"Παραδειγματισμός" από δασκάλα

[elenip]

alcyon πολύ ωραία το χειρίστηκε η δασκάλα σας! Μπράβο, πολύ πιο εμπνευσμένο απο τη δασκάλα της ιστορίας που αναφέρθηκε. Είναι φυσική συνέπεια χωρίς κατάχρηση εξουσίας και δίνει καλό παράδειγμα στα παιδιά!

 

Ναι με την διαφορά ότι ο συγκεκριμένος χειρισμός είχε αποτέλεσμα σε ένα παιδί που έκανε κάτι κατά λάθος, λόγω απερισκεψίας, όχι σκόπιμα ...

[ΑΝΝΑ24]

elenip, συμφωνώ με όλα όσα γράφεις (ιδιαίτερα για το μίνι). Το θέμα είναι να υπάρχει ο σωστός χειρισμός που να φέρνει αποτελέσματα. Η βια μόνο βια φέρνει, και η γενιά που μεγάλωσε με το δάσκαλο - φόβητρο, δεν μου έχει φανεί και πολύ πολιτισμένη!

[hara86]

Elenip όχι,δεν είσαι καθόλου οπισθοδρομική-τουλάχιστον για 'μένα,

συμφωνώ απολύτως μαζί σου.

[elenip]

elenip, συμφωνώ με όλα όσα γράφεις (ιδιαίτερα για το μίνι). Το θέμα είναι να υπάρχει ο σωστός χειρισμός που να φέρνει αποτελέσματα. Η βια μόνο βια φέρνει, και η γενιά που μεγάλωσε με το δάσκαλο - φόβητρο, δεν μου έχει φανεί και πολύ πολιτισμένη!

 

Γι' αυτό για όλα θα πρέπει να υπάρχει μέτρο.. εμείς όμως από την μία πλευρά πάμε κατευθείαν στην άλλη.... μου έλεγε η κολλητή μου που είναι δασκάλα ότι υπάρχει η μόδα του "βασιλιά" δηλ. υπάρχει ο "μάγκας" όπου τον φωνάζουν βασιλιά και υπάρχουν οι παρατρεχάμενοι που του κουβαλάνε το ταπεράκι, τα βιβλία κλπ... μιλάμε για δημοτικό.. και την ρωτάω: καλά και κάθεστε και το παρακολουθείτε????????? και μου απαντά: για πήγαινε να μιλήσεις εσύ.. σε ποιους? στα παιδιά ή στους γονείς που είναι άφαντοι και δεν έρχονται καν στο σχολείο?

[daisy1]

Εγώ είμαι της γενιάς που όταν πήγαινε το παιδί σπίτι και έλεγε "έφαγα αποβολή ή με έβγαλε ο δάσκαλος από την τάξη" ο γονιός ρωτούσε: τι έκανες? δηλ. ο δάσκαλος είχε πάντα δίκιο.. θεωρώ ότι επειδή φύγαμε από την γενιά που ο δάσκαλος έριχνε ξύλο και τα παιδιά φορούσαν ποδιά, πήγαμε κατευθείαν στην ασυδοσία... είναι λυπηρό να μην μπορεί να αντιμετωπιστεί το bulling στο σχολείο.. και γι' αυτό ευθυνόμαστε όλοι μας .. και οι γονείς και το σχολείο.... οι γονείς γιατί υπερβάλλουν σε πολλά θέματα και το σχολείο γιατί πολύ απλά δεν θέλει να εμπλακεί και να έρθει σε ρήξη με τον καθένα... προσωπικά, πείτε με οπισθοδρομική, αλλά εάν θυμάστε πριν λίγα χρόνια όταν δεν είχε επιτραπεί από διευθυντή σε μαθήτριες να παρελάσουν με μίνι φούστες το θέμα είχε φτάσει στα κανάλια.. ε όχι βρε γονείς δεν μπορούμε να εξεφτιλίζουμε τα πάντα.. θες η δεκατετράχρονη κόρη σου να κυκλοφορεί με το μίνι και το στρίνκ να φαίνεται... κάντο εκτός σχολείου.. πρέπει να παει και στην παρέλαση που υποτίθεται ότι συμβολίζει κάτι? και έχεις το θράσσος να βγαίνεις και στα κανάλια? αυτό που στην δική μας γενιά μας έμαθαν είναι ότι στο σχολείο υπάρχουν κανόνες, όρια, πειθαρχία.. ας τολμήσει τώρα να μιλήσει κανείς εκπαιδευτικός στα παιδιά... πέφτουν όλοι να τον φάνε.. έχουμε χάσει το μέτρο γι' αυτό και το bulling δύσκολα θα σταματήσει.... γιατί φταίμε όλοι μας...

