι του..Γιατί να το κάνει...Κανείς δεν με θέλει σκέφτεται...Γιατί δεν με θέλει κανεις??Ειναι σίγουρος ότι δεν ήρθα για αυτόν.Κανένας δεν ήταν ποτέ εκεί για αυτόν...

 

Κοιτάζω μες στο κλουβί του. Βλέπω ένα σκυλί, και η καρδιά μου σπάει σε εκατομμύρια μικροσκοπικά κομμάτια που πέφτουν στα πόδια μου σαν δάκρυα. Βλέπω μια ψυχή τόσο πληγωμένη που έχει χάσει κάθε ελπίδα....

 

Αυτήν την ημέρα, είμαι εκεί για κανέναν άλλο λόγο εκτός από το να σώσω τη ζωή του. Ξέρω ότι πρόκειται να τον πάρω από εκεί , αλλά αυτός δεν το ξέρει.Περιμένει να συνεχίσω προς το επόμενο σκυλί, αλλά δεν πηγαίνω πουθενά χωρίς αυτόν...

 

Ανοίγω την πόρτα, και λέω, «έλα φιλαράκο, πάμε στο σπίτι.» Δεν έχει καμία ιδέα τι σημαίνει αυτό. Είναι αβέβαιος, φοβισμένος και πληγωμένος. Για ημέρες περίμενε κάποιον να έρθει για αυτον μα κανένας δεν ήρθε ποτέ...Τώρα, περιμένει να πεθάνει…δεν μπορεί να φανταστεί γιατί είμαι εδώ..

 

Έτσι, σκύβω κάτω. Αγγίζω απαλά το κεφάλι του και του λέω, «Είναι η σειρά σου φιλαράκο.»Η ουρά του αρχίζει να κουνιέται αργά .Με ακολουθεί συνεσταλμένα, με την αβεβαιότητα για το που θα τον οδηγήσω…

 

Στο δρόμο της θανατικής ποινής ή στο δρόμο της ζωής?Αυτός και εγώ περπατάμε στο μονοπάτι της ζωής...

 

Και τότε ήταν που πρόσεξα το χαμόγελό του καθώς βγήκαμε έξω στον ήλιο....

 

Όμως και άλλα σκυλιά περιμένουν να πεθάνουν...Και άλλες πληγωμένες ψυχές περιμένουν και περιμένουν....

 

Εκτός αν… τα σώσουμε.....

 

Θα τα σώσουμε ??

 

 

 

 

http://dogw0rld.blogspot.com/

[riniw 1980]

καλημέρα!!!βρε κορίτσια μη φαγωνόμαστε!!προς Θεού δηλαδή (ε,αφού σε μπλέξανε κι εσένα εδω μέσα Πανάγαθε!!)

κι εγω τ'αγαπάω τα ζώα...κι εγω βγάζω κάθε πρωι ένα πλαστικό με φαγητό και νερό έξω απο την πόρτα μου ή παραδίπλα κοντά στον κάδο σκουπιδιών να φάνε γιατί τα λυπάμαι (το πάω κοντά στον κάδο να μην τρώνε τουλάχιστον απο μέσα απο τον κάδο) αλλά τυχαίνει και φορές που περνάω έξω απο το Δαφνί που είναι μαζεμένα καμια 15αριά και φοβάμαι να περάσω...γιατί κυνηγάνε τ'αυτοκίνητα που ξεκινούν με το φανάρι πάνω στην Καβάλας και μερικοί οδηγοί βλακωδώς και χαζώς και ηλιθιοδώς και όλα τα -...οδώς τους πετάνε διάφορα απο το αυτοκίνητο για να τα απομακρύνουν οπότε η οργή τους δεν ξέρω που μπορεί να στοχευθεί μετά...ίσως στην ανέμελη περαστική (εμένα) που πάει ως το περίπτερο;;όλοι έχουμε το δίκιο με την πλευρά μας όπως το σκεφτόμαστε η χρυσή τομή πρέπει να βρεθεί κάπου στη μέση...

είμαι πλήρως σύμφωνη στο να υποχρεούται ο κάθε ιδιοκτήτης και ο κάθε κτηνίατρος να τσιπάρουν τα σκυλάκια και τα γατάκια και τα κάθε είδους ζωάκια έτσι ώστε αν το παρατήσει κάποιος να του έρθει μια ωραία προστιματάρα να συνέλεθει και να το ξανασκεφτεί...είμαι όμως και πλήρως σύμφωνη με τις φιλοζωικές που ασχολούνται με το αυτονόητο:στείρωση και σίτιση και περίθαλψη στα αδέσποτα δεν είναι δουλειά τους να τους βρουν σπίτι ή άσυλο να τα δεχτεί..αλλά συμφωνώ και με μερικούς που δεν τα θέλουν...γιατί τα φοβούνται,γιατί τους ενοχλούν,γιατί βρωμίζουν,γιατί μυρίζουν,γιατί έχουν αρρώστειες..η beba απλώς -και αυτό κατάλαβα εγω στο αρχικό της μήνυμα- θέλει να γνωρίζει αν υπάρχει κ'αποιος αρμόδιος σε Δήμο ή Περιφέρεια που μπορεί να τα μαζέψει...

[latiatoula]

OK, εγώ τώρα να πω την άποψή μου, ή περιττεύει? Γιατί εδώ βλέπω ότι όποιος τολμήσει να διαφοροποιηθεί από κάποια πεπατημένη, πρέπει να τιμωρηθεί τουλάχιστον δια λιθοβολισμού.

