διαφωνώ με αυτούς που λένε ότι το παιδί τους είναι όλη τους η ζωή

[Rea_1971]

Λοιπόν, ένας πολύ γνωστός και καταξιωμένος Έλληνας ψυχίατρος, ο Γιωσαφάτ, είπε σε μια συνεντευξή του σε γνωστό περιοδικό πως οι σημερινές γυναίκες είναι καλύτερες μητέρες σε σχέση με αυτές τις προηγούμενες γενιάς. Και ένα από τα επιχειρήματα που παρέθεσε ήταν πως οι σημερινές γυναίκες είναι επί το πλείστον πιο μορφωμένες. Έχουν διαβάσει περισσότερα βιβλία, έχουν πτυχία (ή περισσότερα πτυχία), ενημερώνονται σχετικά με την παιδοψυχολογία κτλ. Και εγώ συμφωνώ.

 

Προσωπικά πιστεύω πως οι γυναίκες που ξέρουν να χειρίζονται το ίντερνετ, που έχουν σπουδάσει ή/ και που πχ διάβασαν κάποια βιβλία παιδοψυχολογίας κτλ. είναι πιο καλά εφοδιασμένες ως μητέρες από τις γυναίκες που (και δεν αναφέρομαι σε μαμάδες μας και γιαγιάδες που είχαν ζήσει κατοχή και δεν είχαν τέτοια δυνατότητα) από εκείνες που δεν τελείωσαν το σχολείο και δεν διαβάζουν ούτε ένα βιβλίο για το πως θα μεγαλώσουν το παιδί τους. Ναι υπάρχουν γυναίκες γύρω μου που ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΚΆΝΑΝΕ ΉΤΑΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ, το θεωρούν το μεγαλύτερο κατόρθωμα της ζωή τους και όλη μέρα το ταίζουνε σοκολάτες και πατατάκια και το αφήνουν να βλέπει τηλεόραση και να παίζει ηλεκτρονικά παιχνίδια 10 ώρες τη μέρα. Και μετά κάνουν κήρυγμα σε άλλες γυναίκες για το μεγαλείο της μητρότητας.

΄

Κρυσταλλία. Η μάνα μου. Τελείωσε 6τάξιο γυμνάσιο. Δεν χρησιμοποίησε ποτέ υπολογιστή και βέβαια δεν μπήκε ποτέ στο διαδίκτυο.

 

Γέννησε και ανάθρεψε 4 παιδιά αριστουργήματα.

 

Και επειδή από το αποτέλεσμα των πράξεών του κρίνεται κανείς, η μάνα μου ήταν ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΜΑΝΑ.

 

Άκυρος ο Γιοσωφάτ αν ποτέ είπε αυτά που παραθετεις και με αυτό το νόημα.

 

Ξέρεις πόσες μορφωμένες μάνες υπάρχουν που υπολείπονται κατά πολύ από κάποιες άλλες, ταπεινές, αμόρφωτες αλλά ΜΑΝΕΣ ΜΕ ΜΑΓΑΛΕΙΟ;

[Babydust]

Ο μόνος λόγος πίστεψέ με που υπάρχει η κοινωνική πίεση είναι γιατί η δυνατότητα να γίνεις μητέρα εξασθενεί με τα χρόνια για βιολογικούς λόγους. Έχω ζήσει φίλες και γνωστές κοντά στα 40 που τόσο το μετάνιωσαν που άργησαν να γίνουν μητέρες και παιδεύτηκαν με θεραπείες και άγχη και αποβολές. Εγώ βέβαια τους πιπιλούσα το μυαλό από τα 30. Είσαι μικρότερη και θα το ζήσεις αυτό σε καμιά δεκαετία και θα δεις ότι έχω δίκιο. Στη ζωή μας πέρα από την αίσθηση λειτουργούμε και με την προαίσθηση. Και δεν ξέρουμε καμία που να μετάνιωσε που έγινε μάνα.

