Βοηθεια απο πουθενα

[froufrou]

Χθες μου είπε η πεθερά μου οτι αν έχω καμιά δουλεια να μην ντραπώ να τις πω να έρθει να κρατήσει τη μικρή και ξαφνικά συνειδητοποίησα οτι τελικά ...δεν έχω τιποτα!!!!όλα είναι θέμα συνήθειας.Ασε που θέλω ...πέστε το παραξενιά, αν είναι να μου τη κρατήσουν να το κάνουν γιατί θέλουν να τη χαρούν οχι για να τους πω και ευχαριστώ στο τέλος...Αν δεν είναι απόλυτη ανάγκη δεν πρόκειται να το κάνω και ας ταλαιπωρηθώ!!!

[Portishead]

Εμεις ξεκιναμε τη διαδικασια μπανιο-υπνος απο τις 9:00, 9:30 να ειναι στο κρεβατι και μεχρι τις 10:30 να εχει κοιμηθει...

 

Εχμμμ ποιο κουμπι πατανε για να γινει αυτο ?

[Christie]

 

Κανενα, απλα την εχω βαλει σε αυτη τη ρουτινα απο μικρη και εχει μαθει πλεον ποτε ειναι η ωρα για το μπανιο, για την πιτζαμα, για τον υπνο κλπ... Οχι οτι δεν "τσιναει" πολλες φορες, αλλα αν κατσω παντα να ενδωσω σε ο, τι θελει η μικρη καηκαμε Ενταξει, ειναι και στο παιδι σιγουρα, αλλα λιγη πειθαρχια (με την καλη εννοια - με διαλογο και επιμονη) ποτε δεν εβλαψε

 

Τωρα θελω να βρω τον τροπο να μαζευει τα παιχνιδια της, γιατι ειναι απιστευτη τεμπελα

[micnat]

Αγαπητέ Portishead τώρα διάβασα το θέμα σου από την αρχή και σε όοολη τη συζήτηση διακρίνω μια παραίτηση - αποστασιοποίηση από την κατάσταση από μέρους σου και ειλικρινά στενοχωριέμαι.

 

Πιστεύω πως το να αντιμετωπίζεις έτσι το θέμα δε θα σε φέρει πιο κοντά στη λύση του...

Τα "κορίτσια" όπως λες σου έχουν προτείνει δίαφορες λύσεις, και σου έχουν δείξει τη βασική διέξοδο στο πρόβλημά σου, το θέμα είναι όμως να το αντιληφθείς και να οδηγήσεις την κουβέντα προς τα εκεί αντί να το αντιμετωπίζεις με αστειάκια.

 

Την ηρεμία θα τη βρεις με τα παρακάτω:

 

1. Θέτουμε Ορια

2. Δημιουργούμε Ρουτίνα

 

Υπάρχουν και βιβλία που θα σε βοηθήσουν για τα παραπάνω, μπορώ να σου προτείνω κάποια, αλλά και με λίγο διάβασμα εδώ μέσα, ακόμα και ψάξιμο στο google θα βρεις ποταμούς πληροφοριών.

 

Το πρόβλημα με τις εξόδους με μια γυναίκα το λύνεις μάλλον, αν γίνει και η κορούλα σου λίγο πιο δεκτική.

 

Το παιδάκι σου ακούγεται καθ'όλα φυσιολογικό, πολύ φοβάμαι όμως πως εσείς δεν το αντιμετωπίζετε έτσι, αλλά σα "βάρος" (δε μου αρέσει η λέξη αλλά δε μπορώ να βρω κάτι καλύτερο ) και σίγουρα εκείνη το καταλαβαίνει και δρά ανάλογα. Στο σούπερ, ας πούμε, αν δε θέλει να κάτσει στο καρότσι, πες της πως τότε δεν θα μπορέσει να μπει στο μαγαζί και κάτσε μαζί της στο αυτοκίνητο όσο ψωνίζει η γυναίκα σου ή το αντίθετο. Αν γκρινιάξει και θέλει να μπει, τότε θα πρέπει να κάτσει στο καρότσι. Μια δε θα δεχτεί, δύο, την τρίτη θα μπει. Θα της αγοράσετε και κάτι δικό της (ένα γιαουρτάκι αγαπημένο, μια σοκολάτα ξέρω γω), λυμένο το πρόβλημα. Γενικά, έτσι αντιμετωπίζονται τα περισσότερα προβλήματα με τα παιδιά, δεν έχει κάτι το δικό σου, μην ανησυχείς...

 

Με συγχωρείς αν ακούγομαι εριστική, στα λέω όλα με καλή διάθεση, με μόνη διάθεση να βοηθήσω...

 

5.5 χρόνια δεν κοιμάμαι καλά, δεν έχω χρόνο καθόλου, ούτε στο χέσιμο δε με αφήνουν μόνη μου και πρέπει να λύνω διενέξεις του τύπου "έκατσε στο σκαμνάκι μου, πες του να σηκωθεί", έχουμε φύγει από μαγαζί γιατί κλαίγανε, έχουν αρρωστήσει και χάσαμε εκδρομές, έχουμε περάσει ό,τι μπορείς να φανταστείς, αλλά αν ξέρεις τι θες να πετύχεις, και αν δεχτείς πως η ζωή σου περιλαμβάνει τα παιδιά σου σε όλα, θα ηρεμήσεις και θα δεις τα πάντα με άλλο μάτι. Και εδώ είμαστε.

[th@lia]

Εμείς δεν εχουμε κανεναν!Παππουδες,γιαγιαδες μακρια!Η νταντα μας εχει και αυτη παιδακι και δεν μπορει να το κραταει βραδια!!!Οποτε τι κανουμε ??

Πρωτον, βγαινουμε ολοι μαζι συνηθως μεσημερι ή απογευμα!!9 η ωρα εχει υπνο , γαλα, κλπ προγραμματα!