Αγαπώ τα σκυλάκια πολύ. Δεν φοβάμαι τα αδέσποτα και από ότι βλέπω, στην περιοχή που κυκλοφορώ, τα περισσότερα τα έχει φροντίσει κάποια φιλοζωική οργάνωση της περιοχής ή κάποια υπηρεσία του δήμου. Πονάει η ψυχή μου όταν βλέπω ζωάκια νεκρά, χτυπημένα από αυτοκίνητα ή ακόμα χειρότερα, σκοτωμένα από φόλα. Θεωρώ αυτόν που ρίχνει φόλα εγκληματία. Από την άλλη, καταλαβαίνω και αυτούς που αισθάνονται ότι απειλούνται από κάποια αδέσποτα. Εμένα που δεν φοβάμαι, μου έχει τύχει να μου επιτεθούν αδέσποτα, χωρίς να τα έχω κοιτάξει καν, χωρίς να έχω πάει κοντά τους καν. Αλλά δεν μου άφησε κανένα τραύμα αυτό το γεγονός, χθες ακόμα έπαιζα με έναν συμπαθέστατο σκυλαράκο στην πλατεία και τον κέρασα σουβλάκι. Τότε που μου είχε επιτεθεί το σκυλί, μου είχαν πει ότι θα έπρεπε να ειδοποιήσω το δήμο, για να το εντοπίσει, γιατί ενδεχομένως να είχε κάποια ασθένεια και να έπρεπε να το ....φροντίσουν Δεν ξέρω τι θα σήμαινε αυτού του είδους η φροντίδα: θεραπεία ή θανάτωση? Μπορεί να μην έκανα καλά, αλλά δεν ασχολήθηκα.

Beba09, τα σκυλιά αυτά της περιοχής σου, σου δίνουν πραγματικά την αίσθηση ότι είναι επιθετικά? Έχεις ακούσει για κρούσματα επιθέσεων σε διαβάτες? Ενδεχομένως να πρέπει ο δήμος ή κάποια οργάνωση να φροντίσει να δει αν πάσχουν από κάποια ασθένεια και για αυτό να είναι επιθετικά και να φροντίσει για τη θεραπεία τους. Αν ρώταγες κάποια φιλοζωική οργάνωση στην περιοχή σου?

[Silmaril]

Η κοπέλα έχει θέσει ένα ζήτημα που απασχολεί εξίσου κι όσους φροντίζουμε αδέσποτα αλλά κι όσους τα φοβούνται ή τα απεχθάνονται. Το ζήτημα θα χρονίζει όσο δεν θα υπάρχει η ανάλογη παιδεία που θα διδάσκει απο την τρυφερή ηλικία οτι πρέπει να είμαστε υπεύθυνοι και να μην εγκαταλείπουμε τα ζώα μας δημιουργώντας αδέσποτα, οτι πρέπει να στειρώνουμε τα ζώα μας κλπ.

Όσο λοιπόν τίποτα δεν γίνεται "κεντρικά" κι η Πολιτεία αδιαφορεί, κι εφόσον δεν πρέπει να την πληρώνουν ούτε τα άμοιρα τα ζώα ούτε όμως και οι άνθρωποι, το πρώτο και ουσιαστικό βήμα για να βελτιώσουμε την κατάσταση είναι να αναλάβουμε εθελοντική δράση. Ικανοποιώντας τις βασικές τους ανάγκες αποτρέπουμε την επιθετικότητα. Δεν είναι ανάγκη να τα ταισεις έξω απ' την πόρτα σου αν δεν το θέλεις, βρες κάποιο απόμερο σημείο και κάνε το. Κατόπιν ζήτα βοήθεια να τα στειρώσεις, τουλάχιστον τα θηλυκά. Τα στειρωμένα ζώα έχουν πολλούς λιγότερους λόγους να είναι επιθετικά.

Μην με παρεξηγείς, δεν "διδάσκω", απλά μπλεγμένη στην ελληνική πραγματικότητα σχετικά με τα ζώα και δη τα αδέσποτα, σου δίνω τη μόνη ενδεδειγμένη (κι ανθρώπινη φυσικά- γιατί ανθρώπινα μίλησες κι εσυ) λύση. Οι λίγοι που ασχολούμαστε έχουμε τα σπίτια μας γεμάτα, δύσκολα μπορούμε να βοηθήσουμε εξ' ολοκλήρου. Να συνδράμουμε εναν άλλον εθελοντή είναι πιο εύκολο. Να βρίσκουμε όμως λύσεις μόνοι μας είναι αδύνατον με τόσα περιστατικά. Ήρθε τις προάλλες μια γιαγιά "ελάτε να μαζέψετε τα γατιά απ' την αυλή μου, γέννησε η γάτα έξι" Ευχαριστως, μα πού να τα βάλουμε πια; Αν η κυρία τα τάιζε, στείρωνε και τη μάνα, να δώσουμε με αγγελίες κι όσα μωρά μπορέσουμε, ε ναι τότε κάτι γίνεται.

Εύχομαι να βοήθησα κάπως...

[beba09]

Από όσο βλέπω δεν υπάρχουν πολλοί που να έχουν αντιμετωπίσει αυτό το θέμα και να έχουν υποχρεώσει με κάποιο τρόπο να επιλυθεί το θέμα από το Δήμο. Κακά τα ψέματα….όλοι οδηγούν οπότε πέρα βρέχει, ποιόν τον νοιάζει.

 

Κάποιοι πρότειναν την στείρωση, ξέρει κανείς κτηνίατρο ή σωματεία που να στειρώνει δωρεάν;;; τουλάχιστον να μπορούσαμε να τους ενημερώσουμε και να πάνε εκεί να αναλάβουν δράση. Αν μείνουν εκεί τα άμοιρα τα ζωντανά τότε ας μην γίνουν από 6, δεν ξέρω και εγώ πόσα.

