Μαλώνουμε παιδάκια 10 μηνών;

[mami]

Η μπουμπού μου άρχισε τις εξερευνήσεις μπουσουλώντας ...και αρχίσαμε επίσης να πιάνουμε ότι πράγματα έχει το τραπεζάκι επάνω, να τα τραβάμε και να τα ρίχνουμε κάτω κοκ κοκ

 

Και ρωτάω: Έχει νόημα να αρχίσουμε να τη μαλώνουμε από τώρα; Και αν ναι, πως μαλώνεις ένα παιδάκι 10 μηνών;

[Afroditi D]

είναι προτιμότερο να αδειάσετε ότι εχει επάνω το τραπεζάκι ... για λόγους σωματικής ακεραιότητας της μπέμπας σας ...

[Eleftheria]

είναι προτιμότερο να αδειάσετε ότι εχει επάνω το τραπεζάκι ... για λόγους σωματικής ακεραιότητας της μπέμπας σας ...

 

και να μετατρέψεις το σαλόνι σε παιδότοπο. Αυτό που έχει νόημα, είναι να αισθανθεί το παιδί ότι βρίσκεται σπίτι του, να μπουσουλήσει σωστά, να πιαστεί από κάπου για να σηκωθεί και να κάνει τα πρώτα του βήματα.

[ΛΙΝΟΥΛΑ]

Καλύτερα είναι να προσαρμόσεις τον χώρο στα μέτρα της.

Αυτό είχα κάνει και εγώ αλλά πολλές φορές είτε ξεχνάς να μαζέψεις κάτι είτε βρίσκει νέο σημείο για να εξερευνήσει.

Την μπέμπα μου προσπαθούσα να της λέω όχι αυτό στην ηλικία των 10 μηνών αλλά το αποτέλεσμα ήταν μηδέν.Εκανε ότι ήθελε.Όταν σιγά σιγά άρχισα να το επαναλαμβάνω πιο πολλές φορές έβλεπα ότι ανταποκρινόταν.

Πάντως το θέμα της τιμωρίας ή της απαγόρευσης πονάει....

[th@lia]

Εμεις που ημαστε στην ιδια φαση στην ιδια ηλικια που ειναι διαμορφωμενος ο χωρος οταν ειναι να κανει κατι σκανδαλιαρικο να το πω?επικινδυνο?δεν την μαλωνω απλα της λεω με λιγο διαφορετικο τονο στην φωνη οτι δεν αφηνει η μαμα!!Και φυσικα ενοειτε οτι δεν ακουει και μαλιστα επειδη της κουναω το δαχτυλο το κουναει και αυτη γελαει και παει εκει που εχει βαλει σημαδι!!Πιστευω ομως οτι οταν θαρχισει να καταλαβαινει θα εχει μαθει τι σημαινει δεν αφηνει η μαμα!!Ισως καπιος πιο ειδικος να μας πει!Η μια πιο εμπειρη μαμα αν επιασε καποιο κολπο!!!

[ΛΙΝΟΥΛΑ]

Όταν έγινε 13 περίπου μηνών και άρχισε να καταλαβαίνει πιο καλά αυτό που έπιανε (όχι φυσικά πάντα) ήταν όταν έριχνε κάτι κάτω να της λέω ότι πόνεσε και την έβλεπα ότι ανταποκρινόταν και το έπιανε σιγά σιγά και το έβαζε στην θέση του.

Και έλιωνα φυσικά εγώ όχι τόσο γιατί το έβαζε στην θέση του όσο για το ότι την έβλεπα που άρχιζε να έχει συμπόνοια και αγάπη ακόμα και για τα πράγματα.

Χαζομαμά καταλαβαίνετε φαντάζομαι.!!!Ένα καλό κάνουν για χίλια βρίσκουμε λόγο να χαρούμε και να τα παινέψουμε.

Αλλά αφού είναι τα αγγελούδια μας μπορούμε να κάνουμε αλλιώς???

[mami]

Συμφωνώ εν γένει με τις μανούλες που απάντησαν....να μπουσουλήσει και να αισθάνεται όμορφα στο σπίτι μας...ότι καλύτερο !!!!

