Βοηθεια απο πουθενα

[Jean]

 

 

π.χ. σε μας το να παμε ολοι μαζι σε μια ταβερνα...σημαινει οτι η μικρη θελει να ειναι συνεχεια κατω και να τρεχει δεξια αριστερα.Αν τη ζορισεις και της επιβαλεις να κατσει...θα κλαιει τοσο γοερα και δυνατα που θα γινουμε η atraction του μαγαζιου.

Κιαν δεν συναιτιστουμε με το κλαμα της εχει κιαλλον μοχλο πιεσης...θα κανει εμετο απο το κλαμα.

Τωρα για πες μου εσυ....μετα απο 5-6 αποτυχημενες προσπαθειες...ξαναπας σε ταβερνα υπο αυτες τις συνθήκες ?

Τι να πω ? Καταθετουμε τα οπλα νωρις ?

4 παιδιατροι και ενας νευρολογος την εχει εξετασει.

Ολοι μας ειπαν...παρτε το αποφαση...το παιδι αυτο δεν θα μπει σε συγκεκριμενο καλουπι...θα κανετε πολλους συμβιβασμους.

 

Ρε συ να σου πω κατι; Μην το παιρνεις τοσο σοβαρα. Καποια παιδια γεννιουνται τσαμπουκαδες. Τη δικια μου δεν την κανει κανεις καλα. Ενω ειναι ενα πολυ καλο παιδακι (καλοψυχο εννοω) που θα μοιραστει τα παντα με αλλα παιδακια και θα παιξει μαζι τους και θα τα αγκαλιασει, οταν βγαινουμε οι 3 μας σαν οικογενεια μιλαμε για μεγαλο ζορι. Δεν παλουκωνεται κατω με τιποτα. Ενω πιο παλια κατι γινοταν. Ποια ταβερνα και ποια καφετερια; Οπως προειπα βοηθεια και χερια δεν υπαρχουν απο πουθενα. Ετσι εφαρμοζουμε το εξης. Βγαινουμε καθημερινες. Τεταρτη ειναι η καλυτερη μερα οπως διαπιστωσαμε. Χθες βραδυ καναμε μια μεχρι το Χαιδαρι, πηγαμε σε μια πολυ ομορφη ταβερνα με μουσικη (ποιοτικοτατη σε προλαβαινω γιατι βλεπω το νικ σου, μαλλον τυγχανεις ροκας, κι εμεις τα ιδια οποτε μην βιαστεις να ξενερωσεις... ) Ελεγα λοιπον οτι πηγαμε, η ταβερνα αρκετα μεγαλη, 3-4 παρεες ολες κι ολες (αυτο ειναι πολυ καλο επισης γιατι δεν αναπνεει καπνα το παιδι) Καθισαμε, φαγαμε... πριν ερθει το κυριως απαιτησε να κατεβει... Της εδωσα αλατια πιπερια οδοντογλυφιδες...αντιλαμβανεσαι τα εκανε κ.... αλλα καθισε. Σε 5 λεπτα ηταν κατω. Εξερευνησε τα παντα, εστειλε φιλια στην τραγουδιστρια, τραβηξε ενα καλωδιο, τραβαγε καποιον απο το χερι να του δειξει το τζακι, πηρε το κερι απο το τραπεζι μας και το εδωσε σε αλλο τραπεζι κι εφερε στο δικο μας το δικο τους κερι, σηκωθηκα την μαζεψα 5-6 φορες... Ενα μπουκαλι απο κελαρι το επιασα κυριολεκτικα στον αερα... αλλα τουλαχιστον βγηκαμε. Την τρεξαμε λιγακι αλλα οκ, δεν ενοχλησε κανεναν κι εμεις δεν νιωθαμε ασχημα οτι ενοχλουμε τον αλλον που βγηκε να ξεσκασει. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΕΣ my friend!!

[Portishead]

Τελεια.

 

Θα σας πω στην επομενη μας προσπαθεια αποτελεσματα.

Η τελευταια ηταν φετος στις διακοπες στη Ροδο οπου αφου δεν την αφησαμε να μπει στην κουζινα του μαγαζιου , αρχισε να ουρλιαζει λες και τη σκοτωναμε.

Μολις γυρισαν 10 κεφαλια και μας κοιταγαν σαν εξωγηινους..την πηραμε οπως ηταν...τα φαγητα πακετο..και φαγαμε στο αμαξι.

 

(ποιοτικοτατη σε προλαβαινω γιατι βλεπω το νικ σου, μαλλον τυγχανεις ροκας, κι εμεις τα ιδια οποτε μην βιαστεις να ξενερωσεις... )

Μπαααα...παλιοσκυλο του κερατα ειμαι κατα κανονα.

[alcyon]

Τελεια.

 

Θα σας πω στην επομενη μας προσπαθεια αποτελεσματα.

Η τελευταια ηταν φετος στις διακοπες στη Ροδο οπου αφου δεν την αφησαμε να μπει στην κουζινα του μαγαζιου , αρχισε να ουρλιαζει λες και τη σκοτωναμε.

