καταστρεφω το γαμο μου

[christiana000]

καποτε ημουν μια πολυ ηρεμη και ψυχραιμη κοπελα.απο τοτε που εκανα την κορη μου εχω παθει κατι σαν ψυχωση μαζι της,το μονιμο αγχος μου ειναι μην μου αρρωστησει μην παθει απολυτως τιποτα.κανει μια γρατζουνια και εγω φτιαχνω τρομαχτικα σεναρια στο μυαλο μου!!!εχω γινει υστερικη με τη διατροφη της και το προβλημα ειναι πως μ αυτα και μαυτα εχω απομακρινθει απο τον αντρα μου ο οποιος λεει πως δε μαναγνωριζει πια.τσακονωμαστε συνεχεια και για ολα.το μωρο δεν καθεται?τηλ το γιατρο.δεν εχει κεφια?παλι στο γιατρο.δεν δειχνει και περπαταει με τις μυτες?κλαμα και υστερια στο γιατρο.η πεθερα μου κραταει το παιδι οταν δουλευω και οταν μια μερα το παιδι ανεβασε πυρετο οσο ελειπα δεν με πηρε τηλ να μου το πει γιατι φοβηθηκε την αντιδραση μου..αντι να απολαμβανω την χαρα της μητρτητας που ολες περιγραφετε εγω νοιωθω κουρελι,βλεπω εφιαλτες το βραδυ οτι το παιδι μου εχει καποιο προβλημα.οταν μετα που ειμαι πιο ηρεμη τα σκεφτομαι λεω στον εαυτο μου οτι ειμαι υπερβολικη και πως θα αλλαξω αλλα τελικα δεν τα καταφερνω.ολοι μα ολοι φιλοι συγγενεις ο αντρας μου με αντιμετωπιζουν καπως..σαν να φοβουντε να μου μιλησουν.αν μπορειτε βοηθηστε με με τις συμβουλες σας..

[Lucy]

Το ότι αναγνωρίζεις το πρόβλημα είναι το πρώτο βήμα να το ξεπεράσεις. Χαλάρωσε, δείξε εμπιστοσύνη στο γιατρό σου και σταμάτα να διαβάζεις όλους τους ξερόλες στο ίντερνετ.

[mmaria]

και σταμάτα να διαβάζεις όλους τους ξερόλες στο ίντερνετ.

 

αυτο!

[Morchelina]

Μην είσαι τόσο σκληρή με τον εαυτό σου. Είσαι σε μια καινούρια κατάσταση και θα σου πάρει χρόνο να προσαρμοστείς. Αφού λες ότι ήσουν ήρεμη και ψύχραιμη στο παρελθόν ο χαρακτήρας σου θα επανακάμψει. Ακολούθησε το ένστικτό σου σαν μάνα γιατί εσύ ξέρεις το παιδί σου καλύτερα από όλους και σιγά σιγά το άγχος σου θα καταλαγιάσει. Όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί μόνη σου θα αισθανθείς ότι έχει φτάσει ο καιρός. Ζήτα από το σύζυγό σου να κάνει υπομονή και να μην σε κριτικάρει ούτε να σε συγκρίνει πως ήσουν πριν. Θέλεις χρόνο.

[neogenitaki]

Πραγματικά πρέπει να χαλαρώσεις λίγο. Σκέψου ότι όλα τα παιδάκια του κόσμου θα πέσουν,θα χτυπήσουν ακόμα και θα αρρωστήσουν. Δεν είναι δυνατόν να κλείσουμε τα παιδάκια μας μέσα σε μία γυάλα και να τα κοιτάζουμε απ'έξω!!! Εγώ πάντως νομίζω οτι ακόμα και να πέσουν και να χτυπήσουν μπροστά μας δεν πρέπει να δείχνουμε ότι τρομάζουμε αλλά πρέπει κατά κάποιο τρόπο να είμαστε λίγο αδιάφοροι θα έλεγα. Ετσι τα παιδιά μας θα είναι πιο σκληρά όταν μεθαύριο θα πάνε στο σχολείο και δεν θα έχουμε και ιδιαίτερα προβλήματα ένταξης στο κοινωνικό περιβάλλον κι εμείς οι γονείς.

[maria.tst]

Καλημέρα,

Σιγουρά δεν είμαι ειδικός, αλλά έχεις σκεφτεί να επισκεφτεις κάποιον ψυχολόγο? Από προσωπική εμπειρία πολύ κοντινού μου προσώπου, βοηθήθηκε πολύ σχετικά με φοβίες, αγχοι και πανικό που είχε.

