Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

διδακτικο προγραμμα νηπιαγωγειου


Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Έχεις δίκιο giota γιατί και εγώ πραγματικά δάκρυσα όταν είδα την γιορτή της κόρης μου και τα παιδάκια να λένε ποιήματα. Όπου μπορούμε ας συμμετέχουμε γιατί και αυτά χαίρονται και εμείς.

Θα έπρεπε τουλάχιστον να σας πούνε να παρευρεθείτε μια που κάνανε γιορτή.

 

Για το θέατρο γιατί το σκέφτεσαι? Φοβάσαι την διαδρομή? Και εμείς έχουμε την άλλη Παρασκευή, αλλά νομίζω εντός σχολείου. Θα πληρώσουμε βέβαια εισιτήριο.


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 384
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

η δασκάλα της Κλέας δε νομίζω ότι βαριέται και δεν κάνει γιορτές. θα το συζητήσω μαζί της κάποια στιγμή (αλλά ποιά, που τρέχουμε σαν τους τρελούς).

 

θέατρο πήγε σήμερα η Κλέα και είδανε το Ομήρου Οδύσσεια. πέρασε πολύ ωραία, αν και δεν πολυκατάλαβε τί είδε! πήγανε και 2 μαμάδες μαζί με τη δασκάλα και είπανε ότι όλα τα παιδάκια ήταν φρόνιμα, λίγο προς το τέλος κουράστηκαν. ήταν πάρα πολλά σχολεία απ'ότι μάθαμε και γι'αυτό άργησαν 1 ώρα να επιστρέψουν. Γιότα άστην να πάει θέατρο, πιστεύω κερδισμένα βγαίνουν από την εμπειρία.

 

γι'αυτό σας λέω αποκλείεται να βαριέται η γυναίκα, εδώ κανόνισε μόνη της θέατρο. ενώ στου γιου μου ούτε πέρσυ πήγαν, ούτε μέχρι τώρα φέτος και ό,τι κάνανε πέρσυ τα κανόνιζε ο σύλλογος γονέων.

 

πωπώ πολύ παράξενη θα με νομίζετε έ? το ένα δεν κάνει γιορτές, το άλλο δεν πάει θέατρο! το ένα μου βρωμάει και το άλλο μου ξινίζει. πωπώ! :roll::lol::lol::lol:

8jPDp3.pngmAB8p3.png
  • 2 εβδομάδες μετά...
Δημοσιεύτηκαν

Έχω αγχωθεί πολύ με το εκπαιδευτικό τους πρόγραμμα, βλ. θέμα ψυχρολουσία δημόσιο νηπιαγωγείο, κι επειδή πλησιάζουν Χριστούγεννα και δεν βλέπω να χουν κάνει κάτι σπουδαίο σκέφτηκα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Την Παρασκευή του έδωσαν την 1η του φωτοτυπία. Η 1η άσκηση ζήταγε να ζωγραφίσει σε κλάδους ελαίας τόσες ελιές όσα και τα φύλλα του κλαδιού ενώ η 2η να κόψουμε γραμματάκια από εφημερίδες κ να σχηματίσουμε 3 συγκεκριμένες λέξεις. Την κάναμε αλλά σε σύγκριση με αυτά που ζητούν σε άλλα νήπια εμείς είμαστε πολύ πίσω.

Σκέφτηκα λοιπόν να φτιάξω μόνη μου ασκήσεις για να μάθουμε την αλφάβητο κ κάτι ψιλά με αριθμούς. Θέλω ιδέες από τις ειδικές...

Δημοσιεύτηκαν

Τι εννοείς δεν έχουν κάνει κ τίποτα σπουδαίο; Θέλω να πω τι θα έπρεπε να κάνουν ώστε να θεωρήσεις ότι γίνεται σωστή δουλειά; Στα άλλα νηπιαγωγεία τι ακριβώς ζητούν; Έχετε μείνει πίσω με βάση τι; Έχεις δει το αναλυτικό πρόγραμμα του νηπιαγωγείου;

Είναι πολύ καλό να θες να στηρίξεις τη δουλειά που γίνεται στο νηπιαγωγείο αλλά αρχικά πρέπει να γνωρίσεις τι στόχους έχει το νηπιαγωγείο ως θεσμός. Και να σταματήσεις να αγχώνεσαι τόσο πολύ για το θέμα της γλώσσας κ των μαθηματικών γιατί σε ανησυχεί σε τέτοιο βαθμό που ενδεχομένως να λειτουργήσει αντίστροφα δηλ αντι να βοηθήσεις το παιδάκι σου να κάνεις ζημιά.

Σου μιλάω εντελώς φιλικά.

"Great is the human who has not lost his childlike heart"-Mencius

Δημοσιεύτηκαν
Την Παρασκευή του έδωσαν την 1η του φωτοτυπία. Η 1η άσκηση ζήταγε να ζωγραφίσει σε κλάδους ελαίας τόσες ελιές όσα και τα φύλλα του κλαδιού ενώ η 2η να κόψουμε γραμματάκια από εφημερίδες κ να σχηματίσουμε 3 συγκεκριμένες λέξεις. Την κάναμε αλλά σε σύγκριση με αυτά που ζητούν σε άλλα νήπια εμείς είμαστε πολύ πίσω.

.

 

Εννοείς ότι του δώσανε μάθημα για το σπίτι???????

Εδώ "πασκίζουμε" να ελατώσουμε την κατ'οίκον εργασία στο Δημοτικό ("Αφήνω την τσάντα στο σχολείο" και πράσινα άλογα) και μας λες ότι τους βάζουν δουλεία στο νηπιαγωγείο?????


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Σκέφτηκα λοιπόν να φτιάξω μόνη μου ασκήσεις για να μάθουμε την αλφάβητο κ κάτι ψιλά με αριθμούς. Θέλω ιδέες από τις ειδικές...

 

Τα παιδιά μου είναι στα προνήπια, κάνουνε διάφορα στην τάξη για αναγνώριση γραμμάτων και αριθμών αλλά δεν θα τους έκανα ποτέ τέτοιες ασκήσεις στο σπίτι. Προς το παρόν νομίζω ότι είναι σημαντικό να μάθουν καλά τους λεπτούς χειρισμούς π.χ. ζωγραφίζοντας, για να μην δυσκολευτούν μετά στην γραφή αλλά γιατί να τα βασανίσω τώρα για να γράφουν γράμματα για κάτι που θα μπορούν πολύ πιο εύκολα να μάθουν σε 1 ή 2 χρόνια?