 

φταίμε όλοι συμφωνώ! Όμως το bulling πάντα υπήρχε απλά δεν το είχαμε ονομάσει έτσι, δε δίναμε και τόση σημασία και το θυμηθήκαμε απο τη υπόθεση του Άλεξ και έπειτα. Η πειθαρχία στο σχολείο δε σωζει την κατάσταση. Πρεπει οι δάσκαλοι να εκπαιδευτούν στην αντιμετώπιση, να δείχνουν περισσότερη ευαισθησία και ενδιαφέρον στα παιδιά, να έχουν το χρόνο επιτέλους κι αυτοί να εκπαιδευουν τα παιδιά και να συζητάνε και για άλλα πράγματα και όχι μόνο να αναγκαζονται να βγάζουν την τεράστια ύλη και να μαθαίνουν τα παιδιά να παπαγαλίζουν.

Πρώτα όμως πρέπει και οι γονείς να κοιτάξουμε τις ευθύνες μας. Πόσοι μιλάνε στα παιδιά τους για τη διαφορετικότητα; Πόσοι εξηγούν για ποιο λόγο δεν πρέπει να κοροιδέυουμε τους άλλους, να μη χτυπάμε, να μην αλλάζουμε τον εαυτό μας για να ενταχθούμε σε μια παρέα; Πόσα παιδιά μπορούν να τα συζητάνε όλα με τους γονείς τους χωρίς να δεχτούν κριτικη ή να τους ρωτήσουν κι εσύ τι έκανες; Πόσοι γονείς είναι αδιάφοροι ή ακόμα χτυπάνε και εξευτελίζουν τα παιδιά τους; Πόσοι γονείς ακούνε πραγματικά τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών;

Αν αλλάξουμε ένας ένας σιγά σιγά θα αλλάξει και η κοινωνία στα σχολεία

[elenip]

φταίμε όλοι συμφωνώ! Όμως το bulling πάντα υπήρχε απλά δεν το είχαμε ονομάσει έτσι, δε δίναμε και τόση σημασία και το θυμηθήκαμε απο τη υπόθεση του Άλεξ και έπειτα. Η πειθαρχία στο σχολείο δε σωζει την κατάσταση. Πρεπει οι δάσκαλοι να εκπαιδευτούν στην αντιμετώπιση, να δείχνουν περισσότερη ευαισθησία και ενδιαφέρον στα παιδιά, να έχουν το χρόνο επιτέλους κι αυτοί να εκπαιδευουν τα παιδιά και να συζητάνε και για άλλα πράγματα και όχι μόνο να αναγκαζονται να βγάζουν την τεράστια ύλη και να μαθαίνουν τα παιδιά να παπαγαλίζουν.

Πρώτα όμως πρέπει και οι γονείς να κοιτάξουμε τις ευθύνες μας. Πόσοι μιλάνε στα παιδιά τους για τη διαφορετικότητα; Πόσοι εξηγούν για ποιο λόγο δεν πρέπει να κοροιδέυουμε τους άλλους, να μη χτυπάμε, να μην αλλάζουμε τον εαυτό μας για να ενταχθούμε σε μια παρέα; Πόσα παιδιά μπορούν να τα συζητάνε όλα με τους γονείς τους χωρίς να δεχτούν κριτικη ή να τους ρωτήσουν κι εσύ τι έκανες; Πόσοι γονείς είναι αδιάφοροι ή ακόμα χτυπάνε και εξευτελίζουν τα παιδιά τους; Πόσοι γονείς ακούνε πραγματικά τις πραγματικές ανάγκες των παιδιών;

Αν αλλάξουμε ένας ένας σιγά σιγά θα αλλάξει και η κοινωνία στα σχολεία

 

Συμφωνώ μαζί σου αλλά για να γίνουν όλα αυτά, θα πρέπει να υπάρξει και συνεργασία μεταξύ όλων δηλ. σχολείο / γονείς / παιδιά.. γιατί άντε και εγώ ως γονιός έκανα αυτά που πρέπει, με το που πάει σχολείο το χάνω το παιχνίδι... θα σου πω ένα παράδειγμα.. εμείς γενικά σπίτι δεν λέμε "κακές" κουβέντες ... πέρσι πρώτη χρονιά στον παιδικό δεν είχαμε κανένα θέμα.. φέτος προνήπιο υπάρχει ένας ταραξίας και το λεξιλόγιο όλων των παιδιών έχει εμπλουτιστεί με απίστευτες λέξεις που της ακούνε από αυτόν... οι γονείς του "ταραξία" άφαντοι.. και κάθομαι και τσακώνομαι εγώ με το σχολείο χωρίς κανένα όμως νόημα.. οπότε όσο υπάρχουν ανεγκέφαλοι γονείς τόσο θα συνεχίζεται αυτό το πράγμα....