Δεν ξέρω ... αλήθεια ... μια ιδέα δίνω ....

[Lucy]

Εγώ πάντως νομίζω οτι ακόμα και να πέσουν και να χτυπήσουν μπροστά μας δεν πρέπει να δείχνουμε ότι τρομάζουμε αλλά πρέπει κατά κάποιο τρόπο να είμαστε λίγο αδιάφοροι θα έλεγα.

 

Εμένα όποτε πέφτει η κόρη μου, πρώτα με κοιτάει στα μάτια και αν δεν αντιδράσω δεν κλαίει, ακόμα και αν έχει χτυπήσει. Αν δει εμένα τρομαγμένη, θα κλάψει ακόμα και αν δεν έχει πάθει τίποτα.

[MaRiA06]

Διαβαζοντας αυτα που εγραφες,δεν περιμενα οτι θα δουλευεις.!!!Και ο λογος ειναι γιατι πιστεψα οτι αποκλειεται να το εμπιστευεσε σε αλλους.Αρα δεν ειναι τοσο σοβαρο αυτο που εχεις.Ολες εχουμε περασει αυτη την φαση οταν γυναμε μαμαδες,απλα εσυ το αντιμετοπιζεις πολυ εντονα.

Προσπαθησε να μην σκεφτεσε παντα το αρνητικο σε καθε περιπτωση.''Θετικη Ενεργεια''πιστευω πολυ σε αυτο.!!!

 

Και για να αναφερθω και στον τιτλο''καταστρεφω το γαμο μου''....απο την πειρα μου και απο αλλες γνωμες κατα καιρους,εχω καταλαβει πως η φραση ''καντε ενα παιδι για να σας ενωσει....'' Ειναι μεγα ψεμα.Χανουμε αθελα μας τις ισοροπιες μεταξυ παιδιου και συζηγου και αντι να τους βαλουμε και αυτους μεσα στο καθε προβλημματισμο μας(οπως εχει γινει με εσενα)νομιζουμε οτι ειναι μονο δικο μας.Προσπαθησε να συζητας με τον αντρα σου να του εξηγεις τι νοιωθεις και εισαι τοσο υπερβολικη και μην τον αφηνεις απέξω.Πιστευω θα σε καταλαβει και θα σε βοηθισει να χαλαρωσεις...!!

[Χαρά-Μαρία]

Σωπάτε καλε που θα παει η κοπελα σε ψυχολογους....θα αρχισουν να της βρισκουν θεματα με το συζυγο, απο εκει που δεν υπαρχουν. Να σωσει το γαμο της θελει, οχι να ξεθαψει κι αλλα ασχετα θεματα.

 

Φυσιολογικο ειναι αυτο που περνας, το εχουμε περασει πολλες. Περναει ειτε οταν κανεις το δευτερο, ειτε μολις μεγαλωσει λιγο και αρχισει μονο του να σου δειχνει οτι μπορει να προσεχει και μονο του καποια πραγματα. Θα εχεις γινει πια και πιο εμπειρη και θα εχεις μαθει να αντιμετωπιζεις καταστασεις χωρις φοβο.

[τον]

καποτε ημουν μια πολυ ηρεμη και ψυχραιμη κοπελα.απο τοτε που εκανα την κορη μου εχω παθει κατι σαν ψυχωση μαζι της,το μονιμο αγχος μου ειναι μην μου αρρωστησει μην παθει απολυτως τιποτα.κανει μια γρατζουνια και εγω φτιαχνω τρομαχτικα σεναρια στο μυαλο μου!!!εχω γινει υστερικη με τη διατροφη της και το προβλημα ειναι πως μ αυτα και μαυτα εχω απομακρινθει απο τον αντρα μου ο οποιος λεει πως δε μαναγνωριζει πια.τσακονωμαστε συνεχεια και για ολα.το μωρο δεν καθεται?τηλ το γιατρο.δεν εχει κεφια?παλι στο γιατρο.δεν δειχνει και περπαταει με τις μυτες?κλαμα και υστερια στο γιατρο.η πεθερα μου κραταει το παιδι οταν δουλευω και οταν μια μερα το παιδι ανεβασε πυρετο οσο ελειπα δεν με πηρε τηλ να μου το πει γιατι φοβηθηκε την αντιδραση μου..αντι να απολαμβανω την χαρα της μητρτητας που ολες περιγραφετε εγω νοιωθω κουρελι,βλεπω εφιαλτες το βραδυ οτι το παιδι μου εχει καποιο προβλημα.οταν μετα που ειμαι πιο ηρεμη τα σκεφτομαι λεω στον εαυτο μου οτι ειμαι υπερβολικη και πως θα αλλαξω αλλα τελικα δεν τα καταφερνω.ολοι μα ολοι φιλοι συγγενεις ο αντρας μου με αντιμετωπιζουν καπως..σαν να φοβουντε να μου μιλησουν.αν μπορειτε βοηθηστε με με τις συμβουλες σας..