Δευτερον, βγαινουμε μια ο ενας και μια ο αλλος!!Εχουμε να βγουμε μαζι οι δυο μας αρκετο καιρο...

Επισης ταξιδια σκ κομμενα!Μονο στις γιαγιαδες οποτε και ξεκουραζομαστε λιγακι!!Αλλα επειδη ανθρωποι ημαστε και εχουμε αναγκη να παμε καπου κανονιζουμε να ερθει ενας ζευγος εκ των παπουδο-γιαγιαδων για να κανονισουμε να παμε καπου σκ.

Τωρα βρηκαμε και μια κοπελα να κραταει και τα βραδια για να βγαινουμε και καμια φορα και οι δυο μαζι!!!Αλλα ακομα ειμια λιγο διστακτικη.

Παντως αν θελετε βρισκεται τροπος!Οσο ομως μιζεριαζεις και το βαζεις κατω σε παιρνει η μπαλα και κυλας εγω αυτο καταλαβα απο προσωπικη πειρα!!

Αν δεν δοκιμασετε κατι δεν προκειτα να αλλαξει η κατασταση!Παρτε μια φορα μια κοπελα και καντε μια δοκιμη θα σας πεισει!Παντε καπου κοντα ωστε αν γινει κατι γυρνατε γρηγορα!!Ή διαβασα καπου για μια κουνιαδα (μπορει να μπερδευομαι)που μενει κοντα σας!!Καντε μια συμφωνια μια να κρατατε εσεις τα δικα τους παιδακια και μια αυτοι τα δικα σας!!

Πολλα ειπα εεε!!!

[Γατουλα]

εμεις κοιμομασταν κατα τις 10 και τωρα εχουμε φτασει στις 8.30!

Ημουνα απο τις τυχερες που το "Κοιμησου Παιδι μου0εκδοσεις Παττακη" μας επιασε με τη μια. Τα χαιρεταω ακουω ενα αααα του Βασιλη και μετα σσσσσσσσ τιποτα μεχρι τις 9 το πρωι!!!!!! εχουμε και τα παρατραγουδα αλλα ειναι λιγα. Ξυπναω ουτως η αλλως τα σκεπαζω, τα ταιζω κατα τις 5 στον υπνο . Μακαρι να το συνεχισουν και πιο μεγαλα

 

και ναι....αυριο εχω καφε στο Mall το πρωι, βεβαια θα παρω μονο το Βασιλη και θα αφησω την λιγοφαγη στη νταντα της. Περιμενω να μεγαλωσει λιγο να το καταλαβαινει, φαε βρε να παμε βολτα αλλιως δε παμε! Μονη με την Αναστασια βολτα ακομα δε το τολμαω γιατι μετα θα θελω σκουπα, βιτεξ αλλαξια και ολα τα σχετικα

 

Που θα παει ελπιζω να στρωσει και αλλο, σε σχεση με πιο μικρη ειναι πολυ καλυτερα αλλα το φαι της ειναι το μαρτυριο μου

Απιστευτες ωρες πανω απο τη κουνια να τη πιασω στον υπνο να πιει λιγο γαλα. Η μοκετα εχει φαει πιο πολυ φαι απο αυτην. Νομιζω οτι το καλοκαιρι θα θελει πεταμα!

 

Αυτο που εχω κανει ειναι να μη δουλευω Παρασκευες και να ερχεται 4 ωρες η νταντα ωστε να προλαβω καμια δουλεια

τη προηγουμενη παρασκευη και την επομενη ετρεχα με τον πατερα μου σε γιατρους (εχουμε και ενα εγκεφαλικο, ετσι για να χαζευουμε στον ελευθερο χρονο μας )

 

 

εεε αυτη η Παρασκευη ειναι δικια μου

[xrysalis]

Ο ενας πατερας μαλιστα ρωτουσε αν κανει κακο το να κλεινει το παιδι του σαν τιμωρια στην σκοτεινη αποθηκη για 5-10 λεπτα μεχρι να ηρεμει.

Ασε....

 

Excuse meeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee?

 

Οπως το ακους.

Μιλαμε μας πιασαν τα γελια με τη γυναικα μου και φυγαμε στη μεση της ενημερωσης.

στγγνώμη αλλά αυτό δεν είναι για γέλια αλλά για κλάματα!!

 

Στο θέμα "όρια" τώρα που λέτε... ναι θα συμφωνήσω! είναι σημείο κλειδί για τη ζωή με το παιδί! χωρίς να είμαστε απόλυτοι, χωρίς να μιλάμε για ρομπότ... τα όρια είναι απαραίτητα! και πρέπει να μπουν από πολύ νεαρή ηλικία! από μωρά καταλαβαίνουν και μαθαίνουν! αν περιμένουμε να μεγαλώσουν... παει... το χάσαμε το παιχνίδι!!!!

 

alcyon σε θαυμάζω για ότι έχεις πετύχει αλλά ξέρεις κάτι;

1ον έχεις εσύ τη διαπαιδαγωγηση και 2ον προφανώς στο ίδιο μήκος κύμματος είναι και ο καλός σού!

αν ο ένας προσπαθεί και ό άλλος παρεκλίνει... χαλάει και μάλιστα πολύ το πράγμα! πόσο μάλλον όταν είναι από κοντά και λοιποί συγγενείς...

[maribel]

Αγαπητέ Portishead μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν και πίστεψέ με έψαξα πάρα πολύ.Βασικά η Micnat kαι η xrysalis τα είπαν όλα.Απαιτείται καταρχήν ενιαίο μέτωπο με τη σύζυγό σου για ευνόητους λόγους και το κυριότερο συνέπεια σαυτά που της λέτε. Δηλαδή όχι για το ίδιο πράγμα τη μια μέρα πχ επίπληξη και την άλλη δε βαριέσαι άστην να πιω τον καφέ μου.