 

Απλώς έχω παρατηήσει ότι πλέον απιατεί πράγματα.

Π.χ. ζητάει (με το δάχτυλο μιας και δεν μιλάμε ακόμα) το ποτήρι που είναι πάνω στο τραπέζι. Αν δεν της δώσεις, αρχίζει και κλαίει...και δεν ησυχάζει μέχρι να της το δώσεις....

 

Αναρωτιέμαι λοιπόν, είναι καλό να της κάνουμε έτσι όλα τα χατήρια;

Ή μήπως είναι νωρίς ακόμα να μπούμε στη δδιαδικασί του "ΟΧΙ"?

[sofia_nefeli]

και εγω εχω την ιδια απορια...σε ποια ηλικια αρχιζουν τα παιδια να ακουνε? τωρα απλα τους αποσπαμε τη προσοχη? γιατι βλεπω οτι δεν ακουει!! και νομιζω οτι ειναι και λιγο νωρις να αρχισει η "εκπαιδευση"! αργοτερα ξερω οτι μπαινουν στα terrible two οποτε και παλι το παιδι δεν ακουει...μηπως τα ξερω λαθος?

[anthie g]

Ως πιό έμπειρη μαμά, στο παιδί το δικό μου τουλάχιστον, το μόνο που έπιανε ήταν η απόσπαση της προσοχής με κάτι πιό ενδιαφέρον. Εννοείται ότι δεν μαλώνουμε το παιδί, θέλει απλώς να ανακαλύψει τον κόσμο. Ασε που αν λές συνεχεια μή το μη χάνει την αξία του. Οπότε φυλάξτε ένα αυστηρό ΜΗ για την ώρα που θα παέι στα απορυπαντικά ( τα οποία εννοείται είναι κλειδωμένα αλλά τον έχουν αυτά τον τρόπο) ή για την ώρα που θα επιχειρήσει να βάλει το χεράκι στο μάτι της κουζίνας. Εγώ όταν την έβλεπα να πηγαίνει σε ένα ντουλάπι που δεν ήθελα να μου κάνει μπάχαλο της έλεγα κοίτα εδώ και την προέτρεπα να πάει να κανει μπάχαλο το ντουλάπι με τις κατσαρόλες πχ που είναι ακίνδυνο. Και στην επόμενη φάση κλειδωνιές από τα jumbo και τέτοια.

 

 

Οσο για αυτά που απαιτεί κλαίγοντας απλα προσπαθεί να δεί τι επιρροή έχει η συμπεριφορά της πχ ζητάω το ποτήρι, η μαμά δεν μου το δίνει, κλαίω και μου το δίνει.

Ωραίο παιχνιδάκι. Οπότε προσπαθείτε να τις δώσετε να περιεργαστεί κάτι ακίνδυνο λέγοντας άσε το ποτηράκι είναι της μαμάς και σπάει τι θα έλεγες για αυτό το υπέροχο φανταχτερό μπρίκι. Κοίτα κάνει και θόρυβο ντίν ντίν!!!

 

Υπόμονή και γερά νεύρα.

[ΝΑΝΤΙΑ1]

ΚΑΙ ΕΓΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΕΧΩ.ΑΔΕΙΑΖΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΥΠΟΜΟΝΗ.ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΤΑ ΒΑΛΕΙΣ ΞΑΝΑ.ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ.ΠΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΝΤΟΥΛΑΠΙΑ ΤΗΣ ΚΟΥΖΙΝΑΣ.ΤΑ ΕΙΧΑΜΕ ΠΑΝΤΟΥ ΔΕΜΕΝΑ

[maryp]

και εγω εχω την ιδια απορια...σε ποια ηλικια αρχιζουν τα παιδια να ακουνε? τωρα απλα τους αποσπαμε τη προσοχη? γιατι βλεπω οτι δεν ακουει!! και νομιζω οτι ειναι και λιγο νωρις να αρχισει η "εκπαιδευση"! αργοτερα ξερω οτι μπαινουν στα terrible two οποτε και παλι το παιδι δεν ακουει...μηπως τα ξερω λαθος?