 

 

Μολις κάνεις το ΄δεύτερο ολα θα περάσουν .................τα ίδια εκανα στο πρώτο , τρελό κόλυμμα με την κόρη μου ..μέχρι αιδίας

τόσο άγχος που είχα μετα δυσκολίας το απολάμβανα ...............πιεσα τον εαυτο μου για το δεύτερο διότι ειχα και απαίσια εγκυμοσύη στο πρωτο την έβγαλα ξάπλα .μετα δευτερο ολα διαφορετικα απορόυσα με τον εαυτό μου καμια σχέση............εεεστο τριτο ουτε κατα διανια οπως τοπρωτο ολα αλαξαν προς το καλύτερο

 

θα κατσει να τα βρεις με τον εαυτο σου αν δεν τα καταφέρεις απο μόνη σου να πας σε ενα ψυχολόγο να βρεις γιατί εισαι τοσο ανασφαλείς

 

εγω προσωπικα ειχατοσο αγχος διότι με τα την κόρη μου δεν υπήρχε κάτι αλλο που λάτρευα τόσο πολύ ...δεν μπορόυσα να διανοηθό ότι θα μου πάθει κάτι ήταν όλος ο κόσμος μου

[MARI1]

γεια σου το ιδιο προβλημα ειχα και εγω οταν γεννησα και για αρκετους μηνες ,ζουσα μεσα στο αγχος και στην τρελα οπως τα λες και εσυ....τελικα ομως πηγα σ'ενα ψυχολογο χωρις βεβαια να πιστευω οτι θα με βοηθουσε,στην αρχη ημουν τελειως αρνητικη απεναντι του το αποτελεσμα ομως ειναι οτι μετα απο μερικες συνεδριες σαν να εγινα αλλος ανθρωπος ουτε εγω το πιστευα..τωρα πια μπορω και χαιρομαι το μωρο μου χωρις να με πιανουν υστεριες για τα παντα και φυσικα εφτιαξε και η σχεση μου με τον αντρα μου αφου τον ειχα τρελανει τοσο καιρο!!!!!!!!!!!!!1

[bebbakos]

Περναει ειτε οταν κανεις το δευτερο,

Αν το επόμενο παιδί γίνει μετά από 2 χρόνια , τί θα έχει γίνει μέχρι τότε ? Θα έχει καταστρέψει την σχέση της με τον άδρα της, το παιδί και όλους τους υπολοίπους ? Τί λύση είναι αυτή ?

 

 

Σωπάτε καλε που θα παει η κοπελα σε ψυχολογους....θα αρχισουν να της βρισκουν θεματα με το συζυγο, απο εκει που δεν υπαρχουν. Να σωσει το γαμο της θελει, οχι να ξεθαψει κι αλλα ασχετα θεματα.

Μα επειδή θελει να σώσει το γάμο της μια λύση είναι να επισκεφθεί έναν ειδικό. Οταν δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάποια πράγματα μόνοι μας, καλό ειναι να απευθυνόμαστε σε ειδικούς. Δεν βοηθάνε άσχετες συμβουλές.

Τι πάει να πει να ξεθάψουν άσχετα θέματα ? Αν δεν υπάρχουν θεματα δεν πρόκειται να τα ξεθάψει κανένας . Το στρουθοκάμηλο θα παίξει η κοπέλα ? Θα κρυφτεί αντί να αντιμετωπίσει τις φοβίες της ?

 

Και αν δεν θελέι να πάει κατευθειαν σε ειδικό, ας πάρει ένα καλό βιβλίο για αρχή. Αλλά γνώμη μου ειναι πως το πρόβλημα - αν υπάρχει τελικά - το αντιμετωπίζουμε από την αρχη.

[τον]

ενιωθα ανασφαλεια και πολυ ευαλωτη πια στην ζωή ΄ μετα την γέννηση του παιδιού μου υπήρχε πλεον κάτι που αν παθαινε κατι θα πέθαινα .....οχι ότι τώρα δε ισχυει και πάλι ισχύει αλλα δεν σκέφτομαι το χειρότερο πάλι .....ειμαι πολύ πιο θετικιά για τη ζωή .................και για τα παιδια μου

[Χαρά-Μαρία]

[ QUOTE

Μα επειδή θελει να σώσει το γάμο της μια λύση είναι να επισκεφθεί έναν ειδικό. Οταν δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάποια πράγματα μόνοι μας, καλό ειναι να απευθυνόμαστε σε ειδικούς. Δεν βοηθάνε άσχετες συμβουλές.

