Μαλώνουμε παιδάκια 10 μηνών;

[mikaela]

Εγώ πιστεύω ότι κάθε παιδί έχει το κουμπί του, εμένα ο Οδυσσάκος μου παρατήρησα ότι η φωνή και το άγριο ύφος απλά τον παρακινούσε να ξανακάνει αυτό που του απαγόρευα, έτσι άρχισα να αλλάζω τακτική, άλλες φορές με απομάκρυνση από το επικυνδυνο σημείο και αδιαφορία και άλλες φορές με αυστηρό ύφος απαγόρευση αλλά χωρίς φωνές. Τώρα πιστεύω ότι είμαστε σε αρκετά καλή φάση υπάρχει πολλές φορές που του λέω όχι αυστηρά και το αφήνει, αν όχι αμέσως μετά από λίγο ή αν του πάρω κάτι θα πέσει κάτω να χτυπιέται για λίγο στο κλάμα και μετά θα έρθει μόνος του να με πάρει αγκαλίτσα. Απλά σίγουρα θέλει υπομονή και αυτή σίγουρα εξαρτάται από τη συνολική κούραση της ημέρας. Όμως κάπου διάβαζα ότι είναι φυσιολογικό και οι γονείς να έχουν ψυχολογικές μεταπτώσεις και δεν κάνει κακό στο παιδί γιατι μαθαίνει και αυτό ότι οι ενέργειές του έχουν επιρροή στη συμπεριφορά των γύρω.

[lilika48]

Εμενα ο γιος μου χτυπυσε το κεφαλι του κατω και μαλιστα με απειλουσε ασε ειναι δυσκολα τα πραγματα.Η κολλητη μου φιλη εκανε στα 40 δυο αγορακια με εξωσωματικη.ο ενας ειναι αγγελος υπευθυνος επιμελης,ο αλλος θηριο ανημερο τι να πεις ιδιες παραστασεις δεν εχουν τα παιδια?

[lilika48]

Κοριτσια σημερα εχω πολυ αγχος η κορη μου δινει τωρα το ΤΟΙΦΕΛ αν και εχει προφισενσι γιατι τα πανεπιστημια στην αγγλια δεν το αναγνωριζουν.ολο το βραδυ δεν μπορουσε να κοιμηθει και τωρα τρεμω απο την αγωνια μου.συχρονως διαβαζει για το τελευταιο μαθημα στην σχολη της.εχει κανει τις αιτησεις και την εχουν δεχθει με την προυποθεση να στειλει μεχρι καποια ημερομηνια πτυχιο και Τοιφελ. ειναι πολυ ευαισθητη καντε μια ευχη και σεις να πανει καλα.ειδατε δεν ησυχαζεις ποτε εχω αγωνια,το παιδακι μου Παναγιτσα μου να παει καλα.

[Μερεντακι]

Φοβερο θεμα εδω...

Εχω και εγω πολυ προβληματιστει με αυτο το θεμα.

Εμενα ειναι 15 μηνων και περπαταει απο 9 μηνων οποτε μπορειτε να φανταστειτε οτι δεν καταλαβαινε απο οχι...

Τι εκανα... Δεν υπηρχε σχεδον τιποτα επικινδυνο μεσα στο σπιτι και προσπαθουσα να τον απομακρυνω απο καταστασεις που μπορει να χτυπουσε.

Οσο μεγαλωνε ομως γινοταν η καθημερινοτητα μας φοβερη, εμπαινε μεσα στο τζακι, ετρεχε πανω στον καναπε, ανεβαινε στα τραπεζακια (οσο για το τι βαζει στο στομα του αστα τρωει τα ΠΑΝΤΑ!!!!) .

Επρεπε να βρω λυση και νομιζω τη βρηκα. Ελπιζω να μην με βρειτε πολυ αυστηρη αλλα ακολουθησα την τακτικη της νταντας αμεσου δρασης στο skai, του time out.

Οταν ειναι επικυνδυνο αυτο που κανει του λεω μεχρι τρεις φορες οχι χαμηλωνοντας στο υψος του και κοιταζοντας τον στα ματια και αν το συνεχισει τον βαζω στο παρκο για 2 λεπτα. Μετα τον σηκωνω, του λεω πχ "οχι στο τραπεζακι, σαγαπω πολυ", δινω φιλι και τελος.

