Ποιοτικός χρόνος με τα παιδιά

[Iasonas]

Καλησπέρα!

Έχω δυο παιδιά, 2 και 4.5 χρονών.

Αυτο που με απασχολεί είναι πως να περάσει η μέρα με τα παιδιά δημιουργικά, χωρίς τηλεόραση.

Ο χειμώνας πέρασε πολύ δύσκολα, με πολύ κλεισούρα και ιώσεις. Και πολύ τηλεόραση...

Δουλεύω απογεύματα και λείπω ένα τετράωρο την ημέρα, 

ο άντρας μου λείπει άπειρες ώρες και 

γενικα δεν ασχολείται με τα παιδιά ιδιαίτερα.

Τα πάει στο πάρκο όταν μπορεί, και βάζει για ύπνο τη μικρή όταν είναι σπίτι.

Με τα δυο παιδιά είναι δύσκολο να κυκλοφορήσεις, πάμε στο πάρκο τώρα που έφτιαξε ο καιρός,

ζωγραφίζουμε, αλλά όταν κάνω δουλειές τους βάζω τηλ.,

μετά όλοι μαζί δε μπορούμε να παίξουμε γιατί ο μικρός τα χαλάει όλα!

Πολλούς φίλους με παιδιά δεν έχουμε για να παίζουν.

Εκδρομές δεν πολύ πηγαίνουμε, αν και θα ήθελα παρά πολύ, αλλά ο άντρας μου δεν τρελαίνεται, κι εγώ δεν ξέρω να οδηγάω.

ΝΙώθω περιορισμένη, θα ήθελα να κάνω πιο πολλά πράγματα με τα παιδιά, και να τους δείξω έναν πιο ενεργητικό τρόπο ζωής αλλά κάπως έχω εγκλωβιστεί στη δυσκολία της μετακίνησης, στη δυσκολία με τον μικρό που είναι Ταρζάν και δε μπορώ να τους φέρω βόλτα και τους δυο μαζί.

Νιώθει κάποια άλλη μητέρα έτσι;

Θα μπορούσατε να μου προτείνετε κάτι;

Εσεις τι κάνετε;

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τις τυχόν απαντήσεις!

[Mary1976]

Να σου πω,  εγώ έχω ένα μόνο, 3 χρονών. Μέχρι πρόσφατα ήμουν όλο όρεξη, ζωγραφική, χοροί, τραγούδια, βιβλία, παζλ, τουβλάκια, βόλτες. Γύρναγα σπίτι από τη δουλειά και δεν σταμάταγα μέχρι την ώρα του ύπνου. Ακόμα και αν ήθελα να λιποθυμήσω από την κούραση, έφτιαχνα ένα καφέ και πάλευα να κρατήσω το κέφι ζωντανό! Πλέον έχω στερέψει από ιδέες και οι αντοχές μου μειώνονται. Άλλωστε αυξάνονται οι αντοχές και οι απαιτήσεις του μικρού! Δεν μπορώ πλέον να τον ξεγελάω με χαζοτραγουδάκια. Οπότε πέφτω και εγώ στην ανάγκη της τηλεόρασης! Δεν νομίζω λοιπόν ότι μπορείς να κάνεις κάτι παραπάνω από αυτά που κάνεις. Μια χαρά σε βλέπω ότι το παλεύεις. Καλά κάνεις όμως και προσπαθείς να βρεις τρόπους να υιοθετήσεις περισσότερο ενεργητικές ασχολίες.  

Μια ιδέα είναι, για τώρα το καλοκαίρι,  να διαμορφώσεις το μπαλκόνι σου (ή την ταράτσα σου ή τον κήπο σου αν έχεις), όσο μικρό και αν είναι, σε μίνι πάρκο. Να το κάνεις ασφαλές με πλέγμα, καφασωτά, εξτρά κάγκελα κτλ. και να βάλεις σκάμα με άμμο να παίζουν με τα κουβαδάκια τους και μια μικρή φουσκωτή πισίνα να πλατσουρίζουν όταν έχει καύσωνα. Μπορείς επίσης να τους πεις να φτιάξουν ένα μίνι ανθόκηπο σε καφάσια, δικό τους και να τον φροντίζουν (ο μεγάλος κυρίως). Αν έχεις χώρο μπορούν να κάνουν ποδήλατο ή να βάλεις και μια αιώρα ή κούνια. Πολλά μπορείς να κάνεις άλλά φυσικά θέλει χρόνο και χρήμα για να τα κάνεις. Νομίζω όμως ότι αξίζει γιατί θα κάθεστε έξω όλοι μαζί, θα ξεκουράζεσαι και εσύ με καφεδάκι κτλ, θα παίζουν και αυτά λίγο πιο ελεύθερα με χώματα, νερά, φυτά.

[Niki81]

Προσωπικα για μενα ότι και κανεις μεσα στο Σπιτι και οσα και να κανεις στο τελος τα παιδια παλι στην τηλεοραση θα καταληξουν.Ειναι πολλες οι ωρες ,δεν περναει η μερα στο Σπιτι.Και ειδικα αν δεν εχεις και μια αυλη πχ να βγουν εξω τα παιδια να παιξουν.Για μενα η μονη λυση είναι να βγαινεις εξω...αλλα και αυτό είναι θεμα ανθρωπου.Εγω μεσα δε την παλευω..ποτε δε την παλευα..και εχω και αυλη.Με τα παιδια μου από μικρα ολο εξω ειμαστε.Παμε βολτες,σε παρκα,σε μαγαζια,για καφε,σινεμα,πολλες ωρες στις κουνιες,θαλασσα,παντου.Ειναι καλο και για τα παιδια και για μενα.Κι εγω ξελαμπικάρω,γνωριζω μαμαδες και τα παιδια αλλαζουν παραστασεις,παιζουν,χαιρονται,κανουν νεους φιλους.Αρα αν θες μια λυση οριστικη κοιτα πως θα τα καταφερεις να βγαινεις με τα παιδια εξω.Ξεκινα μαθηματα οδηγησης.Εγω χωρις αυτοκινητο δε θα αντεχα.Και οσο τα παιδια μεγαλωνουν τοσο μεγαλυτερη αναγκη θα εχετε το εξω.Τα δικα μου τωρα είναι 5 και 6.Τι να τα κανω μεσα στο Σπιτι?Να λεμε τραγουδάκια?Επισης εχε στο νου σου ότι ξεκινοντας τα παιδια το σχολειο θα εχεις τη δυνατοτητα να γνωρίσεις πολλες μαμαδες,να κανεις καποιες φιλες σου,να τις καλεις με τα παιδιακια τους Σπιτι σας,να κανετε βολτες μαζι.Βεβαια και αυτό θα πρεπει να το κυνηγήσεις λιγο.Αν βαριεσαι  πχ να καλεσεις καποιον Σπιτι σου γιατι θα σου κανουν το χωρο ανω κατω τα πιτσιρικια και δεν κανεις μια προσπαθεια κι εσυ να κανεις φιλιες τοτε παλι μεσα θα καταληγετε.

