καταστρεφω το γαμο μου

[kinkajoujou]

Φυσιολογικα ολα οσα περνας κοπελα μου. Εγω για να αρχισω να σκεφτομαι οτι υπαρχει ακομα ο αντρας μου εκει περασαν 3 χρονια..........

 

δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητα φυσιολογικό... τι εννοώ: μπορεί η χ να έκανε 3 χρόνια κι ο άντρας της να μην είχε κανένα πρόβλημα με αυτό, οπότε όλα καλά... από τη στιγμή όμως που η ίδια νιώθει εγκλωβισμένη (κι αυτό κατ' εμέ είναι το κυριότερο), ο άντρας διαμαρτύρεται και οι οικείοι δυσκολεύονται να της μιλήσουν, σημαίνει ότι κάπου υπάρχει ένα κενό... αν με τη συμπεριφορά της ένιωθε καλά η ίδια και οι άνθρωποί της, δεν θα υπήρχε και κανένα θέμα...

[Ellemphriem]

Το ότι το πέρασες εσύ και κάποιες άλλες κοπέλες, δεν σημαίνει όμως ότι είναι και φυσιολογικό....

 

Το οτι δεν το περασες 'εσυ' και ο καθε 'εσυ' επισης δεν το κανει παραλογο. Υπαρχει μια ταση υπερβολης και τρομου σε πολλα νηματα τωρα τελευταια. Λεει καποιος κατι και αμεσως ανοιγουν οι κρουνοι........Δεν υπαρχει μονο ασπρο και μαυρο, υπαρχουν και ολες οι αποχρωσεις του γκρι. Μην κρινεις εξ ιδιων τα αλλοτρια. Εξαλλου αν ειναι κατι τοσο σοβαρο πιστεψε με αυτος που το εχει το σοβαρο δεν θα ασχοληθει με αυτο το φορουμ και τις 'συμβουλες' εδω μεσα. Θα παει σε ενα επαγγελματια. Αυτο που περασε η κοπελα το περναν πολλες πρωτομαναδες.......και θα το περασουν αλλες τοσες.....

[Ellemphriem]

δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητα φυσιολογικό... τι εννοώ: μπορεί η χ να έκανε 3 χρόνια κι ο άντρας της να μην είχε κανένα πρόβλημα με αυτό, οπότε όλα καλά... από τη στιγμή όμως που η ίδια νιώθει εγκλωβισμένη (κι αυτό κατ' εμέ είναι το κυριότερο), ο άντρας διαμαρτύρεται και οι οικείοι δυσκολεύονται να της μιλήσουν, σημαίνει ότι κάπου υπάρχει ένα κενό... αν με τη συμπεριφορά της ένιωθε καλά η ίδια και οι άνθρωποί της, δεν θα υπήρχε και κανένα θέμα...

 

Σε αυτο συμφωνω.......

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

καποτε ημουν μια πολυ ηρεμη και ψυχραιμη κοπελα.απο τοτε που εκανα την κορη μου εχω παθει κατι σαν ψυχωση μαζι της,το μονιμο αγχος μου ειναι μην μου αρρωστησει μην παθει απολυτως τιποτα.κανει μια γρατζουνια και εγω φτιαχνω τρομαχτικα σεναρια στο μυαλο μου!!!εχω γινει υστερικη με τη διατροφη της και το προβλημα ειναι πως μ αυτα και μαυτα εχω απομακρινθει απο τον αντρα μου ο οποιος λεει πως δε μαναγνωριζει πια.τσακονωμαστε συνεχεια και για ολα.το μωρο δεν καθεται?τηλ το γιατρο.δεν εχει κεφια?παλι στο γιατρο.δεν δειχνει και περπαταει με τις μυτες?κλαμα και υστερια στο γιατρο.η πεθερα μου κραταει το παιδι οταν δουλευω και οταν μια μερα το παιδι ανεβασε πυρετο οσο ελειπα δεν με πηρε τηλ να μου το πει γιατι φοβηθηκε την αντιδραση μου..αντι να απολαμβανω την χαρα της μητρτητας που ολες περιγραφετε εγω νοιωθω κουρελι,βλεπω εφιαλτες το βραδυ οτι το παιδι μου εχει καποιο προβλημα.οταν μετα που ειμαι πιο ηρεμη τα σκεφτομαι λεω στον εαυτο μου οτι ειμαι υπερβολικη και πως θα αλλαξω αλλα τελικα δεν τα καταφερνω.ολοι μα ολοι φιλοι συγγενεις ο αντρας μου με αντιμετωπιζουν καπως..σαν να φοβουντε να μου μιλησουν.αν μπορειτε βοηθηστε με με τις συμβουλες σας..

