Ποιοι ειμαστε "εμεις" και ποιοι ειναι "αυτοι"

[elenik]

Μα ουτως η αλλως στο εξωτερικο οι Ελληνες τι ειμαστε για τους Γερμανους η Σουηδους η τλπ Γαλλους και δεν συμαζευεται!!!

Eλα εδω να δεις τι δουλεις κανουν οι Ελληνες.....οσες δεν κανουν οι Σουηδοι!!!!Οτι δηλ συμβαινει και στην Ελλαδα με τους ξενους!Ας μην κοροιδευομαστε.....

Απλα δεν πηγαμε ολοι σε μια χωρα

Ειχαμε την λογικη να κανουμε κατανομη...

Αν πηγαιναμε ολοι σε μια..... θα κλαταρε (εκτος κι αν ηταν υπερδυναμη)

[foulina]

:lol::lol::lol:

Δεν παίρνω αιχμαλώτους... Μη βαράτε παιδιά, δεν είμαι ο εχθρός !!!!

 

Δε σου τη πεσαμε βρε ζεττα. Μεταξυ σοβαρου καστειου ηταν.

[agentP]

Δε σου τη πεσαμε βρε ζεττα. Μεταξυ σοβαρου καστειου ηταν.

Το ξέρω, αφού έχω βάλει φατσούλες...

[elenik]

αρκετα παραπανω μιλησαμε περι ανεξηθρησκιας. Οτι στο ονομα αυτης της ανεξηθρησκιας καταργουνται οι προσευχες και τα θρησκευτικα απο τα σχολεια και κατεβαινουν οι εικονες απο τις μαθητικες αιθουσες. Ομως καθε χρονο που στο πειραια κλεινουν τους δρομους χιλιαδες μουσουλμανοι και αυτομαστιγωνονται με λαμες που δεν είναι στη τελικη αυτο θεαμα για τους ντοπιους που μενουν εκει και τα παιδια τους, αυτοι γιατι μπορουν στο ονομα αυτης της ανεξηθρησκιας να διαικδηκουν τα δικαιωματα που εχουν σα μουσουλμανοι και εμεις για να μην θιγει το θρησκευτικο τους φρονιμα κανουμε τετοιου είδους εκπτωσεις?

Σωστηηηηηηη

[elenik]

Αυτες τις τρεις λεξεις μη τις βαζεις μαζι......παραπεμπουν σε κατι αλλο!

Πλακα κανω φυσικα μη με παρεξηγησεις!!!

κατσε γιατι ειναι και αργαμιση...και υπολειτουργω. Σε τι παραπεμπουν? (θεμα παρεξηγησης δεν υπαρχει απο εδω μην αγχωνεσαι , απλα δεν καταλαβα)

[foulina]

κατσε γιατι ειναι και αργαμιση...και υπολειτουργω. Σε τι παραπεμπουν? (θεμα παρεξηγησης δεν υπαρχει απο εδω μην αγχωνεσαι , απλα δεν καταλαβα)

 

καλε στο τριπτυχο της χουντας και του παπαδοπουλου εννοει.Ετσι δεν είναι? Παντως μπορει αυτο το τριπτυχο να κανει συνηρμους αλλά δεν σημαινει οτι είναι κατακριτεω για οποιου βαζουν σαν ιδανικα τους την πατριδα τους τη θρησκια τους και την οικογενεια τους.

[elenik]

εγω δηλ. που εχω τρια θα με ντουφεκισουν?

Οχι αν δεχτεις χωρις επιδοματα.... Γιατι υπαρχουν φθηνοτερες πουλακι μου πια και χωρις πολλες πολλες απαιτησεις.

Και φυσικα οχι δεν σου πηραν την δουλεια... γιατι δεν θα την εκανες σωστα? Ελληνιδα και χειρονακτικη εργασια... απαπαπα. Δεν θα καταδεχοταν γι αυτο και δεν υπαρχει. ε?

[foulina]

Καλο το κατακριτεω εεε... αληθεια είναι αργαμιση....

[elenik]

Όλα τα παραπάνω βασίζονται σ' αυτά που έχω δει στον κύκλο μου να συμβαίνουν. Καθαρίστρια δεν είχε μπει στο σπίτι μας πριν το 90.

Παλια σπανια δουλευε η μανα (οχι τοσο συχνα δλδ). Οποτε....

