Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
Ξέρεις κάτι επιλέγω πλέον ανθρωπους που δεν έχουν παιδιά και με τους συναδέλφους τα ίδια. Κουράστηκα να ασχολούμαι 24ώρες το 24ωρο. Θέλω να πω και κάτι διαφορετικό βρε παιδί μου. Μην ξεχνάς ότι και στη δουλειά μου είμαι με παιδιά :rolleyes:.

 

 

Αυτός είναι ένας τρόπος να ξεφεύγεις λίγο,καλά κάνεις και επιλέγεις τέτοιες παρέες!αν όμως κάνεις και παρέες με μαμάδες και παιδάκια θα σου κάνει καλό,γιατί απο την μία θα τα λέτε όλες μαζί και θα νίωθεται καλύτερα και απο την άλλη τα μικρά σου θα παίζουν μαζί με τα άλλα παιδάκια,θα κουράζονται και θα κοιμούνται μια χαρά την νύχτα;)δε σου είπα να σταματήσεις να κάνεις παρέα με άτομα που δεν έχουν παιδάκια απλά σου είπα να συνδιάσεις και τα δύο αν μπορείς βέβαια:)

Έχουμε φίλους με παιδιά αλλά πλέον δεν πάω σπίτι τους γιατί ντρέπομαι.

Τα διαλύουμε όλα. Και έξω λίγοι τα βγάζουν μην κολλήσουν ίωση, μην κρυώσουν, μην μαλώσουν με τα άλλα, μην κουραστούν εκείνοι και η δικαιολογία: ε τί να βγούμε χωρίς παιδιά έξοδος θα είναι αυτή;

Δεν καταλαβαίνω την νοοτροπία του Έλληνα...αλήθεια.


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 63
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
Εύχομαι να πάνε όλα κατευχήν με το μωράκι σου! κι ας γίνεις κι εσύ μαμά στρατηγός.:-D

Αυτό με τα μπολτν γιατί το έγραψες; Τί εννοείς;

Αν σου αρέσει αυτή η ¨στρατηγική" που να με δεις στις καλοκαιρινές μας διακοπές! Θα με λατρέψεις :lol:. Τίποτα στην τύχη του!

Πολλοί μου λένε είσαι τρελή πού πας διακοπές με 3 μωρά και απαντώ ότι δεν τα έκανα για να φυτοζωούν έλεος ούτε για να φορτώνω σε άλλους την ευθύνη τους.

Εντάξει δική μου άποψη όχι κατ'ανάγκη σωστή.

Το "φοβερές τύπισσες" το έγραψα γιατί τελικά μια μαμά όπως και να διαχειριστεί τα πράγματα στο τέλος νιώθει τύψεις ότι δεν τα κάνει καλά...

 

Όσο για τις καλοκαιρινές διακοπές με τα 3 σου βλαστάρια, η τακτική αυτή είναι η πιο αποτελεσματική κατά τη γνώμη μου. Εντάξει, μπορεί να γίνει κάποια "έκπτωση" στο ωράριο του ύπνου ας πούμε γιατί όλο και κάποια βραδινή βόλτα θα τραβήξει περισσότερο, αλλά το γενικότερο πρόγραμμα κάνει τη ζωή ευκολότερη.

 

Έχω δει στον Αγιο Ευστράτιο μαμά με 3 παιδιά να υστεριάζει και να την ακούει όλο το νησί γιατί όλα της φταίγαν, και τα παιδιά της και ο άντρας της και η πανσιόν και η θάλασσα και ΟΛΑ. Να κάθεται στην αυλίτσα της πανσιόν κι όταν δεν φώναζε απλώς δεν μιλιόταν.

 

Κι έχω δει μαμά στο ίδιο νησάκι της άγονης γραμμής να τρέχει σε απόμερη παραλία με ένα τσούρμο παιδιά και όλη την οικογένεια ευχαριστημένη να ανεβαίνει μαζί τους τα βράχια για να μαζέψουν καβούρια και γενικά να παίζει μαζί τους και να λυσσάνε όλοι μαζί για να ξεδώσουν. Ε, πες μου, με τέτοια κούραση είναι δυνατόν αυτά τα παιδιά να μην ξεραθούν το μεσημέρι? Αυτή τη θεωρώ έξυπνη τακτική που έχει ως αποτέλεσμα μια οικογένεια μακράν πιο ήρεμη.

it's never too late to start all over again

 

Δημοσιεύτηκαν

Έχουμε φίλους με παιδιά αλλά πλέον δεν πάω σπίτι τους γιατί ντρέπομαι.

Τα διαλύουμε όλα. Και έξω λίγοι τα βγάζουν μην κολλήσουν ίωση, μην κρυώσουν, μην μαλώσουν με τα άλλα, μην κουραστούν εκείνοι και η δικαιολογία: ε τί να βγούμε χωρίς παιδιά έξοδος θα είναι αυτή;

Δεν καταλαβαίνω την νοοτροπία του Έλληνα...αλήθεια.

 

Έχεις πει ότι η δουλεία σου έχει να κάνει με παιδια,άρα είναι λογικό να βάζεις και μια τάξη στα δικά σου παιδιά!όταν έχεις μάθει να λειτουργείς έτσι στην δουλεία σου το μεταφέρεις αυτό και στο σπίτι σου με τα δικά σου παιδάκια,σώστα?οπότε η δουλεία σου είναι ίδια με το σπίτι σου:D γι αυτό και έχεις σκάσει ψυχολογικά και θέλεις βοήθεια στη φροντίδα των παιδιών!δεν έχεις και άδικο!