 

Αν είναι αγόρια, εκεί γύρω στα ... πόσα να σου πω τώρα... Οταν παντρευτούνε! Ακούνε τη γυναίκα τους ευλαβικά!

 

Τώρα... από κορίτσια δεν ξέρω... αλλά έχω την αίσθηση ότι αρχίζουν να ακούνε λίγο νωρίτερα απ' τα αγόρια!

[sofia_nefeli]

μα γιατι το λες αυτο????????????????

[ngeo23]

φανταζομαι ειναι καλυτερα το "προλαμβανειν" παρα το "θεραπευειν" (δεν ξερω αν το ειπα και καλά....) και εγω σε λιγο καιρο θα αδειασω το σπιτι η θα τα βαλω πιο ψηλά, ευτυχως ειναι μινιμαλ και δεν εχουμε πολλά πράγματα. Ηδη όμως όταν δεν θελω να παρει κάτι (πχ tv κοντρολ, τηλέφωνο, κινητο κτλ-μα τι βρισκουν τα παιδια σε αυτά της λέω, ΟΧΙ, ή ΜΗ με διαφορετικό τόνο γιατι λογικά πρεπει να συνηθισει στις λεξεις. οχι οτι ακόμα καταλαβαίνει απλά πιστευω για συνήθεια.

[annspyr]

καλημέρα σε όλες!!

Τα παιδάκια μας απο 10 μηνών αρχίζουν να καταλαβαίνουν τι είναι λάθος και τι σωστό αυτό το έχω διαβάσει σε σχετικά βιβλίγ και sites, οπότε καλόθα ήταν να επισημαίνουμε με ήρεμο & γλυκό πάντα τρόπο τι δεν πρέπει να πιάνουν ή να κάνουν σιγά σιγά απο τώρα. Δεν σημαίνει ότι τα μαλώνουμε με αυτό τον τρόπο. Εγω έχω 2 γιούς 3,5 ετων και 12 μηνών. Ο μεγαλύτερος έτσι ακριβώς έμαθε και δεν άγγιξε ποτέ τίποτα για να το πετάξει απο το σαλόνι, δεν σήκωσα όυτε τασάκι και δεν τον μάλωσα ποτέ, με υπομονή και συζήτηση του έλεγα και του έδειχνα το σωστό. Το ίδιο κάνουμε και με τον μικρούλη μας που φαίνεται να έιναι πιο ζωηρός απο τον 1ο αλλά εντούτοις δεν έχει κάνειμέχρι στιγμής καμια ζημιά. Νομίζω λοιπόν ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε να υποδεικνύουμε το σωστό και το λάθος δεν καταπιέζουμε το παιδί μας απλά το βάζουμε να λειτούργεί με΄σα σε κάποια πλαίσια..το σπίτι δεν μπορεί να ανήκει όλο στα παιδιά και να κάνουν ότι θέλουν οποτε θέλουν παντού.

[mami]

καλημέρα σε όλες!!

Τα παιδάκια μας απο 10 μηνών αρχίζουν να καταλαβαίνουν τι είναι λάθος και τι σωστό αυτό το έχω διαβάσει σε σχετικά βιβλίγ και sites, οπότε καλόθα ήταν να επισημαίνουμε με ήρεμο & γλυκό πάντα τρόπο τι δεν πρέπει να πιάνουν ή να κάνουν σιγά σιγά απο τώρα. Δεν σημαίνει ότι τα μαλώνουμε με αυτό τον τρόπο. Εγω έχω 2 γιούς 3,5 ετων και 12 μηνών. Ο μεγαλύτερος έτσι ακριβώς έμαθε και δεν άγγιξε ποτέ τίποτα για να το πετάξει απο το σαλόνι, δεν σήκωσα όυτε τασάκι και δεν τον μάλωσα ποτέ, με υπομονή και συζήτηση του έλεγα και του έδειχνα το σωστό. Το ίδιο κάνουμε και με τον μικρούλη μας που φαίνεται να έιναι πιο ζωηρός απο τον 1ο αλλά εντούτοις δεν έχει κάνειμέχρι στιγμής καμια ζημιά. Νομίζω λοιπόν ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε να υποδεικνύουμε το σωστό και το λάθος δεν καταπιέζουμε το παιδί μας απλά το βάζουμε να λειτούργεί με΄σα σε κάποια πλαίσια..το σπίτι δεν μπορεί να ανήκει όλο στα παιδιά και να κάνουν ότι θέλουν οποτε θέλουν παντού.

