Τύψεις κι ενοχές

[Πάνος Β]

Καλημέρα yls,

 

να σε ρωτήσω, ποια νομίζεις είναι η διαφορά στην αγάπη των παιδιών σε σύγκριση με τις άλλες αγάπες της ζωής μας (συζυγική, φιλική, κ.λπ.);

[yls]

Yls μου... ένα δεν καταλαβαίνω...

ακούγεσαι τόσο απόλυτη...

τόσο κατασταλαγμένη...

έχεις τις απαντήσεις για τα πάντα ακόμα και για αυτά που δεν έχεις ερωτηθεί...

γενικά τα λεγόμενά σου δεν καταφέρνουν να με παραπέμψουν σε άνθρωπο που έχει δεχτεί ότι έχει κάνει οποιοδήποτε λάθος.. πόσο μάλλον να έχει τύψεις...

με έχεις εντελώς μπερδέψει....

 

Έχεις δίκιο που σε έχω μπερδέψει. Άθελά μου ξέχασα να αναφέρω κάτι σημαντικό.

 

Από τα 19 έως τα 25 δούλευα σε μια τεχνική εταιρεία ως γραμματέας. Ήμουν μια κοπέλα μόνη με 120 άντρες! Τους είχα ενθαρρύνει λοιπόν να αισθάνονται άνετα και να εκφράζονται όπως γουστάρουν, χωρίς η παρουσία μου να είναι πρόβλημα. Αυτό εφαρμοσθήκε. Έτσι, ανάμεσα στα μπινελίκια, τα ποδοσφαιρικά και τα σόκιν ανέκδοτα, άκουγα και παρατηρούσα τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν, φερνόντουσαν αλλά κι εκφράζονταν για τις ερωμένες τους, τις γυναίκες τους, τα φλερτ τους.

 

Παρόλο που είχαν μεταξύ τους μεγάλες οικονομικές και κοινωνικές διαφορές -υπήρχαν αριστούχοι του Πολυτεχνείου και άλλοι της έκτης δημοτικού- οι "θεωρίες" και οι "απόψεις" τους περί γυναικών είχαν πολλά κοινά σημεία. Μέσα λοιπόν από την "παρακολούθηση" αυτών των ανδρών, κατάλαβα πάρα πολλά πράγματα για το ανδρικό φύλο. Αργότερα, προστέθηκαν και οι προσωπικές μου εμπειρίες, γι΄αυτό και δείχνω τόσο απόλυτη και κατασταλαγμένη.

 

Όσον αφορά τις τύψεις και τις ενοχές, η αλήθεια είναι πως δεν τις έχω για πράγματα που έπραξα στο παρελθόν αλλά για διαφορετικά θέματα. Δηλαδή έχω τύψεις, επειδή οι γονείς μου είναι πολύ στενοχωρημένοι για την "κατάστασή" μου. Τους προξένησα άγχος, στενοχώρια, πίκρα, κόμπλεξ, επειδή δεν παντρεύτηκα. Τους έκανα μεγάλο κακό ενώ δεν είχα πρόθεση. Αυτό με λυπεί ιδιαίτερα. Αισθάνομαι ότι τους απογοήτευσα παταγωδώς. Όμως δεν μπορώ να κάνω κάτι... Επίσης σκέφτομαι πως αν, όταν ήμουν νεότερη (20-30), ήμουν πιο πολύ "γυναίκα του γλεντιού" ίσως να είχα περισσότερες ευκαιρίες. Τι να πω... ψάχνω να βρω άκρη και δεν βρίσκω.

[Lena + Sourloulou]

Μέσα λοιπόν από την "παρακολούθηση" αυτών των ανδρών, κατάλαβα πάρα πολλά πράγματα για το ανδρικό φύλο. Αργότερα, προστέθηκαν και οι προσωπικές μου εμπειρίες, γι΄αυτό και δείχνω τόσο απόλυτη και κατασταλαγμένη.

 

Αυτα που λενε οι αντρες μεταξυ τους, και κυριως οταν τους ακουει και μια γυναικα ουδεμια σχεση εχουν με την πραγματικοτητα και με αυτα που νοιωθουν... Απεναντι στους φιλους τους παντα τους βγαινει το κοκκορακι.

[yls]

Αυτα που λενε οι αντρες μεταξυ τους, και κυριως οταν τους ακουει και μια γυναικα ουδεμια σχεση εχουν με την πραγματικοτητα και με αυτα που νοιωθουν... Απεναντι στους φιλους τους παντα τους βγαινει το κοκκορακι.

 

Έχεις δίκιο όμως εγώ δεν παρατηρούσα μόνο τα λεγόμενά τους αλλά και τις πράξεις τους. Δηλαδή έβλεπα πχ πως μια κοπέλα ενώ την ήθελαν μόνο για το κρεββάτι, της πέταγαν σπόντες πως θα την παντρευτούν. Έτσι αυτή έλπιζε και κόλλαγε. Στην πραγματικότητα την δούλευαν ψιλό γαζί, προκειμένου να έχουν σεξ όποτε γούσταραν. Καθόλου μα καθόλου δεν τους ένοιαζε, αν τα χρόνια πέρναγαν για την κοπέλα άσκοπα.

