Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

Το παιδί μου παει σχολείο Θεσσαλονίκη όπου τα περισσότερα παιδιά υποστηρίζουν ΠΑΟΚ είναι παντού γραμμένο σε τοίχους, τα παιδιά φοράνε μπλούζες ΠΑΟΚ, λένε συνθήματα της συγκεκριμένης ομάδας κ.τ.λ.Ένα παιδάκι είναι Ολυμπιακός, τι διάφορα στα συναισθήματα του; Τι πρεπει να γίνει?

  


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 350
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν
Βλέπω σοβαρα επιχειρήματα. Το φτάσατε 7 σελίδες. Αντε να τις εκατοστήσετε.

 

άντε ευχαριστούμε....

 

το επιχείρημα μου για εσένα μπορεί να μην είναι σοβαρό, αλλά για ένα παιδί σχολικής ηλικίας είναι πολύ πιο σοβαρό από τον Χριστό, τον Μωάμεθ, τους Ορθόδοξους, τους καθολικούς διότι είναι πολύ πιο κατανοητό για εκείνα;)

  

Δημοσιεύτηκαν

Εγω πάντα εβλεπα το κατηχητικό με συμπάθεια σε αντίθεση με τους γονείς μου. Δε τους ζήτησα ποτέ να πάω ενω το ήθελα πολύ, γιατι έβλεπα την αντίθεσή τους. Βεβαίως είναι χριστιανοί αλλά δε ξέρω τι τους φόβιζε. Στη κόρη μου που είναι 5 χρονών σκέφτομαι να τη πάω αυτή τη Κυριακή μια βόλτα και αν της αρέσει ας καθήσει αν όχι δε θα τη πιέσω.

Δημοσιεύτηκαν

Παντως σήμερα η κορη μου την ώρα που την πήγαινα σχολειο, παιρνώντας έξω απο την εκκλησία μου ζήτησε να πάμε εκκλησία ....για να φορέσει φόρεμα :rolleyes::rolleyes:....!

 


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

παιδιά σόρρυ αλλά έχασα το θέμα. (ααχχχ η αϋπνία πανάθεμα τις λαρυγγίτιδες)

 

rkt και αερικό συμφωνώ ότι το σωστό είναι μια πολύ συγκεχυμένη έννοια που εξαρτάται πλήρως από το πλαίσιο αναφοράς του καθενός μας.

 

Μην ξεχνάμε ότι στην ελληνική κοινωνία ο παπάς και ο δάσκαλος ήταν παραδοσιακά οι στυλοβάτες της και οι κύριοι εκφραστές της κυρίαρχης κουλτούρας. Για να το κάνω δίφραγκα, ο δάσκαλος έχει γαλουχηθεί (όχι τόσο από το πανεπιστήμιο πια αλλά από τις πιέσεις της κοινότητας περισσότερο) αφενός να ασκεί εξουσία (αυθεντία λόγω γνώσης) και αφετέρου να υπηρετεί αυτά που η επίσημη πολιτική του κράτους διατάσσει (παλιά οι εγκύκλιοι λέγονταν διαταγές, τόσο καλά). Παρότι οι περισσότεροι άνθρωποι τον έχουν γραμμένο πια και τον παπά (λιγότερο) και το δάσκαλο (πάρα πολύ) και της γνώμη τους, εντούτοις συχνά εκείνοι εμφορούνται απο το αίσθημα της εκπλήρωσης κάποιας αποστολής (ε, ναι το λειτούργημα που λέμε.)

 

Είναι στη διακριτική ευχέρεια του εκπαιδευτικού να αξιοποιήσει όοοοοοοοολα αυτά που λέγονται γύρω του για το σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, για διαπολιτισμική εκπαίδευση κ.λ.π. Και μάλιστα πολλοί πιστεύουν ότι κάνουν κι ας είναι της άποψης "δε φταίω εγώ που ο άλλος είναι Άλλος" (αλλόδοξος, αλλόθρησκος, αλλοεθνής.....).

 

Το αντίστοιχο είναι με την υγιεινή διατροφή και την άσκηση, την πρόληψη παιδικού ατυχήματος, το σεβασμό στα δικαιώματα του παιδιού, τη δημοκρατία, το ατάτσμεντ πάρεντινγκ, οτιδήποτε ο καθένας από εμάς θεωρεί ότι είναι αποστολή του. Δείτε τη συζήτηση για την υγιεινή διατροφή στο νηπιαγωγείο πόσο δεδομένο θεωρούμε ότι μπορεί ο εκπαιδευτικός να απαγορεύσει συγκεκριμένες ομάδες τροφών για το καλό των παιδιών (Για το καλλλλό μου). Κι εγώ της ίδιας γνώμης ήμουν και με επανέφερε με ένα σχόλιό της η travelling mum (btw ευχαριστώ το χρειαζόμουν).

Δημοσιεύτηκαν

Έχεις δίκιο miriki... ο δάσκαλος και ο παπάς τα πολύ παλιά χρόνια ήταν οι στυλοβάτες της κοινωνίας γιατί ήταν συνήθως οι μόνοι εγγράμματοι οπότε όλοι τους σέβονταν... Μιλάμε όμως για 50 χρόνια μετά! Οι δάσκαλοι είναι σαν εμένα την rkt απλώς με άλλο αντικείμενο εκπαίδευσης. Παίζουμε επι ίσοις όροις και έχει απαλλαγεί από την υποχρέωση να κάνει τον γραφιά στους άλλους :) Νομίζω λοιπον ότι το παιχνίδι είναι καθαρά στο χέρι τους για να το αλλάξουν ΟΙ ΙΔΙΟΙ! Οι ίδιοι που γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΣΩΣΤΟ και το βλέπουν μπροστά τους συνέχεια! (για όσους δεν το βλέπουν απλώς θα ήθελα να υπάρχει εκείνο το σύστημα αξιολόγησης που θα τους πέταγε έξω από το λειτούργημα)

δεν υπαρχει λαθος και σωστο υπαρχει ΜΟΝΟ διαφορετικο!

(Λορέτα Ποντικίνα)

Ξέρω τα πάντα αλλά δεν μπορώ να σας τα αποκαλύψω!

Δημοσιεύτηκαν

Συμφωνούμε. ίσως όχι απαραίτητα να τους πετάει έξω, αλλά να τους φέρνει στον... ίσιο δρόμο που δεν είναι άλλος από τις ανάγκες της σημερινής κοινωνίας.

 

Μη γελιέστε όμως είναι πάααααρα πολλοί εκείνοι που περιμένουν αν όχι απαιτούν από τον εκπαιδευτικό να λειτουργεί σύμφωνα με τα παραδοσιακά πρότυπα. Πολύ περισσότεροι από όσοι φαντάζεστε....

