Eleftheria

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    782
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο Eleftheria

  1. Επειδή το θέμα είναι πολύ σοβαρό για την υγεία τους, συζητήστε με τη δασκάλα και εντέλει πιέστε την να αφήνουν όσα περισσότερα βιβλία σπίτι. Πάντως, εγώ και πολλές άλλες μαμάδες της τάξης μας συνεχίζουμε και κουβαλάμε εμείς τις τσάντες.
  2. Δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο, ίσως γιατί έχει να κάνει με ψυχολογία το όλο θέμα?! Ούτε και εγώ τα έχω χωρίσει. Δεν έχουμε κανένα θέμα στη τάξη (μέχρι στιγμής τουλάχιστον). Η ουσία είναι να μην υπάρχει ανταγωνισμός στα παιδιά και εξάρτηση ώστε να μπορούν να αναπτύξουν την ατομικότητά τους. Και αυτά ο γονιός θα τα καταλάβει σε συνεργασία με τη δασκάλα. Επίσης, οι τελευταίες μελέτες λένε ότι "καταρχήν δεν θα χωρίζουμε". Κάπου τα έχω ξαναγράψει αυτά.... ή δεν θυμάμαι....
  3. Συμφωνώ και εγώ με κινήσεις στο Συνήγορο του Πολίτη, .... Επίσης, αν μαζεύαμε υπογραφές όπως είχαμε κάνει και κάποια άλλη φορά για κάποιο άλλο θέμα?
  4. Απ' όσο γνωρίζω μόνο αυτό είναι οργανωμένο στη περιοχή: http://www.animaclub.gr/el/index.php Αλλά δεν έχω άποψη γιατί δεν έχω πάει καλοκαίρι...
  5. Ατάκα τους: Η διαδικασία θα τελειώσει πιο γρήγορα χωρίς εσάς. Δε ζήτησα ανάλυση ... απλά τους είπα καλά... και μπήκα με το παιδί...
  6. Έχει να κάνει και με την ανατομία του σπιτιού! Εμείς έχουμε το δωμάτιο που κοιμόνται και το "άλλο". Στο "άλλο" βρίσκονται τα παιχνίδια τους και τα γραφεία τους. Εκεί διαβάζουν και εκεί παίζουν. Ξέρουν ότι όταν τελειώσουν και τα δούμε και μαζί μπορούν να παίξουν. Γράφουν στον ίδιο χώρο. Αν ο ένας γράφει και ο άλλος θέλει να κάνει την ανάγνωση, πάει στο σαλόνι στο δικό μου γραφείο. Αν ο ένας τελειώσει πρώτος, τότε παίζει στο σαλόνι μέχρι να τελειώσει ο άλλος. Το σπίτι είναι μεζονέτα με δύο κρεβατοκάμαρες κάτω και 1 πάνω με σαλόνι, κουζίνα,... Οπότε επειδή δεν μπορούν να βρίσκονται μόνα τους σε άλλο όροφο (ακόμα τουλάχιστον) μπήκαν στο χώρο με τα παιχνίδια. Ευτυχώς, έχουν κατανοήσει το ότι πρώτα μελετάμε και μετά παίζουμε, γιατί η εναλλακτική θα ήταν τα γραφεία στο σαλόνι ή τα παιχνίδια στη ταράτσα...
  7. Μέχρι έξω από το σχολείο, τις κουβαλάω γιατί δεν υπάρχουν μεγάλα πεζοδρόμια να κινηθούν με άνεση τα παιδιά, οπότε χτυπάει η τσάντα, γυρνάει, πέφτει,…. Μέχρι να ισιώσει η μία τσάντα, έχει στραβώσει η άλλη,… Πρωινό cartoon! Τις περισσότερες φορές τα πάω με το αυτοκίνητο και ας είναι 2 στενά πιο κάτω το σχολείο.
