νευρα και κλαματα? τι εχω?? :(

[aurorina]

Καλημερα..

Ειμαι μια εργαζόμενη μαμα με δυο αγοράκια μικρα 7 κ 5  οπως πολλές μαμαδες. Τα πήγαινα μια χαρά εως τις τελευταίες εβδομάδες ..(απο τοτε δηλαδή που άρχισαν τα σχολειά  πάνω κάτω)που φαίνεται οτι δεν την παλευω αλλο ...γυρναω στο σπιτι απο την δουλεια(μια δουλειά που εχει να κανει με πολλούς ανθρώπους που και εκεί σε σπανε τα νεύρα) και δεν ησυχάζουν με τιποτα. Τριγυρναν γύρω μου σαν μελισσακια(λογικο) και εγω δεν μπορώ να ηρεμήσω.Πρεπει να μαγειρέψω να πλύνω κτλ κτλ και τα νευρα μου εχω γινει τσανταλια.Εννοειται οτι  δεν υπαρχει  προσωπικός χρονος.Εχω πολλα νευρά, ξεσπάσματα και ενίοτε κλαμματα αφου νιώθω ταλαίπωρη....Εχω φτάσει σε σημείο να το σκέφτομαι να γυρίσω σπίτι μολις σκέφτομαι τι θ α  τραβήξω....Ανησυχώ γιατί δεν ξέρω εαν αυτό ειναι κάτι φυσιολογικο για τις μαμαδες η εαν εχω κατι και χρειάζομαι ηρεμιστικά...Με ενοχλουν ολα πια..ακομα και πρωι πρωι που τα ετοιμάζω για το σχολείο μόλις ακούσω την πρώτη γκρίνια ξεσπάω...Σας παρακαλώ αντιλαμβανομαι οτι αυτήν δεν ειναι συμπεριφορά...γιατι τα μικρά δεν φταίνε ...δεν ξέρω πια τι να κανω..

Σας ευχαριστω

[ΑΡΓΚ]

Ειναι φυσιολογικό, οι μισές μαμάδες το περνάμε το φθινόπωρο.

Τι βοηθά εμένα:

- μαγειρεύω την Κυριακή το απόγευμα, μα όλο το απόγευμα, 3-4 φαγητά για να κρατήσουν μέχρι την Τετάρτη

- μετά αν προλάβω ξαναμαγειρεύω Τετάρτη βράδυ για Πεμπτη-Παρασκευή, αλλιώς επενδύω σε τρόφιμα που μαγειρεύονται πολύ εύκολα: φιλέτο κοτόπουλο, μακαρόνια, αυγά, σαλάτα, σάντουιτς.

- αν το πρόγραμμα βγει χάλια, ή μία μέρα είμαι πτώμα, έχω πάντα υπόψη ότι μία μέρα τη βδομάδα μπορούμε να φάμε σουβλάκια, πίτσα κλπ. 

- το πρωινό το μοιραζόμαστε με το σύζυγο, μία μέρα τα πάω εγώ, μία αυτός. Το ίδιο και τις απογευματινές δραστηριότητες.

- δύο απογέυματα τη βδομάδα έχω δεσμευμένο ένα δίωρο όπου θα λείψω από το σπίτι, για γυμναστηριο. Ειναι κατά κανόνα αργούτσικα, μετά τις 8. Αντιστοιχα δυο απογεύματα τη βδομάδα ασχολούμαι εγώ μόνο να ταϊσω και να κοιμίσω τα παιδιά για να ασχοληθεί ο άντρας μου με τα χόμπυ του.

- όσο μπορώ, προγραμματίζω δραστηριότητες ταυτόχρονα για τα παιδιά (π.χ. πάνε στο ωδείο την ίδια ώρα και στο παρελθόν έκαναν κολύμβηση μαζί), ώστε να εκμεταλλευτώ εκείνο το χρόνο να πάω έστω στο χασάπη εν ηρεμία, να κάνω εγώ μία δρατηριότητα (παλιά έκανα pilates όταν η κόρη μου ήταν στο μπαλέτο, τώρα κολυμπάω όταν τα μεγάλα μου παιδιά έχουν προπόνηση στο κολυμβητήριο) ή απλά να πιω ένα καφέ με την ησυχία μου. Θέλει λίγο ψάξιμο βέβαια, να βρει κανείς δραστηριότητες που να ταιριάζουν οι ώρες, αλλά κάνει τεράστεια διαφορά.