Τώρα για τα μαθηματικά, πάλι είμαι αντίθετη στις ασκήσεις. Τα παιδιά από μόνα τους όμως σε αυτές τις ηλικίες αρχίζουν και κατανοούν τις ποσότητες / μεγέθη και προβληματίζονται σχετικά, πχ. ποιος έχει πιο πολλά αυτοκινητάκια, ποιος είναι πιο ψηλός, πόσες φορές κάναμε κάτι κλπ. Αρχίζουν να κάνουν και πράξεις σε πολύ απλό επίπεδο και μπορεί και να ενθουσιαστούν. Αυτό το ενθαρύνω, αλλά εντελώς πρακτικά - βιωματικά αν θέλεις όταν αυτά μου δίνουν μια ευκαιρία, δηλαδή αν κάτι που λένε περιέχει μια μαθηματική σκέψη τότε κάνω μια σχετική ερώτηση.

Τώρα προσωπική μου άποψη - σαν άνθρωπος των θετικών επιστημών και όχι σαν νηπιαγωγός:

ΟΧΙ στην παπαγαλία προπαίδειας -ΟΧΙ στα χαζα φυλλάδια προσθέσεων /αφαιρέσεων με σύμβολα. ΝΑΙ στο να μετράτε χάντρες, ναι στο να κόβετε μακριές, κοντές κορδέλες, ναι στο να μοιράζετε μπισκότα, να μετράτε δώσεις μαγειρικης κλπ.

Δημοσιεύτηκαν

Κι όμως είδες πώς το αντιμετωπίζουν πολλοί γονείς; Ως κάτι θετικό. Είναι λόγω του άγχους για την μετέπειτα εξέλιξη του παιδιού.

 

Να πω κ κάτι άλλο σχετικά με το θέμα. Είναι πολύ ενδιαφέρον ο τρόπος που ερμηνεύονται ορισμένα πράγματα απ' τους γονείς. Δηλαδή το ότι κρίνεται αρνητικά η δουλειά ενός εκπαιδευτικού με βάση το ότι δεν οργάνωσε εκδρομή ή το ότι δεν έκανε ανοιχτή γιορτή. Το καταλαβαίνω γιατί κ εγώ ίσως έτσι να το έβλεπα αν δεν έκανα αυτή τη δουλειά.

Η ανοιχτή γιορτή γίνεται συνήθως τα χριστούγεννα για να μη γίνει απότομα η έκθεση των παιδιών σε ευρύ κοινό. Και μιλάω για την 28η που τα παιδιά λένε ποιήματα. Τη 17 Νοέμβρη δε λέμε συνήθως ποιήματα, λέμε τραγούδια, βλέπουμε κ ακούμε ντοκουμέντα, παίζουμε κουκλοθέατρο, κάνουμε σχετική κατασκευή κτλπ.

Η επίσκεψη σε ένα μέρος εξαρτάται από πολλές παραμέτρους και η "βαρεμάρα" σπάνια είναι μέσα σε αυτές. Το πιο σημαντικό είναι το τεράστιο άγχος μήπως συμβεί κάτι "κακό" σε ένα παιδί, ιδίως όταν πρόκειται για μεγάλο τμήμα. Η ευθύνη είναι πάρα πολύ μεγάλη.

Υπάρχουν σίγουρα εκπαιδευτικοί που δεν αγαπούν τη δουλειά τους αλλά είναι κρίμα ένας εκπαιδευτικός να προσπαθεί με πολύ αγάπη να κάνει τη δουλειά του, να κάνει αγώνα καθημερινά κ να κρίνεται η όρεξή του με βάση την ανοιχτή γιορτή ή την επίσκεψη στο θέατρο.

Απ την άλλη το είδος της δουλειάς είναι τέτοιο που δυστυχώς τα αποτελέσματα των όσων γίνονται δεν είναι εύκολα ορατά, ιδίως από κάποιον που δεν έχει εμπειρία.

"Great is the human who has not lost his childlike heart"-Mencius

Δημοσιεύτηκαν
Τα παιδιά μου είναι στα προνήπια, κάνουνε διάφορα στην τάξη για αναγνώριση γραμμάτων και αριθμών αλλά δεν θα τους έκανα ποτέ τέτοιες ασκήσεις στο σπίτι. Προς το παρόν νομίζω ότι είναι σημαντικό να μάθουν καλά τους λεπτούς χειρισμούς π.χ. ζωγραφίζοντας, για να μην δυσκολευτούν μετά στην γραφή αλλά γιατί να τα βασανίσω τώρα για να γράφουν γράμματα για κάτι που θα μπορούν πολύ πιο εύκολα να μάθουν σε 1 ή 2 χρόνια?

Τώρα για τα μαθηματικά, πάλι είμαι αντίθετη στις ασκήσεις. Τα παιδιά από μόνα τους όμως σε αυτές τις ηλικίες αρχίζουν και κατανοούν τις ποσότητες / μεγέθη και προβληματίζονται σχετικά, πχ. ποιος έχει πιο πολλά αυτοκινητάκια, ποιος είναι πιο ψηλός, πόσες φορές κάναμε κάτι κλπ. Αρχίζουν να κάνουν και πράξεις σε πολύ απλό επίπεδο και μπορεί και να ενθουσιαστούν. Αυτό το ενθαρύνω, αλλά εντελώς πρακτικά - βιωματικά αν θέλεις όταν αυτά μου δίνουν μια ευκαιρία, δηλαδή αν κάτι που λένε περιέχει μια μαθηματική σκέψη τότε κάνω μια σχετική ερώτηση.

Τώρα προσωπική μου άποψη - σαν άνθρωπος των θετικών επιστημών και όχι σαν νηπιαγωγός:

ΟΧΙ στην παπαγαλία προπαίδειας -ΟΧΙ στα χαζα φυλλάδια προσθέσεων /αφαιρέσεων με σύμβολα. ΝΑΙ στο να μετράτε χάντρες, ναι στο να κόβετε μακριές, κοντές κορδέλες, ναι στο να μοιράζετε μπισκότα, να μετράτε δώσεις μαγειρικης κλπ.