 

Με ενδιαφέρει πολύ η προσέγγισή σου στο όλο θέμα.

Κι εγώ κάπως έτσι το φανταζόμουν... θεωρώ ότι από τώρα πρέπει να μπαίνουν κάποια όρια στα παιδιά. Έχω κάτι ανηψάκια 4 και 5 ετών, που όταν έρχονται στο σπίτι μου, τα κατεβάζουν όλα κάτω. Είναι φανερό ότι αυτά τα παιδιά έχουν μάθει να κάνουν ότι θέλουν.

 

Δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η εικόνα...

 

Στην πράξη όμως, όταν ένα παιδί 10 μηνών θέλει να πάρει κάτι στα χέρια του και κλαίει ώσπου να του το δώσεις....τι κάνεις; Του μιλάς ήρεμα, του λες ΟΧΙ ....και εν τέλει του το δίνεις αυτό που θέλει;

[nea mamaka]

Εγω κορίτσια ισως ειμαι λιγακι πιο αυστηρη! Δεν εχω μαζεψει τίποτα ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ δηλαδή, μη λέω και μεγάλες κουβέντες!

Η μικρή παει παντου με την στράτα και φυσικα θελει να τα πιάνει όλα!

Φυσικό και απόλυτα αναμενώμενο!

Οταν την βλέπω και πλησιάζει κατι εχουμε φτάσει ηδη στο επιπεδο που με κοιτάει και περιμένει να πάω εγω να της το δειξω. Περιμένει όμως και δεν φευγει απο εκει αν δεν παω εγω ή ο μπαμπάς της. Παμε λοιπόν και το περιεργαζόμαστε μαζί και μετά της λέμε οτι αυτο είναι της μαμάς ή του μπαμπά και μετα της δίνουμε κατι δικό της ή κατι άλλο απο το σπιτι ακινδυνο! Οπως και η anthie με το ποτήρι και το μπρίκι!!! (ακόμα γελάω!!!)

[zymaraki]

Κοριτσια γεια σας. Κι εγω μια τετοια φαση περναω τωρα με τον δικο μου.

Παει παντου, πιανει τα παντα, μας κοιταζει να δει αν τον βλεπουμε και μετα πειραζει το καθε τι!

Μια φορα ο μπαμπας του τον μαλωσε με εντονο τροπο και η αντιδραση του μικρου ηταν να σκασει στα γελια!!!! Δεν νομιζω οτι καταλαβε και τιποτα,πιο πολυ σαν παιχνιδι το ειδε και συνεχισε να κανει σκανταλιες!

Νομιζω παντως οτι δεν καταφερνεις και πολλα με φωνη και μαλωματα(τουλαχιστον σ' αυτη την ηλικια)....

ΥΠΟΜΟΝΗ!

Η καλυτερη αντιμετωπιση ειναι να τα παιρνουμε με το καλο και με κουβεντα. Αλλιως πιστευω οτι γινεται το παιδι πιο αντιδραστικο,πιο τσιτωμενο και πιο νευρικο.

[sofia_nefeli]

ΜΑ ΤΙ ΛΕΤΕ?????????

εσεις εχετε θησαυρους!!!

εμενα οταν θελει κατι και της πω οχι καθεται κατω και κλαιει τσατισμενη...