[Συντονιστής Περιεχομένου]

Γειά σας,

μπορείτε να δείτε εδώ πληροφορίες

 

Αντιμετώπιση του ζητήματος των αδέσποτων ζώων

Χρήσιμα Τηλέφωνα Συλλόγων για ζώα - Adespoto.gr

Stray.gr - Σωματείο Περίθαλψης & Προστασίας Αδέσποτων ΖώωνΑδέσποτα Ζώα | City of Athens

ΑΔΕΣΠΟΤΑ ΘΡΙΑΣΙΟΥ

ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΖΩΩΝ (ΚΑΖ)

SAPT Hellas - Δράση για τα Αδέσποτα – Σκύλοι Θεραπείας Ελλάδας

[pashalitsa]

Βλέπω ένα σκυλί και η καρδιά μου σπάει σε εκατομμύρια μικροσκοπικά κομμάτια που πέφτουν στα πόδια μου σαν δάκρυα....

 

Το σκυλί αυτό είναι πετσί και κόκκαλο....

 

Το σκυλί αυτό έχει χτυπηθεί, έχει βασανιστεί, και λιμοκτονεί....

 

Το σκυλί αυτό έχει υποβληθεί στο κρύο όλο τον χειμώνα και στην αφόρητη ζέστη το καλοκαίρι...

 

Το σκυλί αυτό ξέρει πολύ καλά από όλους μας το συναίσθημα της πείνας, του πόνου και των βασάνων.

 

Αυτό το σκυλί έχει ζήσει σε μια αλυσίδα 3 μέτρων για όλη του τη ζωή..

 

Ποτέ δεν του χαρίστηκε ένα χάδι....ένα άγγιγμα...

 

Ποτέ δεν άκουσε την φράση «καλό σκυλί.»...

 

Ποτέ δεν ήταν ελεύθερο να τρέξει ή να παίξει....

 

Ποτέ δεν ήταν ικανό να δραπετεύσει από αυτόν/αυτούς που το κακοποιούσαν...

 

Αυτό το σκυλί κακοποιούνταν κάθε μέρα, για όσο χρονικό διάστημα μπορώ να θυμηθώ.

 

Αυτό το σκυλί έχει ζήσει ολόκληρη τη ζωή του σε μια κατάσταση απερίγραπτου τρόμου… μη γνωρίζοντας πότε θα έρθει το επόμενο χτύπημα...μη ξέροντας πως να αποφύγει την επόμενη ήττα..

 

Αυτό το σκυλί παρακολουθούσε καθώς η οικογένειά του μάζεψε όλα τα υπάρχοντά της και έφυγε.....χωρίς αυτόν.

 

Αυτό το σκυλί περίμενε… για εβδομάδες σε μια αλυσίδα…μήπως και επιστρέψουν για αυτόν.

 

Δεν θα επέστρεφαν όμως ποτέ για αυτόν...

 

Αυτό το σκυλί που περίμενε… με τις ελπίδες, τα όνειρα, και την αγάπη… απλά, περίμενε…

 

Αυτό το σκυλί καταλήγει σε ένα καταφύγιο...εκεί δεν του δίνεται πολύς χρόνος ζωής...Αν δεν βρεί οικογένεια σύντομα η θανατική ποινή καραδοκεί...

 

Είναι ξανά περιορισμένος από το να τρέξει και να διασκεδάσει, αφού ζει σε ένα κλουβί...

 

Είναι πάλι τρομαγμένος για τη ζωή του… όπως θα έπρεπε να είναι… δεν έχει πολύ χρόνο...

 

Αυτό το σκυλί περιμένει, μέρα με την μέρα, αλλά κανένας δεν σταματά στο κλουβί του. Βλέπει τα παιδιά να τρέχουν στα κλουβιά με τα χαριτωμένα μικρά κουτάβια, και παρακολουθεί έπειτα την έξοδο των κουταβιών με τις νέες οικογένειές τους.

 

Βλέπει μια οικογένεια να περνά κοντά, για να επισκεφτεί το σκυλί στο επόμενο κλουβί....

 

Αρχικά, σκέφτεται ότι σταματούν για αυτόν και πηγαίνει να τους χαιρετήσει κουνώντας δειλά την ουρά του..

 

Καθώς παίζουν με το γειτονικό σκυλί, κάθεται… παρακολουθώντας και περιμένοντας για την σειρά του.

 

Και έπειτα παρακολουθεί το άλλο σκυλί που φεύγει χαρωπά για το νέο του σπίτι....

 

Για ημέρες, αυτό το σκυλί σηκώνεται να χαιρετήσει κάθε οικογένεια που περνάει από το κλουβί του.

 

Περιμένει ανυπόμονα για να δείξει ότι είναι ξεχωριστός... Μα κανένας δεν σταματά για αυτόν…

 

Τελικά, εγκαταλλείπει την προσπάθεια....

 

Μέρα με την μέρα, αυτό το σκυλί περιμένει....Βλέπει να φεύγουν οι φίλοι του ένας- ένας αλλά δεν έρχεται ποτέ η σειρά του...Προσέχει κάθε πρόσωπο που περνά κοντά, αλλά δεν καταλαβαίνει… Δεν ξέρει ότι τα μάτια του δεν λάμπουν λόγω των χρόνιων βασανιστηρίων. Δεν ξέρει ότι το τρίχωμά του είναι θαμπό από την αδιαφορία , ή ότι μυρίζει επειδή δεν έχει κάνει ποτέ του ένα ζεστό μπάνιο.

 

Δεν ξέρει ότι ανήκει σε μια φυλή που δεν έχει καμία πιθανότητα.Δεν ξέρει ότι ανήκει σε ένα χρώμα που είναι πάρα πολύ κοινό.

