νελλίτσα

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    666
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

11 Neutral

Περισσότερα για την/τον νελλίτσα

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    αθήνα
  • Επάγγελμα
    Νηπιαγωγός

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. εγώ έχω να σου πω άπειρα παραδειγματα του 3χρονου γιου μου ο οποίος είναι χειριστικός. προκειμένου να καταφέρειο να σε πεισει να κάνεις αυτό που θέλει θα δοκιμάσει ό,τι καλόπιασμα, εξυπνάδα, κλάμα, παρακαλετό ξέρει και μπορεί και αν δεν πιάσουν τα γνωστά, θα εφεύρει άλλα τόσα καινούρια! όλα τα πιτσιρίκια είναι περισσότερο ή λιγότερο χειριστικά, είναι φάση της συναισθηματικής ανάπτυξης. το πως θα χειριστούμε εμείς ως γονείς όλο αυτό είναι άλλο καπέλο... μπράβο για τα νέα σας και καλή συνέχεια. αν νοιώθεις "κενό" από τη συγκεκριμ΄λενη αναπτυξιολόγο πάρε 2η γνώμη και από αλλού. έτσι και αλλιώς για να δικαιολογήσεις τις επισκέψεις στο ταμείο σου πρέπει να είναι από δημόσιο νοσοκομείο...
  2. και εγώ για το κάγκελο θα σου πω, έτσι οπως το περιγραφεις μπαίνει κανονικότατα

  3. Διαφημίσεις


  4. νομίζω πως έχει νόημα να τον ενημερώσεις μόνο αν θες να διατηρήσεις μια στοιχειώδη σχέση για παρακάτω. αν δεν έχεις σκοπό να ξαναπάς για κανένα λόγο μην του πεις τίποτα και μην ασχοληθείς. ασ είχε καλύτερη συμπεριφορά για να μην σε έδιωχνε. καλό υπόλοιπο να έχεις και με το καλό το μωρό σου
  5. νελλίτσα

    Τοκετός "Σαν στο σπίτι"

    αν είναι αρνητικός μην το κάνεις από την άποψη ότι δεν θα έχεις την υποστήριξή του, είναι πιθανό η δική του αγωνία να σε πανικοβάλει και εκείνη την ώρα χρειάζεσαι ηρεμία και να νοιώθεις ασφάλεια. νομίζω πως ναι σε ένα μεγάλο ποσοστό μπορείς να έχεις αυτό που ζητάς στο λητώ. με την προυπόθεση βέβαια ότι ο γιαΤρός σου είναι έμπρακτα σύμφωνος σε αυτό και κατά τη γνώμη μου θα βοηθούσε να βρεις μια μαία που εκείνη την ώρα θα διεκδικήσει τα θέλω σου. σκέψου τι μπορεί να θέλεις και κυρίως τι μπορεί να μην θέλεις εκείνη την ώρα και συζήτησέ τα και με το γιατρό και με τη μαία σου...
  6. νελλίτσα

    Τοκετός "Σαν στο σπίτι"

    δες και εδώ http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=83967&page=2
  7. νομίζω πως δεν στο επιτρέπουν να πας χωρίς γιατρό (χωρίς να είμαι σίγουρη). στη δικι΄σα μου περίπτωση που πήγα τελευταία στιγμή, ήμουν στις εξωθήσεις και η γιατρός μου δνε είχε φτάσει ακόμα, ήρθαν 2 γιατρού της βάρδιας, μου συστήθηκαν και τους είπα πως αν όλα πάνε καλά δεν θέλω αν παρέμβουν και θα συνεχίσω με τη μαία μου. δεν ξέρω όμως να σου πω τι θα συνέβαινε αν τελικά η γιατρός μου δνε προλάβαινε...
  8. νελλίτσα

    Τοκετός "Σαν στο σπίτι"