Δημοσιεύτηκαν
Μη γελιέστε όμως είναι πάααααρα πολλοί εκείνοι που περιμένουν αν όχι απαιτούν από τον εκπαιδευτικό να λειτουργεί σύμφωνα με τα παραδοσιακά πρότυπα. Πολύ περισσότεροι από όσοι φαντάζεστε....

Ναι ε? Χμμμ.... Κακό αυτό.

Αν πετύχεις και την ανάλογη δασκάλα, έδεσε το γλυκο....

Είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι θα πάει στον παράδεισο μιας θρησκείας και δεν θα διακινδυνεύσει να καταλήξει στην κόλαση μιας άλλης.

 

 

 

TbSdp2.png

Δημοσιεύτηκαν

λοιπον το θεμα με τις περισσοτερες αντιτιθεμενες αποψεις...τυχαια το ειδα...θα μιλησω σαν "στυλοβατης" -μου αρεσε αυτο- κατα τα ειωθωτα, ειμαι καθηγητρια συγκεκριμενα, "δυστυχως" για καποιους οχι παραδοσιακη, το αντιθετο θα ελεγα...το κατηχητικο και μονο ετυμολογικα σαν λεξη μαλλον θα επρεπε να απωθει παρα να προσελκυει τους νεους...υπαρχουν τοσα εποικοδομητικα και συναμα ψυχαγωγικα πραγματα-ασχολιες-δραστηριοτητες για ενα παιδι που θεωρω το λιγοτερο θλιβερο το να το κλεισεις σε ενα δωματιο και να το κατηχησεις...ελεος...τωρα για το σχολειο και θρησκεια τι να σχολιασω...δε βρισκω οτι θα επρεπε να σχετιζονται, και οντως καποια καταλοιπα αλλων εποχων (βλεπε προσευχη, ομιλιες στην εκκλησια σε σχολικες γιορτες κτλ) δε σεβονται τη διαφορετικοτητα και παραπεμπουν ξαναλεω σε αλλες εποχες.


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν

Εμείς πήγαμε κατηχητικό με παραίνεση του δασκάλου μας. Την πρώτη φορά γνωριστήκαμε όλοι μεταξύ μας κ την δεύτερη φορά που πήγα αποφάσισα πως όλο αυτό το πράγμα δεν ήταν για μένα( ήμουν μόλις 8 χρονών). Μας έλεγαν κ μας ξαναέλεγαν περί θρησκείας, ενώ στο δικό μου παιδικό μυαλό αλλά ακόμα κ τώρα κατηχητικό δεν είναι μόνο να μιλάς περί Χριστιανοσύνης. Κατήχιση θα πρέπει να υπάρχει κ σε άλλους τομείς: διαμόρφωση συμπεριφορών, αγάπη προς τον πλησίον κ πολλά πολλα άλλα. Ρωτώντας τα ελάχιστα παιδιά που παρέμειναν (οι γονείς τα πίεζαν τα συγκεκριμένα) τι συζητούσαν μου έλεγαν πως ανέλυαν αποσπάσματα της διαθήκης, έψελναν...εγώ προτίμησα να γραφτω σε κάποια δραστηριότητα(κολύμβηση)... Κ το ίδιο θα κάνω στα παιδιά μου- αν είναι να τους πιπιλάνε το μυαλό να μου λείπει το βύσσινο - καλύτερα να τα πάω στους προσκόπους να μάθουν κ κάτι χρήσιμο. Άλλωστε η αγάπη για τα θεία είναι συναίσθημα.δεν διδάσκεται κ δεν επιβάλλεται

Δημοσιεύτηκαν

Ωωωω mitsi1, είσαι ο άνθρωπός μου!!! Μπορώ άνετα πάνω σου να παίξω το ρόλο του "δικηγόρου του διαβόλου" :D:rolleyes:

 

......το κατηχητικο και μονο ετυμολογικα σαν λεξη μαλλον θα επρεπε να απωθει παρα να προσελκυει τους νεους...
Εννοείς παιδιά σχολικής ή καμιά φορά και προσχολικής ηλικίας. Άρα δεν έχουν ούτε τις γνώσεις αλλά ούτε και την κρίση για το τι σημαίνει το κατηχητικό ή το τι συμβολίζει.

 

υπαρχουν τοσα εποικοδομητικα και συναμα ψυχαγωγικα πραγματα-ασχολιες-δραστηριοτητες για ενα παιδι που θεωρω το λιγοτερο θλιβερο το να το κλεισεις σε ενα δωματιο και να το κατηχησεις...
Λέμε να δίνουμε ερεθίσματα στα παιδιά, να γνωρίζουν, να μαθαίνουν. Τα βομβαρδίζουμε με πληροφορίες εμείς, βομβαρδίζονται και από το περιβάλλον (σχολικό, φιλικό, ΜΜΕ, κτλ). Τα παιδιά δεν πάσχουν τόσο από έλλειψη ερεθισμάτων, αλλά από υπερπροσφορά αυτών. Είναι μάλιστα τόσα πολλά που πληθώρα προβλημάτων έχει την αιτία της σ' αυτό τον πληροφοριακό βομβαρδισμό.

 

Δεν τους λείπουν τόσο τα ερεθίσματα, όσο η συζήτηση, η ενσυναίσθηση... απλά η ακρόαση αυτών που έχουν να μας πούν. Θέλουν να ακουστούν. Και το κατηχητικό προσφέρει τέτοιο πλαίσιο. Τα θέματα συζητιούνται. Αναλύονται και απλοποιούνται για να μπορούν να γίνουν -όσο αυτό είναι δυνατό- κατανοητά ακόμα και από μικρά παιδιά.

 

Αυτή την "ηρεμία", το "σίγουρο" πλαίσιο, είναι κάτι που μπορεί να το προσφέρει ένα κατηχητικό. Φέρνει σε γνωριμία ένα παιδί με κάποια "σταθερή αξία" στην οποία μπορεί να στραφεί ακόμα και στα πιο δύσκολα της ζωής του αργότερα.

 

Κανείς δε μας εξασφαλίζει πως θα είμαστε τέλειοι γονείς, όσο κι αν προσπαθούμε για αυτό. Κανείς δε μας λέει πως δεν κάνουμε λάθη που κοστίζουν στη ψυχοσύνθεσή τους. Όσο κι αν ενδόμυχα αισθανόμαστε πως μας "υπονομεύει"... ίσως να δίνει και μια αίσθηση σιγουριάς ή ένα άλλο πλαίσιο στήριξης.