 

Περίπου ίδιο μεροκάματο έπαιρναν και οι Ελληνίδες, αλλά ήταν ελάχιστες. Κηπουρό Έλληνα επίσης δεν είχα γνωρίσει ποτέ.

Εγω παλι του εφτιαχνα και την μισθοδοσια και πηρε και συνταξη απο αυτη την δουλεια.

 

Σχεδόν όλο το βοηθητικό προσωπικό στα σπίτια είναι αλλοδαποί.

Αναλυθηκε στο προηγουμενο ποστ το γιατι.

 

Έχω δει πάρα πολλά παιδιά που ο πατέρας τους είναι τεχνίτης να προτιμάνε να δουλεύουν ντελίβερυ παρά να μάθουν την τέχνη (γνωστός μου πλακάς πχ.)

Και του ζαχαροπλαστη μας δεν ηθελε αλλα οταν ειδε τα σκουρα εξω (γιατι στην αγκαλιτσα της μαμας δεν ηξερε τι παει να πει ΔΕΗ και καλα εκανε φυσικα )

Εσύ έχεις δει άλλα και μπορεί να έχεις δίκιο. Μιλάω με βάση αυτά που έχω δει εγώ.

Και αυτο ειναι το ευχάριστο. Μαθαινουμε η μια απο την αλλη μεσω του διαλογου. :D:D

Το ότι είναι ανασφάλιστοι και φτηνοί, δεν ισχύει πια όπως στην αρχή. Όλοι χρειάζονται τα ένσημα για την κάρτα.

Ποσες ωρες δουλευει ο αλλοδαπος και ποσες δηλωνονται? Ποσα επιδοματα παιδιων περνει ο Ελληνας και ποσα ο αλλοδαπος? Ο Ελληνας δεν το δεχοταν αυτο και γι αυτο πηρε ποδι.

Ελληνας = μισθος, επιδομα ωραριο,ενσημα των προηγουμενων

Αλλοδαπος = ενσημα (το βασικο ωστε να υπαρχει η αδεια). Αυτα.

Ανιση συγκριση = ΝΑΙ

Ποιος χανει?

 

Ποια πρόνοια θέλω εγώ γι αυτούς;

Θέλω τα στοιχειώδη τουλάχιστον. Δεν θέλω εξαθλιωμένους δίπλα μου, με προσβάλλει κι εμένα αυτό. Θα ήθελα ένα σύστημα όπως αυτό που περιγράφηκε παραπάνω. Άφιξη, καταγραφή, στέγαση, κρίση για το αν θα δοθεί άσυλο ή άδεια και μετά ή νομιμοποίηση ή απέλαση.

Αυτο θα το ηθελα κι εγω.

Αυτη τη στιγμη βεβαια ειναι αδυνατο γιατι οταν μια χωρα ειναι στα προθυρα της χρεοκοπιας και δεν εχει να πληρωσει συνταξεις , επιδοματα ΟΑΕΔ, αποριας κλπ. ολα αυτα φανταζουν πολυ προκλητικα.

Οποτε πολυ απλα δεν παιζει.

Για να ειμαι ειλικρινης αυτη την στιγμη με τρομαζει μην ειμαι εγω στα προθυρα της εξαθλιωσης αυριο με αυτα που συμβαινουν γυρω μας.

 

Εμείς κάνουμε αυτό που έγραψε η άρια. ΑΝ τους μαζέψουμε και δεν βγουν από μόνοι τους σε κανένα σταθμό, τους στοιβάζουμε 200-200 σε όποιο κρατητήριο βρούμε και μετά τους αφήνουμε να βρουν την τύχη τους. Το ραντεβού για την εξέταση του αιτήματος ασύλου, μπορεί να πάρει και δύο χρόνια. Και μέχρι να βγει απόφαση... θα έχει μείνει καμιά τετραετία στην Ελλάδα και βλέπουμε... Ούτε που ξέρουμε ποιοι κυκλοφορούν, όχι οι νόμιμοι, οι παράνομοι.

Τρομακτικο οντως. Και καθαρα θεμα κρατικου μηχανισμου ανικανου να το στηριξει.

 

Το ότι δεν υπάρχει πρόνοια, το έγραψα γιατί γράφτηκε ότι τους ταίζουμε. Το εννοείτε τους ταίζουμε, το γεύμα στο κρατητήριο; Αυτό μας χρέωσε;

Δεν το πηρα ειδηση αυτο και δεν εχω αποψη (αν βρω που υπωθηκε θα επανελθω).