 

Ειλικρινά είσαι φοβερή! Έχεις πιάσει ακριβώς την φιλοσοφία του πώς είναι καλό να βοηθάς τα παιδιά στο σπίτι! Είναι δικές σου θεωρίες ή το έχεις ψάξει;

"Great is the human who has not lost his childlike heart"-Mencius

Δημοσιεύτηκαν
Έχω αγχωθεί πολύ με το εκπαιδευτικό τους πρόγραμμα, βλ. θέμα ψυχρολουσία δημόσιο νηπιαγωγείο, κι επειδή πλησιάζουν Χριστούγεννα και δεν βλέπω να χουν κάνει κάτι σπουδαίο σκέφτηκα να πάρω την κατάσταση στα χέρια μου. Την Παρασκευή του έδωσαν την 1η του φωτοτυπία. Η 1η άσκηση ζήταγε να ζωγραφίσει σε κλάδους ελαίας τόσες ελιές όσα και τα φύλλα του κλαδιού ενώ η 2η να κόψουμε γραμματάκια από εφημερίδες κ να σχηματίσουμε 3 συγκεκριμένες λέξεις. Την κάναμε αλλά σε σύγκριση με αυτά που ζητούν σε άλλα νήπια εμείς είμαστε πολύ πίσω.

Σκέφτηκα λοιπόν να φτιάξω μόνη μου ασκήσεις για να μάθουμε την αλφάβητο κ κάτι ψιλά με αριθμούς. Θέλω ιδέες από τις ειδικές...

 

Κι είπα να αποσυνδεθώ και να πάω για ύπνο!

 

Εγώ που έχω αγχωθεί (εννοώ, θυμώσει και εκνευριστεί) με το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (που πολτοποιεί τα παιδιά ως μαθητές αλλά κυρίως ως προσωπικότητες), έχω αποφασίσει - τουλάχιστον - μέχρι και του χρόνου στην Α' Δημοτικού να μην πιέσω ή κατευθύνω ή μάθω στο παιδί μου οτιδήποτε. Φυσικά, συμφωνεί κι ο άντρας μου σε αυτό.

 

Και εξηγούμαι. Εννοώ, τίποτα σε μορφή μαθήματος. Γιατί βιωματικά - πρακτικά (όπως λέει κι η jannis) δουλεύουμε τα πάντα και συνέχεια. Μέτρα, χιλιόμετρα, κιλά, ρέστα, δείκτης βενζίνης, μεγαλύτερο - μικρότερο, πινακίδες με γράμματα, κ.λ.π. Μάλιστα, ενώ ο γιός μου εδώ και πάρα πολύ καιρό,΄δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για τους αριθμούς, για τα γράμματα δεν τρελλαινόταν κιόλας. Και σκεφτόμουνα. Μα καλά, δεν πρέπει να μάθει κι άλλες λέξεις (εκτός από το όνομά του και 4-5 άλλες)? Μέχρι που προχθές, την ώρα που άπλωνα ρούχα, ήρθε και μου είπε: Μαμά, θες να παίξουμε το παιχνίδι σερβιτόρος και πελάτης? Μόνο για να μπορέσω να γράψω την παραγγελία που θα μου δώσεις, πρέπει να με βοηθήσεις λίγο να γράψω τις λέξεις. Η λέξη νερό, πως γράφεται? Άσε που τώρα που το σκέφτομαι, τον τελευταίο καιρό (κι ενώ του διαβάζουμε κάποιο παιδικό βιβλίο), βάζει το δαχτυλάκι του και μας δείχνει τα γράμματα στις λέξεις προσπαθώντας να κάνει (ασυνείδητα) φθόγγους. π.χ. ....το κοριτσάκι ήταν στο δάσος... - που λέει μαμά δάσος? εδώ? δά-σος? Και προσπαθεί να συλλαβίσει ή να αναγνωρίσει γράμματα.

 

Από το νηπιαγωγείο δε, στην αρχική συγκέντρωση γονέων, μας ενημέρωσαν ότι στο καθαρά μαθησιακό κομμάτι (με ζωηρό ρυθμό) θα μπουν μετά τα Χριστούγεννα. Μέχρι τότε μας είπαν (όπως και κάνουν), θα το πάνε σιγά σιγά - αρχικά με το να αποκτήσουν τα παιδιά έλεγχο του χεριού (βλέπε ψαλίδι, γράφω με μπογιές, κ.λ.π.), μετά με την αναγραφή του ονόματός τους, με την αναγραφή τίτλων κάτω από τις ζωγραφιές τους (ΟΧΙ, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ, ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ), με τα βασικά των αριθμών, κ.λ.π.

 

Πάνε αργά στο δικό μας νηπιαγωγείο? Είναι εκτός προγράμματος υπουργείου? Το παιδί μου δεν θα προλάβει να αποκτήσει την βάση για την Α' Δημοτικού?

(όχι ότι έχω άγχος αλλά μήπως κοιμάμαι και τον ύπνο του δικαίου?)

 

Υ.Γ. Δεν μας έχουν δώσει ποτέ φωτοτυπία για το σπίτι. Ούτε θα ήθελα.

Δημοσιεύτηκαν

Αν καθίσουμε σοβαρά οι γονείς και σκεφτούμε πόσα πράγματα μαθαίνει το παιδί μας ζωγραφίζοντας πχ στο νηπιαγωγείο, δε θα έχουμε κανένα άγχος επειδή δεν έμαθε τα γράμματα όπως νομίζουμε ότι πρέπει να τα μάθει.

Ζωγραφίζοντας το παιδί μας πχ ένα σπιτάκι,εκτός της σταθερότητας στην κίνηση της γραφής που κατακτά πόσα γράμματα έχει γράψει ήδη? ;)

Ο ρόλος του νηπιαγωγείου δεν είναι να κάνει το παιδί μάθημα όπως θα έκανε στο δημοτικό αλλά να το βοηθήσει να κατακτήσει ένα σωρό δεξιότητες που θα του είναι πολύ χρήσιμες στο "μεγάλο" σχολείο.

ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ

Ρατσιστής δεν γεννιέσαι … γίνεσαι


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Ειλικρινά είσαι φοβερή! Έχεις πιάσει ακριβώς την φιλοσοφία του πώς είναι καλό να βοηθάς τα παιδιά στο σπίτι! Είναι δικές σου θεωρίες ή το έχεις ψάξει;

Λίγα πράγματα διαβάζω - εκλαϊκευμένα συνήθως για "σύγχρονες" παιδαγωγικές μεθόδους, αλλά συχνά μπαίνω στα site σχολείων /υπουργείων στο εξωτερικό και κοιτάζω τους στόχους / μεθόδους τους. Παρεμπιπτόντως ο Καναδάς έχει φανταστικό σύστημα.

Τώρα ότι έχει να κάνει με Μαθηματικά / Επιστήμες μου έρχεται φυσικά - λόγω αντικειμένου σπουδών και ενδιαφερόντων και για να μην σπρώξω τα παιδιά μου σε αυτή την κατεύθυνση το ισορροπώ με διάβασμα βιβλίων.

