θηλασμος και προσκολληση

[Guest Nepheli]

Αγλαϊα έχεις απόλυτο δίκιο.

Νομίζω ότι έχω μπλοκάρει γενικά, με φοβίζει υπερβολικά το μεγάλωμα του παιδιού, οι ευθύνες, ο χρόνος που απαιτείται να γίνει αυτό και ότι συνεπάγεται όλα αυτά.

Έκανα μεγάλη αρχική προσπάθεια μόνη μου και με τον θηλασμό και με όλα και έπαθα υπερκόπωση και κάτι σαν μελαγχολία.

Τώρα η ψυχολογία μου έχει συνεχώς σκαμπανεβάσματα και σκέφτομαι το μέλλον και σαν να μην βλέπω φως στο τούνελ που λένε ώοες-ώρες.

Σκέφτομαι όμως το πλασματάκι που εξαρτάται από εμένα και κάνω προσπάθειες να κρατηθώ δυνατή.

Εκεί που τα βλέπω θετικά και καλά εκεί μου φαίνονται βουνό και απογοητεύομαι.

Όπως βλέπεις το μωρό, με την ποσότητα που τρώει, πιστεύεις ότι θα χρειαστεί συμπλήρωμα στο μέλλον? Σήμερα όταν το τάιζα γκρίνιαζε πολύ (υποθέτω ότι δεν κατέβαινε όσο γάλα ήθελε από το ένα στήθος) και όταν τον έβαλα στο άλλο ηρέμησε και συνέχισε να τρώει.

Και πως γίνεται σταδιακά η μετάβαση από το στήθος στο μπιμπερό? Ειδικά που έχει μάθει τα βράδια και γενικά να κοιμάται πάνω στο στήθος?

Είμαι πολύ προβληματισμένη και κουρασμένη γιαυτό και οι συνεχής απορίες.

 

Θα σου πω τι μου είπε ο καλός μου παιδίατρος από τις πρώτες κιόλας μέρες που ήρθε στο σπίτι για να εξετάσει το μωρό και είχα και εγώ ένα σωρό αμφιβολίες...αν και έχω κάνει δυο άλλα παιδιά:

 

"Προέχει ΕΣΥ να είσαι καλά για να είναι και το παιδί."

 

Προσωπικά δεν αντέχω το άγχος και την αμφιβολία ¨τρώει δεν τρώει" ικανοποιητικά...είχα και πρόβλημα με το θηλασμό και το σταμάτησα τελείως.

 

Δοκίμαστε να το βγάζεις το γάλα με θήλαστρο και να του το δίνει με πιμπερό. Έτσι θα ξέρεις πόσο τρώει και να θα το μάθεις να κοιμάται. Το να κοιμάται στην αγκαλιά σου δεν είναι και τόσο σωστό γιατί μαθαίνει στην ασφλάεια αυτή και μετά φυσικό είναι να μη θέλει να πέσει στο κρεβατάκι του.

 

Η ανεξαρτησία μαθαίνεται από τώρα...άσε που πρέπει και εσύ να ξεκουράζεσαι και να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να συνηθίσει και να προσαρμοστεί στο τεράστιο έργο που σε περιμένει: να μεγαλώσεις ένα παιδί.

[aglaia]

Προσωπικά δεν αντέχω το άγχος και την αμφιβολία ¨τρώει δεν τρώει" ικανοποιητικά...είχα και πρόβλημα με το θηλασμό και το σταμάτησα τελείως.

 

Nepheli, αφού δεν το άντεχες καλά έκανες και το σταμάτησες. (εντελώς ενημερωτικά πάντως το θέμα θηλασμός έχει μελετηθεί εδώ και δεκαετίες και είναι ελάχιστα τα προβλήματα που δεν λύνονται)

 

Δοκίμαστε να το βγάζεις το γάλα με θήλαστρο και να του το δίνει με πιμπερό. Έτσι θα ξέρεις πόσο τρώει και να θα το μάθεις να κοιμάται.

 

Θα σε παρακαλούσα επίσης να μην δίνεις συμβουλές όταν και εμπειρία δεν έχεις και καμία ιδέα δεν έχεις πώς λειτουργεί ένα θηλαστρο καθώς και την επίδραση που έχει στο θηλασμό.

 

Υπάρχουν μητέρες που δεν μπορούν να αντλήσουν καθόλου γάλα με το θήλαστρο ενώ θηλάζουν τα μωρά τους αποκλειστικά. Σε αυτές τις μητέρες μόνο απογοήτευση προσφέρει το θήλαστρο.

 

Επίσης η διαδικασία άντληση δεν είναι καθολου απλή με ένα νεογέννητο. Η μητέρα θα πρέπει να κάνει 8-12 αντλήσεις από 10 λεπτά σε κάθε στήθος. Αυτό σημαίνει ας πούμε 8 20λεπτα καθαρής άντλησης που μαζί με το πλύσιμο σημαίνει τουλάχιστον 8 μισάωρα. Ξέρεις πολλές μητέρες με νεογέννητο που να έχουν ελεύθερες 4 ή 6 ώρες μέσα στο 24ωρο; Καταλαβαίνεις πόση κούραση προσθέτει αυτό σε μια μητέρα. Οι περισσότερες δεν αντέχουν και εγκαταλείπουν.

 

Το να κοιμάται στην αγκαλιά σου δεν είναι και τόσο σωστό γιατί μαθαίνει στην ασφλάεια αυτή και μετά φυσικό είναι να μη θέλει να πέσει στο κρεβατάκι του.

 

Τα μωρά που θηλάζουν κοιμούνται θηλαζοντας στην αγκαλιά της μαμάς του και αυτό είναι το φυσιολογικό για κάθε μωρό.

 

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας ενθαρρύνει τις μητέρες να κοιμούνται ακομη και μαζί με τα μωρά τους για να καταφέρνουν να τα θηλάζουν χωρίς να κουράζονται.

 

Θα σε παρακαλούσα ακόμη μια φορά να αφήσεις την υποστήριξη του θηλασμού στους επίσημους φορείς που βασίζονται σε επιστημονικά τεκμηριωμένες απόψεις.

 

Η ανεξαρτησία μαθαίνεται από τώρα...άσε που πρέπει και εσύ να ξεκουράζεσαι και να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να συνηθίσει και να προσαρμοστεί στο τεράστιο έργο που σε περιμένει: να μεγαλώσεις ένα παιδί.

 

Και την παιδοψυχολογία στους παιδοψυχολόγους που κάτι περισσότερο γνωρίζουν για την υγιή προσκόλληση...

[Guest Nepheli]

Νομίζω ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να γράφει την άποψη του...άλλωστε είναι φόρουμ συζήτησης. Εκτός αν δεν κατάλαβα καλά τους όρους του συγκεκριμένου φόρουμ, οπότε σας παρακαλώ ενημερώστε με.

 

Όσο για πείρα, η άποψη σας ότι "δεν έχω" είναι αυθαίρετη οπότε και δεν το σχολιάζω.

 

Πολλά έχουν γραφτεί και μελετηθεί από την επιστήμη ναι, όχι πάντα σωστά και άλλα ...μέχρι να αποδειχθούν ελλειπή κάποιες φορές.

 

Θα ήθελα να δω περισσότερα να μελετώνται και να γράφονται για τη λοχεία, για την κατάθλιψη, για την ανάγκη της μάνας να νοιώθει επαρκής, για την ανάγκη της γυναίκας να νοιώθει ότι την καταλαβαίνουν κλπ

 

Θα συνεχίσω να γράφω την άποψη μου και δηλώνω ότι είναι είναι ΜΟΝΟ η άποψη μου...ποτέ άλλωστε δεν δήλωσα ειδικός...πέρα από την πείρα μου σαν μητέρα 3 παιδιών.