Μολις γυρισαν 10 κεφαλια και μας κοιταγαν σαν εξωγηινους..την πηραμε οπως ηταν...τα φαγητα πακετο..και φαγαμε στο αμαξι.

 

Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με την αντίδρασή σας.........

[Scorpina]

Τα δικά μου κοιμούνται μεταμεσονύκτιες ώρες και 7 είμαι στο πόδι. Δεν πειράζει μωρέ, γερά να είναι κι ας κοιμόμαστε λίγο.

 

Απο τι υλικο εισαι φτιαγμενη εσυ ?

 

Δέρμα, κακής ποιότητας όμως, χαλαροοοοοοοοοοοο! Σηκώνομαι 7 το αργότερο να ετοιμάσω τα μεγάλα για το σχολείο, τρέχω καθυστερημένη στη δουλειά, τρέχω στο σπίτι να φύγει η γυναίκα, ταϊζω, προσπαθώ να κοιμήσω τα μικρά, να διαβάσω ταυτόχρονα τα μεγάλα γιατί 5 παρά φεύγουν για δραστηριότητες και γλώσσες. Όταν επιστρέψουν έχω μαγειρέψει, ή έχω κάνει άλλες δουλειές, έχω ταϊσει τα μικρά και συνεχίζω αν δεν έχουμε τελειώσει το διάβασμα. Τις υπόλοιπες ώρες τα φροντίζω και όταν τελειώσω τις δουλειές κατά τις 2 συνήθως, πέφτω για ύπνο, αλλά δεν κοιμάμαι από την υπερένταση. Αν κοιμηθώ, ξυπνάω μερικές φορές γιατί ξύπνησε η μικρή και την ξανακοιμίζω.

[Portishead]

Τελεια.

 

Θα σας πω στην επομενη μας προσπαθεια αποτελεσματα.

Η τελευταια ηταν φετος στις διακοπες στη Ροδο οπου αφου δεν την αφησαμε να μπει στην κουζινα του μαγαζιου , αρχισε να ουρλιαζει λες και τη σκοτωναμε.

Μολις γυρισαν 10 κεφαλια και μας κοιταγαν σαν εξωγηινους..την πηραμε οπως ηταν...τα φαγητα πακετο..και φαγαμε στο αμαξι.

 

Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με την αντίδρασή σας.........

 

Εσυ τι θα εκανες ? Για πες μου μια εναλλακτικη.

[maryp]

Τελεια.

 

Θα σας πω στην επομενη μας προσπαθεια αποτελεσματα.

Η τελευταια ηταν φετος στις διακοπες στη Ροδο οπου αφου δεν την αφησαμε να μπει στην κουζινα του μαγαζιου , αρχισε να ουρλιαζει λες και τη σκοτωναμε.

Μολις γυρισαν 10 κεφαλια και μας κοιταγαν σαν εξωγηινους..την πηραμε οπως ηταν...τα φαγητα πακετο..και φαγαμε στο αμαξι.

 

Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με την αντίδρασή σας.........

 

Εσυ τι θα εκανες ? Για πες μου μια εναλλακτικη.

 

Δεν περιμενω να μου δωσετε καποιες λυσεις.

 

τελικά... με μπέρδεψες φίλε... θέλεις ή δεν θέλεις (λύσεις)???

[Portishead]

Τελεια.

 

Θα σας πω στην επομενη μας προσπαθεια αποτελεσματα.

Η τελευταια ηταν φετος στις διακοπες στη Ροδο οπου αφου δεν την αφησαμε να μπει στην κουζινα του μαγαζιου , αρχισε να ουρλιαζει λες και τη σκοτωναμε.

Μολις γυρισαν 10 κεφαλια και μας κοιταγαν σαν εξωγηινους..την πηραμε οπως ηταν...τα φαγητα πακετο..και φαγαμε στο αμαξι.

 

Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω με την αντίδρασή σας.........

 

Εσυ τι θα εκανες ? Για πες μου μια εναλλακτικη.

 

Δεν περιμενω να μου δωσετε καποιες λυσεις.

 

τελικά... με μπέρδεψες φίλε... θέλεις ή δεν θέλεις (λύσεις)???

 

Θα υπογραψουμε συμβολαιο ?

Ειπα...καλοδεχουμενες οι οποιες συμβουλες...απλα δεν ειναι αυτοσκοπος του post.

Εισαι λιγο επιθετικη ή μου φαινεται ?

[maryp]

μπα σου φαίνεται

απλά με μπέρδεψες... anyway .... δεν ξέρω από πού σου φάνηκα επιθετική, εγώ όταν θέλω να πω κάτι, το λέω όπως είναι. Και αυτό που είπα ήταν "ΜΕ ΜΠΕΡΔΕΨΕΣ" ...