Δεν υπάρχει ασχήμια στην εγκυμοσύνη διότι, δεν υπάρχει ασχήμια στη μητρότητα.!

Δημοσιεύτηκαν

Αυτό είναι το πρόβλημα ότι κάνουμε παιδιά (καλά εμένα ήρθε το δίυμο έκπληξη) χωρίς να έχουμε αναρρωτηθεί αν είμαστε ικανοί να τα μεγαλώσουμε και να είμαστε κι εμείς κι αυτά ευτυχισμένοι.Και δεν το λέω για μένα αυτό. Αυτή τη γυναίκα που περιγράφεις τη λυπάμαι κι αυτήν και τα παιδιά της. Δεν θέλω να γίνω ποτέ έτσι.

 

Θα επανέλθω. Ξυπνήσαμε.

Δημοσιεύτηκαν

Δεν πρόλαβα να σας ακολουθήσω καθότι έφυγα από δουλειά και ήρθα σπίτι. No doubt χωρίς αμφιβολία είσαι μια χαρά, και τώρα που εξήγησες τί έπαιξε με τη μαμά σου νομίζω πως δεν έχετε προβλημα, απλά έτσι ήρθαν τα πράγματα.

Για να κάνεις τη ζωή σου ευκολότερη, τη δήθεν κακία που είπες, θα μπορούσες να της την εκφράσεις, κι ας κάνει εκείνη ό,τι νομίζει...

Θα σε διαβάζω κι ελπίζω να χαμογελάς συχνότερα, επίσης βρες μια νταντά έστω για 2 ώρες, να φύγετε λίγο μακρυά, κάπου είπες για τη νταντά αλλά το έχασα τώρα...

Είσαι μια χαρά και καθόλου στρατηγός, τουλάχιστο για τα δικά μου δεδομένα!

ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Να ξεκινήσω με μια πρόταση. Αν μπορείτε να πληρώσετε μια γυναίκα, γιατί δεν προσπαθείς να βρεις κάποια να έρχεται δύο Σάββατα το μήνα; Θα σε ελαφρύνει από τα αντίστοιχα 2 8ωρα που θα προσπαθήσεις εσύ να τα κάνεις λίγα-λίγα.

 

Αυτό με τη μη εμπιστοσύνη στις ξένες γυναίκες το έχω ζήσει... Αλλά αν είσαι πολύ κουρασμένη, μπορεί να σε βοηθήσει και μόνο να είσαι από κοντά και να της λες τι να κάνει. Και τα τιμαλφή κλειδωμένα σε ένα δωμάτιο.

 

Όσο για το θέμα στρατηγός... Τι στρατηγός; Αρχηστράτηγος, στρατάρχης. Είχα και εγώ σπουδές σχετικές με τα παιδαγωγικά και εκτός από μαμά και κυρίως υπεύθυνη, είχα και άποψη για το πώς θα γίνονταν τα πράγματα. Ευτυχώς ο άντρας μου βοηθάει πάρα πολύ, αλλά τι να το κάνεις. Υπάρχουν πάρα πολλά που πρέπει να γίνουν και έχω ένα ζωηρό παιδάκι... Δεν ξέρω για τρία...

 

Όταν πέρασα την πρώτη υπερκόπωση (και τελευταία εύχομαι) πηγαμε σε παιδοψυχολόγο, όπου μου είπε το εξής απλό. Πάρε την απόφαση ότι όλα δεν γίνονται τέλεια. Απλά δεν γίνονται. Διάλεξε πού θα δώσεις σημασία. Εμείς κάναμε κάποια πράγματα καλά, κάποια άλλα ικανοποιητικά, σε κάποια άλλα πάσχουμε και συγκεκριμένα στο χρόνο που δίνουμε ο ένας γονιός στον άλλον.

 

Επίσης κατάλαβα ότι αν συγκρίνω το πώς θυμάμαι τον εαυτό μου πριν τα παιδιά, έχουν περάσει από πάνω μου 5 χρόνια, μια εγκυμοσύνη-άστα-να-πάνε, ένας οδοστρωτήρας που ήταν οι πρώτοι μήνες των παιδιών, ένας αγώνας αντοχής που ήταν τα επόμενα χρόνια έως και τώρα, ε δεν γίνεται να συγκρίνω τις αντοχές μου του τότε με του τώρα... Το τότε δεν θα το ξαναβρώ σε αντοχές, πάει και τελείωσε.

 

Για την κατάσταση που έχετε στο σπίτι, δεν σου έχω καλά νέα. Αν τα παιδιά δεν οριοθετούνται στο σπίτι - όπου οριοθετώ δεν ισούται με μαλώνω! - δεν είναι διόλου απίθανο να έχουν θέμα οριοθέτησης στο σχολείο, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται μέθοδοι εκεί που μπορεί να μην εγκρίνουμε. Και η δασκάλα πρέπει να επιπλεύσει που έχει το καμάρι μας και άλλα 20 κεφάλια... Εμάς μας έσκασε ένα τέτοιο σκηνικό πρόσφατα. Οπότε όχι, δεν είμαι τόσο κουλ... και όσα πάνε και όσα έρθουν σε αυτό το θέμα. Κατάλαβα ότι όταν λέω κάτι, πρέπει να γίνεται από την πρώτη φορά και όχι μετά από άσκοπα παρακάλια και αν. Πώς γίνεται αυτό, χωρίς να κάνεις το παιδί-ρομπότ; Εδώ είναι το στοίχημα.