 

Είδα πάρα πολλά τότε και κατάλαβα πόσο πολύ διαφορετικά είναι τα δύο φύλα.

[fraoulopoulitsa]

Έχεις δίκιο όμως εγώ δεν παρατηρούσα μόνο τα λεγόμενά τους αλλά και τις πράξεις τους. Δηλαδή έβλεπα πχ πως μια κοπέλα ενώ την ήθελαν μόνο για το κρεββάτι, της πέταγαν σπόντες πως θα την παντρευτούν. Έτσι αυτή έλπιζε και κόλλαγε. Στην πραγματικότητα την δούλευαν ψιλό γαζί, προκειμένου να έχουν σεξ όποτε γούσταραν. Καθόλου μα καθόλου δεν τους ένοιαζε, αν τα χρόνια πέρναγαν για την κοπέλα άσκοπα.

 

Είδα πάρα πολλά τότε και κατάλαβα πόσο πολύ διαφορετικά είναι τα δύο φύλα.

 

Εντάξει μπορεί οι άντρες να βλέπουν πιο εγκεφαλικά τα πράγματα όμως εκμεταλλευτές ψυχών υπάρχουν και στα δύο φύλα , αντίστοιχα. Και στο κάτω-κάτω στο χέρι του καθενός είναι να διαπιστώσει αν ο άλλος νοιάζετε με τον τρόπο που θέλει ή παίζει μαζί του. Δεν ξέρω αλλά εγώ είμαι άνθρωπος των πράξεων και ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τα λόγια, οπότε αντίστοιχα κρίνω πάντα και τους άλλους από το πως φέρονται και όχι από αυτά που λένε.

[yls]

να σε ρωτήσω, ποια νομίζεις είναι η διαφορά στην αγάπη των παιδιών σε σύγκριση με τις άλλες αγάπες της ζωής μας (συζυγική, φιλική, κ.λπ.);

 

Δεν είμαι μητέρα συνεπώς είναι πολύ δύσκολο να σου απαντήσω. Ως θεία όμως τριών ανηψιών -και γνωρίζοντας την αδυναμία που τους έχω- τολμώ να πω πως η αγάπη απέναντι στα παιδιά δημιουργεί έντονα την επιθυμία να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Λειτουργεί "εξαγνιστικά". Αλλάζεις συμπεριφορά, προτεραιότητες, δίνεις σημασία στην ουσία της ζωής.

 

Με την μητρότητα εμείς οι γυναίκες αγαπάμε απεριόριστα κάποιο άλλο πλάσμα ανιδιοτελώς, χωρίς να περιμένουμε ανταμοιβή, χωρίς να περιμένουμε να ισχύσει το "δούναι και το λαβείν".

[alcyon]

....... Με την μητρότητα εμείς οι γυναίκες αγαπάμε απεριόριστα κάποιο άλλο πλάσμα ανιδιοτελώς, χωρίς να περιμένουμε ανταμοιβή, χωρίς να περιμένουμε να ισχύσει το "δούναι και το λαβείν".

 

Θα μου επιτρέψετε μια μικρή παρέμβαση....

Στην παραπάνω φράση σου θα έκανα μια μικρή προσθήκη.........

 

....... Με την μητρότητα εμείς οι γυναίκες ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να αγαπάμε απεριόριστα κάποιο άλλο πλάσμα ανιδιοτελώς, χωρίς να περιμένουμε ανταμοιβή, χωρίς να περιμένουμε να ισχύσει το "δούναι και το λαβείν".

 

 

.....

Αλλά δυστυχώς στην πράξη δε γίνεται έτσι ακριβώς. Βλέπω κάποιους γύρω μου (δε θα ήθελα να το προσδιορίσω ποσοτικά... πολλοί, λίγοι, αρκετοί, ελάχιστοι....) που αισθάνονται τα παιδιά κτήμα τους.

 

 

Αγνοήστε με.... και συνεχίστε.... παρακολουθώ με ιδιαίτερο ενδιαφέρον!

[Πάνος Β]

Γειά σου yls,

 

πως είσαι σήμερα;

 

Δεν είμαι μητέρα συνεπώς είναι πολύ δύσκολο να σου απαντήσω. Ως θεία όμως τριών ανηψιών -και γνωρίζοντας την αδυναμία που τους έχω- τολμώ να πω πως η αγάπη απέναντι στα παιδιά δημιουργεί έντονα την επιθυμία να γίνεις καλύτερος άνθρωπος. Λειτουργεί "εξαγνιστικά". Αλλάζεις συμπεριφορά, προτεραιότητες, δίνεις σημασία στην ουσία της ζωής.

 

Με την μητρότητα εμείς οι γυναίκες αγαπάμε απεριόριστα κάποιο άλλο πλάσμα ανιδιοτελώς, χωρίς να περιμένουμε ανταμοιβή, χωρίς να περιμένουμε να ισχύσει το "δούναι και το λαβείν".