Συμφωνώ. Δε ξέρω καμία που μετάνιωσε που έγινε μάνα. 'Ισα ίσα ξέρω γυναίκες που μετάνιωσαν για τα παιδιά που δεν έκαναν. Και εγώ χαίρομαι που έγινα μάνα. Απλώς προσπαθώ να είμαι και άλλα πράγματα πέρα από μάνα. Και δε θεωρώ σωστό να πρήζουμε τις γυναίκες που δεν έγιναν (ακόμη) μάνες να γίνουν γιατί μια μέρα μπορεί να μετανιώσουν που δε βιάστηκαν. Η κατάλληλη στιγμή για τον καθένα είναι αυτή που νιώθει ο ίδιος όχι αυτή που του επιβάλλει η κοινωνία. Εγώ ας πούμε ένιωσα απίστευτη κοινωνική πίεση όσον αφορά στο να γίνω μάνα. Ναι ήθελα να γίινω μαμά αλλά θα πάθαιναν τίποτα οι υπόλοιποι αν δε μου τα πρήζανε και αν δε με αγχώνανε?

[Babydust]

Εγω θα διαφωνησω!Ειχα μια υπεροχη ζωη που εγινε ακομα πιο ομορφη οταν γνωρισα τον αντρα μου!Το να μεινεις ομως εγκυος και να το κρατησεις για μενα ειναι κατορθωμα!Εχω 3 αποβολες και τωρα κανω εξετασεις για να βρω το προβλημα!Δεν ειναι αδεια η ζωη μου!Δοξα το Θεο οτι ηθελα μεχρι τωρα (κουτσα στραβα) το καταφερνα και το ειχα!Και θα καταφερω να γινω και μανουλα!Ομως οταν ερθει το μωρακι μου θα ειμαι γεματη και αυτο θα ειναι η ζωη μου και το μεγαλυτερο κατορθωμα μου οτι πιο σημαντικο θα εχω καταφερει στη ζωη μου!

ειλικρινά σου εύχομαι ότι καλύτερο! πιστεύω πως ότι είναι για το καλό σου θα γίνει. Καλό κουράγιο!

[hopa]

κράξτε με κορίτσια αλλά εμένα το παιδί μου και ο άντρας μου είναι όλη μου η ζωή...και ναι αγαπητή φίλη που άνοιξες το θέμα εμένα ήταν άνουσια η ζωή μου χωρίς να χρειαστεί να καταφύγω σε λεπτομέρειες,και δεν ντρέπομαι καθόλου να το πω..Χωρίς αυτό βέβαία να σημαίνει οτί θα το πρήξω το παιδί και θα ειμαι η σκιά του.Ονειρεύομαι να τον μεγαλώσω με αξίες και όρια που δεν θα επηρεάσουν αυτό που πραγματικά θέρλει να γίνει, θέλω να είναι ελευθερός και περιμένω να μάθω και απο κείνον γιατί τον θεώρω ισότιμό με μένα ,διαφωνώ με τη λογική κάποιων οτί εμείς οι μεγαλοί τα ξέρουμε όλα και πρέπει να κάνουμε τα παιδιά μαριόνες (για όσο μας πάιρνει φυσικά χρονικά)Οταν έμεινα έγκυος δεν πέταξα απο τη χαρα μου,δεν το επιδιώκα.Σε όλη την εγκυμοσύνη είχα αμφιβολίες για το τι μάνα θα ήμουν και αν θα το αγαπούσα.Το Σάββατο έγινε ενός έτους, ένας υπέροχος χρόνος που μαθητεύω στην αγάπη.Ο θεός μου εμπιστεύτηκε ένα πλασματάκι στα χέρια μου και για κάποια χρόνια θα με χρειάζετε..Ξαναλέω λοιπόν οτί η δική μου ζωή ήταν ανούσια(δεν θεωρώ το παιδί μου κατορθωμά.)και 'οπως χαρακτηριστικά λέω αυτός γέννησε εμένα και όχι εγώ αυτόν.Ζούσα για μια 10ετια μεσα στην καταθλιψή και μου έφερε πίσω τον ευταό μου που είχα καπού ξεχάσει..ετσί τα βλεπω εγώ ..φιλικά πάντα...

