TheoCoach

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    126
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο TheoCoach

  1. Η ερώτηση της νονάς "σε χτυπάνε;" νομίζω πως ήταν αυτή που δημιούργησε όλο αυτό [μπορεί να κάνω και λάθος βέβαια]. Απλά όταν ρωτάμε κάτι τέτοιο το παιδί [ειδικά αν το ρωτήσουμε 2 φορές] είναι πιθανόν να μας πει ναι. Κάποιες φορές που έτυχε να μου παραπονεθεί ο Δημήτρης ότι συνέβη κάτι στο σχολείο τού έκανα ερωτήσεις για να δω αν λέει αλήθεια ή τα φαντάζεται. πχ: - Δημήτρη, τι έγινε στο σχολείο; - Η κυρία μου τράβηξε το αυτί. - Γιατί σου τράβηξε το αυτί; - Δεν ξέρω. - Έκανες κάτι; - Όχι. - Τράβηξε και σε κάποιο άλλο παιδάκι το αυτί; - Όχι. - Και Δημήτρη, όταν σου τράβηξε το αυτί, το έβγαλε; - Ναι - Και το έβαλε σε ένα κουτάκι και το πέταξε; - Ναι - Και μετά ήρθε ο σπάιντερμαν και το πήρε από τα σκουπίδια και σου το ξαναέδωσε; - Ναι Οπότε σ'αυτό το σημείο καταλαβαίνω ότι μπορεί αυτά που μου λέει να μην είναι 100% αλήθεια. Βέβαια πάντα ρωτάω στο σχολείο, αλλά συνήθως είναι μικρά και αθώα ψεματάκια που μας λένε για να τραβήξουν την προσοχή μας. Θυμάμαι κάποια στιγμή μου έλεγε ότι πονάει η κοιλιά του και έκλαιγε. Τον ρωτούσα δείχνοντας σε διάφορα σημεία: - Δημήτρη εδώ πονάς; - Ναι [κλαίγοντας] μετά έδειχνα κάπου αλλού... - Κι εδώ πονάς; - Ναι... Μετά του έδειχνα στην πλάτη - Πονάς κι εδώ παιδί μου; - Ναι Ανάλογα με τις ερωτήσεις που του κάνεις θα σου δίνει και ανάλογες απαντήσεις. Τελικά επειδή έκλαιγε για 1-2 μέρες επειδή πονούσε, τον πήγαμε στη γιατρό[στην οποία δε θέλει να πηγαίνει καθόλου] και αμέσως μετά έγινε καλά - χωρίς να του δώσουμε τίποτα φυσικά. Πάντως είναι πολύ ενδιαφέρουσα η συμπεριφορά των παιδιών
  2. Ευτυχώς ο δικός μας (σχεδόν 4χρ) πηγαίνει κανονικά. Αυτό που κάνει τελευταία είναι να του ξεφεύγουν τα τσίσα λίγο και βρέχει το βρακάκι του. Πιο πριν δεν το έκανε αλλά τις τελευταίες εβδομάδες το κάνει καθημερινά. Πιστεύω το κάνει γιατί βαριέται ή ξεχνιέται να πάει. Δοκιμάσαμε διάφορες μεθόδους αλλά συνεχίζει το ίδιο. Δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό ή όχι να του ξεφεύγουν λίγο απλά ενώ πήγαινε κανονικά ξαφνικά άλλαξε. Τώρα με τη δική σου περίπτωση είναι πιθανόν να το χρησιμοποιεί για να σε "ελέγχει" και να κερδίζει πράγματα (όπως βόλτες κα). Αν έβλεπα ότι έκανε κάτι τέτοιο ο δικός μου, πιθανόν να τον έβαζα συγκεκριμένη ώρα στην τουαλέτα και θα καθόμουν μαζί του. πχ το πρωί μόλις ξυπνούσε θα τον έβαζα να κάτσει (άσχετα αν είχε να κάνει)ή το απόγευμα/βράδυ. Αν κατάλαβα καλά η κόρη σου φοβάται (ή τουλάχιστον λέει ότι φοβάται) να πάει. Θα της έδειχνα με αυτό τον τρόπο ότι δεν υπάρχει κάτι να ανησυχεί και ότι είναι κάτι τελείως φυσιολογικό (όσο μπορείς να το περάσεις αυτό σε ένα παιδί αυτής της ηλικίας). Θα έλεγα πχ "να κι μπαμπάς πάει" ή "να τώρα θα πάει και η μαμά" Θα τον έβαζα να κάθεται κάθε 1 ή 2 ώρες έστω και για λίγο, ακόμα και αν δεν έχει να κάνει. Αυτά θα δοκίμαζα και πάντα με το μαλακό. Δε θα έδειχνα ότι θυμώνω ή κάτι παρόμοιο γιατί θα καταλάβαινε ότι με "έχει του χεριού του". Ελπίζω σύντομα να πάνε όλα καλά και να επανέλθουν στα φυσιολογικά