 

Πολύ προσγειωμένη την βρίσκω την τοποθέτηση σου. Έχεις δίκιο, δεν είσαι μητέρα ακόμα οπότε η ερώτηση μου είναι λίγο θεωρητική. Ευχαριστώ που προσπάθησες να την απαντήσεις.

 

Ούτε εγώ είμαι μητέρα , πάντως συμφωνώ σε όλα όσα είπες. Θα σταθώ κι εγώ στο απεριόριστα, όπως και η Αλκυών, και θα συμφωνήσω μαζί της. Αυτή η έννοια του "απεριόριστα" έχει καταστρέψει πολλές μανάδες. Η μάνα είναι ένα άνθρωπος όπως εσύ και εγώ. Δεν μπορεί να αγαπήσει απεριόριστα. Στην θεωρία μπορεί, στιγμιαία επίσης μπορεί. Υπάρχουν στιγμές που η γυναίκα μου αγαπάει τα παιδιά μας με αγάπη τρομακτική, πανανθρώπινη. Αλλά μόνο στιγμιαία ή άντε για μικρά χρονικά διαστήματα. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να αγαπάει απεριόριστα για ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο, ο πήχης αυτός είναι πολύ ψηλός.

 

Δυστυχώς από τα σπίτια μας έχουμε μάθει ότι η κακομοίρα η μάνα είναι ένας υπεράνθρωπος που, αμέσως μετά την γέννηση του παιδιού της, παρατάει τα πάντα και αφοσιώνεται στο παιδί της με τον ζήλο ενός Αγιορίτικου μοναχού. Στην πράξη, αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο και επιπλέον δεν γίνεται εν μια νυχτί. Μετά από 2,5 χρόνια με παιδιά, τώρα μαθαίνουμε με την γυναίκα μου να αγαπάμε τα παιδιά μας. Έτσι, η ελληνίδα μάνα κουβαλάει μεγάλο σταυρό στην πλάτη της, δυσβάσταχτο. Γι' αυτό και τα ελληνικά σπίτια είναι γεμάτα τύψεις και ενοχές. Ο ασήκωτος σταυρός σε συνδυασμό με τις εξωπραγματικές προσδοκίες των δικών μας γονιών έρχονται σε αντίθεση με την πεζή, φτηνή πραγματικότητα των σημερινών μανάδων με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα τείχος από ενοχές και μια ουρά από παρενέργειες.

 

Σε αυτό το σημείο θα περάσω στην απάντηση που έδωσες στο Μπαμπουράκι σχετικά με τους γονείς σου. Είπες:

 

Όσον αφορά τις τύψεις και τις ενοχές, η αλήθεια είναι πως δεν τις έχω για πράγματα που έπραξα στο παρελθόν αλλά για διαφορετικά θέματα. Δηλαδή έχω τύψεις, επειδή οι γονείς μου είναι πολύ στενοχωρημένοι για την "κατάστασή" μου. Τους προξένησα άγχος, στενοχώρια, πίκρα, κόμπλεξ, επειδή δεν παντρεύτηκα. Τους έκανα μεγάλο κακό ενώ δεν είχα πρόθεση. Αυτό με λυπεί ιδιαίτερα. Αισθάνομαι ότι τους απογοήτευσα παταγωδώς. Όμως δεν μπορώ να κάνω κάτι... Επίσης σκέφτομαι πως αν, όταν ήμουν νεότερη (20-30), ήμουν πιο πολύ "γυναίκα του γλεντιού" ίσως να είχα περισσότερες ευκαιρίες. Τι να πω... ψάχνω να βρω άκρη και δεν βρίσκω.

 

Αν μου επιτρέπεις, οι γονείς σου γιατί είναι στενοχωρημένοι ακριβώς; Επειδή δεν παντρεύτηκες; Μα υπάρχουν πολλοί δρόμοι για την ευτυχία, δεν υπάρχει μόνο ένας. Επίσης, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι για γάμο. Μήπως οι γονείς σου είναι στενοχωρημένοι επειδή δεν είσαι ευτυχισμένη; Αλήθεια, αν τους έλεγες, παιδιά δεν πρόκειται να παντρευτώ και είμαι πολύ ευτυχισμένη όπως είμαι, τι θα έλεγαν; Θα ήταν ακόμα στενοχωρημένοι ή θα χαίρονταν για την ευτυχία σου;

 