[Γατουλα]

και εγω σε αυτο το θεμα δε λεω μεγαλες κουβεντες

η Αναστασια μηηηη κανω και τιναζεται, καταλαβαινει

ο Βασιλης σε κοιταει και συνεχιζει, τα θελει ολα μπριζες, καλωδια, κινητα οτι δε πρεπει

μπορει να κλαιει μαυρος οδυρμος και πολλες φορες του το δινω ενω δε πρεπει

στο δωματιο εχω και καγγελακι για την ωρα για να ειμαστε τουλαχιστον στο δικο τους δωματιο

οταν το ανοιγω και πανε στη κουζινα ειναι λες και πανε ΤΗΝ βολτα

κουναμε τη κουζινα,ανοιγουμε ντουλαπια, τα για σιδερωμα τα επεξεργαζομαστε κλπ κλπ

απλα επειδη ειμαστε μικρα ακομα ευελπιστω οτι σιγα σιγα θα συνετιστει

αυριο ελπιζω να περασουμε καλα

[Jean]

Εγω να σου πω την αληθεια θα την πηγαινα στην κουζινα να της φυγει η περιεργεια. Τις προαλλες ειχαμε παει για φαγητο στην Καστελα (καθημερινη παλι εκει στα γνωστα μαγαζακια πανω στον Προφητη Ηλια). Ηθελε να μπει στην κουζινα. Της εξηγησα οτι εκει δουλευουν και δεν ειναι σωστο να ενοχλησουμε. ΤΙΠΟΤΑ. "Σελωωωωωωωωωωωωωω!!!!!!!!!!!" Επειδη ακριβως ηταν καθημερινη και ηταν λασκα οι εργαζομενοι παρακαλεσα τον ιδιοκτητη αν μπορω να την κανω μια γυρα στην κουζινα. ο ανθρωπος πολυ ευγενικος (απ' την αρχη ηταν πολυ φιλικος με το παιδι, να του διαλεξει το καλυτερο, να μας βρει το τραπεζι που προσφερει καλυτερο εξαερισμο) την πηρε ο ιδιος απο τη χερι και την εκανε μια βολτα. Της περασε και καθισε φρονιμα μετα (τελοσπαντων, σχετικα φρονιμα). Αν φυσικα δεν ηταν καθημερινη δεν επαιζε να ζητησω κατι τετοιο. Θα μου πεις θα την κανεις παντα τα χατηρια. Ναι, τετοια χατηρια, αν μπορω ναι. Γιατι διαφωνω οταν βλεπω να πηγαινουν κοντρα οι γονεις στα παιδια μονο και μονο για να "τους σπασουν τον τσαμπουκα" Θα της πω οχι αν αυτο που θελει ειναι επικινδυνο, παραλογο, ενοχλητικο για τους αλλους. Καποιοι γονεις κανουν σαν υστερικοι οταν το παιδι τους πλησιασει ενα αλλο τραπεζι σε μια ταβερνα. Εγω την αφηνω, για πολυ λιγο, να τους χαμογελασει, να τους πει πως τη λενε κι αν το παρακανει παω και τη μαζευω. Αν ο αλλος τσινισει με το που το παιδι μου πλησιασει τοτε μαλλον αυτος εχει το προβλημα...Παιδια ειναι και θελουν να μαθουν, να εκτονωθουν, να ικανοποιησουν την περιεργεια τους δεν ειναι ρομποτακια. Και φυσικα πλεον δεν παμε σε ετσιατορια αλλα σε ταβερνακια οπου συχναζουν οικογενειες και τελοσπαντων υπαρχει μια αλληλοκατανοηση.

[Γατουλα]

και εγω θα ηθελα μια συμβουλη οταν εχεις ενα διαολακι που καλως κακως δεν εχει μπει σε προγραμμα ακομα και χτυπιεται σε ενα μαγαζι τι θα κανατε?

 

Το θεμα ειναι σιγουρα οτι το παιδι πρεπει να βαλει ορια

 

και αρχιστε να κοιταται το supernanny στο Sky

καποιες ιδεες και τεχνικες μπορει και να σας βοηθησουν

 

εφυγα, βραδυ παλι

[katrin]

Πάντως Portishead, σε αυτά που έχεις γράψει, δίνεις την εντύπωση πως το παιδί σας όχι σε απλούς κανόνες δεν υπακούει, αλλά αντίθετα, εσείς είστε αυτοί που κάθεστε "σούζα" σε ό,τι εκείνο αποφασίσει! Σαν να φοβάστε το παιδί ένα πράγμα!!

 

Συγγνώμη φίλε μου, αλλά αυτό είναι λάθος!

 

Το παιδί για να νοιώσει ασφάλεια, πρέπει να αισθάνεται ότι έχει δύο γονείς δυνατούς, οι οποίοι παίρνουν τις αποφάσεις, περισσότερες ή λιγότερες, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού.

 

Δεν είναι σωστό για το παιδί να ζει μέσα στην αναρχία του να κάνει ό,τι θέλει.