 

Η ζωή με έμαθε ότι η εμπειρία είναι και η μόνη πραγματική γνώση τελικά...και ο καθένας δικαιούται να έχει τη δική του εμπειρία, άσχετα τι λένε τα βιβλία.

[aglaia]

Προσωπικά δεν αντέχω το άγχος και την αμφιβολία ¨τρώει δεν τρώει" ικανοποιητικά...

 

Μπορείς κάθε 24ωρο να ελέγχεις πόσο ικανοποιητικά τρώει ένα μωρό μετρώντας τις βρεγμένες πάνες.

 

Επίσης υπάρχουν και οι ζυγαριές. Στα πρόωρα τις χρησιμοποιούμε ακόμη και σε κάθε γεύμα.

 

Η επιστήμη και η τεχνολογία μας βοηθούν αν πραγματικά θέλουμε να θηλάσουμε.

 

Το άγχος που παραπάνω περιγράφεις δεν είναι αιτία διακοπής θηλασμού, η μη επιθυμία να θηλάσεις είναι αιτία διακοής θηλασμού και είναι σεβαστή.

 

 

Δοκίμαστε να το βγάζεις το γάλα με θήλαστρο και να του το δίνει με πιμπερό. Έτσι θα ξέρεις πόσο τρώει και να θα το μάθεις να κοιμάται.

 

Ο θηλασμός είναι μια πολύ στενή σωματική και συναισθηματική σχέση και είναι κάτι πολύ περισσότερο από γάλα. Η υλική διάσταση του θηλασμού δεν είναι η σημαντικότερη.

 

Το μωρό έχει ανάγκη ολόκληρη τη σχέση, όχι μόνο το γάλα.

 

Αυτή τη συμβουλή την ακούμε συχνά από υπονομευτές παιδιάτρους και μαίες, αλλά δεν την έχει δώσει ποτέ κανένας επιστήμονας που υποστηρίζει το θηλασμό ούτε κανένας επίσημος φορέας (Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, Unicef, Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιατρικής, Διεθνής Σύνδεσμος Θηλασμού...). Πιστεύω ότι όλοι αυτοί οι φορείς που στηρίζουν τις απόψεις τους με επιστημονική τεκμηρίωση, κάτι παραπάνω γνωρίζουν για το θέμα...

[aglaia]

Νομίζω ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να γράφει την άποψη του...άλλωστε είναι φόρουμ συζήτησης. Εκτός αν δεν κατάλαβα καλά τους όρους του συγκεκριμένου φόρουμ, οπότε σας παρακαλώ ενημερώστε με.

 

Υπάρχουν απόψεις που διαμορφώνονται από την εμπειρία και επιστημονικά τεκμηριωμένες απόψεις

 

Όσο για πείρα, η άποψη σας ότι "δεν έχω" είναι αυθαίρετη οπότε και δεν το σχολιάζω.

 

.... Εσύ έγραψες....

 

Πολλά έχουν γραφτεί και μελετηθεί από την επιστήμη ναι, όχι πάντα σωστά και άλλα ...μέχρι να αποδειχθούν ελλειπή κάποιες φορές.

 

Αν ξέρεις κάτι περισσότερο για το θέμα σε παρακαλώ να παραθέσεις τη σχετική τεκμηρίωση.

 

Θα ήθελα να δω περισσότερα να μελετώνται και να γράφονται για τη λοχεία, για την κατάθλιψη, για την ανάγκη της μάνας να νοιώθει επαρκής, για την ανάγκη της γυναίκας να νοιώθει ότι την καταλαβαίνουν κλπ

 

Είσαι στην περιοχή του θηλασμού, οι μητέρες με σχετική εμπειρία κι εγώ σαν ειδικός προσπαθούμε να προσφέρουμε στήριξη στις μητέρες που επιθυμούν να θηλάσουν ή να αποθηλάσουν τα παιδιά τους .

 

Μέσα στο φόρουμ υπάρχουν πολλές άλλες περιοχές για να γράψεις γι αυτά τα θέματα. Εγώ σαν Σύμβουλος Γαλουχίας γράφω κυρίως εδώ.

 

Θα συνεχίσω να γράφω την άποψη μου και δηλώνω ότι είναι είναι ΜΟΝΟ η άποψη μου...

 

Όταν υπάρχει επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη που μπορεί να βοηθήσει δεν χρειάζονται και οι αυθαίρετες απόψεις όλων των άλλων. Οι μητέρες που προσπαθούν να θηλάσουν έχουν περίσσεια σε τέτοιες, ο καθένας που συναντούν λέει ότι του κατέβει και το μόνο που καταφέρνει είναι να προκαλεί σύγχιση και τελικά αποθηλασμό. Αυτό επιθυμείς κι εσύ;

 

 

Η ζωή με έμαθε ότι η εμπειρία είναι και η μόνη πραγματική γνώση τελικά... και ο καθένας δικαιούται να έχει τη δική του εμπειρία, άσχετα τι λένε τα βιβλία

 

Με αυτή τη λογική θα πρέπει να αρνηθείς όλη την ιατρική (και όχι μόνο). Θα ήθελες ο γιατρός που θα επισκεφτείς να πειραματιστεί σε σένα για να αποκτήσει εμπειρία, να πειραματιστεί στα παιδιά σου για να αποκτήσει εμπειρία μέχρι τελικά να μάθει να κάνει το σωστό;

 

Θήλασα για μερικά χρόνια ένα παιδί αλλά η εμπειρία μου αυτή δεν είναι καθόλου αρκετή, το ένα παιδί και μία μαμά δεν αρκουν για να βοηθήσουμε κάθε παιδί και καθε μαμά.

Οι γνώσεις που απέκτησα διαβάζοντας και κάνοντας πρακτική δίπλα σε μια έμπειρη Σύμβουλο Γαλουχίας ήταν οι μόνες που πραγματικά με βοήθησαν να υποστηρίξω στο θηλασμό πάνω από 1000 μητέρες.

[Guest Nepheli]

Μα ποιος είπε ότι ανταγωνίζομαι την άποψη σου ή τη θέση σου;

 

Ξαναλέω...

 

είναι δικές μου απόψεις και πιστεύω ότι η κάθε γυναίκα είναι αρκετά ώριμη να διαβάζει και να κρίνει για τον εαυτό της.

[aglaia]

Μα ποιος είπε ότι ανταγωνίζομαι την άποψη σου ή τη θέση σου;

 

Δεν είναι θέμα ανταγωνισμού. Είναι θέμα σύγχισης. Οι μητέρες που προσπαθούν να θηλάσουν δέχονται πάρα πολλές "συμβουλές" που μόνο κακό κάνουν...

 

Η συμβουλή που έγραψες να αντλεί μια μητέρα το γάλα της για να το δίνει στο μωρό δεν ξέρεις καν πόσο κοστίζει σε χρόνο και χρήμα.

 

Για να αντλεί μια μητέρα πρέπει να νοικιάσει ένα επαγγελματικό θήλαστρο (50-80 ευρώ το μήνα) και να αγοράσει τουλάχιστον δύο μπουκαλάκια (συνήθως χρειάζονται 4) με χωάνη, έναν αποστειρωτήρα, έναν θερμαντήρα και πάνω από 6 μπιμπερό (η αποθήκευση του γάλακτος και το τάισμα με μητρικό απαιτούν πολύ περισσότερα μπιμπερό...).