  3. Ο γιος μας για ένα διάστημα έλεγε τις λέξεις: γαμ@#το και ηλίθια/ος. Στην αρχή του λέγαμε ότι δεν είναι ευγενικό να λες αυτές τις λέξεις κλπ κλπ, μέχρι που αποφασίσαμε να το αγνοήσουμε και μετά από λίγο σταμάτησε. Τα παιδιά σ' αυτή την ηλικία δε γνωρίζουν το νόημα αυτών (και πολλών άλλων) λέξεων. Αυτό που κάνει αυτές τις λέξεις "σημαντικές" στα παιδιά είναι οι αντιδράσεις των γονιών/παππούδων/δασκάλων. Αν πχ το παιδί πει μία τέτοια λέξη και ο παππούς(ή κάποιος άλλος) γελάσει, τότε το παιδί θα νομίζει ότι είπε κάτι αστείο και θα το ξαναπεί. Αν πει μια τέτοια λέξη και αντιδράσουμε μαλώνοντάς το, θα καταλάβει ότι έχει βρει έναν τρόπο να "μας ελέγχει". Οπότε σ'αυτή την ηλικία νομίζω η καλύτερη 'στρατηγική' είναι 1ον να το αγνοούμε, 2ον να μη χρησιμοποιούμε λέξεις και φράσεις που δε θέλουμε να λένε τα παιδιά μας και 3ον όσο γίνεται να μην επιτρέπουμε και σε άλλους να χρησιμοποιούν τέτοιο λεξιλόγιο μπροστά στα παιδιά μας. Θοδωρής
  4. Τα τελευταία 7-8 χρόνια εγώ και η γυναίκα μου χρησιμοποιούμε κάποια προϊόντα σαν υποκατάστατα γεύματος για να συμπληρώνουμε τις καθημερινές ανάγκες σε βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά. Τον τελευταίο καιρό έχουμε προσθέσει και κάποια επιπλέον συμπληρώματα όπως πολυβιταμίνες, λιπαρά ωμέγα 3, συμπλήρωμα φυτικών ινών και βασιλικό πολτό. Επίσης στον γιο μας δίνουμε από 6μιση μηνών και τους τελευταίους μήνες προσθέσαμε κάποιες παιδικές πολυβιταμίνες (οι οποίες είναι σαν καραμελίτσες σε σχήμα ζωάκια - οπότε του αρέσουν πολύ). Γενικά είμαστε πολύ υπέρ της υγιεινής διατροφής μέσω της τροφής και όχι συμπληρωμάτων, ΑΝ αυτό είναι δυνατό να επιτευχθεί και ΑΝ το σώμα μας είναι σε θέση να απορροφήσει όλες τις βιταμίνες από τα φαγητά που τρώμε. Επειδή όμως δε ζούμε σε ιδανικό κόσμο για να μαγειρεύουμε πάντα υγιεινά και να τρώμε κάθε μέρα τουλάχιστον 5 μερίδες φρούτα και λαχανικά, έχουμε βάλει στη ζωή μας αυτά τα βοηθήματα. Δεν αγοράζω τίποτα από αυτά από φαρμακείο και ούτε εμπιστεύομαι του φαρμακείου τα συμπληρώματα. Τα αγοράζω από συγκεκριμένες εταιρίες δικτυακού μάρκετινγκ, όπου έχω ψάξει προσωπικά και ξέρω ότι είναι φυτικής προέλευσης και ότι δεν υπάρχουν χημικά πρόσθετα. Τώρα στην ερώτηση αν τα εμπιστευομαστε η απάντησή μου Ναι εμπιστεύομαι και επιλέγω να συμπληρώνω τη διατροφή μου ΜΟΝΟ με συγκεκριμένα σκευάσματα τα οποία γνωρίζω τη διαδικασία παρασκευής τους και που έχουν συστατικά που μπορώ να προφέρω. Αν προτιμώ τα συμπληρώματα από την κανονική τροφή; Και ναι και όχι. Όχι αν μπορώ να ξέρω ότι η τροφή που θα φάω είναι 100% ασφαλής και δε θα έχει φυτοφάρμακα, συντηρητικά, χημικά πρόσθετα και ότι αυτά που θα φάω θα απορροφηθούν πραγματικά από τον οργανισμό μου. Εν κατακλείδι πιστεύω ότι το ιδανικό είναι ένας συνδυασμός: Μια επιλογή ασφαλών βιταμινών φυτικής προέλευσης σε συνδυασμό με μία ισορροπημένη διατροφή, αρκετό νερό και μέτρια σωματική άσκηση καθημερινά. Θοδωρής
  5. Mickey συμφωνώ μαζί σου. Κι εγώ είχα ξεκινήσει μαθήματα πιάνου γύρω στα 7 αν θυμάμαι καλά. Καλή ηλικία είναι εκεί. Σίγουρα όμως υπάρχουν τρόποι και μέθοδοι όπου μπορείς να κινητοποιήσεις τη μουσική προδιάθεση του παιδιού. ismeni Γνωρίζεις αν αυτά τα μαθήματα γίνονται και στη Θεσσαλονίκη; Ακούγεται πολύ ενδιαφέρον και θα ήθελα να ξεκινήσω τον γιο μας από μικρό με τη μουσική. Είναι πραγματικά ένας πολύ ωραίος τρόπος έκφρασης και σε βοηθάει επίσης να είσαι πιο δημιουργικός.
  6. TheoCoach

    περι δημητριακων

    Ναι όντως πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα. Μία έρευνα την οποία θα μπορούσε να κάνεις καθένας/μια από εμάς άλλωστε. Φυσικά στην τηλεόραση διαφημίζονται σαν ένα πλήρες και ισορροπημένο γεύμα, αλλά τα περισσότερα (ή τουλάχιστον τα πιο νόστιμα) έχουν πολύ ζάχαρη και λιπαρά. Μπράβο Caralampo για τη επαναδημοσίευση στο φόρουμ
  7. TheoCoach

    Μπισκότα Χωρίς Ζάχαρη

    Ψάχνω συνταγή για μπισκότα ή κουλουράκια χωρίς ζάχαρη και κατά προτίμηση με αλεύρι ολικής αλέσεως...έτσι κάτι υγιεινό. Έχει καμία/κανένας να προτείνει κάτι; Μας αρέσουν πολύ τα μπισκότα αλλά προτιμούμε γενικά τα υγιεινά με λίγες σχετικά θερμίδες. Θοδωρής
  8. TheoCoach

    Μπισκότα Χωρίς Ζάχαρη

    Ρίτα ευχαριστώ, αν και έκανα λογαριασμό. Ωραία φαίνονται...θα τα δοκιμάσω
  9. TheoCoach

    Μπισκότα Χωρίς Ζάχαρη

    Ναι ούτε κι εγώ...μάλλον πρέπει να γίνουμε μέλη. Ευχαριστώ για τα λινκς πάντως. Λαμπρινή μια χαρά υγιεινή φαίνεται η συνταγή που προτείνεις...αν και δε μου αρέσουν οι σταφίδες και για μέλι δεν τρελένομαι
  10. TheoCoach