 

Και δεν μιλάω βέβαια καθόλου για το να βγείτε σαν ζευγάρι ή σαν οικογένεια, αυτό πες ότι είναι επιλογή σας από ένα σημείο και μετά. Αλλωστε, πολλά ζευγάρια, μεταξύ των οποίων και εμείς, δεν έχουν βοήθεια για το κράτημα των παιδιών ώστε να βγει το ζευγάρι μόνο του. Μπορούν όμως ωραιότατα να πραγματοποιήσουν μια οικογενειακή έξοδο με επιτυχία.

[Γατουλα]

Σε ειδα jean

 

παιδια , περα απο το θεμα του Portishead το τοπικ εχει αγγιξει και αλλους

ιδεες, εμπειριες ολες ευπροσδεκτες

 

 

....φοβαμαι μηπως αυτα που ακουω τα λουστω σε λιγο

[alcyon]

Εεε... καλέ μη φωνάζετε ... θα ξυπνήσετε τα παιδία!

 

Αγαπητέ μου... συμ-forum-ίτη, λέω τι θα έκανα στην περίπτωση αυτή...

1ον Θα την άφηνα να τσιρίξει κι ας γινόμουν attraction. Γιατί τα παιδιά δεν τσιρίζουν για απεριόριστο χρόνο. Κι άμα γίνω 1-2 φορές attraction... εεε και τι έγινε; Μήπως όλοι αυτοί που κοιτάνε δεν το έχουν περάσει (ή δε θα το περάσουν) κάποτε;

2ον Δε θα σηκωνόμουν να φύγω. Έτσι θα έδινα στο παιδί την ικανοποίηση πως μπορεί να έχει "εξουσία" πάνω στα "θέλω" μου.

 

Όταν με το καλό σταματούσε τις τσιρίδες..... (μετά από όοοοση ώρα χρειαζόταν), θα του έλεγα πως αν θέλει να περάσει όμορφα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι. Αλλιώς εκείνο θα περνάει άσχημα οση ώρα εμείς τρώμε. (Θα τόνιζα πως ο μπαμπάς και η μαμά θέλουν πολύ να περνάει όμορφα ο/η ...... και θα θέλαμε να είναι στο τραπέζι μας). Μπορεί να επέμενε στην αρχική του αντίδραση. Αλλά αν δεν αλλάξουμε εμείς στάση, τότε.... θα βαρεθεί, θα το ξανασκεφτεί και θα επιστρέψει. (Είναι αυτό που έλεγα παραπάνω, να καταλάβει πως δεν έχει άλλη επιλογή).

 

Όμως.... πριν φτάσεις στο σημείο να βγεις σε μια ταβέρνα ή όπου αλλού για φαγητό, καλό θα ήταν να έχετε εξασκηθεί στο σπίτι με το θέμα αυτό. Καθόμαστε όλοι μαζι, σηκωνόμαστε όλοι μαζι, δεν κάνουμε παιχνίδια, ούτε στριφογυρνάμε στο τραπέζι. Το φαγητό μπορεί να είναι διασκεδαστικό (π.χ. σχήμα - φατσούλες κτλ), αλλά δεν είναι παιχνίδι ούτε ώρα για δραστηριότητα (αποφεύγουμε παντώς είδους φυσική επαφή π.χ. παιχνίδι με χεράκια, μαλλάκια, ματάκια, αστειάκια κτλ).

 

Φυσικά αυτά δε γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Θέλει υπομονή, επιμονή, οργάνωση, σύστημα και απεριόριστες επαναλλήψεις. --- Ξέρω σε ζάλισα.. μη μου θυμώσεις εεεεε;;;; Τα λέω μόνο και μόνο γιατί κάποτε είχαμε πελαγώσει κι εμείς........ Δεν έχω καμία πρόθεση να σας "πρήζω"......

[Portishead]

Εεε... καλέ μη φωνάζετε ... θα ξυπνήσετε τα παιδία!

 

Αγαπητέ μου... συμ-forum-ίτη, λέω τι θα έκανα στην περίπτωση αυτή...

1ον Θα την άφηνα να τσιρίξει κι ας γινόμουν attraction. Γιατί τα παιδιά δεν τσιρίζουν για απεριόριστο χρόνο. Κι άμα γίνω 1-2 φορές attraction... εεε και τι έγινε; Μήπως όλοι αυτοί που κοιτάνε δεν το έχουν περάσει (ή δε θα το περάσουν) κάποτε;

2ον Δε θα σηκωνόμουν να φύγω. Έτσι θα έδινα στο παιδί την ικανοποίηση πως μπορεί να έχει "εξουσία" πάνω στα "θέλω" μου.

