Λανθασμένα μηνύματα για το θηλασμό..

[Mammy in love]

Εγώ της είπα το άλλο ¨καλα αρμέγομαι τόση ώρα για να του δώσετε εσείς ξένο γάλα;Και είναι δυνατόν να λυπάστε το παιδί μου περισσότερο από εμένα που είμαι μάνα του;¨Πάντως στο μαιευτήριο πρέπει να πηγαίνεις πολύ καλά προετοιμασμένη και όχι ψαρωμένη.

[Μπουρμπουρ1]

Στη δική μου περίπτωση ευτυχώς το μωρό (ειδικά στο μαιευτήριο και τις πρώτες μέρες) θήλαζε και κοιμόταν σαν πουλάκι, οπότε δεν είχα παρεμβάσεις. Το έβαζα βέβαια και θήλαζε όποτε έκλαιγε (αφού τσέκαρα αν είχε λερωθεί)

Όταν άρχισαν οι κολικοί, άκουσα πολλές φορές από δικούς μου ανθρώπους (μαμά, αδελφή) ότι "μήπως το παιδί δεν χορταίνει" και τέτοια. Το αγνόησα, και συνέχισα αποκλειστικό θηλασμό μέχρι που τον είδε ο γιατρός και διαπιστώσαμε ότι παίρνει πολύ καλό βάρος, ύψος κλπ. Είχα νοικιάσει και ζυγαριά και τον ζύγιζα εβδομαδιαίως οπότε είχα την απάντηση έτοιμη. "Αφού παίρνει βάρος όπως πρέπει, χορταίνει και παραχορταίνει".

Η αλήθεια έιναι ότι με το θηλασμό νοιώθεις λίγο ότι είσαι στον αέρα σχετικά με το τι τρώει και σε συνάρτηση με την ταλαιπωρία που τραβάς αρχικά με τις θηλές κλπ, μπορεί να επηρεαστείς από αμαθείς που προτείνουν συμπλήρωμα.

Απλά θέλει εμπιστοσύνη στη φύση και στον μηχανισμό του θηλασμού που σχεδόν πάντα δουλεύει ρολόι.[/QU

 

 

ΜπραβΟ!Ελπιζω κι εμενα ετσι να μου παει, απλως δεν θελω να τσακωθω με κανεναν περιεργο γιατρο οσο ειμαι στο μαιευτηριο-για οταν ερθω σπιτι δεν ανησυχω, θα το ρυθμισω!!!!

Ποτε το πιανουν το μωρακι οι πρωτοι κολικοι;

[Macorina]

μετά τις τρεις βδομαδες περιπου, αλλά δεν έχουν όλα τα παιδάκια...

Μπορεί και να μη σου κάνει καθόλου δηλαδή. Στο ευχομαι...

[cozzetta]

Γειά σας.

Είμαι σχετικά παλιά στο φόρουμ αλλά οι φορές που έχω γράψει είναι ελάχιστες (όλες για το θηλασμό). Η αλήθεια είναι ότι το φόρουμ με βοήθησε ιδιαίτερα με το θηλασμό αλλά κυρίως με το πως να αντιδρώ στα κακόβουλα σχόλια και στα ειρωνικά γελάκια για τον παρατεταμένο θηλασμό. Θήλαζα την κόρη μου (2 ετών και 8 μηνών ) μέχρι πολύ πρόσφατα..

Ο λόγος που γράφω είναι για να μοιραστώ μαζί σας μία πρόσφατη αρνητική εμπειρία που έζησα με μία ιατρό.

Η μικρή μου από 2 ετών και 2 μηνών περίπου έκοψε την πάνα και ενώ δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα με τα τσισάκια της δεν είναι έτσι και με τα κακάκια. Συγκεκριμένα δεν θέλει ακόμη και σήμερα να κάνει κακά της στην τουαλέτα και γενικότερα τα κρατάει μέχρι που ο μοναδικός τρόπος για να τα κάνει είναι η φαρμακευτική αγωγή ή/και το υπόθετο καθώς η κατάσταση αυτη της έχει προκαλέσει δυσκοιλιότητα, ραγάδες κλπ.

Θέλησα λοιπόν να συυμβουλευτώ μία παιδοψυχίατρο κυρίως για να διασφαλίσω ότι το πρόβλημα δεν έχει προκληθεί από κάποιο ψυχολογικό τραύμα και να ακούσω τρόπους για την επίλυση του θέματος.

Πράγματι επισκεφθηκα μία γιατρό η οποία μου πήρε το οικογενειακό ιστορικό και μου έκανε διάφορες ερωτήσεις...όταν έδειξε ότι είχε ολοκληρώσει της είπα απλά και πολύ ήρεμα «Α.. ξέχασα να σας πω ότι η κόρη μου θηλάζει...»

Τι ήταν να το πω;;;!!!!