οποτε της λεω οχι και την απασχολω με κατι αλλο...αν πιασει εχει καλως! συνηθως πιανει. το θεμα ειναι πχ εμενα εχει κολλημα με τα σκουπιδια...παει και θελει να σκαλισει το καδο...ε δεν ακουει με τιποτα...κανει τη κουφη της λεω οχι, κακο και τη παιρνω κακην κακως απο εκει να παιξουμε με κατι αλλο.

παντως μου φαινεται περιεργο που αλλα παιδακια λετε πως ακουνε! εμενα δε με ακουει ΠΟΤΕ! θελει να κανει το δικο της

[ngeo23]

παντως ρε σεις, εχω δει πολλά παιδάκια στην ηλικία 1-3 που τα κατεβάζουν όλα, σε ξένο σπίτι, οι γονείς δεν λένε τίποτα και πρεπει καθε φορα που θα ερθει ενα τετοιο σπιτι να τα σηκωσω όλα. Ε, όχι. Η δικιά μου απο μικρη θα φροντισω να μη ριχνει τα δικα μας πρωτα κατω και μετα σε αλλο σπιτι. Αυτα που εχω διαβασει είναι τουλαχιστον οταν ειναι σε άλλο σπιτι και δεν καθεται καλα (...καταλαβαίνετε, τα τραβάει όλα κατω) το καλύτερο είναι να φύγετε ωστε να καταλάβει οτι οι πραξεις του εχουν συνεπειες. Τωρα εμεις ακομα δεν μπουσουλαμε, αλλα θελουμε να πιασουμε ποτηρια, πιατα, τηλεφωνα κτλ. Λογικό απολύτως απλά προσπαθω να της δινω κατι αλλο να ξεχνιεται και ετσι γινεται.

Αλλο παιδακι που ξερω, το αφηνουν να κανει οτι θελει γιατι διαφορετικά κλαίει...ε, λογικό ειναι να κλαιει αλλα οχι και να κανει οτι θελει στο σπιτι. Προτιμω να κατσω να παιξω μαζι της παρα μετα να μαζευω τα ασυμμαζευτα!

επισης, μου κανει εντυπωση, αυτα τα πλαστικά τηλέφωνα που μοιάζουν με τα κανονικά γιατι τα πανέξυπνα δεν τα θελουν;;;;;

[EFH 28]

Στην ηλικία των δέκα μηνών απο ότι ξέρω και έχω διαβάσει αρκεί ένα αυστηρό ΟΧΙ έτσι ώστε να αντιληφθεί ότι δεν πρέπει να τα πιάνει αλλά μετά τον 1 χρόνο θα πρέπει να του εξηγούμε γιατί δεν πρέπει και να του δίνουμε μια εναλλακτική . Δηλαδή 3 στάδια απαγόρευσης - πχ.( 1ο στάδιο) μην ανέβεις στην καρέκλα (2ο στάδιο )γιατί θα πέσεις και θα πονέσεις ,( 3ο στάδιο)ελα να παίξουμε μαζί εδω κάτω με τους κύβους.

[MARGIO]

επισης, μου κανει εντυπωση, αυτα τα πλαστικά τηλέφωνα που μοιάζουν με τα κανονικά γιατι τα πανέξυπνα δεν τα θελουν;;;;;

 

Κι εγω την ιδια απορια εχω!Χρωματιστα, με μελωδιες ομως εκει αυτη να επιμενει στο δικο μας μαυρο ασυρματο!!

Παντως εγω ειμαι της αποψης οτι δεν πρεπει να μετατρεψεις το σπιτι σε παιδοτοπο.Γιατι μετα δεν θα τολμας να πας σε αλλο σπιτι θα τα ριχνει ολα κατω και δεν ειναι ολοι υποχρεωμενοι να αδειαζουν το σπιτι τους για να πας εσυ μια επισκεψη με το παιδι σου.Εμεις λεμε το μη σε διαφορετικο τονο,αν πιασει καλως αλλιως ή της αποσπουμε την προσοχη με κατι αλλο ή παμε κοντα της και το επεξεργαζομαστε μαζι.Στην κουζινα επισης εχει το δικο της ντουλαπι που εχει μεσα ταπερ,μπρικια και αλλα ακινδυνα και μολις παει να ανοιξει καποιο αλλο της λεω ΟΧΙ Μαρια ποιο ειναι το δικο σου ντουλαπι?Και παει εκει!Το ιδιο εκανα και στην μεγαλη μου κορη δεν μαζεψα τιποτα και πιστεψτε με ηταν ενα πολυ ζωηρο και ανυπακουο παιδι. θελει πολλη υπομονη στην αρχη αλλα μετα αφου τα βλεπουν συνεχεια τα βαριουνται και δεν τους κανουν πλεον εντυπωση!

