fraoulopoulitsa

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    561
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον fraoulopoulitsa

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    ΑΘΗΝΑ

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Δυστυχώς αντιμετωπίζω το ίδιο πρόβλημα με εσένα και παίρνω τα nexium τα τελευταία 4 χρόνια και ταυτόχρονα κάνω γαστροσκόπηση κάθε χρόνο. Την τελευταία φορά ο γιατρός μου είπε ότι ο δακτύλιος που κλείνει το στομάχι για να αρχίσει η χώνεψη των τροφών έχει μείνει πια εντελώς ανοιχτός, και με παρότρυνε για χειρουργείο, γιατί όπως χαρακτηριστικά είπε δεν μπορεί από αυτή την ηλικία να είμαι μία ζωή με φάρμακα. Από την άλλη όταν το έψαξα λίγο παραπάνω (βασικά από πληροφορίες στο διαδίκτυο σχετικά με την επέμβαση) διαπίστωσα ότι δεν είναι μία επέμβαση ρουτίνας , αλλά κάτι το οποίο έχει μία αρκετά μεγάλη δυσκολία, οπότε αποφάσισα να το δουλέψω με φάρμακα για όσο διάστημα μπορέσω , και ίσως μέχρι τότε το συγκεκριμένο χειρουργείο να είναι πιο εύκολο και να πειστώ να το κάνω.
  2. Τι φλερτ και αηδίες κουραφέξαλα. Εδώ μιλάμε για ωμό ρίξιμο. Και όχι από κάποια τυχαία, αλλά από την ίδια την "κολλητή" μου και κουμπάρα μου... πριν χρόνια έχουμε πάει τριήμερη εκδρομή εγώ με τον άντρα μου (παντρεμένη από τότε) και εκείνη με τον αρραβωνιαστικό της, και μένουμε όλοι μαζί σε ένα μεγάλο σπίτι. Σημειωτέον πως μέχρι τότε η κυρία καμία ένδειξη για το φόνο. Ο άντρας μου λοιπόν έχει το εξής κουσούρι: του αρέσει να ξυπνάει πολύ πρωί και να πίνει τον καφέ του στη βεράντα μέσα στην ησυχία. Την πρώτη μέρα λοιπόν το πρωί να σου και η δικιά σου να του κάνει παρέα στον καφέ (εμείς οι υπόλοιποι κοιμόμαστε) όπου έχει εμφανιστεί με καλοκαιρινό φανελάκι χωρίς σουτιέν Φεβρουάριο μήνα μέσα στο ψωφόκριο, και όλα διαγράφονται. Ο καλός μου συνεχίζει τον καφέ χωρίς να της δώσει σημασία, και όταν κάποια στιγμή αισθάνεται πια εντελώς άβολα, της λέει να πάμε να σηκώσουμε και τους άλλους? και εκείνη του απαντάει : τι τους θές τώρα καλά δεν είμαστε παρέα οι δυο μας? τρέχει εκείνος τρομοκρατημένος και έρχεται να με ξυπνήσει. Εκείνη μόλις με είδε να σηκώνομαι πήγε αμέσως και ντύθηκε...Την επόμενη μέρα ξανά ακριβώς το ίδιο σκηνικό... Γυρνώντας στο σπίτι ρωτάω τον άντρα μου τι συνέβη , και γιατί εκείνη ήταν σαν τη βρεγμένη γάτα και εκείνος μου διηγήθηκε όλο αυτό το σκηνικό. Όταν μετά από κάποιο καιρό και με αφορμή κάποιο άλλο γεγονός της αποκάλυψα ότι τα ξέρω όλα αυτά που έκανε εκείνη με κατηγόρησε ότι τη ζηλεύω και γι' αυτό έπλασα λέει όλη αυτή την ιστορία...

  3. Διαφημίσεις


  4. fraoulopoulitsa

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

    Όσον αφορά το ενοχικό κομμάτι έχεις απόλυτο δίκιο... δεδομένου ότι δουλεύουμε πολλά χρόνια στον ίδιο χώρο με το συγκεκριμένο άτομο ομολογώ ότι όταν άρχισα και το δούλευα στο μυαλό μου για το τι συμβαίνει το πρώτο που σκέφτηκα ήταν να σκεφτώ μήπως με τις ενέργειές μου έκανα κάτι άθελά μου και το προκάλεσα. Όσο για το φλερτ από γυναίκα , εκεί είναι ακόμη πιο δύσκολα τα πράγματα, νομίζω. Ούτε ψύλλος στον κόρφο σου αγαπητή μου... Κι εγώ είμαι της λογικής ότι αν το ένστικτό σου λέει κάτι τέτοιο , τότε συμβαίνει , γιατί αλλιώς ποιος ο λόγος να ενεργοποιηθεί αυτός ο μηχανισμός?
  5. fraoulopoulitsa