Η γιατρός άρχισε ουσιαστικά να φωνάζει και να λέει ότι αυτό είναι απαράδεκτο, ότι έχει πληροφορήσει άπειρες σύμβουλους θηλασμού ότι καταστρέφουν με αυτό τον τρόπο τα παιδιά και απορεί γιατί συνεχίζουν αυτή τη τακτική λες και θα χάσουν πελάτες, ότι αυτές είναι τριτοκοσμικές πρακτικές που δεν έχουν καμία θέση στη δυτική κοινωνία, ότι δεν αφήνουμε τα παιδιά μας να μεγαλώσουν πράγμα το οποία τα καταστρέφει στην ενήλική τους ζωή καθώς γίνονται εξαρτημένα άτομα...

Εννοείται πως η διάγνωση ήταν άμεση: πρόωρο κόψιμο πάνας και παρατεταμένος θηλασμός γεγονός για το οποίο η κόρη μου με εκδικείται γιατί δεν την αφήνω να εξελιχθεί...!!

Μου ανέφερε ότι κατ’αυτή ο ενδεδειγμένος χρόνος θηλασμού δεν θα πρέπει να ξεπερνά τους 18 μήνες (πάλι καλά) με την προϋπόθεση ότι ο απογαλακτισμός θα έχει αρχίσει ήδη από το έτος μιας και ουτως ή άλλως μετά τους 6 μήνες ο θηλασμός δεν έχει να προσφέρει και κάτι το ιδιαίτερο.

Επίσης ότι είμαι και τυχερή που έχω κόρη γιατί αν μιλούσαμε για αγόρι ο παρατεταμένος θηλασμός μπορεί να πάρει και αιμομεικτικές αποχρώσεις!

Αφού πλέον ηρέμησε τη ρώτησα τι θα με συμβούλευε να κάνω και η απάντηση ήταν ότι πρέπει άμεσα να κοπεί ο θηλασμός (πράγμα που έτσι κι αλλιώς είχε δρομολογηθεί αφού δεν είχα πλέον παραγωγή γάλακτος), να μην ξαπλώνω μαζί της για να αποκοιμηθεί για να μην ζητάει στήθος και να της ξαναβάλω πάνα για να μπορέσει επιτέλους να ξαναζήσει την παιδικότητά της!

Μου είπε και άλλα πολλά για τον θηλασμό...μου είπε ότι η ψυχανάλυση έχει αποδείξει τα κακά του θηλασμού, μου ζήτησε να τις αναφέρω τα ορόσημα της ανάπτυξής της κόρης μου καθώς ήταν σίγουρη ότι θα είχε καθυστέρηση στην επίτευξή τους, ότι ο παρατεταμένος θηλασμός είναι ουσιαστικά εγωισμός εκ μέρους της μητέρας (μου ανέφερε ότι΄κατά κύριο λόγο αυτές που θηλαζουν περισσότερο είναι ή άγαμες μητέρες ή μονογονεικές οικογένειες λόγω ψυχολογικών ελλειψεων) κα κα κα

Έφυγα από το ιατρείο τρεκλίζοντας και με την αίσθηση ότι είμαι η χειρότερη μάνα στο κόσμο με ένα εξαρτημένο παιδί που θα δυστυχήσει στην ενήλική του ζωή...ευτυχώς με το που έφτασα σπίτι η ανεξάρτητη, χαμογελαστή και ήρεμη κόρη μου με ξαναέφερε στη γη...

Δεν αγνοώ το πρόβλημα που όντως έχει αλλά νομίζω πως θα την ψάξω αλλιώς...

Συγνώμη για το τεράστιο ποστ

[riniw 1980]

η ανηψιά μου η μεγάλη έκοψε την πάνα στα 3,5 χρόνια της και θήλασε 2 μήνες μόνο...πες στην κυρία ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ α λά Τάκης Τσουκαλάς κι οτι αν ήταν ο θηλασμός να μην προσφέρει κάτι πάνω απο 6 μήνες,η φύση θα είχε προνοήσει έτσι ώστε να μην κρατάει 2-3-4 ή και 5 χρόνια ακόμα...

 

απορώ και πως άντεξες να τ'ακούς όλα αυτά και να έχεις τύψεις και αμφιβολίες για το αν είσαι καλή μητέρα...

[mikio]

