Ξαφνικη αλλαγη συμπεριφορας

[kostasval]

Ειμαι καινουριος στο Φορουμ σας και θα ηθελα να με συμβουλεψετε για καποια αλλαγη συμπεριφορας της κορης μου.

Η κορη μου ειναι 2 χρονων και 8 μηνων και αποφασισαμε φετος να τη στειλουμε σε παιδικο σταθμο για 3 ωρες καθε μερα λογω εγκυμοσυνης της γυναικας μου (ειναι στο 5ο μηνα). Ενω στην αρχη ολα πηγαιναν καλα και η σθμπεριφορα της ηταν πολυ καλη, ξαφνικα αρχισε μια αποτομη αλλαγη.

Τι εννωω? Ενω πριν οταν με εβλεπε στο παιδικο που πηγαινα να την παρω ηταν μεσ τη τρελη χαρα, τορα αρχιζει να να με σπρωχνει και να λεει φυγε δεν εισαι μπαμπας μου.!!! Στο σπιτι χωρις λογο ξαφνικα εκνευριζεται και βγαζει μια αρνηση φωναζοντας ΟΧΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΟΧΙ!!! χωρις να την κανουμε τιποτα!! Χτυπαει γκρινιαζει και μονο αν τη βαλω τιμωρια μετα απο 20 λεπτα ηρεμει και ζηταει συγνωμη.

Η δικια μας συμπεριφορα προς αυτη ειναι πολυ σταθερη, υπαρχει ηρεμια και το γεγονος της εγκυμοσυνης το ειχε παρει πολυ θετικα.

Ευχαριστω.

[elenik]

Ειναι σε μια περιεργη ηληκια

+ η μαμα περιμενει "νεο" μωρακι

+ παιδικος......

 

Η αντιδραση ηταν αναμενομενη . Δεν θελω να σας αγχωσω αλλα που να δειτε τι εχει να γινει οταν ερθει και το μωρο.

 

Συμβουλη στο τι να κανετε.... δεν εχω

Απλα οπλιστειτε με υπομονη.

[anemoni]

Είναι πολύ πιθανό να έχει συνδέσει τον παιδικό με το καινούριο μωράκι που θα έρθει στην οικογένεια. Γενικά, η μαμά κι εσύ μιλάτε στο "καινούριο μωράκι"; Αναφέρεστε σε αυτό όταν συζητάτε; Μπορεί να αισθάνεται ότι την διώχνετε από το σπίτι για να μείνετε μόνοι με το έμβρυο! Οι συνειρμοί που κάνουν τα παιδιά είναι μερικές φορές απίθανοι.

 

Αυτό βέβαια είναι μία εκδοχή. Μία άλλη, κατά τη γνώμη μου και με την εμπειρία μου ως μαμάς 3 παιδιών και όχι ως ειδικού διότι δεν είμαι, είναι ότι μπορεί να περνάει μία φάση επαναπροσδιορισμού της θέσης της μέσα στην οικογένεια. Επειδή γύρω στα τρία τους χρόνια τα παιδιά αρχίζουν και αποκτούν μία άλλη υπόσταση μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον (είναι πλέον "παιδάκια" και όχι "μωράκια), αισθάνονται την αλλαγή και θέλουν να βρουν τον νέο ρόλο τους. Αυτό που βλέπουμε εμείς ως επιθετικότητα μπορεί κάλλιστα να είναι απλώς μία επίδειξη δύναμης και προσπάθεια επιβολής της προσωπικότητας του παιδιού.

 

Ό,τι κι αν συμβαίνει πάντως, μόνο με υπομονή και ψυχραιμία αντιμετωπίζεται. Επίσης, να της επαναλαμβάνετε συχνά μέσ στην ημέρα πόσο πολύ την αγαπάτε και πόσο καλό παιδί είναι. Καλή δύναμη και με το καλό το δεύτερο παιδάκι σας.

[katerina+]

Αν και τα κορίτσια έχουν απόλυτο δίκιο σε όσα είπαν, εγω πάλι θα σου έλεγα να το ψάξεις και κάπως βαθύτερα..Τα παιδιά δεν μπορούν να εκφραστούν όπως εμείς..Μήπως έχει πρόβλημα με κάποιο παιδάκι στον παιδικό; Κάθησε και μίλησε της ,ρώτησε την τι την ενοχλεί..Και αν τα πράγματα χειροτερέψουν ζητήστε βοήθεια απο κάποιον ειδικό

[alan]

μου φαίνονται πολυ λογικά οσα τα κορίτσια προανέφεραν. Θα έλεγα οτι μάλλον η τιμωρία επιδινώνει την κατάσταση. Ξεσπάσματα έχουμε όλοι μας πολύ περισσότερο τα παιδιά που δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν και αρα να ελέγξουν τα συναισθηματα τους.