Παιδια 3 εβδομαδες μου πηρε και τωρα 8 στις 10 φορες πιανει. Προσεξτε ομως πρεπει να καταλαβαινει ομως , να ειναι πανω απο 12 μηνων περιπου.

Παντως δεν πρεπει να εχουμε και πολλες απαιτησεις. Εγω εχω κολλησει στο ψυγειο μια σελιδα απο το περιοδικο Parents , και λεει "Μemo στη μαμα 1.αγαπα με ακομα και αν ειμαι ατακτο, μια φορα θα εχω αυτην την ηλικια, 2.θελω να κανω αυτα που ζητας και να σε κανω χαρουμενη αλλα ειμαι μικρο ακομα οποτε μην περιμενεις πολλα απο μενα"

Το διαβαζω καθε πρωι και εχω περισσοτερη υπομονη.

Ελπιζω να μην σας τα επρηξα, ουτε να εγινα πολυ μελο, περιμενω και περιοδο...

Κατερινα μεγαλωσε το μικρουλακι σου ε???

[athens2006]

Κοριτσια σημερα εχω πολυ αγχος η κορη μου δινει τωρα το ΤΟΙΦΕΛ αν και εχει προφισενσι γιατι τα πανεπιστημια στην αγγλια δεν το αναγνωριζουν.ολο το βραδυ δεν μπορουσε να κοιμηθει και τωρα τρεμω απο την αγωνια μου.συχρονως διαβαζει για το τελευταιο μαθημα στην σχολη της.εχει κανει τις αιτησεις και την εχουν δεχθει με την προυποθεση να στειλει μεχρι καποια ημερομηνια πτυχιο και Τοιφελ. ειναι πολυ ευαισθητη καντε μια ευχη και σεις να πανει καλα.ειδατε δεν ησυχαζεις ποτε εχω αγωνια,το παιδακι μου Παναγιτσα μου να παει καλα.

 

Ολη τη θετική ενέργεια σου στέλνω για τα καλύτερα αποτελέσματα!!!

[lilika48]

Γυρισε μου ειπε πως ηταν πολυ δυσκολα και ολα τα παιδια ειχαν φρακαρει, Σε 15 μερες θα βγουν τα αποτελεσματα Παναγιτσα μου βοηθα το παιδακι μου γιατι εχει κουραστει πολυ.

[ANABELA]

Χριστινα εννοείς ότι δαγκώνει και η δικιά σου, έτσι? Και τι κάνεις για αυτό? Εγώ χτες φώναξα, αλλά δεν νομίζω να κατάλαβε, έκλαιγε γιατί της πήρα τη χαρτοπετσέτα. Δεν ξέρω πως να το χειριστώ, ΄δεν νομίζω ότι είναι σε θέση να καταλάβει. Της μιλάω συνέχεια και της εξηγώ γιατί δεν πρέπει να κάνει ορισμένα πράγματα, αλλά πέρα βρέχει. Αλλά και εγώ να ήμουν στη θέση της θα κοίταγα να συνεχίσω το παιχνίδι μου, δεν θα με ένοιαζε αν θα μου μίλαγε κάποιος. Απο τη μία την καταλαβαίνω από την άλλη δεν ξέρω πως να το χειριστώ.

 

κατεριναβ κι εμενα η ορη μου θηριο.τραβαει μαλλια,δαγκωνει,γρατζουναει.του συζ μου του εβγαλε το ματι κ τον γρατζουνισε πολυ.πηγε σε γιατρο φαντασου.εγω τι κανω?

την κοιταζω στα ματια κ της μιλαω.της λεω οτι αυτο δεν κανει.βεβαια με γραφει γιατι τα μωρα δεν εχουν μνημη σε αυτη την ηλκια.γι αυτο ξανακανουν τα ιδια.

παντως μετα απο καθε της ζημια εγω γελαω κοριτσια.τα σκεφτομαι κ μου φαινονται χαριτωμενιες ολα αυτα.βεβαια οταν μεγαλωσει κι αλλο θα ειμαι λιγο πιο σοβαρη μαζι της.

[mmdad]

Εγω τον μαλωνω τον Κωνσταντινο μου. Τωρα ειναι 19 μηνων. Την πρωτη φορα που θα κανει μια αταξια θα του παρω το χερι και θα του πω οτι δεν πρεπει να το κανουμε αυτο. Αν το επαναλαβει θα φαει μια στο χερι. Θεωρω οτι ειναι καλυτερα να κλαιει επιδι τον μαλωσα που πιανει το βαζο απο το να κλαιει γιατι κοπηκε με το σπασμενο βαζο.