Το θέμα που έχει η κόρη σου με την τουαλέτα είναι αρκετά συνηθισμένο από ότι έχω διαβάσει σε παιδάκια (θα το δεις και μόνη σου στο θέμα το σχετικό με το κόψιμο της πάνας εδώ στο φόρουμ) και σε καμία περίπτωση όλα αυτά τα παιδάκια δεν το "έπαθαν" από παρατεταμένο θηλασμό. Έπρεπε να της ζητήσεις να σου υποδείξει πηγές, βιβλιογραφία, τέλος πάντων από πού ενημερώθηκε και σου αράδιασε όλες αυτές τις επιστημονικές φανφάρες ότι ο θηλασμός βλάπτει ψυχοσυναισθηματικά το παιδί και το οδηγεί σε αυτή ή σε παρόμοιες αντιδράσεις. Αν δεν είχες αναφερθεί στο γεγονός ότι θηλάζεις ακόμα πού θα απέδιδε τη στάση αυτή του παιδιού; Πώς γίνεται να σου λέει ότι δεν αφήνεις το παιδί να εξελιχθεί, να υπαινίσσεται ότι πιθανό να έχει καθυστερήσεις στα ορόσημα κλπ από τη μία και από την άλλη να σε προτρέπει να ξαναβάλεις πάνα στο παιδί για να ξαναβρεί την παιδικότητά του; Φάσκει και αντιφάσκει! Και ειδικά το τελευταίο, αν το κόψιμο της πάνας έγινε ομαλά και η κόρη σου ήταν αυτή που σε "οδήγησε" σε αυτό, ήταν δλδ κάτι που επιθυμούσε και το ίδιο το παιδί δεν μπορώ να καταλάβω πού θα οδηγήσει η επιστροφή στην πάνα μετά από 6 μήνες μάλιστα. Πολλά παιδάκια κόβουν ομαλά την πάνα ακόμα και πριν την ηλικία των 2. Και πολλά έχουν θεματάκια ανεξάρτητα με την ηλικία που την κόβουν. Δε σημαίνει δλδ ότι αν δοκίμαζες στα 3 δε θα είχε πρόβλημα με το να πηγαίνει στην τουαλέτα για τα κακά. Την απάντηση για το τι είναι σωστό να κάνεις να ψάξεις να τη βρεις αλλού γιατί σίγουρα αυτή δεν σου την έδωσε.

Έχω συγχυστεί τόσο πολύ με την αντίδρασή της που ειλικρινά οι σκέψεις μου έχουν γίνει μπάχαλο. Κάθε παιδί είναι διαφορετικό και η προσέγγισή της ήταν πολύ γενική με αυθαίρετα συμπεράσματα. Ξαναρωτάω αν δεν της έλεγες για το θηλασμό νομίζεις ότι θα έκανε διάγνωση; Από εκεί πιάστηκε και ξεμπέρδεψε...

[miriki]

Ο λόγος που γράφω είναι για να μοιραστώ μαζί σας μία πρόσφατη αρνητική εμπειρία που έζησα με μία ιατρό.

 

Κανονικά πρέπει να γίνει καταγγελία στον Ιατρικό Σύλλογο που ανήκει, στο Συνήγορο του παιδιού και στον IBFAN Ελλάδος. Είναι απαράδεκτη η στάση της.

[Elsa fin]

Όσο αφορά τα κακάκια , ίσως να νιώθει ανασφάλεια ότι θα πέσει μέσα στην τουαλέτα. Ο γιός μου το είχε αυτό κι έτσι σιγά σιγά στην αρχή βάζοντάς τον σε γιο-γιό και μετά κρατώντας τον τα καταφερε!!! Τώρα για την παιδιψυχίατρο τι να πω... αν θελεις πάντως να το ψαξεις κι άλλο υπάρχει ενας πολύ καλος στη Θεσσαλονικη, απλά δεν ξερω αν κάνει τ αναφέρω εδώ το όνομα. Αν σ ενδιαφέρει μπορείς να μου στείλεις μυνημα.

[tot72]

Καταλαβαίνω πως στεναχωρήθηκες.Αλλά που συνάδει το"έκοψε την πάνα" με το

"αρνείται να κάνει τα κακά της στην τουαλέτα";Άρα το παιδί δεν έχει κόψει ουσιαστικά την πάνα.Εσύ μάλλον της την έβγαλες γι αυτό και η παιδοψυχίατρος σας την επαναφέρει.καταλαβαίνω λάθος;Καταλαβαίνω πως αυτά που σου είπε σε πλήγωσαν αλλά εμένα από την ανάγνωση του κειμένου σου μου έμειναν πολλά ερωτηματικά.

[cozzetta]

Καλημέρα σας!

 

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις!

 

Θα ήθελα να διευκρινίσω πως η μικρή μου έκοψε την πάνα ως εξής: μετά από ένα σοβαρό σύγκαμα που προκλήθηκε από τα κακάκια της έβγαλα την πάνα για δύο τρεις ημέρες λέγοντας της πως αν ήθελε μπορούσε να κάνει τα τσισάκια της και χωρίς την πάνα. Έβαλα πλαστικό στο κρεββατάκι της λέγοντας της να μην ανυσηχεί ότι θα λερώσει γιατί η μαμά είχε φροντίσει...εναλλακτικά της είπα πως η μαμά είχε πάρει στεφανάκι για την τουαλέτα και αν ήθελε όταν ήταν ξύπνια μπορούσε να μου πει πότε ήθελε τσίσα ή κακά της. Τις επόμενες 2-3 ημέρες δοκίμασε το στεφανάκι και ενθουσιάστηκε οπότε και μου ζήτησε να μην ξαναβάλει πάνα... την ακολούθησα στην επιθυμία της και της εξήγησα ότι ακόμη και αν είχε κάποια ατυχήματα δεν υπήρχε πρόβλημα ή αν ήθελε να ξαναβάλει πάνα να μου το πει γιατί και αυτό επίσης δεν ήταν πρόβλημα. Με τα κακά της δεν το πολυείχε το θέμα...αλλά την καθησύχασα ότι και αυτό θα λυνόταν. Μετά από μια δυσκοιλιότητα που πέρασε και το γεγονός ότι ήρθε και οπτικά σε επαφή με τα κακάκια της την έκανε επίσης να τα σιχαίνετε΄...οπότε έχει δημιουργηθεί η εξής δυναμική....δεν κάνει τα κακά της γιατί τα σιχαίνεται και όταν έρθει η ώρα να τα κάνει ...επειδή πονάει μετά από τόσες μέρες πανικοβάλλεται και θέλει να τα κάνει στην αγκαλιά μου...στο βρακάκι της. Δεν νομίζω αυτό να είναι επιβολή να βγάλει την πάνα...