[daisy1]

Ναι με την διαφορά ότι ο συγκεκριμένος χειρισμός είχε αποτέλεσμα σε ένα παιδί που έκανε κάτι κατά λάθος, λόγω απερισκεψίας, όχι σκόπιμα ...

 

Έτσι είναι αλλά το αποτέλεσμα της πράξης είναι το ίδιο... Άφησε ένα συμμαθητή του νηστικό. Το να πάρει εκδίκηση η δασκάλα στο όνομα του θύματος δε θεωρώ οτι μαθαίνει κάτι καλύτερο στα παιδιά

 

Να προσθέσω οτι κι εμένα η καταγγελία μου φαίνεται υπερβολική, αλλά δεν έχουμε περισσότερα στοιχεία για να κρίνουμε

[daisy1]

Συμφωνώ μαζί σου αλλά για να γίνουν όλα αυτά, θα πρέπει να υπάρξει και συνεργασία μεταξύ όλων δηλ. σχολείο / γονείς / παιδιά.. γιατί άντε και εγώ ως γονιός έκανα αυτά που πρέπει, με το που πάει σχολείο το χάνω το παιχνίδι... θα σου πω ένα παράδειγμα.. εμείς γενικά σπίτι δεν λέμε "κακές" κουβέντες ... πέρσι πρώτη χρονιά στον παιδικό δεν είχαμε κανένα θέμα.. φέτος προνήπιο υπάρχει ένας ταραξίας και το λεξιλόγιο όλων των παιδιών έχει εμπλουτιστεί με απίστευτες λέξεις που της ακούνε από αυτόν... οι γονείς του "ταραξία" άφαντοι.. και κάθομαι και τσακώνομαι εγώ με το σχολείο χωρίς κανένα όμως νόημα.. οπότε όσο υπάρχουν ανεγκέφαλοι γονείς τόσο θα συνεχίζεται αυτό το πράγμα....

 

Έτσι είναι...

[emmaki]

http://www.kozan.gr/post/200082#comment-167096

 

Ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων του σχολείου λέει ότι όσα δημοσιεύτηκαν και όσα έχει καταγγείλει ο παππούς του παιδιού (όχι η μητέρα τελικά!) δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.....

 

Τη δασκάλα που έγινε βορρά ποιος θα την αποζημιώσει;

[xena]

Συμφωνώ πως δεν μπορούμε να κρίνουμε την δασκάλα γιατί δεν ξέρουμε τι έχει προηγηθεί. Προφανώς ο ενοχλημένος γονέας του ταραξία έκανε την καταγγελία με όποιο μέσο ως εκδίκηση.

 

Γενικά βλέπω πως δεν έχουμε την δύναμη να δεχτούμε υποδείξεις για την συμπεριφορά των παιδιών μας. Δυσκολευόμαστε να αποδεχτούμε την τιμωρία και διυλίζουμε τον κώνωπα όσον αφορά τις πράξεις των δασκάλων. Κι εγώ δυσκολεύομαι να νιώσω πως το "μοσχοαναθρεμένο μου κοριτσάκι" μπορεί αν γίνει θύμα builing στο σχολείο. Ισως όμως να είναι και η θύτρια. Αλλά εγώ να μην το μάθω ποτέ. Γιατί η δασκάλα θα τιμωρήσει και εγώ θα κοιτάξω πως να τιμωρήσω την δασκάλα και όχι να στρώσω το παιδί μου...

 

Εγώ βλέπω πως θα γίνουμε οι χειρότερες πεθερές ever. Σε λίγα χρόνια που τα παιδιά μας θα μεγαλώσουν θα μας αντιμετωπίσουν ως πεθερές και θα γίνει σφαγή. Μην το γελάσετε, βλεπω πως δεν υποχωρούμε σε τίποτα για τα βλαστάρια μας. Εύχομαι μεγαλώνοντας αυτά να αλλάζουν. Ειλικρινά το εύχομαι...

[elenip]

Έτσι είναι αλλά το αποτέλεσμα της πράξης είναι το ίδιο... Άφησε ένα συμμαθητή του νηστικό. Το να πάρει εκδίκηση η δασκάλα στο όνομα του θύματος δε θεωρώ οτι μαθαίνει κάτι καλύτερο στα παιδιά

 

Να προσθέσω οτι κι εμένα η καταγγελία μου φαίνεται υπερβολική, αλλά δεν έχουμε περισσότερα στοιχεία για να κρίνουμε

 

ναι αλλά στο θύτη? όπως έγραψα και παραπάνω μόνο ως συμβολική θα την δεχόμουν αυτή την κίνηση της δασκάλας, αλλά ως γονιός θα την δεχόμουν εφόσον το παιδί μου ήταν ο ταραξίας του σχολείου και εγώ προφανώς ως γονιός θα είχα αποτύχει να του βάλω όρια.. όχι να κάνω και καταγγελίες.. αυτό μου φάνηκε ακραίο και δικαίωσα την δασκάλα.. αχ τι μας περιμένει!