[monbebe]

Εγω τον μαλωνω τον Κωνσταντινο μου. Τωρα ειναι 19 μηνων. Την πρωτη φορα που θα κανει μια αταξια θα του παρω το χερι και θα του πω οτι δεν πρεπει να το κανουμε αυτο. Αν το επαναλαβει θα φαει μια στο χερι. Θεωρω οτι ειναι καλυτερα να κλαιει επιδι τον μαλωσα που πιανει το βαζο απο το να κλαιει γιατι κοπηκε με το σπασμενο βαζο.

 

συμφωνω απολυτως!!!

[Μαρια Στυλιανακη]

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ -

 

http://parents.org.gr/psych/a183

 

 

το παιδάκι σας δεν χρειάζεται να κλάψει για κανένα απο τα δύο πράγματα

 

αυτά έγραψα σε άλλο τοπικ - pleeease read

 

 

η μέθοδος του να χρησιμοποιήσεις το

 

ΑΝ ... (την θετική πλευρά του νομίσματος ) ΘΑ... (συνέπεια της θετικής πλευράς του νομίσματος).

 

 

 

αυτό που λέει η νηπιαγωγός , το φοβέρισμα, ειναι μια παλιά πλέον μέθοδος που δίνει βάση σε ένα παιδί να εκφράσει αντίδραση και να πεί όχι, απο πείσμα,

ΠΟΛΥ πιο εύκολα.

 

δοκίμασε το και θα δείς που θα πετύχει.

 

παράδειγμα.

α)

 

αν βάλεις την μπάλα στην θέση της, στο κόκκινο κουτί,

τότε θα βγάλουμε απο το ντουλάπι το μεγάλο τύμπανο.

 

 

 

αντί να πείς

 

β) αν δε βαλεις τη μπάλα στη θέση της , θα χάσεις τημ μπάλα ./θα την βαλω στο ντουλάπι.

 

 

αυτή η μέθοδος ( α) )λέγεται

POSITIVE REINFORCEMENT δηλαδή ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ.

 

ειναι μια διεθνώς πασίγνωστη και αναγνωρισμένη και πλέον σύγχρονη μέθοδος.

 

 

το φοβέρισμα ή απειλή (αν δεν ... δεν θα ) ειναι ο τρόπος με τον οποίο αρκετοί απο μας μεγαλώσαμε,

και δεν θεωρείται καλη σαν μέθοδος επειδη λειτουργεί με τον ΦΟΒΟ

αντί με το να σκέφτεται το παιδί την θετική έκβαση που μπορεί να έχει μια του πράξη.

 

με λίγα λόγια,

το κάνουμε να σκέφτεται θετικά

και όχι να είναι συνέχεια με το φόβο του τι θα χάσει,

 

 

είναι με την σκέψη του τι θα κερδίσει!

 

τι λέτε? συμφωνειτε ότι αυτό ίσως μπορεί να επηρεάζει το πως βλέπει τα πράγματα αργότερα και να βλέπει τα πράγματα μισο γεμάτα αντί μισο άδεια?

 

βλέπετε την συνδεση?

έχει ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορα επίσης μετά στην ατμόσφαιρα που υπαρχει ανάμεσα σε γονιό και παιδί

το παιδι σταματάει να βλέπει τον γονιό σαν πηγή αρνητισμού και απώλειας αγαπημένων πραγμάτων του!

 

 

φανταστειτε αυτό ! δεν υπάρχει κανένας λόγος πλέον να μπαίνει ο γονιός σε αυτό το ρόλο - ! δεν είναι τέλειο?

 

θυμηθείτε ότι επειδή δεν μεγαλώσαμε έτσι, δεν μας φαίνεται απευθείας λογικό οτι θα πιάσει.

 

ΠΙΑΝΕΙ ΟΜΩΣ! και εχει υπέροχα αποτελέσματα!

 

 

AYTH H MEΘΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΑ ΠΑΙΔΙΑ γιατι τότε μπορουν να σκεφτούν ΛΕΚΤΙΚΑ το θετικό αποτέλεσμα μιας τους πράξης.