- δεν πάω ποτέ στο σουπερ-μαρκετ, παραγγέλνω μόνο online (υπάρχει σουπερ μαρκετ με μόνο online κατάστημα, αλλά το κάνουν και πολλές μεγάλες αλυσίδες) και εκμεταλλεύομαι αυτό το χρόνο για κάτι άλλο. Επίσης το ίδιο και για ψωνια των παιδιών (σχολικά, ρούχα), όλα έρχονται στο σπίτι.

[vtgian]

Αν δεν πρόκειται για κάτι παθολογικό (πχ θυροειδής, έλλειψη σιδήρου ή βιταμίνης D, που επηρεάζoυν πολύ τις αντοχές μας), τότε μπορεί απλά να σου βγαίνει η απότομη προσγείωση στην πραγματικότητα, δηλαδή επιστροφή σε ρυθμούς εργασίας μετά τις διακοπές. Πράγμα που όπως καταλαβαίνεις δεν επηρεάζει μόνο εσένα αλλά και τα παιδιά, που και αυτά ξαναμπαίνουν στην ρουτίνα.

 

Μερικά σημεία προς σκέψη:

α) ο σύζυγος συμμετέχει; υπάρχει περιθώριο βελτίωσης; μπορεί να αναλάβει κάτι από τις υποχρεώσεις;

β) υπάρχει η δυνατότητα να μαγειρέψεις παραπάνω το Σ/Κ ώστε να έχετε για μέσα στην εβδομάδα και να γλυτώσεις λίγο χρόνο από εκεί;

γ) πίνακες δραστηριοτήτων. Τα παιδιά αισθάνονται σιγουριά με το πρόγραμμα, σκέψου τη λύση της οργανωσης της ημέρας σας σε πίνακα (αποτύπωση δηλαδή της ρουτίνας). 

δ) ένα βήμα τη φορά. Αν με το που μπεις στο σπίτι σκέφτεσαι "πρέπει να πλύνω, πρέπει να μαγειρέψω, τι θα βάλω στα παιδιά αύριο, πρέπει να πάει κάποιος σουπερ μαρκετ, κλπ κλπ) θα νιώσεις το χάος να σε περικυκλώνει. Βάλε μικρούς στόχους κάθε μέρα και ας πάνε πίσω λίγο οι δουλειές.

ε) υπάρχει δυνατότητα εξωτερικής βοήθειας; Έστω μια γυναίκα να κάνει πχ το σίδερο ένα τετράωρο την εβδομάδα.

 

Δες πρώτα το κομμάτι της υγείας, να σιγουρεύτεις ότι δεν παίζει κάτι ορμονικό.

[nat2308]

Καλημέρα αγαπητή aurorina,

μην ανησυχείς, σίγουρα δεν είσαι η μόνη. Προφανώς κάτι μέσα σου έχει κάνει το "κλικ" για να ξεσπάσεις πράγματα που μάζευες μέσα σου καιρό, είτε είναι κούραση είτε ψυχολογική εξάντληση από διάφορους παράγοντες.

 

Σίγουρα δεν φταίνε τα παιδιά και δεν είναι καλό να ξεσπάς πάνω τους, αλλά πρέπει να ψάξεις μόνη σου την αιτία σε πρώτη φάση.

Είναι κάτι που έχει λογική αιτία, ένα συγκεκριμένο γεγονός που πυροδότησε την όλη κατάσταση; Είναι η ένταση της καθημερινότητας;

Μήπως τα αίτια είναι κάποια καλά κρυμμένη κατάθλιψη ή αρχές κλιμακτηρίου; Ζητώ συγγνώμη για το τελευταίο, αλλά δεν γνωρίζω την ηλικία σου.

Μήπως είσαι έγκυος και δεν το έχεις καταλάβει; Εγώ στις αρχές της εγκυμοσύνης ήθελα να σκοτώσω όλον τον κόσμο από τα νεύρα!!!