[agentP]

Αποφεύγω τη φράση "το παιδί μου είναι η ζωή μου" γιατί γενικά δεν μου αρέσουν οι μεγάλες κουβέντες. Ωστόσο, ναι θεωρώ ότι τα παιδιά μου είναι ό,τι πιο σημαντικό έχω κάνει στη ζωή μου και ότι δίνουν νόημα σε ό,τι κάνω. Καλές οι σπουδές, η δουλειά, η διασκέδαση, τα ταξίδια, ο έρωτας, μπορεί κάποιος να ζήσει μια καλή και γεμάτη ζωή και χωρίς παιδιά, αλλά πιστεύω ότι το παιδί φέρνει την ολοκλήρωση.

 

... Έγραψα πως λυπάμαι αυτούς που λένε πως ήρθε το παιδί μου και απέχτησε νόημα η ζωή μου γιατί για 'μενα αυτό σημαίνει πως δυστυχώς η ζωή τους πριν ήταν πχ ανούσια πριν? ...

Επίσης επιμένω πως το να μείνεις έγκυος και να γεννήσεις δεν είναι κατόρθωμα (αν πχ μείνεις εύκολα έγκυος με φυσικό τρόπο και γεννήσεις εύκολα και ανώδυνα με επισκληρίδιο τότε τι κατόρθωμα είναι αυτό ρε κορίτσια? ...

Συμφωνώ απόλυτα με τη summer99, ο καθένας κάνει τις επιλογές του κι αν αυτές δεν οδηγούν στην καταστροφή του, κανείς δεν έχει λόγο να τον λυπάται. Δεν ζούμε όλοι την ίδια ζωή, δεν έχουμε όλοι τους ίδους στόχους, δεν έχουν όλοι τις ίδιες προτεραιότητες.

Το να γεννήσεις δεν είναι κατόρθωμα, είναι όμως τιμή να διαθέτεις τον εαυτό σου για να γεννηθεί ένας άνθρωπος, ανεξάρτητα από το πώς συνέλαβες και το πώς γέννησες.

 

Λυπάμαι για τις μαμάδες που ενώ δεν έχουν κάνει τίποτα άλλο στη ζωή τους νομίζουν πως είναι ανώτερες από όλες τις άλλες γυναίκες επειδή πχ κάναν παιδιά!!!!

Εμένα γενικά δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι που θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο από τους άλλους, για οποιοδήποτε λόγο.

 

...τα πτυχια' date='τα μεταπτυχιακα,οι ξενες γλωσσες,η κοινωνικη ανοδος θα με κανουν ιδανικο παραδειγμα στα παιδια μου???!!!η ''λιγοστη'' μορφωση μου με κανει κατωτερη μαμα????!!τι γινεται??δεν τα πιστευω αυτα που διαβαζω!!!τα πτυχια κ ολα αυτα τα μορφωτικα τεσπα,δεν ειναι τιποτα μπροστα στον θησαυρο που εχει να προσφερει μια μαμα!!μπροστα στην καταθεση ψυχης που κανει στα παιδια της,μπροστα σε ολα αυτα που προσφερει απλοχερα!!!ξερω μαμαδες με υψηλο μορφωτικο επειπεδο,με γερες δουλειες που μεγαλωνοντας τα παιδια τους πηραν λαθος δρομο,κ μαμαδες που εζησαν σε ενα σπιτακι στο χωριο κ εβγαλαν διαμαντια,γιατρους κ επιστημονες!!αυτο ολο που εγραψες το θεωρω ακυρο!!!συγνωμη,αλλα φρικαρα τωρα!!![/quote']

Συμφωνώ μαζί σου.

 

Προσωπικά πιστεύω πως οι γυναίκες που ξέρουν να χειρίζονται το ίντερνετ, που έχουν σπουδάσει ή/ και που πχ διάβασαν κάποια βιβλία παιδοψυχολογίας κτλ. είναι πιο καλά εφοδιασμένες ως μητέρες από τις γυναίκες που (και δεν αναφέρομαι σε μαμάδες μας και γιαγιάδες που είχαν ζήσει κατοχή και δεν είχαν τέτοια δυνατότητα) από εκείνες που δεν τελείωσαν το σχολείο και δεν διαβάζουν ούτε ένα βιβλίο για το πως θα μεγαλώσουν το παιδί τους.