 

Ειναι καιρος που εχεις γεννησει? μηπως υπαρχει μια υποτυπωδης επιλόχια καταθλιψη?

[jucca]

Το οτι δεν το περασες 'εσυ' και ο καθε 'εσυ' επισης δεν το κανει παραλογο. Υπαρχει μια ταση υπερβολης και τρομου σε πολλα νηματα τωρα τελευταια. Λεει καποιος κατι και αμεσως ανοιγουν οι κρουνοι........Δεν υπαρχει μονο ασπρο και μαυρο, υπαρχουν και ολες οι αποχρωσεις του γκρι. Μην κρινεις εξ ιδιων τα αλλοτρια. Εξαλλου αν ειναι κατι τοσο σοβαρο πιστεψε με αυτος που το εχει το σοβαρο δεν θα ασχοληθει με αυτο το φορουμ και τις 'συμβουλες' εδω μεσα. Θα παει σε ενα επαγγελματια. Αυτο που περασε η κοπελα το περναν πολλες πρωτομαναδες.......και θα το περασουν αλλες τοσες.....

 

Εγώ προσωπικά δεν έχω παιδί και δεν ξέρω τί μπορεί να μου συμβεί όταν κάνω. Οι περισσότερες φίλες μου όμως και η νύφη μου, έχουν μικρά παιδιά, και έχω δει ότι συχνά έρχονται τα πάνω κάτω στην αρχή και χάνονται οι ισορροπίες. Τόσο έντονο άγχος όσο της κοπέλας που έγραψε, και μετά από καιρό αφού γέννησε δεν το έχω δει βέβαια, και η γνώμη μου είναι (κρίνοντας από τον τρόπο που έγραψε), ότι είναι κάτι που τη βλάπτει και πρέπει να το αντιμετωπίσει. Γιατί είναι ένα θέμα που αφορά τον άντρα της, το παιδί της, τους γονείς της, τους φίλους της. Και το ότι ο δικός σου άντρας έκανε υπομονή, δεν σημαίνει ότι θα κάνουν όλοι. Εξάλλου διάβασε τον τίτλο του θέματος.

 

Επίσης, γράφει για ένα θέμα που την απασχολεί εδώ... Καλώς ή κακώς, σοβαρό ή μη σοβαρό, άνοιξε θέμα στο φόρουμ... Λογικό είναι να ακούσει γνώμες και συμβουλές. Αλλιώς γιατί να το ανοίξει, απλά για να γίνεται κουβέντα? Και νομίζεις ότι όλοι όσοι έχουν πρόβλημα πηγαίνουν τόσο εύκολα σε επαγγελματία?

 

Δηλαδή τί έπρεπε να πούμε, καλά κάνεις, άσε και τον άντρα σου να λέει, εσύ το μυαλό σου μόνο στο παιδί σου και στις φοβίες σου?

[Χαρά-Μαρία]

Αλήθεια Χαρά-Μαρία όλα αυτά τα συμπεράσματα για του ψυχολόγους ( σ.σ. να σου πω ότι άλλο ψυχολόγος άλλο ψυχιάτρος ) πως τα έχεις βγάλει ?

 

 

Θα τα εγραφα αλλα και θα ειμαι εκτος θεματος, και δεν πιστευω οτι χαρακτηριζουν ολη την επιστημη. Υπαρχουν καλοι και κακοι σε ολα τα επαγγελματα. Απλα εχω γινει δυσπιστη, και δεν με αδικω...

 

H διαφωνια μας, κακώς εστιαστηκε στο αν γενικα ειναι καλοι ή κακοι οι ψυχολογοι. Η αποψη μου ηταν καθαρα, οτι η συγκεκριμενη κοπελα ΔΕΝ χρειαζεται ψυχολογο. Εχει κατι ΣΥΧΝΟ, ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ και δεν εχει αναγκη να ξοδεψει σε καιρους κρισης χρηματα για να το συζητησει με ειδικο-εκτος, ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ Η ΙΔΙΑ. Εδω πανε και χωρις λογο καποιοι -κατι που εμενα, δεν με βρισκει συμφωνη αλλα γουστο τους.

[boy'smam]

Φυσιολογικα ολα οσα περνας κοπελα μου. Εγω για να αρχισω να σκεφτομαι οτι υπαρχει ακομα ο αντρας μου εκει περασαν 3 χρονια..........

 

Ki οτι ξεχασες τον αντρα σου ειναι νορμαλ?Δεν βγαζω την ουρα μου απ εξω αλλα αυτο δεν ειναι φυσιολογικο!