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

    Δεν τρέφω κανενός είδους αισθήματα για τον συγκεκριμένο άνθρωπο , απλά απορώ πως γίνεται μετά από τόσα χρόνια συνεργασίας κάποιος να ξυπνάει μια μέρα και να σκέφτεται σε ποια θα την πέσει σήμερα (ομολογώ ότι την αντρική ψυχολογία πάνω σε αυτά τα θέματα ποτέ δεν την κατάλαβα). Από την άλλη το μόνο που θέλω είναι να βάλω κάποια πράγματα στη θέση τους, χωρίς να δημιουργήσω προστριβές στον εργασιακό μου χώρο και χωρίς προπάντων να χαρακτηριστώ "μυγιάγγιχτη". Για μένα το να δημιουργήσεις ερωτική σχέση με κάποιον από τη δουλειά σου μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει και κανενός είδους ευχαρίστηση.
  6. fraoulopoulitsa

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

    μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να το κάνω... απλά δεν ήξερα αν και κατά πόσο τέτοιου είδους χειρονομίες "δικαιολογούνται" μέσα σε ένα χώρο εργασίας ή όχι, δεδομένου ότι όπως ανέφερα και παραπάνω γενικώς είμαι άτομο σφιχτό σε τέτοια θέματα οπότε δεν μπορώ να πάρω από τον εαυτό μου και να χαρακτηρίσω κάποιον καραγκιόζη, όμως τελικά μόνο και μόνο το γεγονός ότι με κάνει να αισθάνομαι εμένα άβολα θα πρέπει να με κινητοποιήσει και να κάνω κάτι...
  7. fraoulopoulitsa

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

    Αν είμασταν φίλοι και είχα έστω την υποψία ότι μπορεί να μου την έπεφτε θα του έσπαγα τα μούτρα στο φτερό... Απλά επειδή πάντα είχα μία δυσκολία με τους ανθρώπους που είναι διαχυτικοί στις χειρονομίες τους, αναρωτιέμαι αν συμβαίνει κάτι και μην αντιδρώντας το θεωρήσει για δική μου συναίνεση και έχουμε χειρότερα... Από την άλλη μόνο με αυτόν τον συγκεκριμένο άνθρωπο νιώθω αμήχανα με αυτά που κάνει...
  8. fraoulopoulitsa

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

    bounitsa όχι μόνο ξέρει ότι έχω οικογένεια , αλλά το χειμώνα όταν τύχαινε και έφερνα το μεγάλο μου γιο στο γραφείο γιατί δεν είχε κάποιες μέρες σχολείο περνούσε όλη του τη μέρα με το να απασχολεί το παιδί μου...
  9. fraoulopoulitsa

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

    Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι σε περιπτώσεις που θα μπορούσε να είναι διαχυτικός χωρίς να παρεξηγηθεί όπως π.χ. σήμερα που τα 3/4 των συναδέλφων πήραν άδεια και φιλιόμασταν ομαδικώς για καλό καλοκαίρι, ενώ με όλους τους άλλους φιληθήκαμε σταυρωτά (χωρίς παρεξήγηση πάντα) εκείνος απέφυγε και να με πλησιάσει και απλά μου ευχήθηκε καλές διακοπές (αν δεν είχε το μυαλό του στο πονηρό γιατί να κολλήσει σε μία τόσο φυσική ενέργεια που γινόταν από όλους?).
  10. fraoulopoulitsa

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

    Λοιπόν το θέμα έχει ως εξής : είμαστε συνάδελφοι τα τελευταία 4-5 χρόνια σε διαφορετικά γραφεία. Χωρίς να έχει δείξει κάτι ξεκάθαρα (έτσι λέω εγώ τώρα, γιατί μια ζωή ή ζώον ή αγγελοκρουσμένο ήμουν σε αυτά τα θέματα), έχω εδώ και αρκετό καιρό και πιάνω κάτι στον αέρα.... Κάθε πρωί όλα αυτά τα χρόνια μαζευόμαστε στο γραφείο του να πιούμε καφέ πριν ξεκινήσουμε τη δουλειά μας. Τους τελευταίους μήνες λοιπόν και αφού έχασα μαζεμένα καμιά δεκαριά κιλά, δεν χάνει την ευκαιρία να ¨πιάνει" και τι εννοώ με αυτό : στην κουβέντα που θα κάνουμε μπορεί να με πιάσει στον ώμο , πάνω στην πλάκα μπορεί να με πιάσει αγκαλιά από τους ώμους, και γενικώς υπάρχει μία αίσθηση του πιανόμαστε.Πριν λίγες εβδομάδες που είχα γενέθλια μου έστειλε μήνυμα μια που είχα πάρει εκείνη την ημέρα άδεια, και απορώ πως το θυμήθηκε. Όμως βρε παιδιά τόσα πιασίματα, δεν ξέρω , παραδέχομαι κι εγώ ότι έχω ένα θέμα με τις χειρονομίες , τι να κάνω....
  11. fraoulopoulitsa