    εγώ γένησσα εκεί τον απρίλιο. η εμπειρία μου είναι πολύ θετική. ότι θέλεις ρώτα. με το καλό το μωρό σου
  9. δώσ'του λίγο χρόνο... μπορεί με τη λογική να δέχεται τα επιχειρήματά σας αλλά συναισθηματικά δεν είναι ωριμος να διαχειριστεί τους φόβους του... εγώ θα τον άφηνα να έρθει στο κρεβάτι μου για όσο χρειάζεται να ξανανοιώσει ασφαλής. άλλα τρικ που θα μπορούσες να δοκιμάσεις θα ήταν: -κάποιο φωτάκι αναμμένο κατά τη διάρκεια της νύχτας -κάποιο μαγικό υπερόπλο που μπορεί να νικήσει όλους τους κακούς -μια έξτρα κλειδαριά (χρησιμοποίησε τις ασφάλειες που βάζουμε στα ντουλάπια όταν έχουμε μωρά) που δεν μπορεί να την παραβιάσει ο κακός ή ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς που θα ταίριαζε στο παιδί σου. επίσης παρατήρησε μήπως έχει συμβεί κάτι στο σχολείο ή στο περιβάλλον του που τον έχει αναστατώσει και το εκφράζει με αυτό τον τρόπο...
  10. εγώ γέννησα πριν μια εβδομάδα στο λητώ στο δωμάτιο σαν στο σπίτι. έχω να πω τα καλύτερα! παρότι με άγχωνε η ιδέα του μαιευτηρίου ο συγκεκριμένος χώρος είναι ότι πιο φιλικό σε μαμά και βρέφος υπάρχει μετά το σπίτι... πέρα από την αισθητική πλευρά του πράγματος είναι χώρος που σου επιτρέπει να χαλαρώσεις, να έχεις χαμηλό φωτισμό, σέβεται την ιδιωτικότητα της περίστασης και γενικά δεν θυμίζει σε τίποτα μια κλασσική αίθουσα ωδινών ή εξωθήσεων όσο καλαίσθητες και αν είναι. ήθελα να μπω να γεννήσω στην πισίνα αλλά όταν έφτασα στο μαιευτήριο, δεν προλάβαινα να πάω ούτε στο ντουζ και γέννησα στο κρεββάτι. παρόλα αυτά δεν είχα καμία απολύτως παρέμβαση (δεν υπήρχε και χρόνος βέβαια) και μια μικρή ρήξη που ΄εγινε στο περίνεο από μόνη της ήταν 1 ράμμα. μετά πήρα αμέσως το μωρό μου αγκαλιά, εγώ και ο μπαμπάς του, ήρθε παιδίατρος και το εξέτασε εκεί δίπλα μου, μπήκαμε στην πισίνα για τους πόνους της υστεροτοκίας, μου επέτρεψαν να έχω φωτογράφο στη γέννα μου και το πιο σημαντικό απ'όλα το επόμενο πρωί γύρισα στο σπιτάκι μου με το άλλο μου παιδάκι. οι μαίες δε και το προσωπικό του μαιευτηρίου άψογοι, εκεί σε ό,τι χρειαστείς με απόλυτη όμως διακριτικότητα και σεβασμό. να αναφέρω ενδεικτικά ότι χτυπούσαν την πόρτα για να μπουν και συστήνονταν μόλις έμπαιναν... εχω στο μυαλό μου την όλη διαδικασία σαν μια γιορτή που το δώρο μου ήταν το παιδάκι μου....
  11. νελλίτσα

    Τοκετός: Πείτε την δική σας ιστορία/ιστορίες!