Μπερδεύονται πάρα πολύ έτσι,είναι ακόμη μικρά και περιμένουν από εμάς να τους υποδείξουμε τρόπους συμπεριφοράς.Τα αποτελέσματα είναι αργά αλλά αξίζει τον κόπο γιατί διαρκούν για πάντα.Τα βιβλία με βοηθησαν πολύ προσωπικά ,καταρχήν για να απενοχοποιηθώ ,γιατί πιστευα πως μόνο το δικό μαυ παιδί φέρεται έτσι(βοήθησε βέβαια και το περιβάλλον για να νιώσω έτσι).

Eπίσης πιστεύω πως ποτέ δεν είναι αργά για να βάλετε όρια.Απλά θα της θέσετε από την αρχή πως κάποια πράγματα είναι αδιπραγμάτευτα πχ φαι ,μπανιο,ύπνος και πως όσο και να χτυπιέται και να κλαίει αυτά θα γίνουν.

Κάποια στιγμή θα το πάρει απόφαση οτι εσεις κάνετε κουμάντο το πλοίο.

Υπομονή και επιμονή

[Elli]

Βλέποντας το πόσο βοήθησαν οι γονείς μου την αδερφή μου με τη μικρή της,το μόνο για το οποίο δεν αμφέβαλλα ήταν η δεδομένη βοήθεια που θα είχα.Η αδερφή μου δε στερήθηκε ούτε ένα καλοκαίρι διακοπές,το ζευγάρι εννοώ,ούτε βραδυνές εξόδους,σινεμά κλπ.Και φυσικά την κρατούσαν και όσες ώρες εργαζόταν.

 

Όταν ήρθε η δική μου σειρά,όλα άλλαξαν.

Αντί να έχω περισσότερη βοήθεια με δυό μωρά,έχω λιγότερη.Πεθερικά δεν έχω.

Αρχικά η μητέρα μου ερχόταν κάθε μέρα και με βοηθούσε,τα μωρά ήταν πιο μικρά τότε,κλαίγανε πολύ,μόλις είχαμε φέρει τη μικρή από τα νοσοκομεία και προσπαθούσα να προσαρμοστώ με τις δυο μαζί-εως τότε είχα μόνο τη μια.

Αυτό κράτησε περίπου 2 εβδομάδες.Με αφορμή έναν τσακωμό με τον πατέρα μου,η βοήθεια έγινε 2 μέρες την εβδομάδα.Όταν μου το είπανε δεν κοιμήθηκα όλη νύχτα από το άγχος μου για την εξέλιξη της επόμενης ημέρας που θα ήμουνα μόνη μου.όλα πήγανε χάλια,αλλά σιγά σιγά βρήκαμε το ρυθμό μας.

 

Τώρα ούτε αυτές οι δύο φορές δεν είναι δεδομένες.

Τη μια θα την έχει πιάσει η μέση της και δεν θα μπορεί να έρθει,την άλλη το γόνατο,την άλλη πρέπει να πάνε στο κτήμα για δουλειές...

Όλο κάτι γίνεται.

 

Όταν έρχεται,τρέχω να προφτάσω όσες περισσότερες δουλειές μπορώ-αλλά ασχολούμαι και με τα μωρά-πχ τις αλλάζω γιατί δεν μπορεί να τις σηκώσει ή τις ταίζω γιατί μετά από αυτά έχουν μάθει να τρώνε μόνο από μένα και από τον μπαμπά τους...Επομένως..;

 

Όσον αφορά τις εξόδους,βγήκαμε 3 βράδια ως τώρα και ένα απόγευμα τις άφησα στον μπαμπά για 2 ώρες και πήγα για ένα καφέ.

Και μια μέρα στις γιορτές τις άφησα στους παππούδες για να πάμε στη Λάρισα για ψώνια και το μετάνοιωσα,γιατί δεν είχανε την υπομονή να τις κοιμήσουνε στο ωράριό τους και τρόμαξα να τις ηρεμήσω.

 

Αυτό που μου λείπει πολύ είναι ένα ταξιδάκι,αλλά ξέρω πως δεν πρόκειται να μου γίνει και το έχω πάρει απόφαση.

Είμαι απόλυτη στο να διατηρούν το πρόγραμμά τους και προτιμώ να στερούμαι κάποια πράγματα από το να τους τις αφήνω και να γίνεται μπάχαλο και να τρέχω να μαζέψω τα ασυμμάζευτα.

 

Το βράδυ είμαι ένα κουρέλι,αλλά νιώθω και περήφανη που κουτσά στραβά τα βγάζω πέρα και μοναχή μου.

Φυσικά και μου λείπουν οι έξοδοι,οι βόλτες,πολλά που κάναμε πριν εγώ και ο άντρας μου.

 

Postishead δεν έχω κάτι να σου προτείνω δυστυχώς,απλά έγραψα την ως τώρα εμπειρία μου.Εύχομαι να βρείτε μια λύση.

[vouraikos]

Τελικα ειμαστε μια μεγαααααλη και ευχαριστη παρεα και πολυ το χαιρομαι

 

Βουραικε γιατι νομιζα οτι εισαι αντρας???? ειχα να σε ανταμωσω απο τις ετοιμασιες της βαφτισης!

 

!

 

Καλε! δεν εχω βαλει "γλωσσα μεσα" ....σε ολα τα θεματα πεταγομαι!!!

Κοιτα να δεις που νομιζα οτι ειμαι και πολυλογου.

 

η αληθεια ειναι οτι το ονομα "vouraikos" σε αντρα παραπεμπει, αλλα το εχω λογο τοποθεσιας...διπλα του μενουμε, ειπα να το τιμησω!

Και βρε γατουλα μου καλη, πες μου εναν αντρα που θα ασχολιοταν ετσι με τις ετοιμασιες της βαφτισης.........και μαλιστα χωρις να θελει να βαφτισει τα παιδια του. Αυτα ειναι γυναικειες αδυναμιες!!!!