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΒΟΗΘΕΙΑ

    Θα ήθελα σας παρακαλώ τα φώτα σας σε κάτι που με απασχολεί έντονα τελευταία, και τις δικές σας γνώμες πάνω σε αυτό. Σας έχει τύχει ποτέ να σας ριχτεί συνάδελφος από τον χώρο εργασίας και αν ναι με ποιο τρόπο?
  12. fraoulopoulitsa

    ΜΕ ΒΑΡΕΘΗΚΕ....

    Χριστιάνα , αν όντως τα πράγματα τα σκέφτεσαι όπως μας τα γράφεις και δεν είναι σκέψεις εν βρασμώ ψυχής , προσπάθησε να φτιάξεις τη ζωή σου και σκέψου εσύ τι θέλεις και όχι το τι μπορεί να σου προσφέρει εκείνος. Οι επιθυμίες μας φτιάχνονται από μας και μόνο και δεν επηρεαζόμαστε από το αν μας θέλουν οι άλλοι ή όχι. Το ξέρω ότι είναι δύσκολη η κατάστασή σου και πίστεψέ με λίγο πολύ όλοι έχουμε περάσει από δύσκολα έως πολύ δύσκολα, όμως να γνωρίζεις ότι οι δυνατοί επιβιώνουν. Προσπάθησε να δεις ένα πρόβλημα τη μέρα και μην τα βάζεις όλα μαζί στο μυαλό σου γιατί τα κάνεις κουλουβάχατα. Μόνο έτσι μπορείς να σκεφτείς σωστά να βοηθήσεις τον εαυτό σου και να βοηθήσεις και τους άλλους γύρω σου. Και μην ξεχνάς όπως έλεγε και η Σκάρλετ Ο Χάρα στο "Όσα παίρνει ο άνεμος" αύριο είναι μια καινούρια μέρα" εννοώντας βέβαια ότι κάθε μέρα που ξημερώνει παλεύουμε για αυτό που θέλουμε ξανά από την αρχή....
  13. fraoulopoulitsa

    ΜΕ ΒΑΡΕΘΗΚΕ....

    Το ξέρω ότι τώρα βάζω λάδι στη φωτιά όμως δεν αντέχω να μας παραμυθιάζουν με τις βάρδιες τους. Το 12-4 της βάρδιας δεν λέει τίποτα μια που μια χαρά κοιμούνται μετά το πέρας του ωραρίου τους και πίστεψέ με τους μένει πολύς χρόνος για να βγούνε και να διασκεδάσουνε. Όσο για τα overtime των λιμανιών-εκτός και αν είναι γραμματικός- απλά κάνουνε 2 ώρες παραπάνω στη βάρδια και τίποτε άλλο- δηλαδή το 12-4 γίνεται 12-6. Επίσης να ενημερώσω ότι όταν φτάνουν σε λιμάνια υπάρχουν αρκετά πρόθυμα κοριτσάκια που έναντι αμοιβής μπαίνουν στο πλοίο και τους περιμένουν να τελειώσουν με όλα...
  14. fraoulopoulitsa

    ΝΙΩΘΩ ΤΥΨΕΙΣ!!!