Εγώ πιστεύω ότι η μόρφωση είναι ένα καλό εφόδιο, αλλά δεν είναι καθόλου απαραίτητη για να είναι κάποιος καλός γονιός. Το πολύ διάβασμα δεν έκανε καμία καλή μαμά. Απεναντίας μπορεί να σε μπερδέψει και να σε γεμίσει ανασφάλειες.

[Morchelina]

Συμφωνώ. Δε ξέρω καμία που μετάνιωσε που έγινε μάνα. 'Ισα ίσα ξέρω γυναίκες που μετάνιωσαν για τα παιδιά που δεν έκαναν. Και εγώ χαίρομαι που έγινα μάνα. Απλώς προσπαθώ να είμαι και άλλα πράγματα πέρα από μάνα. Και δε θεωρώ σωστό να πρήζουμε τις γυναίκες που δεν έγιναν (ακόμη) μάνες να γίνουν γιατί μια μέρα μπορεί να μετανιώσουν που δε βιάστηκαν. Η κατάλληλη στιγμή για τον καθένα είναι αυτή που νιώθει ο ίδιος όχι αυτή που του επιβάλλει η κοινωνία. Εγώ ας πούμε ένιωσα απίστευτη κοινωνική πίεση όσον αφορά στο να γίνω μάνα. Ναι ήθελα να γίινω μαμά αλλά θα πάθαιναν τίποτα οι υπόλοιποι αν δε μου τα πρήζανε και αν δε με αγχώνανε?

 

Κάποτε θα τους ευγνωμονείς . Κι όμως είναι αποτέλεσμα κοινωνικών συνθηκών. Αν τύχει και είσαι Αγγλία όπου όλες τεκνοποιούν γύρω στα 25 γιατί φυσικά στα 21 έχουν πτυχίο και δουλειά, θα κάνεις νωρίτερα παιδιά. Αν είσαι Ιταλία, τη χώρα με τη μεγαλύτερη υπογεννητικότητα στον κόσμο, 0.8 παιδιά ανά γυναίκα, είναι πολύ πιθανό να το αναβάλεις μέχρι τα 40 γιατί έτσι κάνουν όλες. Με τις γνωστές συνέπειες υπογονιμότητας. Τα έχω ζήσει και τα 2 σενάρια από πολύ κοντά. Ευτυχώς που είσαι Ελλάδα που ακόμη δίνουμε τόση αξία στα παιδιά και όχι στο Gucci φόρεμα.

[Babydust]

Καλα θα τρελλαθω τωρα! Απο ποτε καλη μαμα θεωρειται η σπουδασμενη μαμα? Επειδη θα μπορει να βοηθαει τα παιδια στα μαθηματα τους?

Σπουδασα επειδη το ηθελα. Το επαγγελμα μου μου αρεσει και με γεμιζει. Ομως επειδη δεν ειχα βοηθεια δεν διστασα στιγμη να βαλω στην ακρη τα προσωπικα μου θελω για να μεγαλωσω τα παιδια μου. Ναι θα ηθελα να μπορω να τα συνδιασω και τα δυο. Αλλα αφου δεν υπαρχει αυτη η δυνατοτητα, ναι πρωτα βαζω τα παιδια μου. Και δεν θεωρω τον εαυτο μου καλυτερη απο μια αλλη μανουλα που αναγκαστηκε να βγει να δουλεψει. Η απο μια μαμα που δεν εχει την μορφωση μου και δεν μπορει να τα βοηθησει στα μαθηματα.

Εγω ηξερα πως η αγαπη ειναι που μετραει και οχι ποσα πτυχια εχεις. Δεν ηξερα πως χρειαζονται πτυχια για να μεγαλωσεις εναν ισορροπημενο ανθρωπο.

Και στην τελικη λυσε μου μια απορια γιατι μαλλον κατι κανω λαθος κι εγω! πως στο καλο καταφερνεις να εχεις χρονο,εστω και περιορισμενο , για αλλες δραστηριοτητες ? Εκτος κι αν εχεις οντως μια στρατια βοηθων που ασχολουνται με το παιδι οταν εσυ ασχολεισαι με τα υπολοιπα.