57 minutes ago, Mary1976 said:

Μια ιδέα είναι, για τώρα το καλοκαίρι,  να διαμορφώσεις το μπαλκόνι σου (ή την ταράτσα σου ή τον κήπο σου αν έχεις), όσο μικρό και αν είναι, σε μίνι πάρκο. Να το κάνεις ασφαλές με πλέγμα, καφασωτά, εξτρά κάγκελα κτλ. και να βάλεις σκάμα με άμμο να παίζουν με τα κουβαδάκια τους και μια μικρή φουσκωτή πισίνα να πλατσουρίζουν όταν έχει καύσωνα. Μπορείς επίσης να τους πεις να φτιάξουν ένα μίνι ανθόκηπο σε καφάσια, δικό τους και να τον φροντίζουν (ο μεγάλος κυρίως). Αν έχεις χώρο μπορούν να κάνουν ποδήλατο ή να βάλεις και μια αιώρα ή κούνια. Πολλά μπορείς να κάνεις άλλά φυσικά θέλει χρόνο και χρήμα για να τα κάνεις. Νομίζω όμως ότι αξίζει γιατί θα κάθεστε έξω όλοι μαζί, θα ξεκουράζεσαι και εσύ με καφεδάκι κτλ, θα παίζουν και αυτά λίγο πιο ελεύθερα με χώματα, νερά, φυτά.

 

Επειδή εχω κηπο και τα εχω κανει όλα αυτά που λες θα σου πω πως οσο ονειρικο κι αν ακούγεται..δυστυχως δεν είναι.Τους πηρα τραπεζακι με αμμο και φτιαρακια και όλα αυτά τα ωραια.Εριχναν ολη την αμμο στη βεραντα...η μιση κατεληγε μεσα στο Σπιτι ,η υπολοιπη με δυσκολια εφευγε από τα πλακακια.Ολη μερα περπαταγα και ενιωθα κρατσ κρατσ κατω να παταω κοκκους αμμου.Δοκιμασα πολλες πισινες φουσκωτες.Τα πιτσιρικια γλυστρανε και πρεπει να εισαι πανω από το κεφαλι τους να προσεχεις μη πεσουν και χτυπησουν.Το πιθανοτερο είναι το μικρο να μη θελει να μπει γιατι θα κρυωνει και το μεγαλο να πεταει τα νερα παντου.Ο ανθόκηπος τωρα....στο μπαλκονι και παλι δυσκολο.Ο δικος μου δηλαδή που εχω κηπο ολη μερα παει με τα φτιαρια σκαβει και πεταει τα χωματα από δω κι από κει.Καθολου βολικο για μπαλκονι υποθετω να μαζεύεις ολη μερα χωματα.

 

Βεβαια μια μαμα αν δεν εχει άλλη επιλογή θα τα κανει κι αυτά εννοείται..οπως λεω τα εκανα και εγω.Απλα εγω στο τελος προτιμησα να τα παω σε μια παραλια να παιξουν ,να κανουμε και ένα μπανακι παρα να εχω αυτό το χαμο στο Σπιτι.

[ΑΡΓΚ]

Τα παιδιά μαθαίνουν να προσαρμόζονται. Σε ένα σπίτι όπου γενικά όλοι βλέπουν τηλεόραση, η τηλεόραση ανοίγει εύκολα κλπ, τα παιδιά θα δουν τηλεόραση. Αν δεν υπάρχει τηλεόραση (δεν το λέω για πλάκα, προσωπικά για περιόδους δεν είχα καν, όχι λόγω παιδιών) ή υπάρχει αλλά ανοίγει συγκεκριμένες ώρες, τα παιδιά μαθαίνουν να κάνουν κάτι άλλο. Οταν μεγάλωνα, δεν είχαμε τηλεόραση στο σπίτι. Εμαθα να ζω χωρίς αυτήν, και σήμερα σπάνια βλέπω.

Πέρα από ευκαιρίες για εκτόνωση (βόλτα δηλαδή) τα παιδιά δε χρειάζονται συνέχεια ψυχαγωγία, ούτε περίεργα παιχνίδια. Θα βαρεθούν και θα μάθουν να παίζουν μόνα ή μαζί. Θα γκρινιάζουν στην αρχή, μετά θα πλακωθούν, τελικά θα βρουν κάτι να κάνουν. 

[zaxaroulini]

Αχ εμείς οι μανούλες που καθόμαστε σπίτι δεν περνάει με τίποτε η μέρα, εγώ θα σου πω τι κάνω:

α) παιδική χαρά πάρα πολλές ώρες

β) βόλτες αλλά και ψώνια έξω παίρνω συνέχεια τα παδιά μου μαζί

γ) έχω δωμάτιο play room που τους έχω βάλει τα παιχνίδια τους, εάν δεν έχεις δωμάτιο μπορείς να διαμορφώσεις άλλο χώρο του σπιτιού ή την αυλή

δ) βόλτες σε θεατράκια, σινεμά, εμπορικά, πάρκα

ε) στο σπίτι κουζινομαγειρέματα μαζί

[ΑΡΓΚ]

Μερικά πράγματα που έχω δει να δουλεύουν πολύ καλά σε αυτές τις ηλικίες (τονίζω πως είμαι κατά της τηλεόρασης, οπότε άντε να έβλεπαν μισή ώρα τόσο μικρά τα δικά μου, και πιστεύω ότι τα παιδιά πρέπει να ψυχαγωγούνται χωρίς να κάνει ο ενήλικας των κλόουν):

- χαρτιά για ζωγραφική και διαφόρων ειδών χρώματα (κηρομπογιές, μαρκαδόροι, δακτυλομπογιές, αναλόγως πόση ώρα και διάθεση για επίβλεψη έχεις)

- βιβλία με εικόνες

- αυτοκόλλητα, και βιβλία με αυτοκόλλητα

- παιχνίδια με τουβλάκια

- πλαστελίνες

- παιχνίδια με φιγούρες, αυτοκινητάκια, κουκλάκια κλπ

Ολα αυτά για όταν ο γονιός δεν μπορεί  ή απλά δεν θέλει να ασχοληθεί ενεργά. Αν βαρεθούν, θα γίνουν δημιουργικά (και προς αποφυγη παρεξηγήσεως δεν το λέω ειρωνικά, υπάρχουν και σχετικές μελέτες για το πώς οι συνεχείς οργανωμένες "δημιουργικές" ασχολίες τελικά σκοτώνουν την παιδική φαντασία)

Για δραστηριότητες μαζί με το γονιό :

- βόλτα και ξανα βόλτα. Οχι μόνο παιδική χαρα, αλλά και βόλτα απλά γύρω από το τετράγωνο, βόλτα για τα ψώνια της εβδομάδας, βόλτα το σκύλο κλπ κλπ.