[ΝΟΥΝΟΥ]

8 στις 10 το περνανε.αλλες πολυ αλλες λιγο.η υπερβολη της θεματοθετριας και η παραταση ειναι που προβληματιζει περισσοτερο

[travellingmum]

Θα τα εγραφα αλλα και θα ειμαι εκτος θεματος, και δεν πιστευω οτι χαρακτηριζουν ολη την επιστημη. Υπαρχουν καλοι και κακοι σε ολα τα επαγγελματα. Απλα εχω γινει δυσπιστη, και δεν με αδικω...

 

H διαφωνια μας, κακώς εστιαστηκε στο αν γενικα ειναι καλοι ή κακοι οι ψυχολογοι. Η αποψη μου ηταν καθαρα, οτι η συγκεκριμενη κοπελα ΔΕΝ χρειαζεται ψυχολογο. Εχει κατι ΣΥΧΝΟ, ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ και δεν εχει αναγκη να ξοδεψει σε καιρους κρισης χρηματα για να το συζητησει με ειδικο-εκτος, ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΙ Η ΙΔΙΑ. Εδω πανε και χωρις λογο καποιοι -κατι που εμενα, δεν με βρισκει συμφωνη αλλα γουστο τους.

 

 

η κοπελα χρειαζεται ειδικο, κι ευτυχως που τα μαζεψες αυτα που ειχες γραψει πριν γιατι προσεβαλλες ολοκληρο συλλογο γεματο επιστημονες και ισως να μη σου εβγαινε σε καλο.

Ειλικρινα μπραβο για την αλλαγη του κειμενου, δεν ειναι ευκολο

[vivi.]

εγω τα πρωτα χρονια δεν καταλαβα τη εκανα πιστευα οτι ειναι αυτονοητο να ειμαι συνεχεια πανω απο τα παιδια οτι αυτη ειναι η δουλεια μου η ζωη μου κτλ ολα τα αλλα ητανε σε δευτερη μοιρα και φυσικα και ο αντρας μου. αρχισα να συνερχομαι μετα τον τελευταιο καβγα που ειχαμε τωρα ειμαστε καλυτερα.

 

(ειμαι ανορθογραφη συγνωμη)

[ζώπυρον]

καποτε ημουν μια πολυ ηρεμη και ψυχραιμη κοπελα.απο τοτε που εκανα την κορη μου εχω παθει κατι σαν ψυχωση μαζι της,το μονιμο αγχος μου ειναι μην μου αρρωστησει μην παθει απολυτως τιποτα.κανει μια γρατζουνια και εγω φτιαχνω τρομαχτικα σεναρια στο μυαλο μου!!!εχω γινει υστερικη με τη διατροφη της και το προβλημα ειναι πως μ αυτα και μαυτα εχω απομακρινθει απο τον αντρα μου ο οποιος λεει πως δε μαναγνωριζει πια.τσακονωμαστε συνεχεια και για ολα.το μωρο δεν καθεται?τηλ το γιατρο.δεν εχει κεφια?παλι στο γιατρο.δεν δειχνει και περπαταει με τις μυτες?κλαμα και υστερια στο γιατρο.η πεθερα μου κραταει το παιδι οταν δουλευω και οταν μια μερα το παιδι ανεβασε πυρετο οσο ελειπα δεν με πηρε τηλ να μου το πει γιατι φοβηθηκε την αντιδραση μου..αντι να απολαμβανω την χαρα της μητρτητας που ολες περιγραφετε εγω νοιωθω κουρελι,βλεπω εφιαλτες το βραδυ οτι το παιδι μου εχει καποιο προβλημα.οταν μετα που ειμαι πιο ηρεμη τα σκεφτομαι λεω στον εαυτο μου οτι ειμαι υπερβολικη και πως θα αλλαξω αλλα τελικα δεν τα καταφερνω.ολοι μα ολοι φιλοι συγγενεις ο αντρας μου με αντιμετωπιζουν καπως..σαν να φοβουντε να μου μιλησουν.αν μπορειτε βοηθηστε με με τις συμβουλες σας..

 

δυστηχως δεν εχω τη δυνατοτητα να παω σε ψυχολογο.ομως μου κανει πολυ καλο που μοιραζομαι το προβλημα μαζι σας και με μια πολυ καλη μου φιλη.το μωρο ειναι 13 μηνων.απλα εχω συνεχως το αγχος να τα κανω ολα σωστα και να μη μου παθει το παραμικρο.δεν ξερω ισως αυτο αφειλεται στο φοβο που ειχα κατα τη διαρκεια της εγκυμοσυνης για το μωρο αφου στη β επιπεδου φανηκαν 3 δειχτες για συνδρομο.μεχρι το τελος το σκεφτομουν και υπεφερα.ευτυχως ολα καλα ομως απ τη μερα που γεννηθηκε υποσχεθηκα στον εαυτο μου οτι θα κανω οτι μπορω καλυτερο γι αυτο το παιδι.ομως βλεπω πως αντι να χαιρομαι και να ειμαι χαλαρη με το παραμικρο τρεχω στον παιδιατρο και τσακωνομαι με τον αντρα μου.

christiana000, χαίρομαι που σε βοηθάει πολύ το ότι μοιράζεσαι το πρόβλημα μαζί μας (αν κι όλοι εμείς δεν κάνουμε εύκολη πάντα την συζήτηση μεταξύ μας ούτε και εποικοδομητική)...