    Μπισκότα Χωρίς Ζάχαρη

    130 θερμίδες ανά μπισκότο;;; Αρκετούτσικες. Ελπίζω να είναι πολύ νόστιμα για να αξίζουν τις θερμίδες Εγώ προσπαθώ να τρώμε υγιεινά και με λίγες θερμίδες και η γυναίκα μου ήρθε σπίτι με σιροπιαστά....μετά δηλαδή εγώ φταίω;;; Ευτυχώς πάντως έχουμε το ιδανικό βάρος. Θοδωρής ΥΓ: Εντωμεταξύ 200γρ βούτυρο είναι 1500 θερμίδες!!!!
  11. TheoCoach

    Μπισκότα Χωρίς Ζάχαρη

    Afroditi ευχαριστώ πολύ. Αυτά με τη βρώμη θα τα κάνω!!! Μήπως ξέρεις θερμιδική αξία;;;Μήπως λέω;;; Θοδωρής
  12. TheoCoach

    Μπισκότα Χωρίς Ζάχαρη

    Άρια ευχαριστώ αλλά δε βρήκα κάτι εκεί που μου είπες. Αγόρασα κάποια από Παπαδοπούλου που είναι σειρά χωρίς ζάχαρη. Απλά έλεγα μήπως μπορώ να βρω συνταγή να φτιάχνω μόνος μου
  13. TheoCoach