Τι πάει να πει να ξεθάψουν άσχετα θέματα ? Αν δεν υπάρχουν θεματα δεν πρόκειται να τα ξεθάψει κανένας . Το στρουθοκάμηλο θα παίξει η κοπέλα ? Θα κρυφτεί αντί να αντιμετωπίσει τις φοβίες της ?

 

Και αν δεν θελέι να πάει κατευθειαν σε ειδικό, ας πάρει ένα καλό βιβλίο για αρχή. Αλλά γνώμη μου ειναι πως το πρόβλημα - αν υπάρχει τελικά - το αντιμετωπίζουμε από την αρχη.

 

 

Δηλαδη οποτε εχουμε προβλημα στο γαμο, παμε σε ειδικο?? Διαφωνω. Για το δε θεμα που ανοιξε η κοπελα, ειναι παρα πολυ συνηθισμενο.

 

 

Δευτερον, αυτη ειναι η αποψη μου για τους ψυχολογους. Πας για ενα συγκεκριμενο θεμα

στην πρωτη επισκεψη, σε ρωταει για τα παιδικα σου χρονια

στη δευτερη, για τη μαμα σου (παντα φταιει η μαμα....)

στην τριτη, για το τι εγινε την εβδομαδα που περασε

την τεταρτη, αρχιζει να σε ρωταει ασχετα για το ατομο που σε ενδιαφερει απο την αρχη...και μετα γυριζεις σπιτι και τα σκεφτεσαι, και ανοιγεις θεματα ασχετα που δεν χρειαζεται, που τελικα δεν πειραζει και ασχολεισαι με αηδιες. Παντα υπαρχουν μικρα θεματα με ολους τους αλλους, που δεν μας πειραζουν παρα μονο εαν ενας αλλος μας βαλει λογια γι αυτα! (πχ η μαμα μας, μια φιλη, ο ψυχολογος...)

πιασε το αυγο και κουρευτο. Αν δεν βλεπετε στη σαλονι σας τον Αγιο Ονουφριο και τον Μπραντ Πιτ να πινουν τσαι, μην πατε. Τα λεφτα σας θα πεταξετε. Αυτη ειναι η αποψη μου. Μια χαρα ειναι η κοπελα μην την βαζετε σε τετοια τρυπακια....

[bebbakos]

Δηλαδη οποτε εχουμε προβλημα στο γαμο, παμε σε ειδικο?? Διαφωνω. Για το δε θεμα που ανοιξε η κοπελα, ειναι παρα πολυ συνηθισμενο.

 

Μπορεί να ειναι συνηθισμένο θεμα , αλλά δεν μπορούν όλοι να διαχειριστούν με τον ίδιο τρόπο τα προβλήματα . Πολλές φορές από μικρά και ασήμαντα πράγματα , προκείπτουν πιο δύσκολα και στο τέλος χάνεις την μπάλα.

 

 

Δευτερον, αυτη ειναι η αποψη μου για τους ψυχολογους.

Σεβαστή η γνώμη σου , απλά λέω πως δεν είναι πάντα έτσι . Το να σε βάζει στην διαδικασία να σκεφτείς μερικά πράγματα δεν είναι καθόλου κακό.

 

Πας για ενα συγκεκριμενο θεμα

στην πρωτη επισκεψη, σε ρωταει για τα παιδικα σου χρονια

στη δευτερη, για τη μαμα σου (παντα φταιει η μαμα....)

Δεν φταίει πάντα η μάνα ή ο πατέρας , αλλά καλώς ή κακώς τα προτυπά και οι αρχες που μας εχουν δώσει είναι το πρώτο πράγμα που μας επιρρεάζει . Αν δηλ η μαμά μου ήταν υπερπροστατευτική , ειναι πολύ πιθανό να συμβει και σε μενα . Γιατί να μην το δουλέψω λίγο και να προσπαθήσω να γίνω καλύτερη ?

 

 

Αν δεν βλεπετε στη σαλονι σας τον Αγιο Ονουφριο και τον Μπραντ Πιτ να πινουν τσαι, μην πατε. Τα λεφτα σας θα πεταξετε.