[stella71]

Κι εμείς εδώ και μια βδομάδα μπουσουλάμε φανατικά. Παιδιά τί άγχος είναι αυτό...

Μπουσουλάει, αρπάζει ένα παιχνίδι από κάθε χέρι και σηκώνεται προσπαθώντας να ισορροπήσει και παρ' την κάτω και φτου κι απ' την αρχή. Επιπλέον τα βάζει ΟΛΑ στο στόμα. Οτιδήποτε υπάρχει στο πάτωμα και στο ύψος της επιρροής της το επεξεργάζεται και γευστικά. Προσπαθώ να μην της λέω συνέχεια "μη" παρά μόνο στα επικίνδυνα και άλλα την αφήνω να τα περιεργαστεί (όπως τηλεκοντρόλ) λέγοντας "όοοοοχι στο στόοοομα" συνήθως ακούει, αλλά μερικές φορές μου γυρίζει πλάτη η πονήρω για να μη βλέπω τι κάνει και το βάζει, ή όταν πάρει ανάποδες το δαγκώνει και δεν τ' αφήνει, τότε της το παίρνω και μας ακούει όλη η πολυκατοικία. Όσο και να χτυπιέται δεν της δίνω αυτό που θέλει αν είναι βλαβερό, για να μη μαθαίνει ότι θα περνάει το δικό της με την υστερία. Δεν ξέρω αν κάνω καλά πάντως πολύ δύσκολη περίοδος αυτή και απ' ότι διαβάζω έρχονται και χειρότερα, αλίμονό μας!

[pova]

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΙ MARGIO. ΟΥΤΕ ΚΙ ΕΓΩ ΕΧΩ ΜΑΖΕΨΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ ΜΟΥ. ΑΠΛΑ ΕΧΩ ΦΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ(ΑΣΧΕΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΙ ΠΟΛΥ.ΒΑΡΙΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΑ) ΟΤΑΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΚΑΠΟΙΑ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΑ Η ΚΑΠΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ, ΤΗΣ ΛΕΩ ΕΝΑ ΟΧΙ ΜΕ ΑΓΡΙΟ ΤΟΝΟ ΚΑΙ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ(ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ). ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΜΑΛΩΣΩ ΑΠΛΑ ΜΕ ΚΟΙΤΑΕΙ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΙΑΝΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ...ΑΛΛΑ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΦΟΡΕΣ...ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΑΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΕΝ ΜΑΘΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΙΡΑΖΟΥΝ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΑ ΓΙ' ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΜΑΘΟΥΝ;MARGIO, ΑΥΤΟ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΝΤΟΥΛΑΠΙ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ!!! ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΩ ΚΙ ΕΓΩ ΝΑ ΔΩ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ...ΒΕΒΑΙΑ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΑΚΟΜΗ ΔΕΝ ΕΜΑΘΕ ΝΑ ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΑ ΝΤΟΥΛΑΠΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΕΣ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥΣ... ΕΙΔΟΜΕΝ...

[alcyon]

Καλό θα ήταν να υπάρχει ασφάλεια στο σπίτι. Αλλά επίσης και κάποια πράγματα μπορούμε να τα αφήσουμε επίτηδες για να μάθει το παιδί πως δεν μπορεί να τα πιάνει όλα.

 

Από 8 μηνών το παιδί αντιλαμβάνεται το ΟΧΙ. Άλλο που φαινομενικά δεν ανταποκρίνεται (γιατί απλά δεν του αρέσει). Ένα αυστηρό "όχι" με την αιτιολόγησή του είναι πολύ καλό για ένα παιδί. Το οποίο όμως πρέπει να συνοδεύεται από ένα... "ναι".