  8. Καλά είστε φοβερές! Αυτό δεν το έχω ξανακούσει! Τα δικά μου τα πρωτάκια, σε νέο σχολείο, χωρίς κανένα φιλαράκι στην ίδια τάξη, κάθισαν μαζί στο ίδιο θρανίο. Στα διαλλείματα έπαιζαν με παιδάκια από το παλιό τους σχολείο. Μέσα σε δύο εβδομάδες είχαν εξοικειωθεί με το νέο σχολείο, τους άρεσε πολύ… Και πάνω που σκέφτηκα να μιλήσω στη δασκάλα για να τα χωρίσει, μου λένε ότι όλα τα παιδάκια έκαναν αλλαγή σε θρανία. Ο Νικ κάθισε με έναν άλλο Νικόλα, η Κατ με ένα άλλο κοριτσάκι, άρχισαν να κάνουν παρέα και με παιδάκια από την τάξη τους. Μίλησα και με τη δασκάλα, όλα καλά, προς το παρόν δεν υπάρχουν παρεμβολές ή καπελώματα μεταξύ τους. Τώρα με το διάβασμα, μένουν στο ολοήμερο μέχρι τις 2 οπότε εκεί κάνουν όλες τις εργασίες και μένει να κάνουμε στο σπίτι την ανάγνωση και γενική επανάληψη. Συνήθως τα κάνουμε ταυτόχρονα και θέλουμε 20 λεπτά με 1 ώρα στην περίπτωση που κάνουμε γενική επανάληψη. Πάντως, όταν δεν κάνουν μαζί τη γενική επανάληψη (έτσι τη λέω εγώ, γράφουμε κάποια γράμματα να στρώσει το χέρι τους…) όλο το απόγευμα ασχολούμαι μαζί τους. Για να πω την αλήθεια, χειρότερα τα περίμενα! Το πιο κουραστικό απ' όλα μέχρι στιγμής, είναι που κουβαλάω τις τσάντες και ας έχουν και ροδάκια.
  9. Μπορεί από μόνοι τους οι γονείς να τα βλέπουν όλα φυσιολογικά, αλλά με τους παιδαγωγούς της προσχολικής ηλικίας μπορούν να αποκτήσουν μία πιο τεκμηριωμένη άποψη. Εγώ τη μόνη άποψη που έχω για τα δικά μου παιδιά είναι η άποψη των παιδαγωγών του σχολείου που πάνε. Αν κάνουν λάθος, έχω λάθος άποψη! Αλλά κάποιον πρέπει να εμπιστευτώ αφού δεν μπορώ να ντυθώ κλόουν και να κάτσω σε μια γωνιά να τα παρατηρήσω στο σχολείο. Κάπου πιο πριν έγραψες ότι επειδή δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε τα παιδιά και να αποφασίσουμε, τα χωρίζουμε εκ των προτέρων. Έχεις δίκιο ότι οι δασκάλες της Α’ αρχικά δεν μπορούν να γνωρίζουν τα παιδάκια. Γι’ αυτό προτείνεται και ο χωρισμός. Αλλά είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με το να μην τα χωρίσεις. Τυφλά πάμε και στις δύο περιπτώσεις. Έχω την αίσθηση, ότι παλαιότερα ίσως και οι γονείς των διδύμων δεν προωθούσαν τη διαφορετικότητα στα παιδιά τους (από το ντύσιμο έως και τη συμπεριφορά). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ανακύπτουν προβλήματα στην Α’ δημοτικού που όντως λύνονταν με το χωρισμό των παιδιών.
  10. Δεν υπάρχει κανονισμός ή οδηγία που να αναφέρει κάτι τέτοιο. Απλά, υπάρχει σύσταση από τους δασκάλους να χωρίζονται τα παιδιά. Εγώ μίλησα με μία γνωστή μου δασκάλα, που έχει την Α' δημοτικού σε κάποιο δημόσιο της Αττικής. Αμέσως μου είπε να χωρίσω τα παιδιά. Όταν άρχισα να μιλάω και να αναφέρω κάτι και για τις πιο πρόσφατες έρευνες, μου είπε "οκ, ζήτησε ότι θέλεις, αλλά αυτή είναι η πρακτική".
  11. Κατάλαβα τι εννοείς! Σίγουρα είναι δύσκολο να εξηγείς τις σύνθετες οικογένειες όπως και πολλά άλλα σε αυτή τη ζωή, με απλές και όχι ‘σύνθετες’ λέξεις!