 

Επίσης οι αντλήσεις πρέπει να γίνονται στη διάρκεια όλου του 24ωρου, η μία μεταξύ 12 τα μεσάνυχτα και 6 το πρωί.

 

Προφανώς δεν το έχεις κάνει για να ξέρεις τι σημαίνει γι αυτό και το προτείνεις με τόσο ελαφριά καρδιά.

 

Όσο για την εμπειρία που ανέφερες, πολύ πριν γίνω Σύμβουλος Γαλουχίας έγινα μαμά και χρειάστηκε να αντλήσω 60 λίτρα γάλα μέχρι να μάθει το μωρό μου να θηλάζει. Ξέρω λοιπόν από πρώτο χέρι τι σημαίνουν αυτές οι αντλήσεις. Από την άλλη έχω υποστηρίξει μητέρες σε ακόμη πιο απαιτητικη διαδικασία, αυτή της πλήρους άντλησης κι έχω ζήσει από κοντά το πόσο δύσκολο είναι και τι αγώνα κάνουν αυτές οι μητέρες για να διατηρήσουν τη γαλουχία.

 

Κάτι που φαίνεται να παραβλέπεις εντελώς είναι οι ανάγκες του μωρού όχι σε τροφή αλλά σε σωματική επαφή. Παραβλέπεις εντελώς το πώς θα νιώσει το μωρό που μέχρι χθες η μητέρα του ήταν διαθέσιμη και τώρα του αρνείται την αγκαλιά της, του αρνείται το σώμα της, του αρνείται ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού της. Εκεί η οδηγεί η "συμβουλή" σου...

[Guest Nepheli]

Όχι, αυτή είναι μόνο η άποψη σου για το πού οδηγεί η "συμβουλή" μου...όπως και είναι άποψη σου ότι δεν τα έχω κάνει όλα αυτά...

 

το αφήνω εδώ.

 

Φυσικά και έχω άποψη για το θέμα του θηλασμού, αλλά σκόπιμα δεν την έγραψα για να μην επηρεάσω...υποθέσεις μπορεί να κάνει ο καθένας.

[frene]

Αγλαϊα έχεις απόλυτο δίκιο.

Νομίζω ότι έχω μπλοκάρει γενικά, με φοβίζει υπερβολικά το μεγάλωμα του παιδιού, οι ευθύνες, ο χρόνος που απαιτείται να γίνει αυτό και ότι συνεπάγεται όλα αυτά.

Έκανα μεγάλη αρχική προσπάθεια μόνη μου και με τον θηλασμό και με όλα και έπαθα υπερκόπωση και κάτι σαν μελαγχολία.

Τώρα η ψυχολογία μου έχει συνεχώς σκαμπανεβάσματα και σκέφτομαι το μέλλον και σαν να μην βλέπω φως στο τούνελ που λένε ώοες-ώρες.

Σκέφτομαι όμως το πλασματάκι που εξαρτάται από εμένα και κάνω προσπάθειες να κρατηθώ δυνατή.

Εκεί που τα βλέπω θετικά και καλά εκεί μου φαίνονται βουνό και απογοητεύομαι.

Όπως βλέπεις το μωρό, με την ποσότητα που τρώει, πιστεύεις ότι θα χρειαστεί συμπλήρωμα στο μέλλον? Σήμερα όταν το τάιζα γκρίνιαζε πολύ (υποθέτω ότι δεν κατέβαινε όσο γάλα ήθελε από το ένα στήθος) και όταν τον έβαλα στο άλλο ηρέμησε και συνέχισε να τρώει.

Και πως γίνεται σταδιακά η μετάβαση από το στήθος στο μπιμπερό? Ειδικά που έχει μάθει τα βράδια και γενικά να κοιμάται πάνω στο στήθος?

Είμαι πολύ προβληματισμένη και κουρασμένη γιαυτό και οι συνεχής απορίες.

 

Θα σου πω τι μου είπε ο καλός μου παιδίατρος από τις πρώτες κιόλας μέρες που ήρθε στο σπίτι για να εξετάσει το μωρό και είχα και εγώ ένα σωρό αμφιβολίες...αν και έχω κάνει δυο άλλα παιδιά:

 

"Προέχει ΕΣΥ να είσαι καλά για να είναι και το παιδί."

 

Προσωπικά δεν αντέχω το άγχος και την αμφιβολία ¨τρώει δεν τρώει" ικανοποιητικά...είχα και πρόβλημα με το θηλασμό και το σταμάτησα τελείως.

 

Δοκίμαστε να το βγάζεις το γάλα με θήλαστρο και να του το δίνει με πιμπερό. Έτσι θα ξέρεις πόσο τρώει και να θα το μάθεις να κοιμάται. Το να κοιμάται στην αγκαλιά σου δεν είναι και τόσο σωστό γιατί μαθαίνει στην ασφλάεια αυτή και μετά φυσικό είναι να μη θέλει να πέσει στο κρεβατάκι του.

 

Η ανεξαρτησία μαθαίνεται από τώρα...άσε που πρέπει και εσύ να ξεκουράζεσαι και να δώσεις χρόνο στον εαυτό σου να συνηθίσει και να προσαρμοστεί στο τεράστιο έργο που σε περιμένει: να μεγαλώσεις ένα παιδί.

 

 

Ο θηλασμός είναι μια φυσική συνέχεια της εγκυμοσύνης, συμβαίνει σε όλα τα θηλαστικά και χάρη σε αυτόν προφανως εχουμε επιβιώσει σαν είδος και όχι χάρη σε κάποιο θήλαστρο!! Και το να κοιμαται το μωρό στην αγκάλια της μαμας μετα από κάθε θηλασμό είναι και αυτό εντελώς φυσικό!! Πως μπορείς εσυ να λες ότι δεν ειναι σωστό;;; Το κουταβακι αποκοιμιέται στην αγκαλια της μαμας του θηλάζοντας, το γατάκι το ιδιο και όλα τα άλλα νεογέννητα ζωακια το ίδιο κάνουν ...Γιατι όχι και ο ανθρωπος δηλαδή;; Γιατί εμεις να κάνουμε το αφύσικο αν μπορούμε να κανουμε το φυσικό;;;Ειναι πιο σωστο το αφύσικο;;;

 

Όσο για το θήλαστρο που προτείνεις, δεν ξερω αν έχεις χρησιμοποιήσει και πόσο, πάντως σου μιλάω εγώ που αντλώ εδω και 1 και 1/2 μήνά όλα τα γευματα του μωρού μου με θήλαστρο,(γιατι δεν με βοήθησε κάποιος από την αρχή να θηλάσω φυσιολογικά) είναι ΠΟΛΥ δύσκολο!! Φαντάσου ότι εχω βγάλει γυρω στα 40 λίτρα γάλα!!Φαντάσου πόσες φορές εχω πλύνει και αποστειρώσει αυτά τα μπουκαλάκια!! Αντί να κάθομαι μπροστα σε αυτό το μηχάνημα θα μπορούσα να έχω το μωρό μου αγκαλιά και να το ταίζω, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα.Και εσύ προτείνεις σε μια μαμα που μπορεί να θηλάσει κανονικά,να μπει σε αυτήν την ψυχοφθορα διαδικασία;;;

[Guest Nepheli]

Πολύς φόβος βρε παιδιά...

 

Και εγώ τα έχω κάνει όλα αυτά...έχω τόσο διαφορετικές εμπειρίες από το κάθε μου παιδί που θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες.