    ο γιος μου είναι 38 μηνών και 13,600. Όπως καταλαβαίνεις ανήκουμε και εμείς στην κατηγορία του πούπουλου. Φρουτόκρεμα έφαγε σαν μικρό για 3 μήνες με το ζόρι, και αυγό 5 φορές όλες και όλες μέχρι σήμερα και αυτές πάλι με το ζόρι. Πέρισυ το καλοκαίρι επειδή μου είχε κολλήσει να τον κάνω να φάει όπως πρέπει τον πίεσα πάρα πολύ με αποτέλεσμα για 2,5 μέρες να μην βάλει στο στόμα του παρά μόνο νερό (ούτε καν γάλα) και εγώ να κλαίω από τα νεύρα μου και να τον παρακαλάω. Ειλικρινά σου μιλάω, δεν θέλω να την σκέφτομαι καν εκείνη την περίοδο. Άλλαξα λοιπόν βιολί και τώρα κρύβω πράγματα στα φαγητά που μπορεί να φάει.Τρώει 4 φρούτα την εβδομάδα και τις υπόλοιπες μέρες του κάνω πορτοκαλάδα με 2-3 φρεσκοστυμμένα πορτοκάλια που του τα βάζω σε κουτάκι εμπορίου και νομίζει ότι πίνει χυμό αγοραστό. Επίσης αυγό που δεν το τρώει καθόλου φροντίζω να έχω καθημερινά κάποιο κέικ σπιτικό (που έχει στο σύνολό του 5-6 αυγά) και τον βάζω να τρώει ένα κομμάτι. Εντάξει από κιλά δεν έχει πάρει κάτι , όμως οι εξετάσεις αίματος βγαίνουν καλές χωρίς να του λείπει κάτι από τη διατροφή του, οπότε είμαι ευχαριστημένη. Τώρα ψάχνω να βρω τρόπο να τον κάνω να φάει φρέσκα λαχανικά που δεν τρώει καθόλου...
  15. fraoulopoulitsa

    Εξώδικο

    Δεν ξέρω γιατί αλλά με τα γραφόμενά σου μου δίνεις την εντύπωση ότι έχεις αρχίσει ήδη και θυματοποιείς τον εαυτό σου. Δεν ξέρω αν έφταιγες ή αν είπες τόσο άσχημα πράγματα που δεν ξεχνιούνται , όμως όπως λένε τα κορίτσια δεν χαλάς την οικογένειά σου για κάποιες κακές κουβέντες, και προπάντων ποτέ σε ένα χωρισμό δεν φταίει μόνο ο ένας. Λυπάμαι που έφτασες να περάσεις όλο αυτό το κακό , όμως οπλίσου κουράγιο και όρμα μπροστά... πισωγύρισμα δεν έχει, αφού το αποφάσισες.
  16. fraoulopoulitsa

    Μεγαλωνοντας δυο αγορια

    Γεωργία μου σε όλα δίκιο έχεις, μόνο που τόσο εγώ όσο και ο σύζυγος είμαστε εγκλωβισμένοι όσον αφορά το θέμα του χρόνου. Βλέπεις, ο σύζυγος λείπει στις θάλασσες περίπου 7-8 μήνες το χρόνο οπότε είμαι απολύτως μόνη μου όλο αυτό το διάστημα που εκείνος δεν είναι εδώ, και βεβαίως πέφτουν και όλα πάνω μου για το συγκεκριμένο διάστημα. Δεν μπορώ να πω ότι εκείνος δεν καταλαβαίνει τις ανάγκες μου και παραδέχομαι ότι όταν έρχεται αρκετές φορές κρατάει τα παιδιά εκείνος προκειμένου να βγω για ένα καφέ ή για ψώνια μόνη μου, όπως επίσης και τα μικρά μου προσπαθούν ανάλογα με την ηλικία μου να με βοηθήσουν όσο μπορεί το καθένα τους. Δεν παύουν όμως να είναι μικρά , και να παρεκκλίνουν αρκετές φορές, προκαλώντας φασαρία και αναστάτωση που μπορώ να πω μου προκαλούν αρκετό εκνευρισμό. Από την άλλη είμαι της άποψης ότι για να είμαι σωστότερη μητέρα προς τα παιδιά μου και να είναι και εκείνα χαρούμενα , πρέπει να είμαι πρώτα εγώ χαρούμενη και ευτυχισμένη. Δεν λέω, τώρα πια είμαι καλά, όμως τα τελευταία χρόνια έχω περάσει τόσα πολλά που όταν κουράζομαι νιώθω όλα αυτά να με τραβάνε κάτω και να με πνίγουν. Τότε λοιπόν θέλω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου, να γεμίσω τις μπαταρίες μου και να ηρεμήσω- και τότε αυτό τον χρόνο δεν τον έχω... Επίσης και ο σύζυγός μου έχει αρχίσει και έχει παράπονα γιατί από όταν γεννήθηκε ο μεγάλος μας γιος (6,5 ετών τώρα) δεν έχουμε μείνει ούτε μία μέρα μόνοι μας , με αποτέλεσμα αυτό να βαραίνει τη σχέση μας και ανά διαστήματα να ξεκινάμε απίστευτες γκρίνιες.