Δεν καταλαβαίνω την φράση "Αισθάνομαι ότι τους απογοήτευσα παταγωδώς". Η απογοήτευση πηγάζει από την αποτυχία εκπλήρωσης ορισμένων προσδοκιών. Όμως ένας γονιός δεν μπορεί να "περιμένει" από το παιδί του να παντρευτεί γιατί ο γάμος δεν είναι επίτευγμα. Δεν είναι ένα πτυχίο που διαβάζεις για να το πάρεις. Δεν είναι μια εργασία που προσπαθείς για να την ολοκληρώσεις. Ο γάμος είναι τύχη. Ο έρωτας είναι τύχη. Σίγουρα και τα δύο θέλουν προσπάθεια αλλά η προσπάθεια αφορά στην διευκόλυνση τους, όχι στην επιτυχία τους. Αυτό το σημείο είναι ιδιαίτερο λεπτό. Εάν θέλω να ερωτευτώ, τότε προσπαθώ να γνωρίσω κόσμο, προσπαθώ να υπάρχω σε καινούργιους κύκλους κ.λπ. Αυτό το μέρος πράγματι απαιτεί προσπάθεια γιατί άμα είμαι μονόχνωτος και μισάνθρωπος, τότε όσες φορές και να έρθει ο έρωτας εγώ θα του κλείσω την πόρτα στα μούτρα. Όμως για να ερωτευτώ υπάρχει μια τελευταία πινελιά η οποία είναι εξ' ολοκλήρου έξω από την σφαίρα επιρροής μου. Πρέπει και να με επισκεφτεί ο έρωτας, πρέπει και να μου συμβεί. Μπορεί εγώ από την μεριά μου να φροντίζω να μην κλείνομαι στο δωμάτιο μου, να είμαι κοινωνικός, ανοιχτός, έτοιμος, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι και θα ερωτευτώ. Ίσως να μην ερωτευτώ ποτέ, όσο μελισσούλα κι αν ήμουνα από παρέα σε παρέα και από happening σε happening.

 

Έτσι, πως γίνεται να λογοδοτείς για κάτι το οποίο δεν ελέγχεις; Πως γίνεται να έχεις ευθύνη σε κάτι που δεν έχεις εξουσία;

 

Φιλικά,

 

Πάνος

[alcyon]

Προεκτείνοντας αυτό που είπες για τη μάνα-υπεράνθρωπο που προσπαθεί να τα προλάβει όλα, πρέπει να σημειώσω πως παράλληλα προσπαθεί να τα ελέγξει όλα. Η παλαιότερη γενιά έχει μεγαλώσει με αυτά τα πρότυπα τα οποία προσπαθεί να αναπαράγει.

 

Έτσι θεωρεί αδιανόητο πως δεν ελέγχει τα παιδιά, πως μεγάλωσαν, πως ενηλικιώθηκαν κτλ. Ίσως είναι και δύσκολο από τη φύση του γονιού ως ρόλου. Συνήθως ταυτίζεται ο γονιός με το παιδί του. Ο γονιός προσπαθεί να περάσει τις προσδοκίες (τις δικές του και όχι του ίδιου του παιδιού του) στο κάθε του παιδί. Αν το παιδί δε θέλει ή δεν μπορεί να ανταπεξέλθει... ο γονιός βιώνει ξανά την αποτυχία (που ίσως βίωσε παλαιότερα ο ίδιος).

 

Δε γνωρίζω την yls, ούτε τους γονείς της. Το σχόλιό μου ουσιαστικά αναφέρεται στο γονεϊκό "πρέπει" που έθεσε ο Πάνος. Άλλο τι θα έπρεπε να γίνεται και άλλο το τι πραγματικά γίνεται.

[yls]

Έτσι, πως γίνεται να λογοδοτείς για κάτι το οποίο δεν ελέγχεις; Πως γίνεται να έχεις ευθύνη σε κάτι που δεν έχεις εξουσία;

 

Έχεις απολύτο δίκιο... Αναρίθμητες φορές προσπάθησα να τους εξηγήσω πως δεν είναι αποκλειστικά στο χέρι μου η δημιουργία δεσμού. Δεν μπορώ να πιάσω κάποιον από τον λαιμό και να του πω "Παντρέψου με!!". Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.

 

Δεν εννοούν να το καταλάβουν. Λίγο το χάσμα γενεών -πατέρας 71,μάνα 60- λίγο η "παλιομοδίτικη" νοοτροπία τους και το κακό δεν αργεί να γίνει. Πιστεύουν πως πρέπει να βάλω νερό στο κρασί μου και να αρχίσω εκπτώσεις. Δηλαδή θεωρούν απόλυτα φυσιολογικά να πάρω έναν άντρα που να μην θέλω να τον βλέπω φατσικά ή να είμαστε εντελώς "αλλού" από πλευράς χαρακτήρων. "Θα τον συνηθίσεις" μου λένε... Δεν εννοούν να καταλάβουν πως οι εποχές άλλαξαν. Πιστεύουν πως γυναίκα ανύπαντρη είναι γυναίκα χαμένη, ασχέτως των επιτευγμάτων της.

 

Έπειτα πάντα είχαν θεματάκι με το γάμο. Είμαστε 3 αδερφές και φοβόντουσαν πως κάποια θα τους περίσσευε... Ο φόβος τους πραγματοποιήθηκε στο πρόσωπό μου. Ευτυχώς που μένω μόνη μου και δεν έχω την ασφυκτική πίεση του παρελθόντος. Γιατί παλιά γινόντουσαν μεγάλα σόου στο πατρικό μου...

 

Πάνο, δεν μπορώ να κρυφτώ από τους γονείς μου. Δηλαδή δεν μπορώ να δείξω πως είμαι μέσα στην τρελλή χαρά και δεν τρέχει κάστανο που είμαι ανύπαντρη. Ναι μεν έχω μια καλή ζωή αλλά οι γονείς μου ξέρουν πως την πραγματική ευτυχία θα την είχα με σύντροφο και παιδί. Δεν μπορώ να έχω προσωπείο. Με ξέρουν καλά. Γι΄αυτό και λυπούνται για μένα.