όσο για τη γιατρό ...τι να πω...μου είπε ότι τα πολλά χρόνια που έχει δουλέψει στην ψυχανάλυση την έχουν οδηγήσει σε αυτό το συμπέρασμα και ότι έχει προτείνει πολλές φορές στις συμβούλους θηλασμού να συνεργαστούν μαζί της για να διαψεύσουν τα όσα υπερ λέγονται περί του παρατεταμένου θηλασμού...μου είπε επίσης ότι δεν θα έπρεπε οι μητέρες να είναι τόσο ασυνείδητές και να ακολουθούν αυτές τις μεθόδους και ότι είμαι αδιάβαστη...

Ειλικρινά δεν αντέδρασα γιατί ήταν τόσο μεγάλο σοκ για εμένα που έμεινα άφωνη...από τη 1 ώρα που διήρκησε η συνεδρία την μισή και παραπάνω την περάσαμε με αυτή τη στάση..στο τέλος μου είπε βέβαια "συγνώμη που ξεσπάω σε εσένα αλλά αυτό το θέμα με κάνει έξαλλη"...

[ψαράκι]

το πρόβλημα νομίζω πως έγκειται στο γεγονός ότι επέλεξες μια ψυχαναλυτική θεραπεύτρια.... Έχουν ταλέντο στο να σε γεμίζουν τύψεις... (με ελάχιστες θετικές εξαιρέσεις βέβαια!)

[koutavaki]

Δεν νομίζω ότι το θέμα με τα κακά πρέπει να συνδεθεί τόσο με το χρόνο θηλασμού. Το κόψιμο της πάνας αποτελεί για πολλά παιδιά λίγο πρόβλημα είτε θηλάζουν έιτε όχι. Στη θέση σου θα το αντιμετώπιζα ξεχωριστά. Χωρός να εκε΄φερω οποιαδήποτε άποψη για τα οφέλη ή όχι του παρατεταμένου θηλασμού μια και δεν έχω καμία γνώση πάνω στο θέμα θα σου πω ότι έχω συναντήσει για διάφορυς λόγους αρκετούς "ειδικούς" στη ζωή μου που είναι κολημένοι με κάτι και τα αποδίζουν όλα εκεί.

Τώρα για τα κακά θα σου πω τη δική μου εμπειριά. Εμένα ο γιος μου έκοψε την πάνα στα 3 και κάτι. Παρ΄όλο που ποτέ δεν είχαμε θέαμ με τα τσίσα τα κακά δεν ήθελε να τα κάνει στη λεκάνη. Νομίζω ότι τον ενοχλούσε που έκαναν πλιτσ στο νερό της λεκάνης. Τα έκανε στο γιο γιο και φρόντιζε να μην του έρθουν ποτέ έξω από το σπίτι και αναγκαστεί να πάει σε κανονική τουαλέτα/ Τελικά κάποτε πείστηκε να τα κάνει στη λεκάνη αφού του είχαμ εξηγήσει χίλιες φορές ότι το νερό της λεκάνης είναι καθαρό σε περίπτωση που του πετάγονταν κάτι σταγονίτσες κλπ.

Νομίζω ότι θα μπορούσες να δοκιμάσεις το γιο γιο. Πάντως, αν αυτό δεν γίνεται στη θέση σου θα έλγα στό παιδάκι όταν θέλει κακά να μου του λέει και να της φοράω για εκείνη την ώρα πάνα βρακάκι σαν μεταβατικό στάδιο, γιατί και η δυκοιλιότητα δεν είναι αμελητέο ζήτημα μπορεί να προκαλέσει πολλά.

[jackrussel]

το πρόβλημα νομίζω πως έγκειται στο γεγονός ότι επέλεξες μια ψυχαναλυτική θεραπεύτρια.... Έχουν ταλέντο στο να σε γεμίζουν τύψεις... (με ελάχιστες θετικές εξαιρέσεις βέβαια!)

 

εντελως ακυρο αυτο που λες μα εντελως εως και προβοκατορικο

 

και δεν ειναι θεμα εξαιρεσεων, δεν υπαρχει δηλαδη ψυχαναλυτης και ψυχαναλυτης εξαιρεση

 

υπαρχει ψυχαναλυτης με συγκεκριμενη εξακριβωμένη και αιωνιως αξιολογισημη πορεια ο οποιος ανηκει σε συγκεκριμενη εταιτεια ψυχαναλυτικη και ο μη ψυχαναλυτης που ειναι ολα τα αλλα

 

ο ψυχαναλυτης διεπεται απο συγκεκριμενη ηθικη και εχει και ο ιδιος ψυχαναλυθει και αξιολογειται απο αλλους που εχουν ψυχαναλυθει και που των οποιων η κλινικη εμπειρια εποπτευευται,,,οποιος λοιπOν ειναι ψυχαναλυτης, οχι οποιος δηλωνει το μονον που δεν κανει ειναι να ΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙ ΤΟΥς ΨΥΧΑΝΑΛΥΟΜΕΝΟΥΣ

 

ας αφησουμε τις ανακριιβειες και τις επιπολαιες και ακυρες γενικευσης για κατι τοσο εξαιρετικα σοβαρο οσο η ψυχαναλυση

[jackrussel]

Καλημέρα σας!