 

ελεος...τωρα για το σχολειο και θρησκεια τι να σχολιασω...δε βρισκω οτι θα επρεπε να σχετιζονται, και οντως καποια καταλοιπα αλλων εποχων (βλεπε προσευχη, ομιλιες στην εκκλησια σε σχολικες γιορτες κτλ) δε σεβονται τη διαφορετικοτητα και παραπεμπουν ξαναλεω σε αλλες εποχες.
Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα δεν έχει ως προϋπόθεση την ... αμορφία!

Μπορείς άνετα να ανήκεις σε κάποιο μορφοποιημένο πλαίσιο και παράλληλα να αποδέχεσαι με σεβασμό και κάποιο άλλο άμορφο πλαίσιο.

 

Ενώ το να προσπαθούμε να επιβάλουμε μια καθολική από-μορφοποίηση ... ουσιαστικά είναι σα να μυούμε τους άλλους στη "δική μας" ... "άμορφη"... "θρησκεία".

 

 

Υ.Γ. Τονίζω πως τα σχόλια ΔΕΝ πάνε στο πρόσωπο, αλλά στις θέσεις που παρουσιάζονται. Επίσης, δεν είναι απαραίτητο να εκφράζουν τις δικές μου προσωπικές θέσεις. Για περισσότερα θέματα του "δικηγόρου του διαβόλου" δείτε ...εδώ.

Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

"... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

Δημοσιεύτηκαν

δεν εχω κανενα προβλημα alcyon, για "αγωνα λογου"....ο καθενας εκφραζει την αποψη του η οποια ειναι σεβαστη...διαφωνω με το κατηχητικο εντελως, θεωρω οτι μπορω εγω να αποτελεσω σταθερη αξια για το παιδι μου, εννοω βεβαια το "εγω" την οικογενεια...εννοειται οτι το παιδι πρεπει να αισθανεται ασφαλεια και να παιρνει κατευθυνσεις, αλλα αυτο θα το κανω εγω για το παιδι μου, δε θα αφησω προκατειλημμενους ανθρωπους στο κατηχητικο να δωσουν κατευθυνσεις στο παιδι μου...και ναι θεωρω τους παπαδες απαρχαιωμενους και προκατειλημμενους, δεν εκσυγχρονιζονται στο λογο τους και στα πιστευω τους...οχι δε θελω το παιδι μου να εχει τετοια προτυπα, προτιμω εγω να του πω για τον πραγματικο κοσμο, το αληθινο καλο και κακο στη συμπεριφορα, χωρις να αφοριζω πραγματα που πια θεωρουνται φυσιολογικα (βλεπε διαπροσωπικες σχεσεις, σχεσεις με το αλλο φυλο κτλ κτλ)...επισης δε θελω να υποδειξουν τροπους συμπεριφορας και ηθος ατομα που στην πλειοψηφια τους-δεν τους συμπεριλαμβανω ολους, ξερω πως υπαρχουν εξαιρεσεις, εξηγουμαι για να μην παρεξηγουμαι- δεν εχουν ηθος, ή τουλαχιστον οπως αρμοζει σε αυτο που εκπροσωπουν...οταν μια μερα ενας παπας ηρθε στο σπιτι μου και μου ειπε οτι η αποβολη ειναι αμαρτια -μολις ειχα μια παλινδρομη κυηση- ε συγγμωμη τετοπια ατομα θα αφησω να κατηχησουν το παιδι μου...δεν τρελαθηκα...και επισης πιστευω οτι τα ερεθισματα που δινεις σε ενα παιδι παντα κατι εχουν να του προσφερουν, για να μη μιλησουμε για την παιδευτικη αξια του παιχνιδιου, γνωστη εδω και αιωνες...τωρα γιατι η πρωινη προσευχη δινει μορφη στο σχολειο και αυτο ειναι καλο δεν το καταλαβα...το Θεο τον εχει ο καθενας μεσα του και εκει πρεπει να τον αναζητησει...ολα τα αλλα για μενα ειναι περιττα και σε καποιες περιπτωσεις υποκριτικα...

 

ΥΓ. ουτε εγω αναφερομαι σε προσωπο...αντιπαραθεση επιχειρηματων κανω...

Δημοσιεύτηκαν
δεν εχω κανενα προβλημα alcyon, για "αγωνα λογου"....ο καθενας εκφραζει την αποψη του η οποια ειναι σεβαστη...

Ως δικηγόρος του διαβόλου εκφράζω την "αντίθετη άποψη"... όποια κι αν είναι αυτή, ανεξάρτητα από τα δικά μου πιστεύω. ;)

Τώρα... πώς γίνεται ο δικηγόρος του διαβόλου να υπερασπίζεται το κατηχητικό... είναι μια άλλη συζήτηση... :lol: Ελπίζω να μη με κατακεραυνώσει ο 666 !! :lol:

 

διαφωνω με το κατηχητικο εντελως, θεωρω οτι μπορω εγω να αποτελεσω σταθερη αξια για το παιδι μου, εννοω βεβαια το "εγω" την οικογενεια...εννοειται οτι το παιδι πρεπει να αισθανεται ασφαλεια και να παιρνει κατευθυνσεις, αλλα αυτο θα το κανω εγω για το παιδι μου,
Πώς μπορούμε να είμαστε όλοι τόσο σίγουροι;

Υπάρχουν δυσλειτουργικές οικογένειες, που δεν αντιλαμβάνονται καν το πρόβλημα και νομίζουν πως "όλα πάνε καλά". Το κατηχητικό πιθανά να δώσει μια "διέξοδο", σε παιδιά που ζουν μέσα σε αυτές τις οικογένειες.

 

Χωρίς αυτό να σημαίνει πως το κατηχητικό αναφέρεται μόνο σε αυτές τις οικογένειες. Σαφώς οι "ηθικές αξίες" που "διδάσκει" αναφέρονται σε γενικές αξίες και είναι για όλους.

 

δε θα αφησω προκατειλημμενους ανθρωπους στο κατηχητικο να δωσουν κατευθυνσεις στο παιδι μου...και ναι θεωρω τους παπαδες απαρχαιωμενους και προκατειλημμενους, δεν εκσυγχρονιζονται στο λογο τους και στα πιστευω τους...
Αυτό που λες δείχνει προκατάλειψη... έναντι των κατηχητών και γενικά των θρησκευόμενων ανθρώπων. :P

 

(Πηγάζει από εμπειρία; )

 

οχι δε θελω το παιδι μου να εχει τετοια προτυπα, προτιμω εγω να του πω για τον πραγματικο κοσμο, το αληθινο καλο και κακο στη συμπεριφορα,
Και ποιος σου είπε πως αυτός ο κόσμος δεν είναι "αληθινός";

Ίσα ίσα, οι θρησκευόμενοι άνθρωποι θα σου πουν πως αυτός είναι ο πραγματικά αληθινός κόσμος.