    και εγώ ήθελα να κάνω τον 2ο τοκετό μου στο σπίτι,μέσα σε πισίνα. άυτό το πλάνο εγκαταλείφθηκε λόγω αναιμίας που παρουσίασα και αποφασίζουμε να γεννήσω στο Λητώ στο δωμάτιο φυσικού τοκετού για να χρησιμοποιήσω και την πισίνα. αρχικά δυσκολεύτηκα με αυτή την απόφαση. και μόνο στην ιδέα να πρέπει να παώ σε μαιευτήριο και μετά τη γέννα να μου πα΄ρουν το μωρό για πόση ώρα οι παιδίατροι και να αφήσω και για πόσες μέρες τον μεγάλο μου γιο, ανέβασα πίεση. ευτυχώς εκεί έιναι αρκετά συζητήσιμοι στο τι ήθελα και τι δεν ήθελα, είχα και μια πολύ καλή μαία και όλα προγραμμματίστηκαν να γίνουν όσο πιο κοντά στα θέλω μου. οι μέρες όμως περνούσαν και ο γιος μου όπως και ο 1ος μου στον κόσμο τους... να σας πως ότι τον πρώτο τον έκανα μετά από 2 ημέρες πρόκλησης φυσιολογικά στις 41+2. αυτή τη φορά η ΠΗΤ 10/4 οι μέρες να περνάνε και τίποτα. εγώ να τρέμω στην ιδέα της 2ης πρόκλησης. ευτυχώς η γιατρός μου να είανι αισιόδοξη και κυρίως πρόθυμηγ να με περιμένει μέχρι τις 42 εβδομα΄δες εφόσον όλα έδειχναν ότι το μωρό ήτνα καλά. κλείνω τις 40 εβδομάδες και αρχίζουμε τα ραντεβού γαι καρδιοτοκογράφημα και τα σχετικά. ο γιος μου στον κόσμο του αλλά τουλα΄χιστον ο τράχηλος μαλακός, παρότι ψηλά...15/4 πηγαίνω και πάλι στη γιατρό μου εντελώς απογοητευμένη, γιατί μέσα σε όλα τις τελευταίεςε εβδομάδες με έπιαναν πόνοι χωρίς όμως καμία περιοδικότητα. τι στη μπάλα καθόμουν, τι βαθια καθίσματα έκανα στη σκάλα, τι γενική στο σπίτι, τι να τρέχω με τον μεγάλο μου στις κούνιες, στο σούπερ και στη λαική τίποτα, πονούσα πόσες ώρες και μετά το τίποτα... κάποια στιγμή είδα και κάτι βλέννες χωρίς όμως αίμα οπότε απλά τις αγνόησα η γιατρός μου ωστόσω έγκυος 3 εβδομάδες πίσω από εμένα.. εγώ να πιστεύω πλέον ότι θα γεννήσει πριν από εμένα έτσι όπως πάω...με εξετάζει, μου κατεβάζει το κεφάλι του μπέμπη όσο πιο χαμηλα΄μπορούσε (εγώ με 4 διαστολή) και μου ζητάει να ξανακάνω καρδιοτοκογράφημα και να με ξαναδεί 2 ημέρες μετά. γυρίζω σπίτι με τα μούτρα στο πάτωμα... βάζω το μεγάλο μου για ύπνο και νοιώθω πάλι τα γνωστά μου πλέον χαζοπονάκια... καλά λέω σας έχω μα΄θει... δεν δίνω σημασία και συνεχίζω σα να μην υπάρχουν. όλο το βράδυ χαζοπονούσα αλλά ξυπνούσα ανα μία ώρα για τουαλέτα..."θα είανι το κεφάλι του μωρού χαμηλα΄και με πιέζει" σκεφτόμουν και ξανακοιμόμουν. κατά τις 6:30 το πρωί, 16/4 πλέον σηκώνομαι για την τουαλέτα και όπωε γυρίζω στο κρεβα΄τι νοιώβθω μια πίεση χαμηλά και πίσω στο κόκαλο του πωπού. σφίγγομαι λίγο και νοιώθω να σπάνε τα νερά! η χαρά μου απερίγραπτη! ένοιωθα 'οπως όταν ξυπνούσα τα πρωινά που ήτν να πάω εκδρομή με το σχολείο! πάω στην τουαλέτα γαι να πλυθώ και νοιώθω ένα έντονο πόνο... γυρίζω στο δωμα΄τιο να ξυπνήσω τον άντρα μου και έρχεται και 2ος πόνος. του κλέω να καλέσει τη μαμά του αν μείνει με το παιδί και να ετοιμαστούμε γαιτί μάλλον δεν προλαβαίνουμε. μέχρι να πάω τουαλέτα 3ος πόνος..ουπς! προσπαθώ να πα΄ρω τον αδερφό μου τηλέφωνο που μένει ω2 τετράγωνα πιο πέρα να έρθει για το παίδί γιατί μάλλον πρέπει να φύγουμε άμεσα. ο αδερφός μου στον κόσ,μο του... κοιμόταν και δεν άκουγε το τηλέφωνο... παίρνω τη γιατρό και τη μαία και κάνω επιτέλους το πολυπόθητο μπανάκι μου. τρελή ανακούφιση το ζεστό νεράκι... μέχρι να βγώ ευτυχώς έχει φτάσει η πεθερά μου αλλά εγ΄ω πλέον είμαι στα 4 σε κα΄θε σύσπαση. ξεκινάμε άρον άρον για το μαιευτήριο με την ελπίδα να μην έχει πολλή κίνηση ο δρόμος. η λεοφωρος Αθηνών ευτυχώς χαλάρη... εγώ στο πίσω κα΄θισμα να προσπαθώ να βολευτώ σ εκα΄θε σύσπαση. περνάμε την πλατεία του περοκε όλα οκ και φτάνουμε πεδίο του άρεως να μπούμε αλεξάνδρας... είμαι μούσκεμα στον ιδρώτα και δεν βρίσκω θέση να βολευτώ. πέφτω στα 4 και μετράω κα΄θε σύσπαση. το πολύ να κρατήσει η κάθε μια 1 λεπτό, τόσο μπορώ να αντέξω. όσο ανεβαίναμε την αλεξάνδρας τόσο ζοριζόμουν, απ'τη μία έσκαγα απ'την άλλη δνε ήθελα παράθυρο ανοιχτό. πρίπου στο