Τα παιδιά μου, μου έχουν διδάξει τα πιο πολλά! Δηλαδή δεν είχα ιδέα πριν τα παιδιά μου για το πώς αναπτύσσεται η μαθηματική σκέψη στον άνθρωπο ή η περιέργεια για τα φυσικά φαινόμενα. Και είναι εντυπωσιακό γιατί βλέπω ότι τα τετράχρονα μπορούν να καταλάβουν ή καλύτερα από μόνα τους να δημιουργήσουν στο μυαλό τους έννοιες από σύνολα και υποσύνολα και από νόμους πιθανοτήτων για παράδειγμα. Αν μπορεί κάποιος να το αναγνωρίσει και να τους βοηθήσει να μάθουν ικανοποιώντας την περιέργεια τους τότε μπορεί να κάνει πολλά για αυτά. Για τον λόγο αυτό έχω αρχίσει να «φλερτάρω» με την μοντεσσοριανή αγωγή αν και βλέπω αυτό να γίνεται σαν «πάρεργο»

Δημοσιεύτηκαν

Πήγαμε σ ένα παιδικό πάρτυ το Σάββατο, όπου ήταν μία φίλη με την κόρη της. Το κοριτσάκι, λοιπόν, πάει στην α' δημοτικού. Ήξερε πριν ξεκινήσει το σχολείο να κάνει μαθηματικές πράξεις έως το 50 και να διαβάζει, μέσω της ανακάλυψης. Δηλ. ήθελε να ανακαλύπτει κ να μαθαίνει πράγματα κ αυτό εκμεταλλεύθηκαν οι γονείς και προχώρησαν. Ο Παναγιώτης ενώ είναι πανέξυπνος, ΒΑΡΙΕΤΑΙ! ΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ! ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ! Πανικοβάλλομαι σκεπτόμενη ότι του χρόνου μέσα σε 4 μήνες (Χριστούγεννα) θα πρέπει να έχει μάθει ανάγνωση & γραφή ενώ δεν έχει βάσεις. Λέμε τα γραμματάκια κι ευθύς αμέσως τα ξεχνάει, δυσκολεύεται να συλλαβίσει κλπ κλπ. Μου λένε πολλοί "πω πω δεν ξεκινήσατε ακόμη? του χρόνου θα τα βρεις σκούρα...". Το καλοκαίρι του πήρα το "πρώτο μου τετράδιο γραφής". Ξεκινήσαμε με γραμμούλες και γραμματάκια. Με εντυπωσίασε, βέβαια, όταν του έδειξα πως να γράφει το Π που στην τελευταία σειρά, από μόνος του, συνέχισε γράφοντας το Ρ. Αλλά βαρέθηκε γρήγορα, ενώ δε μπορώ να πω ότι τον πίεσα κάναμε 20'/μέρα και αν, και τα παράτησε. Του πήρα τον πίνακα της αλφαβήτου, όπου έχει και εικόνες Α Άλογο κλπ. δεν ασχολήθηκε ιδιαίτερα. Γι' αυτό σκέφτηκα τη μέθοδο της φωτοτυπίας-παιχνίδι καθότι είμαι κάθετη στο θέμα της παπαγαλίας. Στα 3 του ήξερε να μετράει μέχρι το 15, μετρούσαμε τα σκαλοπάτια στο σπίτι, μετράει τα αυτοκίνητα που συναντάμε στο δρόμο. Εκεί κολλήσαμε. Τώρα τον ενδιαφέρει μόνο ο Μπομπ Σφουγγαράκης, τα αυτοκινητάκια του κ που θα παει βόλτα, δεν ασχολείται με κάτι άλλο. Επίσης, ακούω για παιδιά της πρώτης που κάθονται μόνα τους κ διαβάζουν- το παιδί που ανέφερα νωρίτερα. Αυτό μου φαίνεται τόσο περίεργο κ πιστεύω ότι θα αργήσουμε πολύ να το καταφέρουμε. Φοβάμαι ότι θα έρθει ο Σεπ. 2011 και θα τρελαθούμε με τα μαθήματα. Σε καμία περίπτωση δεν ξεκινάω με δάσκαλο, που με συμβούλεψαν πολλοί, θέλω να τον καθοδηγήσω εγώ.

Ακούω απόψεις από τους έμπειρους....

Δημοσιεύτηκαν

Έχω συζητήσει με τη δασκάλα του γιου μου (νήπιο) για το αν θα πρέπει να ασχολούμαι και στο σπίτι με τη γραφή. Η απάντησή της ήταν ότι δεν χρειάζεται και να μην το κάνω, παρά μόνο εάν ο ίδιος θέλει και το ζητήσει. Έτσι δεν ασχολούμαι καθόλου (δεν ξέρω βέβαια αν είναι καλό αυτό). Έχουν μάθει στο σχολείο όλα τα κεφαλαία γράμματα και κάποια μικρά (μέσω αντιγραφής λέξεων). Μετά τα χριστούγεννα θα αρχίσουν να δουλεύουν συστηματικά τα μικρά γράμματα μου είπαν. Ο μικρός στο σπίτι κόβει συνέχεια χαρτάκια, τα ζωγραφίζει ή γράφει λέξεις που ξέρει μόνος του ή με ρωτάει τα γραμματάκια κάποιας λέξης να του τα πω και τα γράφει. Μέχρι εκεί όμως. Το ότι υπάρχουν κάποια παιδιά που αρχίζουν νωρίτερα να διαβάζουν θεωρώ ότι δεν πρέπει να μας αγχώνει. Εγώ ήξερα να διαβάζω στην ηλικία του γιου μου, χωρίς οι δικοί μου να ασχοληθούν ιδιαίτερα. Δεν θα πάρω όμως ως μέτρο ούτε τον εαυτό μου ούτε ένα άλλο παιδάκι που μπορεί "να το 'χει", αλλά το μέσο όρο. Κάθε παιδί έχει τους ρυθμούς τους. Στην προσχολική ηλικία νομίζω ότι προέχει η κτήση βασικών δεξιοτήτων και η επαφή με τα γνωστικά αντικείμενα. Τα υπόλοιπα θα γίνουν στο δημοτικό. Κάθε πράγμα στο καιρό του.

Δημοσιεύτηκαν

Μην πιέζετε τα παιδιά σας!

Στα νηπιαγωγεία ακολουθείται ειδικό πρόγραμμα για να μάθει το παιδί ό,τι του χρειάζεται.

Άλλωστε και στο δημοτικό έχει αλλάξει ο τρόπος διδασκαλίας και πλέον δεν μαθαίνουν την αλφαβήτα με τον τρόπο που τη μαθαίναμε εμείς (Α, Β, Γ, Δ κλπ).