  12. Άργησα να μπω, έχω μια διαφορά φάσης…. UFO καταλαβαίνω τι λες (2 σελίδες πριν)! Ελπίζω να μη χαλάω το θέμα σου... Γενικά για σχετικά θέματα (όσα θεωρώ εγώ τουλάχιστον) τα αναφέρω ως «φυσιολογικά και διαφορετικά». Επίσης, γενικά μπορεί να μην είμαστε μονογονεϊκή οικογένεια αλλά συναναστρεφόμαστε με όλες τις μορφές οικογένειας γιʼ αυτό και μπήκα στο θέμα. Παράδειγμα πραγματικό, ονόματα φανταστικά: Ο αδελφός μου Παύλος εδώ και δύο χρόνια είναι με τη Μάνια που έχει ένα κοριτσάκι 9 χρονών τη Νέλλη. Οι 3 τους περνάνε πολύ ωραία και εμείς τους απολαμβάνουμε. Τα μικρά μου λατρεύουν τη Νέλλη και αντίστροφα. Συναντιόμαστε συχνά και τα παιδιά παίζουν πολλές ώρες μόνα τους. Ένα πρωινό πριν το σχολείο, λέγανε ποιους θα καλέσουν το Σάββατο στο σπίτι. Κατ: …Τη Μάνια, τη Νέλλη και τον μπαμπά της τον Παύλο Νικ: Όχι Κατ, ο Παύλος δεν είναι μπαμπάς της είναι φίλος της. Κατ: Ααα ναι, να καλέσουμε και τον Κώστα…. Εγώ κάγκελο (εσωτερικά, εξωτερικά έβαζα το μπουφάν μου), γιατί δεν έχω μιλήσει ποτέ γιʼ αυτό το θέμα. Και το ʽφίλος μουʼ είναι μία λέξη που χρησιμοποιεί η Νέλλη για τον αδελφό μου. Σε συζήτηση που είχα με τη Μάνια καταλήξαμε ότι τα παιδιά πρέπει στις κατʼ ιδίαν συζητήσεις που είχαν, να ρώτησαν τα δικά μου, να απάντησε η Νέλλη και τα δικά μου να ικανοποιήθηκαν από την απάντηση γιατί διαφορετικά θα με είχαν ρωτήσει. Οτιδήποτε τους φαίνεται παράξενο, με ρωτάνε. Το θέμα είναι ότι πριν γνωριστούν τα παιδιά μεταξύ τους, εγώ δεν έκανα κανένα σχετικό briefing στα παιδιά μου. Βέβαια δεν είχε γίνει και κάποια συζήτηση μεταξύ των μεγάλων του τύπου «Χώρισε η Μάνια, έφυγε ο μπαμπάς της, δεν ενδιαφέρεται για τη Νέλλη…», έτσι τα παιδιά μου μη έχοντας ακούσει κάτι και προφανώς βλέποντας τη Νέλλη χαρούμενη, τους φάνηκε φυσιολογικό (η δική μου εξήγηση). Εκ του αποτελέσματος θεωρώ (ρωτάω κιόλας να θεωρήσω?) ότι καλώς έκανα και δεν είχα ανοίξει κουβέντα από πριν (είχαμε μιλήσει για διαφορετικές οικογένειες, ανθρώπους,… γενικά αλλά όχι ειδικά), τα 3 παιδιά τα βρήκαν μόνα τους, τα δικά μου ρώτησαν, το άλλο απάντησε και οι μεγάλοι δεν ανακατεύτηκαν. Βέβαια, στην προκειμένη φάση εμπιστευόμουνα και τα 3 παιδιά. Ή θα έπρεπε να είχα μιλήσει στα παιδιά μου από πριν? Και ρωτάω για αύριο θα συναντήσουν και άλλα παιδάκια σε άλλες μορφές οικογένειας. Γιατί άλλο θέμα είναι να μιλάς γενικά (και αόριστα και φιλοσοφικά, για να τους ανοίξεις τα μυαλά από πριν) για τη διαφορετικότητα και άλλο θέμα να μιλάς για διαφορετικότητα δείχνοντας συγκεκριμένα άτομα (π.χ. τη Νέλλη) ή όχι?
  13. Με αφορμή το θέμα της UFO (η οποία έχει ούτως ή άλλως ενισχυμένες διαπαιδαγωγικές γνώσεις και αντιλήψεις), ήθελα να ανοίξω το θέμα γενικά σε όλα τα λεπτά/ευαίσθητα ζητήματα όπως αυτά που ανέφερε η DALIA και το emmaki και πως αντιδρούμε εμείς όταν είμαστε παρούσες. Και η αντίδραση αυτή έχει σχέση πάντα με τα δικά μας παιδιά. Νομίζω ότι παρόμοιοι προβληματισμοί υπάρχουν σε όλες τις οικογένειες και όχι μόνο στις μονογονεϊκές.
  14. Νομίζω ότι είναι θέμα παιδιού. Πολλά παιδάκια φίλων μας, έκοψαν τον μεσημεριανό ύπνο το πολύ μέχρι τα 2-3. Εμείς κοιμόμαστε ακόμα τα περισσότερα μεσημέρια!