 

Με απασχολεί όμως που δεν δίνετε ΟΛΕΣ τις πληροφορίες σε μια νέα μαμά:

 

ότι ο θηλασμός είναι δύσκολο πράγμα...για κάποιες από μας και για πολλούς λόγους.

 

ότι ΚΑΜΙΑ γυναίκα δεν πρέπει να νοιώθει ελλειπής και "κακή" μαμά όταν δεν καταφέρνει να θηλάσει

 

ότι ακόμα και με το πιμπερό, τα μωρά νοιώθουν την αγκαλιά της μαμάς τους, τη ζεστασιά και την αγάπη της

 

ότι είναι μόνο στους όμους της η ευθύνη να φέρει εις πέρας αυτό το μεγάλο έργο που λέγεται θηλασμός και δεν υπάρχει κανείς άλλος να πάρει τη θέση της...ότι δικαιούται να αισθάνεται κουρασμένη, να θέλει να τα παρατήσει ή να φοβάται κάποιες στιγμές.

 

Ναι, είναι καλό να θηλάσουμε...αλλά δεν σταματάει εκεί.

 

Και σας παρακαλώ διαβάζετε τα ποστ μου πιο προσεκτικά και με λιγότερη εχρότητα...η διαφορετική άποψη δεν είναι κατ' ανάγκην πάντα λάθος.

 

Μπορεί αν υπάρχουν ΔΥΟ σωστά...φτάνει να θέλουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.

[ilonka19]

Επέτρεψε Nepheli να διαφωνήσω και εγώ μαζί σου.

-Καταρχην μου φανηκε περίεργο οτι θεωρεις οτι το παιδί γίνεται ανεξάρτητο εάν πίνει από το μπουκάλι, τόσα εκατομμυρια χρονια οι ανθρωποι γίνονταν ανεξάρτητοι θηλάζοντας.

-Ο θηλασμός, μόλις εδραιωθει είναι πολύ πιο ξεκουραστος απ'οτι το μπουκάλι, το μόνο που εχει να κάνει η μητερα ειναι να σηκωσει λίγο τη μπλουζα

-οσον αφορά το θεμα του αν τρώει το μωρό είναι πολύ ευκολο να το παρακολουθεις με βαση τις πάνες και τη συνολική ανάπτυξή του. Ισως σε καποιες μητέρες αυτό στη αρχη να προκαλεί λίγο αγχος, αλλά αν σε στηρίξει ο παιδιατρος στην αρχη το ξεπερνάς πολύ ευκολα. Εγω το ξεπερασα σε μια βδομάδα.

-υπάρχουν μητέρες που πιστευουν οτι η ασφαλεια της αγκαλιάς δεν βλαπτει τα μωρα.

-θα συμφωνήσω μαζί σου με αυτό που ειπε ο παιδίατρός σου ( "Προέχει ΕΣΥ να είσαι καλά για να είναι και το παιδί" ), αλλά για εμένα προεχει το παιδί μου να ειναι καλά και τότε είμαι και εγώ καλά. Οταν ξέρω οτι του προσφέρω την καλύτερη τροφή (ακόμα και οι φαρμακευτικές το πιστευουν , αφου σε ολα τα κουτιά με τα γάλατα αναφέρουν οτι το μητρικό γάλα ειναι η καλύτερη τροφη για τα βρεφη), όταν ξέρω οτι του προσφέρω αντισώματα, οταν του προσφέρω το καλύτερο εμβόλιο νιώθω πολύ καλά.

-οταν υπάρχουν μητέρες που προσπαθούν να θηλάσουν καλό ειναι να τις υποστηρίζουμε και οχι να τις αποτρεπουμε.

[Guest Nepheli]

Καλό είναι που "διαφωνούμε" έστω και αν δεν καταλαβαινόμαστε...

[myrto]

Nepheli, δεν νομίζω ότι σε αντιμετώπισε κανεις με εχθρότητα,από όσα έχω διαβάσει μέχρι τώρα...ναι, έχεις δίκιο ο θηλασμός είναι κουραστικός...κι εγώ τους πρώτους δύο μήνες ένοιωσα τέτοια κούραση που δεν έχω ξανανοιώσει στη ζωή μου...όμως να προτείνεις σε μια μητερα φανερά στρεσαρισμένη και κουρασμένη να μπει σε μια ακόμα πιο επίπονη και ψυχοφθόρα διαδικασία (της άντλησης προφανώς ) δεν είναι και πολύ καλή ιδέα...δεν ξέρω αν έχεις και εσύ αντλήσει για μωρό που δεν έχει αρχίσει τις στερεές τροφές, εγώ δεν το έχω κάνει, αλλά διαβάζοντας τις ιστορίες άλλων γυναικών σε άλλα τόπικ έχω καταλάβει ποσο δύσκολο είναι...όσον αφορά τον ύπνο και την αγκαλιά...δεν πιστεύω ότι το να μάθεις σε ένα παιδί να κοιμάται μόνο του, είτε αφήνοντας το να κλαίει, είτε με κάποια άλλη μέθοδο σημαίνει ότι το έχεις κάνει ανεξάρτητο...σημαίνει στην ηλικία αυτή ότι απλώς έχει καταλάβει ότι δεν έχει νόημα να περιμένει ότι κάποιος θα έρθει και έχει προσαρμοστεί στην ιδέα αυτή...

Giotinka,τα πραγματα θα καλυτερεύσουν σύντομα.Στο έχουν ήδη πει πολλές μαμάδες, αλλά άλλη μια δε βλάπτει:εγώ ένοιωθα σαν και σένα τους πρώτους 2-3 μήνες...μόνο που αντί για τούνελ έβλεπα πηγάδι . Ένοιωθα σαν να είχα πέσει σε ένα πηγάδι!Ναι!Πως λέμε η μητρότητα, με έκανε καλύτερο άνθρωπο, έδωσε άλλο νόημα στη ζωή μου, με αναζωογόννησε κλπ...ε!καμία σχέση! Κι όμως χωρίς καλά καλά να το καταλάβω βγήκα από το πηγάδι και καθε μέρα πια είναι και καλύτερη, κάθε μέρα νοιώθω και πιο ευτυχισμένη μαζί με το μωρό μου!!!Σου εύχομαι να στρώσουν γρήγορα τα πράγματα και να αρχίσεις να το απολαμβάνεις!

[aglaia]

Με απασχολεί όμως που δεν δίνετε ΟΛΕΣ τις πληροφορίες σε μια νέα μαμά

 

ότι ο θηλασμός είναι δύσκολο πράγμα...για κάποιες από μας και για πολλούς λόγους.

 

ότι ΚΑΜΙΑ γυναίκα δεν πρέπει να νοιώθει ελλειπής και "κακή" μαμά όταν δεν καταφέρνει να θηλάσει:

 

Είναι προφανές ότι δεν έχεις διαβάσει και πολλά εδώ μέσα...

 

 

ότι ακόμα και με το πιμπερό, τα μωρά νοιώθουν την αγκαλιά της μαμάς τους, τη ζεστασιά και την αγάπη της

 

Το φόρουμ χωράει όλες τις μαμάδες, στην περιοχή του θηλασμού μπαίνουν κυρίως οι μητέρες που θηλάζουν ή θέλουν να θηλάσουν... Στις υπόλοιπες περιοχές κυκλοφορούν πολύ περισσότερες μαμάδες.

 

ότι είναι μόνο στους όμους της η ευθύνη να φέρει εις πέρας αυτό το μεγάλο έργο που λέγεται θηλασμός και δεν υπάρχει κανείς άλλος να πάρει τη θέση της...