    Εξάρχεια

    Ωραίο topic και αρκετά ενημερωτικό θα έλεγα. Χθες συγκεκριμένα συζητούσαμε με τη γυναίκα μου "πως είναι να ζεις εκεί άραγε;" Ειδικά τώρα με τα επεισόδια. Κάθε μέρα τα ίδια. Βέβαια δεν ξέρω αν γίνονται στο ίδιο σημείο (Εξάρχεια) γιταί τα media τα παρουσιάζουν διαφορετικά από,τι πραγματικά είναι. Εμείς είμαστε Κιλκίς και σίγουρα πολύ μακριά από όλα αυτά αλλά αυτό έλεγα στη γυναίκα μου...όταν κατέβαινα Αθήνα όταν ήμουν μαθητής και επισκεπτόμουν τον αδερφό μου που σπούδαζε Αθήνα, πάντα βγαίναμε Εξάρχεια. Μπορούσες να ακούσεις καλή ροκ μουσική και αυτό που θυμάμαι είναι η φθηνές και μεγάλες μπύρες χεχεχε Θοδωρής
  14. αυτό είναι που λένε "κατεβάζει" γάλα
  15. Μία από τις βασικές ιδέες που αναλύει είναι το "να πληρώνεις πρώτα τον εαυτό σου" Δηλαδή, οι περισσότεροι άνθρωποι αυτό που κάνουν είναι τι; Παίρνουν το μισθό του, πληρώνουν όλες τις υποχρεώσεις τους(λογαριασμού, κάρτες, δάνεια, ψώνια κλπ) και μετά ό,τι περισσέψει(αν περισέψει) το βάζουν στην άκρη. Συνήθως όμως τα έξοδά μας είναι ίδια με τα έσοδα και πολύ σπάνια περισσεύουν χρήματα να βάλουμε στην άκρη. Οπότε αυτό που προτείνει είναι να πληρώνεις τον εαυτό σου πρώτα με ένα 10% πχ των χρημάτων που κερδίζεις. Δηλαδή αν έχεις 1000? μισθό, πρώτα παίρνεις 100? και τα βάζεις στην άκρη(κάπου που δεν πρόκειται να τα πειράξεις ό,τι και να γίνει) και μετά με όσα περισσεύουν να κανονίζεις τα υπόλοιπα έξοδα του μήνα. Στο βιβλίο αναλύει πως γίνεται αυτό και πως μπορεί να το κάνει κάποιος που δεν του περισσεύει ούτε το 10%(οπότε μη ρωτήσετε λεπτομέρειες). Τα βασικά κεφάλαια του βιβλίου είναι αυτά: 1. Αρχίστε να κάνετε το πορτοφόλι σας παχύτερο 2. Ελέγξτε τα έξοδά σας 3. Πολλαπλασιάστε τα πλούτη σας 4. Προφυλάξτε την περιουσία σας 5. Μετατρέψτε την κατοικία σας σε επικερδή επένδυση 6. Εξασφαλίστε ένα μελλοντικό εισόδημα 7. Αυξήστε την ικανότητά σας να κερδίζετε και φυσικά αναλύει τι είναι το καθένα σε μορφή ιστορίας. Θα το διαβάσετε μέσα σε 1-2 μέρες. Θοδωρής
  16. Αγαπητή katd, Όπως καταλαβαίνεις είσαι και "καλή" κατάσταση σε σχέση με πολλούς άλλους. Το να μπορείς να αποταμιεύεις 100? το μήνα είναι εξαιρετικό. Αν δεν κάνω λάθος μόνο το 3% των Ελλήνων αποταμιεύουν. Έχω διαβάσει ένα βιβλίο σχετικά με όλο αυτό το οποίο λέγεται "Ο πλουσιότερος άνθρωπος της Βαβυλώνας" του George Clason εκδόσεις "θέσις" Είναι μικρό και έχει εξαιρετικές ιδέες, σε μορφή ιστορίας, για το πως να "πληρώνεις τον εαυτό σου πρώτα". Πραγματικά αξίζει η επένδυση(το είχα πάρει 12?) και από τότε που το διάβασα και εφάρμοσα αυτά που πρότεινε έχουν αλλάξει τελείως τα οικονομικά μου. Δε χρειάζεται να κερδίζεις πολλές χιλιάδες ευρώ για να είσαι οικονομικά άνετα, αρκεί να ξέρεις μερικούς βασικούς κανόνες, τους οποίους δυστυχώς δεν μας τους διδάσκουν ούτε στο σχολείο ούτε και στην οικογένεια πολλές φορές. Όπως είπαν και πιο πάνω, όσο πιο πολλα κερδίζεις τόσο πιο πολλά ξοδεύεις...και αυτό βέβαια μέχρι να διαβασεις το βιβλίο. Θοδωρής
  17. Πολύ χρήσιμες οι αναρτήσεις σχετικά με τον παιδικό. Και εμείς είναι να τον πάμε από Σεπτέμβριο και το σκεφτόμαστε. Όχι τόσο πολύ για εκείνον, γιατί πιστεύω ότι θα προσαρμοστεί, αλλά πιο πολύ για εμάς. Πάντως όλα αυτά που διάβασα στις αναρτήσεις είναι πολύ καλά και πιστεύω ότι θα βοηθήσουν αρκετά στην προσαρμογή και του μικρού αλλά και τη δική μας. Θοδωρής
  18. TheoCoach