 

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις!

 

Θα ήθελα να διευκρινίσω πως η μικρή μου έκοψε την πάνα ως εξής: μετά από ένα σοβαρό σύγκαμα που προκλήθηκε από τα κακάκια της έβγαλα την πάνα για δύο τρεις ημέρες λέγοντας της πως αν ήθελε μπορούσε να κάνει τα τσισάκια της και χωρίς την πάνα. Έβαλα πλαστικό στο κρεββατάκι της λέγοντας της να μην ανυσηχεί ότι θα λερώσει γιατί η μαμά είχε φροντίσει...εναλλακτικά της είπα πως η μαμά είχε πάρει στεφανάκι για την τουαλέτα και αν ήθελε όταν ήταν ξύπνια μπορούσε να μου πει πότε ήθελε τσίσα ή κακά της. Τις επόμενες 2-3 ημέρες δοκίμασε το στεφανάκι και ενθουσιάστηκε οπότε και μου ζήτησε να μην ξαναβάλει πάνα... την ακολούθησα στην επιθυμία της και της εξήγησα ότι ακόμη και αν είχε κάποια ατυχήματα δεν υπήρχε πρόβλημα ή αν ήθελε να ξαναβάλει πάνα να μου το πει γιατί και αυτό επίσης δεν ήταν πρόβλημα. Με τα κακά της δεν το πολυείχε το θέμα...αλλά την καθησύχασα ότι και αυτό θα λυνόταν. Μετά από μια δυσκοιλιότητα που πέρασε και το γεγονός ότι ήρθε και οπτικά σε επαφή με τα κακάκια της την έκανε επίσης να τα σιχαίνετε΄...οπότε έχει δημιουργηθεί η εξής δυναμική....δεν κάνει τα κακά της γιατί τα σιχαίνεται και όταν έρθει η ώρα να τα κάνει ...επειδή πονάει μετά από τόσες μέρες πανικοβάλλεται και θέλει να τα κάνει στην αγκαλιά μου...στο βρακάκι της. Δεν νομίζω αυτό να είναι επιβολή να βγάλει την πάνα...

όσο για τη γιατρό ...τι να πω...μου είπε ότι τα πολλά χρόνια που έχει δουλέψει στην ψυχανάλυση την έχουν οδηγήσει σε αυτό το συμπέρασμα και ότι έχει προτείνει πολλές φορές στις συμβούλους θηλασμού να συνεργαστούν μαζί της για να διαψεύσουν τα όσα υπερ λέγονται περί του παρατεταμένου θηλασμού...μου είπε επίσης ότι δεν θα έπρεπε οι μητέρες να είναι τόσο ασυνείδητές και να ακολουθούν αυτές τις μεθόδους και ότι είμαι αδιάβαστη...

Ειλικρινά δεν αντέδρασα γιατί ήταν τόσο μεγάλο σοκ για εμένα που έμεινα άφωνη...από τη 1 ώρα που διήρκησε η συνεδρία την μισή και παραπάνω την περάσαμε με αυτή τη στάση..στο τέλος μου είπε βέβαια "συγνώμη που ξεσπάω σε εσένα αλλά αυτό το θέμα με κάνει έξαλλη"...

 

ο γιατρος που σου ειπε αυτα, αποκλειεται να ειναι ψυχαλαλυτρια

κανενας πραγματικος ψυχαναλυτης δεν θα σου ελεγε κατι τετοιο

η ψυχαναλυση δεν παιρνει a priori θεσεις για τετοια θεματα

η ψυχαναλυση εξεταζει την μοναδικοτητα των υποκειμενων την ενισχυει,υπογραμμιζει και δεν την ακυρωνει εντάσσοντας της σε στατιστικες, μουφα στατιστικες η αξιοπιστες, η ψυχαναλυση απομακρυνεται απο την στατιστικη

[tot72]

Κατάλαβα.Πιστεύω πως δεν πρέπει να ξαναπατήσεις το πόδι σου στο ιατρείο της.

Και θα σου πρότεινα κι εγώ αυτό που λέει μια άλλη κοπέλα.να στα λέει να της φοράς προσωρινά την πάνα.Το έχω δει σε παιδάκια φίλων μου.Οι αρνήσεις και οι φοβίες σε αυτήν την ηλικία είναι συνηθισμένες από όσο ξέρω.και η συμβουλή είναι να μην έρχεται το παιδί αντιμέτωπο με αυτές αλλά να πηγαίνουμε με τα νερά του εως ώτου νιώσει σίγουρο.Καλή επιτυχία!