Ποιον να πιστέψουμε;

Με ποια κριτήρια; :confused:

 

χωρις να αφοριζω πραγματα που πια θεωρουνται φυσιολογικα (βλεπε διαπροσωπικες σχεσεις, σχεσεις με το αλλο φυλο κτλ κτλ)...επισης δε θελω να υποδειξουν τροπους συμπεριφορας και ηθος ατομα που στην πλειοψηφια τους-δεν τους συμπεριλαμβανω ολους, ξερω πως υπαρχουν εξαιρεσεις, εξηγουμαι για να μην παρεξηγουμαι- δεν εχουν ηθος, ή τουλαχιστον οπως αρμοζει σε αυτο που εκπροσωπουν...
Δικηγόρος του διαβόλου... αλλά εδώ δε θα μιλήσω -ένοχος ο κατηγορούμενος γαρ κι έτσι ... τουμπεκί. :P:cool:

 

οταν μια μερα ενας παπας ηρθε στο σπιτι μου και μου ειπε οτι η αποβολη ειναι αμαρτια -μολις ειχα μια παλινδρομη κυηση- ε συγγμωμη τετοπια ατομα θα αφησω να κατηχησουν το παιδι μου...δεν τρελαθηκα...
Μα δεν είπε κανείς να αφήσεις το παιδί σε ακατάλληλους ανθρώπους!

Μπορείς να επιλέξεις ΕΣΥ σε ποιο κατηχητικό θα πάει το παιδί. Δε θα είναι σε όλα "χάλια". Υπάρχουν και εξαίρετοι άνθρωποι που το παράδειγμά τους είναι η καλύτερη "διδασκαλία".

 

και επισης πιστευω οτι τα ερεθισματα που δινεις σε ενα παιδι παντα κατι εχουν να του προσφερουν, για να μη μιλησουμε για την παιδευτικη αξια του παιχνιδιου, γνωστη εδω και αιωνες...
Καμία διαφωνία. Όλα χωράνε στην εικόνα... και στο χρόνο του παιδιού. ;)

 

τωρα γιατι η πρωινη προσευχη δινει μορφη στο σχολειο και αυτο ειναι καλο δεν το καταλαβα...το Θεο τον εχει ο καθενας μεσα του και εκει πρεπει να τον αναζητησει...ολα τα αλλα για μενα ειναι περιττα και σε καποιες περιπτωσεις υποκριτικα...
οφφ τοπικ... παρακαλώ να διαγραφεί από τα πρακτικά του δικαστηρίου! Ο κύριος συνάδελφος της υπεράσπισης, δημιουργεί εντυπώσεις στο ακροατήριο, και δεν αφορούν το θέμα μας! :mrgreen:

Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

"... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

Δημοσιεύτηκαν

Λέμε να δίνουμε ερεθίσματα στα παιδιά, να γνωρίζουν, να μαθαίνουν. Τα βομβαρδίζουμε με πληροφορίες εμείς, βομβαρδίζονται και από το περιβάλλον (σχολικό, φιλικό, ΜΜΕ, κτλ). Τα παιδιά δεν πάσχουν τόσο από έλλειψη ερεθισμάτων, αλλά από υπερπροσφορά αυτών. Είναι μάλιστα τόσα πολλά που πληθώρα προβλημάτων έχει την αιτία της σ' αυτό τον πληροφοριακό βομβαρδισμό.

 

Δεν τους λείπουν τόσο τα ερεθίσματα, όσο η συζήτηση, η ενσυναίσθηση... απλά η ακρόαση αυτών που έχουν να μας πούν. Θέλουν να ακουστούν..

Μέχρι εδώ συμφωνώ 100 %!!!

 

 

Και το κατηχητικό προσφέρει τέτοιο πλαίσιο. Τα θέματα συζητιούνται. Αναλύονται και απλοποιούνται για να μπορούν να γίνουν -όσο αυτό είναι δυνατό- κατανοητά ακόμα και από μικρά παιδιά.

 

Αυτή την "ηρεμία", το "σίγουρο" πλαίσιο, είναι κάτι που μπορεί να το προσφέρει ένα κατηχητικό. Φέρνει σε γνωριμία ένα παιδί με κάποια "σταθερή αξία" στην οποία μπορεί να στραφεί ακόμα και στα πιο δύσκολα της ζωής του αργότερα.

 

Εδώ τώρα κόντεψα να πεσω από την καρέκλα. Αν μου έλεγες να σκεφτώ που μπορεί το παιδί να βρεί ενα τετοιο πλαίσιο το τελευταίο μέρος θα ήταν το κατηχητικό. Πως μπορείς να δειξεις ενσυναίσθηση όταν έχεις σταθερές και αδιαπραγμάτευτές αξίες/δογματα/πιστεύω τα οποία έχεις στόχο να πείσεις τον άλλο να αποδεχτεί? Θα μπορούσε ενας μουσουλμάνος ή ένας άθεος να παει κατηχιτικό και να του δείξουν ενσυναίσθηση?

Για μενα αυτό είναι κατ'αρχήν κατι που εφαρμόζεται πολύ καλύτερα σε ατομικό πλαίσιο και οι γονείς πρωτοι απ όλους πρεπει να το παρεχουν, σε αυτό πρεπει να στηρίζεται η σχέση τους με το παιδί. Τώρα το κατηχιτικό έχει την δική του ατζέντα η οποία δεν συμβαδίζει πάντα με τις ανησυχίες του παιδιού.

Σίγουρα η πίστη μπορεί να σου προσφέρει βοήθεια στις δύσκολες στιγμές. Ενας λόγος που προσπαθώ να μην επειρεάσω τα δικά μου παιδιά και να τα κάνω "αθεα" ή κατι πάρομοιο. Αλλά η "κατήχηση" σαν δραστηριότητα έρχεται σε αντίθεση με την ελεύθερη και κριτική σκέψη - εξορισμού δηλαδή. Για μενα δεν εχει νόημα να "συζητούν" τα παιδιά με κάποιον που δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει ιδέα ή άποψη. Αυτό δεν είναι συζήτηση και σίγουρα δεν μπορεί να υπάρχει ενσυναίσθηση σε ενα τόσο μονόπλευρο πλαίσιο.