  15. Και βέβαια ρωτάω και εσένα και όλα τα κορίτσια γιατί δεν είμαι σίγουρη και είμαι πολύ προβληματισμένη με αφορμή αυτό το θέμα. Τον τσαμπουκά και εγώ τον αποφεύγω, αλλά από τον τόνο της φωνής μου σίγουρα βγαίνει κάποια ʽφούρκαʼ. Και όλα αυτά για τα πολύ ʽλεπτάʼ ζητήματα! Για τα πιο απλά, ίσως τα περνάω στο ʽσαν να μην άκουσα ποτέʼ, μέχρι να έρθει ο προβληματισμός από τα δικά μου παιδιά και εκεί να κάνουμε μια κουβέντα.
  16. Συμφωνώ ότι πρέπει να δυναμώνουμε το παιδί μας σε όλα τα ζητήματα που έχουν προαναφερθεί. Μιλάμε και συζητάμε με το παιδί μας, αυτή όμως είναι μία προσωπική μας σχέση. Επίσης, δεν αναφέρομαι στις συζητήσεις μεταξύ των παιδιών, γιατί έχουν τους δικούς τους κώδικες και δεν με ενοχλεί οτιδήποτε ειπωθεί μεταξύ τους. Και τα βρίσκουν μόνα τους και αν το συζητήσουν μαζί μου εκ των υστέρων, λύνεται το θέμα. Για παράδειγμα, μία συμμαθήτρια της Κατ λέει στα κορίτσια: Θα σας καλέσω σπίτι μου, θα έχω ένα τσεκούρι και όταν έρθετε σπίτι μου θα σας σφάξω. Κλαίει η Κατ (γιατί θα τη σφάξει), τη συνεφέρνει η δασκάλα, γυρνάει σπίτι, τα συζητάμε, όλα οκ. Εγώ θα ήθελα να επικεντρωθώ λίγο στο πως συμπεριφερόμαστε εμείς όταν βρισκόμαστε μαζί με άλλους ενήλικες και παιδιά. Εκεί υπερασπιζόμαστε αυτά που έχουμε κατʼ ιδίαν συζητήσει με το παιδί μας?! Δηλαδή, είμαι εγώ μαζί με άλλες δύο μαμάδες και τα παιδιά μας. Το ένα από τα παιδάκια κοροϊδεύει το δικό μου για ένα θέμα όπως αυτό του post και η μαμά του δεν μιλάει να προσπαθήσει να εξηγήσει στο παιδί της ότι π.χ. δεν έχει σημασία που δεν έχει μπαμπά, το σημαντικό είναι να έχουμε ανθρώπους να μας αγαπούν, να μας σέβονται και να περνάνε χαρούμενα μαζί τους, δηλαδή να προσπαθήσει να ʽανοίξειʼ το μυαλουδάκι του παιδιού της εκείνη την ώρα. Εφόσον αυτό δεν γίνει, οφείλω εγώ ή όχι, να απευθυνθώ στο δικό μου παιδί και να πω όλα τα παραπάνω (ότι νομίζω εντέλει) μπροστά σε όλους? Νομίζω ότι έτσι θα δείξω στο δικό μου παιδί (γιατί αυτό θίγεται στην όλη φάση) ότι αυτά που λέμε σπίτι, τα εννοούμε και τα λέμε και παρα-έξω. Αν κάποιος ενήλικας φέρει αντίρρηση στα λεγόμενα μου (πράγμα σχεδόν απίθανο) θα γίνει μία επιτόπου συζήτηση. Αν δεν μιλήσει κανείς, το παιδί μου θα είναι πιο δυνατό και σίγουρο για τον εαυτό του από αυτή τη φάση? Και τα άλλα παιδάκια θα προβληματιστούν έστω και λίγο?