 

Κατά τα άλλα προσπαθώ να περνάμε καλά σε αυτή τη ζωή... Όχι του χρόνου, όχι την άλλη εβδομάδα. Δεν είναι πάντα εφικτό, αλλά κάτι γίνεται... Να μας δω και του χρόνου που θα έχουμε πρωτάκια και διαβάσματα! Το φετεινό μπορεί να είναι μια σχετικά χαλαρή χρονιά.

Δημοσιεύτηκαν

Αυτό με τη μη εμπιστοσύνη στις ξένες γυναίκες το έχω ζήσει... Αλλά αν είσαι πολύ κουρασμένη, μπορεί να σε βοηθήσει και μόνο να είσαι από κοντά και να της λες τι να κάνει. Και τα τιμαλφή κλειδωμένα σε ένα δωμάτιο.

Δεν είναι το θέμα τα τιμαλφή. Έτσι κι αλλιώς τα έκλεψε όλα η προηγούμενη. Φοβάμαι τί μπορεί να κάνει κάποιος ξένος στα παιδιά μου. Ακόμα και να μου τα κλέψει. Δεν μπορώ να το ξεπεράσω. Είμαι άτυχη σε αυτό το θέμα.

Επίσης κατάλαβα ότι αν συγκρίνω το πώς θυμάμαι τον εαυτό μου πριν τα παιδιά, έχουν περάσει από πάνω μου 5 χρόνια, μια εγκυμοσύνη-άστα-να-πάνε, ένας οδοστρωτήρας που ήταν οι πρώτοι μήνες των παιδιών, ένας αγώνας αντοχής που ήταν τα επόμενα χρόνια έως και τώρα, ε δεν γίνεται να συγκρίνω τις αντοχές μου του τότε με του τώρα... Το τότε δεν θα το ξαναβρώ σε αντοχές, πάει και τελείωσε.

Σκέφτηκα μια μέρα, μα γιατί είμαι τόσο κουρασμένη; Γιατί ο 5χρονος τρέχει πιο γρήγορα από μένα; Γιατί στο γύρω γύρω όλοι ζαλίζομαι; Συνειδητοποίησα ότι έχουν περάσει 6 χρόνια πιου είμαι έγκυος, θηλάζω, μικροαναθρέφω. 6 χρόνια, 2 εγκυμοσύνες, 3 παιδιά και μπόοολικα κιλά. Λογικό δεν είναι;

Για την κατάσταση που έχετε στο σπίτι, δεν σου έχω καλά νέα. Αν τα παιδιά δεν οριοθετούνται στο σπίτι - όπου οριοθετώ δεν ισούται με μαλώνω! - δεν είναι διόλου απίθανο να έχουν θέμα οριοθέτησης στο σχολείο, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιούνται μέθοδοι εκεί που μπορεί να μην εγκρίνουμε. Και η δασκάλα πρέπει να επιπλεύσει που έχει το καμάρι μας και άλλα 20 κεφάλια... Εμάς μας έσκασε ένα τέτοιο σκηνικό πρόσφατα. Οπότε όχι, δεν είμαι τόσο κουλ... και όσα πάνε και όσα έρθουν σε αυτό το θέμα. Κατάλαβα ότι όταν λέω κάτι, πρέπει να γίνεται από την πρώτη φορά και όχι μετά από άσκοπα παρακάλια και αν. Πώς γίνεται αυτό, χωρίς να κάνεις το παιδί-ρομπότ; Εδώ είναι το στοίχημα.

Η κατάσταση στο σπίτι είναι οριοθετημένη ακριβώς γιατί είμαι στρατηγός. Θα ήθελα να είμαι μαμά κλόουν με την καλή έννοια και να το πετυχαίνω αυτό. Και ξέρω ότι μπορώ αλλά δεν έχω το κουράγιο....

Στο σχολείο ευτυχώς τα πάνε και οι 3 σούπερ. Συνεχώς ακούω για το πόσο δουλεμένα είναι τα παιδιά :D...με τί κόστος της μαμάς βέβαια.

Δημοσιεύτηκαν

Δεν είμαι σίγουρη ότι μπορώ να καταλάβω... Εμείς εδώ δεν έχουμε πολλά μούτρα.. Από κούραση, ναι, υπάρχει, αλλά υπάρχουν και αρκετές αγκαλιές και χαλάρωση. Γενικά, δεν μπορώ να λειτουργήσω αν οι ώρες της οικογένειας δεν περιλαμβάνουν χαλάρωση. Αρκετό πρόγραμμα υπάρχει έξω απο το σπίτι και για να ετοιμαστούμε το πρωί στην ώρα μας, να έχουμε σχετικά καθαρά ρούχα κτλ. Οι πιο πολλές ώρες στο σπίτι όμως, είναι χαλάρωση. Ίσως ο άντρας μου, να ζορίζεται πιο πολύ, ο οποίος είναι πιο πολύ το στυλ του να θυμώνει με διάφορες καταστάσεις. Εγώ είμαι άλλο...

 

Εμείς έχουμε και μια από τις γιαγιάδες μπακάπ, αλλά πιο πολύ για να στέλνω το σύζυγο με τα παιδιά, να κάνουν και τις παρέες τους εκεί και να ισιώνω εγώ εδώ.