Εδώ δεν θα συμφωνήσω. Ειναι σαν να λες πως σε ειδικούς πάνε μόνο οι τρελοί. Είναι μια νοοτροπία που υπάρχει σε πολλούς και θελω να πω πως δεν ισχύει .

[maria.tst]

Μπορεί να ειναι συνηθισμένο θεμα , αλλά δεν μπορούν όλοι να διαχειριστούν με τον ίδιο τρόπο τα προβλήματα . Πολλές φορές από μικρά και ασήμαντα πράγματα , προκείπτουν πιο δύσκολα και στο τέλος χάνεις την μπάλα.

 

 

 

Σεβαστή η γνώμη σου , απλά λέω πως δεν είναι πάντα έτσι . Το να σε βάζει στην διαδικασία να σκεφτείς μερικά πράγματα δεν είναι καθόλου κακό.

 

 

Δεν φταίει πάντα η μάνα ή ο πατέρας , αλλά καλώς ή κακώς τα προτυπά και οι αρχες που μας εχουν δώσει είναι το πρώτο πράγμα που μας επιρρεάζει . Αν δηλ η μαμά μου ήταν υπερπροστατευτική , ειναι πολύ πιθανό να συμβει και σε μενα . Γιατί να μην το δουλέψω λίγο και να προσπαθήσω να γίνω καλύτερη ?

 

 

 

Εδώ δεν θα συμφωνήσω. Ειναι σαν να λες πως σε ειδικούς πάνε μόνο οι τρελοί. Είναι μια νοοτροπία που υπάρχει σε πολλούς και θελω να πω πως δεν ισχύει .

 

 

Εγκρίνω κι επαυξάνω!!!

[jucca]

Χαρά-Μαρία καταρχήν αν δω τον Μπραντ Πιτ και τον Άγιο Ονούφριο παρεούλα να πίνουν τσάι, χρειάζομαι ψυχίατρο και όχι ψυχολόγο.

 

Λες ότι η κοπέλα είναι μια χαρά, εγώ προσωπικά από αυτά που γράφει βλέπω ότι δεν είναι μια χαρά, και ούτε είναι φυσιολογικό να αισθάνεται έτσι και να είναι τόσο πιεσμένη και δυστυχισμένη. Μπορεί ένας ειδικός να της πει δυο-τρια πραγματάκια με τον σωστό τρόπο, ώστε να ξεμπλοκάρει και να δει τα πράγματα αλλιώς. Πολλές φορές το να μην κάνεις κάτι για μια κατάσταση και να πιστέυεις ότι θα βελτιωθεί μόνη της, μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερα προβλήματα.

[Χαρά-Μαρία]

Μπορεί να ειναι συνηθισμένο θεμα , αλλά δεν μπορούν όλοι να διαχειριστούν με τον ίδιο τρόπο τα προβλήματα . Πολλές φορές από μικρά και ασήμαντα πράγματα , προκείπτουν πιο δύσκολα και στο τέλος χάνεις την μπάλα.

 

 

 

Σεβαστή η γνώμη σου , απλά λέω πως δεν είναι πάντα έτσι . Το να σε βάζει στην διαδικασία να σκεφτείς μερικά πράγματα δεν είναι καθόλου κακό.

 

 

Δεν φταίει πάντα η μάνα ή ο πατέρας , αλλά καλώς ή κακώς τα προτυπά και οι αρχες που μας εχουν δώσει είναι το πρώτο πράγμα που μας επιρρεάζει . Αν δηλ η μαμά μου ήταν υπερπροστατευτική , ειναι πολύ πιθανό να συμβει και σε μενα . Γιατί να μην το δουλέψω λίγο και να προσπαθήσω να γίνω καλύτερη ?

 

 

 

Εδώ δεν θα συμφωνήσω. Ειναι σαν να λες πως σε ειδικούς πάνε μόνο οι τρελοί. Είναι μια νοοτροπία που υπάρχει σε πολλούς και θελω να πω πως δεν ισχύει .

 

 

Για το πρωτο, η κοπελα δεν εχει προβληματα στο γαμο της, εχει αγχος για το μωρο, κατι που συμβαινει σε ολους και φοβαται μην εχει επιπτωσεις. Μεγαλη διαφορα. Αυτο που προσπαθω να πω ειναι οτι εαν παει, δεν θα εστιασουν στο θεμα της. Θα το παρουν συνολικα, θα της βρουν απο πανω θεματα που δεν ειναι ουτε σημαντικα αλλα που θα μπορουσαν να δημιουργησουν κι απο πανω καυγαδες και φθορα χωρις λογο.