Προσπαθώ και δεν λέω ότι τα καταφέρνω πάντα όταν μιλάω με τα παιδιά μου να τα ακούω. Αλλά για να τα ακούσω πραγματικά το πρώτο που πρέπει να κάνω είναι να αφαιρέσω κάθε τι που μπορεί να σταθεί εμπόδιο. Ετσι όταν συζητώ κάτι μαζί τους είμαι διατεθιμένη να αλλάξω άποψη - παρόλο που αυτά είναι ακόμα 5 χρονών.


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Εδώ τώρα κόντεψα να πεσω από την καρέκλα.
Μη μου πέσεις γιατί θα πας από "άσφερα"... και είναι κρίμα.

 

 

Αν μου έλεγες να σκεφτώ που μπορεί το παιδί να βρεί ενα τετοιο πλαίσιο το τελευταίο μέρος θα ήταν το κατηχητικό. Πως μπορείς να δειξεις ενσυναίσθηση όταν έχεις σταθερές και αδιαπραγμάτευτές αξίες/δογματα/πιστεύω τα οποία έχεις στόχο να πείσεις τον άλλο να αποδεχτεί? Θα μπορούσε ενας μουσουλμάνος ή ένας άθεος να παει κατηχιτικό και να του δείξουν ενσυναίσθηση?
Κι όμως... οι αξίες που διδάσκονται, αυτό λένε.

Αν ο κατηχητής είναι δογματικός και απόλυτος η κατήχησή του θα είναι το ίδιο.

Αν ο κατηχητής ακολουθεί πραγματικά τα διδάγματα της θρησκείας, τότε σαφώς και μπορεί να δείξει ενσυναίσθηση στον οποιονδήποτε.

 

Το ΠΟΥ θα βρείτε κατηχητές της δεύτερης κατηγορίας... (μη με ρωτάτε.... ich weiβ nicht).

 

Για μενα αυτό είναι κατ'αρχήν κατι που εφαρμόζεται πολύ καλύτερα σε ατομικό πλαίσιο και οι γονείς πρωτοι απ όλους πρεπει να το παρεχουν, σε αυτό πρεπει να στηρίζεται η σχέση τους με το παιδί. Τώρα το κατηχιτικό έχει την δική του ατζέντα η οποία δεν συμβαδίζει πάντα με τις ανησυχίες του παιδιού.

Όπως και το σχολείο... ή πολλά άλλα πράγματα που συναντά στην καθημερινότητά του ένα παιδί.

 

Σίγουρα η πίστη μπορεί να σου προσφέρει βοήθεια στις δύσκολες στιγμές. Ενας λόγος που προσπαθώ να μην επειρεάσω τα δικά μου παιδιά και να τα κάνω "αθεα" ή κατι πάρομοιο. Αλλά η "κατήχηση" σαν δραστηριότητα έρχεται σε αντίθεση με την ελεύθερη και κριτική σκέψη - εξορισμού δηλαδή. Για μενα δεν εχει νόημα να "συζητούν" τα παιδιά με κάποιον που δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει ιδέα ή άποψη. Αυτό δεν είναι συζήτηση και σίγουρα δεν μπορεί να υπάρχει ενσυναίσθηση σε ενα τόσο μονόπλευρο πλαίσιο.

Κι όμως, στην καθημερινότητά μας πολλές φορές συνδιαλεγόμαστε με ανθρώπους που δεν αλλάζουν τις πεποιθήσεις τους. Ή συζητάμε για θέματα που εξ ορισμού καταλήγουν σε "αδιέξοδο". (Μια βόλτα στο παρεντς... θα μας πείσει όλους). ;)

 

Άρα ... τι, θα κόψουμε τις συζητήσειες προς.... πάσα κατεύθυνση;

 

Προσπαθώ και δεν λέω ότι τα καταφέρνω πάντα όταν μιλάω με τα παιδιά μου να τα ακούω. Αλλά για να τα ακούσω πραγματικά το πρώτο που πρέπει να κάνω είναι να αφαιρέσω κάθε τι που μπορεί να σταθεί εμπόδιο. Ετσι όταν συζητώ κάτι μαζί τους είμαι διατεθιμένη να αλλάξω άποψη - παρόλο που αυτά είναι ακόμα 5 χρονών.

Κι όμως, η προσπάθεια να αποφύγει το κατηχητικό, εφόσον το ίδιο το παιδί σου το ζητήσει, δεν είναι "εμπόδιο" στα "θέλω" του; Είσαι διατεθημένη να αλλάξεις αυτή τη συγκεκριμένη την άποψή σου, αν το θελήσει το παιδάκι σου των 5 ετών;

Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

"... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

Δημοσιεύτηκαν

Ως συνήγορος του διαβόλου, πραγματικά έχω να αναγνωρίσω τους άξιους "αντιπάλους".

 

Ως alcyon να πω πως πραγματικά είναι δύσκολο να βρίσκει κανείς επιχειρήματα σε κάποια σημεία -ειδικά όταν συμφωνώ με τη δική σας άποψη, αλλά "πρέπει" να υποστηρίξω την αντίθετη. Νταξ' ... μερικά είναι ... ... :lol: ...

 

Επίσης... μέχρι στιγμής δε σας έχω αναφέρει πουθενά τη δική μου εμπειρία.... σωστά; ;):lol:

 

 

Υ.Γ. Είχα καιρό να παίξω τον "συνήγορο"... Ευχαριστώ για την ευκαιρία!! :D

Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

"... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

Δημοσιεύτηκαν
Κι όμως, στην καθημερινότητά μας πολλές φορές συνδιαλεγόμαστε με ανθρώπους που δεν αλλάζουν τις πεποιθήσεις τους. Ή συζητάμε για θέματα που εξ ορισμού καταλήγουν σε "αδιέξοδο". (Μια βόλτα στο παρεντς... θα μας πείσει όλους). ;)

 

Άρα ... τι, θα κόψουμε τις συζητήσειες προς.... πάσα κατεύθυνση;

 

Κι όμως, η προσπάθεια να αποφύγει το κατηχητικό, εφόσον το ίδιο το παιδί σου το ζητήσει, δεν είναι "εμπόδιο" στα "θέλω" του; Είσαι διατεθημένη να αλλάξεις αυτή τη συγκεκριμένη την άποψή σου, αν το θελήσει το παιδάκι σου των 5 ετών;

 

Τώρα τελευταιως αρχισα να σκεφτομαι ότι ναι υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που είναι καλύτερα να μην κάνεις συζήτηση...Δεν λέω να μην συνδιαλέγεσαι αλλά να μην καταναλώνεις φαιά ουσία και να χαλιέσαι κιόλας.