 

Μ' αυτή τη λογική του "άσε και θα δούμε" στο τέλος εκείνο που τους μένει είναι ότι η Ελλάδα έχει αυστηρούς νόμους (τους έχουν δώσει χαρτί απέλασης) που δεν εφαρμόζονται, γιατί μπορεί να μείνουν και τρία -τέσσερα χρόνια εδώ ως τότε.

Ειμαστε κοινως μπατε σκυλοι αλεστε δλδ.

Απ οσο ξερω οι περισσοτεροι πετανε τα χαρτια τους πριν ερθουν (μιλαμε για λαθρομεταναστες) και για να τους γυρισεις στην χωρα τους και να τους δεχτει μια χωρα πρεπει να βρεις ποια ειναι. Που να την βρεις ομως χωρις χαρτια? Το οτι μιλαει πχ καποιος τουρκικα δεν ειναι αποδειξη οτι ειναι τουρκος..:shock:

Ειχα ακουσει καποτε οτι η μονη λυση για μια χωρα ειναι να μην τους δεχτει. Πως θα το κανεις αυτο ομως οταν τους βουλιαζουν μεσοπελαγα? Σου παει καρδια να τους αφησεις να πνιγουν?

[elenik]

:lol::lol::lol:

Δεν παίρνω αιχμαλώτους... Μη βαράτε παιδιά, δεν είμαι ο εχθρός

[foulina]

 

εεε....δε καταλαβαινω τιποτα....ειπαμε αργαμιση.

[elenik]

καλε στο τριπτυχο της χουντας και του παπαδοπουλου εννοει.Ετσι δεν είναι? Παντως μπορει αυτο το τριπτυχο να κανει συνηρμους αλλά δεν σημαινει οτι είναι κατακριτεω για οποιου βαζουν σαν ιδανικα τους την πατριδα τους τη θρησκια τους και την οικογενεια τους.

 

:oops:

οκ

λεω να σταματησω να γραφω...

εκτος απο ρατσιστρια ανακαλυψα οτι ειμαι και χουντικη:oops::oops:

λετε να βγει τιποτα αλλο στην φορα ?:mrgreen::mrgreen:

 

ΥΓ. αν βαλω και σουβλακι στο τριπτυχο και γινει τετραπτυχο σωζομαι?

[foulina]

:oops:

οκ

λεω να σταματησω να γραφω...

εκτος απο ρατσιστρια ανακαλυψα οτι ειμαι και χουντικη:oops::oops:

λετε να βγει τιποτα αλλο στην φορα ?:mrgreen::mrgreen:

 

ΥΓ. αν βαλω και σουβλακι στο τριπτυχο και γινει τετραπτυχο σωζομαι?

 

στη κρεμαλα δε γλυτωνεις τωρα που το ομολογησες. Αντε παμε για νανι γιατι αυριο θα σιχτιριζω που δε κοιμηθικα αρκετα και νυσταζω ακομα. Καληνυχτα.

[elenik]

Βρισκόμαστε στο μήνα Δεκέμβρη 1962 καλοκαίρι στην Αυστραλία. Ημέρες των εορτών των Χριστουγέννων, ημέρες νηστείας, προσευχής και κάθε προετοιμασίας για τη γέννηση του Θεανθρώπου.

Τα μαγαζιά έχουν στολίσει τις βιτρίνες τους με τα χριστουγεννιάτικά τους, το ένα καλύτερο από το άλλο, να προσελκύσουν όσο μπορούν περισσότερο τους πελάτες.

Με πόση χαρά και λατρεία περιμένουν οι Χριστιανοί αυτή τη μεγάλη ημέρα! Σε όποιο μέρος της γης και αν βρίσκονται. Έτσι και εμείς εδώ στην σχεδόν άγνωστη τότε χώρα Αυστραλία και ειδικά στη Μελβούρνη, όπου ζούσαμε και ζούμε.