 

Για τα υπολοιπα διαφωνουμε με την εννοια οτι πιστευω οτι ολοι εχουμε προβληματα, που λυνονται με συνεννοηση και αγαπη. Δεν χρειαζεται να πηγαινουμε ολοι στον ψυχολογο να αναλυουμε τη μαμα μας και τον μπαμπα μας. Ισως το παραδειγμα μου να ηταν ατυχες, αλλα αυτο που θελω να πω ειναι οτι οι ψυχολογοι ειναι ιδιαιτερη ομαδα ειδικων για τους οποιους υπαρχουν διχογνωμιες και κατα τη γνωμη μου, πρεπει να πηγαινει κανεις εαν υπαρχει ενας σοβαρος λογος κι οχι μια υποθεση ρουτινας. Αυτα.

[rena_myst]

Θελω να πιστευω οτι ολες οι μανουλες καπως ετσι σκεφτονται.Το θεμα ειναι κατα ποσο μπορουμε να συγκρατηθουμε και να ειμαστε ηρεμες.

Για παραδειγμα κι εγω σκεφτομαι πως αν παθει κατι το παιδι μου (ποτε να μη συμβει παναγια μου) , θα πεθανω. Οπως και απο τωρα σκεφτομαι ας πουμε ....πως θα την στειλω σχολειο, ποσοι κινδυνοι θα υπαρχουν και τρελενομαι κι ας ειναι ακομα 8 μηνων.Και φυσικα περνανε πολλα πραγματα απο το μυαλο μου και πιστευω πως καθε φυσιολογικης μανας η ψυχη τρεμει για τα παιδια της....

Ευτυχως βεβαια δεν ειμαι υποχονδρια.Δεν ειμουν απο την πρωτη στιγμη υπερβολικη ουτε με το ντυσιμο της, ουτε με το φαγητο της , ουτε αν θα γρατζουνιστει, ουτε τιποτα.Ισα ισα την ειχα γυμνη ολο το καλοκαιρι, εννοειται πηγαιναμε θαλασσα καθε μερα, ετρωγε οσο και οταν ηθελε χωρις υστεριες του στυλ εφαγε δεν εφαγε , ηπιε το γαλα της δε το ηπιε, εκανε μπανιο να την σκεπασω μη κρυωσει και τετοια.Σ'αυτα ειμαι ευτυχως πολυ χαλαρη.

Τωρα .....το μεγαλο θεμα "το παιδι ειναι δικο μου" ......Ουυυυυφφφφφ αυτο δεν ξερω πως θα το ξεπερασω κι εγω.Ισως φταιει το οτι ολη μερα τα φροντιζουμε εμεις.Μπορει ο αντρας μου να με βοηθαει πολυ και να ασχολειτε μαζι της και να περναει καποιο χρονο μαζι της οταν μπορει αλλα κακα τα ψεματα η μανα ειναι αυτη που φροντιζει ολη μερα τα παιδια της.Στο κατω κατω απο τα σπλαχνα μου βγηκε βρε αδερφε.....Αν σας πω οτι μου κακοφαινεται οταν δεν ειναι μαζι μου η μικρη......τι θα πειτε? Την παιρνει για παραδειγμα ο αντρας μου να την παει στην γιαγια της για κανενα 2ωρο (στην πεθερα μου) και θυμωνω.Ασε που τρεμει η ψυχη μου που την βαζει στο αυτοκινητο λες κι εγω δεν την γυρναω ολη μερα ...:lol:.

Το μονο θετικο ειναι πως ειμαι συγκρατημενος ανθρωπος και δεν τα βγαζω πολυ πολυ προς τα εξω ολα αυτα που σκεφτομαι γιατι σιγουρα θα τσακωνομασταν με τον συζηγο ολη μερα.......

 

Οποτε προσπαθησε να συγκρατηθεις και να χαλαρωσεις για να καταφερεις να χαρεις το παιδακι σου.Ολα μεσα στο προγραμμα ειναι , και θα αδιαθετησει και ισως χτυπησει λιγακι και .....και ....και...και....

[jucca]

Για το πρωτο, η κοπελα δεν εχει προβληματα στο γαμο της, εχει αγχος για το μωρο, κατι που συμβαινει σε ολους και φοβαται μην εχει επιπτωσεις. Μεγαλη διαφορα. Αυτο που προσπαθω να πω ειναι οτι εαν παει, δεν θα εστιασουν στο θεμα της. Θα το παρουν συνολικα, θα της βρουν απο πανω θεματα που δεν ειναι ουτε σημαντικα αλλα που θα μπορουσαν να δημιουργησουν κι απο πανω καυγαδες και φθορα χωρις λογο.