[ΜΑΡΙΑΛ]

Η δασκάλα δεν χτύπησε το παιδί

τον έφερε απλά αντιμέτωπο με τις πράξεις του...

 

η μάνα τώρα που κατήγειλε το περιστατικό τι να πω

προφανώς δεν έχει μάθει να βάζει όρια στο παιδί της για αυτό και το παιδί της ενοχλεί άλλα παιδιά

[AthinaP]

Διάβασα τα λινκς... Η δασκάλα λέει ότι τα άλλα παιδιά ποδοπάτησαν το φαγητό του παιδιού, αλλά η ίδια δεν ξέρει πώς έγινε...

 

Εντωμεταξύ μπλέχτηκε εισαγγελέας; Προβλέπεται αυτό; Δεν είναι διοικητικά τα μέτρα;

 

Αλκυών, να μου επιτρέψεις να πω ότι το περιστατικό που δίνεις ως υπόδειγμα χειρισμού, το βλέπω και με άλλα μάτια.

 

Βλέπω ότι το παιδί αλώνιζε μέχρι που ενόχλησε το παιδί ενός άλλου εκπαιδευτικού.

 

Από εκεί και πέρα, στο σημείο του να μαζέψουν μια συμπεριφορά που είχε γιγαντωθεί, αφού πρώτα αδράνησαν, συμφωνώ, ακούγεται παιδαγωγικά ΟΚ.

 

Επίσης, δεν γνωρίζω σπίτι στον πλανήτη γη, ούτε τσαντήρι, ούτε σκηνή, ούτε σπηλιά, όπου κάποιος θα έριχνε το φαγητό άλλου ανθρώπου "κατά λάθος" ή όχι, δεν έχει σημασία και η μητέρα δεν θα φρόντιζε αυτό το γεγονός να μη γίνει δεύτερη φορά.

 

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι ισχύουν άλλοι κανόνες σπίτι και άλλοι στο σχολείο και είναι άτοπο κάποιες φορές να ρίχνουμε στους γονεις όλα τα φταιξίματα.

[alcyon]

...

Βλέπω ότι το παιδί αλώνιζε μέχρι που ενόχλησε το παιδί ενός άλλου εκπαιδευτικού.

...

 

Άμα θέλει να το δει κάποιος στραβά το βλέπει. Βρίσκει και λέει... δε μπορώ να βοηθήσω σε αυτό το είδος "κριτικής".

 

Στο μεταξύ, για τα πρακτικά... στο σχολείο των παιδιών, δεν έχω κάνει λάβαρο το επάγγελμά μου. Είμαι απλά μαμά και όχι η "συνάδελφος".

Το παιδί "αλώνιζε" όπως λες αλλά δεν είχε πέσει στην αντίληψη της συγκεκριμένης δασκάλας (εφημέρευε, δεν ήταν η δασκάλα της τάξης). Τα προηγούμενα περιστατικά, άλλοι απλά τα είχαν αντιμετωπίσει με αμηχανία. ΟΚ, έγινε. Τύχαινε να ψωνίσουν οι ίδιοι από το κυλικείο ή άλλες φορές το ίδιο το παιδί που του τύχαινε δεν το έκανε θέμα και ψώνιζε μόνο του κάτι να φάει. Στο κάτω κάτω δε γινόταν από πραγματική πρόθεση. Το παιδί ήταν από άλλη τάξη και όχι εντός της συγκεκριμένης τάξης. Όταν έτυχε να βρεθεί σε εκείνη τη βάρδια, η εκπαιδευτικός που εφημέρευε, το χειρίστηκε έτσι. Προφανώς για να μειωθεί ως φαινόμενο, συζητήθηκε και γενικεύτηκε ο χειρισμός.

 

Άρα βλέπω πως μια άξια και έμπειρη εκπαιδευτικός, βρήκε έναν τρόπο να το χειριστεί αποτελεσματικά. Βλέπω ένα σχολείο να κινείται γρήγορα, να επικοινωνεί μεταξύ των δασκάλων και να γενικεύει μια αντιμετώπιση. Βλέπω ένα σχολείο με συνέπεια στη δράση του. Γενικώς βλέπω θετικά πράγματα.

[AthinaP]

Διάβασα πολύ προσεκτικά το μήνυμά σου και φαίνεται να προκύπτει ότι καλώς οργανώθηκαν, αφού όμως ενόχληθηκε ένα "καλό παιδί", γιατί πιο πριν, για λόγους που αναφέρεις, είναι κατανοητοί, δεν το είχαν προσέξει ίσως.