Τις περιμένουμε με χαρά, πίστη και κατάνυξη. Πώς, όμως, να νιώσεις Χριστούγεννα με 35 βαθμούς θερμοκρασία; Ή και 40 πολλές φορές; Πώς να αισθανθείς Χριστούγεννα δίχως χιόνια; Χωρίς τα κρύσταλλα, στις στέγες των σπιτιών, στις κεραμοσκεπές, που έμοιαζαν σαν πασχαλιάτικες λαμπάδες;

Το περιστατικό που θα σας διηγηθώ συνέβη στη Μελβούρνη το 1962. Είχαν περάσει πέντε χρόνια από την ημέρα που έφυγα από την πατρίδα μου, τη μάνα Ελλάδα. Αποχαιρετώντας λοιπόν, με πόνο και δάκρυα το αγαπημένο μου χωριό, το όμορφο Καλονέρι, τα πολυαγαπημένα μου πρόσωπα, πατέρα, αδέλφια, συγγενείς και φίλους και κείνο το φτωχό μου παλατάκι που έκρυβε τόσες αναμνήσεις για μένα, πήρα και εγώ το δρόμο της ξενιτιάς.

Τα άρπαξα όλα αυτά με γερακίσια ματιά και τα αμπαροκλείδωσα στο σεντούκι της ψυχής μου. Μαζί με όλα αυτά έφερα κοντά μου και τα ιδανικά μου, τα ιδανικά κάθε Ελληνίδας. Πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια. Προσπαθούσα να τα διαφυλάξω σαν κόρη οφθαλμού. Θέλαμε ακόμη μερικές εβδομάδες για τα Χριστούγεννα. Χαιρόμασταν που σε λίγες ημέρες θα παίρναμε και την άδεια μας θα κλείνανε τα εργοστάσια για τέσσαρες εβδομάδες δηλ. θα είχαμε τα holidays μας, τις θερινές διακοπές μας.

Εργαζόμουν τότε στη βιοτεχνία ρούχων, ράβαμε το ρουχισμό για το στρατό της Αυστραλίας και όχι μόνο. Στα στρατιωτικά όπως τα λέγαμε. Η πλειοψηφία των εργατριών ήταν μετανάστριες Ελληνίδες και άλλες εθνικότητες. Ήταν παραμονές της Αγίας Βαρβάρας, νήστευα για να μεταλάβω καθώς και όλη η οικογένεια μου.

Αν και έχασα τη μητέρα μου στα οχτώ μου χρονάκια δεν έχασα όμως τις συμβουλές της και ό,τι μου είχε μάθει προπαντός για τη θρησκεία μας. Θυμάμαι μας νήστευε ακόμη και από τις ελιές όταν θα μεταλαβαίναμε λες και τρώγαμε τα κρέατα και τα λίπη. Φτώχεια, καταραμένη φτώχεια. Ο ένας πόλεμος μετά τον άλλον. Πέντε κουτσούβελα, εφτά στόματα, εφτά στομάχια να γεμίσουν.

Ας γυρίσω πίσω στα Χριστούγεννα του εξήντα δύο.

Αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε, πάντα θυμάμαι αυτή την ημέρα. Προπαραμονή της Αγίας Βαρβάρας είχα μαγειρέψει φακές νερόβραστες με μπόλικο κρεμμύδι, σκόρδο, ρίγανη δαφνόφυλλα κ. τ.λ. Φάγαμε για βραδινό φαγητό, την άλλη μέρα το πρωί έφτασα στη βιοτεχνία που εργαζόμουν αφού χτύπησα την κάρτα μου, πήγα στη μηχανή μου και περίμενα λίγα λεπτά ακόμη για να σημάνει το κουδούνι για να αρχίσουμε δουλειά. Φόρεσα την ποδιά μου ξεσκόνισα λίγο τη μηχανή και έτοιμη για τον αγώνα της ζωής.

Νάσου λοιπόν η Μπέβ. Η Μπέβ ήταν Αυστραλέζα, μια παράξενη γυναίκα, κουτοφαντασμένη. Εμάς που δεν γνωρίζαμε την γλώσσα, μας θεωρούσε κατώτερα όντα όπως όλοι σχεδόν οι ντόπιοι. Καθόταν δίπλα μου, και πριν ακόμη προλάβει να πει «goodmorning» κάτι που σπάνια το έκανε, «Itsmellslikegarlic», μυρίζει σκόρδο άρχισε να λέει, μετά από λίγο πάλι τα ίδια. Βρε την αθεόφοβη δεν σταμάτησε όλη την ημέρα. Το βιολί βιολάκι, λες και είχε κολλήσει η βελόνα του γραμμοφώνου.

Δεν σας κρύβω ότι ένιωθα πολύ άσχημα, όλη μέρα να ακούω τα ίδια και τα ίδια αλλά δεν έβγαλα λέξη λες και είχα καταπιεί τη γλώσσα μου. Όπως γνωρίζομε η μυρωδιά του σκόρδου είναι πολύ έντονη και όσο και να βουρτσίσεις τα δόντια πάλι δεν εξαφανίζεται.