Οπως και να εχει βουραϊκος να ξερετε ειναι η μανουλα της οικογενειας!

 

 

Και να επανελθω στο θεμα.

Το οραριο του υπνου το κραταμε ο κοσμος να χαλασει. Για δυο λογους.

1. τα παιδια χρειαζονται πολυ τον βραδινο υπνο

2. εμεις χρειαζομαστε πολυ τις βραδινες ωρες ελευθερες, γιατι μονο τοτε βρησκομαστε σαν ζευγαρι, βλεπουμε ενα dvd....κα

 

οποτε το πραγμα ειναι απλο. Οσο ειναι χειμωνας και νυχτωνει νωρις , μετα τις 3 το μεσημερι δεν κοιματε κανενα απο τα 2. Ο μεγαλος, προσπαθω να μην κοιμηθει καθολου ολη μερα. Οποτε 7 ξεκιναμε τα μπανια και 8 εχουν κοιμηθει.

Εχουν μαθει, μπανιο-πιτζαμες-γαλα-παραμυθι-κλεινει φως-υπνος. Ειναι και κουρασμενα και παει!

 

Το καλοκαιρι που παμε για μπανακι απογευματινο, κοιμουνται μια ωριτσα το μεσημερι και 9,30 με 10 και παλι ειναι στα κρεβατια τους.

 

Αυτα ειναι τα καλα του να μεγαλωνεις τα παιδια σου , μονο σου. δεν υπαρχει κανεις που να μπορει να επεμβει σε αυτο. Αυτο προσπαθω να σου πω.

 

Και πιστεψε με, δεν ειναι καθολου στρατιωτακια τα παιδια μου. Δεν το ηθελα αυτο και δεν το εκανα. ΑΠλα ξερουν (βασικα ο μεγαλος, γιατι η μικρη ειναι μονο ενος ετους)οτι υπαρχει προγραμμα και ορια. Και φυσικα , καθομαι και αφιερωνω ΠΟΛΛΕΣ ωρες μαζι τους (δεν δουλευω κιολας). Οποτε και τα απασχολω και μεσα απο το παιχνιδι και την συζητηση καταλαβαινουν πολλα.

 

Και ο αντρας μου ομως που δουλευει, στις ελευθερες ωρες με τα παιδια ασχολειται!

 

Θα το ξαναπω. Πως οσο μεγαλωνει ο γιος μου και βλεπω τα αποτελεσματα οοοολη αυτης της προσπαθειας , δεν το μετανιωνω καθολου!!!!!

[maryp]

Αγαπητέ Portishead τώρα διάβασα το θέμα σου από την αρχή και σε όοολη τη συζήτηση διακρίνω μια παραίτηση - αποστασιοποίηση από την κατάσταση από μέρους σου και ειλικρινά στενοχωριέμαι.

 

Πιστεύω πως το να αντιμετωπίζεις έτσι το θέμα δε θα σε φέρει πιο κοντά στη λύση του...

Τα "κορίτσια" όπως λες σου έχουν προτείνει δίαφορες λύσεις, και σου έχουν δείξει τη βασική διέξοδο στο πρόβλημά σου, το θέμα είναι όμως να το αντιληφθείς και να οδηγήσεις την κουβέντα προς τα εκεί αντί να το αντιμετωπίζεις με αστειάκια.

 

Την ηρεμία θα τη βρεις με τα παρακάτω:

 

1. Θέτουμε Ορια

2. Δημιουργούμε Ρουτίνα

 

Υπάρχουν και βιβλία που θα σε βοηθήσουν για τα παραπάνω, μπορώ να σου προτείνω κάποια, αλλά και με λίγο διάβασμα εδώ μέσα, ακόμα και ψάξιμο στο google θα βρεις ποταμούς πληροφοριών.

 

Το πρόβλημα με τις εξόδους με μια γυναίκα το λύνεις μάλλον, αν γίνει και η κορούλα σου λίγο πιο δεκτική.

 

Το παιδάκι σου ακούγεται καθ'όλα φυσιολογικό, πολύ φοβάμαι όμως πως εσείς δεν το αντιμετωπίζετε έτσι, αλλά σα "βάρος" (δε μου αρέσει η λέξη αλλά δε μπορώ να βρω κάτι καλύτερο ) και σίγουρα εκείνη το καταλαβαίνει και δρά ανάλογα. Στο σούπερ, ας πούμε, αν δε θέλει να κάτσει στο καρότσι, πες της πως τότε δεν θα μπορέσει να μπει στο μαγαζί και κάτσε μαζί της στο αυτοκίνητο όσο ψωνίζει η γυναίκα σου ή το αντίθετο. Αν γκρινιάξει και θέλει να μπει, τότε θα πρέπει να κάτσει στο καρότσι. Μια δε θα δεχτεί, δύο, την τρίτη θα μπει. Θα της αγοράσετε και κάτι δικό της (ένα γιαουρτάκι αγαπημένο, μια σοκολάτα ξέρω γω), λυμένο το πρόβλημα. Γενικά, έτσι αντιμετωπίζονται τα περισσότερα προβλήματα με τα παιδιά, δεν έχει κάτι το δικό σου, μην ανησυχείς...

 

Με συγχωρείς αν ακούγομαι εριστική, στα λέω όλα με καλή διάθεση, με μόνη διάθεση να βοηθήσω...

 

5.5 χρόνια δεν κοιμάμαι καλά, δεν έχω χρόνο καθόλου, ούτε στο χέσιμο δε με αφήνουν μόνη μου και πρέπει να λύνω διενέξεις του τύπου "έκατσε στο σκαμνάκι μου, πες του να σηκωθεί", έχουμε φύγει από μαγαζί γιατί κλαίγανε, έχουν αρρωστήσει και χάσαμε εκδρομές, έχουμε περάσει ό,τι μπορείς να φανταστείς, αλλά αν ξέρεις τι θες να πετύχεις, και αν δεχτείς πως η ζωή σου περιλαμβάνει τα παιδιά σου σε όλα, θα ηρεμήσεις και θα δεις τα πάντα με άλλο μάτι. Και εδώ είμαστε.