 

Απλά ξέρει ότι θέλει να πάει στο σπίτι, και αρχίζει να καταλαβαίνει ότι δεν θα συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο...

 

Και έτσι περιμένει… με τις ελπίδες, τα όνειρα, την αγάπη… Περιμένει… να πεθάνει...

 

Την ημέρα που ο χρόνος ζωής του έληγε έφθασα για αυτόν...Δεν σήκωσε καν το κεφάλι του..Γιατί να το κάνει...Κανείς δεν με θέλει σκέφτεται...Γιατί δεν με θέλει κανεις??Ειναι σίγουρος ότι δεν ήρθα για αυτόν.Κανένας δεν ήταν ποτέ εκεί για αυτόν...

 

Κοιτάζω μες στο κλουβί του. Βλέπω ένα σκυλί, και η καρδιά μου σπάει σε εκατομμύρια μικροσκοπικά κομμάτια που πέφτουν στα πόδια μου σαν δάκρυα. Βλέπω μια ψυχή τόσο πληγωμένη που έχει χάσει κάθε ελπίδα....

 

Αυτήν την ημέρα, είμαι εκεί για κανέναν άλλο λόγο εκτός από το να σώσω τη ζωή του. Ξέρω ότι πρόκειται να τον πάρω από εκεί , αλλά αυτός δεν το ξέρει.Περιμένει να συνεχίσω προς το επόμενο σκυλί, αλλά δεν πηγαίνω πουθενά χωρίς αυτόν...

 

Ανοίγω την πόρτα, και λέω, «έλα φιλαράκο, πάμε στο σπίτι.» Δεν έχει καμία ιδέα τι σημαίνει αυτό. Είναι αβέβαιος, φοβισμένος και πληγωμένος. Για ημέρες περίμενε κάποιον να έρθει για αυτον μα κανένας δεν ήρθε ποτέ...Τώρα, περιμένει να πεθάνει…δεν μπορεί να φανταστεί γιατί είμαι εδώ..

 

Έτσι, σκύβω κάτω. Αγγίζω απαλά το κεφάλι του και του λέω, «Είναι η σειρά σου φιλαράκο.»Η ουρά του αρχίζει να κουνιέται αργά .Με ακολουθεί συνεσταλμένα, με την αβεβαιότητα για το που θα τον οδηγήσω…

 

Στο δρόμο της θανατικής ποινής ή στο δρόμο της ζωής?Αυτός και εγώ περπατάμε στο μονοπάτι της ζωής...

 

Και τότε ήταν που πρόσεξα το χαμόγελό του καθώς βγήκαμε έξω στον ήλιο....

 

Όμως και άλλα σκυλιά περιμένουν να πεθάνουν...Και άλλες πληγωμένες ψυχές περιμένουν και περιμένουν....

 

Εκτός αν… τα σώσουμε.....

 

Θα τα σώσουμε ??

 

 

 

 

http://dogw0rld.blogspot.com/

 

 

Εντάξει με έκανες να κλαίω νυχτιάτικα... Εγώ και ο άντρας μου λατρεύουμε τα ζώα... Αλλά εδώ γράφω για να μιλήσω για την επιθετικότητα κάποιων σκύλων...

 

Πριν από 7 χρόνια είχαμε στο εξοχικό στη Σαλαμίνα ένα αδέσποτο που όλοι το έβριζαν... Τα μάτια του ήταν σχεδόν λευκά, σαν διάβολος... Ήταν επιθετική έλεγαν... Δε με πλησίαζε, από μακριά τύχαινε να τη βλέπω...

Άκουσα ότι έτρωγε κότες για να επιβιώσει, σκατζόχοιρους και τέτοια... Την είχα δει να προσπαθεί να βγάλει πεταλίδες από τα βράχια της θάλασσας για να φάει... Είχα δει ότι της εκλεβαν τα μωρά της γιατί ήταν κουκλιά (προφανώς για να τα πουλήσουν γιατί το σκυλί είναι ράτσας). Είδα έναν "κύριο" με μηχανάκι να πηγαίνει στο καταφύγιό της που είχε τα μωρά της και εκείνη να του επιτίθεται σαν τρελή, να πολεμάνε και αυτός να την κοπανάνει με σανίδες οικοδομής... Το είδα γιατί πήγαινα και της έβαζα φαί και γάλα... Είπαν ότι ορμάει σε ανθρώπους και ότι θα της ρίξουν δηλητήριο...

 

Πήγα στη φωλιά της... Δε με πείραξε ποτέ... Πήρα μπροστά στον εμβρόντητο άντρα μου που κοντευε να λιποθυμήσει (από το φόβο του ότι θα επιτεθεί το πιτ μπουλ) ένα μωράκι της αγκαλιά και το χάιδευα ενώ εκείνη ξεμούδιαζε και έπινε γάλα. Με κοιτούσε με την άκρη του ματιού της... Δε με πείραξε, με επιτηρούσε... Της μιλούσα γλυκά και τη ρώτησα πριν το πάρω... Στο τέλος πάλι εξαφανίστηκαν όλα τα μωρά της εκτός από ένα κακάσχημο. Τα υιοθετήσαμε και τα δυο. Η σκύλα ήταν τόσο άρρωστη που μου είπαν να της κάνω ευθανασία (κτηνίατρος στη Σαλαμίνα μου το είπε αυτό). Την πήγα αλλού, τη σώσαμε... Αυτή τη στιγμή, μετά από 6 χρόνια και 2 μήνες είναι έξω στην αυλή, πολύ γριά πια αλλά δεν τολμάει να περάσει ούτε κουνούπι στο σπιτι... Είναι επιθετική, το ξέρω...