Μηπως αν προσπαθούσατε να παρατηρησετε τι προηγείται των ξεσπασμάτων??? επίσης οτι "διαβάζετε" στο προσωπάκι της (θυμό, λύπη, απογοήτευση ή οτι αλλο) να τις το λέγατε??? μπορεί να νιωθει εντονα συναισθηματα τα οποία δεν ξερει τι εινια και να την "πνιγουν". Αν τους δώσει όνομα μπορει λιγάκι να την ηρεμήσει. Το ιδιο εξαλλου δεν συμβαινει και εμας? μολις πχ πουμε "τωρα εχω θυμώσει παρα πολυ" λιγουλάκι δεν αποφορτιζεται το συναισθημα??? ελπίζω να βοήθησα

[Nefelirene]

Ζωγραφίζει ? Αν της αρέσει κάθηστε μαζί της και πέστε της να ζωγραφίσέι ότι της αρέσει στο ένα φύλλο και ότι την ενοχλεί στο άλλο.

Εμένα η μικρή μου που έιναι όντως "μικρή"δεν μπορεί να τα ζωγραφίσει αλλά τραβάει γραμμές μουτζουρώνει και ονομάζει αυτά που κάνει.Οπότε όταν μου έλεγε ότι φοβάται το βράδυ την ώρα που ζωγράφισε κατάλαβα ότι φοβάται τον κακό λύκο του παραμυθιού μη την φάει και απο τότε το κόψαμε το παραμύθι και το διαφοροποιούμ όταν μας ζητάει να τις το πούμε,

[ΜαρΚ]

επίσης οτι "διαβάζετε" στο προσωπάκι της (θυμό, λύπη, απογοήτευση ή οτι αλλο) να τις το λέγατε??? μπορεί να νιωθει εντονα συναισθηματα τα οποία δεν ξερει τι εινια και να την "πνιγουν". Αν τους δώσει όνομα μπορει λιγάκι να την ηρεμήσει. Το ιδιο εξαλλου δεν συμβαινει και εμας? μολις πχ πουμε "τωρα εχω θυμώσει παρα πολυ" λιγουλάκι δεν αποφορτιζεται το συναισθημα??? ελπίζω να βοήθησα

Είναι τόσο μα τόσο γλυκό αυτό που έγραψες...(δεν έχει και emoticon που να δείχνει ότι έλιωσα).

Συμφωνώ απολύτως. Αυτό προσπαθώ να κάνω και στην κορούλα μου (2,5). Προσπαθώ να διαβάσω δυνατά αυτό που νοιώθει και πράγματι τις περισσότερες φορές αποφορτίζεται. Επίσης τής μιλάω και για το πώς νοιώθω εγώ για να βλέπει ότι υπάρχει τρόπος να εκφραστείς.

[FREDO]

ΑΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ Ο ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΑΤΤΙΚΗ?

[treli manoula]

Καλησπερα κοριτσια θα ηθελα τις γνωμες σας και πως να αντιδρασω......εχω ενα αγορακι 2 ετων και εχουμε ξεκινησει παιδικο εδω και δυο εβδομαδες της πρωτες δυο μερες ηταν μια χαρα με γελια πηγαιναμε με γελια γυριζαμε εδω και δυο εβδομαδες ομως κλαμα για να μπει στο σχολικο η κοπελα δεν μπορει να τον κανει καλα μολις παει να τον δεσει μου λενε οτι μετα ηρεμει στο σχολικο......?????στον σταθμο που ροταω η δασκαλα μου λεει ειναι λιγο ζωηρος και κλαει αμα δεν του δωσουμε κατι......?????μολις γυριζει σπιτι ομως ειναι απιστευτα γκρινιαρης ολο νευρα ολο κλαμα θελει συνεχεια να τον εχω αγκαλια και να ειμαι ορθια(ειμαι την κοιλια τουρλα σε δεκα μερες μπαινω στον μηνα μου)δεν μπορω να τον ηρεμησω με τιποτα,τι με το καλο τι με το αγριο αυτος εκει πεφτει στο πατωμα και χτυπαει το κεφαλι του......για μπανιο δεν το συζητω με τιποτα.....ολα αυτα ειναι της προσαρμογης?η δεν του δινουν σημασια εκει και ειναι μεσα στα νευρα?????πριν το παιδικο ηταν ζωηρος αλλα ακουγε και τα πηγαιναμε μια χαρα και για αγκαλια δεν το συζητω ηταν κατι που δεν το εκανα απο τοτε που γεννηθηκε για να μην μαθει και τωρα θελει συνεχεια?????αμα ερθει και το αλλο τι θα κανω??????υποτιθεται οτι τον γραψαμε για καλυτερα!!!!!!