 

με κάλυψε απόλυτα η micnat ....

 

και μια ερώτηση: πόσων χρόνων είσαι portishead??? (αν επιτρέπεται)

[Portishead]

micnat & maryp....

Δεν διαφωνω σε οσα λετε.

Το οτι το ριχνω και λιγο στην πλακα δεν σημαινει τπτ.

Απλα αν δεν το διακομωδίσουμε κιολας...να παμε να φουνταρουμε.

 

36 ειμαι (σωματικα)

 

αν δεχτείς πως η ζωή σου περιλαμβάνει τα παιδιά σου σε όλα

Ναι...αλλα ακομα....ΔΕΝ....

[DALIA]

ΟΚ...ως ενα ποσοστο ειναι...αλλα απο κει και περα καθε παιδακι εχει το χαρακτηρα του.

Το να του σπας ανελέητα τον τσαμπουκα...θα φερει χειροτερα αποτελεσματα.

 

(Τα λεω αυτα για τι χτες κοιμηθηκε στις 23:00 !!! yupieeeeeeeeeeee και χορτασαμε και μεις λιγο υπνο )

 

Koίτα ο δικος μου καθε μερα κοιμάτε γυρω στις 23:30 και εμεις ξυπναμε 6:30, να ετοιμαστουμε, τον μικρο τον ετοιμαζω κοιμισμενο να τον παω στη γιαγια και να διανύσω 25χλμ για να φτασω στη δουλεια ( εδω θεσ/νικη τα 25χλμ ειναι πολλα ).Αλλά οκ θα γυρισω, το σπιτι ειναι τσιλικο, απο το πρωι συμαζευω, θα παιξουμε θα παμε σουπερ, καμια βολτα..θα παιξει με παιδακια, το βραδυ μαγειρεμα, μπανια και ξανα απο την αρχη.

 

Δεν χρειαζεται να του σπασεις ανελεητα τον τσαμπουκα, υπάρχουν και αλλοι τροποι.Το ανελεητα σε κάποια παιδακια, αναλογα το χαρακτηρα τους μπορει να φερει τα ακριβως αντιθετα αποτελεσματα.

 

Παντως αν ηταν να διαλεξω μόνο αναμεσα στις δυο λεξεις ανελεητα και ανεξελεκτα θα προτιμουσα το ανελεητα.Αν δεν υπηρχε κατι ενδιαμεσο εννοώ.

[maryp]

micnat & maryp....

Δεν διαφωνω σε οσα λετε.

Το οτι το ριχνω και λιγο στην πλακα δεν σημαινει τπτ.

Απλα αν δεν το διακομωδίσουμε κιολας...να παμε να φουνταρουμε.

 

36 ειμαι (σωματικα)

 

αν δεχτείς πως η ζωή σου περιλαμβάνει τα παιδιά σου σε όλα

Ναι...αλλα ακομα....ΔΕΝ....

 

τότε ίσως δεν ήσασταν έτοιμοι για να δημιουργήσετε οικογένεια. Απ' την άλλη πλευρά όμως, αυτό τώρα έχει γίνει... και πώς θα συνεχίσετε τη ζωή σας δηλαδή? Ποιό είναι το πλάνο??? Αφήνουμε τη μικρή να κάνει ότι μπορεί για να μας τραβήξει την προσοχή και να διαφεντεύει το σπίτι...??? ή την συμπεριλαμβάνουμε στη ζωή μας και της θέτουμε ΟΡΙΑ με όμορφο τρόπο (δε μιλάω για σπάσιμο τσαμπουκά, δεν υπάρχει τσαμπουκάς στα 3χρονα, μόνο εγωκεντρισμός με την καλή έννοια) και περνάμε όλοι καλύτερα??? Η επιλογή είναι στο χέρι σας... όσα κι αν πούμε εμείς...

[micnat]

micnat & maryp....

Δεν διαφωνω σε οσα λετε.

Το οτι το ριχνω και λιγο στην πλακα δεν σημαινει τπτ.

Απλα αν δεν το διακομωδίσουμε κιολας...να παμε να φουνταρουμε.

 

36 ειμαι (σωματικα)

 

αν δεχτείς πως η ζωή σου περιλαμβάνει τα παιδιά σου σε όλα

Ναι...αλλα ακομα....ΔΕΝ....

 

τότε ίσως δεν ήσασταν έτοιμοι για να δημιουργήσετε οικογένεια. Απ' την άλλη πλευρά όμως, αυτό τώρα έχει γίνει... και πώς θα συνεχίσετε τη ζωή σας δηλαδή? Ποιό είναι το πλάνο??? Αφήνουμε τη μικρή να κάνει ότι μπορεί για να μας τραβήξει την προσοχή και να διαφεντεύει το σπίτι...??? ή την συμπεριλαμβάνουμε στη ζωή μας και της θέτουμε ΟΡΙΑ με όμορφο τρόπο (δε μιλάω για σπάσιμο τσαμπουκά, δεν υπάρχει τσαμπουκάς στα 3χρονα, μόνο εγωκεντρισμός με την καλή έννοια) και περνάμε όλοι καλύτερα??? Η επιλογή είναι στο χέρι σας... όσα κι αν πούμε εμείς...

 

Έτσι είναι...

 

Και από την αρχική σου δημοσίευση δεν φάνηκε πως είχες διάθεση διακωμώδησης, αλλά πως έχεις ένα σοβαρό πρόβλημα και έσπευσε πολύς κόσμος να σε βοηθήσει... Μήπως να αντιμετωπίσεις τις απαντήσεις όλων μας πιο σοβαρά;

 

Το τελευταίο που λες, είναι άδικο για την κορούλα σου κατ'αρχήν.