Τόσα χρόνια, δεν έφαγε ποτέ το φαί που της έβαλα αν πρώτα δεν μου έγλειφε έστω και με την άκρη της γλώσσας της το χέρι... Τόσα χρόνια, (παρόλο που της φέρθηκα άσχημα κάποιες φορές γιατί το έσκαγε και φοβόμουν ότι θα επιτεθεί σε άλλα σκυλιά και δεν αστειευόταν) δεν άκουσα ένα γρύλλισμα! Τόσα χρόνια, μόνο από αυτό το σκυλί και τα γαλάζια μάτια του έχω δει τέτοιο βλέμμα ευγνωμοσύνης (και από κάποιο άλλο παλιότερα, πάλι αδέσποτο).

 

Έξω στην αυλή είναι και ένα λαμπραντόρ πανέμορφο, μου το έκανε δώρο ο άντρας μου και το αγόρασε (κακώς αλλά έγινε κάτω από περίεργες συνθήκες). Με αγαπάει, με λατρεύει, αλλά ΠΟΤΕ δεν με κοίταξε έτσι όπως με κοιτάζει η αδέσποτη... Ούτε καν το μωρό της (που πια δεν υπάρχει γιατί έφαγε δηλητήριο σε κάποιο χωράφι) δε με κοίταξε ποτέ με τέτοια ευγνωμοσύνη... Και ΔΕΝ είναι η ιδέα μου... Το πιο επιθετικό σκυλί που έχω γνωρίσει ποτέ είναι εκεί έξω, λατρεύει το παιδί μου και εμένα και ξέρει από που και από τί την έσωσα...

 

Ποτέ άνθρωπος δε με έχει κοιτάξει με τόση ευγνωμοσύνη και ας του έχω κάνει το μεγαλύτερο καλό...

 

 

Τα ζώα εξαγριώνονται και ξυπνάνε μέσα τους άγρια ένστικτα όταν ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ (όπως ακριβώς και οι άνθρωποι). Αν τους δώσεις λίγη τροφή καταλαβαίνουν ότι ΔΕΝ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ!

 

Για να έρθω στο θέμα σου, πρακτικά, νομίζω ότι αν κρατάς μια χούφτα ξηρά τροφή της πλάκας και τους ρίξεις και τους πεις και δυο γλυκές κουβέντες (θα καταλάβουν τον τόνο και τη χροιά της φωνής σου), δε θα σε ξαναενοχλήσουν ΠΟΤΕ! Πρακτική λύση δε θες; Αυτή σου προτείνω..

[newbie G]

Τα ζώα εξαγριώνονται και ξυπνάνε μέσα τους άγρια ένστικτα όταν ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ (όπως ακριβώς και οι άνθρωποι). Αν τους δώσεις λίγη τροφή καταλαβαίνουν ότι ΔΕΝ ΑΠΕΙΛΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ!

Για να έρθω στο θέμα σου, πρακτικά, νομίζω ότι αν κρατάς μια χούφτα ξηρά τροφή της πλάκας και τους ρίξεις και τους πεις και δυο γλυκές κουβέντες (θα καταλάβουν τον τόνο και τη χροιά της φωνής σου), δε θα σε ξαναενοχλήσουν ΠΟΤΕ! Πρακτική λύση δε θες; Αυτή σου προτείνω..

 

 

Πολύ σωστά!

 

Εδώ που μένω, οι περισσότερες μεζονέτες έχουν σκυλιά. Υπάρχει κι ένας αδέσποτος που τον μάζεψε μια φιλόζωη και τον έσωσε από βέβαιο θάνατο, Λάζαρο τον βαφτισε γιατί στην ουσία πήγε και γύρισε ο σκυλάκος. Φυλάει το στενό και τα σπίτια μας. Ποτέ δεν πείραξε κανέναν κι ας γαυγίζει αν δεν σ' έχει ξαναδεί. Μας προστατεύει από τους αγνώστους, το πιστεύεις; ΑΥΤΟΣ ο σκύλος, ποτέ δεν θα πειράξει κανέναν που του μιλάει γλυκά.

 

 

 

Εμείς έχουμε γάτες, από μικρή τις λάτρευα. 3 έχουμε στο διαμέρισμα κι ας φαίνεται πολύ σε κάποιους, όποιος αγαπάει τα ζώα πάντα βρίσκει λύσεις. Πάντα ταΐζω τ' αδέσποτα της γειτονιάς. Πριν 1 μήνα βρήκαμε και 3 μωρά γατάκια στα σκουπίδια, τα μαζέψαμε και τα ταΐσαμε με μπιμπερό, τώρα ξεπετάχτηκαν και τρέχουνε σ' όλο το σπίτι. Τα έχω βάλει αγγελία στο ίντερνετ κι υπάρχει κόσμος που ενδιαφέρεται. Τα βλέπω σύντομα να φεύγουν. Αναρωτιέμαι όμως. Αυτός/ή που τα πέταξε στα σκουπίδια να πεθάνουν, δεν μπορούσε να κάνει το ίδιο; Ή ακόμα καλύτερα, δεν μπορούσε να στειρώσει τη γάτα του;

[newbie G]

Από όσο βλέπω δεν υπάρχουν πολλοί που να έχουν αντιμετωπίσει αυτό το θέμα και να έχουν υποχρεώσει με κάποιο τρόπο να επιλυθεί το θέμα από το Δήμο. Κακά τα ψέματα….όλοι οδηγούν οπότε πέρα βρέχει, ποιόν τον νοιάζει.

 

Κάποιοι πρότειναν την στείρωση, ξέρει κανείς κτηνίατρο ή σωματεία που να στειρώνει δωρεάν;;; τουλάχιστον να μπορούσαμε να τους ενημερώσουμε και να πάνε εκεί να αναλάβουν δράση. Αν μείνουν εκεί τα άμοιρα τα ζωντανά τότε ας μην γίνουν από 6, δεν ξέρω και εγώ πόσα.