[ravT]

Υπομονή... Είναι της προσαρμογής... Μας τυρρανάνε επειδή τα στέλνουμε παιδικό. Μην δείχνεις αδυναμία ούτε άγχος για αυτά που κάνει. Θα τους περάσει

[rkt]

Τα πέρασα πέρισυ και εγώ με την μία μου κόρη. Νεύρα, θυμός, μέχρι χέρι σήκωσε!!! Εκλαιγε και με βάραγε. Και μετά έπεφτε στην αγκαλιά μου και έκλαιγε.... Άστο φρίκη.

Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι ότι θα περάσει.....

[treli manoula]

makari vre koritsia na perasei giati s ena mina erxetai kai to allo kai me vlepo san tin treli mes ston dromo na trexw......makari na tou perasei kai na einai tis prosarmogis kai na tou dinoun simasia ston paidiko pou paei,auto einai pou me anusixei mipos ekei den pernaei oraia kai den tou dinoun simasia kai gi auto mou ta kanei ola auta emena edw......ksero oti to kathe paidi einai diaforetiko alla poso tha kratisei auti i prosarmogi?????

[Aeriko]

Μπες λίγο στη θέση του... Ήταν το κέντρο του κόσμου της μαμάς και του μπαμπά και του σπιτιού του... και ξαφνικά... πρέπει να χωνέψει ότι δεν είναι! Όπως και να το κάνεις... και σε ενήλικα προκαλεί δυσλειτουργία συμπεριφοράς

[Αναστασια Μ]

Καλησπερα

ο μικρος μου ειναι 17 μηνων, μεχρι τωρα ηταν γελαστο παιδι ,πολυ γελαστο,σπανια εκλαιγε κ σπανια γκρινιαζε

Στις βολτες ηρεμος καθοταν στο καροτσι η ποδηλατο χωρις να γκρινιαζει

 

Πριν 12 μερες καναμε τ MMR εκανε 1 μερα πυρετο

 

Αλλα εχει εδω κ 5 μερες που ολο γκρινιαζει,οταν παμε βολτα δεν θελει μ τιποτα ν περπατησει που αλλες φορες δεν ηθελε μ τιποτα να μην περπατησει

Κλαιει με το παραμικρο,οταν θελει κατι αν δεν τ κανουμε χαλαει κοσμο

Δεν θελει μ τιποτα να του βαλουμε πανα

 

Αυτη η αλλαγη συμπεριφορας μ εχει τρελανει και δεν μπορω ν καταλάβω απο που προηλθε αφου δεν εχει αλλαξει κατι στην καθημερινοτητα μας

Μπορει ν φταιει τ εμβολιο για ολα αυτα η ειναι καθαρα θεμα παιδιου αραγε?

[Αναστασια Μ]

!!!!!!!!!

[Macorina]

Δεν νομίζω ότι είναι θέμα εμβολίου (εκτός αν τον βλέπεις να δυσφορεί για κάτι από τότε, πχ να τον πονάει εκεί που έκανε το εμβόλιο). Η αντίδραση στο εμβόλιο μπορεί να είναι ο πυρετός που έκανε.

Από δοντάκια πώς πάει; μήπως δεν νιώθει καλά για κάποιο λόγο; Τα παιδάκια περνάνε διάφορες φάσεις, ίσως να νιώθει κάποια ανασφάλεια, άλλαξε τίποτα στην καθημερινότητά του; μήπως ξεκίνησε σταθμό ή κάτι τέτοιο;

Πάντως ίσως να περνάει απλά φάση και περάσει.