    BO FROST

    Και εμείς αγοράζαμε για ένα διάστημα από τη Bo Frost. Είχε νόστιμα πράγματα. Παγωτά, κροκέτες, πεϊνιρλάκια, προτιγαμισμένες πατάτες, κοτομπουκιές και διάφορα άλλα. Μας τηλεφωνούσαν κάθε Τρίτη γιατί ήταν να έρθουν Πέμπτη στο Κιλκίς. Απλά μερικές φορές που πήραν και δεν ήταν η γυναίκα μου εδώ για να του τη δώσω, όταν είπα "δεν είναι εδώ, ποιος τη ζητάει παρακαλώ" μου το κλείσαν. Αυτό έγινε 2-3 φορές και από τότε τους ζητήσαμε να μην ξαναπάρουν γιατί συνήθως τις Τρίτες έλλειπε η γυναίκα μου οπότε αν θέλουμε κάτι μπορουμε να τους βρούμε. Τις περισσότερες φορές ήταν πολύ ευγενικές στο τηλέφωνο (κυρίως όταν αγοράζαμε) αλλά για εμένα η ευγένεια και η καλή εξυπηρέτιση μετράει και όταν δεν θέλει κάποιο να αγοράσει, οπότε το έκοψα. Άλλωστε η μητέρα μου αγοράζει κι εκείνη, αν θέλουμε παίρνουμε μέσω αυτής. Αυτό σαν σημείωση. Θοδωρής
  19. Συζητούσα με ένα φίλο που την ψάχνει γενικά με ιατρικά θέματα και μου είπε (αν και δεν το διασταύρωσα αν όντως ισχύει) ότι τα αντιηλιακά που έχουν δείκτη προστασίας SPF 15 προσφέρουν προστασία 95% ενώ αυτά που είναι πάνω από SPF 15 προσφέρουν 97% άσχετα με το αν είναι SPF 30 ή SPF 50. Επίσης διάβασα κάπου ότι το SPF δεν έχει να κάνει με το πόσο προστατεύει αλλά με το για πόση ώρα(διάρκεια) προστατεύει. Πάντως παρατήρησα τα τελευταία χρόνια ότι ο ήλιος "καίει" πολύ περισσότερο από παλιά. Είχαμε πάει πριν 20 μέρες στην Ασπροβάλτα σε κάτι φίλους με τον μικρό μας και καθήσαμε στην αυλή τους μισή ώρα πριν πάμε στην παραλία. Είδα κοκκίνησαν τα χεράκια του αμέσως και δεν μπορούσες να καθήσεις - είχε τρομερή "κάψα"(και όλα αυτά μιλαμε για 11 το πρωί. Γενικά θέλει κάθε 2-3 ώρες να ξαναβάζουμε, στα μικρά παιδιά μπλουζάκι και καπέλο και φυσικά όχι μεσημεριανές ώρες απευθείας έκθεση στον ήλιο. Θοδωρής
  20. Εμάς ο Δημήτρης τώρα είναι 25 μηνών και εδώ και 2-3 μήνες έλεγε πάντα πριν κάνει τα κακά του και τον βάζαμε στο γιογιό. Είπαμε να δοκιμάσουμε να τον έχουμε χωρίς πάμπερς πριν 1-2 βδομάδες αλλά δεν έπιασε γιατί πότιζε όλο το σπίτι. Ξαφνικά πριν 3 μέρες άρχισε να κάνει και τα κακά του πάλι στην πάνα του και μια φορά που δεν του είχαμε πάνα τα έκανε στο χαλί, στον διάδρομο, στο σαλόνι και τα πάτησε. Έχε#@%ε και πήγαινε" . Δεν ξέρω αν το έκανε από αντίδραση ή οχι αλλά είπαμε να του ξαναφοράμε την πάνα και να το πάμε χαλαρά χωρίς πιέσεις και άγχη. Έχετε καμία πρόταση; ΥΓ: Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που που περιγράφει η Elinaki. Μπράβο σας! Θοδωρής
  21. Περαστικά σας αν και δεν ήταν κάτι "σοβαρό". Θα μεγαλώσει και θα το ξεχάσει...πόσο είναι τώρα; 2 μηνών; Ε όταν γίνει 3 μηνών δε θα θυμάται τίποτα... Βασικά τα παιδιά σε λιγότερο από μερικές ώρες ξεχνούν, ειδικά δε τέτοια ηλικία. Από την άλλη εσύ για τιμωρία, θα γράψεις σε ένα τετράδιο 100 φορές "δε θα ξανακόψω το δάχτυλο του παιδιού μου" Καταλαβαίνω πόσο σε πονάει το να πονέσεις το παιδάκι σου αλλά αυτά δεν είναι τίποτα. Θα το ξεπεράσετε μπαμ μπαμ. Θυμάμαι όταν πήραμε τον μικρό στο σπίτι και μετά από λίγο καιρό θα του κόβαμαι τα νύχια για πρώτη φορά, η γυναίκα μου φοβόταν οπότε ανέλαβα εγώ (που ουτως η άλλως ήθελα). Παιχνιδάκι. Τις πρώτες φορές το έκανα εγώ μέχρι που ξεθάρεψε και η γυναίκα μου και ξεκίνησε και εκείνη. Η φροντίδα των παιδιών είναι υπέροχη αλλά σίγουρα πάντα θέλει προσοχή. Όπως και να χει όμως κάποιες φορές θα υπάρξουν μικροατυχήματα. Είχα ακούσει από κάποιον φιλόσοφο να λέει ότι αν ένα παιδί δεν χτυπήσει μέχρι να κλείσει 1 χρόνο, τότε αυτό σημαίνει ότι το προσέχουν υπερβολικά. Εγώ θυμάμαι μεγαλώνοντας, ειδικά το καλοκαίρι, τα γόνατά μου ήταν όλα σημάδια - και φυσικά δεν έφταιγε η μάνα μου. Θοδωρής
  22. TheoCoach