Παρακαλούσα πότε να περάσει η ώρα να φύγω για το σπίτι μου. Για να μην σας τα πολυλογώ εκείνη η μέρα για μένα ήταν ατελείωτη.

Περάσανε χρόνια αρκετά από τότε. Βλέπεις ο χρόνος είναι τόσο βιαστικός τρέχει και δεν λογαριάζει τίποτε. Το μόνο του δώρο είναι οι ρυτίδες που απλώνει στο πρόσωπο του καθενός μας και κείνο το ασήμι που σκορπά απλόχερα στο κεφάλι μας. Ευτυχώς μας αφήνει τις αναμνήσεις, καλές ή κακές.

Και νάσου, λοιπόν, μια μέρα συναντώ την Μπέβ στην αγορά της περιοχής που μένω. Κρατούσε στα χέρια της ένα ψωμάκι με σουβλάκι και τζατζίκι και όπως το έτρωγε έσταζε το τζατζίκι πάνω στη μπλούζα της.

Μόλις την είδα τη γνώρισα καθώς και εκείνη εμένα, την πλησίασα και της λέω. «Hi Μπέβ howareyou?». Γεια σου Μπέβ τι κάνεις; «IcanseeyouliketheGreeksouvlakiwiththewhitesauce». βλέπω ότι σου αρέσει το ελληνικό σουβλάκι με την άσπρη σάλτσα, έτσι το λέγανε το τζατζίκι οι Αυστραλοί τότε, τώρα το έχουν μάθει και γλείφουνε και τα δάχτυλα τους όταν το τρώνε. «Βutdoesnʼtitsmelllikegarlic;». Αλλά δεν σου μυρίζει σκόρδο; Μιλιά η Μπέβ, της το φύλαγα τόσα χρόνια και να που ήρθε η ώρα και το έβγαλα από μέσα μου και ξαλάφρωσα…

Λούλα Παπαζώη Reproduced with the permission

O Logos December 2007/20thEdition

http://www.anagnostis.info/extra7.htm

και ελυσα την απορια μου και ειμαι on topic :cool:

Οχι αγαπη μου.

Το οτι σεβομαι καποια πραγματα στην ζωη μου δεν θα μου το σκοτωσει κανεις :D (τι να μου κλ$%%^^&ει εμενα ο Παπαδοπουλος )

 

http://www.babiniotis.gr/wmt/userfiles/File/ar8ra_babiniotis_h_paideia_ws_e8nikh_amuna.pdf (βουαλα τι εννοω. off αλλα αξιζει να το διαβασετε)

[Φλορα]

Καλε μια πλακα ηταν μονο,ετσι για να γελασουμε και λιγο!:D:D

[foulina]

Βρισκόμαστε στο μήνα Δεκέμβρη 1962 καλοκαίρι στην Αυστραλία. Ημέρες των εορτών των Χριστουγέννων, ημέρες νηστείας, προσευχής και κάθε προετοιμασίας για τη γέννηση του Θεανθρώπου.

Τα μαγαζιά έχουν στολίσει τις βιτρίνες τους με τα χριστουγεννιάτικά τους, το ένα καλύτερο από το άλλο, να προσελκύσουν όσο μπορούν περισσότερο τους πελάτες.

Με πόση χαρά και λατρεία περιμένουν οι Χριστιανοί αυτή τη μεγάλη ημέρα! Σε όποιο μέρος της γης και αν βρίσκονται. Έτσι και εμείς εδώ στην σχεδόν άγνωστη τότε χώρα Αυστραλία και ειδικά στη Μελβούρνη, όπου ζούσαμε και ζούμε.

Τις περιμένουμε με χαρά, πίστη και κατάνυξη. Πώς, όμως, να νιώσεις Χριστούγεννα με 35 βαθμούς θερμοκρασία; Ή και 40 πολλές φορές; Πώς να αισθανθείς Χριστούγεννα δίχως χιόνια; Χωρίς τα κρύσταλλα, στις στέγες των σπιτιών, στις κεραμοσκεπές, που έμοιαζαν σαν πασχαλιάτικες λαμπάδες;

Το περιστατικό που θα σας διηγηθώ συνέβη στη Μελβούρνη το 1962. Είχαν περάσει πέντε χρόνια από την ημέρα που έφυγα από την πατρίδα μου, τη μάνα Ελλάδα. Αποχαιρετώντας λοιπόν, με πόνο και δάκρυα το αγαπημένο μου χωριό, το όμορφο Καλονέρι, τα πολυαγαπημένα μου πρόσωπα, πατέρα, αδέλφια, συγγενείς και φίλους και κείνο το φτωχό μου παλατάκι που έκρυβε τόσες αναμνήσεις για μένα, πήρα και εγώ το δρόμο της ξενιτιάς.