 

Κι επιπλέον: Έχεις βοήθεια και συμπαράσταση από τον σύζυγο; Αν του μιλήσεις θα δείξει κατανόηση ή θα δημιουργηθούν περαιτέρω εντάσεις;

 

 

[antsa]

περιγραφεις κατι απολυτα φυσιλογικο! δε μπορω βεβαια να σου πω οτι θες η οχι ηρεμιστικα μεσα απο ενα φορουμ αλλα αν μπορεις να τα αποφυγεις αυτο θα ηταν το καλυτερο. εχεις δυο παιδια, ζωηρα, αρα φυσιολογικα. κοντινων ηλικιων και αν τσακωνονται κι ολας μεταξυ τους οπως συνηθιζεται , ενταξει, υστερα απο τη δουλια που εχεις θελει γερα νευρα. απλα απορω που γραφεις οτι ολη αυτη η κουραση και αρα και τα ξεσπασματα σου βγηκαν τωρα. δηλαδη παλια πως την παλευες? εχει αλλαξει κατι τωρα που σε επηρεασε η που επηρεασε τα παιδια σου και αρα ειναι πιο ζωηρα απ οτι παλιοτερα? μηπως στο σχολειο δεν πανε με χαρα, πανε αναγκαστικα και μετα απαιτουν την σημασια σου (και αντε να τη δωσεις οταν εχεις γινει... υδροκεφαλη λογω δουλιας)? μηπως απλα τωρα σου βγαινει συσσωρευμενη κουραση πολλων ετων? μηπως εχεις αλλα προβληματα που βαρυνουν την ψυχολογια σου και λογω αυτων εχεις μειωμενες αντοχες?  προσεξε ομως, μην παραξεσπας στα παιδια σου, θα κανει κακο στις μεταξυ σας σχεσεις. θα τα δεις να αρχισουν να " απομακρυνονται" η να σε κοιταν με φοβο απο ενα σημειο και μετα και αυτο θα σε πονεσει πολυ . ασε που αν συνεχιστει μελλοντικα, τι θα γινει στην εφηβεια? πως θα σε σεβονται και θα σε ακουν ? θα τους βγει πολλαπλασια αντιδραστικοτητα μετα...

υπαρχει οικονομικη ανεση? να παρεις κοπελα για να τα απασχολει κανα απογευμα? να τα γραψεις σε δραστηριοτητες (εχουν πολλοι δημοι διαφορες και προσιτες οικονομικα), ωστε να ησυχαζουν τα αυτια σου εστω και για ωρα? κανα κεντρο δημιουργ. απασχολισης κοντα σας (συνηθως ειναι νορμαλ σε τιμες) η τσεκαρε και στο δημο σου αν πληροις τα κριτηρια. εδω σε μενα ο δημος που ανηκουμε εχει απογευματινο κεντρο απασχολησης αλλα αφενος ειναι λιγο μικρο το ενα μου παιδι αφετερου δε πληρουμε τα κριτηρια  

[erin0000]

4 ώρες πρίν, aurorina είπε:

Καλημερα..

Ειμαι μια εργαζόμενη μαμα με δυο αγοράκια μικρα 7 κ 5  οπως πολλές μαμαδες. Τα πήγαινα μια χαρά εως τις τελευταίες εβδομάδες ..(απο τοτε δηλαδή που άρχισαν τα σχολειά  πάνω κάτω)που φαίνεται οτι δεν την παλευω αλλο ...γυρναω στο σπιτι απο την δουλεια(μια δουλειά που εχει να κανει με πολλούς ανθρώπους που και εκεί σε σπανε τα νεύρα) και δεν ησυχάζουν με τιποτα. Τριγυρναν γύρω μου σαν μελισσακια(λογικο) και εγω δεν μπορώ να ηρεμήσω.Πρεπει να μαγειρέψω να πλύνω κτλ κτλ και τα νευρα μου εχω γινει τσανταλια.Εννοειται οτι  δεν υπαρχει  προσωπικός χρονος.Εχω πολλα νευρά, ξεσπάσματα και ενίοτε κλαμματα αφου νιώθω ταλαίπωρη....Εχω φτάσει σε σημείο να το σκέφτομαι να γυρίσω σπίτι μολις σκέφτομαι τι θ α  τραβήξω....Ανησυχώ γιατί δεν ξέρω εαν αυτό ειναι κάτι φυσιολογικο για τις μαμαδες η εαν εχω κατι και χρειάζομαι ηρεμιστικά...Με ενοχλουν ολα πια..ακομα και πρωι πρωι που τα ετοιμάζω για το σχολείο μόλις ακούσω την πρώτη γκρίνια ξεσπάω...Σας παρακαλώ αντιλαμβανομαι οτι αυτήν δεν ειναι συμπεριφορά...γιατι τα μικρά δεν φταίνε ...δεν ξέρω πια τι να κανω..