ύψος του παναθηναικού, αρχίζω να σκέφτομαι ότι δεν θα αντέξω χωρίς επισκληρίδιο... ο άντρας μου να προσπαθεί αν με εμψυχώσει, ότι μπορεί μέχρι να φτάσουμα να είναι 8 η διαστολή και θα τα καταφέρω κτλ. οι πόνοι όλο και πιο έντονοι και πιο συχνοί. στο φανάρι γαι να μπούμε κηφισίας εγώ έχω στριμώξει το κεφάλι μου στο κενό τπίσω από το κάθισμα του οδηγού, τα πόδια μου στο απέναντι τζάμι και να νοιώθω το κεφάλι του μπέμπη να ετοιμα΄ζεται να βγει. "γιατί σταματήσαμε;" ρωτάω έχει φανάρι, μου απαντά "γεννάω" λέω στον καλό μου "δεν γεννάς" μου λέει "χριστυιανέ μου το κεφάλι του είναι στα πόδια μου" ουρλιάζω πετάγεται έξω από το αυτοκίνητο και αρχίζει να κάνει νοήματα στον τροχονόμο να μας ανοίξει το φανάρι. εκείνος μετά από λίγη ώρα καταλαβε το επρεπε ανα κάνει ακι μας αφήενι να περ΄'ασουμε. φτάνουμε στο λητώ και μεβγάζουν σηκωτή από το αυτοκίνητο. ευτυχώς έχει φτάσει η μαία μου. ο άντρας μου πάει να παρκα΄ρει. η διαστολή τελεία, με πάνε στην αίθουσα φυσσικού τοκετού, η μαία να μου λέει μη σφίγγεσαι θα γεννήσεις στο φορείο και εγω΄να ζητάω ενα ποτήρι νερο γαιτί έσκασα...προσπαθούν να με βα΄λουν στον καρδιοτοκογράφω και εγώ να φωνάζω να πάμε κάτω από το ντουζ μήπως και απαλύνω τον πόνο. πάνω στην ώρα έρχεται και η γιατρός μου. με το καλημέρ ασας μου λέει: "αν με ακούσεις θα έχεις το μωρό σου αγκαλιά στο επόμενο σπρώξιμο". εγώ συνέχιζα να φωνάζω για το ντουζ και ξαφνικά νοιώθω τον μπέμεπη να γλιστράει.... μου τον έδωσαν αγκαλιά και εγώ συνειδητοποίησηα πως ο άντρας μου είχε χάσει τη γέννηση και του 2ου γιου μας...πάνω στην ώρα μπαίνει μέσα και ο καλός μου και μου δίνει ένα φιλί. σαστισμένος... κρατάει το μπέμπη μας αγκαλιά και βλέπω στο βλέμμα του την ικανοποίηση κα΄ποιου που έχει κατακτήσει το έβερεστ και έχει τη δύναμη να εξαλείψει από τον κόσμο όλα τα δεινά.... η ώρα ήταν 8:21! οι ώρες που ακολούθησαν ήταν από τις ωραιότερες στη ζωή μου... ένοιωθα σα να ήμουν σε κάποια γιορτή, βάλαμε μουσική στο ραδιόφωνο, θήλασα το μωρό μου, βγήκε με την υσηχάι του ο πλακούντας και κόψαμε το λώρο (ο οποίος είχε και περτύλιξη), μπήκα στην πισίνα που πλέον είχε γεμίσει και ανακουφίστηκα από τους πόνους της υστεροτοκίας, κοίταζα τις φωτογραφίες (που ευτυχώς πρόλαβε και τράβηξε η καλή μας φωτογράφος), λέγαμε αστεία και γελούσαμε, ήρθε η απιδιτρος και εξέτασε δίπλα μου το μωρό μου, έκανα και ένα ντουζάκι και αρχίσαμε τα τηλέφωνα. μίλησα με το μεγάλο μου γιο ο οποίος άκουσε από το τηλέφωνο το κλάμα του αδερφού του και με ρωτούσε "γιατί κλαίει ο μπέμπης" (εκεί τα 'μπηξα δεν άντεξα)... πήγε ο καλός μου και μου έφερε τα ρουχαλάκια μου να ντυθώ και μια πορτοκαλάδα που είχα σκάσει. ανεβήκαμε στο δωμάτιο οι 3 μας και προσπαθούσαμε να συνειδητοποιήσουμε τη μαγεία όλου αυτού που ζήσαμε... ήταν τέλεια! μακάρι να είχα βιώσει όλο αυτό το μεγαλείο και στον 1ο μου γιο....
  12. πάντως γενικά να ξέρεις ότι θα σε βοηθήσει να έχεις μια εικόνα του παιδιάτρου πριν γεννήσεις. γράψε σε ένα χαρτάκι τις απορίες σου και κλείσε ραντεβού. έτσι θα έχεις και πιο προσωπική άποψη...
  13. εμένα πάντως μου φαίνεται καλή τιμή αν σκεφτείς ότι και εγώ ό,τι έχω ακούσει είναι γύρω στα 600-700. σκέψου ότι γαι φωτογράφηση εγκυμοσύνης ρώτησα και οι τιμές είναι γύρω στα 200, πόσο μα΄λλον για βάφτιση...
  14. το διάλειμμα έχει και παιδαγωγικές διαστάσεςι στο νηπιαγωγείο άρα λειτουργεί ως ενιαίο μέρος του προγράμματος. για να μη γίνει λοιπόν διάλειμμα ή θα είναι κακός ο καιρός όπως είπαν τα κορίτσια πιο πάνω ή δεν υπάρχει χώρος κατάλληλος για διάλειμμα... μου ακούγεται πολύ τραβηγμένο να μην τα βγάζουν καθόλου έξω όπως άκουσες. και αν το σκεφτείς και από την πλευρά των νηπιαγωγών είναι πιο επιβαρυντικό να΄τα έχεις κλεισμένα συνέχεια μέσα χωρίς περιθώρια να εκτονώσουν την ένταση και την ενέργειά τους... επίσης είσαι σίγουρη ότι θα είναι οι ίδιοι νηπιαγωγοί και του χρόνου;
  15. νελλίτσα