 

Όταν με το καλό σταματούσε τις τσιρίδες..... (μετά από όοοοση ώρα χρειαζόταν), θα του έλεγα πως αν θέλει να περάσει όμορφα πρέπει να κάτσει στο τραπέζι. Αλλιώς εκείνο θα περνάει άσχημα οση ώρα εμείς τρώμε. (Θα τόνιζα πως ο μπαμπάς και η μαμά θέλουν πολύ να περνάει όμορφα ο/η ...... και θα θέλαμε να είναι στο τραπέζι μας). Μπορεί να επέμενε στην αρχική του αντίδραση. Αλλά αν δεν αλλάξουμε εμείς στάση, τότε.... θα βαρεθεί, θα το ξανασκεφτεί και θα επιστρέψει. (Είναι αυτό που έλεγα παραπάνω, να καταλάβει πως δεν έχει άλλη επιλογή).

 

Όμως.... πριν φτάσεις στο σημείο να βγεις σε μια ταβέρνα ή όπου αλλού για φαγητό, καλό θα ήταν να έχετε εξασκηθεί στο σπίτι με το θέμα αυτό. Καθόμαστε όλοι μαζι, σηκωνόμαστε όλοι μαζι, δεν κάνουμε παιχνίδια, ούτε στριφογυρνάμε στο τραπέζι. Το φαγητό μπορεί να είναι διασκεδαστικό (π.χ. σχήμα - φατσούλες κτλ), αλλά δεν είναι παιχνίδι ούτε ώρα για δραστηριότητα (αποφεύγουμε παντώς είδους φυσική επαφή π.χ. παιχνίδι με χεράκια, μαλλάκια, ματάκια, αστειάκια κτλ).

 

Φυσικά αυτά δε γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Θέλει υπομονή, επιμονή, οργάνωση, σύστημα και απεριόριστες επαναλλήψεις. --- Ξέρω σε ζάλισα.. μη μου θυμώσεις εεεεε;;;; Τα λέω μόνο και μόνο γιατί κάποτε είχαμε πελαγώσει κι εμείς........ Δεν έχω καμία πρόθεση να σας "πρήζω"......

 

Εμενα προσωπικα ουτε με πριζεις ουτε με ζαλιζεις.

Ουτε στο ελαχιστο.

Διαβαζω με μεγαλη προσοχη οσα γραφεις.

[Jean]

Βρε Αλκυων, συγνωμη, δεν αμφισβητω τη μεθοδο σου, κουβεντα κανουμε, αλλα ειναι υποχρεωμενος ο αλλος που μπορει να κωλοδουλευε ολη μερα και βρηκε λιγο χρονο να βγει να ξεσκασει να ακουει το παιδι μου να τσιριζει για "οσο παει" ;

[alcyon]

Βρε Αλκυων, συγνωμη, δεν αμφισβητω τη μεθοδο σου, κουβεντα κανουμε, αλλα ειναι υποχρεωμενος ο αλλος που μπορει να κωλοδουλευε ολη μερα και βρηκε λιγο χρονο να βγει να ξεσκασει να ακουει το παιδι μου να τσιριζει για "οσο παει" ;

 

Αν φοβόμαστε τόσο πολύ για αυτό, τότε θα πρέπει να εκπαιδευτούμε στο σπίτι πρώτα πριν αποφασίσουμε να βγούμε έξω. Αν πάλι την πατήσαμε και δε θέλουμε να γίνουμε "ρόμπα" μπορούμε να πούμε στο παιδί πως φεύγουμε λόγω της συμπεριφοράς του και δε θα ξαναπάμε μαζί για διασκέδαση (=χάνει το προνόμιο του να διασκεδάζει έξω μαζί μας), έως ότου μάθει να κάθεται στο καθημερινό μας τραπέζι όπως πρέπει.

 

Όσο για τις τσιρίδες.... έξοδο θέλουν οι άλλοι, κόσμο και φασαρία... εμείς τους τα παρέχουμε όλα και σε συμφέρουσα τιμή!

[Solini]

Εγω δεν θα απαντησω σαν μαμα μιας και απεχω ακομα μερικους μήνες αλλα σαν θαμώνας μαγαζιών που μας την εχουν πέσει πιτσιρίκια!

ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ δεν εφυγα απο ενα μαγαζι γιατι καποιο παιδακι επαθε υστερία! Συμπονουσα τους γονεις τους κοιτουσα με κατανοηση αλλα δεν θα εκανα και μανούρα!Εχω έναν αντρα ο οποιος εχει λατρεια σε όλα τα παιδια σε σημειο να τους κανει αυτος χαρουλες και να τα ξεσηκώνει !(πχ. σάυτο που΄λέει η Jean ποτε δε με ενοχλησε αν ενα παιδακι ήρθε στο τραπέζι μου να μου κανει "ναζακια". Αφου καμια φορα φοβαμαι οτι ολο και καποιος γονιος θα μας ξεχεσει που του ξεσηκωνουμε το μωρο. και πιστευω πως οι περισσοτεροι λειτουργουν ετσι!

Για καλυτερα αποτελέσματα -θα εκφρασω τον σεβασμό και θαυμασμο μου στη μαμα Alcyon- θέλει τρόπο μαλλον και οχι κόπο! Τώρα αν δεν στρώνουν ΚΟΥΡΑΓΙΟ κάποια στιγή θα μεγαλωσουν

[micnat]

Ειλικρινα χαιρομαι για την ταξη και την οργανωση που εχεις στην οικογενεια σου...απλα εμεις ισως δεν ειμαστε ικανοι να εφαρμοσουμε οσα εφηρμοσες εσυ.