 

Μου αρέσει να παίζω το δικηγόρο του διαβόλου και σπάνια όταν υπάρχουν καμια δεκαριά ποστς ότι κάτι ειναι υπέροχο, θα ξοδεψω δευτερόλεπτα για να γράψω το ίδιο. Δεν θέλω να δώσω αυτό το χρόνο! Αν όμως δω μια άλλη σκοπιά, θα τη γράψω.

 

Δυσκολεύομαι πάντως να καταλάβω, πώς το ίδιο το παιδί δεν είχε αντιληφθεί ότι ενοχλούσε.

 

Τέλος πάντων αντιλαμβάνομαι ότι είστε σε ένα σχολείο που δεν ξεφεύγει κάποια άσχημη συμπεριφορά από κάποια λογικά πλαίσια, απλά το πήρα ως παράδειγμα για να δείξω ότι κάποια ζωηρά παιδιά καταλαμβάνουν όσο χωρο τους αφήσει κανείς και καταλήγουν να κάνουν πράγματα που στο σπίτι τους ή στη γειτονιά ή σε φιλικα σπίτια είναι παράλογα. Και πιο πολύ το συνδέω με ιστορίες για αγρίους που γράφονται σε άλλα τόπικς για αυτές τις ηλικίες κατά καιρούς και όχι για το δικό σας σχολείο. Έχω κάθε λόγο να πιστεύω ότι είσαι ευχαριστημένη. Επίσης το "χαρτί" της εκπαιδευτικού, δεν είπα ότι το έπαιξες πρωτόβουλα εσύ, αλλά θεωρώ ότι οι άλλοι το υπολόγισαν. Διευκρινιστικά το γράφω.

[alcyon]

Το θέμα του "παιδιού εκπαιδευτικού" είναι ουσιαστικά μια εύκολη λύση για να δείξουμε κακή πρόθεση και χειρισμούς με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Άρα εκ των πραγμάτων μάλλον είναι λιγάκη αιχμηρή ως θεώρηση. Το λες εσύ και το αποδίδεις εκεί, γιατί εσύ (νομίζεις πως) ξέρεις το επάγγελμά μου. Εκείνοι όμως όχι. Το επάγγελμά μου είναι τέτοιο που μου επιτρέπει το καμουφλάζ. π.χ. οι σπουδές ως μηχανικός αλλά ο διορισμός ως εκπαιδευτικός, στην καρτέλα του παιδιού μπορεί να γράφει στο επάγγελμα "μηχανικός". Οπότε δεν έχει γίνει λάβαρο γιατί έχει επιμελώς καλυφθεί.

 

Το να λέει όμως κάποιος ελαφρά τη καρδία πως όλα έγιναν καλά μόνο όταν έφτασε στο "παιδί εκπαιδευτικού"... το βλέπω λιγάκι ως βιαστική κρίση που άθελά του κάποιος μπορεί να το λειτουργήσει ως κακοήθεια. Το παράδειγμα το έδωσα ως πραγματικό και όχι ως θεωρητικό. Δηλαδή πιστεύεις πως αν ήταν το παιδί του οδοκαθαριστή ή του άνεργου, θα το άφηναν στη μοίρα του; Ένα σχολείο που κινείται με ευαισθησία, λες να αφήσει τα άλλα παιδιά εκτός;! Να τα διαχωρίζει; Στο κάτω κάτω είναι αποτελεσματικό γιατί τα βλέπει όλα ίσα και δε δημιουργεί ανισότητες. Αυτό το κάνει και αποτελεσματικό.

 

 

 

 

Ο λόγος που δεν σχολίασα το συγκεκριμένο λινκ για το οποίο αναφέρθηκε το θέμα, είναι γιατί δεν ήμουν εκεί και η ενημέρωση είναι μονομερής, επομένως εντελώς υποκειμενική και σίγουρα θα έχουν αποσιωπηθεί άλλες σημαντικές πληροφορίες που θα έστρεφαν την κοινή γνώμη προς άλλη κατεύθυνση.

Η emmaki έβαλε μια θεωρητική προσέγγιση και για να μη φαίνεται -σε μερικούς- ουτοπική και ανεφάρμοστη, την ενίσχυσα με ένα παράδειγμα που ουσιαστικά δείχνει πως αυτά που λέει γίνονται και έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα.

 

Πώς σε όλο αυτό, μετατέθηκε το κίνητρο της αντιμετώπισης και θεωρήθηκε πως "ξαφνικά" ενδιαφέρθηκαν από το σχολείο, μόνο όταν έπεσε στο παιδί του εκπαιδευτικού, νομίζω πως είναι ανεδαφικό.