 

Βέβαια για να διατηρώ σώας τας φρένας, όσο γίνεται, παίζει και κάμποσο νικελόδεον και εδώ, δεν λέω :rolleyes:

Δημοσιεύτηκαν

Πώς να το πω... Σε δουλειές δεν αφιερώνουμε τη μέρα, τις καθημερινές, συνολικά πάνω από δίωρο. Αυτό μοιράζεται μεταξύ εμού και του συζύγου. Θα είναι πλυντήριο; Σιδέρωμα; Μαγείρεμα για το ολοήμερο; Οπότε περισσεύουν ώρες για χαλάρωση. Τις οποίες δεν τις περνάμε τις περισσότερες πια με τα παιδιά - νικελόδεον γαρ. Βέβαια συνειδητά είναι για εμένα η χρονιά της λούφας, γιατί από του χρόνου αναμένο το καθημερινό διαβασμα, μεχρι να μπούμε σε μια σειρά.

 

Επίσης, επίτηδες δεν κάναμε φέτος δραστηριότητες, τις οποίες είχαμε πέρυσι. Το βρίσκω πιο σημαντικό να ξεκουραστούν από το ολοήμερο και να έχουμε χρόνο μαζί. Πιο σημαντικά πράγματα θα μάθουμε μαζί, τουλάχιστον στη φάση που είναι ακόμα τα παιδιά. Δηλαδή έχω βάλει χαλαρούς στόχους. Το ένα παιδί χρειάζεται ενίσχυση ως προς το λεξιλογιο και την άρθρωση. Το άλλο ως προς τη συγκέντρωση και τη λεπτή κινητικότητα.

 

Σποραδικά θα κάτσω μαζί τους να διαβάσουμε ή να κάνουμε κάτι πιο στοχοποιημένα δημιουργικό... Αλλά πόσο να κάτσουν με έναν μεγάλο; Δεν πολυκάθονται πια...

 

Το Σαββατοκύριακο, αφήνουμε αρκετές δουλειές, αλλά λόγω κρίσης δεν μπορούμε να πάμε και πουθενά, οπότε κάνουμε δουλίτσες χαλαρά και πάμε καμιά μονοήμερη την Κυριακή...

 

Βοηθάει που τα παιδιά μεγάλωσαν και δεν έχουμε πολλά παιχνίδια στη μέση, που δημιουργούν την αίσθηση της ακαταστασίας. Έχουμε λίγα σχετικά, συγκριτικά με άλλες χρονιές και τα παιδιά τα μαζεύουν μόνα τους.

Δημοσιεύτηκαν

Φ, είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος.:D

Οι συμβουλές σου κ οι εμπειρία σου με έχουν βοηθήσει ουκ ολίγες φορές!

 

Πάνω κάτω τις ίδιες εμπειρίες έχουμε όσον αφορά την τριτεκνία κ τη διδυμοέκπληξη, τον αποσυντονισμό στην σχέση με τον σύντροφο, τις τύψεις που νιώσαμε/νιώθουμε για το 1ο μας παιδί.... αλλά εσύ προηγείσαι μακράν (ευτυχώς δηλ. να μαθαίνω κ εγώ!).

Γονείς δεν γεννιόμαστε δυστυχώς, αυτό έχω καταλάβει εγώ.

Οι εμπειρίες μας μαθαίνουν κ γινόμαστε γονείς.

Το γεγονός οτι στο σχολικό περιβάλλον είναι σωστά τα παιδιά σου, σημαίνει οτι είναι αποτελεσματική η μέθοδος σου.

 

Προσωπικά με βοήθησαν πολύ οι παιδαγωγοί στο σταθμό όταν είχα θέματα στο σπίτι με τη μεγάλη. Για αυτό κ ξεκίνησα στο σπίτι μας, τις ίδιες πρακτικές που εφαρμόζουν εκεί στο σταθμό.

Εν δυό, εν δυό ..... κ έχει αποτελέσματα στα δύσκολα.

 

υγ: συμφωνώ με τις κοπέλες που σου λένε να βρείς έστω κ μια ώρα, ανα δύο τρείς μέρες να είσαι: me myself and I.

K επίσης να βρείς μια κοπέλα να στα κρατάει 2-3 ωρες, ανα 15 μέρες έστω.

Να πηγαίνετε μια βόλτα σαν ζευγάρι. Να έρθετε πιό κοντά ξανά.

 

Δεν υπάρχει η τέλεια οικογένεια των παμπερς απλά!

λογικα... οτι σπερνεις, θεριζεις.

εγω.... το προωθησα οσο μπορουσα!


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

A, ξέχασα... Αν με ακούς κουλ, είναι γιατί έχει περάσει κανένας μήνας από την τελευταία ίωση. Όταν είναι περίοδος ιώσεων (δηλαδή 11 μήνες το χρόνο πλην του Αυγούστου), όλα γίνονται πιο δύσκολα, γιατί τα παιδιά κολλάνε και ενώ εκείνα έχουν μια μυξούλα, εγώ γίνομαι χώμα... Όχι σπάνια μας έρχονται οι ιώσεις με συχνότητα μία ανά δύο εβδομάδες. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. Οπότε και το πιο απλό πράγμα είναι δοκιμασία.

 

Σε αυτό βοηθάει πάρα πολύ τα παιδιά να πλένουν σχολαστικά τα χέρια τους πριν βάλουν οτιδήποτε στο στόμα. Από τότε που το εφαρμόσαμε είδαμε ότι οι ιώσεις μειώθηκαν πάρα πολύ. Πιο πριν δεν το είχαμε σκεφτεί, ήταν και μικρά τα παιδιά. Δηλαδή τα παίρναμε από τον παιδικό και έτσι όπως ήταν τους δίναμε στο αυτοκίνητο ένα μπισκότο στο χέρι.

 

Από ύπνο, επίσης ειμαστε ΟΚ. Εσεις έχετε ακόμα θέματα; Τα παιδιά πώς αποκοιμιούνται το βράδυ; Επίσης είναι δύσκολο να χαμογελάσεις όταν λείπει ο ύπνος για καιρό.