  17. Επειδή πιστεύω ότι τα παιδιά από μόνα τους δεν κάνουν τέτοιους συνειρμούς, θα συμφωνήσω ότι οι μεγάλοι κουτσομπολεύουν, αδιαφορούν (δεν είδα, δεν άκουσα,…)… Είναι απογοητευτικό, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΦΤΑΣΕΙ σε τέτοιο σημείο ως χώρα και να ασχολούμαστε με τέτοιου είδους φτηνιές κατινιές! Αντί να δίνουμε δύναμη στα παιδιά μας να τους λέμε ότι είναι καλύτερα επειδή έχουν μπαμπά! Όσο και να μην ενοχλούσε το παιδί μου ένα τέτοιο σκηνικό, εμένα θα με εξόργιζε! Δεν ξέρω αν θα είχα τη δύναμη να το βουλώσω! Μπορεί να έλεγα μπροστά σε όλες (τις συμβατικές κότες), κάτι π.χ. «αυτό που έχει σημασία είναι να έχεις ανθρώπους να σε προσέχουνε, να σε αγαπάνε, να σε σέβονται και να μην σε χτυπάνε. Στη ζωή γνωρίζουμε πολλούς ανθρώπους, καλούς, κακούς και άσχημους, γιατί όλοι αυτοί υπάρχουν. Οι περισσότεροι άνθρωποι που κοροϊδεύουν, δεν κοιτάνε τον εαυτό τους στο καθρέπτη, θεωρούν πιο εύκολο να κοιτάνε τους άλλους». Τώρα, για τη δασκάλα τι να πω…. Θα πήγαινα να της μιλήσω, κάποια άλλη στιγμή όταν θα ήμουνα ήρεμη.
  18. Πέρσυ είχα και εγώ τα ίδια. Ξεκίνησα αλατόνερα (χλιαρό νερό) και συνήλθα. Φέτος όταν ξεκίναγε το μπούκωμα ξεκίναγα και εγώ το αλατόνερο. Το αποτέλεσμα πολύ γρήγορα ανέπνεα καλά και ούτε μία φορά ιγμορίτιδα! Το χαμομήλι και εγώ το χρησιμοποιώ ειδικά στα μάτια, αλλά γαργάρες δεν έχω κάνει. Αν μπορείτε το αλατόνερο, ρουφάτε από ρουθούνια και βγάζεται από στόμα. Είναι ακόμα πιο αποτελεσματικό. Αλλά είναι λίγο πιο αηδιαστικό. Π.χ. ο καλός μου δεν μπορεί να το κάνει γιατί του έρχεται να τα βγάλει όλα… Αυτό με τα γαλακτοκομικά δεν το ήξερα. Γι’ αυτό ο Νικ μου είναι περισσότερο μπουκωμένος?!
  19. MARILYN, για τα άλλα παιδάκια δεν υπάρχει πρόβλημα. Από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου και χωρίς να είμαι γιατρός: Η αντιβίωση καταπολεμάει τη λοίμωξη που μπορεί να έχει προέλθει από επιπλοκή μίας ίωσης. Δεν προστατεύει, ούτε θεραπεύει ίωση. Επομένως, μπορεί να κολλήσει μία νέα ίωση. Απλά με την αντιβίωση, ίσως την προφυλάσεις από σχετική επιπλοκή. Από πέρσι θυμάμαι ότι μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου είναι τα δύσκολα. Λίγο υπομονή ακόμα. Περαστικά σας!
  20. Ψήφισα το πρώτο. Τώρα που είμαστε προ των πυλών για την Α’ Δημοτικού, είμαι βέβαιη ότι θα συμμετέχω στο σύλλογο. Το εντυπωσιακό είναι ότι όταν το συζήτησα με τον άντρα μου, μου δήλωσε ότι ΦΥΣΙΚΑ θα συμμετέχει και αυτός. Άλλωστε επειδή δεν είμαστε Ελβετία, να είναι οριοθετημένα και τακτοποιημένα, μέσα από τους Συλλόγους πιθανόν να καταφέρουμε να έχουμε ένα ‘ουσιαστικό σχολείο’ για τα παιδιά μας.