 

Για τα υπολοιπα διαφωνουμε με την εννοια οτι πιστευω οτι ολοι εχουμε προβληματα, που λυνονται με συνεννοηση και αγαπη. Δεν χρειαζεται να πηγαινουμε ολοι στον ψυχολογο να αναλυουμε τη μαμα μας και τον μπαμπα μας. Ισως το παραδειγμα μου να ηταν ατυχες, αλλα αυτο που θελω να πω ειναι οτι οι ψυχολογοι ειναι ιδιαιτερη ομαδα ειδικων για τους οποιους υπαρχουν διχογνωμιες και κατα τη γνωμη μου, πρεπει να πηγαινει κανεις εαν υπαρχει ενας σοβαρος λογος κι οχι μια υποθεση ρουτινας. Αυτα.

 

Από την περιγραφή της δεν έχει μόνο το φυσιολογικό άγχος, αλλά έχει υπερβολικό άγχος (βλέπει εφιάλτες, παίρνει τηλέφωνο τον γιατρό συνέχεια, οι γνωστοί της την αντιμετωπίζουν σφιγμένα). Αυτό εμένα μου λέει ότι το πρόβλημα έχει διογκωθεί.

 

Και με κάποιον ειδικό, θα μπορέσει να μιλήσει για το υπερβολικό άγχος της σχετικά με το παιδί, και να τη βοηθήσει να το διαχειριστεί, όχι για τους τσακωμούς με τον άντρα της, που εξάλλου πηγάζουν από το άγχος για το παιδί. Αν ηρεμήσει η κοπέλα ως προς το παιδί, θα βελτιωθεί και η σχέση με τον σύζυγο.

 

Για εμένα το να βλέπει μια νέα μαμά εφιάλτες ότι το παιδί της παθαίνει κάτι, να τηλεφωνεί στον γιατρό γιατί φτερνίστηκε, οι φίλοι της να φοβούνται να της μιλήσουν, ο άντρας της να αντιδρά, δεν είναι υπόθεση ρουτίνας. Και κάτι το οποίο εσύ ή εγώ μπορούμε να το ξεπεράσουμε με συζήτηση και σκέψη, μπορεί κάποιος άλλος να θέλει ένα ''σπρώξιμο'' με τον σωστό τρόπο για να το αντιμετωπίσει. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι.

[bebbakos]

Για το πρωτο, η κοπελα δεν εχει προβληματα στο γαμο της, εχει αγχος για το μωρο, κατι που συμβαινει σε ολους και φοβαται μην εχει επιπτωσεις. Μεγαλη διαφορα.

 

Οκ δεν λεει οτι εχει προβληματα στο γαμο της . Λεει ομως πως νοιωθει πως ολοι την κοιταζουν περίεργα γιατί φοβουνται να της μιλήσουν . Αυτό νομίζεις δεν θα έχει επιπτωσεις στο γάμο ? Αν φοβάται να της μιλήσει ο άνδρας της , θα οδηγηθούν στο να μη μιλάνε. Και υπάρχει και η άλλη περίπτωση να τα πάρει ο ανθρωπος εντελώς και να μην της δίνει σημασία γιατί την θεωρεί παράλογη κτλ κλτ .

Όλα αυτά τα λέω για να δουμε λίγο πώς το ένα πρόβλημα φέρνει το άλλο.

Μην φοράμε παρωπίδες στα προβλήματα. Ας τα αντιμετωπίσουμε καλύτερα.

 

Για τα υπολοιπα διαφωνουμε με την εννοια οτι πιστευω οτι ολοι εχουμε προβληματα, που λυνονται με συνεννοηση και αγαπη.

Μακάρι να λύνονταν όλα με αγάπη !! Αλλά δυστυχώς δεν γίνεται .

Πώς να λύσει τα θεματά της η κοπέλα αφου λεει πως δεν μπορεί να συνεννοηθεί με κανέναν !

Και στο κάτω κάτω ο ψυχολόγος - ή όπως θες πες τον - απλά θα δει καποια πραγματα πιο ψυχραιμα και θα δώσει πιο σωστες συμβουλές.

[geonik]

Σωπάτε καλε που θα παει η κοπελα σε ψυχολογους....θα αρχισουν να της βρισκουν θεματα με το συζυγο, απο εκει που δεν υπαρχουν. Να σωσει το γαμο της θελει, οχι να ξεθαψει κι αλλα ασχετα θεματα.