Δημοσιεύτηκαν

no doubt γράφεις υπέροχα... δεν κάνεις ένα blog?

 

Έχω 1 παιδάκι=κανένα

απο αυτά που έχω διαβάσει:

1. τα παιδιά θέλουν ΑΓΑΠΗ και ΚΑΝΟΝΕΣ

2. ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ (ζήσε όπως θα ήθελες να ζήοσυν τα παιδιά σου)

 

Θα βρεθεί πάλι η ισορροπία στην οικογένεια σου.. είναι θέμα χρόνου

95Jqp2.png

 

Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!!!

Δημοσιεύτηκαν
Η κατάσταση στο σπίτι είναι οριοθετημένη ακριβώς γιατί είμαι στρατηγός. Θα ήθελα να είμαι μαμά κλόουν με την καλή έννοια και να το πετυχαίνω αυτό. Και ξέρω ότι μπορώ αλλά δεν έχω το κουράγιο....

Στο σχολείο ευτυχώς τα πάνε και οι 3 σούπερ. Συνεχώς ακούω για το πόσο δουλεμένα είναι τα παιδιά :D...με τί κόστος της μαμάς βέβαια.

εγω θα μεινω εδω....Τα καταφερνεις τελεια λοιπον απλα εχεις κουραστει πολυ. Λογικο.

Και εγω κουραστηκα πολυ τα πρωτα χρονια....Τωρα που ο μικρος εκλεισε τα 3 ολα πανε καλυτερα

Δεν πειραζει που εισαι μαμα στρατηγος. Αυτο χρειαζονται τα παιδια σου τωρα. ;) Θα γινεις και μαμα κλοουν οπως θες, οταν εισαι ετοιμη δηλαδη οταν το εχουν αναγκη αυτα.

Δημοσιεύτηκαν

[quote name=tzini;2477967

υγ: συμφωνώ με τις κοπέλες που σου λένε να βρείς έστω κ μια ώρα' date=' ανα δύο τρείς μέρες να είσαι: me myself and I.

K επίσης να βρείς μια κοπέλα να στα κρατάει 2-3 ωρες, ανα 15 μέρες έστω.

Να πηγαίνετε μια βόλτα σαν ζευγάρι. Να έρθετε πιό κοντά ξανά.

 

Δεν υπάρχει η τέλεια οικογένεια των παμπερς απλά![/quote]

Τζίνι μου σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Να βρω λίγο χρόνο ίσως να γίνεται, να βγούμε με τον άνδρα μου δύσκολο.

Ξέρεις ότι δεν εμπιστεύομαι κανέναν μετά από αυτό που έπαθα. Τα παιδιά τη νύχτα κλαίνε και με ψάχνουν. Πού να τα αφήσω με ξένο άνθρωπο. Εγώ θα διασκεδάζω κι αυτά θα σπαράζουν; Ε δεν μου πάει.

Εξάλλου δεν τρελαίνομαι να βγω με τον άνδρα....

 

 

Από ύπνο, επίσης ειμαστε ΟΚ. Εσεις έχετε ακόμα θέματα; Τα παιδιά πώς αποκοιμιούνται το βράδυ; Επίσης είναι δύσκολο να χαμογελάσεις όταν λείπει ο ύπνος για καιρό.

Τα παιδιά για να κοιμηθούν θέλουν να είμαι δίπλα τους. Κατάλοιπα από το θηλασμό; Ίσως; Δεν θέλουν τον πατέρα τους και ουρλιάζουν. Το βράδυ ξυπνάνε και ο ένας θέλει να έρθει στο κρεβάτι. ο άλλος να πάω εγώ, ο άλλος να ερθει αυτός και να φύγει ο άλλος. Μια τρέλα....δεν ξέρεις ποιον να ευχαριστήσεις. Ο ψυχολόγος μου έδωσε τη λύση. Κλειδώνω την πόρτα μου. Τον πρώτο καιρό είχαμε δράματα μετά έμαθαν.

Ο άνδρας μου όμως τους ¨λυπάτε¨και πάει και ανοίγει. 1, 2, 3, 10 όλα πάλι πίσω....Και βρήκα τη λύση. Αν ανοίξει και πάει να βάλει κάποιον στο κρεβάτι, ο οποίος ουρλιάζει μανούλα μανούλα και πάει να φύγει για το κρεβάτι μου, κλειδώνω την πόρτα και τον άνδρα απέξω. Αφού θέλει να με σαμποτάρει ας κάτσει μαζί τους εκείνος. Εγώ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ να κοιμηθώ.

 

no doubt γράφεις υπέροχα... δεν κάνεις ένα blog?

 

Έχω 1 παιδάκι=κανένα

απο αυτά που έχω διαβάσει:

1. τα παιδιά θέλουν ΑΓΑΠΗ και ΚΑΝΟΝΕΣ

2. ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ (ζήσε όπως θα ήθελες να ζήοσυν τα παιδιά σου)

 

Θα βρεθεί πάλι η ισορροπία στην οικογένεια σου.. είναι θέμα χρόνου

Κοίτα αυτό το λένε όλοι. Η πραγματικότητα όμως απέχει. Εξάλλου ποιος κατέκτησε την ευτυχία αληθινά;

Αισθάνομαι ευτυχισμένη για πολλούς λόγους για άλλους όμως όχι.

Όταν παίρνω τα παιδιά αγκαλιά είμαι απόλυτα ευτυχισμένη εκείνη τη στιγμή και αυτό το εκλαμβάνουν τα παιδιά γι'αυτό ίσως να μου έχουν και αδυναμία παρά τους κανονισμούς και τις εντολές.