[yls]

Συνήθως ταυτίζεται ο γονιός με το παιδί του. Ο γονιός προσπαθεί να περάσει τις προσδοκίες (τις δικές του και όχι του ίδιου του παιδιού του) στο κάθε του παιδί. Αν το παιδί δε θέλει ή δεν μπορεί να ανταπεξέλθει... ο γονιός βιώνει ξανά την αποτυχία (που ίσως βίωσε παλαιότερα ο ίδιος).

 

Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα...

[rkt]

Δεν υπάρχει σωστός γονιός στον κόσμο χωρίς τυψεις και ενοχές. Και ναι, τα παιδιά μας πρέπει να γίνουν ελεύθεροι άνθρωποι. Να διαλέξουν αυτό που θέλουν και όχι αυτό που θέλουμε εμείς (για εμάς αλλά δεν το καταφέραμε). Εγώ έτσι προσπαθώ να τις μεγαλώσω. Ξεφεύγω καμμιά φορά δεν λέω, αλλά επανέρχομαι στην τάξη. Απλά θέλω να είναι ευτυχισμένες και για να είναι, πρέπει να κάνουν αυτό που θέλουν.

[Πάνος Β]

Καλησπέρα yls,

 

 

Δεν εννοούν να το καταλάβουν. Λίγο το χάσμα γενεών -πατέρας 71,μάνα 60- λίγο η "παλιομοδίτικη" νοοτροπία τους και το κακό δεν αργεί να γίνει. Πιστεύουν πως πρέπει να βάλω νερό στο κρασί μου και να αρχίσω εκπτώσεις.

 

Δεν καταλαβαίνω την έκφραση σου "να αρχίσεις εκπτώσεις". Για τι εκπτώσεις μιλάμε; Να προσπαθήσεις λίγο περισσότερο ώστε να γνωρίσεις κάποιον άντρα ή ότι δεν πειράζει κι αν δεν σ' αρέσει, αρκεί να σε παίρνει; Ελπίζω να μην παρεξηγείς, δεν το εννοώ κακόβουλα. Έχω κι εγώ ανύπαντρη αδερφή, είναι λίγο μικρότερη σου, στα 35 και θυμήθηκα ορισμένες σκηνές απείρου κάλλους από τις περιγραφές σου. Πες μου αλήθεια, για τι είδους εκπτώσεις μιλάμε;

 

Η Θεοδώρα έγραψε ένα πολύ ωραίο κείμενο πάνω στην επιρροή - επιβολή των γονιών. Επειδή δεν ξέρω να βάζω link, βρίσκεται στην ενότητα Οικογένεια\Γονείς\Ψυχολογία του γονέα με τίτλο "Είμαστε έτοιμοι να γίνουμε γονείς;". Διάβασε την πρώτη και κυρίως την δεύτερη απάντηση της Θεοδώρας. Αν και ελαφρά πυκνά γραμμένη, έχει όλο το νόημα που χρειάζεται.

 

Πρέπει να ρυθμίσεις την σχέση σου με τους γονείς σου. Δεν υπάρχει άλλη οδός. Να συμφωνήσουν μαζί σου δεν γίνεται αλλά πρέπει να σε δεχτούν και να σε σέβονται. Αυτό δεν σημαίνει ότι εσύ θα πρέπει να δείχνεις μια ψεύτικη ευτυχία - μπράβο σου που δεν μπορείς να το κάνεις αυτό.

 

Σε γενικές γραμμές, εμείς οι άνθρωποι μεταξύ των σχέσεων τακτοποιούμε το "σπιτικό" μας, δηλαδή το χαρακτήρα μας, ώστε όταν μας έρθουν μουσαφιραίοι να μην τρομάξουν από το μπάχαλο που θα αντικρύσουν και την κοπανήσουν ή αποφασίσουν να μην ξανάρθουν. Αν η διατύπωση μου δεν είναι καθαρή, πες μου σε παρακαλώ γίατί αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό. Όποιος επιδιώκει μια σχέση ουσιαστικά πρέπει να κοιτάει μέσα του, όχι έξω του. Η δουλειά του είναι να μαζέψει ότι πεταμένα υπάρχουν από την προηγούμενη/νες σχέσεις του, να βάλει τάξη στο σαλόνι και στην κρεβατοκάμαρα του, να ρυθμίσει πάλι την ζωή του όπως αυτός την θέλει και να διάγει τον βίο του μέχρι κάποιος να του χτυπήσει την πόρτα. Αν δεν το κάνει αυτό, τότε τυχόν υπόλοιπα από την προηγούμενη σχέση ή κάποιες πιθανές ατασθαλίες του χαρακτήρα του θα περάσουν στην επόμενη σχέση ή στην προσπάθεια γι' αυτήν. Γι αυτό λένε ότι αν θέλεις να κάνεις μια καινούργια σχέση τότε φτιάξε πρώτα την σχέση σου με τον εαυτό σου.