- παιχνίδι στη μπανιέρα ή πλαστική πισίνα, με παπάκια, καραβάκια, σαπουνάδες κλπ κλπ

- σαπουνόφουσκες

- απλές χειροτεχνίες

- παραμύθια, και ακόμη καλύτερα ιστορίες από το κεφάλι μας, από τη δική μας παιδική ηλικία, από τα χρόνια των γιαγιάδων

- κατασκευές με ζυμάρι

- "βοήθεια" στις δουλειές του σπιτιού. Τα μικρα θέλουν να νιώθουν χρήσιμα και τρελαίνονται να συμμετάσχουν στο σκούπισμα με ηλεκτρική σκούπα, σφουγγάρισμα, πλύσιμο λαχανικών, ζύμωμα

- παιχνίδι με τα παιδιά, όπως απλά επιτραπέζια για το 4χρονο, παζλ, κυνηγητό, κρυφτό, μαξιλαροπόλεμο

[Iasonas]

21 ώρες πρίν, Iasonas είπε:

 

 

[Iasonas]

Καταρχήν ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας! 

Ημουν πολύ αρνητική στη χρήση της τηλεόρασης όταν πρώτο έγινα μαμά. Και όταν είχα μόνο ένα παιδί.

Με τα δυο , και επειδή είμαι πολλές ώρες μόνη με τα παιδιά, 

δυστυχώς μερικές φορές έγινε και κατάχρηση.

Τωρα που έφτιαξε ο καιρός σιγουρα είναι πιο εύκολα!

Θα καθιέρωσω όσο περισσότερο γίνεται το.....σουρτουκεμα λοιπόν και θα ενισχύσω και τις δραστηριότητες μαζί αλλά και χώρια.

Το μαζί είναι το εύκολο. Το χώρια γίνεται δύσκολα και για λίγο.

Όταν η μεγάλη είναι χορτάτη από μένα, παίζει μόνη της,

και  ο μικρός δεν παίζει μόνος του ακόμα.

Μόνος του μόνο καταστροφές κάνει στο σπίτι! 

Νομίζω πως είναι μικρός ακόμα, 2 χρονών για ν παίζει μόνος του.

Μεταξύ τους παίζουν κυρίως κινητικά παιχνίδια. 

 

 

 

[Quirky]

Όταν αποκτάει κανείς το δεύτερο παιδί καταλαβαίνει πόσο σωστή είναι η ρήση "ένα = κανένα"

Εγώ στάθηκα πολύ τυχερή και για τα πέντε τελευταία χρόνια είχα μια πολύ καλή νταντά η οποία πρόσεχε τα παιδιά μου σαν τα μάτια της και μου έμαθε πολλά πράγματα.

Το πιο σημαντικό είναι το εξής : όσο μένουμε μέσα στο σπίτι α) τρώμε τις σάρκες μας (τσακωμοί) γιατί β) δεν εκτονώνουμε την ενέργειά μας, η λύση είναι μία ΒΟΛΤΕΣ έξω στο πάρκο, οπουδήποτε με οποιονδήποτε καιρό.

Ειλικρινά είναι το μόνο που σώζει και ηρεμεί τα παιδιά σίγουρα (βέβαια τώρα η δική μου κόρη έχει μπει σε μια φάση "βαριέμαι να βγω από το σπίτι" αλλά έχετε ακόμα πορεία για αυτό)

Πάντως είστε σε ζόρικη φάση ηλικιακά τώρα και το παλεύεις μόνη σου, κάνε ότι χρειάζεται για να βγάινει η μέρα, μην χολοσκάς για λίγη παραπάνω τηλεόραση μπορείς να το μαζέψεις οποιαδήποτε στιγμή (εν αντιθέσει με τα κινητά, ταμπλετ κλπ που νομίζω καλό είναι να ειναι εντελώς εκτός πεδίου για τα μικρά γιατί άμα τα μάθουν σε πρήζουν ατελείωτα).

 

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς :*

 

[ΑΡΓΚ]

Προσωπικά να πω την αλήθεια έχω την αντίθετη εμπειρία: το ένα παιδί μόνο του βαριέται, τα δύο, τα τρία κλπ κλπ παίζουν μαζί.

Νομίζω πολλές φορές έχουμε ως γονείς μη ρεαλιστικές προσδοκίες για το τι θα πει τα παιδιά παίζουν. Τα αδέρφια και θα τσακωθούν, και θα κάνουν απίστευτη φασαρία, και ζημιές και τελικά θα μαλλιοτραβηχτούν. Αυτό με τα δύο μικρά παιδάκια που ήσυχα ήσυχα παίζουν ότι πίνουν τσάι ή φτιάχνουν παζλ επί 3 ώρες, υπάρχει μόνο σε ταινίες και σε βιβλία για γονείς

 Αν γίνονται ζημιές, χρειάζονται έναν πιο ασφαλή χώρο όπου ζημιές δε θα μπορούν να γίνουν. 

Η τηλεόραση πάντως και τα ηλεκτρονικά είναι εθισμός και για τα παιδιά. Εγώ βλέπω ότι όταν αποσύρω κατά καιρούς όλα τα ηλεκτρονικά από το σπίτι για καμιά βδομάδα, μετά από την πρώτη μέρα τα παιδιά ξαφνικά γίνονται και πιο ήρεμα και ανακαλύπτουν παιχνίδια που αλλιώς σνόμπαραν. Γενικά όταν βλέπω νεύρα, καβγάδες κλπ, έχω συνήθως την υποψία ότι παραπαίξαν με τα τάμπλετ και παραείδαν dvd και κατά κανόνα με ένα διάλειμμα λίγων ημερών όντως στρώνουν τα πράγματα.

[Iasonas]

Συμφωνώ σε όλα, το θέμα είναι ότι πρέπει κάποιες ώρες να είσαι σπίτι.

Να μαγειρέψεις, να κανείς δουλειές, ένα μπάνιο, κλπ.