[pax]

στο τέλος μου είπε βέβαια "συγνώμη που ξεσπάω σε εσένα αλλά αυτό το θέμα με κάνει έξαλλη"...

 

Μήπως τότε αυτή επέλεξε λάθος επάγγελμα; Είναι τελείως αντιδεοντολογικό να καταχράται μια ψυχαναλύτρια τις συνεδριάσεις με τους πελάτες της για να δουλεύει τα δικά της προβλήματα. Μια καταγγελία δεν θα έβλαπτε.

[jackrussel]

Μήπως τότε αυτή επέλεξε λάθος επάγγελμα; Είναι τελείως αντιδεοντολογικό να καταχράται μια ψυχαναλύτρια τις συνεδριάσεις με τους πελάτες της για να δουλεύει τα δικά της προβλήματα. Μια καταγγελία δεν θα έβλαπτε.

 

προφανως ειναι ψυχαναλυτρια γιαλαντζι

[pax]

προφανως ειναι ψυχαναλυτρια γιαλαντζι

 

Σίγουρα δεν είναι ψυχαναλύτρια που τιμά τον κλάδο της, αλλά τυπικά τι γίνεται; Ισχύει νομικά για τους ψυχαναλυτές κάτι διαφορετικό απ΄ό,τι για τους ψυχολόγους;

 

Διάβασα για τη διαδικασία χορήγησης άδειας επαγγέλματος από ψυχολόγους εδώ:

http://www.psy.gr/first.php?mid=14&subid=12&ssid=0&id=13670

 

Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε είναι ότι όποιος περάσει στις πανελλήνιες σε μια σχολή ψυχολογίας και καταφέρει όπως-όπως να περάσει όλα τα μαθήματα και να πάρει πτυχίο, περνά μια τυπική εξέταση που θυμίζει έκδοση άδειας οδήγησης και ανοίγει γραφείο. Η εξέταση κόβει μερικούς εμφανώς ακατάλληλους, αλλά από κει και πέρα δεν μου φάνηκε διαδικασία ικανή να κόψει ανθρώπους σαν τη συγκεκριμένη "ψυχαναλύτρια".

 

Οπότε το μπαλάκι περνά στον εκάστοτε ψυχολόγο/ψυχαναλυτή και τον πελάτη.

[tot72]

Σίγουρα δεν είναι ψυχαναλύτρια που τιμά τον κλάδο της, αλλά τυπικά τι γίνεται; Ισχύει νομικά για τους ψυχαναλυτές κάτι διαφορετικό απ΄ό,τι για τους ψυχολόγους;

 

Διάβασα για τη διαδικασία χορήγησης άδειας επαγγέλματος από ψυχολόγους εδώ:

http://www.psy.gr/first.php?mid=14&subid=12&ssid=0&id=13670

 

Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε είναι ότι όποιος περάσει στις πανελλήνιες σε μια σχολή ψυχολογίας και καταφέρει όπως-όπως να περάσει όλα τα μαθήματα και να πάρει πτυχίο, περνά μια τυπική εξέταση που θυμίζει έκδοση άδειας οδήγησης και ανοίγει γραφείο. Η εξέταση κόβει μερικούς εμφανώς ακατάλληλους, αλλά από κει και πέρα δεν μου φάνηκε διαδικασία ικανή να κόψει ανθρώπους σαν τη συγκεκριμένη "ψυχαναλύτρια".

 

Οπότε το μπαλάκι περνά στον εκάστοτε ψυχολόγο/ψυχαναλυτή και τον πελάτη.

Όμως η μητέρα ανέφερε παιδοψυχίατρο.Περιμένεις άλλη σοβαρότητα και κατάρτηση από μια ψυχίατρο από ότι σε μια ψυχολόγο.Αυτό μου έκανε εμένα εντύπωση.

[ekavi_]

Δεν θέλω να πάρω θέση σχετικά με τον παρατεταμένο θηλασμό, αλλά να επικεντρωθώ στο πρόβλημα που έχετε με τα κακάκια της. Εφόσον λες ότι δεν την πίεσες να βγάλει την πάνα, γιατί πρώτα εκεί πήγε το μυαλό μου (πολλοί γονείς βιάζονται να βγάλουν την πάνα στα παιδιά τους, τα πιέζουν και τελικά όλο αυτό λειτουργεί αντίστροφα) και εφόσον το πρόβλημα είναι ότι τα σιχαίνεται, προσπάθησε να της βρεις τρόπους να ξεπεράσει αυτή την "αηδία" ας πούμε που νιώθει.

 

πχ ας μην τα κάνει στη λεκάνη στην αρχή, ας τα κάνει σε γιογιό. Ας μην την βάζεις να τα βλέπει, να της λες ότι θα τα πάρεις αμέσως χωρίς να κοιτάξει. Να της λες να μην τα κρατάει, μόλις νιώσει την ανάγκη να πηγαίνει αμέσως, γιατί αλλιώς θα πονάει και θα είναι πιο δύσκολο να βγουν.

Το να τα κάνει στο βρακάκι της, πες της ότι είναι ακόμα πιο σιχαμερό γιατί μένουν πανω της.