 

Φυσιολογικο ειναι αυτο που περνας, το εχουμε περασει πολλες. Περναει ειτε οταν κανεις το δευτερο, ειτε μολις μεγαλωσει λιγο και αρχισει μονο του να σου δειχνει οτι μπορει να προσεχει και μονο του καποια πραγματα. Θα εχεις γινει πια και πιο εμπειρη και θα εχεις μαθει να αντιμετωπιζεις καταστασεις χωρις φοβο.

Ελεος με αυτες τις προκαταληψεις με τους ψυχολογους......Αν ξεθαψει προγματα, σημαινει οτι υπαρχουν και καλο ειναι να μην μενουν θαμενα!!!!!

Δεν σημαινει οτι με το παραμικρο χρειαζεται να τρεξουμε στον ψυχολογο αλλα ας μην ειμαστε και αρνητικοι.

Κανεις δεν χρειαζεται να βασανιζεται και δεν ειναι κακο να ζηταμε βοηθεια απο ειδικο οταν μπλοκαρει η σκεψη μας!Μιλαω εκ πειρας.......

[Χαρά-Μαρία]

Αυτη ειναι η αποψη μου παιδια, για το συγκεκριμενο ζητημα. Δεν μιλαω γενικα για τους ψυχολογους. Λυπαμαι που διαφωνουμε.

 

Τωρα για την christiana000, να της πω οτι ημουν καπως ετσι οταν γεννησα. Μολις μπηκα σε μια ρουτινα και ηρεμησα, μου...εφυγε.

 

Για παραδειγμα, ειχα πλυνει το καλυμμα απο το στρωμα του μωρου, και το αφησα να στεγνωσει, το μαζεψα και κοιμηθηκε το μωρο επανω του. Αναψα το κλιματιστικο, ηταν καυσωνας. Μετα απο 45', που ξυπνησε, ανακαλυψα οτι ηταν βρεγμενη ολη η πλατη της και παγωμενη...πιστεψα οτι δεν ειχε στεγνωσει το καλυμμα, οτι εφταιγα εγω και εκλαιγα για ενα απογευμα. Πηρα το γιατρο 8 φορες, νομιζοντας οτι εχει παθει το μωρο....πνευμονια!!! Τελικα τα ειχε κανει η μικρη και γι αυτο ηταν βρεγμενη, επιπλεον δεν επαθε τιποτα....

Ζητησα συγνωμη απο το γιατρο μετα για την ενοχληση. Ξερετε τι μου ειπε? Οτι τον παιρνουν ολες σχεδον οι νεες μανουλες, για ασχετα και γελοια πραγματα, οτι ειναι οι ορμονες και οτι θα μου περασει. Μια τον ειχε παρει γιατι χτυπησε το κεφαλι του μωρου κατα λαθος με το τηλεκοντρολ οταν θηλαζε και πηγε να αλλαξει καναλι!!!

Δεν χρειαζεται ψυχολογο παιδια για τετοια θεματα-ηρεμια χρειαζεται, να μαθεις οτι δεν εισαι ο μονος και οτι περναει....εγω τωρα πια γελαω γι αυτο με το στρωμα....τοτε ενιωθα οτι ειχα τρελλαθει.

[bebbakos]

απλά η κοπέλα δεν μας λέει και την ηλικία του παιδιού. Τους πρώτες μήνες ειναι φυσιολογικές τετοιες αντιδράσεις - και πάλι με μετρο ...

απλά επειδή λέει πως εχει ξεκινήσει την δουλειά και μιλάει και για περπάτημα φαντάστηκα πως ειναι κάτι παραπάνω από 10 μηνών το παιδάκι της .

Ε ! στους 10 μηνες αν συνεχιζουν αυτά τα φαινόμενα , δεν τα λες και απόλυτα φυσιολογικά .

Τοτε ειναι καλή ευκαιρία να αναζητησεις και άλλες λύσεις - συμβουλές

[taz18]

ελπιζω να μην ακουστει ασχημο, δεν εχω καμμια προθεση τετοια.

 

με αυτη τη συμπεριφορα η κοπελα δεν καταστρεφει μονο τον γαμο της. θα επηρεασει παρα πολυ και την ψυχολογια του παιδιου της, μεγαλωνοντας το με τοσο αγχος. αρα στην ουσια καταστρεφει τον εαυτο της, τον γαμο της κα ιτην σχεση της με το παιδι της

 

θεωρω οτι πρεπει να ζητησει βοηθεια για να της φυγουν αυτες οι φοβιες και στην πορεια ολα θα φτιαξουν