Επίσης, μην μαθαίνετε στο παιδί σας τα γράμματα με την ονομασία τους (Α=άλφα), αλλά ούτε και τ=του, γιατί αν δει το "τα" θα το διαβάσει ταφαλφα, ή τουά! Τα γράμματα τα μαθαίνουμε ως "ήχους" (το "τ" έχει τον ήχο τ, το "π" τον ήχο π κλπ).

Αλλά και πάλι, δεν χρειάζεστε να αγχώνεστε. Θα δείτε όταν τα παιδάκια σας ήδη γνωρίζουν πολλά πράγματα που νομίετε ότι δεν τα ξέρουν. Πολύ πιθανόν ήδη να γνωρίζουν να γράφουν πέρα από το όνομα τους, τις μέρες της εβδομάδας, τον καιρό, τον μήνα, τα ονόματα των φίλων τους και άλλες λεξούλες.

Αν πάλι επιθυμούν τα παιδιά, μία πάρα πολύ καλή άσκηση που μπορείτε να κάνετε είναι να τους διαβάζετε (τα πάντα, από εφημερίδες και περιοδίκά μέχρι λίστες, οδούς, ταμπέλες) και να τα έχετε δίπλα σας όταν γράφετε (ό,τι και αν είναι αυτό, π.χ. η λίστα για τα ψώνια)! Επίσης, μπορείτε (και πρέπει) όταν τους διαβάζετε παραμύθια, να δείχνετε με το δάχτυλο τι διαβάζετε (αντιλαμβάνετε το μηχανισμό ανάγνωσης, δηλ. τι διαβάζουμε (αυτά τα μαύρα πργματάκια που τα λέμε γράμματα) και προς ποιά κατέυθυνση διαβάζουμε). Τέλος, μπορείτε να κάνετε μια τέλεια άσκηση μαθηματικών,, που δεν είναι τίποτ' άλλο, από μία συνταγή μαγειρικής! Μετράμε τα αυτά, το αλέυρι, το βούτυρο που θα βάλουμε στο κέικ, υπολογίζουμε πόσο είναι τα 40 λεπτά που θα το ψήσουμε (όταν ο μεγάλος δείκτης πάει εκέι) κλπ κλπ κλπ

Όλα αυτά είναι μαθήματα, αλλά όχι με την κλασική έννοια του μαθήματος, και βοηθάνε τα παιδιά να κατακ΄τησουν την γνώση και όχι να μάθουν κάτι παπαγαλία


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Έχω συζητήσει με τη δασκάλα του γιου μου (νήπιο) για το αν θα πρέπει να ασχολούμαι και στο σπίτι με τη γραφή. Η απάντησή της ήταν ότι δεν χρειάζεται και να μην το κάνω, παρά μόνο εάν ο ίδιος θέλει και το ζητήσει. Έτσι δεν ασχολούμαι καθόλου (δεν ξέρω βέβαια αν είναι καλό αυτό). Έχουν μάθει στο σχολείο όλα τα κεφαλαία γράμματα και κάποια μικρά (μέσω αντιγραφής λέξεων). Μετά τα χριστούγεννα θα αρχίσουν να δουλεύουν συστηματικά τα μικρά γράμματα μου είπαν. Ο μικρός στο σπίτι κόβει συνέχεια χαρτάκια, τα ζωγραφίζει ή γράφει λέξεις που ξέρει μόνος του ή με ρωτάει τα γραμματάκια κάποιας λέξης να του τα πω και τα γράφει. Μέχρι εκεί όμως. Το ότι υπάρχουν κάποια παιδιά που αρχίζουν νωρίτερα να διαβάζουν θεωρώ ότι δεν πρέπει να μας αγχώνει. Εγώ ήξερα να διαβάζω στην ηλικία του γιου μου, χωρίς οι δικοί μου να ασχοληθούν ιδιαίτερα. Δεν θα πάρω όμως ως μέτρο ούτε τον εαυτό μου ούτε ένα άλλο παιδάκι που μπορεί "να το 'χει", αλλά το μέσο όρο. Κάθε παιδί έχει τους ρυθμούς τους. Στην προσχολική ηλικία νομίζω ότι προέχει η κτήση βασικών δεξιοτήτων και η επαφή με τα γνωστικά αντικείμενα. Τα υπόλοιπα θα γίνουν στο δημοτικό. Κάθε πράγμα στο καιρό του.

 

Κάπως έτσι κι εμείς.

Παρ' όλα αυτά, παρακινούμενη από αυτή την συζήτηση, ρώτησα σήμερα την δασκάλα του γιού μου (όπως ξανάπα - μην τυχόν και κοιμάμαι τον ύπνο του δικαίου!).

 

Μου είπε λοιπόν (εκτός από τα πρακτικά / εμπειρικά που έχουν ήδη αναφερθεί), ν' αρχίσω κάποιες ασκήσεις στο σπίτι (μου συνέστησε και κάποιο σχετικό βιβλίο). Αυτές οι ασκήσεις βέβαια να είναι κανά 20λεπτο΄, μέρα παρά μέρα και χωρίς καθόλου πίεση από μέρους μου, παρά μόνο καθοδήγηση και ενθάρρυνση.

Επίσης, αφού μετά τα Χριστούγεννα θα εντείνουν στο μαθησιακό κομμάτι, να ακολουθώ το πρόγραμμά τους και να το υποστηρίζω στο σπίτι χαλαρά (όπως προανέφερα).

"Λυπάμαι που σας τα λέω αυτά, δεν οφείλετε και δεν πρέπει να είστε δασκάλα του παιδιού σας" μου είπε "αλλά υπάρχει μεγάλη "κόντρα" ανάμεσα στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό, οι απαιτήσεις δυστυχώς είναι μεγάλες και καλό θα ήταν να μην την πληρώσουν τα παιδιά. Γι' αυτό, σας προτείνω αυτή την μέση λύση - μεγάλη προσπάθεια από εμάς, χαλαρό πρόγραμμα κι από εσάς".

 

Νομίζω πως θα ακολουθήσω την συμβουλή της. Τι λέτε?

 

Υ.Γ. Βέβαια, στην πρώτη και μοναδική συγκέντρωση γονέων, δεν μας είχε ειπωθεί κάτι ανάλογο. Δεν μας είχαν δώσει καν κάποια κατεύθυνση...

Άσε που και σήμερα, με δική μου πρωτοβουλία άνοιξε το θέμα. Αν δεν το άνοιγα? Πρέπει όμως να ομολογήσω πως με αντιμετώπισε με πολύ ευγένεια και ενδιαφέρον κι ας την ρώτησα εκτός συμφωνημένης ώρας επικοινωνίας.