Είναι ξεκάθαρο από τα μηνύματά σου πως βασανίζεσαι. Πρέπει να βρεις λύση. Εσύ θα κρίνεις ποιά γιατί εσύ βιώνεις το μέγεθος του προβλήματος.

 

Για μένα, πρωτεύουσα σημασία έχει πως αντιλαμβάνεται και πως επηρεάζει το παιδί σου αυτή η συμπεριφορά (τα υπόλοιπα, ναι μεν, έχουν σημασία αλλά δευτερεύουσα γιατί αφορούν ενηλίκους) και νομίζω πως πρέπει ν' αντιδράσεις άμεσα με αυτόν τον γνώμονα (το καλό του παιδιού, ουσιαστικά).

 

Για το πρωτο, η κοπελα δεν εχει προβληματα στο γαμο της, εχει αγχος για το μωρο, κατι που συμβαινει σε ολους και φοβαται μην εχει επιπτωσεις. Μεγαλη διαφορα. Αυτο που προσπαθω να πω ειναι οτι εαν παει, δεν θα εστιασουν στο θεμα της. Θα το παρουν συνολικα, θα της βρουν απο πανω θεματα που δεν ειναι ουτε σημαντικα αλλα που θα μπορουσαν να δημιουργησουν κι απο πανω καυγαδες και φθορα χωρις λογο.

 

Για τα υπολοιπα διαφωνουμε με την εννοια οτι πιστευω οτι ολοι εχουμε προβληματα, που λυνονται με συνεννοηση και αγαπη. Δεν χρειαζεται να πηγαινουμε ολοι στον ψυχολογο να αναλυουμε τη μαμα μας και τον μπαμπα μας. Ισως το παραδειγμα μου να ηταν ατυχες, αλλα αυτο που θελω να πω ειναι οτι οι ψυχολογοι ειναι ιδιαιτερη ομαδα ειδικων για τους οποιους υπαρχουν διχογνωμιες και κατα τη γνωμη μου, πρεπει να πηγαινει κανεις εαν υπαρχει ενας σοβαρος λογος κι οχι μια υποθεση ρουτινας. Αυτα.

 

Εντάξει, δεν είπαμε να τρέχουμε στους ψυχολόγους γιατί η αριστερή μας βλεφαρίδα πετάρισε πιο γρήγορα από την δεξιά και γι' αυτό ευθύνεται η μάνα μας που δεν μας προφύλαξε από το παιδικό κρύωμα μιας και είχε αφήσει ανοιχτά τα παντζούρια όταν ξεσκόνιζε άρα δεν μας αγαπούσε.

 

Αλλά...

 

Οι ειδικοί σου φορτώνουν προβλήματα που δεν έχεις? Σου ξεθάβουν τραύματα που δεν έχεις υποστεί? Τους επισκέπτεσαι ευτυχισμένος και λειτουργικός και φεύγεις άρρωστος?

 

Ναι, ίσως να υπάρχουν και κάποιοι τέτοιοι σκιτζήδες. Αλλά αυτό ούτε ακυρώνει την επιστήμη της ψυχολογίας και τους λειτουργούς της ούτε αναιρεί ότι εσύ κι εγώ μπορεί να έχουμε ανάγκη βοηθείας, πέραν των συγγενών και φίλων.

 

Αν ήταν πάντα και σε όλες τις περιπτώσεις αρκετή η αγάπη και η συνεννόηση, δεν θα ήταν (κρυφο)γεμάτες οι τσάντες πάρα πολλών συνανθρώπων μας με ψυχοφάρμακα. Για να μην σου πω, δεν θα ήταν γεμάτα τα ψυχιατρεία.

[christiana000]

σας ευχαριστω ολες πολυ για το ενδιαφερον.οπως ειπα και πριν το να επισκεφτω ψυχολογο ειναι αδυνατον πρωτα απ ολα για τα λεφτα και επειδη δεν εχω χρονο.επισης στο μερος που μενω δεν εχει.εχετε να μου προτεινετε καποια γραμμη υποστηριξης?