    Δουλεύει πολύ...και νιώθω μόνη

    Ένα από τα πράγματα που κάνουμε και πιστεύουμε είναι το εξής: Για να μπορέσει το παιδί μας να γίνει ευτυχισμένο και να μπορεί να χαίρεται την κάθε στιγμή, θα πρέπει να δει τους γονείς του να κάνουν το ίδιο. Πολλές φορές προσπαθούμε σαν γονείς να κάνουμε τα πάντα για να είναι καλά τα παιδιά μας αλλά νιώθουμε καταπίεση, άγχος και ότι δεν απολαμβάνουμε τη ζωή. Αυτό όμως τελικά καταλήγει να είναι "καταστροφικό" για το παιδί γιατί αυτό βλέπει και αυτό θα βιώσει στο μέλλον. Βλέπει έναν γονέα που πάντα έχει άγχος, νιώθει ότι δεν αξίζει, ότι είναι καταπιεσμένος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο οπότε μεγαλώνοντας θα υιοθετήσεις συμπεριφορές που θα το οδηγήσουν να ζει και να αισθάνεται έτσι. Τα περισσότερα ξεκινούν από την ευγνωμοσύνη. Αν νιώθετε ότι ο άντρας σας είναι πολλές ώρες μακριά αναρωτηθείτε το εξής: θα προτιμούσατε να μην έχει δουλειά; Ή μήπως είστε πολύ καλύτερα εκείνες τις γυναίκες που μεγαλώνουν μόνες το παιδί τους; Επίσης, θα προτιμούσατε μήπως να μην είχατε καν παιδί; Υπάρχουν πάρα πολλά ζευγάρια που προσπαθούν, αγωνιούν, ξοδεύουν χιλιάδες ευρώ για να κάνουν ένα παιδί - και εμείς που έχουμε ένα ή δύο παιδιά, νιώθουμε ότι το παιδί είναι ευθύνη, άγχος κλπ; Σίγουρα είναι μεγάλη ευθύνη και μπορεί να προκαλεί κάποιες φορές άγχος και πίεση και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε όταν το θέλουμε όπως όταν ήμασταν ελεύθεροι ή χωρίς παιδιά, αλλά και αυτό υπέροχο δεν είναι στην τελική; Το να μπορείς να αναλάβεις την ευθύνη να μεγαλώσεις ένα παιδί, σε κάνει καλύτερο ως άνθρωπο. Αποκτάς καινούργιες ικανότητες - υπομονή, ομαδικότητα, σεβασμό, δημιουργηκότητα κλπ. Χωρίς να θέλω να θίξω κανένα/καμία πιστεύω ότι η ευτυχία και το πόσο καλά περνάμε στη ζωή μας δεν έχει να κάνει με τους άλλους ή με τα πράγματα που συμβαίνουν γύρω μας, αλλά με εμάς και αυτό που συμβαίνει μέσα μας. Όπως είχα ακούσει κάτι σχετικό με αυτό λέει ότι: "Happiness is an inside job" ότι η ευτυχία είναι μία δουλειά που γίνεται μέσα μας. Αυτό που λέω συχνά στη γυναίκα μου είναι ότι υπάρχουν πολλοί γονείς που θα παρακαλούσαν να έχουν τα προβλήματά μας. Οι περισσότεροι έχουν πολύ περισσότερα ή δεν έχουν τίποτα για το οποίο να έχουν να ανησυχούν και ζουν μία βαρετή ζωή μέσα στην μοναξιά. Θοδωρής ΥΓ: Ελπίζω να είναι κατανοητές οι ιδέες/απόψεις μου γιατί πολλές φορές παρασύρομαι από τις σκέψεις μου κατά τη μεταφορά τους σε κείμενο.