[AthinaP]

Για την οικονομία της συζήτησης έγραψα ένα συμπέρασμα, που όπως κάθε συμπέρασμα, μπορει να είναι απλά λάθος. Εφόσον λες ότι η δασκάλα που έχει πιο τεντωμένες της κεραίες της ήταν μπροστα στο περιστατικό της κόρης σου, πιθανότατα να έκανε το ίδιο, αν ήταν και άλλο παιδί. Αρχικά όμως δεν διευκρινίστηκε αυτό, παρουσιάστηκε ότι πρώτη φορά κάποιος μεγάλος έκανε ενέργεια, με αφορμή το περιστατικό της κόρης σου.

 

Έτσι και αλλιώς είναι δύσκολο να κατανοήσει κάποιος τι ακριβώς συμβαίνει σε τέτοια περιστατικά, γιατί τα παιδιά έχουν επιλεκτική μνήμη, ενώ οι μεγάλοι μπορεί να θολώνουν τα νερά σκόπιμα. Αυτό το γράφω για το αρχικό περιστατικό του τόπικ και ισχύει γενικότερα, όταν προσπαθεί κάποιος να μάθει γεγονότα από δεύτερο χέρι. Κάποιοι μεγάλοι είναι από ιδιοσυγκρασία αναξιόπιστοι και αυτό το συμπέρασμα το βγάζω για τη δασκάλα που δεν ξέρει πώς τσαλαπατήθηκε το φαγητό του άλλου παιδιού!

 

Τώρα αν σταθήκαμε σε ένα μόνο από όλα αυτά που γραφτηκαν, πράγματι. Απλά τα συνδέω (το ξαναγράφω) με άλλα τόπικς, όπου το παιδί του εκπαιδευτικου εμφανέστατα αντιμετωπίζεται αλλιώς, γράφτηκε ξεκάθαρα. Και δεν θα το έκανα, αν δεν είχε γίνει αναφορά από άλλα μέλη, σε αυτό εδώ το τόπικ. Πράγματι, αυτά τα φαινόμενα και η αντιμετώπισή τους ή η ανοχή τους μας έχει απασχολήσει κάμποσο.

 

Φαίνεται ότι εγώ πήγα το τόπικ αλλού και μάλλον έτσι είναι. Πιστεύω όμως ότι είναι χρήσιμο να βλέπουμε κάποιες φορές τη γενικότερη εικόνα και αυτό που ήθελα να πω είναι όχι για το θέμα του γονιού εκπαιδευτικού, αλλά για το άλλο, το πόσο αγροικοι μπορούν να γίνουν τα παιδιά, ανάλογα με το περιβάλλον όπου βρίσκονται.

 

Ένα παράδειγμα που έχω σπίτι μου, είναι ο γιος μου που μου λέει ψέματα, αλλά αυτό το έμαθε από τους μεγάλους, από τον παιδικό σταθμό και από όσο έχω δει και στο δημοτικό, το ψέμα από τους μεγάλους για να χειραγωγούν τα παιδιά παίζει πολύ! Παράδειγμα, βάλε στην τσάντα τα αυτοκόλλητα, δεν τα παίζουμε στο σχολείο, θα σε καλέσει το άλλο κοριτσάκι σπίτι του να παίξετε με τα αυτοκόλλητα. Ιστορίες για αγρίους που δεν στηρίζονται παιδαγωγικά πουθενά, ασφαλώς! Και μπορεί κάποια που θα δει το αποτέλεσμα, το παιδί που θα λέει ψέματα, να συμπεραίνει πράγματα για το σπίτι του παιδιού!

 

Μια άλλη αλλοίωση της πραγματικότητας, είναι να μιλάμε στο παιδάκι θύμα και να ισχυριζόμαστε ότι το άλλο παιδάκι έκανε κάτι κατά λάθος! Ε μα! Χάνουν οι λέξεις το νόημά τους. Στην πραγματικότητα θέλουμε να πούμε ότι του δίνουμε ευκαιρίες και ότι θέλουμε να μην το ξανακάνει, αλλά το κατά λάθος, δεν νομίζω ότι περιγράφει την κατάσταση με ακρίβεια.

[alcyon]

...

Δυσκολεύομαι πάντως να καταλάβω, πώς το ίδιο το παιδί δεν είχε αντιληφθεί ότι ενοχλούσε. ....

 

Πόσα φαγητά έχεις φανταστεί πως έριξε κάτω και σε πόσο χρόνο;

 

Το παιδάκι δεν είναι ο σίφουνας με αμμωνιαζόλ που εξαφανίζει στο λεπτό δεκάδες τοστάκια και τυρόπιτες!

Ένα απλό παιδάκι είναι -θα μπορούσε να είναι δικό μου και δικό σου- που σε ένα σχετικό βάθος χρόνου (εβδομάδα; 15ήμερο; περισσότερο;; ) του έτυχαν 2;; 3;; 4;; (δεν ξέρω) περιστατικά πάνω στο παιχνίδι της παρέας του. Μερικά παιδιά είναι πιο αδέξια, πώς να το κάνουμε;!