 

έχω βάλει λινκ για την αντρική γαλουχία αλλά δεν υπήρξαν πολλοί πρόθυμοι να αντικαταστήσουν τη μαμά!

Γενικά πάντως είναι τα θηλυκά που κυοφορούν και θηλάζουν, δεν μπορούμε να το αλλάξουμε αυτό.

 

Απλά στον άνθρωπο η τεχνολογία τροφίμων δίνει την ευκαιρία να έχει η μαμά την επιλογή. Στις μέρες μας ο θηλασμός δεν είναι υποχρεωτικός για την επιβίωση του μωρού, είναι επιλογή. Το έχω γράψει πολλές φορές και θα το ξαναγράψω: Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας λέει ότι η διατροφή του μωρού είναι απόφαση της μητέρας.

 

ότι δικαιούται να αισθάνεται κουρασμένη, να θέλει να τα παρατήσει ή να φοβάται κάποιες στιγμές.

 

Η μητρότητα είναι απαιτητική με ή χωρίς θηλασμό.

 

Εδώ μέσα θα βρεις πολλές μητέρες που νιώθουν κουρασμένες, που φοβούνται, που νιώθουν ότι τις εγκαταλείπουν οι δυνάμεις τους... που τα παρατάνε. Για να γράφεις κάτι τέτοιο προφανώς έχεις διαβάσει πολύ λίγα...

 

Οι περισσότερες τα παρατάνε, απλά εδώ μέσα μπαίνουν συνήθως οι μητέρες που δεν θέλουν να τα παρατήσουν... Επίσης αυτές που για οποιοδήποτε λόγο θέλουν να διακόψουν το θηλασμό προτιμούν πιο διακριτική επικοινωνία. Σεβαστή η επιθυμία τους, τις υποστηρίζω διακριτικά όπως επιθυμούν. Οι μητέρες που διακόπτουν δεν γράφουν καθόλου ή γράφουν λίγο στην περιοχή του θηλασμού. Στο υπόλοιπο φόρουμ θα βρεις πάρα πολλές μητέρες που θήλασαν παλαιότερα ή θήλασαν λίγο ή δεν θήλασαν καθόλου. Λογικό είναι εδώ μέσα να γράφουν κυρίως όσες αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα και προσπαθούν να το ξεπεράσουν...

 

 

Ναι, είναι καλό να θηλάσουμε...αλλά δεν σταματάει εκεί.

 

Είναι σαν να μπαίνεις στην περιοχή της μαγειρικής και γράφεις: ναι, είναι καλό να μαγειρεύουμε... αλλά δεν σταματάμε εκεί.

 

Σε ενοχλεί που υπάρχει η συγκεκριμένη περιοχή στο φόρουμ; Μπορείς απλά να την αγνοήσεις. Υπάρχουν μητέρες που μπαίνουν στο φόρουμ αλλά δεν γράφουν και ίσως δεν διαβάζουν τίποτα εδώ. Το ίδιο και στη μαγειρική, μερικές δεν γράφουν ποτέ.

 

Στην περιοχή του θηλασμού προσπαθούμε να βοηθήσουμε στα προβλήματα του θηλασμού. Οι άλλες περιοχές του φόρουμ είναι περισσότερο εκτεταμένες ακριβώς γιατί για όλες τις μαμάδες που θηλάζουν δεν υπάρχει μόνο ο θηλασμός.

 

Μερικές μητέρες θέλουν να κάνουν όλα τα άλλα αλλά θέλουν και να θηλάσουν. Για μερικές μητέρες ο θηλασμός είναι ανάγκη.... Για τις μητέρες που επιθυμούν να θηλάσουν ο θηλασμός είναι προτεραιότητα τουλάχιστον για το διάστημα που χρειάζεται να εδραιωθεί (τις πρώτες 6 εβδομάδες), οπότε για το μικρό αυτό διάστημα θα τις δεις να γράφουν κυρίως σε αυτή την περιοχή. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν άλλα ενδιαφέρονται.

 

Επίσης πολλές μητέρες δυστυχώς βρίσκουν μόνο στο φόρουμ σωστή πληροφόρηση για το θηλασμό γιατί ο νεογνολόγος, η μαία, ο γυναικολόγος έχουν άλλα συμφέροντα και τις κατευθύνουν προς τα εκεί. Οπότε μπορεί να τις δεις να μπαίνουν μόνο γι αυτό το λόγο στο φόρουμ, γιατί πουθενά αλλού δεν βρήκανε άκρη...

 

Δεν ενοχλούν τις μητέρες που δεν θηλάζουν, απλά προσπαθούν να θηλάσουν.

 

 

η διαφορετική άποψη δεν είναι κατ' ανάγκην πάντα λάθος.

 

Γενικά ισχύει αυτό αλλά το συγκεκριμένο που πρότεινες σε μια μητέρα που θηλάζει αποκλειστικά και είναι ήδη αρκετά κουρασμένη να αντλεί για να δει πόσο γάλα πίνει το παιδί, αυτό είναι κατηγορηματικά λάθος. Είναι προτιμότερο αυτή η μητέρα να δώσει το μωρό σε κάποιον άλλο για λίγες ώρες και να πιει το παιδί ξένο γάλα για να ξεκουραστεί η μαμά, παρά να της προθέσουμε επιπλέον κούραση με θήλαστρο, αποστειρώσεις και αμφιβολία.

 

Όσοι έχουν μελετήσει το θηλασμό προτείνουν να μη χρησιμοποιείται κανενός είδους τεχνητή θηλή κατά το διάστημα της εδραίωσης της γαλουχίας (τις πρώτες 6 εβδομάδες) για να μειωθεί στο ελάχιστον ο κίνδυνος της σύγχισης θηλής. Οι θηλαστικές κινήσεις που κάνει το μωρό στο μπιμπερο και στην πιπίλα είναι διαφορετικές απο αυτές που κάνει στο στήθος.

 

Την τεκμηρίωση για όλα αυτά θα τη βρεις δωρεάν σε 3 γλώσσες:

 

http://www.who.int/child_adolescent_health/documents/9241591544/en/index.html

 

 

Μπορεί αν υπάρχουν ΔΥΟ σωστά...φτάνει να θέλουμε να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον.

 

Γενικά ναι, μπορεί να υπάρχουν και δύο και περισσότερο σωστά. Μόνο που στη συγκεκριμένη περίπτωση οι στατικές δίνουν προφανή αποτελέσματα που δεν επιδέχονται αμφιβολίας... Γι αυτό και οι επίσημοι φορείς έχουν υιοθετήσει όλοι την ίδια στάση.

 

Όταν μια μητέρα ζητά βοήθεια δεν κάνουμε δοκιμές και πειράματα, δεν διακινδυνεύουμε, εξαντλούμε όλα τα περιθώρεια ασφάλειας πριν προτείνουμε κάτι που θα θέσει σε κίνδυνο το θηλασμό.

 

Τα μωρά δεν είναι πράγματα για να τα χειριζόμαστε όπως θέλουμε, τη μία με θηλασμό, την άλλη με μπιμπερό, την άλλη πάλι με θηλασμό και να περιμένουμε να ανταποκριθούν χωρίς κανένα πρόβλημα.

 

Δεν είναι καθόλου απλό για ένα μωρό να το αρνηθεί ξαφνικά η μητέρα του και να του δίνει μόνο μπουκάλι χωρίς καμία εξήγηση.

 

Για το μωρό ο θηλασμός είναι πολύ πιο σοβαρός για να τον απαξιώνεις με τόση ευκολία και να προτείνεις την αντικατάστασή του με ένα μπουκάλι.