Μην την παίρνεις αγκαλιά. Να την βάζεις στο γιογιό και να της κρατάς το χέρι ή να την αγκαλιάζεις εκεί.

Πιστεύω ότι με τέτοια τακτική θα ξεπεράσει το πρόβλημα.

[nanouka28]

Περιμένεις άλλη σοβαρότητα και κατάρτηση από μια ψυχίατρο από ότι σε μια ψυχολόγο.Αυτό μου έκανε εμένα εντύπωση.

 

Εμένα αυτό μου έκανε εντύπωση. Ένας ψυχίατρος είναι πιο σοβαρός και πιο καταρτισμένος από έναν ψυχολόγο?

[tot72]

Έτσι πιστεύω.καταρχήν έχει τελειώσει γενική παθολογία και έχει πιο σφαιρική εικόνα.

Δεν μπορώ να το στηρίξω περαιτέρω.Το κρίνω υποκειμενικά.

[pax]

Όμως η μητέρα ανέφερε παιδοψυχίατρο.Περιμένεις άλλη σοβαρότητα και κατάρτηση από μια ψυχίατρο από ότι σε μια ψυχολόγο.Αυτό μου έκανε εμένα εντύπωση.

 

Οι ψυχολόγοι και ψυχαναλυτές δεν είναι πιο light εκδοχή του ψυχιάτρου, είναι διαφορετικές ειδικότητες. Ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να είναι ένας ψυχίατρος ή ένας ψυχολόγος καλύτερα καταρτισμένος.

 

Απλώς πολλά απ΄αυτά που λέγονται από ειδικούς είναι προσωπικές γνώμες. Δεν μ΄αρέσει να γενικεύω, αλλά το παρατηρώ πολύ συχνά στην Ελλάδα στις σχέσεις γιατρών-ασθενών. Δεν ξέρω από πού ξεκινά. Ξέρω και πολλούς ασθενείς που κρέμονται από τα χείλη των γιατρών και δεν ικανοποιούνται από ένα τίμιο "δεν ξέρω" ή "δεν μπορώ να πω τίποτε", οπότε η αμετροέπεια έχει γίνει συνήθεια σε γιατρούς, συμβούλους, παιδαγωγούς κτλ. Η κάθε προσωπική εκτίμηση γίνεται διάγνωση, για να έχουν κάτι να πουν.

[jackrussel]

Σίγουρα δεν είναι ψυχαναλύτρια που τιμά τον κλάδο της, αλλά τυπικά τι γίνεται; Ισχύει νομικά για τους ψυχαναλυτές κάτι διαφορετικό απ΄ό,τι για τους ψυχολόγους;

 

Διάβασα για τη διαδικασία χορήγησης άδειας επαγγέλματος από ψυχολόγους εδώ:

http://www.psy.gr/first.php?mid=14&subid=12&ssid=0&id=13670

 

Η εντύπωση που μου δημιουργήθηκε είναι ότι όποιος περάσει στις πανελλήνιες σε μια σχολή ψυχολογίας και καταφέρει όπως-όπως να περάσει όλα τα μαθήματα και να πάρει πτυχίο, περνά μια τυπική εξέταση που θυμίζει έκδοση άδειας οδήγησης και ανοίγει γραφείο. Η εξέταση κόβει μερικούς εμφανώς ακατάλληλους, αλλά από κει και πέρα δεν μου φάνηκε διαδικασία ικανή να κόψει ανθρώπους σαν τη συγκεκριμένη "ψυχαναλύτρια".

 

Οπότε το μπαλάκι περνά στον εκάστοτε ψυχολόγο/ψυχαναλυτή και τον πελάτη.

 

οποιος τελειωνει ψυχολογια δεν ειναι ψυχαναλυτης

οποιος τελειωνει ψυχιατρικη δεν ειναι ψυχαναλυτης

 

θα πρεπει παραλληλα με αυτες τις σπουδες να κανουν επιπλεων σοβαρη εκπαιδευση-σεμιναρια σε αναγνωρισμενες εταιρειες ψυχαναλυσης, φροιδικου πεδιου, λακανικου, διαφορες

 

εκει μελετανε πανε σεμιναρια εκπαιδευονται ΚΑΙ κυριως κανουν προσωπικη ψυχαναλυση οι ιδιοι, η κλινικη δραση εμπειρια τους εποπτεευται απο αλλους εμπειρουτερους που κι εκεινοι εποπτευονται και αξιολογουνται απο αλλους

τοσο σε ελλαδα οσο σε εξωτερικο, κυριως παρισι-ρωμη-μιλανο-αργεντινη

 

στην ελλαδα δηλωνουν ψυχαναλυτες περισσοτεροι απ οσοι ειναι στην ουσια

 

η ηθικη στην ψυχαναλυση ταυτιζεται με την ιδιοτητα του ψυχαναλυτη αν δεν την εχεις δεν γινεσαι, δεν σε αναγνωριζουν οι συγκεκριμενες εταρειες και τελος σε διαγραφουν

 

ο ψυχαναλυτης πρεπει να εχει αναγνωριστει απο αυτους τους σοβαρους κυκλους και να αξιολογειται συνεχως