  23. Γεια σου ssidi, Τι θα μπορούσε να πετάξει το παιδί πάνω στο τζάμι ώστε να σπάσει. Συνήθως και καινούργια κουφώματα έχουν αρκετά γερά τζάμια. Μπορείς να φροντίσεις ώστε να μην έχει πρόσβαση σε κάτι τόσο μεγάλο ή βαρύ που να μπορεί να σπάσει το τζάμι. Επίσης ίσως αν βάλεις χοντρές κουρτίνες ίσως να κόψουν τη φόρα ενός αντικειμένου που κατευθείνεται προς το τζάμι και επίσης θα κρύβουν το τζάμι οπότε δε θα είναι η προσοχή του παιδιού συνέχεια στραμμένη εκεί. Εγώ είμαι σχετικά "αυστηρός" / "απόλυτος" όσον αφορά την ασφάλεια. Μου αρέσει πολύ το παιχνίδι με τον γιο μου και ιδιαίτερα τα τρελά παιχνίδια, αλλά πάντα όσο γίνεται με ασφάλεια. Το ίδιο βέβαια κάνω και στη ζωή μου... αν και μου αρέσουν πολύ τα extreme sports. Πάντως πιστεύω ότι είναι πιο ασφαλές να κάνεις bangee jumping από έναν γερανό 40 μέτρα από το να οδηγάς χωρίς ζώνη ασφαλείας ή να έχεις το παιδί χωρίς ζώνη όρθιο να γυρίζει μέσα στο αμάξι ή να κάθετε στην αγγαλιά της μαμάς. Θοδωρής
  24. Φοβερό βιντεάκι!!! Πολύ γέλασα. Τελικά οι γυναίκες αντέχουν σε πολύ περισσότερα πράγματα από τους άντρες! Αυτό είναι γεγονός! Θοδωρής
  25. Χεχε πολύ καλό. Ένα από τα λάθη που κάνουν πολλοί είναι να έχουν τους γιατρούς σαν Θεούς. Σίγουρα είναι σημαντική η υγεία μας κλπ κλπ, αλλά θα πρέπει να χρησιμοποιούμε και λίγο την κοινή λογική. Πιστεύω ότι δε θα πρέπει να παιρνουμε σαν "νόμο" ό,τι μας λέει ο γιατρός και αν κάτι δεν μας ακούγεται "λογικό" θα πρέπει να ρωτάμε γιατί μας το προτείνει και να την ψάχνουμε λίγο παραπάνω. Ίσως μία 2η ή 3η γνώμη από άλλους γιατρούς. Το Σάββατο γνώρισα μία κοπέλα από τη Λάρισα που ασχολείται εθελοντικά να βοηθάει μητέρες να θηλάσουν. Είναι στο Σύνδεσμο Θηλασμού Ελλάδος και ανήκουν στο http://llli.org/Greece Εκεί έχει και τα στοιχεία από όλες τις συμβούλους σε όλη την Ελλάδα. Η γυναίκα μου θήλασε τον γιο μου 6μιση μήνες χωρίς να του δώσει καθόλου συμπλήρωμα. Και αυτό το κατάφερε αν και είχε μικρές θηλές και χρησιμοποιούσε συνέχεια τις λεγόμενες "ψευτοθηλές". Για το επομενο παιδί θα επισκεφτούμε αυτό το σύλλογο μήπως και βοηθήσει στο να θηλάσει ακόμα περισσότερο και πιο εύκολα. Ευτυχώς ο γυναικόλογος και η παιδίατρος είναι από αυτούς που παρότρυναν να θηλάσει κι άλλο. Θοδωρής