 

Αν τα παιδιά μου ζητήσουν να πανε κατηχητικό θα το συζητήσω μαζί τους πρώτα πρώτα για να καταλάβω τις πραγματικές ανάγκες τους, αν και μπορεί να το ζητήσουν και από απλή περιεργια... Δεν ξέρω αν θα αλλάξω αποψη αλλά ναι είμαι διατεθιμένη να αλλάξω. Για παράδειγμα τους έχω κρέμασει παναγίες στο δωμάτιο για τους "προσέχουν" αφού αυτό τους κάνει να νιώθουν καλύτερα. Τωρα όμως δεν τους μιλάω για τις δικές μου πεποιθήσεις - γιατί θέλω να τους δώσω το δικαίωμα να πιστέψουν. Αν δεχομουν να πάνε κατηχητικό θα ήταν σε πιο μεγάλη ηλικία πχ 7+ και τότε θα μιλούσα και εγώ για τα δικά μου πιστεύω. Δεν θα τους έκαανα κατήχηση για τα δικά μου πιστεύω - θα προσπαθούσα όμως να καλιεργήσω την σκέψη τους ή καλυτερα να τους βοηθήσω να το κάνουν.

Δημοσιεύτηκαν

συμφωνω και επαυξανω με τη jannis...πώς μπορεις να κανεις διαλογο με ανθρωπους που σκοπο εχουν να πεισουν και να προσηλυτισουν και οχι να ακουσουν και να καταλαβουν...αυτο εννοω προκαταληψη εγω, το να φορας παρωπιδες και να μην αλλαζεις γνωμη, να εισαι δογματικος και μισαλλοδοξος και η ορθοδοξη εκκλησια αυτο ειναι...διαλογος σημαινει σεβομαι την αντιθετη αποψη και παιρνω πραγματα απο το συνομιλητη μου, αφομοιωνω αυτα που με εκφραζουν απο τη γνωμη του αλλου και τα ενστερνιζομαι...γιατι πραγματι να συνομιλησεις με ανθρωπους που δεν προκειται ποτε να αλλαξουν γνωμη ή εστω να δωσουν ενα οκ σε μια γνωμη δικη σου...διαλογος σημαινει αναζητηση της αληθειας απο κοινου, οχι "εγω ειμαι ο φωτεινος παντογνωστης" ξερω τα παντα, αυτα που λεω ειναι το σωστο και τιποτε αλλο δεν υπαρχει περα απο αυτο....αλλωστε και γι αυτο λεγεται κατηχητικο, δηλαδη ελα να σου πω και να σου επιβαλλω αυτα που ξερω...και γω εχω μιλησει στην κορη μου για το Χριστουλη, "αγιο αγιο" οπως το λεμε, και δινουμε φιλακι στην Παναγιτσα στην εικονα κτλ κτλ. Αλλο ειναι να πιστευεις, ο καθενας με τον τροπο του και αλλο η εκκλησια, οι εκπροσωποι της, τα κατηχητικα κτλκτλ...Και οχι δε θα γυριζα απο κατηχητικο σε κατηχητικο να βρω ενα "μοντερνο" παπα να παω το παιδι γιατι δεν υπαρχουν τετοιοι, ολοι τα ιδια πιστευω εχουν, αυτη ειναι κ η δουλεια τους αλλωστε, αυτο ειναι θεμιτο ως ενα σημειο...ειναι σαν εγω να λεω στους μαθητες μου "μη διαβαζετε αρχαια δε μας χρειαζονται κτλ", θα σαμποταρα τη δουλεια μου, ο καθενας πρεπει να πουλησει το "προιον" του...ελπιζω να γινεται κατανοητος ο συλλογισμος μου...αν τωρα το παιδι μου μεγαλωνοντας μου πει οτι θελει να παει κατηχητικο, θα το ακουσω, αλλα θα προσπαθησω να το πεισω να μην παει, φερνοντας του επιχειρηματα και ελπιζοντας να πειστει..τα παιδια μου θελω να ειναι ελευθερα πνευματα, να πειθονται κ να πειθουν με επιχειρηματα και οχι να αγονται και να φερονται απο δογματισμους και απαρχαιωμενες αντιληψεις...

Δημοσιεύτηκαν
Ως συνήγορος του διαβόλου, πραγματικά έχω να αναγνωρίσω τους άξιους "αντιπάλους".

 

Ως alcyon να πω πως πραγματικά είναι δύσκολο να βρίσκει κανείς επιχειρήματα σε κάποια σημεία -ειδικά όταν συμφωνώ με τη δική σας άποψη, αλλά "πρέπει" να υποστηρίξω την αντίθετη. Νταξ' ... μερικά είναι ... ... :lol: ...

 

Επίσης... μέχρι στιγμής δε σας έχω αναφέρει πουθενά τη δική μου εμπειρία.... σωστά; ;):lol:

 

 

Υ.Γ. Είχα καιρό να παίξω τον "συνήγορο"... Ευχαριστώ για την ευκαιρία!! :D

 

ε ποτε θα μας την πεις, τι περιμενεις ;;;;;;; ελπιζω να μη με απογοητευσει η πραγματικη σου γνωμη...

Δημοσιεύτηκαν

Mitsi το ότι ΕΣΥ έχεις συναναστραφεί με τους λάθους ανθρώπους της ορθοδοξίας αυτό δεν σημαίνει ότι είναι δογματική και μισαλλοδοξη.

  

Δημοσιεύτηκαν

Ο σεβασμός στη διαφορετικότητα δεν έχει ως προϋπόθεση την ... αμορφία!

Μπορείς άνετα να ανήκεις σε κάποιο μορφοποιημένο πλαίσιο και παράλληλα να αποδέχεσαι με σεβασμό και κάποιο άλλο άμορφο πλαίσιο.

 

Ενώ το να προσπαθούμε να επιβάλουμε μια καθολική από-μορφοποίηση ... ουσιαστικά είναι σα να μυούμε τους άλλους στη "δική μας" ... "άμορφη"... "θρησκεία".

.

 

Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό σου το σχόλιο. :-D Έχει άλλη βαρύτητα να το πεις εσύ κι άλλη να το πω εγώ ή η Κοριτσομάνα πχ. ;) Respect.

 

οταν μια μερα ενας παπας ηρθε στο σπιτι μου και μου ειπε οτι η αποβολη ειναι αμαρτια -μολις ειχα μια παλινδρομη κυηση

 

Η μόνιμη απορία μου με όσους έχουν μία τοσο κακή εμπειρία από ορθόδοξους ιερείς, είναι γιατί, εφόσον ενοχλούνται τόσο πολύ, δεν κάνουν μία καταγγελία στη Μητρόπολη, ώστε να υποστεί ο συγκεκριμένος τις κυρώσεις που του αξίζουν, αλλά προτιμούν να τους κράζουν από δω κι από κει.