[yls]

....ότι δεν πειράζει κι αν δεν σ' αρέσει, αρκεί να σε παίρνει;

 

Αυτό ακριβώς θέλουνε!! :lol:

 

Πρέπει να ρυθμίσεις την σχέση σου με τους γονείς σου. Δεν υπάρχει άλλη οδός. Να συμφωνήσουν μαζί σου δεν γίνεται αλλά πρέπει να σε δεχτούν και να σε σέβονται. Γι αυτό λένε ότι αν θέλεις να κάνεις μια καινούργια σχέση τότε φτιάξε πρώτα την σχέση σου με τον εαυτό σου.

 

Oι γονείς μου έχουν πάρα πολύ μεγάλο κόλλημα με τον γάμο. Αφού δοκίμασαν όλα τα ψυχολογικά βασανιστήρια, που μπορούσαν να μου κάνουν, έπαιξαν και το τελευταίο τους χαρτί. Με αποκλήρωσαν! Ναι, δεν κάνω πλάκα.... Ο πατέρας μου από το 2004 έχει μοιράσει την πατρική περιουσία στα δύο παιδιά αντί στα τρία. Μου είπε πως αφού δεν παράγω έργο (δηλαδή δεν παντρεύομαι), ποιός ο λόγος να μου δώσει περιουσία?:lol: "Έχασα" 250,000 ευρώ! Δεν λέω ψέμματα... Να σου πω κάτι? Δεν με πειράζει καθόλου. Αγαπώ τόσο πολύ τον εαυτό μου που δεν τον θυσιάζω για κανένα ποσό. Δεν υπάρχει περίπτωση να βάλω στην ζωή μου άντρα που δεν τον γουστάρω.

[yls]

Γι αυτό λένε ότι αν θέλεις να κάνεις μια καινούργια σχέση τότε φτιάξε πρώτα την σχέση σου με τον εαυτό σου.

 

Δεν διαφωνώ καθόλου με αυτή την φράση. Εμπεριέχει μεγάλη αλήθεια.

 

Δεν θέλω να φανώ αλαζονική αλλά με τον εαυτό μου έχω την καλύτερη δυνατή σχέση. Θεωρώ πως έχω σε μεγάλο ποσοστό αυτογνωσία και γνωρίζω τα "θέλω", τις ανάγκες και τις επιθυμίες μου.

[MarcoPolo]

Με εχεις μπερδεψει λιγο, για μενα αυτος που ξερει πολυ καλα τον εαυτο του και τα θελω του ξερει και πως να τα αποκτησει. Το ενα συνεπαγεται το αλλο. Αν ξερεις τοσο καλα τον εαυτο σου και εχεις ψαχτει, λογικα θα πρεπει να ξερεις και πως να γινεις ευτυχισμενη. Οταν αυτο δεν μπορεις να το καταφερεις οπως εσυ εχεις πει, τοτε μαλλον κατι σου διαφευγει και πρεπει να ψαχτεις λιγο βαθυτερα. Δεν γινεται στη ζωη μονιμως να φταινε οι αλλοι. Το πιο δυσκολο, ειναι να κανεις ενδοσκοπηση, μηπως, λεω μηπως, σε κατι πεφτεις εξω.

[Maya]

Σε γενικές γραμμές, εμείς οι άνθρωποι μεταξύ των σχέσεων τακτοποιούμε το "σπιτικό" μας, δηλαδή το χαρακτήρα μας, ώστε όταν μας έρθουν μουσαφιραίοι να μην τρομάξουν από το μπάχαλο που θα αντικρύσουν και την κοπανήσουν ή αποφασίσουν να μην ξανάρθουν. Αν η διατύπωση μου δεν είναι καθαρή, πες μου σε παρακαλώ γίατί αυτό το σημείο είναι πολύ σημαντικό. Όποιος επιδιώκει μια σχέση ουσιαστικά πρέπει να κοιτάει μέσα του, όχι έξω του. Η δουλειά του είναι να μαζέψει ότι πεταμένα υπάρχουν από την προηγούμενη/νες σχέσεις του, να βάλει τάξη στο σαλόνι και στην κρεβατοκάμαρα του, να ρυθμίσει πάλι την ζωή του όπως αυτός την θέλει και να διάγει τον βίο του μέχρι κάποιος να του χτυπήσει την πόρτα. Αν δεν το κάνει αυτό, τότε τυχόν υπόλοιπα από την προηγούμενη σχέση ή κάποιες πιθανές ατασθαλίες του χαρακτήρα του θα περάσουν στην επόμενη σχέση ή στην προσπάθεια γι' αυτήν. Γι αυτό λένε ότι αν θέλεις να κάνεις μια καινούργια σχέση τότε φτιάξε πρώτα την σχέση σου με τον εαυτό σου.

 

Αυτό νομίζω ότι ειναι η πεμπτουσία των ανθρώπινων σχέσεων. "Κάνε χώρο στη ζωή σου, για να έρθει κάποιος", μου έλεγαν οι παντρεμένες φίλες μου (αυτές με τους επιτυχημένους γάμους, εννοείται). Ό χώρος θέλει τακτοποίηση. Όσο για τους γονείς, γονείς είναι και ... θέλουν. και όταν θα παντρευτείς θα θέλουν εγγόνι, και μετά θα θέλουν το εγγόνι να έχει συγκεκριμένο όνομα κλπ κλπ κλπ.