 

Σα γονιός είναι εύκολο να τον θεωρήσω τον bully του σχολείου. Είναι όμως; Και αν γενικά είναι αδέξιο και έχει προκαλέσει κι άλλες ζημιές στο παρελθόν στο σπίτι του -ένα σπασμένο βάζο ας πούμε ή κάποιο ποτήρι που έφυγε από το τραπεζάκι και έχυσε το νερό κτλ- ίσως να το θεώρησε κι αυτό μια σχετική απώλεια. Και τι να κάνει; Μήπως ξέρει; Σπίτι η μαμά του, θα είπε να προσέχει άλλη φορά και θα μάζεψε τα γυαλιά. Στο σχολείο δεν είναι η μαμά.

 

 

Παρατηρώ αρκετές φορές στα σχόλια τέτοιων φαινομένων μια ... εμπάθεια και έναν σχετικό θυμό, από τους παρατηρητές-αναγνώστες. (Δεν αναφέρομαι σε σένα. Δε δείχνεις κάτι τέτοιο).

[AthinaP]

Το έγραψα, για την οικονομία της συζήτησης γράφω κάποια συμπεράσματα. Μπορεί να είναι λάθος.

 

Είμαι φορτισμένη γιατί έμαθα σε άλλο τμήμα ευτυχώς, ότι μια κατάσταση επικίνδυνη για τη σωματική ακεραιότητα παιδιών συνεχίζεται και είμαι πράγματι φορτισμένη αυτές τις μέρες.

[AthinaP]

Ήθελα να πω ότι και οι γονείς δεν είναι συντονισμένοι.

 

Κάποιοι ακούνε πράγματα που δεν θα επέτρεπαν σπίτι τους (όπως αυτό με το φαγητό) και τα επιτρέπουν στο σχολείο (να τα κάνουν τα δικά τους παιδιά σε άλλα ΚΑΙ ΜΟΝΟ) με το στυλ παιδακιαειναιτινακανουμε.

 

Και εγώ έφαγα πετρα στο κεφάλι από παιδικό μου φίλο (κατά λάθος, πράγματι) και το ξέχασα, ενώ αυτός το θυμόταν και μου το είπε 20 χρόνια μετά! Και δεν είχε γίνει καθόλου θέμα, γιατί όλα τότε ήταν πιο χαλαρά! Μερικοί γονείς έχουν μείνει εκεί, πιθανόν και εκπαιδευτικοί, αλλά μερικοί άλλοι όχι! Ε, θα σπάσουμε και τίποτα, θα κάνουμε και τίποτα ράμματα, θα χαθεί και κανένα δόντι, μέσα στο παιχνίδι είναι όλα!

 

Γεγονός είναι ότι επιθυμώ για τα παιδιά μου η παιδική τους ηλικία να είναι ονειρεμένη, όπως ήταν και η δική μου και αυτό δεν θεωρώ ότι θα γίνεται με μαγκιές (ας μην το πούμε bullying), από όπου και αν προέρχεται.

[alcyon]

Τι θεωρείς bulling/εκφοβισμό/μαγκιά;

Τι εννοείς ονειρεμένη; Πως δε θα συμβεί ποτέ τίποτα στραβό;

 

Είχα στο νου μου πως στραβά θα συμβούν στα παιδιά μας, γιατί κινούνται σε έναν πραγματικό κόσμο και όχι σε μια ιδεατή γυάλα. Το θέμα είναι να ξέρουν πώς να το αντιμετωπίσουν και να μη "μαζεύονται". Να μην αλλάζουν τα "θέλω" τους από φόβο.

[AthinaP]

Τι θεωρείς bulling/εκφοβισμό/μαγκιά;

Τι εννοείς ονειρεμένη; Πως δε θα συμβεί ποτέ τίποτα στραβό;

 

Είχα στο νου μου πως στραβά θα συμβούν στα παιδιά μας, γιατί κινούνται σε έναν πραγματικό κόσμο και όχι σε μια ιδεατή γυάλα. Το θέμα είναι να ξέρουν πώς να το αντιμετωπίσουν και να μη "μαζεύονται". Να μην αλλάζουν τα "θέλω" τους από φόβο.

 

Ονειρεμένη εννοώ...

 

Θα σου πω.