Τα άρπαξα όλα αυτά με γερακίσια ματιά και τα αμπαροκλείδωσα στο σεντούκι της ψυχής μου. Μαζί με όλα αυτά έφερα κοντά μου και τα ιδανικά μου, τα ιδανικά κάθε Ελληνίδας. Πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια. Προσπαθούσα να τα διαφυλάξω σαν κόρη οφθαλμού. Θέλαμε ακόμη μερικές εβδομάδες για τα Χριστούγεννα. Χαιρόμασταν που σε λίγες ημέρες θα παίρναμε και την άδεια μας θα κλείνανε τα εργοστάσια για τέσσαρες εβδομάδες δηλ. θα είχαμε τα holidays μας, τις θερινές διακοπές μας.

Εργαζόμουν τότε στη βιοτεχνία ρούχων, ράβαμε το ρουχισμό για το στρατό της Αυστραλίας και όχι μόνο. Στα στρατιωτικά όπως τα λέγαμε. Η πλειοψηφία των εργατριών ήταν μετανάστριες Ελληνίδες και άλλες εθνικότητες. Ήταν παραμονές της Αγίας Βαρβάρας, νήστευα για να μεταλάβω καθώς και όλη η οικογένεια μου.

Αν και έχασα τη μητέρα μου στα οχτώ μου χρονάκια δεν έχασα όμως τις συμβουλές της και ό,τι μου είχε μάθει προπαντός για τη θρησκεία μας. Θυμάμαι μας νήστευε ακόμη και από τις ελιές όταν θα μεταλαβαίναμε λες και τρώγαμε τα κρέατα και τα λίπη. Φτώχεια, καταραμένη φτώχεια. Ο ένας πόλεμος μετά τον άλλον. Πέντε κουτσούβελα, εφτά στόματα, εφτά στομάχια να γεμίσουν.

Ας γυρίσω πίσω στα Χριστούγεννα του εξήντα δύο.

Αν και έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε, πάντα θυμάμαι αυτή την ημέρα. Προπαραμονή της Αγίας Βαρβάρας είχα μαγειρέψει φακές νερόβραστες με μπόλικο κρεμμύδι, σκόρδο, ρίγανη δαφνόφυλλα κ. τ.λ. Φάγαμε για βραδινό φαγητό, την άλλη μέρα το πρωί έφτασα στη βιοτεχνία που εργαζόμουν αφού χτύπησα την κάρτα μου, πήγα στη μηχανή μου και περίμενα λίγα λεπτά ακόμη για να σημάνει το κουδούνι για να αρχίσουμε δουλειά. Φόρεσα την ποδιά μου ξεσκόνισα λίγο τη μηχανή και έτοιμη για τον αγώνα της ζωής.

Νάσου λοιπόν η Μπέβ. Η Μπέβ ήταν Αυστραλέζα, μια παράξενη γυναίκα, κουτοφαντασμένη. Εμάς που δεν γνωρίζαμε την γλώσσα, μας θεωρούσε κατώτερα όντα όπως όλοι σχεδόν οι ντόπιοι. Καθόταν δίπλα μου, και πριν ακόμη προλάβει να πει «goodmorning» κάτι που σπάνια το έκανε, «Itsmellslikegarlic», μυρίζει σκόρδο άρχισε να λέει, μετά από λίγο πάλι τα ίδια. Βρε την αθεόφοβη δεν σταμάτησε όλη την ημέρα. Το βιολί βιολάκι, λες και είχε κολλήσει η βελόνα του γραμμοφώνου.

Δεν σας κρύβω ότι ένιωθα πολύ άσχημα, όλη μέρα να ακούω τα ίδια και τα ίδια αλλά δεν έβγαλα λέξη λες και είχα καταπιεί τη γλώσσα μου. Όπως γνωρίζομε η μυρωδιά του σκόρδου είναι πολύ έντονη και όσο και να βουρτσίσεις τα δόντια πάλι δεν εξαφανίζεται.