 

Στο δικό μας Δήμο υπάρχει πρόγραμμα στείρωσης αδέσποτων σκύλων. Τουλάχιστον υπήρχε πριν 2-3 χρόνια. Τα σκυλιά αυτά φοράνε όλα κόκκινο περιλαίμιο και κυκλοφορούν ανενόχλητα στους δρόμους. Ποτέ δεν πείραξαν κανέναν.

 

Προγράμματα στείρωσης υπάρχουν κατά καιρούς σε διάφορους δήμους, απλά πρέπει κι εμείς να ψαξουμε λίγο και όχι να τα περιμένουμε όλα από τους άλλους. Και δεν το λέω για σένα προσωπικά, γιατί εσύ προσπάθησες τουλάχιστον. Πρέπει να κινητοποιηθούμε όλοι μας! Αλλά με φιλοζωικά αισθήματα. Όχι με στυλ "ελάτε να μαζέψετε τους κόπρους, γιατί φοβάμαι να βγάλω το παιδί μου βόλτα".

[beba09]

Στο δικό μας Δήμο υπάρχει πρόγραμμα στείρωσης αδέσποτων σκύλων. Τουλάχιστον υπήρχε πριν 2-3 χρόνια. Τα σκυλιά αυτά φοράνε όλα κόκκινο περιλαίμιο και κυκλοφορούν ανενόχλητα στους δρόμους. Ποτέ δεν πείραξαν κανέναν.

 

Προγράμματα στείρωσης υπάρχουν κατά καιρούς σε διάφορους δήμους, απλά πρέπει κι εμείς να ψαξουμε λίγο και όχι να τα περιμένουμε όλα από τους άλλους. Και δεν το λέω για σένα προσωπικά, γιατί εσύ προσπάθησες τουλάχιστον. Πρέπει να κινητοποιηθούμε όλοι μας! Αλλά με φιλοζωικά αισθήματα. Όχι με στυλ "ελάτε να μαζέψετε τους κόπρους, γιατί φοβάμαι να βγάλω το παιδί μου βόλτα".

 

Ο συγκεκριμένος δήμος δεν έχει πρόγραμμα, ξέρει κανείς να μας πει κανέναν δήμο κάποιο τηλέφωνο μπας και μπορούν να κάνουν κάτι. Θα δω και τι έγραψε ο συντονιστής. Για να δούμε.

[summer99]

Βλέπω ένα σκυλί και η καρδιά μου σπάει σε εκατομμύρια μικροσκοπικά κομμάτια που πέφτουν στα πόδια μου σαν δάκρυα....

 

Το σκυλί αυτό είναι πετσί και κόκκαλο....

 

Το σκυλί αυτό έχει χτυπηθεί, έχει βασανιστεί, και λιμοκτονεί....

 

Το σκυλί αυτό έχει υποβληθεί στο κρύο όλο τον χειμώνα και στην αφόρητη ζέστη το καλοκαίρι...

 

Το σκυλί αυτό ξέρει πολύ καλά από όλους μας το συναίσθημα της πείνας, του πόνου και των βασάνων.

 

Αυτό το σκυλί έχει ζήσει σε μια αλυσίδα 3 μέτρων για όλη του τη ζωή..

 

Ποτέ δεν του χαρίστηκε ένα χάδι....ένα άγγιγμα...

 

Ποτέ δεν άκουσε την φράση «καλό σκυλί.»...

 

Ποτέ δεν ήταν ελεύθερο να τρέξει ή να παίξει....

 

Ποτέ δεν ήταν ικανό να δραπετεύσει από αυτόν/αυτούς που το κακοποιούσαν...

 

Αυτό το σκυλί κακοποιούνταν κάθε μέρα, για όσο χρονικό διάστημα μπορώ να θυμηθώ.

 

Αυτό το σκυλί έχει ζήσει ολόκληρη τη ζωή του σε μια κατάσταση απερίγραπτου τρόμου… μη γνωρίζοντας πότε θα έρθει το επόμενο χτύπημα...μη ξέροντας πως να αποφύγει την επόμενη ήττα..

 

Αυτό το σκυλί παρακολουθούσε καθώς η οικογένειά του μάζεψε όλα τα υπάρχοντά της και έφυγε.....χωρίς αυτόν.

 

Αυτό το σκυλί περίμενε… για εβδομάδες σε μια αλυσίδα…μήπως και επιστρέψουν για αυτόν.

 

Δεν θα επέστρεφαν όμως ποτέ για αυτόν...

 

Αυτό το σκυλί που περίμενε… με τις ελπίδες, τα όνειρα, και την αγάπη… απλά, περίμενε…

 

Αυτό το σκυλί καταλήγει σε ένα καταφύγιο...εκεί δεν του δίνεται πολύς χρόνος ζωής...Αν δεν βρεί οικογένεια σύντομα η θανατική ποινή καραδοκεί...

 

Είναι ξανά περιορισμένος από το να τρέξει και να διασκεδάσει, αφού ζει σε ένα κλουβί...

 

Είναι πάλι τρομαγμένος για τη ζωή του… όπως θα έπρεπε να είναι… δεν έχει πολύ χρόνο...

 

Αυτό το σκυλί περιμένει, μέρα με την μέρα, αλλά κανένας δεν σταματά στο κλουβί του. Βλέπει τα παιδιά να τρέχουν στα κλουβιά με τα χαριτωμένα μικρά κουτάβια, και παρακολουθεί έπειτα την έξοδο των κουταβιών με τις νέες οικογένειές τους.