[Αναστασια Μ]

Βγαζει 4 δοντια τους κυνοδοντες πανω κατω

Η μονη αλλαγη ειναι πως η πεθερα μου ειχε αδεια κ τον εβλεπε πιο συχνα ,δεν του χαλαει ευκολα χατηρι

Απλα μου φαινεται περιεργο που η συμπεριφορα αυτη ειναι τις τελευταιες 5-6 μερες

Τον βαζω για υπνο κ αν δει κατι στο κομοδινο θ κανει τ παντα ν τ παρει κ αν δεν τον αφηνω θ κλαιει μεχρι που πνιγεται κ βηχει.

Δεν ξερω τ ν κανω κλαιει τ μωρο ,κλαιω κ εγω μαζι

[Macorina]

Κοίτα αυτό με το κομοδίνο είναι καθαρά θέμα "μη μου χαλάς το χατίρι" και πρέπει να επιμείνεις κι ας κλαίει. Θα το καταλάβει ότι δεν μπορεί να έχει ό,τι θέλει, όποτε το θέλει.

Τα δόντια βέβαια, είναι ένας λόγος και για κακή διάθεση και για δυσκολία στον ύπνο και για νεύρα. Φαντάσου ότι οι κυνόδοντες έχουν δύο μυτούλες και τον τρυπάει ο καθένας σε δύο μεριές. Γι'αυτό πονούν τόσο. Υπομονή, και προσπάθησε να μην υποκύπτεις στα πάντα σ'αυτή τη φάση γιατί θα είναι δύσκολο να μην το κάνεις μετά που θα περάσει αυτή η φάση. Στα παιδιά πρέπει να δείχνουμε πάντα συνέπεια. Αυτό που λέμε να το τηρούμε είτε είναι κάτι που τους αρέσει, είτε όχι. Με ωραίο τρόπο πάντα. Αν δηλαδή πεις σήμερα ότι δεν μπορεί να πάρει αυτό που είναι στο κομοδίνο την ώρα που έχει πέσει στο κρεββάτι, μην του το δώσεις αύριο το βράδι, γιατί το μόνο που θα γίνει είναι να τον μπερδέψεις περισσότερο σχετικά με το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει. Και ανάλογα, αν του πεις "θα σου το δώσω το πρωι που θα ξυπνήσουμε", πρέπει να του το δώσεις.

Αν έχει επηρεαστεί από την πεθερά σου, που του έκανε τα χατίρια, το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παραμείνεις στην συμπεριφορά που είχες και πριν, και θα καταλάβει ότι έτσι είναι γενικά, και η συμπεριφορά της γιαγιάς είναι εξαίρεση.

[Αναστασια Μ]

Σ ευχαριστώ πολύ για την απάντηση.έχεις δίκιο σ πολλά θα ακολουθήσω τις συμβουλές σου !!!!!

[eirinako]

Καλημέρα σε όλους.

Έχω ένα κοριτσάκι 18 μηνών που εδώ και ένα μήνα περίπου έχει αλλάξει τελείως συμπεριφορά. Δεν την αναγνωρίζω. Γενικά πάντα ήταν ένα καλόβολο παιδάκι σε όλα του.

 

1.Έχει απίστευτες εκρήξεις θυμού και μας δέρνει κιόλας αν δεν γίνει αυτό που θέλει. Σημειώνω πως ποτέ δεν της έχουμε φωνάξει και ζει σε ένα πολύ ήρεμο περιβάλλον. Πως γίνεται να γίνεται βίαιη όταν δεν έχει δει βία?

2.Δεν μπορεί να μείνει ούτε δευτερόλεπτο μόνη της και ακολουθεί από πίσω όποιον την φροντίζει, για να ασχοληθεί μαζί της. Πχ για να φάω πρέπει να την έχω αγκαλιά. Μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν πολύ ανεξάρτητη, έπαιζε μόνη της και δεν επιζητούσε την αγκαλιά, ούτε την προσοχή μας, τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό.

3.Ενώ πάντα είχε σχετικά ήρεμο ύπνο τώρα θέλει να κοιμάται μαζί μας ή να είμαστε στο δωμάτιο της αλλιώς μπορεί να μείνει ξύπνια όλη τη νύχτα.

Έχω απελπιστεί γιατί έχει γίνει πολύ κουραστική και πολύ κακομαθημένη?? Δεν ξέρω τι κάναμε λάθος και εμφανίστηκε όλο αυτό έτσι ξαφνικά. Να πω ότι μιλάει αρκετά καλά και ενώ δείχνει να καταλαβαίνει όλα τα άλλα και να έχουμε καλή συνεννόηση, στα παραπάνω θέματα είναι σαν να μιλώ σε τοίχο.