 

εγω θα μεινω εδω....Τα καταφερνεις τελεια λοιπον απλα εχεις κουραστει πολυ. Λογικο.

Και εγω κουραστηκα πολυ τα πρωτα χρονια....Τωρα που ο μικρος εκλεισε τα 3 ολα πανε καλυτερα

Δεν πειραζει που εισαι μαμα στρατηγος. Αυτο χρειαζονται τα παιδια σου τωρα. ;) Θα γινεις και μαμα κλοουν οπως θες' date=' οταν εισαι ετοιμη δηλαδη οταν το εχουν αναγκη αυτα.[/quote']

Μακάρι Λάιδα να γίνω κάποτε....άλλοστε αυτή είναι και η ιδιοσυγκρασία μου.

 

Γενικά σας ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις.

Επίσης οι προσωπικές σας εμπειρίες με βοηθάνε πολύ.

Δημοσιεύτηκαν

Αχχχ ο ύπνος...

 

Περάσαμε μια παρόμοια φάση με τον άντρα μου. Είχαμε ακολουθήσει το the no-cry sleep solution παλιά και είχαμε μια χαρά αποτελέσματα, χωρίς κλάματα, αλλά ο άντρας μου δεν ήθελε να το πάει μέχρι τέλους! Στο τέλος τον άφησα να σηκώνεται εκείνος και να ξαναβάζει το παιδί στο κρεβάτι του το βράδυ. Εκείνον δεν τον πείραζε και ξανακοιμόταν αμέσως λες και δεν είχε γίνει τίποτα. Και πάλι όμως τα ξυπνήματα ήταν σποραδικά και μόνο από το ένα παιδί...

 

Τέλος πάντων, επειδή σε αυτό το θέμα έχω κάνει διδακτορικό :rolleyes:, πιστεύω ότι αν καθιερώσετε μια ρουτίνα που δεν έχει πολλή δική σου εμπλοκή, θα σταματήσουν τα πολλά ενδιάμεσα. Παραμυθάκι στα κρεβάτια τους, φιλάκι, περιμένεις να χαλαρώσουν, χωρίς πολλά αγγίγματα, φεύγεις. Ε και τι στο καλό, μεγάλα παιδάκια είναι, σε κάποιο βαθμό θα καταλαβαίνουν ότι θες να ξεκουραστείς. Αν όχι τώρα-τώρα, σε λίγο καιρό σίγουρα. Όσες αγκαλίτσες και γλύκες θέλουν, αλλά όχι την ώρα που κοιμόμαστε.


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Από τη στιγμή που κλείνω την πόρτα μου δεν σηκώνομαι για κανέναν.

Ο ένας μου γιος προχθές ξύπναγε και έκλαιγε από τις 9 έως τις 11 και δεν ήξερε τί ήθελε. Κουρασμένη πλέον να τον ηρεμώ μπήκα στο δωμάτιο και κλείδωσα.

Μόλις άκουσε το κλειδί απλώς ΔΕΝ ξανάκλαψε γιατί ήξερε ότι πλέον δεν θα σηκωθώ.

Δημοσιεύτηκαν

Για να το ελαφρύνω λίγο, καλό το co-sleeping, αλλά ταιριάζει σε οικογένειες που έχουν βρει φόρμουλα όπως οι σουλτάνες στο σήριαλ του Σουλεϊμαν. Όλοι κοιμούνται αρκετά άνετα σε μια στρωματσάδα που είναι σε εμβαδόν όσο είναι ένα σύγχρονο παιδικό δωμάτιο...

 

Αχχ.. και ο άντρας μου με τον τρόπο του έπειθε το παιδί ότι δίκιο είχε που ξεσηκωνόταν νυχτιάτικα...

 

Κοίτα, από μια ηλικία και πέρα, τα παιδιά καταλαβαίνουν από λόγια. Ότι αν ξυπνήσουν, θα γυρίσουν πλευρό, θα κλείσουν τα ματάκια και θα ξανακοιμηθούν. Αν όμως αυτό δεν το κάνουν σχετικά αυτόνομα την πρώτη φορά που αποκοιμιούνται, τους φαίνεται επιστημονική φαντασία μέσα στη νύχτα και ξεσηκώνονται από μόνα τους. Όσο πιο ήρεμα γίνεται, να μάθουν να χαλαρώνουν και να κοιμούνται σχετικά αυτόνομα. Αυτό γινεται σταδιακά. Στην αρχή μπορείς να είσαι με ένα βιβλίο δίπλα τους, την ώρα που υπολογίζεις ότι θα νυστάξουν και πού θα πάει, αργά ή γρήγορα θα κλείσουν τα ματάκια. Στην αρχή μπορείς να έχεις κάποια επαφή, πχ κανένα σποραδικό χαδάκι και να περιμένεις μέχρι να κοιμηθούν αρκετά βαθιά. Σε επόμενο στάδιο, μετά από μερικές μέρες, δίνεις φιλάκι όταν έχουν χαλαρώσει αρκετά και δοκιμάζεις να φύγεις. Αν ξεσηκωθούν, μένεις λίγο ακόμα... Βλέπεις πώς πάει...

 

Αφού βέβαια ξεκίνησες να κλειδώνεις την πόρτα, μην κάνεις πίσω σε αυτό.

Δημοσιεύτηκαν

Διαβάζω το θέμα από την αρχή, αγαπητή μου no doubt, αλλά μόλις τώρα βρήκα λίγο χρόνο για να γράψω.