 

Όσο για τα υπόλοιπα, έχεις προσωπική εμπειρία από ορθόδοξα κατηχητικά και είσαι τοσο αφοριστικη?

 

 

 

Αν μου έλεγες να σκεφτώ που μπορεί το παιδί να βρεί ενα τετοιο πλαίσιο το τελευταίο μέρος θα ήταν το κατηχητικό. Πως μπορείς να δειξεις ενσυναίσθηση όταν έχεις σταθερές και αδιαπραγμάτευτές αξίες/δογματα/πιστεύω τα οποία έχεις στόχο να πείσεις τον άλλο να αποδεχτεί? Θα μπορούσε ενας μουσουλμάνος ή ένας άθεος να παει κατηχιτικό και να του δείξουν ενσυναίσθηση?

 

Για το κατηχητικό δεν γνωρίζω να σου πω, καθώς, όπως ανέφερα και παραπάνω, δεν πήγα ποτέ. Γνωρίζω όμως, από προσωπική εμπειρία, πολλούς άθεους-άθρησκους-αλλόδοξους-αλλόθρησκους, που επισκέπτονται φωτισμένους ορθόδοξους ιερείς και έχουν πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις, χωρίς να προσπαθει κανείς εκατέρωθεν να προσηλυτήσει ή να πείσει τον άλλον με το στανιό για κάτι. Το έκαναν ο γέροντας Παϊσιος, ο γέροντας Πορφύριος και συνεχίζουν να το κάνουν πολλοί άλλοι "ανώνυμοι", ένας από τους οποίους έχω την τιμή να είναι ο πνευματικός μου. Όταν υπάρχει καλή προαίρεση και ελλειψη παρωπίδων, πολλά ωραία πράγματα μπορούν να γίνουν.

Δημοσιεύτηκαν

Λοιπόν......... (πάρτε κουβερτούλα, καθίστε δίπλα στο τζάκι, ξεκινάει η -αρχαία :lol:- ιστορία)

 

Γεννήθηκα σε οικογένεια βαθιά θρησκευόμενη. Όχι μόνο το στενό οικογενειακό περιβάλλον αλλά και το ευρύτερο. Ως λοιπόν "θερμοί" χριστιανοί, φρόντισαν να με μυήσουν από νωρίς στην ... "αλήθεια", όπως την αποκαλούν χαρακτηριστικά.

 

Πριν ακόμα πάω σχολείο, ήξερα τι πάει να πει νηστεία, προσευχή, εξομολόγηση. Ο τακτικός εκκλησιασμός, κάθε Κυριακή, ήταν στη φυσιολογική ρουτίνα της οικογένειας. Και φυσικά σε μεγάλες γιορτές και αργίες extra εκκλησιασμοί και "πανηγύρεις".

 

Χριστούγεννα με... αγρυπνίες...

Πάσχα... όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα πρωί - απόγευμα εκεί.

 

Γενικά ο κεντρικός πυρήνας της ζωής μας περιστρεφόταν γύρω από την εκκλησία, τα διδάγματα, το Θεό, τις αρετές κτλ.

 

Τα "παραμύθια" με τα οποία μεγάλωσα και οι ιστορίες ήταν από την Παλαιά Διαθήκη και αργότερα από την Καινή.

 

Περιττό να πω πως δε διάβασα ποτέ μου θρησκευτικά γιατί ήξερα πολύ περισσότερα απ' όσα ζήταγαν στο σχολείο.

 

Αυτό είναι το γενικό background....

 

 

Και ερχόμαστε στο Κατηχητικό.

Πήγαινα από... χμμ... νομίζω 3ων ετών (τόσο θυμάμαι τον εαυτό μου).

Τότε άκουγα τις ιστορίες που μου έμοιαζαν "μαγικές"... Πως υπάρχει Κάποιος εκεί πάνω που μας φροντίζει -αφού είμαστε καλοί- ενώ τους "κακούς" τους στέλνει στην κόλαση....

 

Μεγαλώνοντας με έστειλαν φυσικά σε σχολείο εκκλησιαστικό. Και στο σχολείο λοιπόν... έξτρα εκκλησιασμοί, εξομολόγηση, νηστίες (δεν επέτρεπαν στο κυλικείο να πουλάει αρτήσιμα Τετάρτες και Παρασκευές, κτλ).

 

Επίσης τότε ανακάλυψα και τις "οργανώσεις" από έναν σύλλογο θεολόγων, που έμοιαζαν πολύ με κατηχητικό. Πήγαινα και εκεί.

 

 

Μπορώ να πω πως κάναμε πολλά πράγματα.

Όμως σίγουρα μπορώ να πω πως...

1. Οι κατηχητές δεν είναι όλοι κατάλληλοι. Υπάρχουν άνθρωποι εμπνευσμένοι και άλλοι για τα .... μπάζα!

2. Μου άρεσε να βρίσκομαι με συνομηλίκους μου και να παίζουμε και να συζητάμε για "σοβαρά" θέματα. Με έκανε να νιώθω "μεγάλη".

3. Κάποιες αρχές, είναι πραγματικά υπέροχες.

 

Μέχρι τα 18 βρισκόμουν σε ένα τέτοιο κλίμα. Ο Θεός ήταν μέρος της ζωής μου, της καθημερινότητάς μου, του περιβάλλοντός μου. Δε χωρούσε στο μυαλό μου ΚΑΝΕΝΑ άλλο δόγμα, ΚΑΜΙΑ άλλη θρησκεία, ΚΑΜΙΑ άλλη ιδεολογία.

 

 

Και πάμε τώρα να δούμε την άλλη όψη αυτού του νομίσματος........

 

 

Οι περισσότεροι "θερμοί" Χριστιανοί, που έκαναν ότι κι εμείς... ήταν πολύ ... "στριμένοι" (= στα παιδικά μου μάτια). Μάλωναν τους άλλους με το παραμικρό, κουτσομπόλευαν, κακολογούσαν, δολοπλωκούσαν. Τη μια χαμογελούσαν και έκαναν "μετάνοιες" μπροστά στα εικονίσματα, και με το άλλο χέρι τράβαγαν καμία ξανάστροφη σε κανένα ξένο πιτσιρίκι που τόλμαγε να τρέξει μέσα στο ναό.