 

Βλέπει μια οικογένεια να περνά κοντά, για να επισκεφτεί το σκυλί στο επόμενο κλουβί....

 

Αρχικά, σκέφτεται ότι σταματούν για αυτόν και πηγαίνει να τους χαιρετήσει κουνώντας δειλά την ουρά του..

 

Καθώς παίζουν με το γειτονικό σκυλί, κάθεται… παρακολουθώντας και περιμένοντας για την σειρά του.

 

Και έπειτα παρακολουθεί το άλλο σκυλί που φεύγει χαρωπά για το νέο του σπίτι....

 

Για ημέρες, αυτό το σκυλί σηκώνεται να χαιρετήσει κάθε οικογένεια που περνάει από το κλουβί του.

 

Περιμένει ανυπόμονα για να δείξει ότι είναι ξεχωριστός... Μα κανένας δεν σταματά για αυτόν…

 

Τελικά, εγκαταλλείπει την προσπάθεια....

 

Μέρα με την μέρα, αυτό το σκυλί περιμένει....Βλέπει να φεύγουν οι φίλοι του ένας- ένας αλλά δεν έρχεται ποτέ η σειρά του...Προσέχει κάθε πρόσωπο που περνά κοντά, αλλά δεν καταλαβαίνει… Δεν ξέρει ότι τα μάτια του δεν λάμπουν λόγω των χρόνιων βασανιστηρίων. Δεν ξέρει ότι το τρίχωμά του είναι θαμπό από την αδιαφορία , ή ότι μυρίζει επειδή δεν έχει κάνει ποτέ του ένα ζεστό μπάνιο.

 

Δεν ξέρει ότι ανήκει σε μια φυλή που δεν έχει καμία πιθανότητα.Δεν ξέρει ότι ανήκει σε ένα χρώμα που είναι πάρα πολύ κοινό.

 

Απλά ξέρει ότι θέλει να πάει στο σπίτι, και αρχίζει να καταλαβαίνει ότι δεν θα συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο...

 

Και έτσι περιμένει… με τις ελπίδες, τα όνειρα, την αγάπη… Περιμένει… να πεθάνει...

 

Την ημέρα που ο χρόνος ζωής του έληγε έφθασα για αυτόν...Δεν σήκωσε καν το κεφάλι του..Γιατί να το κάνει...Κανείς δεν με θέλει σκέφτεται...Γιατί δεν με θέλει κανεις??Ειναι σίγουρος ότι δεν ήρθα για αυτόν.Κανένας δεν ήταν ποτέ εκεί για αυτόν...

 

Κοιτάζω μες στο κλουβί του. Βλέπω ένα σκυλί, και η καρδιά μου σπάει σε εκατομμύρια μικροσκοπικά κομμάτια που πέφτουν στα πόδια μου σαν δάκρυα. Βλέπω μια ψυχή τόσο πληγωμένη που έχει χάσει κάθε ελπίδα....

 

Αυτήν την ημέρα, είμαι εκεί για κανέναν άλλο λόγο εκτός από το να σώσω τη ζωή του. Ξέρω ότι πρόκειται να τον πάρω από εκεί , αλλά αυτός δεν το ξέρει.Περιμένει να συνεχίσω προς το επόμενο σκυλί, αλλά δεν πηγαίνω πουθενά χωρίς αυτόν...

 

Ανοίγω την πόρτα, και λέω, «έλα φιλαράκο, πάμε στο σπίτι.» Δεν έχει καμία ιδέα τι σημαίνει αυτό. Είναι αβέβαιος, φοβισμένος και πληγωμένος. Για ημέρες περίμενε κάποιον να έρθει για αυτον μα κανένας δεν ήρθε ποτέ...Τώρα, περιμένει να πεθάνει…δεν μπορεί να φανταστεί γιατί είμαι εδώ..

 

Έτσι, σκύβω κάτω. Αγγίζω απαλά το κεφάλι του και του λέω, «Είναι η σειρά σου φιλαράκο.»Η ουρά του αρχίζει να κουνιέται αργά .Με ακολουθεί συνεσταλμένα, με την αβεβαιότητα για το που θα τον οδηγήσω…

 

Στο δρόμο της θανατικής ποινής ή στο δρόμο της ζωής?Αυτός και εγώ περπατάμε στο μονοπάτι της ζωής...

 

Και τότε ήταν που πρόσεξα το χαμόγελό του καθώς βγήκαμε έξω στον ήλιο....

 

Όμως και άλλα σκυλιά περιμένουν να πεθάνουν...Και άλλες πληγωμένες ψυχές περιμένουν και περιμένουν....

 

Εκτός αν… τα σώσουμε.....

 

Θα τα σώσουμε ??

 

 

 

 

http://dogw0rld.blogspot.com/

 

 

Με έκανες λιώμα τώρα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα αδέσποτα υπάρχουν γιατί κάποιοι άνθρωποι παίρνουν ένα ζώο, σαν παιχνίδι και μόλις μεγαλωσει λίγο το παρατάνε έξω στην μοίρα του. Ενα ζώο δεν είναι παιχνίδι, θέλει φροντίδα, έχει ευθύνες και όποιος δεν είναι ικανός να το φροντίσει, μην το αγοράσει με σκοπό να το παρατήσει μετά. Είναι έγκλημα να παρατάς το ζώο σου. Ας το μάθουμε επιτέλους.

[newbie G]

Με έκανες λιώμα τώρα. Ας μην ξεχνάμε ότι τα αδέσποτα υπάρχουν γιατί κάποιοι άνθρωποι παίρνουν ένα ζώο, σαν παιχνίδι και μόλις μεγαλωσει λίγο το παρατάνε έξω στην μοίρα του. Ενα ζώο δεν είναι παιχνίδι, θέλει φροντίδα, έχει ευθύνες και όποιος δεν είναι ικανός να το φροντίσει, μην το αγοράσει με σκοπό να το παρατήσει μετά. Είναι έγκλημα να παρατάς το ζώο σου. Ας το μάθουμε επιτέλους.