Δε γίνεται όλη μέρα να κανείς βόλτες. Μακάρι ν γινόταν! 

Τοτε αρχίζει το πρόβλημα.

Βγάζω μαρκαδόρους, μπογιές, χαρτιά, ο μικρός βάφει όλη την κουζίνα! Τρώει τα χρώματα κ μετά τα εκσφενδονίζει όπου βρει!

Η μεγάλη εντάξει με μπογιές κλπ το πάει καλά.

Αν τους αφήσω στο δωμάτιο τους ν παίξουν τουβλάκια κλπ, ο μικρός αρχίζει ν σκαρφαλώνει όπου βρει, τα πετάει πέρα δώθε. Χαμός! Τρέχω από πίσω τους σαν τρελή ν δω ποιος χτύπησε! 

Παμε στη θάλασσα, ο μικρός σούπερ, η μεγάλη τρελό στραβωμα.

Φοβάται, δε θέλει το αλάτι , γκρίνια, απελπισία.....

Εγώ σαν το γαϊδούρι ν κουβαλάω ομπρέλες, κουβαδάκια, σνακ, φρούτα, κ στο τέλος ένας χαμός.

Δεν ξέρω από που ν τ πιάσω τ θέμα και ν δουλέψει καλά γενικά...

 

[kine]

Καλησπέρα, 

 

δε φταις εσύ, ούτε και τα παιδιά, το διαμέρισμα φταίει!

Τι να κάνουν κλεισμένα μέσα στο σπίτι όλη μέρα μικρά παιδιά; Η κόρη μου είναι 13μηνών τώρα και έχει ένα μήνα που περπατάει μόνη της. Βγαίναμε από το μεσημέρι μέχρι το βράδυ έξω. Εδώ και λίγους μήνες που έφτιαξε ο καιρός, αρχίσαμε να βγαίνουμε και το πρωί, αμέσως μετά το πρωινο της. Τώρα όμως που έπιασαν οι πολλές οι ζέστες, δεν μπορούμε να είμαστε στους δρόμους, εγώ τουλάχιστον δεν αντέχω τόση ζέστη. Ε, λοιπόν, είναι σαν άγριο θηρίο! Ολη μέρα τα νεύρα της στην τσίτα! Παρόλο που υπάρχει μπακλόνι και χώματα και ελευθερία να λερώνει με χώματα και νερά και κυκλοφορεί ξυπόλυτη και να παίζει με μπάλες και εμείς μαζί της όλη μέρα. Ούτε τηλεόραση ούτε τίποτα. Μαζί της παίζουμε από το πρωί ως το βράδυ. Παρόλα αυτά, θέλει να βγει έξω!! Πόσο μάλλον τα δικά σου που είναι και μεγαλύτερα και έχουν και περισσότερη ανάγκη εξωστρέφειας από ένα μωρό.

 

Εγώ θα πρότεινα να κάνεις μικρές αλλαγές που να μην σε εξαντλούν (η θάλασσα μου ακούγεται πολύ κουραστική επιλογή, μιας και είσαι μόνη σου με δυο παιδιά και όλα τα πράγματα-ελπίζω έχεις αυτοκίνητο!). Η παιδική χαρά το απόγευμα, ένα άλσος που θα έχει και κάποια δροσιά ακόμη και μεσημεριανές ώρες. Μικρές εξόδους από το σπίτι και επιστροφή. Δηλαδή:

ξυπνάτε, τρώτε, ετοιμάζεστε και κατευθείαν μια βόλτα (θάλασσα αν είναι κοντά και ίσα για δυο βουτιές και λίγο παιχνίδι στην άμμο-να μη βαρεθεί και η μεγάλη    ή     μια παιδική χαρά     ή      μια βόλτα στο άλσος     ή       κάτι άλλο αλλά εκτός σπιτιού). Επειτα γυρίζετε σπίτι για φαγητό και ξεκούραση, ώστε να κάνεις δυο δουλίτσες ή να χαλαρώσεις και να τους θεσμοθετήσεις την λειτουργία της "ώρας κοινής ησυχίας" όπου ησυχάζουμε και ξεκουραζόμαστε. Εκεί αν δεν κοιμούνται, μπορούν να αρκεστούν στις μπογιές ή τα παιχνίδια του σπιτιού. Μέχρι να πάει 5-6 η ώρα και τους ξεσηκώνεις πάλι, να ετοιμαστείτε για την απογευματινή σας έξοδο. Πάλι 2-3 ώρες σε μια συγκεκριμένη επιλογή όπως παραπάνω και έπειτα η επιστροφή στο σπίτι θα είναι για να πλυθούν, να φάνε και να προετοιμαστούν για τον ύπνο. Μπορεις να το μονιμοποιήσεις και να υπάρχει αυτή η προσδοκία για την πρωινή και απογευματινή βόλτα. 

 

Δεν ξέρω αν αντέχεις να είσαι τόσο συχνά εκτός σπιτιού, αν το έχεις συνηθίσει ή πως σου φαίνεται, αλλά εμείς, από βρέφος, αναγκαστήκαμε να κάνουμε βόλτες με το καρότσι τις περισσότερες ώρες, γιατί μέσα στο σπίτι δεν άντεχε ούτε αυτή, ούτε εμείς μαζί της! Τώρα που γίνεται παιδάκι πλέον και έχει και μια συννενόηση και μια ρουτίνα με το φαγητό, είναι πιο ομαλή η μέρα μας, όταν έχει τέτοιες εναλλαγές και δε βαριέται. Ακόμη και να βγούμε από το σπίτι, να περπατήσουμε γύρω γύρω τη γειτονιά και να γυρίσουμε σε μισή ώρα, είναι προτιμότερο από το να μείνει σπίτι και να προσπαθώ με παιχνιδάκια να της αποσπάσω την προσοχή και να την διασκεδάσω. Τις μέρες που δεν μπορούμε να πάμε έξω, θα φροντίσω να πάμε σε ένα συγγκενικό πρόσωπο, μια επίσκεψη, ουτως ώστε και πάλι να αλλάξει λίγο παραστάσεις. 

 

Γνώμη μου είναι, πως τα παιδιά μπορούν να βρουν εκτόνωση και σε πολύ απλές περιστάσεις, χωρίς οργανωμένες εξορμήσεις ή θεματικές δραστηριότητες, αρκεί να τους δώσεις ελευθερία κινήσεων.

 

Οσο για τις δουλειές του σπιτιού, δυστυχώς πάνε κάπου παραπίσω. Βάλε προτεραιότητα τα πιο βασικά και μια πνίγεσαι σε υπερβολικές προσδοκίες. Καλό θα ήταν φυσικά να έχεις και την παρουσία του συζύγου ή κάθε άλλου οικείου στην καθημερινότητα σας, να υποστηρίζει τις προσπάθειες σου.