 

Όσο πιο "κοντά" ήταν κάποιοι, τόσο περισσότερο ενδιαφέρονταν για το... παγκάρι :shock::twisted:, για το να γίνουν "επίτροποι"... (και πώς να τα τσεπώσουν από τα κεριά). Για το πώς να εκμεταλλευτούν περιουσίες, πώς να πατήσουν πάνω στα "θαύματα", και να ξεγελάσουν τους "ελαφρόμυαλους" για να ξεκλέψουν κανένα οικοπεδάκι στο όνομά τους εν ονόματι... του ... Θεού -φυσικά!

 

 

Αλλά.... η ατάκα ήταν "εμείς δεν κοιτάμε τι κάνουν οι εκπρόσωποι του Θεού, γιατί άνθρωποι είναι κι αυτοί και κάνουν σφάλματα, αλλά κοιτάμε τι λέει ο Θεός".

Έμεναν λοιπόν ανενόχλητοι αυτοί, να λειμμένονται όποιον μπορούσαν.. ενώ ήδη από τα 10 σιχαινόμουν ξεκάθαρα πολλούς από αυτούς.

 

Η υποκρισία... ήταν το μεγαλύτερο "αμάρτημα".... σε κάθε μήκος και πλάτος των σχέσεων ανθρώπων-Θεού.

 

 

Στο κατηχητικό, όμως εξακολουθούσαμε να μαθαίνουμε πως πρέπει να "αγωνιζόμαστε", ποιες είναι οι αρετές κτλ.

Ομολογώ πως όσοι έτυχε να έχω κατηχητές -εκτός από ένα-δυό - ήταν καλοί άνθρωποι, που δεν ανακατεύονταν με αυτή τη "βρωμερή" πλευρά της εκκλησίας.

 

 

Να σχολιάσω επίσης -έχει κι αυτό τη σημασία του- πως στην οικογένειά μας (στενή αλλά και ευρύτερη) δεν περνάγαμε καλά. Όμως, επειδή μεγάλωνα μέσα εκεί, δεν το αντιλαμβανόμουν καν. Φυσικά, ούτε τα άλλα μέλη της οικογένειας το αντιλαμβάνονταν αυτό. Όλα ήταν "τέλεια" στα μάτια ... όλων! Το μόνο που είχα πάνω μου ήταν μια ατελείωτη πίκρα, θλίψη, ενοχή.

 

Το κατηχητικό και ό,τι αυτό δίδασκε ήταν μια "ανάσα". Ο Θεός, κάποιος που ένιωθα πως μπορώ να στηριχθώ. Ο ορισμός της δικαιοσύνης και της καλοσύνης (αν και σε πάμπολες ιστορίες παρουσιαζόταν ως τιμωρός, εκδικητικός, υστερόβουλος κτλ).

 

 

Τελικά..........

στα 19, φεύγοντας από το σπίτι... άρχισε να αλλάζει και το πλαίσιο... Έβλεπα κάποια πράγματα με άλλο μάτι. Απέριψα σχεδόν τα πάντα. Δεν τα αντικατέστησα με τίποτα. Δε βιάζομαι.

 

Κράτησα μόνο τις αρχές...

το ηθικό κομμάτι... χωρίς όμως το ενοχικό πλαίσιο.

 

Πλέον δε θα έλεγα πως έχω σχέση ιδιαίτερη με την εκκλησία.

Μπορώ να αντιληφθώ την ανάγκη των άλλων για "επαφή" δια της λατρείας, με το Θεό. Μπορώ να τη σεβαστώ. Μπορώ, αν νιώσω πως το χρειάζεται να την ενισχύσω. Μπορώ να μιλήσω στη "γλώσσα" αυτή.

 

Μπορώ επίσης να ξεχωρίζω τις προθέσεις των άλλων -ειδικά τα... περιουσιακά ... "κοράκια", ό,τι χρώμα χαμόγελο κι αν φορούν.

 

 

Το κατηχητικό, μου προσέφερε ένα στήριγμα -όχι τέλειο, αλλά ικανοποιητικό- στα ζόρικα χρόνια που πέρασα.

 

 

Το τι είμαι σήμερα... ίσως να το οφείλω σε όλα αυτά... ανεξάρτητα από το αν "έφυγα" από το "κουκούλι" τους.

 

Σα συμπέρασμα... κακό... δε μπορεί να κάνει. Αν κάποιος πέσει σε κακούς κατηχητές... απλά θα είναι και κακοί άνθρωποι, άρα θα το καταλάβει εγκαίρως και θα φύγει.

 

 

Δε θα προέτρεπα κάποιον να πάει κατηχητικό.

Ούτε όμως θα τον απέτρεπα.

Δε φοβάμαι τον προσυλητισμό. Εδώ, μεγάλωσα "κυκλωμένη" από παντού ... και αυτό από μόνο του ΔΕΝ ήταν αρκετό για να με συγκρατήσει εκεί.

 

Δεν είμαι "έξω", ούτε "μέσα" πουθενά.

 

Είπα πολλά, μα πιστεύω πως δε μπορούμε να βλέπουμε μόνο το δέντρο αν δεν περιγράψουμε το δάσος.

Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

"... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

Δημοσιεύτηκαν
Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό σου το σχόλιο. :-D Έχει άλλη βαρύτητα να το πεις εσύ κι άλλη να το πω εγώ ή η Κοριτσομάνα πχ. ;) Respect.

Σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σου! :D

Το συγκεκριμένο σχόλιο -που σημείωσες- το εννοώ από τα βάθυ της καρδιάς μου.

Η μόνιμη απορία μου με όσους έχουν μία τοσο κακή εμπειρία από ορθόδοξους ιερείς, είναι γιατί, εφόσον ενοχλούνται τόσο πολύ, δεν κάνουν μία καταγγελία στη Μητρόπολη, ώστε να υποστεί ο συγκεκριμένος τις κυρώσεις που του αξίζουν, αλλά προτιμούν να τους κράζουν από δω κι από κει.

Λίγοι είναι οι καλοί... και τα νώτα τους -οι άλλοι, οι στραβοί- τα φυλάνε πολύ καλά.

Μπορώ να σου πω πολλά.... και τραγικά....

 

Κι όμορφα μπορώ επίσης να σου πω για κάποιους, αλλά στο δηλώνω, είναι πολύ λίγοι. Δυστυχώς....

 

Γι' αυτό είπα, πως όσο δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ λόγων και πράξεων.... δε μπορεί ένα παιδί να "κολλήσει" εκεί ... μόνο επειδή του το λένε. Θα "κλωτσίσει" αργότερα... και καλά θα κάνει ! ;)

Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

"... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

Guest
Το θέμα αυτό είναι κλειστό για νέες απαντήσεις
×
×
  • Δημιουργία νέου...