Παρακαλούσα πότε να περάσει η ώρα να φύγω για το σπίτι μου. Για να μην σας τα πολυλογώ εκείνη η μέρα για μένα ήταν ατελείωτη.

Περάσανε χρόνια αρκετά από τότε. Βλέπεις ο χρόνος είναι τόσο βιαστικός τρέχει και δεν λογαριάζει τίποτε. Το μόνο του δώρο είναι οι ρυτίδες που απλώνει στο πρόσωπο του καθενός μας και κείνο το ασήμι που σκορπά απλόχερα στο κεφάλι μας. Ευτυχώς μας αφήνει τις αναμνήσεις, καλές ή κακές.

Και νάσου, λοιπόν, μια μέρα συναντώ την Μπέβ στην αγορά της περιοχής που μένω. Κρατούσε στα χέρια της ένα ψωμάκι με σουβλάκι και τζατζίκι και όπως το έτρωγε έσταζε το τζατζίκι πάνω στη μπλούζα της.

Μόλις την είδα τη γνώρισα καθώς και εκείνη εμένα, την πλησίασα και της λέω. «Hi Μπέβ howareyou?». Γεια σου Μπέβ τι κάνεις; «IcanseeyouliketheGreeksouvlakiwiththewhitesauce». βλέπω ότι σου αρέσει το ελληνικό σουβλάκι με την άσπρη σάλτσα, έτσι το λέγανε το τζατζίκι οι Αυστραλοί τότε, τώρα το έχουν μάθει και γλείφουνε και τα δάχτυλα τους όταν το τρώνε. «Βutdoesnʼtitsmelllikegarlic;». Αλλά δεν σου μυρίζει σκόρδο; Μιλιά η Μπέβ, της το φύλαγα τόσα χρόνια και να που ήρθε η ώρα και το έβγαλα από μέσα μου και ξαλάφρωσα…

Λούλα Παπαζώη Reproduced with the permission

O Logos December 2007/20thEdition

http://www.anagnostis.info/extra7.htm

και ελυσα την απορια μου και ειμαι on topic :cool:

Οχι αγαπη μου.

Το οτι σεβομαι καποια πραγματα στην ζωη μου δεν θα μου το σκοτωσει κανεις :D (τι να μου κλ$%%^^&ει εμενα ο Παπαδοπουλος )

 

http://www.babiniotis.gr/wmt/userfiles/File/ar8ra_babiniotis_h_paideia_ws_e8nikh_amuna.pdf (βουαλα τι εννοω. off αλλα αξιζει να το διαβασετε)

 

Πολυ καλο το κειμενο του μπαμπινιωτη.... το σχολιο μου πιο πριν ήταν χαρην αστεισμου.

[koufetaki]

Οχι αν δεχτεις χωρις επιδοματα.... Γιατι υπαρχουν φθηνοτερες πουλακι μου πια και χωρις πολλες πολλες απαιτησεις.

Και φυσικα οχι δεν σου πηραν την δουλεια... γιατι δεν θα την εκανες σωστα? Ελληνιδα και χειρονακτικη εργασια... απαπαπα. Δεν θα καταδεχοταν γι αυτο και δεν υπαρχει. ε?

αχαχααχαχχααχχα!ημουν προισταμενη σε μια κλινικη στο τμημα καθαριοτητας κατι που το κερδισα με την δουλεια μου και με πηρε το αφεντικο απο κει γτ χρειαζοταν να με βαλει στην αλλη κλινικη για να οργανωσω τα πραγματα εκει μου την επεσαν σας λεωωωωω!!!

[Dimitra83]

οχι ελενικ δεν πρεπει να σεβεσαι τιποτα που ειναι τυχαιο!φυσικα δεν πρεπει να ειμαστε υπερηφανοι ουτε για τα παιδια μας αφου τυχαια εγιναν ετσι οπως εγιναν.δε πηρες εσυ τα γονιδια να τα τοποθετησεις ενα ενα!!!:rolleyes:

αντιθετα πρεπει να ντρεπομαστε για τη χωρα μας να εξυμνουμε τους λαθρομεταναστες κ να βριζουμε τους ελληνες που καναν αδικιματα.ωστοσο τους αλλοδαπους που εχουν κανει τα ιδια πρεπει να τους δικιολογουμε γιατι πειναν.