  21. Καλά όπου ακούς πολλά κεράσια, βάλε τα χέρια στις τσέπες και απομακρύνσου! Μπορώ να γράφω μέρες, εδώ πέρα. Εγώ από το manual που είχα φτιάξει μόνη μου στο μυαλό μου: Έλεγα πριν: θα τα αφήνω στη γιαγιά και θα βγαίνω μία φορά το μήνα με τους φίλους μου… Το έκανα αλλά μία φορά το χρόνο και αυτό με τύψεις. Είχα πει ‘τέλος τα επαγγελματικά ταξίδια’. Σιγά μην έπαιξε αυτό το σενάριο. Τα πρώτα 3 χρόνια όταν χρειαζόταν να φύγω, έβαζα τις μαύρες πλερέζες, απίστευτο άγχος,… ένα ελεεινό χάλι ήμουνα. Μετά την 3ετία, να μην πω ότι πετάω και τη σκούφια μου για να πάω! Και στην αρχή, δεν είχα το θάρρος να το παραδεχτώ. Τώρα το ξεστομίζω άνετα. Να κλάψουν, να φωνάξουν μαμά: και να μην σκοτωθώ να τρέξω κοντά τους! Δεν έπαιζε! Τώρα παίζει. Πηγαίνω και πάλι, αλλά με το βήμα της πάπιας. Θα είμαι πάντα γλυκιά, ήρεμη, δε θα θυμώσω και φωνάξω ποτέ. Αφού το έκανα αυτό και κόντευα να σαλτάρω εγώ, άρχισα να θυμώνω και να βάζω και καμιά φωνή. Κράτησα μόνο «να προσέχω τι λέω όταν φωνάζω» και να «εξηγώ». Να έχει μύξα το παιδί και να βγει έξω?! Τελικά μόνο έτσι βγαίνουν έξω γιατί αλλιώς ένα 6μηνο το χρόνο θα ήταν μέσα στο σπίτι. Επίσης, αυτό «το παιδί και το σκυλί όπως το μάθεις» είναι μακράν εκτός τόπου και χρόνου. Και για το παιδί και για το σκυλί. Αυτό το έλεγα, πριν την εγκυμοσύνη, πιάνεται? Τελικά, αυτά που παραμένουν αναλλοίωτα είναι να μην τα ακουμπήσω με άσχημο τρόπο και να τα λατρεύω.
  22. Πήγα και εγώ κάποια πράγματα. Με ενημέρωσαν ότι χρειάζονται και ρούχα-παπούτσια για ενήλικες.
  23. Eleftheria

    ντεπον

    Το depon υπόθετο, πρέπει να το κόβεις ανάλογα με τα κιλά του παιδιού, γιατί βγαίνει σε 150, 200,... Αν θυμάμαι καλά (συμβουλέψου τον παιδίατρο σου), εγώ έκανα τα παρακάτω για να βρω πόσο υπόθετο πρέπει να δώσω στο παιδί: Π.χ. Βάρος παιδιού=10 kgs, άρα 5ml σιρόπι depon. Tα 5ml σιρόπι depon αντιστοιχούν σε 120 mg (αυτό το γράφει στο κουτί). Άρα, το υπόθετο των 150, το κόβω ώστε να δώσω το 80% στο παιδί. Αν έχω υπόθετο των 200, το κόβω ώστε να δώσω το 60% στο παιδί --------- Έβαζα και εγώ κάποιες φορές υπόθετο στα παιδιά (κατεβάζει ελαφρώς πιο γρήγορα τον πυρετό), όταν ήταν πολύ μικρά (από 1.5 ως 2.5 χρονών), αλλά μετά το σταμάτησα εντελώς. Δεν τους άρεσε καθόλου η διαδικασία, παρόλο που δεν πονάει. Ο Νικ ακόμα θυμάται που του είχα βάλει 4 φορές υπόθετο! Με το σιρόπι, στην αρχή είχαμε μάχες, μετά απλές γκρίνιες. Στο τέλος κατάλαβαν ότι τους κάνει καλό και το αποδέχτηκαν. Γενικά, νομίζω ότι το υπόθετο είναι λύση ανάγκης και κατά περίπτωση. Το παιδί πρέπει να μάθει να πίνει αντιπυρετικό, γιατί πριν το 6ωρο δεν μπορείς να δώσεις ίδιο αντιπυρετικό, οπότε αν χρειαστεί να δώσεις εναλλακτικό (π.χ. ponstan) αυτό είναι μόνο σε σιρόπι.
  24. 10η Εθνική Στρογγυλή ΤράπεζαΤο Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία "ΑΝΤΙΓΟΝΗ" & το Ευρωπαικό Ερευνητικό Πρόγραμμα ACCEPT PLURALISM με τη συνεργασία του Goethe Institut – Athens σας προσκαλούν στη 10η Εθνική Στρογγυλή Τράπεζα κατά των Διακρίσεων που θα διεξαχθεί με θέμα : “ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ και ΡΟΜΑ στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ εν μέσω της ΚΡΙΣΗΣ - ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΠΙΚΑΙΡΗ;“ Η εκδήλωση θα γίνει στο Iνστιτούτο Goethe Ομήρου 14-16, Αθήνα Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011 www.antigone.gr
  25. maspir, βρίσκομαι και εγώ κοντά, θα μιλήσουμε με pm για να τα πούμε από κοντά. Έχετε μιλήσει με το Δήμο, τους Συλλόγους των γύρω σχολείων και τις γύρω εκκλησίες?