Θέλω να σου πω ότι εγώ, με 1 μόνο παιδί, χαλάρωσα όταν έγινε 5 χρονών!! Πριν ήμουνα συνέχεια στη τσίτα και εγώ με τον εαυτό μου και με το παιδάκι αλλά και με τον άντρα μου. Καμία συμπεριφορά μου δεν με ικανοποιούσε.. νόμιζα ότι τα έκανα όλα λάθος!

Έχοντας παρακολουθήσει από κοντά την κουμπάρα μου, η οποία έχει 3 παιδάκια (καλή ώρα !!), πραγματικά η κοπέλα κόντεψε να τρελαθεί όταν τα δίδυμα ήταν γύρω στα 2, και δεν δούλευε κιόλας η ίδια. Τι στρατηγός μου λες εσύ... αυτή τους έχει όλους σούζα!!! Αλλά, όπως χαρακτηριστικά μου έλεγε: λέω ένα αστείο και βλέπω 3 αγγελούδια να λύνονται στα γέλια, και αυτά τα 2 λεπτά της μέρας μου δείχνουν τι αξίζει αυτό που ζω!!!! Πραγματικά με συγκινεί αυτή η αίσθηση ... να βλέπεις 3 ευτυχισμένα παιδάκια να γελάνε και να τρελαίνονται από αγάπη για τη μαμά τους!! Καταλαβαίνεις πόσο τυχερή είσαι που μπορείς να το νιώσεις ???

Έχω να σου πω ότι (από το λίγο που σας είδα και η ίδια στο σπίτι σας) μία χαρά τα πας... τέλεια .. δεδομένων των δύσκολων συνθηκών. Τα παιδάκια σου είναι μικρά ακόμα. Αυτό που κάνεις είναι αυτό που πρέπει για να μεγαλώσουν σωστά. Όσο μπορείς να τα κρατάς στο πρόγραμμα είναι καλό για όλους σας. Μόλις αισθανόμαστε ότι χάνουμε τον έλεγχο, τότε κάνουμε βλακείες. Η γνώμη μου είναι ότι πρέπει να τους μιλάς όσο πιο πολύ μπορείς και να τους εξηγείς γιατί δίνεις αυτές τις οδηγίες, για να καταλαβαίνουν σιγά-σιγά το "γιατί" και να μην μένουν στο ότι η μαμά φωνάζει. Τα παιδάκια σου θα μεγαλώσουν γρήγορα και σιγά-σιγά θα αποκτούν λογική και θα σε καταλαβαίνουν πολύ πιο εύκολα. Τότε θα έχεις το περιθώριο να παίζεις και μαζί τους, να κάνεις και αστεία και να μην χρειάζεται να είσαι πια "στρατηγός". Μεγαλώνοντας, λοιπόν, αφού είναι όλα αγόρια, θα δεις ότι και ο άντρας σου θα βρει ενδιαφέρον στο παιχνίδι μαζί τους. Η στροφή συμπεριφοράς του άντρα μου μόλις ο μικρός μου έγινε τεσσάρων και μπορούσαν να παίζουν μποξ & ποδόσφαιρο, ήταν εκπληκτική !!! Ελπίζω να γίνει το ίδιο και με τον δικό σου άντρα. Όπως με είχε συμβουλέψει η κουμπάρα μου (που ανέφερα και παραπάνω) είναι απίθανο να μην έχεις προβλήματα με τον άντρα σου όσο έχεις μικρά παιδιά, (πόσα να καταφέρει ένας άνθρωπος !!), το θέμα κυρίως είναι να προσέχεις για να μην ανταλλάξεις βαριές κουβέντες που δεν ξεχνιούνται και δεν συγχωρούνται, αλλιώς μεγαλώνοντας τα παιδιά, όλοι ηρεμούν και θα έρθουν στα ίσα τους οι ισορροπίες τις οικογένειας.

Όσο για τις γιαγιάδες, μάνες είτε πεθερές (όλες έχουμε το πρόβλημά μας!!), όσο πιο πολύ σημασία δίνουμε στις κακίες τους, τόσο πιο πολύ πληγωνόμαστε. Πάρ'το απόφαση ότι από αυτές στήριγμα δεν θα βρεις, ούτε μπράβο θα ακούσεις ποτέ γιατί μόνο εκείνες ήταν σωστές μάνες, όλες οι άλλες τα κάνουν όλα στραβά. Μην ψάχνεις λογική....

Μην στέκεσαι καθόλου σε αυτά, προχώρα παρακάτω γιατί έχεις πολλά ωραία πράγματα να ζήσεις με τα παιδάκια σου!!

Εχεις μία ωραία οικογένεια και με λίγη θετική σκέψη, θα πάνε όλα καλά, θα δεις...

(Sorry για την πολυλογία...)

Δημοσιεύτηκαν

Διάβασα προσεκτικά το μήνυμά σου.

Διαπιστώνω ότι έχεις κουραστεί πολύ και λογικό είναι. Προσπάθησε λίγο να κατεβάσεις τις απαιτήσεις που έχεις από τον εαυτό σου και από τα παιδιά.

Δεν πειράζει να δουν και λίγη τηλεόραση ώστε να ηρεμήσετε όλοι. Δεν πειράζει το σπίτι να μην είναι στην εντέλεια ώστε να βρειτε ευκαιρία να παίξετε μαζί με τα παιδιά. Ας μην είναι όλα τα παιχνίδια τακτοποιημένα, ας μείνουν κάποιες δουλειές πίσω.