 

αυτο ως προς την ψυχαναλυση που την κοτσαρουμε εδω στην ελλαδα αψηφιστα σε ολους τους ψυχολογους η ψυχιατρους

οποιος κανει ψυχοθεραπεια ΔΕΝ ΚΑΝΕΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ κανει συμβουλευτικη η ψυχοθεραπεια-συμπεριφοριστες κλπ αλλα αυτο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ειναι κατι σοβαρο κι αυτο αλλα ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ

 

τωρα ενας ψυχολογος, με η χωρις ψυχαναλυτικη παιδεια, με η χωρις ψυχαλυτικη ευαισθησια, με η χωρις επιδερμικη επαφη με την ψυχαναλυση μπορει να ειναι πολυυυυυ πιο επαγγελματιας απο ενα ψυχιατρο

 

 

το να εχει τελειωσει καποιος ψυχιατρικη δεν τον κανει αξιοτερο στην ψυχοθεραπεια απο εναν σοβαρο ψυχολογο

[nanouka28]

Συμφωνω με την pax και απλα προσθετω οτι δεν μπορουν να βοηθησουν ολες οι ειδικοτητες σε καθε ειδους προβλημα. Σε άλλα θεματα μπορει να βοηθησει ενα παιδοψυχίατρος και σε άλλα ενας ψυχολογος.

 

Στην περιπτωση της cozzeta νομίζω οτι ενας παιδοψυχίατρος δεν θα μπορούσε να βοηθήσει πολύ. Το παιδι δεν φαινεται να εχει καποιο προβλημα ψυχιατρικης φυσεως. Αν θελαμε να το δουμε ιατρικα τα θεμα ισως θα σε βοηθουσε να επισκεφθεις εναν παιδογαστρεντερολόγο.

 

Από την αλλη, δεν αποκλείεται το θεμα που αντιμετωπιζει η μικρη σου να ειναι ψυχολογικό (όπου ψυχολογικό=ιδιοσυγκρασία, χαρακτήρας, προσωπικότητα σε συνδυασμό με εμπειρίες, βιώματα, σκέψεις, ιδέες και συναισθήματα). Το ψυχολογικο τραυμα που λες οτι δεν προγηθηκε μπορει να ειναι και κατι μικρό, κάτι που για εμάς του μεγάλους δεν θα ήταν ψυχολογικό τραύμα, κάτι που δεν παει το μυαλό μας ή κατι που δεν αποτυπώνει το παιδακι μας με λόγια. Μπορεί πχ. να φοβαται να μην πονεσει ή να συνέδεσε αρνητικά κατι φαινομενικά αθώο με το να κάνει τα κακά της. Γι' αυτό ίσως να βοηθούσε ένας ψυχολόγος ειδικευμένος στα παιδάκια.

 

Και πάλι όμως έχε στο νου σου πρωτίστως τον πδγαστρεντερολόγο. Θα σου αναφέρω εν τάχει ένα περιστατικό που γνωρίζω καλά που μοιάζει με το δικό σου μήπως και σε βοηθήσω. Ο βαφτισιμιός μας έκανε τα τσίσα του στην τουαλέτα αλλά με τίποτα τα κακά του, ούτε καν στην πάνα του. Όταν του ερχόταν να τα κάνει ζοριζόταν αλλά το ανέβαλε. Τα κρατούσε πολλές μέρες και όταν δεν άντεχε άλλο τα έκανε στην πάνα, μόνο με κλίσμα, φυσικά απερίγραπτα δυσκοίλια, με πόνο και κλάμα. Το παιδάκι, σύμφωνα με τους γονείς του, φοβόταν να κάνει κακά γιατί μια φορά είχε λίγη δυσκοιλιότητα και είχε πονέσει την ώρα της αφόδευσης και από τότε φοβόταν ότι θα πονάει κάθε φορά και γι αυτό δεν ηθελε να κανει κακά. Εντελώς ψυχολογικό δηλαδή. Μέχρι τώρα έκαναν ότι τους έλεγε ο παιδίατρος. Πρόσφατα τους προτείναμε να πάνε σε παιδογαστρεντερολόγο, τους έδωσε ένα σιροπάκι για να μπορεί να ενεργηθεί και να αντιμετωπίσουν τη δυσκοιλιότητα ώστε κατά συνέπεια να αποσυνδέσει το παιδί τα κακά του από τον πόνο και να πάψει να τα αντιμετωπίζει ώς άσχημη εμπειρία. Πράγματι λύθηκε το πρόβλημά τους (να μην αναφέρω πόσα κακά κάνει, δεν προλαβαίνουν να τον αλλάζουν) και τον ακούς συνέχεια να λέει "δεν πονάω πια, μπορώ να κάνω τα κακά μου εύκολα χωρίς να πονάω" και χαίρεται πολύ γι αυτό!

Και για την ιστορία θήλασε μόνο 12 μέρες

 

Ότι ειδικό και να βλέπουμε, αν δεν ασχολείται εξατομικευμένα με το παιδί μας και με τα συμπτώματά του πολύ απλά δεν κάνει σωστά τη δουλειά του.