τωρα που το σκεφτομαι δε θα φαω τιποτα για 3 μερες κ θα παω να ληστεψω μια τραπεζα!

[elenik]

Καλε μια πλακα ηταν μονο,ετσι για να γελασουμε και λιγο!:D:D

 

το σχολιο μου πιο πριν ήταν χαρην αστεισμου.

χαλαρωστε ρε σεις.

Δεν υπαρχει θεμα παρεξηγησης το ειπα απ την αρχη :D:D (300 γελακια ειχα βαλει)

[vouraikos]

.............ποσο ηθελα να συνεχιζαμε στο θεμα μας.........με συγχωρειτε αλλα αδυνατω να παρακολουθησω το θεματακι.......δικο σας λοιπον, συνεχιστε να συγκρινεται , φυλες και συνηθειες και παλι στο αυτοι και στο εμεις........μια θεωρητικη κουβεντα για τυχων λυσης στην καθημερινοτητα μας ηθελα........αλλα δεν βαριεσαι...........

[foulina]

.............ποσο ηθελα να συνεχιζαμε στο θεμα μας.........με συγχωρειτε αλλα αδυνατω να παρακολουθησω το θεματακι.......δικο σας λοιπον, συνεχιστε να συγκρινεται , φυλες και συνηθειες και παλι στο αυτοι και στο εμεις........μια θεωρητικη κουβεντα για τυχων λυσης στην καθημερινοτητα μας ηθελα........αλλα δεν βαριεσαι...........

 

Με θεωρειες δεν λυνεται τιποτα. Εχεις κατι συγκεκριμενο να προτεινεις. Εγω τη προταση μου την εκανα. Ποσοστοση, ναι στην υπηκοοτητα με αυστηρα κρητιρια,οχι στη ιθαγενεια (εκτος απο καποιες περιπτωσεις) οχι στο ψηφο και κανια αλλη παρανομη είσοδο στη χωρα. Οι λυσεις που προτεινω είναι εφαρμοσιμες. Προτεινε και εσυ λυσεις (να μπορουν να υλοποιηθουν οχι αγαπη, ανοιξτε τις αγκαλιες σας και τετοια)που θα κανουν και εμας που εχουμε ενδιασμους να το δουμε με αλλο ματι.

[vouraikos]

Με θεωρειες δεν λυνεται τιποτα. Εχεις κατι συγκεκριμενο να προτεινεις. Εγω τη προταση μου την εκανα. Ποσοστοση, ναι στην υπηκοοτητα με αυστηρα κρητιρια,οχι στη ιθαγενεια (εκτος απο καποιες περιπτωσεις) οχι στο ψηφο και κανια αλλη παρανομη είσοδο στη χωρα. Οι λυσεις που προτεινω είναι εφαρμοσιμες. Προτεινε και εσυ λυσεις (να μπορουν να υλοποιηθουν οχι αγαπη, ανοιξτε τις αγκαλιες σας και τετοια)που θα κανουν και εμας που εχουμε ενδιασμους να το δουμε με αλλο ματι.

 

σε ευχαριστω πολυ, αλλα εχω περασει πολλα χρονια την ηλικια που καποιος μου δινει κατευθυνση στο πω θα σκεφτω και τι θα προτινω!

Καλημερα σας!

[Dimitra83]

μα εσυ ελεγες οτι δεν ειμαστε ελευθεροι να σκεφτομαστε οτι θελουμε

[vouraikos]

μα εσυ ελεγες οτι δεν ειμαστε ελευθεροι να σκεφτομαστε οτι θελουμε

 

δεν ξερω που το συμπερανες αυτο , αλλα δεν με αφορα και πολυ, αρνουμαι να μπω σε αντιπαραθεση μαζι σας κοριτσια, ειχα μια ελπιδα οτι μπορει να παει λιγο πιο περα η κουβεντα, αλλα οκ, κερδισατε!

Καλημερα ειπα???

 

Καλημερα σας

[foulina]

σε ευχαριστω πολυ, αλλα εχω περασει πολλα χρονια την ηλικια που καποιος μου δινει κατευθυνση στο πω θα σκεφτω και τι θα προτινω!

Καλημερα σας!

Συγνωμη που είδες οτι σου εδωσα κατευθυνση. Σου είπα μονο οτι οι λυσεις που θα προτινεις να είναι εφαρμοσιμες και οχι ουτοπικες.