 

Για μένα είναι σαν να παρατάς το παιδί σου.

[eliana_1976_]

Λυπάμαι ειλικρινά την στάση της Ελληνικής πολιτείας και δε τον δήμων και δε συγκεκριμένα του Δήμου Μάνδρας. Δυστυχώς ενώ ο νόμος (3170/2003 ΦΕΚ 191/2003 άρθρο 7) προβλέπει να γίνεται περισυλλογή των αδέσποτων από τον Δήμο, με μεγάλη μου λύπη κανείς δεν έκανε τίποτα απολύτως. Τους ευχαριστώ όλους που πέρασα όλο το καλοκαίρι χωρίς να μπορώ να κάνω μια βόλτα με το παιδί μου έξω από το σπίτι μου γιατί σε απόσταση 5km έχουμε 6 αδέσποτα, (δεν θα αναφερθώ για πιο πέρα γιατί γίνεται της κακομοίρας, στενό και σκυλί). Η τοπική κοινωνία της κοινότητας που ανήκει στον Δήμο Μάνδρας το θεωρεί αυτονόητο ότι μπορούν να κυκλοφορούν ένα σωρό αδέσποτα γιατί «προστατεύουν» τα σπίτια την νύχτα, ενώ μέχρι και για τον φούρνο παίρνουν το αμάξι τους. Η αίτηση μου προς την κοινότητα δεν έτυχε σημασίας. Το τηλεφώνημα μου στον Αντιδήμαρχο δεν τον συγκίνησε αφού όπως μου ανέφερε μπορεί η πολιτεία να τους ανέθεσε αυτή την αρμοδιότητα αλλά όχι τα κονδύλια. Πότε θα πάψει ο ένας να πετάει το μπαλάκι στον άλλο.

 

Παρακαλώ πολύ εάν έχει τύχει να αντιμετωπίσετε παρόμοιο θέμα πως το επιλύσατε και με ποιες ενέργειες συγκεκριμένα;;

Μετα λυπης μου διαβαζω ακριβως το ιδιο προβλημα που αντιμετωπιζει η γειτονια μου εδω κ ενα ολοκληρο καλοκαιρι.Υπαρχει ενα εργοστασιο απεναντι απο το σπιτι μας που στεγαζονται κ τα γραφεια μιας πασιγνωστης εφημεριδας.Το εργοστασιο ειχε δυο σκυλια που δεν ενοχλουσαν.Φετος το καλοκαιρι εμφανιστηκαν αλλα 6-7 μαντροσκυλα κ γινεται ο χαμοςςςςςςς καθε απογευμα απο σκυλομαχιες.Δεν μπορω να βγω απο το σπιτι να παω μια βολτα με το ποδηλατο στην γειτονια. Χιμανε σε μηχανακια αυτοκινητα καροτσια οπου βρουν. Τις νυχτες απο τους καυγαδες δεν μπορομε να κοιμηθουμε χωρις κλιματιστικο.Εφτασα στο αμην κ εκανα δισελιδη επιστολη προς το αστυνομικο τμημα με ολα τα προβληματα που αντιμετωπιζουμε στην περιοχη κ την αδιαφορια του δημου κ της αστυνομιας για το προβλημα.Σημειοτεον στο συγκεκριμενο εργοστασιο υπαρχει φυλακας απο το αστυνομικο τμημα σε 24ωρη βαση.Παντελης αδιαφορια ομως. Στο τελος της επιστολης μου εγραφα παρακαλω οπως γινει συσταση στο συγκεκριμενο εργοστασιο γιατι σε αντιθετη πςριπτωση θα προβω στην διευθυνση κτηνιατρικης με καταγγελια κ αναλογη καταγγελια προς τον αρμοδιο εισαγγελεα. Μετα απο δυο μερες με πηρε τηλ ο διοικητης μου ειπε οτι το προβλημα ειναι μεγαλο το γνωριζει κ ο δημος κ θα επικοινωνησει ο ιδιος προσωπικα με τον αντιδημαρχο κ με καποιες φιλοζωικες οργανωσεις για να τα μαζεψουν.Να κανω λιγο υπομονη κ το θεμα θα λυθει. Αυτο εγινε πριν τρεις μερες.Τα σκυλια παραμενουν εδω κ σημερα ο απεναντι μου εβγαλε το σκυλι του βολτα με αλυσιδα οπως παντα.Τα αδεσποτα του ορμιξαν ο σκυλος του εκοψε την αλυσιδα κ την επεσε στα αδεσποτα.Να γινεται ο χαμος κ ο ανθρωπο να μην μπορει να πιασει το σκυλο του μεσα στον καυγα γιατι θα ξεσκιζαν κ τον ιδιο. Απλα θα περιμενω καμμια δεκαρια μερες κ θα ξαναπαω με δευτερη επιστολη μου προς τον διοικητη. Θα πω κ σε μερικους γειτονους να πανε κι αυτοι να καταλαβουν το μεγεθος του προβληματος.Το κακο με τους ελλγνες ειναι οτι ολοι παραπονιουνται για ενα σοβαρο γεγονος που τους επηρεαζει αλλα κανεις δεν ξεκουνιεται να κανει μια αρχη.Ολοι απο τους αλλους περιμενουμε να κανουν κατι.θα κανω φυσικα κ εγγραφο προς το δημο κ προς τον αρμοδιο αντιδημαρχο κ αν δεν κανει κ αυτος κατι τοτε θα κινηθω αναλογα.