 

Για οικογενειακούς λόγους, άλλαξα σχολεία και περιοχές κυρίως στην επαρχία. Δεν έβλεπα bullying με την έννοια που εκφράζεται στις μέρες μας. Ευτυχώς, ούτε και τώρα είναι πολύ διαδεδομένο. Παίζει όμως η μαγκιά, δηλαδή ποιος θα έχει το πάνω χέρι, που θα χειραγωγήσει με τον όποιον τρόπο. Αυτό δεν πιστεύω ότι είναι περιβάλλον για να καλλιεργηθούν φιλίες με ουσία, που πιστεύω είναι ένας θησαυρός για τους νέους ανθρώπους. Αν χάσουν αυτό, θα έχουν χάσει κάτι πολύ σημαντικό. Βλεπω και νέους που συστηματικά αναφέρουν το ίδιο πράγμα. Ότι δεν μπορούν να βρουν φίλους με τους οποίους να τους συνδέει κάτι παραπάνω από επιφανειακά πράγματα.

 

Δεν μεγάλωσα σε γυάλα. Μεγάλωσα σε περιβαλλον που όποιος δεν ταίριαζε ήταν κάπως αγνοημένος, όμως δεν γινόταν στόχος, γενικά είχε μια επαφή με τους υπόλοιπους. Θυμάμαι παιδάκια ρομά που δεν έφταναν γυμνάσιο, γιατί παντρεύονταν. Όμως γενικά υπήρχε ένα καλό κλίμα. Ο καθένας έβρισκε τα άτομα που του ταίριαζαν και δεν ξοδευόταν ενέργεια σε αρχηγηλίκια η οτιδήποτε τέτοιο.

 

Γυάλα; Με τη φοβερή μου παρέα του δημοτικού μαζεύαμε σκορπιούς τα καλοκαίρια, αλητεύαμε, πηγαίναμε σπίτι ο ένας του άλλου...

[alcyon]

Νομίζω πως είναι βασικό να γίνει διαχωρισμός του κινήτρου. Ο νταής θα κάνει κάτι για να φανεί ανώτερος στα μάτια των άλλων. Ενώ κάποια άλλα πράγματα μπορεί να συμβούν κατά λάθος. Ανάλογα το κίνητρο θα πρέπει να είναι και η αντιμετώπιση του παιδιού που προκάλεσε τη συμπεριφορά. Σίγουρα θα πρέπει όλα να μάθουν να κινούνται υπεύθυνα και αν κάποιο εμφανίζει νταηλίκι... να του κοπεί ο βήχας χωρίς όμως να του ασκούμε εμείς (οι ενήλικοι) νταηλίκι γιατί έτσι ουσιαστικά του ενισχύουμε τη συμπεριφορά.

[alcyon]

Σε κάθε περιβάλλον θα υπάρχουν απ΄όλα. Λίγο πάνω, λίγο κάτω... μα το παιδί μας θα τα συναντήσει όλα. Οπότε, δε βλέπω το λόγο ανησυχίας. Αν εμείς δίνουμε σημασία σε κάποια χαρακτηριστικά, το παιδί μας πιθανά να μάθει κι αυτό να δίνει σημασία σε αυτά. Άρα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, θα βρει τους φίλους που του ταιριάζουν και θα καλλιεργήσει τις φιλίες που θέλει. Ότι ίσχυε πάντα δηλαδή...

 

Δε βλέπω τη δυσκολία στην εποχή μας. Εσύ πού την εντοπίζεις;

[AthinaP]

Όπως σου είπα, δεν μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει στην ημέρα των παιδιών, παρά από πληροφορίες που παίρνω από δεύτερο ή τρίτο χέρι. Τα δικά μου δεν μου λένε πολλά.

 

Πιο πολύ προβληματίζομαι για αυτά έγραψα παραπανω, ότι στην εποχή του φέις με τους χιλιάδες friends ο καθένας, σε συνθήκες που αφήνονται οι νέοι άνθρωποι να εκφραστούν, εκφράζουν μοναξιά και επιφανειακούς τρόπους επικοινωνίας με τους γύρω.

 

Τώρα βεβαίως και πιστεύω τα παιδιά να βρουν την άκρη και τις παρέες τους, αλλά πολύ άνετα μπορεί να μη γίνει και αυτό. Στο σχολείο της Αθήνας που ήμουν, δεν υπηρξε δεμένη παρέα, όλοι συνυπήρχαν στωϊκά και τα χρόνια περνούσαν... Αυτό, δεν θα το ήθελα για τα παιδιά μου. Θα ήθελα να περάσουν πολλά γεμάτα χρόνια, αντί για πολλά ανούσια χρόνια όσον αφορά την επικοινωνία με συνομηλίκους. Και η εποχή μας με τα εργαλεία της (φέης κτλ) δεν μοιάζει να έχει προσφέρει πολύ ως προς την ουσία. Σε γενικές γραμμές πάντα, γιατί ίσως ισχύει και το όποιος ψάχνει, βρίσκει.

 

Φυσικά πολύ λίγο έλεγχο μπορώ να έχω σε κάτι τέτοιο, όσον αφορά τα παιδιά, απλά λέω τον πόνο μου και επειδή ρώτησες!