Δεν θες να την περιλάβεις στη ζωή σου;;

Νοιώθεις πως έχεις πιο σημαντικά πράγματα να κάνεις;;

Δεν αντέχεις να την φροντίζεις;

 

Με τη μαμά της το έχεις συζητήσει αυτό;;

 

Μήπως η αντιδραστική της συμπεριφορά όπως λέει και η maryp οφείλεται σε προσπάθεια να της δώσετε περισότερη σημασία;;

 

Εχτές το βράδυ πήγαμε σε κυριλέ πιτσαρία για φαγητό. Και τα τρία τους έκατσαν επί μία ώρα στις καρέκλες τους και έφαγαν σαν κύριοι, μιλήσαμε, γελάσαμε, ήταν τόσο όμορφα, ένοιωσα τόσο καλά που μπορούμε να πάμε κάπου όλοι μαζί και να το διασκεδάσουμε!! Ακόμα και ο 22 μηνών Ερμής έτρωγε μόνος του και σηκώθηκε αφού έφυγαν τα πιάτα

 

Α, ήθελα να πω κι αυτό: Τα επόμενα παιδάκια βρίσκουν το δρόμο στρωμένο. Υπάρχει ήδη το πρόγραμμα του σπιτιού, η "ρουτίνα" και την ακολουθούν αδιαμαρτύρητα

[Portishead]

Εχε υποψην σου οτι πισω απο το πληκτρολογιο δεν φαινεται το υφος και η χρεια που λεει καποιος κατι.

Ισως γιαυτο και να παρεξηγουνται ορισμενα γραφομενα.

Εγω οταν ξεκινησα το ποστ δεν ειπα οτι ηρθε η συντελεια του κοσμου.

Απλα ηθελα με "χαλαρο" τροπο να δω ποιοι αλλοι παιδευονται σαν κιεμας.

Αυτος ηταν ο σκοπος.

Δεν περιμενω να μου δωσετε καποιες λυσεις.

Δεν πηγαμε σε σχολειο γονεων , οτι μπορουμε κανουμε.

 

Απλα ακουγοντας διαφορες γνωμες καμια φορα παιρνεις και ιδεες...οκ...δεκτο.

 

Ειλικρινα χαιρομαι για την ταξη και την οργανωση που εχεις στην οικογενεια σου...απλα εμεις ισως δεν ειμαστε ικανοι να εφαρμοσουμε οσα εφηρμοσες εσυ.

Του καθε ανθρωπου τα ορια και η υπομονη εχουν διαφορετικο limit up.

 

Αυτα...

[Panoz]

Εγώ τώρα αν πω ότι έχουμε ξεσπιτώσει τους γονείς μας και μένουν μαζί μας για να κρατάν τα παιδιά, θα με μισήσεις; Βαράνε σκοπέτα! Τα Σ/Κ όμως τους δίνουμε άδεια

[Portishead]

Εγώ τώρα αν πω ότι έχουμε ξεσπιτώσει τους γονείς μας και μένουν μαζί μας για να κρατάν τα παιδιά, θα με μισήσεις; Βαράνε σκοπέτα! Τα Σ/Κ όμως τους δίνουμε άδεια

 

Αρχηγεεεεεεεεεεεεεε !!!

[Maya]

Για πειτε..."κοριτσια" και δωστε κουραγιο και σε μας,ποιοι ειναι στην ιδια κατασταση ?

Και για να γινω πιο κατανοητός.

Δεν εχουμε βοηθεια απο πουθενα στο να αφησουμε την μπεμπα εστω και για 1 ωρα καπου

και να εξαφανιστουμε σαν ζευγαρι.

Γονεις μου...εχουν φυγει στην επαρχια...πεθερικα ζουν και δουλευουν στην επαρχια.

Κιοταν ειναι εδω...ειναι "μοντερνοι" παππουδες.Αγκαλιες ,φιλια,παιχνιδια...αλλα όχι και φυλαξη.

 

Εχουμε να παμε πανω απο 6-μηνο για καφε σαν ζευγαρι.Για κινηματογραφο, θεατρο και αλλα σεναρια

επιστημονικης φαντασιας ουτε λογος.

Τα Σαββατοκυριακα....κατεβάζουμε μουτρα και ανυπομονουμε ποτε θα ερθει η Δευτερα (που φτασαμε ε?)

για να ξαναπαμε στις δουλειες μας και να ξεσκασουμε λιγακι.

 

Δεν ξερω ποσο θα αντεξουμε και ποσο μακρυα θα παει αυτη η βαλιτσα.

Τα νευρα μας τσανταλια.Αρπαζομαστε με το παραμικρο.

 

Ακουω συνεχεια απο άλλους...αφησαμε το παιδι στους παππουδες και πηγαμε στην ταβερνα,σινεμα κλπ κλπ και μας πιανουν τα κλαμματα.

 

Ποιοι αλλοι ζουν αυτο το "μαρτυριο" ?

 

Εσύ ήσουν σαφέστατος. Οι άλλοι δεν κατάλαβαν ότι απλά κάνεις καταμέτρηση, να δεις ποιοι άλλοι ζουν σαν κι εσένα. Έτσι παρανόησαν και έσπευσαν να βοηθήσουν.

΄Οσο για το αν παρουσίασες τα πράγματα σοβάρα, νομίζω ότι έχω 'μαυρίσει' τα δικά σου λόγια. Δεν νομίζω να παρουσιάστηκε κανείς ως superparent. Ιδέες σου δίνουν οι συμφορουμίτισες, μέσα από το παράδειγμά τους.