σε πιο μικρά παιδιά δεν έχει νόημα η μεγάλη λεκτική εξηγηση της όποιας κατάστασης, αλλά περισσότερο η πράξη όπως γράφει το άρθρο.

 

το έβαλα εδώ ΜΟΝΟ επειδη δείχνει την άλλη πλευρά του νομίσματος

σχετικά με τους τρόπους οριοθέτησης και τρόπους καθοδήγησης των παιδιών,

 

σε σχέση με παλιότερα.

[Μαρια Στυλιανακη]

και επίσης MUST ...

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3.1

ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΑΡΝΗΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

 

...αυξάνεται η ανησυχία

 

αποφυγή τον ατόμων που χρησιμοποιούν αυτές τις μεθόδους

 

αλλά κια

 

ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ εναντίων τους!

 

 

πίεση,

 

εξαναγκασμός

 

ΣΕΛΙΔΑ 10 και 11

 

ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!

http://www.ibrt.gr/ekpaideysi/2_enisxisi.pdf

 

(είναι το ιδιο ινστιτούτο στο οποίο θα κατατεθεί η έρευνα που υπάρχει εδώ

http://parents.org.gr/news/a331

 

Το Ινστιτούτο Έρευνας και Θεραπείας της Συμπεριφοράς (ΙΕΘΣ) μέσα στα πλαίσια της τετραετούς εκπαίδευσης θεραπευτών στην γνωσιακή-συμπεριφοριστική προσέγγιση διεξάγει έρευνα σχετικά με την ψυχολογική κατάσταση εγκύων και λεχώνων και συλλέγει ερευνητικά δεδομένα από τον ελληνικό πληθυσμό, με σκοπό τη μελέτη των ψυχολογικών επιπτώσεων της εγκυμοσύνης και του τοκετού, σε σχέση με διάφορους ψυχοκοινωνικούς και άλλους παράγοντες.

 

(εάν γνωρίζετε κάποια γυναίκα που ανήκει σε αυτή την ομάδα προωθήστε της το αντίστοιχο άρθρο) )

[Lucy]

...... ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΩΣ? ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΘΕΜΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΟ. ΚΑΜΜΙΑ ΜΑΜΑ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΚΑΚΟΜΑΘΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΝΥΠΑΚΟΥΟ. ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΣΩΣΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΜΑΘΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΚΑΙ ΤΙ ΟΧΙ? ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΖΗΜΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΚΟΥΕΙ ΤΗΝ ΜΑΜΑ? ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΤΑΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΟΡΙΑ? ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ 10 ΜΗΝΩΝ. ΕΙΜΑΙ ΝΕΑ ΜΑΝΟΥΛΑ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΥΖΗΤΗΣΩ ΜΑΖΙ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ. ΟΤΑΝ ΕΝΑ ΜΩΡΑΚΙ ΣΑΝ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΝΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΖΗΜΙΑ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ? ΕΧΩ ΜΙΑ ΦΙΛΗ ΟΠΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ 15 ΜΗΝΩΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΥ ΖΩΗΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΣΑΝ ΠΑΙΔΙ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. ΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΛΟΙΠΟΝ ΕΧΟΥΝ ΕΡΘΕΙ ΣΠΙΤΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΡΠΑΖΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ Π.Χ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΑΝ ΥΣΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΟΥ ΡΙΧΝΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΕΡΙ ΞΥΛΟ!ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ΜΑΜΑ, ΜΠΑΜΠΑ ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΕΙ Η ΜΑΜΑ ΤΙ ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΕΙ Η ΜΑΝΟΥΛΑ ΕΚΕΙΝΟ ΑΠΑΝΤΑΕΙ ''ΝΤΑ''! Η ΤΟ ΑΛΛΟ ΤΡΕΛΟ ΠΟΥ ΑΚΟΥΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ: ΑΣΤΟ ΚΑΤΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΗΡΕΣ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΓΑΤΟΥΛΑ! ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΓΩ ΤΑ ΒΡΙΣΚΩ ΤΡΕΛΑ!