 

Καλή δύναμη  και υπομονή 

 

Επεξεργάστηκαν 27 Ιουνίου,2017 by kine

[Iasonas]

Η αλήθεια είναι πως όταν ακολουθούμε τέτοιο προγραμμα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. 

Σιγουρα το έξω είναι μια λύση. Για να δούμε...

Ευχαριστω πολύ για την απάντηση και τις ιδέες!!!

[zaxaroulini]

Αχ βρε κορίτσια το θέμα δεν είναι τόσο τραγικό! Εξαρτάται βέβαια και από τις ηλικίες των παιδιών αλλά άμα υπάρχει όρεξη, πολύ πολύ αγάπη και φαντασία η κάθε μέρα με τα παιδιά στο σπίτι γίνεται ονειρεμένη!! Εγώ όπως σας έχω πει έχω playroom αλλά σε κάθε σπίτι πιστεύω πως ένας χώρος μπορεί να αφιερωθεί μόνο για τα παιχνίδια των παιδιών. Η κάθε μανούλα αφουγκράζεται τι θέλει το παιδάκι της και σε αυτό θα πρέπει να ανταποκρίνεται. Αχ οι δουλειές του σπιτιού δεν τελειώνουν ποτέ, πρέπει όμως και αυτές να τις βλέπουμε σαν παιχνίδι, εγώ είμαι τυχερή γιατί έχω την μαμά μου και την πεθερά μου που ασχολούνται με τα πρακτικά αλλά θεωρώ πως ένα μαγείρεμα ή ένα συμμάζεμα του σπιτιού δεν μας καταναλώνει τόσο πολύ ενέργεια.

Θεωρώ πως όλη μας την ενέργεια πρέπει να την αφιερώνουμε στα παιδάκια μας, τι πιο όμορφο. Αχ όσο πιο μικρά και ζουζουνιάρικα είναι τόσο νομίζω και οι μανούλες αισθάνονται και οι ίδιες παιδιά.

Καλές βολτίτσες σου εύχομαι κοπέλα μου και εντός και εκτός σπιτιού, και λέω εντός σπιτιού βολτίτσες γιατί εγώ όταν είμαι με τα παιδιά μου νιώθω ότι ταξιδεύω!

[Dragonfly]

Εγώ προτείνω να μην αχώνεσαι τόσο με το να βρίσκεις συνέχεια τρόπους να κρατάς τα παιδιά απασχολημένα  ή να τους οργανώνεις εσύ τις δραστηριότητες που θα κάνουν... Άφησέ τα λίγο να παίξουν μεταξύ τους ή και μόνα τους. Άφησέ τα να διαλέξουν εκείνα τη δραστηριότητά τους (έχε τους επιλογές, πχ διάφορα παιχνίδια, ζωγραφική, πλαστελίνες κτλ). Άφησέ τα όμως και να βαρεθούν... Έτσι θα μπουν στη διαδικασία να βάλουν τη φαντασία τους να δουλέψει.  Θα παίξετε κάποια στιγμή και μαζί ή θα τους διαβάσεις ένα παραμύθι, αλλά δεν χρειάζεται να είσαι συνέχεια από πάνω τους μην τυχόν και βαρεθούν... 

 

Όταν μπορείς πήγαινέ τα μια βολτίτσα έστω κάπου κοντά στη γειτονιά. Σε μια πλατεία, σε μια παιδική χαρά ή έστω μια βόλτα στο τετράγωνο ή στο περίπτερο για ένα παγωτό. Όταν θα μπορεί και ο άντρας σου, πηγαίνετε κάπου όλοι μαζί έστω και για μια ωρίτσα.

 

Επίσης μην δαιμονοποιείς την τηλεόραση... Ας δουν και κανένα dvd που και που, δεν θα πάθουν κάτι...

[Romaina]

Συμφωνω με την ΑΡΓΚ οπωσδηποτε. Ημουν ετοιμη να σου γραψω τη σπουδαιοτερη κατ εμε συμβουλη που μου πε καποτε η μητερα μου: αν το παιδι δεν βαρεθει δεν θα γινει δημιουργικο. Καποτε δεν υπηρχε η πληθωρα παιχνιδιων (αντικιμενων παιχνιδιων εννοω οχι ομαδικων-σωματικων παιχνιδιων) και τα παιδια εβρισκαν 1002 τροπους να περνανε την ωρα τους και να διασκεδαζουν με το τιποτα!!! Μια ωραια ιδεα ειναι να βρειτε καποιο μικρο παιδικο θεατρικο και να δοκιμασετε να το "ανεβασετε" στο σαλονι η να ζωντανεψετε με τον ιδιο τροπο καποιο γνωστο παραμυθι. Επισης θυμαμαι οταν ημουν εγω παιδακι μαζι με την αδερφη μου η μαμα μας συχνα μας κρυφοκοιταγε κι αν εβλεπε οτι τσακωνομασταν η ειχαμε βαρεθει πηγαινε στη ντουλαπα της και φοραγε οτι χαζομαρα υπηρχε για να μοιαζει αστεια (βαφοταν χαλαγε τα μαλλια της και τετοια) και ξαφνικα εφορμουσε στην κυριολεξια και πεθαιναμε στα γελια. Ειχαμε φτασει σε σημειο που ανυπομονουσαμε να τη δουμε να μπαινει στο δωματιο ετσι αστεια που ηταν...  Παντως μην πιεζεσαι τοσο πολυ. Αν δεις οτι δεν αντεχεις και στερευεις απο ιδεες εχει ερθει η ωρα να αναλαβουν τα μυαλουδακια των παιδιων σου. Οι ωρες τις βαρεμαρας τα βοηθουν να παρατηρουν και να κατανοουν το χωρο τους και να γινονται ολο και πιο δημιουργικα.

[ΑΡΓΚ]

3 ώρες πρίν, zaxaroulini είπε:

Αχ βρε κορίτσια το θέμα δεν είναι τόσο τραγικό! Εξαρτάται βέβαια και από τις ηλικίες των παιδιών αλλά άμα υπάρχει όρεξη, πολύ πολύ αγάπη και φαντασία η κάθε μέρα με τα παιδιά στο σπίτι γίνεται ονειρεμένη!! Εγώ όπως σας έχω πει έχω playroom αλλά σε κάθε σπίτι πιστεύω πως ένας χώρος μπορεί να αφιερωθεί μόνο για τα παιχνίδια των παιδιών. Η κάθε μανούλα αφουγκράζεται τι θέλει το παιδάκι της και σε αυτό θα πρέπει να ανταποκρίνεται. Αχ οι δουλειές του σπιτιού δεν τελειώνουν ποτέ, πρέπει όμως και αυτές να τις βλέπουμε σαν παιχνίδι, εγώ είμαι τυχερή γιατί έχω την μαμά μου και την πεθερά μου που ασχολούνται με τα πρακτικά αλλά θεωρώ πως ένα μαγείρεμα ή ένα συμμάζεμα του σπιτιού δεν μας καταναλώνει τόσο πολύ ενέργεια.