[Portishead]

Εσύ ήσουν σαφέστατος. Οι άλλοι δεν κατάλαβαν ότι απλά κάνεις καταμέτρηση, να δεις ποιοι άλλοι ζουν σαν κι εσένα. Έτσι παρανόησαν και έσπευσαν να βοηθήσουν.

΄Οσο για το αν παρουσίασες τα πράγματα σοβάρα, νομίζω ότι έχω 'μαυρίσει' τα δικά σου λόγια. Δεν νομίζω να παρουσιάστηκε κανείς ως superparent. Ιδέες σου δίνουν οι συμφορουμίτισες, μέσα από το παράδειγμά τους.

 

...και τις ευχαριστω παρα πολυ γιαυτο.Ειλικρινα.

 

Απλα καποια σεναρια δεν παιζουν σε εμας.

Και τα εχουμε δοκιμασει πολλες φορες...και 1 και 2 και 10 φορες.

π.χ. σε μας το να παμε ολοι μαζι σε μια ταβερνα...σημαινει οτι η μικρη θελει να ειναι συνεχεια κατω και να τρεχει δεξια αριστερα.Αν τη ζορισεις και της επιβαλεις να κατσει...θα κλαιει τοσο γοερα και δυνατα που θα γινουμε η atraction του μαγαζιου.

Κιαν δεν συναιτιστουμε με το κλαμα της εχει κιαλλον μοχλο πιεσης...θα κανει εμετο απο το κλαμα.

Τωρα για πες μου εσυ....μετα απο 5-6 αποτυχημενες προσπαθειες...ξαναπας σε ταβερνα υπο αυτες τις συνθήκες ?

Τι να πω ? Καταθετουμε τα οπλα νωρις ?

4 παιδιατροι και ενας νευρολογος την εχει εξετασει.

Ολοι μας ειπαν...παρτε το αποφαση...το παιδι αυτο δεν θα μπει σε συγκεκριμενο καλουπι...θα κανετε πολλους συμβιβασμους.

[xrysalis]

Εχε υποψην σου οτι πισω απο το πληκτρολογιο δεν φαινεται το υφος και η χρεια που λεει καποιος κατι.

Ισως γιαυτο και να παρεξηγουνται ορισμενα γραφομενα.

είδες λοιπόν πόσο διαφορετική δείχνει η τελευταία σου απάντηση;

[Αντιγόνη]

Εγώ τώρα αν πω ότι έχουμε ξεσπιτώσει τους γονείς μας και μένουν μαζί μας για να κρατάν τα παιδιά, θα με μισήσεις; Βαράνε σκοπέτα! Τα Σ/Κ όμως τους δίνουμε άδεια

 

χε χε ατιμούτσικο!!! Και μας έλεγες κάντε κάντε και δεύτερο παιδάκι..!!

Αλλά εσύ πουλάκι μου μίλαγες εκ του ασφαλούς!!

[Panoz]

χε χε ατιμούτσικο!!! Και μας έλεγες κάντε κάντε και δεύτερο παιδάκι..!!

Αλλά εσύ πουλάκι μου μίλαγες εκ του ασφαλούς!!

 

Ε ναι αυτή την μικρή λεπτομέρεια την παρέληψα ε;

 

Και χωρίς βοήθεια όμως η γνώμη μου δεν αλλάζει. Ήταν η ίδια και πρίν έρθουν τα κουτσούβελα. Θα δυσκολευόμασταν περισσότερο σίγουρα, αλλά το αποτέλεσμα θα μας δικαίωνε.

[alcyon]

Πες μου πως το'χεις καταφέρει. Pleaaaaaaaaaaaaaaaaase

Να σου στείλω την δικιά μου για κα'να σεμινάριο?

 

Ελεύθερα! Όποτε θες! Τώρα που βρήκαμε τον τρόπο... βάζουμε σε ρουτίνα και λόχο!

 

Καποτε μου λεγανε οτι ειναι ολα θεμα εκπαιδευσης.

Πλεον δεν το πιστευω.

ΟΚ...ως ενα ποσοστο ειναι...αλλα απο κει και περα καθε παιδακι εχει το χαρακτηρα του.

Το να του σπας ανελέητα τον τσαμπουκα...θα φερει χειροτερα αποτελεσματα.

 

(Τα λεω αυτα για τι χτες κοιμηθηκε στις 23:00 !!! yupieeeeeeeeeeee και χορτασαμε και μεις λιγο υπνο )

 

Κι όμως είναι θέμα εκπαίδευσης. Τα παιδιά μου δεν είναι αγγελάκια. Ειδικά η μια των διδύμων είναι ιδιαίτερα εκρηκτικός χαρακτήρας. Μάλιστα στο σοι, υπάρχει άλλο ένα κοριτσάκι (λίγο μεγαλύτερο) με τις ίδιες τάσεις στον χαρακτήρα. Οι δικοί της την αφήνουν με αποτέλεσμα να είναι σκέτος "αντάρτης", ενώ τη δική μου την έχω βάλει σε μια σειρά προσέχοντας πάντα να μην διαλύω το χαρακτήρα της, αλλά παράλληλα να μη γίνεται αυτός εμπόδιο στην καθημερινότητα της οικογένειας.

 

Το θέμα δεν είναι το "σπάσιμο του τσαμπουκά". Πρέπει να αφουγκραστείς το παιδί. Όταν αισθάνεται ότι χάνει κάτι σίγουρα θα τσιρίζει από τα κλάματα. Όμως αν δεν ενδόσεις 1-2-3 φορές. Μετά καταλαβαίνει πως δεν έχει νόημα να επιμείνει και σταματάνε όλα. Αυτό όμως δεν το κάνουμε πάντα. Η βασική λογική έχει ως εξής:

 

1. Υπάρχουν πράγματα που ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να κάνει (π.χ. να πιάσει πρίζες, να τρέχει ξυπόλυτο σε βρεγμένο πάτωμα, να σηκώνεται από το τραπέζι πριν τελειώσουν οι άλλοι, κτλ). Εκεί ΔΕΝ έχει άλλη επιλογή. Πρέπει οτι και να κάνει να συμβιβαστεί με τις εντολές μας.