 

Όλα αυτά (φωνές, υστερίες, ξύλο και εκφοβισμός) είναι ανεπίτρεπτα για να μην χρησιμοποιήσω καμιά πιο βαριά κουβέντα. Εννοείται πως θα βάζεις όρια, αλλά όχι με αγριάδες και ξύλο. (μια σημείωση: ξύλο θεωρείται και να του δώσεις μια στο χέρι. Δεν έχει σημασία το αν θα πονέσει η όχι, αλλά η εξουσία και ο εκφοβισμός που ασκείς πάνω του εκείνη τη στιγμή). Στην ηλικία των 10 και 15 μηνών είναι σίγουρο το ότι δεν θα σε ακούσει. Και αν σε "ακούσει" θα είναι επειδή σε φοβάται. Σε αυτή την ηλικία ναι μεν θα του λες μη και όχι (στα σημαντικά πράγματα και όχι με το παραμικρό), αλλά θα προσπαθείς να του αποσπάς την προσοχή. Επίσης θα προσπαθείς να του μαθαίνεις τις συνέπειες της κάθε πράξης του (πχ αν με χτυπήσεις θα πονέσω- όχι αν με χτυπήσεις θα σου δώσω και εγώ μία...) και αργότερα μεγαλώνοντας θα πρέπει να χρησιμοποιείς το διάλογο.

[ALIKOYLA]

δοκιμασα το κανε αυτο ...και θα παρεις αυτο.. που προτεινε η μαρια στυλιανηκη.κοριτσια επιασε.αντι να την κυνηγαω να φαει φρουτο και γαλα .ενω βεβαια εκεινη επαιζε,της ειπα φαε και θα παοξεις με το νερο και το καλαμακι που της αρεσει.της το προτεινα ηρεμα και τα καταφερε.ενιωσα πολυ ηρεμα που δεν τσαντιστηκα.βεβαια ηταν για το φαγητο και οχι για συμπεριφορα.το βραδυ το εκανα για να μαζεψει.μαζεψε λιγο πιο δυσκολα βεβαια αλλα δουλεψε.μαλλον θα το καθιερωσω

[myangel]

βρε κορίτσια

εσείς που είστε οι καλύτερες μαμάδες, που μπαίνεται στα σάιτ και ψάχνετε τα πάντα για την καλύτερη διαπαιδαγώγηση των παιδιών σας,

εσείς, να "ρίχνετε μερικές ψιλές¨;

έχω σκάσει απ τη στενοχώρια μου που το διάβασα αυτό...

οι "ψιλές" για μένα δείχνουν πρόβλημα στην υπομονή των γονιών, όχι στην συμπεριφορά των παιδιών

δεν κρίνω και δεν κατακρίνω, απλά στενοχωριέμαι...

κι εγώ απ την εκπομπή του σκαϊ έχω βρει 2-3 μεθόδους και ναι, έχουν επιτυχία!

κι απ τα παιδικά μου χρόνια, η μόνη ανάμνηση που με στοιχειώνει ακόμη στα 32 μου, είναι που έτρωγα "ψιλές"....

ΟΠΛΙΣΤΕΙΤΕ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΙΑΘΕΣΗ! ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΟΣΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ! ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΕΙΣΤΕ ΣΟΥΠΕΡ ΗΡΩΕΣ, ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΛΑΤΡΕΙΑΣ! ΑΠΛΑ ΑΚΟΜΗ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ!

Σόρι για τις φωνές! φορτίστηκα η γυναίκα...

[angela_kgr]

βρε κορίτσια

εσείς που είστε οι καλύτερες μαμάδες, που μπαίνεται στα σάιτ και ψάχνετε τα πάντα για την καλύτερη διαπαιδαγώγηση των παιδιών σας,

εσείς, να "ρίχνετε μερικές ψιλές¨;

έχω σκάσει απ τη στενοχώρια μου που το διάβασα αυτό...

οι "ψιλές" για μένα δείχνουν πρόβλημα στην υπομονή των γονιών, όχι στην συμπεριφορά των παιδιών

δεν κρίνω και δεν κατακρίνω, απλά στενοχωριέμαι...

κι εγώ απ την εκπομπή του σκαϊ έχω βρει 2-3 μεθόδους και ναι, έχουν επιτυχία!

κι απ τα παιδικά μου χρόνια, η μόνη ανάμνηση που με στοιχειώνει ακόμη στα 32 μου, είναι που έτρωγα "ψιλές"....

ΟΠΛΙΣΤΕΙΤΕ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΙΑΘΕΣΗ! ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΕΙ ΟΣΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ! ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΕΙΣΤΕ ΣΟΥΠΕΡ ΗΡΩΕΣ, ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΑ ΛΑΤΡΕΙΑΣ! ΑΠΛΑ ΑΚΟΜΗ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ!