[yls]

Με εχεις μπερδεψει λιγο, για μενα αυτος που ξερει πολυ καλα τον εαυτο του και τα θελω του ξερει και πως να τα αποκτησει. Το ενα συνεπαγεται το αλλο. Αν ξερεις τοσο καλα τον εαυτο σου και εχεις ψαχτει, λογικα θα πρεπει να ξερεις και πως να γινεις ευτυχισμενη. Οταν αυτο δεν μπορεις να το καταφερεις οπως εσυ εχεις πει, τοτε μαλλον κατι σου διαφευγει και πρεπει να ψαχτεις λιγο βαθυτερα. Δεν γινεται στη ζωη μονιμως να φταινε οι αλλοι. Το πιο δυσκολο, ειναι να κανεις ενδοσκοπηση, μηπως, λεω μηπως, σε κατι πεφτεις εξω.

 

Εγώ ουδέποτε αναζήτησα τις ευθύνες μου στους άλλους. Επίσης το γεγονός πως είμαι ανύπαντρη, δεν με κάνει αυτόματα και αποτυχημένη. Έχω πετύχει αρκετά πράγματα στην ζωή μου εντελώς μόνη μου. Μόνη μου βρήκα την πρώτη μου δουλειά, μόνη μου πλήρωνα το Γαλλικό Ινστιτούτο, μόνη μου μπήκα στο δημόσιο. Δεν έχω δάνεια/κάρτες, έχω φίλους και πολύ καλούς συναδέλφους. Γενικά έχω μια καλή ζωή και αυτό είναι αποκλειστική μου επιτυχία. Δεν χρωστώ σε κανέναν ευχαριστώ. Έδωσα σε πολλούς τομείς της ζωής μου μεγάλους αγώνες και τα κατάφερα. Αλλά η ζωή δεν μας επιφυλλάσει μόνο νίκες...

 

Δεν νομίζω πως σε κάποια δημοσίευσή μου έδειξα πως ρίχνω σε άλλους ευθύνες. Επίσης, έχεις μήπως ακούσει για τον παράγοντα τύχη? Μπορεί όλα να τα κάνεις σωστά και στο τέλος να μην έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό δεν σε κάνει ούτε ανώριμο ούτε άνθρωπο άνευ αυτογνωσίας. Δηλαδή αν ήμουν παντρεμένη και ξεκινούσα μια επιχείρηση και πάθαινα μεγάλη οικονομική καταστροφή παρόλη την ενδελεχή προετοιμασία (πχ οικονομική μελέτη, έρευνα αγοράς, καλοί προμηθευτές κτλ), τότε θα είχα αυτογνωσία ενώ, τώρα που "απέτυχα" -προς το παρόν-στην συναισθηματική ζωή, χρειάζομαι ενδοσκόπηση?

[evangelia]

ωχ,δύσκολο πράγμα οι σχέσεις!!!

[MarcoPolo]

Εγω δεν ειπα ποτε οτι οποιος δεν εχει παντρευτει ειναι αποτυχημενος. Ισα ισα πιστευω οτι υπαρχουν και πιο σημαντικες δημιουργιες στη ζωη για μια γυναικα περα απο εναν γαμο.

 

Δεν ειναι εκει το προβλημα, το θεμα ειναι να εισαι καλα μεσα σου και γεματη. Αυτο που με μπερδευει και το εχουμε ξανα συζητησει σε αυτο το θεμα ειναι η απολυτοτητα σου. Περα απο την τυχη καλο ειναι να επανεξεταζουμε τα πιστευω μας γιατι η ζωη εξελισσεται και μπορει κατι που θεωρουσαμε σωστο καποια στιγμη να πρεπει να το ξανασκεφτουμε λιγο. Και γενικοτερα ο τροπος που εχεις στο μυαλο σου τους αντρες δεν σου αφηνει περιθωρια να εμπιστευτεις τους ανθρωπους. Και στις σχεσεις οτι δινεις παιρνεις. Οτιδηποτε σκεφτεσαι για τους αντρες εμπεριεχει προκαταληψη και εχεις στανταρ αρνητικα πραγματα στο μυαλο σου και αυτο πιστευω σου κλεινει ολους τους δρομους της συντροφικοτητας.

 

Οι σχεσεις θελουν πιστη για να προχωρησουν και οχι μονιμη αμφιβολια. Γιατι καποιος να πιστεψει σε εσενα και να επενδυσει συναισθηματικα οταν εσυ εξαρχης καταδικαζεις ολο το ανδρικο ειδος, χωρις να αφηνεις παραθυρακια για τη διαφορετικοτητα του καθε αντρα.