 

Π.χ. δεν μπορείς να παίξεις με αυτό το βάζο, θα χτυπήσεις και θα πονάς πολύ! Μπορείς όμως να κοιτάξεις αυτό το παιχνίδι (ή ότι άλλο βρει κανείς).

 

Μαθαίνει έτσι το παιδί, τον κίνδυνο που κρύβεται πίσω από αυτό που πάει να κάνει, και παράλληλα του δίνουμε μια εναλλακτική για το τι να κάνει.

 

Το είχα διαβάσει σε βιβλίο. Το δοκίμασα και στα 3 παιδιά... δουλεύει ΑΨΟΓΑ! Φυσικά θα το πραγματοποιήσω και στο επόμενο.

[yasemi]

δε μαζεψα τιποτα,δε κλειδωσα τιποτα,μονο μπριζες καλυψα αχρησιμοποιητες και γωνιες για να ειναι μαλακες...μεχρι και στο μπανιο τα απορρυπαντικα ειναι κατω.....βεβαια η πορτα ειναι κλειστη γιατι δε τη φτανει να την ανοιξει ακομη και παμε μονο μαζι....

 

 

εγω απλα σε πολυ σοβαρα τις ελεγα ΟΧΙ αυτο γιατι μπουρου μπουρου...ελα εδω να κανουμε εκεινο....πολλες φορες με εγραφε στην αρχη....πηγαινα και της απομακρυνα το χερι απο καπου που μπορει να ηθελε να πιασει και της ελεγα οχι ....οταν ανοιγε ντουλαπια απλα επαιρνα οτι γυαλινο κυκλοφορουσε και τα αλλα κατσαρολες κλπ τα τσακιζε....μια δυο τρεις τα βαρεθηκε.....

 

δεν ηθελα ποτε να την καταπιεσω...οταν πχ αρχισε να προσπαθει να ανεβει καπου,να κουνησει κατι ή γενικα να κανει κατι επικινδυνο της ελεγα οχι και της εδειχνα το σωστο τροπο....

 

οπου παμε δε κατεβαζει τιποτα αν της πω οχι.....στη γιαγια της το ιδιο.....δε πειραζει τιποτα αν της πουμε οχι....περασαμε και εμεις τη φαση ναι μαμα σε ακουω προσεχτηκα που μου λες οχι και σε καταλαβαινω αλλα με το αλλο χερι στη πονηρια προσπαθουσε να το πιασει οτι ηθελε.....

 

παραδειγμα...ειχαμε παει σε φιλικο σπιτι που δεν εχουν παιδια ακομη εχουν ανηψια βεβαια ζωηρα.....ειχαν το δεντρο και επρεπε να περασει η μικρη διπλα απο το δεντρο αναμεσα στο δεντρο και το καναπε....δε χωραγε να περασει κανονικα....και τη βλεπεις να γυρναει στο πλαι και με τα χερια ψηλα να περναει πλαγιαστα για να μη κουνησει το δεντρο...τους εκανε τοσο εντυπωση που ακομη μου το λενε.....τα ανιψια τους τη προηγουμενη βδομαδα το ειχαν παρει παραμαζωμα το δεντρο και ολα τα υπολοιπα μαζι.....

 

 

νομιζω οτι το να λες οχι και παραλληλα να την απομακρυνεις και να της δινεις κατι αλλο ειναι το πιο σωστο....και οταν κλαιει να μη το δινεις...γιατι θα μαθει οτι οσο κλαιει θα της περασει.....η κορη μου αρχιζει τα κλαψουρισματα της λεω οχι τελος και μετα παο λιγο αφου δε της περναει τελειωνει...το εκανε μια δυο τρεις....το εκοψε......

 

 

αν ενδωσεις στο κλαμα που απλα ειναι απο καπριτσιο εχεις στην ηλικια την τρομερη των 2 να περασεις ασχημα...