Θεωρώ πως όλη μας την ενέργεια πρέπει να την αφιερώνουμε στα παιδάκια μας, τι πιο όμορφο. Αχ όσο πιο μικρά και ζουζουνιάρικα είναι τόσο νομίζω και οι μανούλες αισθάνονται και οι ίδιες παιδιά.

Καλές βολτίτσες σου εύχομαι κοπέλα μου και εντός και εκτός σπιτιού, και λέω εντός σπιτιού βολτίτσες γιατί εγώ όταν είμαι με τα παιδιά μου νιώθω ότι ταξιδεύω!

 

Χωρίς παρεξήγηση, αλλά για πολλούς γονείς αν δεν εργαζόμασταν, ήμασταν σπίτι ΚΑΙ είχαμε συγγενείς να αναλαμβάνουν τα πρακτικά, η ζωή όντως θα ήταν ονειρεμένη με πολλά παιχνιδάκια για τα παιδιά  Αλλά η κατάσταση αυτή έχει ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα των περισσότερων, δυστυχώς για εμάς. 

Αν και φεύγουμε λίγο εκτός θέματος, το "Θεωρώ πως όλη μας την ενέργεια πρέπει να την αφιερώνουμε στα παιδάκια μας, τι πιο όμορφο." αν και καταλαβαίνω ότι το το λες με καλή πρόθεση, πραγματικά σε παρακαλώ με όλη μου την αγάπη, να σκεφτείς πώς θα σου ακούγοταν εσένα αν π.χ. έφευγες κάθε πρωί στις 8, γυρναγες στις 6μιση, και πριν τον ύπνο είχες να κάνεις και το μαγείρεμα, συγύρισμα, σίδερο, κλπ κλπ

[Mary1976]

Αχ βρε zaxaroulini, δεν είναι όλα τόσο μαγικά για τον περισσότερο κόσμο. Για τους περισσότερους ο χρόνος που μπορούμε να περνάμε με τα παιδάκια μας είναι 3-4 ώρες την ημέρα. Ο χρόνος που μπορούμε να ασχοληθούμε ποιοτικά είναι δραματικά πιο λίγος. Όπως είπε και η ΑΡΓΚ  φαντάσου να δουλεύεις και να περνάνε όλες οι δουλειές από σένα. Συνήθως ούτε αρκετός χρόνος για ύπνο δεν υπάρχει. 

Πάντως έχεις δίκιο ότι δεν πρέπει να τρελαινόμαστε με τις δουλειές του σπιτιού και να είμαστε χαλαρές. Όντως δεν τελειώνουν ποτέ. Επίσης καλό είναι όσο μπορούμε (οικονομικά) να παίρνουμε εξωτερική βοήθεια για τις δουλειές, έστω μια στο τόσο. Και εγώ προσπαθώ να δίνω προτεραιότητα στο παιδί και όχι στις δουλειές. Όμως κάτι πρέπει πχ να φάμε κάθε μέρα και να διατηρούμε και μια min καθαριότητα.  Ο χρόνος και η ενέργεια που δίνει μια γυναίκα (ή άντρας) για αυτά (έστω τα βασικά) κάθε μέρα, ειδικά όταν ο χρόνος και η ενέργεια που έχει είναι σε έλλειψη, είναι πολύ σημαντικός. 

Οπότε γυρνώντας και στο θέμα για την ποιοτική απασχόληση των παιδιών, αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό συνάρτηση και του χρόνου και της κούρασης των γονέων. Ωραίες είναι οι δραστηριότητες, τα κουκλοθέατρα, ο μαξιλαροπόλεμος, τα κάστρα από χαρτόκουτα κτλ. Και εγώ τα κάνω και προσπαθώ όσο μπορώ να σκεφτώ καινούρια πράγματα που θα του αρέσουν και με τα οποία θα περάσουμε καλά. Αλλά είναι μέρες που απλά θέλω να καταρρεύσω στον καναπέ και που μετράω τις ώρες και τα λεπτά που θα πάμε για μπάνιο, γάλα και ύπνο. Οπότε εκεί τα περί δημιουργικής απασχόλησης πάνε περίπατο!

 

[ΑΡΓΚ]

πρίν από 46 λεπτά , Mary1976 είπε:

Αλλά είναι μέρες που απλά θέλω να καταρρεύσω στον καναπέ και που μετράω τις ώρες και τα λεπτά που θα πάμε για μπάνιο, γάλα και ύπνο. Οπότε εκεί τα περί δημιουργικής απασχόλησης πάνε περίπατο!

 

Να σου πω την αλήθεια πάντως, κακό δεν πιστεύω ότι κάνει στα παιδιά αυτό και δεν το λέω για να παρηγορηθούμε. Νομίζω ότι αυτό που πρέπει να απασχολούμε τα παιδιά με τις ώρες είναι πολύ νεό σαν ιδέα. Δε νομίζω ότι είχε περάσει ποτέ από το μυαλό της μαμάς μου ή της γιαγιάς μου ότι πρέπει να μας ψηχαγωγήσουν και σίγουρα δεν πάθαμε τίποτα. Γενικά τα παιδιά λιγο να τους δώσεις, μαθαίνουν να απασχολούνται. Τους διαβάζεις ένα παραμύθι, μπορούν μετά να το ξεφυλλίσουν και μόνα, τους δείχνεις πώς να κάνουν μία κατασκευή, μπορούν να συνεχίσουν και μόνα κοκ. Και έχω την εντύπωση ότι πολλές φορές μεγαλώνουμε και "γαϊδουράκια" αν μαθαίνουν ότι ανα πάσα στιγμη είμαστε εκεί για να τα ψυχαγωγήσουμε. Καλό τους κάνει να μαθαίνουν ότι και η μαμά επιτρέπεται να είναι κουρασμένη, ειδικά όσο μεγαλώνουν.