Σόρι για τις φωνές! φορτίστηκα η γυναίκα...

με εκφράζεις σε πολύ μεγάλο βαθμό

και εγω δε τις μπορώ τις "ψιλές" καθολου....

να συμπληρωσω και πως οτι κανουν δε το κανουν για να μας καπελωσουν ή για να κερδισουν τον ελεγχο και αλλα παρόμοια , άλλα θεματα κρυβονται πίσω απο την αρνητικη συμπερυφορα των παιδιων σε ολες τις περιπτώσεις που αυτη παρατηρειται.

[myangel]

συμφωνώ!

ψάχνουν την προσοχή σας - ή μπορεί απλά να μαθαίνουν ακόμα

ΥΠΟΜΟΝΗ!!

[voulastar]

Θα συμφωνήσω με ό,τι έχει γραφτεί κατά του ξύλου, της τιμωρίας (ειδικά σε αυτή την ηλικία που δεν υπάρχει επικοινωνία λεκτική), ακόμα και στις ''ψιλές'' στα χέρια κλπ.

Είναι εκφράσεις βίας και εξουσίας, όπως και η λεκτική βία, οι δυνατές φωνές κλπ.

Το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν αντίδραση ή πρόβλημα.

Γίνονται τα παιδιά υστερικά, αντιδραστικά και -οπωσδήποτε- φοβισμένα...

Επίσης, στην κρίσιμη φάση που ο εγκέφαλος σχηματίζεται δημιουργόντας συνδέσεις στους νευρώνες, αυτό που χρειάζονται τα παιδιά είναι ερεθίσματα, όχι περιορισμό ερεθισμάτων.

Η γνώμη μου είναι πως πρέπει να είμαστε δίπλα, να ελέγχουμε για να αποφευχθούν τραυματισμοί, με πρόκληση ενδιαφέροντος (παίρνουμε το παιδί από το επικίνδυνο σημείο και το μετατοπίζουμε σε ασφαλέστρο) και ήρεμες συστάσεις με σταθερή φωνή που διαφοροποιείται από την γλυκειά φωνή ή την επιβράβευση.

Αν δεν μπορούμε να παρακολουθούμε από κοντά, για κάποιο χρόνο, υπάρχει και το πάρκο...

[fistikaki]

η δικια μου ειναι 10 μηνων... και οχι, δεν της ριχνω ουτε 'ψιλες', ουτε 'χοντρες' (εκεινη βεβαια, με μαυριζει στο ξυλο κανονικοτατα...)

 

αλλα, για να πω τη μαυρη μου αληθεια, εχω υψωσει το τονο της φωνης μου, αρκετες φορες...

 

 

το πρωι, ενω την ταιζα, (προσπαθουσα, μαλλον....) μου εκανε συνεχεια "αμππφφφφφφφφφφφ" γελωντας και μου πεταγε ολο το φαι στη μουρη, κατω, πανω,παντου...

οκ, γελασαμε τις πρωτες 100 φορες, μετα ομως πηρα αναποδες, κυριως γιατι δεν ειχε φαει καθολου... και υψωσα φωνη...

 

θα μου πεις... ειχε αποτελεσμα???

οχι

 

εφαγε?

οχι

 

ας πουμε, οτι σταματησε για 5 νανοδευυερολεπτα να με φτυνει και ψιλομουτρωσε για αλλα 5...

 

 

αποτελεσμα.... μηδεν...

[mama tou kostantinoulh]

η δικια μου ειναι 10 μηνων... και οχι, δεν της ριχνω ουτε 'ψιλες', ουτε 'χοντρες' (εκεινη βεβαια, με μαυριζει στο ξυλο κανονικοτατα...)

 

αλλα, για να πω τη μαυρη μου αληθεια, εχω υψωσει το τονο της φωνης μου, αρκετες φορες...

 

 

το πρωι, ενω την ταιζα, (προσπαθουσα, μαλλον....) μου εκανε συνεχεια "αμππφφφφφφφφφφφ" γελωντας και μου πεταγε ολο το φαι στη μουρη, κατω, πανω,παντου...

οκ, γελασαμε τις πρωτες 100 φορες, μετα ομως πηρα αναποδες, κυριως γιατι δεν ειχε φαει καθολου... και υψωσα φωνη...