Το ίδιο και για πολλές μητέρες...

[bon-bon]

για εμένα προεχει το παιδί μου να ειναι καλά και τότε είμαι και εγώ καλά

 

Συμφωνώ και επαυξάνω!!!

 

Φυσικά μια μητέρα που προσπαθεί να θηλάσει και δεν τα καταφέρει , δεν είναι χειρότερη μάνα. Μια μάνα όμως που δεν τα καταφέρει να θηλάσει δεν μπορεί να είναι καλός σύμβουλος σε θέματα θηλασμού.... Είναι σαν να έχεις χωρίσει και να δίνεις μαθήματα για έναν επιτυχημένο γάμο!!

Οσο για τους παιδιάτρους , αν διαβάσεις σε άλλα post θα δεις πόσο εύκολα καθοδηγούν τις μαμάδες που θηλάζουν στο ξένο γάλα. Αυτοί οι παιδίατροι είναι συνήθως άντρες ή γυναίκες που δεν έχουν κάνει δικά τους παιδιά ή δεν έχουν θηλάσει τα παιδιά τους , όπως πρόσφατα μου επισήμανε μια παιδίατρος- καθηγήτρια του Πανεπιστημίου και γιατρός του Παίδων.

Αν ο θηλασμός ήταν κάτι εύκολο θα το κάνανε όλες οι γυναίκες και δεν θα υπήρχαν και οι εταιρίες που παράγουν το ξένο γάλα.

 

"Το κουβαλάς μέσα σου , το γεννάς ή το υιοθετείς , εδώ και καιρό ονειρευόσουν ένα απαλό πλάσμα κουρνιασμένο στην αγκαλιά σου να ησυχάζει με τη φωνή σου, να μοσχοβολάει , να πίνει το γάλα σου και να γαληνεύει, να του δίνεις ο,τι θα ήθελες να έχεις πάρει ή ο,τι πήρες και τώρα περισσεύει απ'την καρδιά σου, ότι δικαιούται κάθε μωρό : αγάπη άνευ όρων και το γάλα της μαμάς του.

Όμως το δικό σου μωρό μόνο κλαίει, σου πληγώνει το στήθος, δε βάζει βάρος παρά τις απίστευτες προσπάθειες σου ή πνίγεται απ'το πολύ γάλα που έχεις και αρνειται το στήθος , γεννήθηκε με παρέα και δεν έχεις αρκετές θηλές κι αρκετα χέρια να τα πάρεις όλα τους αγκαλιά, είναι πρόωρο κι εσύ έμεινες με μια πληγή στην κοιλιά , με ωκεανούς αγωνίας στην ψυχή και την αγγαρεία του να αντλείς, τσακώνεσαι με τον πατέρα του και δε σε καταλαβαίνει κανείς.

Οι δυσκολίες και τα προβλήματα του θηλασμού είναι προκλήσεις για κάθε μια απο εμάς που ξεπερνα τον εαυτό της για να προσφέρει στο παιδί της γάλα , σιγουριά και μια παρακαταθήκη επαφής ώστε να είναι ικανό να νιώθει χαρά και αρμονία όποτε του δίνεται η ευκαιρία, σ'όλη την υπόλοιπη ζωή του."

 

Από το βιβλίο της Άννας Πατσούρου " Θηλασμός, μια υπέροχη σχέση "

[administrator]

Nepheli: Νομίζω ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να γράφει την άποψη του...άλλωστε είναι φόρουμ συζήτησης. Εκτός αν δεν κατάλαβα καλά τους όρους του συγκεκριμένου φόρουμ, οπότε σας παρακαλώ ενημερώστε με.

 

Σημείωση απο την διαχείριση.

 

σε περίπτωση που έχετε κάποια απορία για τους όρους του φόρουμ μπορείτε πάντα να απευθύνεστε σε εμάς μέσω πμ.

 

Το φόρουμ αυτό είναι εργαλείο της Ελληνικής Εταιρείας Ενημέρωσης Γονέων.

 

Μακάρι όλοι, να ανέτρεχαν σε επιστημονικές πληροφορίες πρίν τοποθετήσουν δημόσια σε αυτό το χώρο, μια άποψη, η οποία διαμορφώνει και τις γνώσεις που λαμβάνουν οι αναγνώστες όχι μόνο σήμερα αλλά και αυριο και σε ένα χρόνο και σε δυο χρόνια, απο την στιγμή που τα γραπτά μένουν.

 

Προτεραιότητα αυτού του φόρουμ είναι να ενημερώσει, να δικτυώσει και να δώσει μια πλατφόρμα στους γονείς για να ανταλλάξουν απόψεις.

 

Πάνω απο όλα, σημαντική είναι η σωστή ενημέρωση, και για αυτό το λόγο, θεωρούμε ότι δεν είναι κακό να να ζητείται απο μέλη μια τεκμηρίωση της απόψης τους.

 

το συγκεκριμένο σχόλιο

 

Nepheli: Η ανεξαρτησία μαθαίνεται από τώρα...

το οποίο δημοσιεύτηκε σαν μέρος συμβουλής προς μητέρα παιδιού 50 ημερών,

 

σαφώς και δεν είναι σοφό να παρατίθεται, χωρίς να υπάρχει ανάλογη τεκμηρίωση που να αιτιολογεί αυτή την άποψη - η οποία αντιτίθεται στην πλειοψηφία των σύγχρονων θεωριών ερευνών και συγγραμμάτων.

 

Σε περίπτωση που υπάρχει θέληση για συνέχεια της συζήτησης γύρω απο αυτό το θέμα, θα είναι ενημερωτικό για τα υπολοιπα μέλη να διαβάσουν απόψεις οι οποίες να τεκμηριώνονται.

 

Για την τεκμηρίωση μιας άποψης χρησιμοποιούνται συνήθως αποσπάσματα απο επιστημονικά συγγράμματα, βιβλία, κείμενα απο ιστοσελίδες οργανισμών, έρευνες - και όσο περισσότερα είναι/όσο πιο μεγαλύτερο αριθμό ελέγχων, ή ποσοστού συμμετοχής (στις έρευνες), με τόση μεγαλύτερη ισχύ μπορεί να παρουσιαστεί ένα επιχείρημα.

 

με αυτό το τρόπο οι συζητήσεις αποκτούν ενημερωτικό χαρακτήρα, εκπληρώνοντας τους σκοπούς αυτού του φόρουμ.

 

ευχαριστούμε

 

απο την διαχείριση

[mariam]

θα ηθελα να μοιραστω το προβλημα μου μαζι σας,επειδη πιστευω οτι πολλες απο εσας θα με καταλαβουν και ισως εχετε να μου δωσετε και καμια καλη συμβουλη.

θηλαζω 16 μηνες τωρα την κορη μου και μας αρεσει παρα πολυ και τις δυο.

Αυτο που με στεναχωρει ομως ειναι πως επειδη 13 μηνες δεν δουλευα και ημουν συνεχεια με τομωρο μου, εχει κολησει πανω μου και τωρα που εδω και 3 μηνεσ δουλευω, ταλαιπωρει παρα πολυ αυτους που την κρατανε.

Με ζηταει συνεχεια, δεν τρωει, και οταν γυρισω δεν με αφηνει ουτε τα χερια μου να πλένω, ορμαει κατευθειαν στο στηθος......και φυσικα ολοι μου λενε, κοψε το θηλασμο, το παιδι ζηταει το στηθος οχι εσενα...