 

Σε τι φάση ήταν τα παιδάκια σας στην αντίστοιχη ηλικία και τι κάνατε σε παρόμοιες συμπεριφορές? Τι να κάνω σχετικά με την γιαγιά που δεν είναι διατεθειμένη να την οριοθετεί?

Επίσης να πω ότι είμαι 4,5 μηνών έγκυος και όλο αυτό με έχει κουράσει και με έχει προβληματίσει σχετικά με το τι θα κάνω σε λίγο καιρό που μέσα σε αυτό το χάος θα έχω και ένα νεογέννητο….

[sofi@p]

αν ήταν λίγο μεγαλύτερο το παιδάκι, θα σου έλεγα ότι ίσως εκδηλώνει ζήλια λόγω του νέου μέλους που έρχεται. δεν ξέρω αν σε αυτή την ηλικία καταλαβαίνει τί πρόκειται να συμβεί ή νιώθει ότι κάτι έχει αλλάξει στη δική σας καθημερινότητα.

επίσης πλησιάζει και στα terrible two, που σε κάποια παιδάκια εκδηλώνεται νωρίτερα.

ίσως μία λύση είναι να πάει σε παιδικό (εκτός αν ήδη πηγαίνει).

πάντως δυστυχώς θα συμπέσει αυτή η δύσκολη φάση με τον ερχομό του νέου μωρού. πρέπει να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στο μεγάλο παιδί.

[eirinako]

αν ήταν λίγο μεγαλύτερο το παιδάκι, θα σου έλεγα ότι ίσως εκδηλώνει ζήλια λόγω του νέου μέλους που έρχεται. δεν ξέρω αν σε αυτή την ηλικία καταλαβαίνει τί πρόκειται να συμβεί ή νιώθει ότι κάτι έχει αλλάξει στη δική σας καθημερινότητα.

επίσης πλησιάζει και στα terrible two, που σε κάποια παιδάκια εκδηλώνεται νωρίτερα.

ίσως μία λύση είναι να πάει σε παιδικό (εκτός αν ήδη πηγαίνει).

πάντως δυστυχώς θα συμπέσει αυτή η δύσκολη φάση με τον ερχομό του νέου μωρού. πρέπει να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στο μεγάλο παιδί.

 

Σοφία σε ευχαριστώ για την απάντηση. Στην συμπεριφορά μου δεν έχει αλλάξει κάτι, της λέω για το νέο μωρό, αλλά δεν νομίζω ότι μπορεί να αντιληφθεί τι θα συμβεί.

Για παιδικό δεν το βλέπω. Το είχαμε δοκιμάσει παλιότερα και είχαμε τεράστιο πρόβλημα με ιώσεις που μας εξουθένωσαν οικογενειακώς και ο άντρας μου πλέον είναι αντίθετος λόγω του νέου μωρού και της εγκυμοσύνης.

Προς το παρόν την κρατάει η γιαγιά.

 

Οταν λες ιδιαιτερη προσοχη? Εννοώ πως μπορώ να της δείχνω οτι δεν ειναι το κεντρο του κοσμου αλλα και οτι δεν την παραμελώ ταυτοχρονα??

[sofi@p]

Σοφία σε ευχαριστώ για την απάντηση. Στην συμπεριφορά μου δεν έχει αλλάξει κάτι, της λέω για το νέο μωρό, αλλά δεν νομίζω ότι μπορεί να αντιληφθεί τι θα συμβεί.

Για παιδικό δεν το βλέπω. Το είχαμε δοκιμάσει παλιότερα και είχαμε τεράστιο πρόβλημα με ιώσεις που μας εξουθένωσαν οικογενειακώς και ο άντρας μου πλέον είναι αντίθετος λόγω του νέου μωρού και της εγκυμοσύνης.

Προς το παρόν την κρατάει η γιαγιά.

 

Οταν λες ιδιαιτερη προσοχη? Εννοώ πως μπορώ να της δείχνω οτι δεν ειναι το κεντρο του κοσμου αλλα και οτι δεν την παραμελώ ταυτοχρονα??

συνήθως, όταν έρχεται ένα νέο μωρό, όλοι πέφτουν πάνω του και "ξεχνούν" το μεγαλύτερο παιδάκι. επίσης, όλοι αντιμετωπίζουν το μεγάλο παιδάκι ως μεγάλο και περιμένουν από αυτό να συμπεριφέρεται ως μεγάλο, ενώ στην πραγματικότητα είναι κι αυτό μωρό ακόμη.