Του καθε ανθρωπου τα ορια και η υπομονη εχουν διαφορετικο limit up.

 

Αυτα...

 

Ώπα, καμμία σχέση Πριν λίγους μήνες, (το είχα γράψει κι εδώ), στη Λευκάδα που είχαμε πάει σε ένα μαγαζί, μου'ρχόταν να πω σε όλους πως δεν τα έχω ξαναδει αυτά τα παιδιά στη ζωή μου ...Είναι με τις μέρες τους, δεν είναι κάθε φορά κόσμια. Τότε ας πούμε πήγαιναν και άνοιγαν τις βρύσες στις τουαλέττες, έκαναν γύρω γύρω στα τραπέζια και άλλα φαιδρά. Και είναι όλες οι σκανταλιές επί 3 !! Αλλά εξαρτάται από πολλά πράγματα η συμπεριφορά. Τότε, για παράδειγμα ήμαστε κι εμείς κουρασμένοι, κι εκείνα δεν πεινούσαν και πολύ, άργησε και το φαγητό να έρθει, είναι πολλοί παράγοντες που παίζουν ρόλο...

 

Έχεις δίκιο που θίχτηκες από αυτό που είπα, με συγχωρείς, δε θέλω να σου μπω στη μύτη πως εγώ έχω την τέλεια οικογένεια, δεν είμαι τέλεια, έχω επενδύσει όμως πολύ σε χρόνο και μπλα μπλα για να μπορώ να περνάω καλά με τα παιδάκια μου και ήθελα να καταλάβω αν έχει νόημα να ξοδέψω το χρόνο μου για να σκεφτώ το πρόβλημά σου

 

Όταν βγαίνετε έξω με τη μικρή, τρώει μαζί σας ή είναι φαγωμένη;; Έχετε κανένα παιχνίδι να απασχοληθεί, ζωγραφική, παραμύθι, κάτι να περάσει η ώρα της χωρίς να κάνει διαολιές;; Στη φάση που ήθελε να μπει ντε και καλά στην κουζίνα, προσπαθήσατε να της αποσπάσετε την προσοχή με κάτι άλλο (π.χ. πάμε να κάνουμε ένα καραβάκι με τις χαρτοπετσέτες), ή να της εξηγήσετε πως αν μπείτε στην κουζίνα και ο μάγειρας ασχοληθεί μαζί σας θα χαλάσει το φαγητό π.χ. και τι θα φάτε τότε, ή πως απαγορεύεται ξέρω γω... Υπάρχουν πολλά, πάρα πολλά που μπορείς να κάνεις για να γλυτώσεις το χαμό... Στο αυτοκίνητο που λες πως φάγατε τελικά, εκείνη τι έκανε;; Έκατσε ήσυχη;; Στο σπίτι πώς είναι η συμπεριφορά της;;

 

Αλήθεια είναι πως υπάρχουν παιδιά που είναι πιο συνεργάσιμα, άλλα πιο επίμονα, άλλα έχουν έντονη περιέργεια, αλλά γενικά, αν τα αντιμετωπίσεις με καλή διάθεση και τους δώσεις να καταλάβουν πως ο σκοπός είναι να περάσουν καλά με τη μαμά και τον μπαμπά, τότε βοηθάνε λίγο ή πολύ. Και αυτό που λέει η Jean είναι πολύ σωστό, σε κάποια πράγματα που δεν ενοχλεί, ενδίδεις και ζητάς κι εσύ με τη σειρά σου κάτι άλλο.

 

(καλά, αλκυών, αυτό με το μεσημεριανό διάλειμμα, εγώ δεν το καταφέρνω με τίποτε )

[alcyon]

(καλά, αλκυών, αυτό με το μεσημεριανό διάλειμμα, εγώ δεν το καταφέρνω με τίποτε )

Κι εμείς ψοφίσαμε για να το στήσουμε.

 

Δούλεψε πολύ ο έλεγχος του δωματίου με ασύρματη κάμερα. Γιατί μας πήγαινε η ψυχή στην κούλουρη μόλις ακούγαμε κάποιο θόρυβο. Μπαίναμε μέσα... οπότε πάει το στήσιμο. Βάλαμε την κάμερα για ένα διάστημα κι έτσι ξέραμε τι κάνανε (ναι ναι ξέρω το νόμο περί προσωπικών δεδομένων.... ). Τώρα πια ξέρουμε και δεν αγχονώμαστε, ούτε κάμερες χρειαζόμαστε.