[zaxaroulini]

Βρε κορίτσια καταλαβαίνω τι λέτε και εγώ έχω φίλες που δουλεύουν από το πρωί μέχρι το βράδυ και όμως βρίσκουν ποιοτικό χρόνο για τα παιδιά τους. Από την άλλη εγώ προσωπικά δεν έχω γνωρίσει κάποια κοπέλα που να μην έχει έστω μια μικρή βοήθεια, εμένα να είναι καλά οι γονείς μου και τα πεθερικά μου δεν έχω παράπονο, αλλά όλες λίγο πολύ κάπως βολευόμαστε . Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι έχει να κάνει ξεκάθαρα με την καλή ψυχολογία μιας μαμάς! Καταλαβαίνω ότι για μία μαμά που δουλεύει είναι πολύ δύσκολο και το κατανοώ, αυτός ίσως ήταν και ο λόγος που αποφάσισα τελικά να μην συνεχίσω την δουλειά και να αφοσιωθώ στα παιδιά μου και στον άντρα μου.

Έχω δει όμως και ακούσει και μαμάδες που κάθονται όλη μέρα στο σπίτι χωρίς να δουλεύουν και μπορεί να έχουν και ένα παιδί και το στέλνουν ολοήμερο και μόλις τελειώσουν τα σχολεία αγχώνονται για το σε ποιο camp να το πρωτογράψουν. Μην μου πείτε ότι δεν έχετε δει τόσες περιπτώσεις. Εγώ στενοχωριέμαι όταν βλέπω μανούλες να λένε ότι δεν τα μπορούν τα παιδιά να τα έχουν σπίτι, ότι τους σπάνε τα νεύρα κλπ. Δυστυχώς στην κοινωνία που ζούμε μία μαμά έχει να ανταπεξέλθει σε πολλούς ρόλους, μήπως όμως βάζουμε πρώτα τις δουλειές, το άγχος μας και αφήνουμε στο τέλος τα παιδιά? Προς Θεού αυτά δεν τα γράφω για την μανούλα που άνοιξε το θέμα, ίσα ίσα που μπράβο της που άνοιξε ένα τόσο ωραίο θέμα για το πώς να περνάμε ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά, τα γράφω γιατί θίξατε το θέμα ότι δεν είναι εύκολο να βρεις τον χρόνο όταν δουλεύεις όλη μέρα και συμφωνώ σε αυτό. Για τις κοπέλες που δουλεύουν είναι όντως δύσκολο και για μένα είναι ήρωες, οι μανούλες όμως που κάθονται σπίτι για εμένα δεν έχουν δικαιολογία. Το λέω αυτό γιατί είμαι σπίτι και ξέρω.

[Deena]

1 hour ago, ΑΡΓΚ είπε:

 

Να σου πω την αλήθεια πάντως, κακό δεν πιστεύω ότι κάνει στα παιδιά αυτό και δεν το λέω για να παρηγορηθούμε. Νομίζω ότι αυτό που πρέπει να απασχολούμε τα παιδιά με τις ώρες είναι πολύ νεό σαν ιδέα. Δε νομίζω ότι είχε περάσει ποτέ από το μυαλό της μαμάς μου ή της γιαγιάς μου ότι πρέπει να μας ψηχαγωγήσουν και σίγουρα δεν πάθαμε τίποτα. Γενικά τα παιδιά λιγο να τους δώσεις, μαθαίνουν να απασχολούνται. Τους διαβάζεις ένα παραμύθι, μπορούν μετά να το ξεφυλλίσουν και μόνα, τους δείχνεις πώς να κάνουν μία κατασκευή, μπορούν να συνεχίσουν και μόνα κοκ. Και έχω την εντύπωση ότι πολλές φορές μεγαλώνουμε και "γαϊδουράκια" αν μαθαίνουν ότι ανα πάσα στιγμη είμαστε εκεί για να τα ψυχαγωγήσουμε. Καλό τους κάνει να μαθαίνουν ότι και η μαμά επιτρέπεται να είναι κουρασμένη, ειδικά όσο μεγαλώνουν.

 

Συμφωνώ πάρα πολύ με αυτή την τοποθέτηση...και εγώ από την στιγμή που σταμάτησα να στίβω το μυαλό μου πώς να τα απασχολήσω, αυτομάτως το πράγμα έγινε πιο εύκολο.

 

Φυσικά, η θεματοθέτρια βρίσκεται και σε δύσκολη κατάσταση γιατί το μικρό παιδί είναι αρκετά μικρό και σε δύσκολη ηλικία, κι εγώ το πέρασα τον χειμώνα και ήταν αρκετά δύσκολα, αλλά πάει πέρασε!!! Οπότε iasonas το "χειρότερο" είναι πίσω σου, από εδώ και πέρα τα πράγματα θα γίνουν πιο εύκολα.

 

Κατά τα άλλα, ονειρεμένες μέρες δεν υπάρχουν, υπάρχουν δύσκολες και εύκολες μέρες, μέρες που είμαστε ψύχραιμες, έχουμε υπομονή και διασκεδάζουμε και μέρες που το χάνουμε και δεν αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας. Η χαρωπή και πάντα πρόθυμη μανούλα υπάρχει μόνο στον ιντερνετικό κόσμο.

[summer wine]

19 ώρες πρίν, zaxaroulini είπε:

Αχ βρε κορίτσια το θέμα δεν είναι τόσο τραγικό! Εξαρτάται βέβαια και από τις ηλικίες των παιδιών αλλά άμα υπάρχει όρεξη, πολύ πολύ αγάπη και φαντασία η κάθε μέρα με τα παιδιά στο σπίτι γίνεται ονειρεμένη!! Εγώ όπως σας έχω πει έχω playroom αλλά σε κάθε σπίτι πιστεύω πως ένας χώρος μπορεί να αφιερωθεί μόνο για τα παιχνίδια των παιδιών. Η κάθε μανούλα αφουγκράζεται τι θέλει το παιδάκι της και σε αυτό θα πρέπει να ανταποκρίνεται. Αχ οι δουλειές του σπιτιού δεν τελειώνουν ποτέ, πρέπει όμως και αυτές να τις βλέπουμε σαν παιχνίδι, εγώ είμαι τυχερή γιατί έχω την μαμά μου και την πεθερά μου που ασχολούνται με τα πρακτικά αλλά θεωρώ πως ένα μαγείρεμα ή ένα συμμάζεμα του σπιτιού δεν μας καταναλώνει τόσο πολύ ενέργεια.

Θεωρώ πως όλη μας την ενέργεια πρέπει να την αφιερώνουμε στα παιδάκια μας, τι πιο όμορφο. Αχ όσο πιο μικρά και ζουζουνιάρικα είναι τόσο νομίζω και οι μανούλες αισθάνονται και οι ίδιες παιδιά.