Δημοσιεύτηκαν

zopiron, εγώ είμαι αντίθετη με αυτά τα βοηθήματα και ασκήσεις αλλά έχει κάποιο δίκαιο στο ότι οι απαιτήσεις στο Δημοτικό μπορεί να είναι πολλές.

Δυστυχώς σε αυτή την "κόντρα" συνεισφέρουν και οι γονείς αλλά και οι δασκάλοι, ξέρω παιδάκι - πανέξυπνο - που όταν πήγε Δημοτικό ήταν από τα 2-3 στην τάξη του που δεν ήξερε ήδη να διαβάζει. Όλα τα άλλα τα είχαν μάθει οι γονείς το καλοκαίρι!

Αναγκάστηκε η μαμά του να του κάνει "μάθημα" 2 ώρες την ημέρα για να "φτάσει" τα άλλα.

Νομίζω εγώ θα είχα "κόντρα" με την δασκάλα και θα ζητούσα να εφαρμόσει το πρόγραμμα με τους ρυθμούς που προβλέπονται. Αυτό όμως, που δεν ξέρω είναι αν όντως υπάρχει "χάσμα" / "ρήγμα" στο αναλυτικό μεταξύ νηπιαγωγίου και πρώτης ή αν είναι αποτέλεσμα της υπερπροσπάθειας των γονιών και αντιμετώπισης δασκάλων πρώτης, αλλά τώρα μπαίνουμε στα θέματα Δημοτικού....

Και καθόλου γραφή, αναγνώριση γραμμάτων κλπ να μην κάνανε δεν θα με πείραζε, θα μπορούσαν κάλλιστα να το κάνουν το πρώτο τρίμηνο στην πρώτη. Προτιμώ την "ελεύθερη" μάθηση και το νηπιαγωγίο είναι ίσως η τελευταία τάξη που τα παιδιά μας χαίρονται να είναι παιδιά και χαίρονται να ανακαλύπτουν και να μαθαίνουν δημιουργικά, ελπίζω να μην το σκοτώσουμε και αυτό με ασκήσεις προγραφής και προανάγνωσης...

Δημοσιεύτηκαν

Αυτό ακριβώς είναι που μας βάζει σε περιπέτειες. Η διαφορά ανάμεσα σε νηπιαγωγείο και δημοτικό είναι πραγματικά υπαρκτή, εγώ νομίζω και για τους 3 λόγους που ανέφερες jannis, κάτι το αναλυτικό, κάτι οι δάσκαλοι και κάτι οι γονείς, βάλε και την τεράστια αλλαγή νοοτροπίας ανάμεσα στα δυο, και τα παιδιά μας βρίσκονται στη μέση.

Η δασκάλα του γιου μου (και μαμά παιδιού της β'δημοτικού, που τα πέρασε αυτά πέρισυ)μου είπε ακριβώς τα ίδια που είπε η δασκάλα και σε σένα, zopiron. Προσωπικά δεν με ξαφνιάζει το χάσμα ανάμεσα στο Νήπιο και το Δημοτικό, αφού γνωρίζω από πρώτο χέρι ότι αυτό ακριβώς είναι από τα χειρότερα χαρακτηριστικά του εκπαιδευτικού μας συστήματος: δεν υπάρχει συνέχεια. Το ίδιο συμβαίνει τελειώνοντας το Δημοτικό κ.ο.κ.

Προσπαθώ λοιπόν να ασχολούμαστε διασκεδαστικά με τα θέματα που δουλεύουν και στο σχολείο, γράμματα και αριθμούς τα ζωγραφίζουμε, τα πλάθουμε με πλαστελίνη, προσθέτουμε κι αφαιρούμε με μπισκότα, μανταρίνια, μαχαιροπήρουνα κ.α. και 2-3 φορές την εβδομάδα από 20 λεπτά με κάποιο εκπαιδευτικό παιχνίδι στον υπολογιστή τα "κάνουμε επανάληψη".

Δεν θέλω να τα κάνουμε σαν μάθημα ακόμα, είναι πολύ νωρίς πιστεύω, τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα με το παιχνίδι και με τον τρόπο αυτό μπορούν να μάθουν πάρα πολλά. Με ένα ρολόι με εξωτερικούς δείχτες μαθαίνουν την ώρα, ένα ημερολόγιο βοηθά να μάθουν να "διαβάζουν"(στην ουσία αναγνωρίζουν την εικόνα της λέξης) τις μέρες και τους μήνες, όταν διαβάζουμε ένα παραμύθι και μετά ρωτάμε και συζητάμε κι έτσι αναπτύσσεται η κατανόηση και η παραγωγή προφορικού λόγου... Πολύ καλή εξάσκηση για το γράψιμο είναι επίσης το ... κόψιμο εικόνων με το ψαλιδάκι ακολουθώντας το περίγραμμα. Το μαγείρεμα που είπε κι η emmaki είναι επίσης πολύ καλό, η ανάθεση μικρών ευθυνών (κάποια καθήκοντα μέσα στο σπίτι) τα βοηθάει να νιώθουν πιο ικανά και τα βοηθά να αυτονομούνται (θα χρειαστούν δυνάμεις για να αντέξουν την πιέση της αλλαγής στην Α'Δημοτικού).

Δημοσιεύτηκαν

...Εγώ που έχω αγχωθεί (εννοώ, θυμώσει και εκνευριστεί) με το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα (που πολτοποιεί τα παιδιά ως μαθητές αλλά κυρίως ως προσωπικότητες), έχω αποφασίσει - τουλάχιστον - μέχρι και του χρόνου στην Α' Δημοτικού να μην πιέσω ή κατευθύνω ή μάθω στο παιδί μου οτιδήποτε...

...βιωματικά - πρακτικά δουλεύουμε τα πάντα και συνέχεια...

Τα από πάνω είναι επανάληψη όσων έγραψα σε προηγούμενο μήνυμά μου. Δεν έχω αλλάξει γνώμη κορίτσια μου. Ομολογώ όμως πως η συζήτηση με την δασκάλα με προβλημάτισε... Και οι δικές σας σκέψεις με βοηθάνε. Είναι τόσο πολιτισμένη και ενδιαφέρουσα αυτή η συζήτηση μεταξύ μας! Θα το σκεφτώ... Πάντα με γνώμονα ότι το παιδί μου θέλω να είναι χαρούμενο και ισορροπημένο κι ότι η μάθηση δεν πρέπει να είναι υποχρέωση αλλά πρόκληση.

Δημοσιεύτηκαν

Απο το πολύ άγχος που διακρίνω ,μάλλον το παιδί του νηπιαγωγείου είναι το πρώτο για τις περισσότερες κορίτσια.