 

θα μου πεις... ειχε αποτελεσμα???

οχι

 

εφαγε?

οχι

 

ας πουμε, οτι σταματησε για 5 νανοδευυερολεπτα να με φτυνει και ψιλομουτρωσε για αλλα 5...

 

 

αποτελεσμα.... μηδεν...

 

Αυτο το αμπουφ...κι εμένα του το έμαθε ο παππους του και μου το κάνει κάθε λίγο και λιγάκι. Προσπαθώ πάντως να μη δίνω σημασία και να ειμαι εντελώς αδιαφορη & ανεκφραστη (παρολο που στην αρχή πέθαινα στα γέλια) και το έχει κοψει σταδιακά. Μάλλον με κάθε τι καινούργιο που μαθαίνουν κολλάνε για λίγο και μετά το βαριουνται.

[kit_katerina]

Αυτο το αμπουφ...κι εμένα του το έμαθε ο παππους του και μου το κάνει κάθε λίγο και λιγάκι. Προσπαθώ πάντως να μη δίνω σημασία και να ειμαι εντελώς αδιαφορη & ανεκφραστη (παρολο που στην αρχή πέθαινα στα γέλια) και το έχει κοψει σταδιακά. Μάλλον με κάθε τι καινούργιο που μαθαίνουν κολλάνε για λίγο και μετά το βαριουνται.

 

Και τελικα τι κανουμε βρε παιδια? Υπομενουμε απλα το αμπουφ ή το οτι κολαει στα ποδια μου ενω πλενω πιατα και δεν μπορω να κουνηθω ή το πιανω το φαγητο μου απο το στομα μου και γεμιζω τον κοσμο και αλλα πολλα?... Δυστυχως κι εγω του εχω φωναξει του μικρου μου χωρις βεβαια αποτελεσμα. 'Η μαλλον το αποτελεσμα ειναι να κλαιω κι εγω μετα απο 3'. Η αδιαφορια δεν μπορει να λειτουργησει παντα, π.χ. ο δικος μου οταν ειναι στο κρεβατι μας του αρεσει να ειναι στην ακρη. Εγω φοβαμαι οτι θα πεσει, του το λεω, δε νομιζω οτι το καταλαβαινει. Μετα ξαπλωνει με το κεφαλι εξω απο το κρεβατι να κοιταζει το πατωμα, τον κραταω απο τα ποδια και αυτος προσπαθει να κρεμαστει ο μισος εξω απο το κρεβατι. Τρελαινομαι, φοβαμαι μηπως μου γλιστρησει. Δεν μπορω να αδιαφορησω, θα τσακιστει. Απο την αλλη δεν μπορω να κουνησω ρουπι γιατι θα πεσει. Του το λεω ηρεμα, του το λεω πιο εντονα, δεν εχει αποτελεσμα. Προσπαθω να του αποσπασω την προσοχη με παιχνιδια ή να τον παω σε αλλο δωματιο και χαλαει τον κοσμο. Τελικα τι κανουμε σε τετοιες περιπτωσεις? Απλα υπομενουμε?

[fistikaki]

εμενα εχει αρχισει αλλο, τωρα.. σκαρφαλωνει στα δυχτια απο το παρκο... θα σκασει κατω καμια ωρα, και θα τρεχουμε... αμα την αγριοκοιταξω, μαζευεται... εχει το φοβο μου και δεν το κανει συχνα....

 

αμα την αφησω, θα σκασει κατω σα καρπουζι!!!

 

και δεν μπορεις να εξηγησεις σε τοσο μικρο μωρακι τον κινδυνο!!!

[kit_katerina]

fistikaki

Ωραιος ο Ομηρος!!!

[maria_23]

η δικια μου ειναι 10 μηνων... και οχι, δεν της ριχνω ουτε 'ψιλες', ουτε 'χοντρες' (εκεινη βεβαια, με μαυριζει στο ξυλο κανονικοτατα...)

 

αλλα, για να πω τη μαυρη μου αληθεια, εχω υψωσει το τονο της φωνης μου, αρκετες φορες...

 

 

το πρωι, ενω την ταιζα, (προσπαθουσα, μαλλον....) μου εκανε συνεχεια "αμππφφφφφφφφφφφ" γελωντας και μου πεταγε ολο το φαι στη μουρη, κατω, πανω,παντου...