 

Μπορει να κανω λαθος στην εικονα μου για σενα αλλα απο τα γραφομενα σου αυτα εχω αποκομισει. Ελπιζω να μην παρεξηγησαι,τα ιδια θα ελεγα και σε ενα δικο μου ανθρωπο. Δεν μου αρεσει η λογικη του τσουβαλιου, ολοι οι ανθρωποι δεν ειναι ιδιοι και πρεπει να ειμαστε ανοιχτοι να το διακρινουμε.

[Maya]

Ενδοσκόπηση χρειαζόμαστε όλοι και συνέχεια. Δεν είναι προσβλητικό να προτείνεις στον άλλον να ψάξει λίγο τον εαυτό του. Εκεί βρίσκονται όλες οι λύσεις, όχι στους άλλους.

[yls]

Οτιδηποτε σκεφτεσαι για τους αντρες εμπεριεχει προκαταληψη και εχεις στανταρ αρνητικα πραγματα στο μυαλο σου και αυτο πιστευω σου κλεινει ολους τους δρομους της συντροφικοτητας.

 

Δεν έχεις άδικο. Έτσι είναι τα πράγματα. Είμαι πάρα πολύ επιφυλακτική λόγω των εξτρεμιστικών εμπειριών που είχα με τους άνδρες. Εμπιστεύομαι μόνο όταν ο άλλος -απ΄ότι καταλαβαίνω- αξίζει την εμπιστοσύνη μου.

[MarcoPolo]

Ασε πρωτα τους ανθρωπους να σου δειξουν τι ειναι και ειμαι σιγουρη οτι θα δικαιωθεις.

Εχεις προσωπικοτητα και αυτο φαινεται, δεν χρειαζεται να φοβασαι τιποτα και κανεναν. Δεν μπορει κανεις να προδωσει την εμπιστοσυνη σου γιατι εισαι εξυπνη και εχεις κριτηρια. Αρα δεν χρειαζεται να ξεκινας αρνητικα γιατι ξερεις να αποφευγεις τις κακοτοπιες.

 

Χαλαρωσε λιγο με τον εαυτο σου και με τους αλλους και ειμαι σιγουρη οτι θα την βρεις την ακρη.

[yls]

MarcoPolo ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

 

Όμως ξέρεις κάτι? Έχω σκυλοβαρεθεί τις παγίδες. Δηλαδή βγαίνω ραντεβού με κάποιον και με φλομώνει στο ψέμα. Εντάξει... όλοι θέλουμε να δείξουμε στα πρώτα ραντεβού τον καλύτερο εαυτό μας...όμως ΤΟΣΟ ΨΕΜΑ πια??? Είμαι πάρα πολύ κουρασμένη...Μάλλον τελείωσαν οι αντοχές μου...Δεν αντέχω ούτε για "παιχνίδια" ούτε για τσεκαρίσματα. Θέλω να προχωρήσω παρακάτω.

[Πάνος Β]

Καλησπέρα σε όλες,

 

yls,

 

Παράθεση:

Αρχικό μήνυμα απο MarcoPolo

Οτιδηποτε σκεφτεσαι για τους αντρες εμπεριεχει προκαταληψη και εχεις στανταρ αρνητικα πραγματα στο μυαλο σου και αυτο πιστευω σου κλεινει ολους τους δρομους της συντροφικοτητας.

 

Δεν έχεις άδικο. Έτσι είναι τα πράγματα. Είμαι πάρα πολύ επιφυλακτική λόγω των εξτρεμιστικών εμπειριών που είχα με τους άνδρες. Εμπιστεύομαι μόνο όταν ο άλλος -απ΄ότι καταλαβαίνω- αξίζει την εμπιστοσύνη μου.

 

Είσαι επιφυλακτική με τους άντρες επειδή πιστεύεις ότι αυτό είναι το σωστό ή επειδή, λόγω εμπειριών, δεν έχεις άλλη επιλογή; Με άλλα λόγια, είσαι επιφυλακτική εκ πεποιθήσεως ή εξ' ανάγκης;

 

όλες -yls,

 

συγνώμη που δεν απευθύνομαι σε σας. Τα σχόλια σας είναι πολύ ωραία και πιστεύω ότι βοηθούν σημαντικά την συζήτηση. Όμως ο χρόνος μου είναι πολύ λίγος και, καλώς ή κακώς, έχω αποφασίσει να αφοσιωθώ στην yls για όσο καιρό μπορέσει να κρατήσει μια τέτοια αφοσίωση. Πολλές φορές με νύχια και με δόντια κρατιέμαι για να μην γράψω κάτι σε αυτά που λέτε. Όμως αν το κάνω αυτό θα αποκλίνω από το στόχο μου και η συζήτηση εν τέλει θα επιβαρυνθεί. Έτσι, απευθύνομαι κατά κανόνα στην yls. Όμως δεν σας αγνοώ ούτε στο ελάχιστο. Είναι από τις λίγες φορές στην ζωή που οι πράξεις ενός ανθρώπου δεν φανερώνουν την αλήθεια γι' αυτόν

 

Γίνεται μια πολύ ωραία συζήτηση εδώ πέρα και αυτό είναι συμβολή όλων. Ελπίζω εκτός της απόλαυσης ολονών μας, να φανεί και χρήσιμη στην yls.

 

Φιλικά,

 

Πάνος