Eleftheria

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    782
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον Eleftheria

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Ν. Ιωνία - Αττική

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Επειδή το θέμα είναι πολύ σοβαρό για την υγεία τους, συζητήστε με τη δασκάλα και εντέλει πιέστε την να αφήνουν όσα περισσότερα βιβλία σπίτι. Πάντως, εγώ και πολλές άλλες μαμάδες της τάξης μας συνεχίζουμε και κουβαλάμε εμείς τις τσάντες.
  2. Δεν υπάρχει νομοθετικό πλαίσιο, ίσως γιατί έχει να κάνει με ψυχολογία το όλο θέμα?! Ούτε και εγώ τα έχω χωρίσει. Δεν έχουμε κανένα θέμα στη τάξη (μέχρι στιγμής τουλάχιστον). Η ουσία είναι να μην υπάρχει ανταγωνισμός στα παιδιά και εξάρτηση ώστε να μπορούν να αναπτύξουν την ατομικότητά τους. Και αυτά ο γονιός θα τα καταλάβει σε συνεργασία με τη δασκάλα. Επίσης, οι τελευταίες μελέτες λένε ότι "καταρχήν δεν θα χωρίζουμε". Κάπου τα έχω ξαναγράψει αυτά.... ή δεν θυμάμαι....

  3. Διαφημίσεις


  4. Συμφωνώ και εγώ με κινήσεις στο Συνήγορο του Πολίτη, .... Επίσης, αν μαζεύαμε υπογραφές όπως είχαμε κάνει και κάποια άλλη φορά για κάποιο άλλο θέμα?
  5. Απ' όσο γνωρίζω μόνο αυτό είναι οργανωμένο στη περιοχή: http://www.animaclub.gr/el/index.php Αλλά δεν έχω άποψη γιατί δεν έχω πάει καλοκαίρι...
  6. Ατάκα τους: Η διαδικασία θα τελειώσει πιο γρήγορα χωρίς εσάς. Δε ζήτησα ανάλυση ... απλά τους είπα καλά... και μπήκα με το παιδί...
  7. Έχει να κάνει και με την ανατομία του σπιτιού! Εμείς έχουμε το δωμάτιο που κοιμόνται και το "άλλο". Στο "άλλο" βρίσκονται τα παιχνίδια τους και τα γραφεία τους. Εκεί διαβάζουν και εκεί παίζουν. Ξέρουν ότι όταν τελειώσουν και τα δούμε και μαζί μπορούν να παίξουν. Γράφουν στον ίδιο χώρο. Αν ο ένας γράφει και ο άλλος θέλει να κάνει την ανάγνωση, πάει στο σαλόνι στο δικό μου γραφείο. Αν ο ένας τελειώσει πρώτος, τότε παίζει στο σαλόνι μέχρι να τελειώσει ο άλλος. Το σπίτι είναι μεζονέτα με δύο κρεβατοκάμαρες κάτω και 1 πάνω με σαλόνι, κουζίνα,... Οπότε επειδή δεν μπορούν να βρίσκονται μόνα τους σε άλλο όροφο (ακόμα τουλάχιστον) μπήκαν στο χώρο με τα παιχνίδια. Ευτυχώς, έχουν κατανοήσει το ότι πρώτα μελετάμε και μετά παίζουμε, γιατί η εναλλακτική θα ήταν τα γραφεία στο σαλόνι ή τα παιχνίδια στη ταράτσα...
  8. Μέχρι έξω από το σχολείο, τις κουβαλάω γιατί δεν υπάρχουν μεγάλα πεζοδρόμια να κινηθούν με άνεση τα παιδιά, οπότε χτυπάει η τσάντα, γυρνάει, πέφτει,…. Μέχρι να ισιώσει η μία τσάντα, έχει στραβώσει η άλλη,… Πρωινό cartoon! Τις περισσότερες φορές τα πάω με το αυτοκίνητο και ας είναι 2 στενά πιο κάτω το σχολείο.