Πανω απ'ολα λυπαμαι το κοριτσι μου που απ'οτι μου λενε υποφερει μακρυα μου, αλλα και αυτους που την κρατανε γιατι ειναι και για αυτους ζορι. Να προσθεσω οτι ειναι πολυ κοντινα μου ατομα και αγαπανε πραγματικα το παιδι.

Δεν νομιζω οτι υπαρχει καποια λυση, μαλλον με τον καιρο θα στρωσουν τα πραγματα, μεχρι τοτε ομως ....ζηταω συμπαρασταση!!!!!

[amaretto]

Εχοντας περάσει από παρόμοια διαδικασία στους 14 μήνες μπορώ να πω ότι σε καταλαβαίνω απόλυτα. Ηταν αρκετά δύσκολα να προσαρμοστώ στην απουσία μου από το σπίτι και να σκέφτομαι και το μωρό μου που "υπέφερε" και "ταλαιπωρούσε και τους άλλους".

 

και φυσικα ολοι μου λενε, κοψε το θηλασμο, το παιδι ζηταει το στηθος οχι εσενα...

 

Επιεικώς, ΜΠΟΥΡΔΕΣ! μου το λένε ακόμη και τώρα!

Το παιδί ξέρει πολύ καλά τι ζητάει, απλά οι άλλοι αδυνατούν να κατανοήσουν το όλο πακέτο. Συνδυάζουν το θηλασμό μόνο με την τροφή. Ενώ είναι και επανασύνδεση, οικειότητα, ασφάλεια, σιγουριά. Δηλαδή, αν δεν θήλαζες, το μωρό δεν θα σε ζητούσε;;;; Και στην ηλικία που είναι, πιο παιδί έχει υπομονή να περιμένει "κάτσε να πλυθώ/ντυθώ κτλ;;; Είναι καθαρή προκατάληψη απέναντι στο θηλασμό!

Είναι αφύσικο να αποχωριζόμαστε τα παιδιά μας και να μας αποχωρίζονται κι εκείνα τόσο νωρίς. Δυστυχώς, πρέπει να συμβιβαζόμαστε, συχνά χωρίς να έχουμε άλλες επιλογές. Ο θηλασμός βοηθάει να αποζημιωνόμαστε και οι δυο για την απουσία, να επιστρέφουμε στο γνώριμο κλίμα μας. Μου κάνει τρομερή εντύπωση πόσο οι άλλοι γυρεύουν να μπουν ανάμεσα σε αυτό το ζευγάρι "να το φροντίσουμε κι εμείς το μωρό, να αγαπήσει κι εμάς" κτλ. Σύμφωνοι, το αγαπούν το μωρό αλλά η σχέση με τη μάνα του πάντα θα είναι ιδιαίτερη. Οι άλλοι θα βρουν ο καθένας τον τρόπο του, θα μάθουν τα χούγια του και θα καταφέρουν να φροντίσουν το μωρό καλά, όταν λείπεις. Το μωρό δεν είναι χαζό, δένεται με όποιον το φροντίζει. Αν ο άλλος το βλέπει με φόβο και ανασφάλεια "τώρα τι το κάνω που κλαίει, αφού δεν έχω το βυζί", το μωρό δεν πρόκειται να εμπιστευτεί αυτό το άτομο. Επίσης, αν οι δραστηριότητες του πρωινού κηδεμόνα δεν ακολουθούν τις ανάγκες του μωρού, τότε το μωρό δυσκολεύεται να βρει έναν ομαλό ρυθμό πχ ένα μωρό που τη μια μέρα παίζουν τόσο πολύ μαζί του, που δεν μπορεί να κοιμηθεί, ενώ την άλλη μέρα το "κυκλοφορούν" τόσο πολύ που υπερδιεγείρεται .. το παιδί που αργούν να το ταΐσουν .. το παιδί που το πιέζουν να φάει ... το παιδί που δεν παίζουν αρκετά μαζί του .... Ο πρωινός κηδεμόνας έχει μια πρόκληση να αντιμετωπίσει και με το να κατηγορεί το θηλασμό, χωρίς να ψάχνει τρόπους να επικοινωνήσει με το μωρό, αρνείται την συμμετοχή του και την ευθύνη του.

Αν και δεν πιστεύω ότι η γυναίκα πρέπει να κλείνεται στο σπίτι (εφόσον δεν τον θέλει), αρκετές φορές είπα, για να απαντήσω σε άστοχα σχόλια ότι "ξέρεις, κανονικά έπρεπε να είμαι εγώ με το μωρό στο σπίτι και να με συντηρούν" και ο νοών νοείτω!

Οι κοντινοί, που τόσο μας αγαπούν και νοιάζονται, θα πρέπει να θεωρήσουν ευλογία ότι το αγαπημένο τους μωρό χαίρει τέτοιας φροντίδας, μεγαλώνει καλά, με καλές προϋποθέσεις για υγεία (σε κάτι γιαγιάδες και θείες μπορεί και να πιάνει με κλαψιάρικο ύφος το "δεν βλέπετε που το παιδί είναι υγιέστατο χάρη στο θηλασμό, είναι ΓΡΟΥΣΟΥΖΙΑ να μιλάτε έτσι"), ότι χορταίνει τη μαμά του όσο μπορεί, υπό αυτές τις συνθήκες και αποκτά γερή συναισθηματική βάση ... απορώ τι πρόβλημα έχουν και θέλουν να σπάσουν τον ισχυρό δεσμό, για να φτιάξουν μικρότερους και πιο αδύναμους πριν την ώρα τους ...

 

Τώρα, για σένα, δεν ξέρω πώς έχεις διευθετήσει τα πράγματα ... εμένα με βόλεψε πολύ να την κοιμίζω συστηματικά δίπλα μου (έχουμε κολλήσει τα κρεβάτια μας με κατεβασμένο κάγκελο και θηλάζει όποτε θέλει, χωρίς να ξυπνάω) και τουλάχιστον μέχρι που έκλεισε τα δυο, της πρόσφερα πολύ συχνά το στήθος, ώστε να γεμίζει τις μπαταρίες της καλύτερα (μετά χαλάρωσα λίγο εγώ, το ζητάει αυτή πιο ενεργά και είμαστε πάλι στα ίδια). Αισθάνομαι ότι έτσι μπορεί να αντέξει καλύτερα το πρωί που λείπω. Παρόλο που είναι κολλημένη στον μπαμπά της όλη την ημέρα, το μεσημέρι που με περιμένει και το βράδυ που κοιμάται, ζητάει πάντα εμένα και με επιμονή. Είμαι η μαμά, τι να κάνουμε! Τις δουλειές προσπαθώ να τις οργανώνω με τρόπο που τα απογεύματα να αφιερώνω πολύ χρόνο στη μικρή κι υποχρεωτικά αφήνω αρκετά πίσω.