αφού έρθει το μωρό, θα πρέπει να προσπαθήσεις να της αφιερώνεις χρόνο προσωπικό, αλλά ακόμη σημαντικότερο, να κάνετε μαζί με το μωρό πράγματα για να μη νιώθει παραμελημένη και να νιώθει ότι είστε όλοι μαζί μια ομάδα. πχ, όσο θα θηλάζεις το μωρό να είναι κι αυτή δίπλα και να της διαβάζεις παραμύθι ή να συζητάτε ή να κάνετε κάτι που της αρέσει. να καταλάβει ότι κρατάμε αγκαλιά το μωρό γιατί απλά δεν μπορεί να περπατήσει (όχι γιατί το αγαπάμε ιδιαιτέρως). κι άλλα τέτοια.

 

πάντως, ακόμη και μικρές αλλαγές στην καθημερινότητα ή κουβέντες που ακούει (πχ για γιατρούς, κούνιες κλπ) μπορεί να της έχουν προκαλέσει άγχος και ζήλια. είναι μικρά αλλά καταλαβαίνουν ότι κάτι έχει αλλάξει ή κάτι θα γίνει.

[derbybaby]

καλησπερα! αυτα που περιγραφεις ειναι ο,τι περασαμε με τον μεγαλο μου στην αντιστοιχη ηλικια των 18 μηνων κ εγω εγκυος 3 μηνων..λοιπον εμας το θεμα μας ηταν καταρχην οτι σταματησε το γαλα πραγμα που δυσκολεψε το βραδυνο υπνο καθοτι το επινε κ εμπαινε στην κουνια του. αρχισαμε λοιπον το δραμα του υπνου..παραλληλα ξεκινησαν και οι φοβοι προς διαφορα αντικειμενα.ευτυχως εντοπισαμε σχετικα γρηγορα οτι φοβοταν την ηλεκτικη που βρισκοταν κοντα στο δωματιο του κ την εξαφανισαμε.τον αφηναμε να αποκοιμηθει σε εμας κ μετα τον βαζαμε στο δικο του κρεβατι, ξυπναγε τον παιρναμε μαζι και μετα ξανα πισω..στην πορεια τον αρχισα στα παραμυθια στο δωματιο του με αναμμενα φωτα και τα 3 γουρουνακια 45 λεπτα...με ανμμενα φωτα..κ κουνημα στο ρηλαξ 18 μηνων μουλαρακι και μετα στην κουνια..ολο αυτο το βασανο κρατησε 1 μηνα και κατι.τα ειδα ολα..ευτυχως καλμαρε μετα και δεν ειχε θεμα με την ελευση του μικρου.να σημειωσω οτι εμας δεν μιλαγε οποτε ειχαμε και θεμα συννενοησης.νομιζω οτι ειναι μια φαση και οι 18 μηνες οπως αντιστοιχα τα 2 ετη.υπομονη βαθιες ανασες και ψαξτε να δειτε μηπως φοβαται κατι στο δωματιο της.οσο για τα χτυπηματα τα εκανε και ο μικρος χωρις να εχει δει να χτυπαμε εμεις.ειναι μαλλον εμφυτα ?

[Τίνα32]

Καλησπέρα, εχω ενα κοριτσάκι σχεδον 2 ετών.  Εχει τωρα τελευταία αλλαξει τελειως η συμπεριφορά της. Με το παραμικρό ,αρχιζει γκρινιαζει ,φωναζει ,χτυπιεται και κλαιει διχως αύριο.  Ομως 1 εβδομάδα τωρα αρχισε ξαφνικά να φοβαται διάφορα, τον ξενο κοσμο ,τα παιδάκια, ακομα και την γιαγια της που μιλαμε με βιντεοκληση, ενω παντα τρελενοταν και την επαιρνε κ μονη της με κάμερα.  Την μια μερα ειμασταν στη παιδικη χαρα επαιζε με τα κουβαδακια της και την ακριβώς επόμενη φοβοταν και την σκια τής.  Εκλεινε τα ματια κ εκλαιγε. Δεν ξερω πως να το διαχειριστω ολο αυτό, αλλα ουτε και αν ειναι και φυσιολογικό να αλλαξει τοσο αποτομα το παιδι.. φοβαται μερικες φορες ακομα και τα παιδικα που βλέπει.