  9. Καλά είστε φοβερές! Αυτό δεν το έχω ξανακούσει! Τα δικά μου τα πρωτάκια, σε νέο σχολείο, χωρίς κανένα φιλαράκι στην ίδια τάξη, κάθισαν μαζί στο ίδιο θρανίο. Στα διαλλείματα έπαιζαν με παιδάκια από το παλιό τους σχολείο. Μέσα σε δύο εβδομάδες είχαν εξοικειωθεί με το νέο σχολείο, τους άρεσε πολύ… Και πάνω που σκέφτηκα να μιλήσω στη δασκάλα για να τα χωρίσει, μου λένε ότι όλα τα παιδάκια έκαναν αλλαγή σε θρανία. Ο Νικ κάθισε με έναν άλλο Νικόλα, η Κατ με ένα άλλο κοριτσάκι, άρχισαν να κάνουν παρέα και με παιδάκια από την τάξη τους. Μίλησα και με τη δασκάλα, όλα καλά, προς το παρόν δεν υπάρχουν παρεμβολές ή καπελώματα μεταξύ τους. Τώρα με το διάβασμα, μένουν στο ολοήμερο μέχρι τις 2 οπότε εκεί κάνουν όλες τις εργασίες και μένει να κάνουμε στο σπίτι την ανάγνωση και γενική επανάληψη. Συνήθως τα κάνουμε ταυτόχρονα και θέλουμε 20 λεπτά με 1 ώρα στην περίπτωση που κάνουμε γενική επανάληψη. Πάντως, όταν δεν κάνουν μαζί τη γενική επανάληψη (έτσι τη λέω εγώ, γράφουμε κάποια γράμματα να στρώσει το χέρι τους…) όλο το απόγευμα ασχολούμαι μαζί τους. Για να πω την αλήθεια, χειρότερα τα περίμενα! Το πιο κουραστικό απ' όλα μέχρι στιγμής, είναι που κουβαλάω τις τσάντες και ας έχουν και ροδάκια.
  10. Μπορεί από μόνοι τους οι γονείς να τα βλέπουν όλα φυσιολογικά, αλλά με τους παιδαγωγούς της προσχολικής ηλικίας μπορούν να αποκτήσουν μία πιο τεκμηριωμένη άποψη. Εγώ τη μόνη άποψη που έχω για τα δικά μου παιδιά είναι η άποψη των παιδαγωγών του σχολείου που πάνε. Αν κάνουν λάθος, έχω λάθος άποψη! Αλλά κάποιον πρέπει να εμπιστευτώ αφού δεν μπορώ να ντυθώ κλόουν και να κάτσω σε μια γωνιά να τα παρατηρήσω στο σχολείο. Κάπου πιο πριν έγραψες ότι επειδή δεν μπορούμε να παρατηρήσουμε τα παιδιά και να αποφασίσουμε, τα χωρίζουμε εκ των προτέρων. Έχεις δίκιο ότι οι δασκάλες της Α’ αρχικά δεν μπορούν να γνωρίζουν τα παιδάκια. Γι’ αυτό προτείνεται και ο χωρισμός. Αλλά είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα με το να μην τα χωρίσεις. Τυφλά πάμε και στις δύο περιπτώσεις. Έχω την αίσθηση, ότι παλαιότερα ίσως και οι γονείς των διδύμων δεν προωθούσαν τη διαφορετικότητα στα παιδιά τους (από το ντύσιμο έως και τη συμπεριφορά). Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να ανακύπτουν προβλήματα στην Α’ δημοτικού που όντως λύνονταν με το χωρισμό των παιδιών.
  11. Δεν υπάρχει κανονισμός ή οδηγία που να αναφέρει κάτι τέτοιο. Απλά, υπάρχει σύσταση από τους δασκάλους να χωρίζονται τα παιδιά. Εγώ μίλησα με μία γνωστή μου δασκάλα, που έχει την Α' δημοτικού σε κάποιο δημόσιο της Αττικής. Αμέσως μου είπε να χωρίσω τα παιδιά. Όταν άρχισα να μιλάω και να αναφέρω κάτι και για τις πιο πρόσφατες έρευνες, μου είπε "οκ, ζήτησε ότι θέλεις, αλλά αυτή είναι η πρακτική".
  12. Κατάλαβα τι εννοείς! Σίγουρα είναι δύσκολο να εξηγείς τις σύνθετες οικογένειες όπως και πολλά άλλα σε αυτή τη ζωή, με απλές και όχι ‘σύνθετες’ λέξεις!
  13. Άργησα να μπω, έχω μια διαφορά φάσης…. UFO καταλαβαίνω τι λες (2 σελίδες πριν)! Ελπίζω να μη χαλάω το θέμα σου... Γενικά για σχετικά θέματα (όσα θεωρώ εγώ τουλάχιστον) τα αναφέρω ως «φυσιολογικά και διαφορετικά». Επίσης, γενικά μπορεί να μην είμαστε μονογονεϊκή οικογένεια αλλά συναναστρεφόμαστε με όλες τις μορφές οικογένειας γιʼ αυτό και μπήκα στο θέμα. Παράδειγμα πραγματικό, ονόματα φανταστικά: Ο αδελφός μου Παύλος εδώ και δύο χρόνια είναι με τη Μάνια που έχει ένα κοριτσάκι 9 χρονών τη Νέλλη. Οι 3 τους περνάνε πολύ ωραία και εμείς τους απολαμβάνουμε. Τα μικρά μου λατρεύουν τη Νέλλη και αντίστροφα. Συναντιόμαστε συχνά και τα παιδιά παίζουν πολλές ώρες μόνα τους. Ένα πρωινό πριν το σχολείο, λέγανε ποιους θα καλέσουν το Σάββατο στο σπίτι. Κατ: …Τη Μάνια, τη Νέλλη και τον μπαμπά της τον Παύλο Νικ: Όχι Κατ, ο Παύλος δεν είναι μπαμπάς της είναι φίλος της. Κατ: Ααα ναι, να καλέσουμε και τον Κώστα…. Εγώ κάγκελο (εσωτερικά, εξωτερικά έβαζα το μπουφάν μου), γιατί δεν έχω μιλήσει ποτέ γιʼ αυτό το θέμα. Και το ʽφίλος μουʼ είναι μία λέξη που χρησιμοποιεί η Νέλλη για τον αδελφό μου. Σε συζήτηση που είχα με τη Μάνια καταλήξαμε ότι τα παιδιά πρέπει στις κατʼ ιδίαν συζητήσεις που είχαν, να ρώτησαν τα δικά μου, να απάντησε η Νέλλη και τα δικά μου να ικανοποιήθηκαν από την απάντηση γιατί διαφορετικά θα με είχαν ρωτήσει. Οτιδήποτε τους φαίνεται παράξενο, με ρωτάνε. Το θέμα είναι ότι πριν γνωριστούν τα παιδιά μεταξύ τους, εγώ δεν έκανα κανένα σχετικό briefing στα παιδιά μου. Βέβαια δεν είχε γίνει και κάποια συζήτηση μεταξύ των μεγάλων του τύπου «Χώρισε η Μάνια, έφυγε ο μπαμπάς της, δεν ενδιαφέρεται για τη Νέλλη…», έτσι τα παιδιά μου μη έχοντας ακούσει κάτι και προφανώς βλέποντας τη Νέλλη χαρούμενη, τους φάνηκε φυσιολογικό (η δική μου εξήγηση). Εκ του αποτελέσματος θεωρώ (ρωτάω κιόλας να θεωρήσω?) ότι καλώς έκανα και δεν είχα ανοίξει κουβέντα από πριν (είχαμε μιλήσει για διαφορετικές οικογένειες, ανθρώπους,… γενικά αλλά όχι ειδικά), τα 3 παιδιά τα βρήκαν μόνα τους, τα δικά μου ρώτησαν, το άλλο απάντησε και οι μεγάλοι δεν ανακατεύτηκαν. Βέβαια, στην προκειμένη φάση εμπιστευόμουνα και τα 3 παιδιά. Ή θα έπρεπε να είχα μιλήσει στα παιδιά μου από πριν? Και ρωτάω για αύριο θα συναντήσουν και άλλα παιδάκια σε άλλες μορφές οικογένειας. Γιατί άλλο θέμα είναι να μιλάς γενικά (και αόριστα και φιλοσοφικά, για να τους ανοίξεις τα μυαλά από πριν) για τη διαφορετικότητα και άλλο θέμα να μιλάς για διαφορετικότητα δείχνοντας συγκεκριμένα άτομα (π.χ. τη Νέλλη) ή όχι?
  14. Με αφορμή το θέμα της UFO (η οποία έχει ούτως ή άλλως ενισχυμένες διαπαιδαγωγικές γνώσεις και αντιλήψεις), ήθελα να ανοίξω το θέμα γενικά σε όλα τα λεπτά/ευαίσθητα ζητήματα όπως αυτά που ανέφερε η DALIA και το emmaki και πως αντιδρούμε εμείς όταν είμαστε παρούσες. Και η αντίδραση αυτή έχει σχέση πάντα με τα δικά μας παιδιά. Νομίζω ότι παρόμοιοι προβληματισμοί υπάρχουν σε όλες τις οικογένειες και όχι μόνο στις μονογονεϊκές.
  15. Νομίζω ότι είναι θέμα παιδιού. Πολλά παιδάκια φίλων μας, έκοψαν τον μεσημεριανό ύπνο το πολύ μέχρι τα 2-3. Εμείς κοιμόμαστε ακόμα τα περισσότερα μεσημέρια!
  16. Και βέβαια ρωτάω και εσένα και όλα τα κορίτσια γιατί δεν είμαι σίγουρη και είμαι πολύ προβληματισμένη με αφορμή αυτό το θέμα. Τον τσαμπουκά και εγώ τον αποφεύγω, αλλά από τον τόνο της φωνής μου σίγουρα βγαίνει κάποια ʽφούρκαʼ. Και όλα αυτά για τα πολύ ʽλεπτάʼ ζητήματα! Για τα πιο απλά, ίσως τα περνάω στο ʽσαν να μην άκουσα ποτέʼ, μέχρι να έρθει ο προβληματισμός από τα δικά μου παιδιά και εκεί να κάνουμε μια κουβέντα.