Από προσωπική εμπειρία σου λέω ότι όποτε προσπαθώ να τα προλάβω όλα, να τα έχω όλα στην εντέλεια, να διασκεδάσω ταυτόχρονα και τα παιδιά προσέχοντας μην δουν πολλή τηλεόραση, μην τυχόν και μείνουν μόνα τους (εννοώ χωρίς να ασχολούμαι δημιουργικά μαζί τους) κτλ, τότε είναι που κλατάρω και όχι απλώς δεν διασκεδάζουμε αλλά με πιάνει υστερία, περνάω τη νευρικότητά μου στα παιδιά και γινόμαστε άνω κάτω.

 

Μην τα κάνεις όλα μόνη σου. Ζήτα βοήθεια από όπου μπορείς. Καταρχήν από τον άντρα σου. Όπου μπορεί να βοηθήσει να του ζητάς να το κάνει. Κάποιες φορές να του αφήνεις τα παιδιά να βγεις έξω μόνη σου (πχ να πας να ψωνίσεις, να πας για έναν καφέ ή στο γυμναστήριο που έλεγες) ή έστω με το 1 από τα παιδιά (πχ πάρε τον μεγαλύτερο να πάτε σινεμά και άσε τα μικρότερα στον άντρα σου)

Η μαμά σου μένει στην ίδια πολυκατοικία αν κατάλαβα καλά; Γιατί λοιπόν αφήνεις μόνα τους τα παιδιά και κατεβαίνεις εσύ να παραλάβεις τον μικρό από το σχολικό; Γιατί ουρλιάζει όταν γυρνάει από το σχολείο; (αυτό δεν το κατάλαβα). Δεν μπορεί η μαμά σου να κατέβει να τον παραλάβει;

Από ό,τι κατάλαβα δεν έχετε τις καλύτερες σχέσεις. Βάλτης όρια και πρόσεξε εκεί να γίνεσαι "στρατηγός". Ως προς τους τρίτους. Τα παιδιά θέλουν όρια, πρόγραμμα κτλ, αλλά θέλουν και τη μαμά τους. Οπότε και να παρεκκλίνετε καμιά φορά ως προς το πρόγραμμα δεν πειράζει.

Δημοσιεύτηκαν

Σε ευχαριστώ Ντάλια μου :D.

Είδα κάτι καλύτερο http://www.youtube.com/watch?v=ciYk-UwqFKA

 

Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις απλά να τονίσω ότι τα παιδιά είναι σε τάξη και δεν έχω πρόβλημα ούτε πειθαρχίας ούτε τίποτα τέτοιο.

Η κατάσταση στο σπίτι είναι υπό έλεγχο και εκτός σπιτιού.

Απλά σκέψεις μου παρέθεσα....γιατί έτσι μου ήρθε έτσι ένιωσα και θα ήθελα να κάνουμε ανταλλαγή εμπειριών. Θέλω να νιώσω απλώς ότι δεν είμαι η μοναδική που λειτουργώ σαν στρατηγός ή αν κάποιος λειτουργεί διαφορετικά να μας γράψει τί πιστεύει για αυτό, πώς λειτουργεί στην πραγματικότητα.

Συνεχίζεται.....για όποιον δεν βαριέται να διαβάζει :wink:

Δημοσιεύτηκαν

Εμένα πάντως το νέο μου όνομα είναι ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ από το λαϊκό άσμα "ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΛΟΧΙΑΣ". Και στο μόνο που προσπαθώ, ειλικρινά το προσπαθώ είναι να τηρείται ένα ωράριο στο βραδυνό (μπάνιο, φαγητό, ύπνος). Με το μικρό μου δεν έχω κανένα πρόβλημα αλλά με το μεγάλο μας ζοριζόμαστε στον ύπνο.

Δημοσιεύτηκαν

Και εγω μια απο τα ιδια οχι απλα στρατηγος αρχιστρατηγος και με πολλα παράσημα χωρις το προγραμμα και το σχεδιο της ημερας δεν την βγαζεις την ημερα με τρια παιδια ............εμενα που εναι και μεγαλα και καθενα εχει και αλλο προγραμμα ημερας κλαφτα χαραλαμπε !! οταν διηγουμε σε φιλες μου που εχουν ενα παιδι το προγραμμα μιας καθημερινης παθαινουν πλακα ...και λενε εγω με ενα θα μεινω στο ειπα ή οχι ....................

τα παιδια το θελουν το προγραμμα ομως διοτι νιωθουν ασφαλεια και σιγουρια και οταν εσυ εισαι οργανωμενη στην ζωη σου θα ειναι και αυτα ............ΥΠΟΜΟΝΗ μεγαλωνουν και θα εχεις πολυ χρονο για υπνο μεχρι να μπουν στη εφηβεια και τοτε δεν θα κλειδωνεις την πορτα απλα θα περιμενεις στοσαλονι μεχρι να ερθουν και θα σε περνει ο υπνος στο καναπε .....να χαρης τα χρονια της αθωωτητας τους και να τους δινεις πολλα φιλια και αγκαλιες διοτι μεγαλωνουν πολυ γρηγορα ........

Δημοσιεύτηκαν

Εμείς φωνάζαμε τη μαμά μου με το όνομα νοτιοαμερικανού δικτάτορα, αλλά ήταν τέλεια μαμά.

Μαμά κλόουν δεν μπορείς να γίνεις για πολύ, αλλιώς το σπίτι θα γίνει τσίρκο και τα παιδιά άγριες μαϊμούδες...

Όπως κατάλαβες κι εγώ μαμά στρατηγός το ΄παίζω και μου έχουν απονείμει κι ένα σωρό αυτοκόλλητα παράσημα.

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...