οκ, γελασαμε τις πρωτες 100 φορες, μετα ομως πηρα αναποδες, κυριως γιατι δεν ειχε φαει καθολου... και υψωσα φωνη...

 

θα μου πεις... ειχε αποτελεσμα???

οχι

 

εφαγε?

οχι

 

ας πουμε, οτι σταματησε για 5 νανοδευυερολεπτα να με φτυνει και ψιλομουτρωσε για αλλα 5...

 

 

αποτελεσμα.... μηδεν...

 

Το έχω ξαναπεί...Φυστικάκι και Μιραντάκι αρχίζουνε κ μοιάζουνε πολύ...

Ακριβώς αυτό κάνει κ η δικιά μου γμτ κ κάποια στιγμή εκνευρίζομαι, φωνάζω, με αποτέλεσμα να γελάει κ στο τέλος να σφίγγει τα χείλη μη τυχον κ της χώσω καμμιά κουταλιά...

[elenada]

εμενα κοριτσια,η μπεμπα μου ειναι 6,5 μηνων οποτε δεν μπορω να βοηθησω και πολυ,αλλα η πεθερα μου κι εγω εχουμε καθιερωσει κατι.οταν παει να βαλει στο στομα της κατι κακο,της λεμε χωρις φωνες αλλα με εντονο τονο απλως ''κακοο''.κι εχουμε παρατηρησει οτι μετα απο συνεχεις παρατηρησεις τωρα δεν τα βαζει στομα της.

εγω πιστευω οτι καταλαβαινουν πολλα απο τον τονο της φωνης μας γι'αυτο καλυτερα να τα μαθαινουμε απο τωρα τι επιτρεπεται και τι οχι.

κι η μαμα μου στην αδερφη μου που ειναι 16 μηνων αυτο εχει καθιερωσει

με τη λεξη κακο,γιατι το μη ειναι πολυ πιο αρνητικο και δεν μας αρεσει,και μπορω να πω οτι εχει πιασει,κι η μικρη απο μονη της οταν βλεπει ενα απαγορευμενο αντικειμενο λεει κακο και δεν το αγγιζει.

επισης καπου διαβασα οτι ειναι καλυτερα να πεις του παιδιου σου πχ

''θα λερωσεις τα ρουχαλακια σου γι'αυτο κατσε σε παρακαλω ομορφα στον καναπε'' παρα το κλασικο''μην κοιλιεσαι στο πατωμα!!!!θα τα κανεις αχρηστα τα ρουχα σου!!''

τωρα ελπιζω οταν ερθει η ωρα να τα θυμαμαι ολα αυτα και να'χω την υπομονη να τα εφαρμοσω και σας ευχομαι κι εσας το ιδιο!

[DEMS]

Από την πρώτη ημέρα αντιμετωπίζω τον Ευριπίδη σαν κάποιο που ήρθε από το εξωτερικό και δεν ξέρει τα ήθη και τα έθιμα του τόπου. Όλα χρειάζονται εξήγηση.

 

Οι απαγορεύσεις συνοδεύονται πάντα από αιτιολόγηση και στις περιπτώσεις που δεν συμορφώνεται, απλά τον απομακρύνω ήρεμα.

 

Ένα παιδί δέκα μηνών που έχει κατακτήσει την ικανότητα να κινείται μόνο του, θέλει φυσιολογικά να γνωρίσει τον κόσμο. Αυτό που χρειάζεται δεν είναι απαγορεύσεις, είναι έναν ενήλικα δίπλα του να του εξηγεί το καθετι. Έτσι ικανοποιείται η περιέργειά του, χωρίς να κινδυνεύει.

 

Τα όρια, φυσικά, είναι απαραίτητα. Δημιουργούν για το παιδί ένα πλαίσιο ασφαλείας. Για να αποδώσουν όμως, χρειάζεται σταθερότητα από πλευράς του γονιού. Μια λάθος συμπεριφορά δεν μπορεί να την επικροτούμε στην αρχή, αντιμετωπίζοντάς την π.χ. σαν αστείο και στην εκατοστή επανάληψη να την τιμωρούμε.

Αν ύστερα από χρόνια σας έλεγε κάποιος ότι τον ενοχλεί μια συνήθειά σας ή ένα χαρακτηριστικό σας, δεν θα σκεφτόσαστε "καλά, τώρα το θυμήθηκε; τόσο καιρό δεν τον πείραζε;"