[nnm004]

Καλησπερααα , λοιπον εμεις δεν εχουμε καμια βοηθεια , η μανα μου ειναι ηλικιωμενη και φροντιζει τον αρρωστο πατερα μου και η μαμα του πανου ειναι μακρια , η βοηθεια της ηταν πολυτιμη οταν γεννησαμε το 2ο παιδακι μας και ανελαβε για 2 βδομαδες τον Ντινακο μας για να μπορεσω να γεννησω με ηρεμια και πιο ξεκουραστη . Οταν ειχαμε μονο τον πιτσιρικο και πηγαιναμε στο χωριο τον αφηναμε στη μαμα του και βγαιναμε για εναν καφε, εντα3ει πλεον ο μικρος μεγαλωσε δεν ξεκολαει απο μενα δεν μενει πουθενα (εννοειτε οτι τρελαινομαι απο χαρα για αυτο ) και επειτα δεν θελουμε να τον αφηνουμε ουτε αυτον ουτε τη μικρη μας . Δηλαδη παντα βγαινουμε οι 4 οπου και αν παμε . Και οχι μονο αυτο και στη φροντιδα τους μονοι ειμαστε και οταν λειπει και ο Πανος σε υπηρεσιες ειμαι εγω εντελως μονη , κουραστικο ? ναι ειναι αλλα επισης και τελειο . Δεν με πειραζει που δεν μπορω να βγω μονη με τον Πανο για καφε δεν ειμαστε ε3αλλου πλεον μονοι , `1 φορα το μηνα βγαινουμε εναλαξ και κραταει μια ο πανος τα παιδια και μια εγω με φιλους μας για εναν καφε . μια χαρα ειναι ετσι .

[Maya]

Πρέπει να το παραδεχτούμε ότι δεν είναι όλες οι φάσεις για παιδιά. Κι εγώ διαφωνώ να το αφήνουμε να φωνάζει και να ενοχλεί. Αλλά γενικά το να είναι μαζί μας έξω, είναι κάτι που το μαθαίνουν τα παιδιά. Δεν το ξέρουν από την αρχή. Και όλοι οι γονείς πρέπει να μπουν στη διαδικασία, ανάλογα με την ηλικία και το χαρακτηρα του παιδιού. Εμείς πχ. ΄πάμε σε ένα ήσυχο μέρος, γιατί η φασαρία τον αποσυντονίζει, παίρνουμε αυτοκινητάκια ή ένα αγαπημένο του παιχνίδι, πριν έρθουν τα φαγητά τον πηγαίνουμε μία βόλτα στο χώρο. Παραγγέλλουμε κάτι που θα έρθει γρήγορα και τις .... πατάτες του, φυσικά. Και, αν είναι δυνατό, φροντίζουμε να υπάρχει παρέα από άλλα παιδάκια. Στο δικό μας παιδί, που είναι δυόμισι, αυτά πιάνουν. Μετά από δυόμισι χρόνια έχουμε αναπτύξει μία ρουτίνα. Πάμε, καθόμαστε, πίνει το νερό του, παίζει μέχρι να παραγγείλλουμε, κάνει τη βόλτα του μέχρι να έρθουν οι πατάτες ... και μετά εξερευνά το χώρο και παίζει με άλλα παιδάκια, μέχρι να κουραστεί, οπότε ζητάμε λογαριασμό. Πρέπει ο καθένας να αναζητήσει τί πιάνει στο δικό του παιδί. Αλλά χρειάζεται ΚΑΙ κόπο ΚΑΙ τρόπο. Όμως αν δεν γίνει, δεν θα το μάθει ποτέ. Βλέπω πεντάχρονα που κάνουν σαν να μην έχουν ποτέ βγει από το σπίτι και απλά σκέφτομαι ότι ... αυτοί οι γονείς παραιτήθηκαν νωρίς !

[sofia_nefeli]

Βρε κοριτσια καταρχην βλεπω οτι γενικοτερα μολις μπει ενας αντρας θα τον αντιμετωπισουμε "καπως". αν μια γυναικα μας τα ελεγε θα ειμασταν πιο συγκαταβατικοι...δε θελω να θιξω καποιον απλα αυτο αποκομισα διαβαζοντας ολο το θεμα...το εχουμε πει πολλες φορες οι αντρες τα βλεπουν διαφορετικα! και να σας πω κ κατι? ας γραψει οτι θελει. εμενα προσωπικα μου αρκει που ενας αντρας αντι να χαζολογαει στο ιντερνετ ψαχνει για το παιδι του...εχει κανει ενα βημα ....απο εκει κ περα αν θελουμε να τον βοηθησουμε μηπως να προσπαθησουμε λιγο να παμε με τα νερα του?

κ οχι δεν ειμαι δικηγορος κανενος!!! απλα χαιρομαι που τους διαβαζω μπας κ καταλαβω πως τα σκεφτεται κ ο αντρας μου!

στο θεμα μας τωρα!

εγω προσωπικα πιστευω πως ο χαρακτηρας του παιδιου ειναι το πιο σημαντικο! εγω ας πουμε θεωρω τον εαυτο μου υπερτυχερο με τη μικρη μου! ομως κ εγω οταν βγω εξω ο πωπ...ς μου δε καθεται στη καρεκλα...