Αν το μωρό δεν μένει στο σπίτι σας το πρωί αλλά πηγαίνει στης γιαγιας κτλ, βοηθάει να πας αρκετά από τα γνώριμα της παιχνίδια, ώστε να μη νιώθει αποκομμένη. Ανανέωνε τα συχνά με καινούργια παιχνίδια και καθοδήγησε τους άλλους πώς να παίξουν μαζί της, πώς να καλμάρουν τα χούγια της. Τύπωσε φωτογραφίες από οικογένεια και κοντινούς συγγενείς και βάλτες σε ένα από αυτά τα φτηνά αλμπουμάκια, να ξεφυλλίζει όσο βρίσκεται στη γιαγιά και κάνε το ίδο και στο δικό σου σπίτι και μίλα της για τα άτομα που την φροντίζουν. Μάθαινε λεπτομέρειες για τη μέρα τους (πχ πού πήγαν βόλτα) και κάνε της ανακεφαλαίωση, σαν ιστοριούλα, ώστε να περιμένει τέτοιες δραστηριότητες με άλλους, για να τις διηγηθείτε μαζί. Δείξε της πόσο χαίρεσαι, όταν έχει περάσει καλά. Προετοίμασε την για τις δραστηριότητες δειχνοντας ότι μετά από όλα αυτά, θα είστε μαζί. Πχ θα πάτε βόλτα με τη γιαγιά, θα φάτε τη σουπίτσα, θα παίξετε, θα κοιμηθείτε και μετά θα έρθω. Πεστης ότι καταλαβαίνεις πώς νιώθει και ότι είναι εντάξει και ότι την αγαπάς και ότι το μεσημέρι θα γυρίσεις και θα κάνετε το τάδε. Φυσικά μη φεύγεις στα κλεφτά και μην αφήνεις τους άλλους να της λένε βλακείες του στυλ "θα μαλώσουμε τη μαμά που έφυγε".

 

Μη μασάς, θα καλυτερέψουν τα πράγματα!!!

[anthie g]

Tα ίδια ακριβώς προβλήματα αντιμετώπισα και εγώ ( γύρισα στην δουλειά όταν ήταν 14 μηνών, ωστόσο είχα σταματήσει να την θηλάζω από 4 μηνών περιπου). οπότε ξέχνα το ότι φταίει ο θηλασμός, δεν φταίει ο θηλασμός, απλά είναι μικρά για να μας αποχωριστούν. Θα συνηθίσει σιγά σιγά, ακολούθησε τι ς συμβουλές της amaretto και όλα θα πάνε καλύτερα. Βγάλε από το μυαλό σου οποιαδήποτε συσχέτιση αυτής της συμπεριφοράς και του θηλασμού.

[evi_mik]

Θα συμφωνήσω απόλυτα με την amaretto.

Αντιμετωπίζω κι εγώ μια ανάλογη κατάσταση. Το μωρό μου το κρατάω ακόμη και σήμερα εγώ.

Είναι η δουλεία μου τέτοια που χρειάζεται να τον αφήνω πολύ λίγες ώρες με την μητέρα μου και φυσικά έρχεται στο σπίτι μου και τον κρατάει.

Όλοι λοιπόν οι "κοντινοί συγγενείς" σχολιάζουν την προσκόλληση που έχει το παιδί επάνω μου και πως πρέπει να σταματήσω να το θηλάζω και να αρχίσω να τον αφήνω στους άλλους για να ξεκολλήσει.

Χαρακτηριστικά σε μια συζήτηση έλεγαν για το πόσο καλά προσαρμόστηκαν τα ανίψια μου στον παιδικό (4χρονών τώρα και ξεκίνησαν πριν από μερικούς μήνες) και το πόσο μεγάλο πρόβλημα θα έχει το δικό μου το παιδί.

 

Φυσικά, σε όλες αυτές τις κουταμάρες ούτε καν απαντάω. Για μένα σημασία έχει να νιώθει καλά το μωρό μου! Αν αυτό δεν αισθάνεται έτοιμο να "ξεκολλήσει" γιατί πρέπει να το πιέσω?

Θα έρθει η ώρα που θα είναι έτοιμο. Ναι θα το βοηθήσω κι εγώ, θα προσπαθήσω να του δείξω ότι πρέπει να είναι σίγουρος για τον εαυτό του και ότι μπορεί να σταθεί μονος....

Ο θηλασμός είναι κάτι ανεξάρτητο που ούτως ή άλλως οι περισσότεροι δεν το καταλαβαίνουν. Είναι υπεύθυνος για πολλά πράγματα, την ευφυία των παιδιών μας, την καλή τους υγεία, την καλή τους ψυχοσωματική ανάπτυξη, ακόμη και για το πόσο ανεξάρτητα θα γίνουν σίγουρα όμως όχι για την προσκόλληση.

Μη μασάς λοιπόν και μη δίνεις σημασία.

[Eve]

ρε παιδια, μονο σε μενα δεν ορμαει οταν γυρναω απο το γραφειο?

 

σας ζηλευω λιγακι...

[Χλοη]

Η Αμαρέττο τα είπε άψογα. Στο παιδί θα έλειπες ούτως ή άλλως. Και ο θηλασμός είναι φυσική τροφή για το παιδί. Δε θα σταματήσουμε να δίνουμε τη σωστή τροφή στο παιδί για να μη δεθεί μαζί μας.

Ίσα ίσα που ο θηλασμός τη βοηθάει να νοιώσει καλύτερα μετά απ'τις ώρες που της λείπεις. Όταν γυρίζεις θηλάζωντας την της αφιερώνεις πολύτιμο χρόνο, που είναι όλος δικός της. Αυτό τη βοηθάει να αναπληρώσει αυτό που της λείπει όλη μέρα. Για ποιό λόγο δεν πρέπει να είναι δεμένο το παιδί με τη μητέρα? 16 μηνών, είναι ακόμα μωράκι. Μήπως κατά τη γνώμη τους θα έπρεπε να νοικιάσει γκαρσονιέρα και να μείνει μόνη της?? Μην τους αφήνεις να σε κάνουν να νοιώθεις τύψεις που θηλάζεις το παιδί σου. Απ'το θηλασμό μόνο καλό μπορεί να βγεί.

 

Εμένα δε με θήλασε ποτέ η μητέρα μου. Δούλευε απ' όταν ήμουν νεογέννητο, δεν έμαθα ποτέ να την έχω κοντά μου στο σπίτι. Παρόλα αυτά, έκλαιγα γοερά

κάθε

πρωί που έφευγε, και όταν γύριζε κολούσα πάνω της σα βδέλα και δε μπορούσε να με ξεκολλήσει. Δεν ξέρω άλλο παιδί πιο κολλημένο με τη μάνα του από μένα. Κι ας με μεγάλωναν γιαγιάδες!

[zymaraki]

Τι κολλημα ειναι αυτο που εχουν φαει "οι κοντινοι συγγενεις" με το οτι ο μικρος ειναι κολλημενος μαζι μου,δεν μπορω να καταλαβω. Εχουν αρχισει και παιζουν τα νευρα μου πια. Καθομαι κι απολογουμε για τα αυτονοητα. "Φταει που τον θηλαζεις!"- "αν κοψεις το θηλασμο να δεις που το παιδι θα γινει πιο ανεξαρτητο"-"φτανει, το παιδι μεγαλωσε, δεν του προσφερει τιποτα ο θηλασμος πια" και αλλα τετοια.

Αληθεια σας λεω, εχω βαρεθει να τους ακουω! Δεν ξερω τι αλλο να τους πω πια....

[Doirrean]

Η amaretto μας κάλυψε εντελώς...

Τώρα για τα σχόλια των κοντινών συγγενών... τι να πω... ο καθένας εχει δικαίωμα να έχει την άποψή του.

Επειδή και εγώ βαρέθηκα να εξηγώ απλά τους ακούω, αααν έχω κέφι τους απαντάω κατάλληλα, αλλιώς είναι σαν να μη το άκουσα...λες και θα έκανα αυτό που μου λένε...

[mariam]

Επιτέλους βρήκα λιγο χρόνο για να σας ευχαριστήσω κοριτσια για την "συμπαρασταση" επι του θέματος!

Τελικα ειμαστε αρκετές που περνάμε τις ίδιες δυσκολίες και χαίρομαι που πάντα ειστε διπλα μου οταν σας χρειαστω!

amaretto είσαι φοβερή!