Σας ευχαριστω

 

Προσπάθησε να εντοπίσεις τι άλλαξε με την έναρξη των σχολείων.

Μήπως είναι το διάβασμα του μεγάλου που σε δυσκολεύει;

Θέλω να πω, δουλειές στο σπίτι, ή πίεση στη δουλειά είχες και πριν την έναρξη των σχολείων φαντάζομαι... 

Μήπως τα έχετε γράψει σε πολλές δραστηριότητες και τρέχετε τα απογεύματα;

 

Σκέψου τι έχει αλλάξει τον τελευταίο καιρό... Αν βρεις την αιτία θα βρεις και τη λύση.

[aurorina]

Σας ευχαριστώ ολες παρα πολυ κοριτσια!!Η αλήθεια ειναι οτι όλες αυτες οι αλλαγες συνέβησαν μαζι με μια μετακόμιση απο ενα σπίτι που δεν ηθελα να φυγω και αναγκάστηκα .Οποτε ειχαμε να επιλέξουμε σπίτι να το ετοιμάσουμε  και να γινε ι λειτουργικο για τα παιδια που δεν επρεπε να χασουν ουτε μια μέρα σχολείο...με οποίες εντάσεις αυτό συνεπάγεται..Θα προσπαθήσω με τις συμβουλες που μου δωσατε καμιά φορά ειναι ωραιο να ακους οτι δεν εισαι η  μονη.....

[nat2308]

Λογικό είναι κοπέλα μου να έχεις πελαγώσει, τι λες τώρα! Εγώ μετακόμισα χωρίς παιδιά πριν 2 χρόνια τελευταία φορά και πάλι κόντεψα να τρελαθώ, που να είχα και τις δικές σου υποχρεώσεις! 

Το να σου πούμε να χαλαρώσεις είναι εύκολο στα λόγια αλλά δύσκολο στην πράξη. Νομίζω ότι μάλλον πρέπει ν'αλλάξεις τους ρυθμούς σου και ν'αρχίσεις να θέτεις προτεραιότητες. Αν έχεις και λίγη βοήθεια και κατανόηση από τον σύζυγο, ζήτα του έστω και 1 ώρα τη βδομάδα να μείνεις μόνη και να κάνεις κάτι που θα σε βοηθήσει λίγο να ηρεμήσεις και να ανασυνταχθείς, το έχεις πολύ μεγάλη ανάγκη!

 

Και φυσικά, σίγουρα δεν είσαι η μόνη!!!

[antsa]

να δωσω μια ιδεα, αλλα στην περιπτωση σου θελει ψαξιμο για να πραγματοποιηθει. καμια φορα (σπανια γιατι μενουμε δυστυχως μακρια) με την  αδελφη μου ειχαμε κανονισει  να μεινουν εδω τα παιδια για λιγες ωρες (τα δυο δικα μου και το ενα δικο της)  και μια αλλη φορα που κατι ειχα χρειαστει εγω προς τα μερη της ειχα αφησει σπιτι της τα δικα μου. βεβαια ειναι αδελφη μου, ξερω που τα αφηνα καθως τοτε ηταν σε πιο μικρη ηλικια. στη δικη σου περιπτωση ειναι πιο ευκολο γιατι ειναι μεγαλα τα παιδια και μπορουν να μιλησουν. εχω δει σε site του εξωτερικου να ψαχνονται για τετοιες πρακτικες οι μαμαδες, λεγεται νομιζω εναλλακτικο babysitting. ισως αν βρεις μια μαμα σε παρομοια φαση (θα βρεις πολλες) αλλα να μενετε σχετικα κοντα?