κυνηγω απο πισω! κ στη τελικη τα παιδακια θελουν να ανακαλυψουν....

οταν εισαι στη φαση της αλκυον τα πραγματα ειναι τελειως διαφορετικα!

η αλκυον εκ των πραγματων πρεπει να θεσει ορια αλλιως θα τη ψαχναμε σε κανενα τρελοκομειο!!! ΟΜΩΣ τα παιδακια αυτα λειτουργουν με τελειως διαφορετικο τροπο απο ενα μοναχοπαιδι! οταν ειναι πολλα μαζι -καταρχην εχουν παρεα- και οπως ειπε ο δρομος ειναι στρωμενος...

οταν εχεις ενα-δυο παιδια ειναι πιο δυσκολο να τα κατσεις κατω. τι να κανουν?ποση ωρα πια να φανε?

παντως portishead η αληθεια ειναι οτι ΚΑΠΟΙΟΥΣ κανονες μπορειτε να τους επιβαλλετε. δε θα αποκτησετε ποτε στρατιωτακι αλλα σε καποια βασικα ΟΦΕΙΛΕΙ το παιδι να υπακουει. οπως πολυ σωστα ειπε καποια -ας με συγχωρησει δε θυμαμαι το ονομα- εχουν αναγκη τους κανονες για να γνωριζουν τα ορια τους. τη πληρη ελευθερια δε μπορουν να τη διαχειριστουν κ γεννιουνται ακραιες συμπεριφορες. επισης οταν ο γονιος ειναι ανισχυρος στα ματια του παιδιου χανεται ο θαυμασμος, ο σεβασμος κ δεν υπαρχει γονεικο προτυπο. το ξερω ακουγονται υπερβολικα αυτα που λεω αλλα δε ξερω κ το μεγεθος του προβληματος σου. ισως υπερβαλλω, αυτο θα το κρινεις εσυ!

sorry για το τεραααστιο ποστ..

[alcyon]

Προσωπικά δε νομίζω πως φερόμαστε διαφορετικά σε μπαμπάδες... ίσως ο γραπτός λόγος δε δείχνει τη χροιά και τον τόνο με τον οποίο προσπαθούμε να συζητήσουμε. Γι' αυτό είναι εύκολες οι παρεξηγήσεις.... Νομίζω πως όλες θα λέγαμε τα ίδια και σε μια γυναίκα.

 

Σαφώς είναι καλό το ότι ένας μπαμπάς αναζητάει να ακούσει πράγματα που μπορούν να φανούν χρήσιμα (ή όχι) και σχετίζονται με το παιδί του. Αυτός είναι και ο λόγος που με έκανε να ασχοληθώ με το θέμα. Γιατί πολλές μαμάδες που ρωτάνε, το κάνουν περισσότερο για να επιβεβαιώσουν τη στάση τους (ότι π.χ. δεν μπορουν να κάνουν κάτι για τις δυσκολίες τους) παρά για να αναζητήσουν μια διαφορετική σκέψη ή οπτική γωνία.

 

Ακριβώς αυτό το ενδιαφέρον ενός πατέρα για την οικογένειά του πιστεύω πως είναι και ο λόγος που πολλές κοπέλες εδώ καταναλώνουν το χρόνο τους σε αυτό το θέμα και παρουσιάζουν τις θέσεις-απόψεις τους. Ίσως κάποια από αυτές μπορεί να ταιριάζει στο χαρακτήρα του μπαμπά μας εδώ, ίσως καμία, ή απλά ίσως όλη αυτή η συζήτηση βοηθήσει να βελτιώσει την καθημερινότητά του με τελείως διαφορετικό τρόπο (που να μην έχει καν αναφερθεί εδώ).

 

Προβληματίστηκα πολύ κατά πόσο θα έπρεπε να επεκταθώ σε τέτοια θέματα διαπαιδαγώγησης. Ο μόνος λόγος που το έκανα είναι γιατί έννιωσα πως ίσως να ήθελε να ακούσει ο φίλος μας. Και να πω την αλήθεια, και με λίγο φόβο μήπως παρεξηγηθούν οι προθέσεις μου. Δε μου αρέσει να το "παίζω δασκάλα" ή κάτι τέτοιο.

 

Ελπίζω να μη στενοχώρησα κανέναν.... δεν έχω τέτοια πρόθεση...

[Portishead]

Καλε τι παρεξηγησεις και χαζομαρες λετε ?

Τι δασκαλοι και μαθητες ?

Εδω ειμαστε ολοι λιγο πολυ κατω απο τον ιδιο παρονομαστη.

Διαβαζοντας γνωμες, ακουγοντας αλλες ιστοριες μαζευουμε περισσοτερες πληροφοριες αποτι θα μας ελεγαν 40 γιατροι.

Αυτο βλεπω εγω.

Ο καθενας βαζει τι λιθαρακι του και εμπλουτιζει τον αλλον με τις γνωσεις του και την εμπειρια του.

Οτι καλυτερο