    κουραστηκα

    εγώ νομίζω πως καταλαβαίνει ότι στενοχωριέσαι ή δεν αντέχεις να σου είναι θυμωμένος και για αυτό σου βγάζει αυτή τη συμπεριφορά. όταν σου ξαναθυμώσει για κάτι δοκίμασε να τον ρωτήσεις μεν γιατί θύμωσε αλλά να μη δώσεις σημασία. στο παραδειγμα με το αυγό που αναφέρεις εκεί που ο μικρός λέει "θέλω πιο μεγάλο αυγό" δοκίμασε μια απάντηση του τύπου"καταλαβαίνω ότι θύμωσες γιατί το αυγό σου είναι μικρό" και δωσ'του χρόνο να ηρεμήσει μόνος του, χωρίς να του αποσπάσεις την προσοχή κάπου αλλού. κάτι τέτοιες συμβουλές είναι στο βιβλίο "πως να μιλα΄τε στα παιδιά ώστε να ακούν και πως να ακούτε ώστε να μιλούν" (ή κάπως έτσι). ψάξτο λίγο ίσως σε βοηθήσει
  16. ως προς τα μαξιλάρια θηλασμού έχει μεγάλη σημασία η γέμιση που θα έχει μέσα για αυτό βλέπεις πολύ οικονομικά στα τζάμπο και πολύ ακριβά σε άλλα μαγαζιά. ως προς το μάρσιπο αγκαλιάς για μένα είναι από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις. με καταβόλεψε, το καταχρησιμοποίησα και αν δεν είχα μείνει έγκυος, πολύ πιθανό να τον είχα ακόμα στην τσάντα μου όταν πάμε βόλτες με το μικρό (κοντεύει τα 3). πρόσεξε όμως, αναφέρομαι σε μα΄ρσιπο αγκαλιάς (βλ για παράδειγμα http://www.babywearing.gr/) και όχι στους τυποποιημένους του εμπορίου. απο'κει και πέρα εξαρτάται και από το πόσες αγκαλιές θες και εσύ...