Ναι, οι διαφορά ανάμεσα στο Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό είναι υπαρκτή και γι'αυτό στο Δημοτικό η περίοδος μέχρι τα Χριστούγεννα είναι περίοδος προσαρμογής για τα πρωτάκια. :-))

Και στα πρωτάκια οι δάσκαλοι αντιμετωπίζουν το παιδί ανάλογα με την ηλικία του γιατί ακόμη η διαφορά σε ένα παιδί που γεννήθηκε Ιανουάριο κι ένα που γεννήθηκε τον επόμενο Δεκέμβρη παίζει ρόλο.

Μη φαντάζεστε ότι ξαφνικά τα παιδιά θα βρεθούνε σε "κάτεργο".

Κι εκεί μετά θα υπάρχει το άγχος απο τις μαμάδες "γιατί στο άλλο σχολείο είναι 3 μαθήματα πιό μπροστά?"

Απολαύστε το μαζί με τα παιδάκια γιατί μεγαλώνουν γρήγορα και με την είσοδο στο Δημοτικό αλλάζει και το παιδί,μεγαλώνει.;)

ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ

Ρατσιστής δεν γεννιέσαι … γίνεσαι

Δημοσιεύτηκαν
Απο το πολύ άγχος που διακρίνω ,μάλλον το παιδί του νηπιαγωγείου είναι το πρώτο για τις περισσότερες κορίτσια.

Ναι, οι διαφορά ανάμεσα στο Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό είναι υπαρκτή και γι'αυτό στο Δημοτικό η περίοδος μέχρι τα Χριστούγεννα είναι περίοδος προσαρμογής για τα πρωτάκια. :-))

Και στα πρωτάκια οι δάσκαλοι αντιμετωπίζουν το παιδί ανάλογα με την ηλικία του γιατί ακόμη η διαφορά σε ένα παιδί που γεννήθηκε Ιανουάριο κι ένα που γεννήθηκε τον επόμενο Δεκέμβρη παίζει ρόλο.

Μη φαντάζεστε ότι ξαφνικά τα παιδιά θα βρεθούνε σε "κάτεργο".

Κι εκεί μετά θα υπάρχει το άγχος απο τις μαμάδες "γιατί στο άλλο σχολείο είναι 3 μαθήματα πιό μπροστά?"

Απολαύστε το μαζί με τα παιδάκια γιατί μεγαλώνουν γρήγορα και με την είσοδο στο Δημοτικό αλλάζει και το παιδί,μεγαλώνει.;)

 

αν και εγώ έχω κατά καιρούς τα θεματάκια μου με το άγχος (με νηπιάκι), συμφωνώ απόλυτα με αυτά που λες.........

Δημοσιεύτηκαν

gavrias,

 

Θα συμφωνήσω σε γενικές γραμμές.

 

Προσωπικά, το μέλημά μου είναι το παιδί να μεγαλώνει φυσιολογικά κι όπως αρμόζει στην ηλικία του. Να παίζει πολύ, να γελάει, να χαίρεται, ν' ανακαλύπτει. Να μαθαίνει μέσα από την καθημερινότητα και την ίδια τη ζωή. Χαλαρά και χωρίς "απώτερο" στόχο.

Αντιπαθώ όσο τίποτα την τυποποιημένη και πιεστική μάθηση. Έτσι, τον έχω αφήσει τόσο λάσκα που κάποιοι από τους γνωστούς μου με κατηγορούν για "ανησυχητική χαλαρότητα" και "εφησυχασμό". Αφού, το δικό τους παιδί - στην ηλικία του δικού μου - είχε κάνει ήδη την ύλη του πρώτου τριμήνου της Α' Δημοτικού...

Φυσικά, δεν με πτοούν τα σχόλιά τους γιατί βλέπω ότι ο γιός μου είναι ένα πολύ φυσιολογικό παιδί - χαρούμενο, ισορροπημένο και με γνώσεις που έχει πάρει βιωματικά (και από το νηπιαγωγείο τώρα). Είναι δηλαδή ένα παιδί της ηλικίας του!

 

Αλλά,

 

επειδή θεωρώ ότι το εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι κάτεργο κι όπως έχω ξαναπεί ευνουχίζει και πολτοποιεί τις προσωπικότητες

 

ΟΦΕΙΛΩ

 

με κάποιο τρόπο (δεν ξέρω ποιόν ακόμα) να τον προετοιμάσω για το μεγάλο σχολείο και γι' αυτό που τον περιμένει εκεί... Όχι γιατί πιστεύω πως - αργά ή γρήγορα - δεν θα μάθει τις ανισότητες ή τις τρισύλλαβες λέξεις αλλά για να μην σιχαθεί το σχολείο από την πίεση και την τυποποίηση που θα φάει με τα κιλά...!

 

Μπορεί να ακούγομαι αφοριστική΄. Προσωπικά είχα μια σχετικά καλή σχολική ζωή (πάνε χρόνια βέβαια!) αλλά τα μηνύματα που μου έρχονται τώρα από τα παιδιά φίλων και συγγενών είναι αποθαρρυντικά (εκτός ελαχίστων φωτεινών εξαιρέσεων). Σχεδόν κανένας δάσκαλος δεν σκέφτεται την ακριβή ηλικία ή ψυχοσύνθεση ή ιδιαιτερότητα των μαθητών του. Η' πως να τα παρακινήσει να θέλουν να μάθουν. Συνήθως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ξεπετάξουν την υπερβολική (απ' όλες τις απόψεις) ύλη.

Επίσης, από την εμπειρία μου ως δασκάλα αγγλικών, βλέπω παιδιά ανεπαρκέστατα (σε γνώσεις) και κακοποιημένα (ψυχολογικά).

 

Τέλος (πάλι έγραψα κατεβατό!), νομίζω πως σημαντική είναι και η κοινή αντιμετώπιση των γονιών στην εκπαιδευτική διαδικασία του παιδιού τους. Συμφωνώ απόλυτα με τον άντρα μου στα παραπάνω αλλά ξέρω γονείς που σφάζονται γι' αυτό το θέμα (εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις ή πλήρη αδιαφορία από την μία πλευρά) κι αυτή η διαμάχη έχει σοβαρές επιπτώσεις στα παιδιά.

 

Καλό μας βράδυ

 

και ... θα συνεχίσω να απολαμβάνω αυτή την ωραία κουβέντα!