 

2. Υπάρχουν πράγματα που μπορεί να επιλέξει (π.χ. τι θα φορέσει, το κόκκινο παντελόνι ή το κίτρινο, σε τι πιάτο θέλει να φάει, θέλει πιρούνι ή κουτάλι κτλ). Αυτά τονώνουν την αυτοπεποίθησή του και παράλληλα αισθάνεται οτι του δίνονται ελευθερίες άρα είναι "μεγάλο". Η ψυχολογία αυτή το κάνει πιο δεκτικό για τις απαγορεύσεις (αφού αντιλαμβάνεται πως για να υπάρχει απαγόρευση, υπάρχει και σημαντικός λόγος, αλλιώς θα είχε επιλογές).

 

3. Υπάρχουν πράγματα που μπορεί να δεχθεί ή να απορρίψει. Π.χ. Στην πρόταση αν θέλει βόλτα στο πάρκο, αν πει όχι... δεν είναι ανάγκη να του επιβληθεί. Μπορεί να γίνει έναυσμα για συζήτηση (π.χ. γιατί δεν το θέλεις, τι προτιμάς, τι σου αρέσει κτλ). [Αυτό βοηθάει και στην ανάπτυξη της κρίσης του].

 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Στην καθημερινότητα πρέπει να είμαστε συνεπείς! Όταν κατατάξουμε μια δραστηριότητα σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες.... ΔΕΝ της αλλάζουμε κατηγορία ανάλογα τη μέρα και τη διάθεσή μας. Π.χ. Απαγορεύεται να πιάνει τα καλώδια είτε είναι στην πρίζα είτε όχι. / Στο τραπέζι θα κάτσει εκεί μέχρι να τελειώσουν όλοι... ΚΑΘΕ μέρα. Αλλιώς μπερδεύεται και όλα γίνονται χάλια και κανόνες δε στήνονται με τίποτα. (Εννοείται πως αν υπάρχει λόγος παρέκλησης π.χ αρρώστια κτλ... του λέμε οκ... επειδή είσαι αρρωστούλι, μπορείς να φύγεις από το τραπέζι και να πας να ξεκουραστείς -όχι όμως για παιχνίδι ή διασκέδαση, μόνο κάτι που θα καλύψει μια μεγαλύτερη ανάγκη).

 

alcyon σε θαυμάζω για ότι έχεις πετύχει αλλά ξέρεις κάτι;

1ον έχεις εσύ τη διαπαιδαγωγηση και 2ον προφανώς στο ίδιο μήκος κύμματος είναι και ο καλός σού!

αν ο ένας προσπαθεί και ό άλλος παρεκλίνει... χαλάει και μάλιστα πολύ το πράγμα! πόσο μάλλον όταν είναι από κοντά και λοιποί συγγενείς...

 

Ακριβώς!

Το να γνωρίζει το παιδί πως θα αντιμετωπισθεί το ίδιο και από τους δύο γονείς είναι πολύ σημαντικό. Αλλιώς υπονομεύεται ο ρόλος του γονιού και δεν μπορεί να στηθεί τέτοιο πρόγραμμα. Δεν έχω ακούσει προσωπικά περίπτωση που να προσπαθεί μόνο ένας και ο άλλος να είναι "πέρα βρέχει" και τελικά να πέτυχε. Θέλει κοινό μέτωπο.

 

Αυτός είναι και ένας λόγος που τους γονείς-πεθερικά τους θέλω μόνο για παιχνίδι και τίποτα άλλο. Το παιχνίδι μένει σε αυτούς και χτίζουν όμορφη σχέση μαζί με τα παιδιά (ανεξάρτητα από το πως τους βλέπω εγώ), και εμεις μένουμε ανενόχλητοι για να οργανώσουμε τον τρόπο δράσης μας.

 

 

Συγνώμη που λέω πολλά... αλλά δε σας προλαβαίνω...

 

Τώρα Portishead σου φαίνονται βουνό γιατί δεν υπάρχει δομή και πρόγραμμα..... αν όμως το πάρεις πραγματικά απόφαση και ξεκινήσεις θα δεις ότι είναι θέμα ημερών να έχεις τις πρώτες επιτυχίες και σε 1 εβδομάδα θα έχεις πετύχει το μεγαλύτερο μέρος των στόχων σου. Αξίζει πολύ να δοκιμάσεις.

[alcyon]

Κάτι τελευταίο.... Αυτό είναι το καθημερινό μας πρόγραμμα:

8:30 Ξύπνημα

9:30 Πρωινό

10:30 - 13:30 Δραστηριότητες (έξοδος ή εσωτερικού χώρου)

14:00 - 14:40 Μεσημεριανό φαγητό

14:40 - 15:30 Ελεύθερη ώρα-κουβεντούλες, αστειάκια (χαλάρωση προ ύπνου)

15:30-18:00 Στο δωμάτιό τους (είτε για ύπνο είτε για παιχνίδι, χωρίς επίβλεψη) / Εμείς ... ελεύθερο χρόνο για ξεκούραση ή ότι άλλο θέλουμε.

18:00 - 19:30 Παιχνίδι, έξοδος, επισκέψεις

19:30 - 20:00 Βραδυνό

20:30 Έναρξη διαδικασιών προ του ύπνου (μάζεμα παιχνιδιών από το σαλόνι και το δωμάτιό τους, πιτζάμες, πλύσιμο δοντιών)

21:00 - 21:30 Γάλα στο κρεββάτι - παραμύθι.

21:30 Υπνος.

 

[Φυσικά έχω ξυπνήματα μετά για τουαλέτα σε διάφορες ώρες κατά τη διάρκεια της νύχτας και πρωινό γάλα κατά τις 6:00]