Καλές βολτίτσες σου εύχομαι κοπέλα μου και εντός και εκτός σπιτιού, και λέω εντός σπιτιού βολτίτσες γιατί εγώ όταν είμαι με τα παιδιά μου νιώθω ότι ταξιδεύω!

Ax βρε zaxaroulini, τα λες τοσο γλυκα σαν τη ζαχαρη!!!! Στο εχω ξαναπει νομιζω!

 Χαιρομαι να σε διαβαζω, αποπνεεις μια εσωτερικη ηρεμια!!!  Και σιγουρα δεν οφειλονται στις ανεσεις που εχεις αλλα στη σωστη θεωρηση της ζωης. . 

 

Ετσι πρεπει να βλεπουμε τη ζωη με τα παιδια, γιατι μεγαλωνουν γρηγορα και χανουμε τα καλυτερα χρονια μαζι τους εαν δεν τους αφιερωνουμε ποιοτικο χρονο. Ας μην εχουμε και playroom. Bεβαια θα μου πειτε τι γινεται οταν βλεπεις ολα τα παιχνιδια αραδιασμενα παντου κατω, ακομα και στο μπανιο????  Επιστρατευεις ολη την υπομονη σου και αποδεχεσαι οτι ετσι ειναι τα παιδια. Το σπιτι ερχεται σε δευτερη προτεραιοτητα. 

 

 

 

 

 

 

[zaxaroulini]

10 minutes ago, summer wine said:

Ax βρε zaxaroulini, τα λες τοσο γλυκα σαν τη ζαχαρη!!!! Στο εχω ξαναπει νομιζω!

 Χαιρομαι να σε διαβαζω, αποπνεεις μια εσωτερικη ηρεμια!!!  Και σιγουρα δεν οφειλονται στις ανεσεις που εχεις αλλα στη σωστη θεωρηση της ζωης. . 

 

Ετσι πρεπει να βλεπουμε τη ζωη με τα παιδια, γιατι μεγαλωνουν γρηγορα και χανουμε τα καλυτερα χρονια μαζι τους εαν δεν τους αφιερωνουμε ποιοτικο χρονο. Ας μην εχουμε και playroom. Bεβαια θα μου πειτε τι γινεται οταν βλεπεις ολα τα παιχνιδια αραδιασμενα παντου κατω, ακομα και στο μπανιο????  Επιστρατευεις ολη την υπομονη σου και αποδεχεσαι οτι ετσι ειναι τα παιδια. Το σπιτι ερχεται σε δευτερη προτεραιοτητα. 

 

 

 

 

 

 

 

Σε ευχαριστώ πολύ κοπέλα μου, να είσαι καλά για τα καλά σου λόγια, να χαίρεσαι την οικογένειά σου.

Αχ βρε κορίτσια, ξέρετε ότι μερικές φορές κι εμείς οι ίδιες κάνουμε τη ζωή μας πιο δύσκολη?  Πόσες περιπτώσεις μαμάδων υπάρχουν, οι οποίες ενώ θα μπορούσαν να έχουν την πολύτιμη βοήθεια της πεθεράς τους, την αποφεύγουν γιατί έχουν παρεξηγηθεί με κάτι ή γιατί αφήνουν μικροπράγματα να τους χαλάνε τη σχέση. Είναι πολύ κρίμα να μην υπάρχει αγάπη, σεβασμός κι αποδοχή προς τους γονείς του συζύγου, όχι μόνο γιατί είναι γονείς του, αλλά γιατί κι εμείς έτσι μπορούμε να πάρουμε μια ανάσα. Και να πουν και μια κουβέντα, εντάξει, δε χάλασε κι ο κόσμος.

Τι είναι πιο σημαντικό από μία ευτυχισμένη οικογένεια που περιλαμβάνει τους γονείς τα παιδιά και τις γιαγιάδες παππούδες? Μανούλες που ξέρω ότι έχουν βοήθεια από μαμά / πεθερά κλπ έχουν μόνο καλά λόγια να πουν, από εκεί και πέρα ξέρω και μία περίπτωση μαμάς που δεν μιλάει με την πεθερά της που είναι γλυκύτατος άνθρωπος γιατί η μαμά παρεξηγιόταν εύκολα, δεν ξέρω τι να είναι αυτό, εγωισμός?

Σημασία έχει να είμαστε καλά και εμείς και τα παιδάκια μας, για ένα παιδί η αγάπη της μανούλας και μόνο νομίζω ότι υπερτερεί και από όλα τα παιχνίδια του κόσμου, και αυτή την αγάπη το παιδί την εισπράττει με ένα χαμόγελο, ένα χάδι, μία αγκαλιά!

[Deena]

Κάτι που διάβασα και μου φαίνεται ότι ταιριάζει γάντι στην συζήτηση : http://www.themamagers.gr/family/eimaimama/pedi-mou-sori-ma-den-boro-na-ime-kathe-mera-montessori/

[Iasonas]

Σκέφτομαι αυτό που λέτε , να αφήνουμε τα παιδιά ν βαριούνται κιόλας. 

Και οι γονείς μου το ίδιο λένε, κ δε θυμάμαι να καθήσαν  μαζί μας ν παίζουν ή ν μας τρέχουν πέρα δώθε...

Ειχαν όμως έντονη κοινωνική ζωή, το σπίτι μας ήταν γεμάτο κόσμο, και η γειτονιά ήταν γεμάτη παιδιά.

Αντιλαμβάνομαι ότι λειτουργώ μερικές φορές ενοχικά,

θέλοντας να καλυψω κάποια κενά, την απουσία του μπαμπά, την έλλειψη κοινωνικής ζωής όπως θα ήθελα κλπ

Και σκέφτομαι ότι δεν έχω την ίδια αγωνία να μάθουν πιο σημαντικά ίσως πράγματα. 

Να μάθουν να πλένουν τα δόντια τους, να συμμαζεύουν το δωμάτιο τους και τα παιχνίδια τους, να έχουν καλούς τρόπους κλπ

Οχι πως δε με νοιάζουν όλα αυτά, κι ότι δεν τα δουλεύω με τα παιδιά,

αλλά δεν νιώθω τόσες  ενοχές που δεν τα κάνουν όπως όταν δε διασκεδάζουν.

Σκεφτομαι πως θα αρχίσω να επικεντρώνομαι σ αυτά που είναι και  ο ρόλος μου να τους τα μάθω,

τη διασκέδαση θα τη βρουν πιο εύκολα με λιγότερη ίσως τελικά  εγρήγορση από μένα.