Δημοσιεύτηκαν

Μια μικρή υπενθύμιση θα σας κάνω μόνο. Πότε χαμογέλασε πρώτη φορά όταν ήταν μωρό το παιδί σας. Της γειτόνισσας πότε; Και πότε περπάτησε; Και πότε κάθισε; Και πότε μίλησε; Το κάθε παιδί έχει τους δικούς του ρυθμούς τους οποίους οφείλουμε ΟΛΟΙ να σεβόμαστε, να ακολουθούμε και να ενισχύουμε.

 

Η ταπεινή μου γνώμη είναι να μην κάνετε τίποτε γνωστικό στο σπίτι εκτός κι αν το ζητάει το ίδιο το παιδί, ακριβώς όπως προαναφέρθηκε. Συμφωνώ ότι πρέπει να ενισχύετε την αυτονομία, την αυτοπεποίθηση και την αυτοεξυπηρέτησή του ώστε να νιώθει ικανό να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις όποιες κι αν είναι αυτές.

 

Και για να ενισχύσετε την ανάγνωση και τη γραφή απλά δώστε κατάλληλο πρότυπο (να διαβάζουν οι ίδιοι οι γονείς και υπάρχουν όλων των ειδών τα έντυπα, να διαβάζετε στο παιδί, να γράφετε και να εξηγείτε γιατί το κάνετε κ.λ.π.), αλλά και ευκαιρίες για προβληματισμό (δείξτε του αγγελίες, λίστες σούπερ μάρκετ, σημειώματα κ.ο.κ.). Αυτά είναι υπερ αρκετά για να φυτέψτε το σπόρο της αγάπης για τη μάθηση. Τα υπόλοιπα θα γίνουν όταν πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει.

 

Όταν λοιπόν οι γονείς στο νηπιαγωγείο μου με ρωτάνε πότε θα μάθουν να γράφουν και να διαβάζουν τους εξηγώ ότι πρώτα πρέπει να μάθουν να κάθονται σε καρέκλα, να ακούν, να βλέπουν και να μιλούν προσεκτικά και ολοκληρωμένα. Ότι πρέπει να κόψουν τα μπιμπερό και τις πιπίλες (αυτοπεποίθηση) και να μάθουν να πλένουν τα χέρια τους, να ντύνονται και να χρησιμοποιούν την τουλέτα μόνα τους( αυτονομία και αυτοεξυπηρέτηση).

 

Επομένως δεν είναι μόνο η τεχνική πλευρά που εμπλέκεται (αποκωδικοποίηση στην ανάγνωση και κωδικοποίηση στη γραφή) αλλά και ένα σωρό άλλα πράγματα.

zopiron και gavrias τι ωραία και νηφάλια που τα λέτε. Πολύ σας χαίρομαι. Mariazil και emmaki συμφωνώ.

 

edit το μήνυμα αυτό ξεκίνησα να το γράφω το πρωί. Το αποτέλειωσα μόλις τώρα, οπότε αν επαναλαβάνω πράγματα που έχουν ήδη ειπωθεί συγχωρήστε με αλλά δεν έχω χρόνο να το τσεκάρω πρώτα.

Δημοσιεύτηκαν

 

Η ταπεινή μου γνώμη είναι να μην κάνετε τίποτε γνωστικό στο σπίτι εκτός κι αν το ζητάει το ίδιο το παιδί, ακριβώς όπως προαναφέρθηκε. Συμφωνώ ότι πρέπει να ενισχύετε την αυτονομία, την αυτοπεποίθηση και την αυτοεξυπηρέτησή του ώστε να νιώθει ικανό να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις όποιες κι αν είναι αυτές.

 

 

Τι εννοείς "γνωστικό";

Τα βιβλία που τους διαβάζουμε, η μουσική που ακούνε, τα παιχνίδια που παίζουνε, οι συζητήσεις που κάνουμε, οι βόλτες που πάμε, κλπ όλα αυτά δεν είναι "γνωστικά", θέλω να πω δεν συντελούν στην γνωστική ανάπτυξη τους?

Δημοσιεύτηκαν

zopiron,

επειδή την ίδια φιλοσοφία έχουμε αλλά εγώ έχω κι ένα παιδί στην Τετάρτη εκτός απ'το νηπιάκι και θα σου πώ το εξής.

Ξεπέρασα όλα τα άγχη αποφέυγοντας απο την αρχή που έγινα μάνα να ασχολούμαι με το τι κάνουν τα άλλα παιδιά ή σχολεία σε σχέση με το δικό μου.

Άκουγα: "Στην πρώτη που είναι πολύ δύσκολα και το παιδί... μπλα μπλα μπλα".

Στην πρώτη μια χαρά τα πήγε το παιδί, το ίδιο και στη δευτέρα κλπ.

Τα παιδιά μου και τα δύο είναι απ'τα μικρά της τάξης τους.Ο δε μικρός δεν πήγε καν προνήπιο. Βρέθηκε σε μια τάξη που σχεδόν όλα τα παιδιά επειδή πηγαίνανε σε παιδικούς σταθμούς πρίν, ξέρανε τι σημαίνει σχολείο.Ο Βασίλης όχι.Επίσης είναι παιδί που σε καμιά περίπτωση δεν του αρέσει να του δείχνουμε.

Μίλησα με τη δασκάλα του για το θέμα μαθαίνω να λειτουργώ σε ομάδα,μου έδειξε μόνος τον τρόπο να μαθαίνει πρακτικά, (παίζουμε σχολείο, κάνει εμένα μαθήτρια και με ρωτάει σε ότι θέλει να κάνει για να δεί αν το ξέρω πχ. γράφει ΟΡΤΥΚΙ και οταν δε θυμάται κάτι λέει:και μετά το Τ ποιό γράμμα μπαίνει, ξέρεις?)

Αυτό μου μ'ενδιαφέρει είναι η εξέλιξή του σε σχέση με κείνον κι όχι με τα άλλα παιδάκια.

Το ίδιο και για τη μεγάλη η οποία είναι πολύ καλή μαθήτρια αλλά και παιδί που παίζει.

Όσο για το εκπαιδευτικό σύστημα, πιστεύω ότι είναι απαράδεκτο και άδικο εκτός απο κάτεργο αλλά είναι άλλη συζήτηση αυτή.

Συμφωνώντας μαζί σου στο θέμα της κοινής αντιμετώπισης απ'τους γονείς να συμπληρώσω ότι σημαντική κατά τη γνώμη μου είναι και η συνεργασία με το δάσκαλο.

miriki,μ'αρέσει ο τρόπος που φτιάχνεις εικόνες μιλώντας. :)

ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΔΩΡΑ ΠΟΥ ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ

Ρατσιστής δεν γεννιέσαι … γίνεσαι

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...