Ε αναμεσα στο δικο μου παιδι που ειμαστε 24 ωρες μαζι και στο δικο σου που προσπαθεις να το στριμωξεις στο προγραμμα σου , συγγνωμη αλλα εγω θα λυπηθω για το δικο σου. Γιατι σιγουρα δεν ειμαι το ιδανικο παραδειγμα μαμας -κατα το προτυπο σου-αλλα σιγουρα το παιδακι μου εχει μια μαμα που το νοιαζεται, το βοηθαει να γινει ανεξαρτητο και πανω απ ολα ειναι διπλα του.

 

όχι δεν έχω στρατιά βοηθών. Και ειδικά τον πρώτο χρόνο κοιτούσα το παιδί μου 24 ώρες το 24ωρο. Και ακριβώς επειδή δεν έχω στρατιά βοηθών και είμαι μαμά στεναχωριέμαι που δεν μπορώ πια να αφιερώσω το χρόνο που αφιέρωνα στον άντρα μου, το χρόνο που αφιέρωνα στο νοικοκυριό μου, στο μαγείρεμα, στη δουλειά μου, στον εθελοντισμό, στα χόμπυ και στους φίλους μου. Φυσικά και βάζω το παιδί μου πάνω από όλα. Αλλά δε σημαίνει ότι η ζωή μου απέχτησε νόημα με την έλευση του παιδιού (ότι απέχτησε άλλο νόημα ναι, ότι απέχτησε νόημα όχι). Απλά λέω ότι το ιδανικό θα ήταν να είχαμε επιλογές και όχι λόγω έλλειψης χρόνου ή βοήθειας να μην κάνουμε και άλλα πράγματα πέρα από το παιδί μας. Σε πληροφορώ πως υπάρχουν μαμάδες με στρατιές βοηθών που το παιδί τους τις ζητάει όλη μέρα ενώ αυτές είναι σε κομμωτήρια, σπα ή παίζουν χαρτιά αντί πχ να ανοίξουν ένα βιβλίο για το πως να μεγαλώσουν το παιδί τους και να του αφιερώσουν χρόνο από τη μέρα τους.

[Babydust]

Εγώ νομίζω ότι τα παιδιά μας μας προσγειώνουν, μας διδάσκουν ταπεινότητα και ξεκαβαλικεύουμε από το καλάμι μας γενικότερα. Μια φορά να περάσεις πόρτα νοσοκομείου με το παιδί στην αγκαλιά σου ρίχνει τέτοια σφαλιάρα του τι πραγματικά έχει σημασία στη ζωή σου που δεν σε παίρνει να ξαναπείς τίποτα. Κάνεις μόνο το σταυρό σου που είναι το παιδάκι σου καλά και τσιμουδιά.

Αφού το έγραψες αυτό ας γράψω και εγώ το παρακάτω. Αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα υγείας με το παιδί μου από τη γεννησή του. Και με προσγειώνει και με κάνει να παρακαλώ το Θεό να γίνει καλά. Και για αυτό έγραψα παραπάνω να'ναι καλά τα παιδιά μας. Μακάρι να είναι όλα τα παιδάκια καλά, να'μαστε και εμείς καλά να τα μεγαλώσουμε και μακάρι όσα δεν είναι καλά να γίνουν καλά.

[AthinaP]

Ε, καλά κόψτε κάτι βρε κορίτσια, που πάτε να φάτε την κοπέλα που δεν συνειδητοποιεί το μεγαλείο της μητρότητας;

 

Οι παιδικές χαρές που βλέπω εγώ δεν είναι γεμάτες μητέρες που κοιτάζουν με λατρεία τα καμάρια τους και τα γεμίζουν γλυκόλογα, αλλά τύπισσες που βρίσκουν πιο ενδιαφέρον να εξετάσουν τα μόρια της σκόνης στον αέρα και να κοιτάνε το άπειρο...

 

Οι άλλες οι καλές, είναι σπίτι τους να υποθέσουμε και δεν βάζουν ποτέ τηλεόραση και DVD, αλλά λένε γλυκόλογα ολημερίς στα καμάρια τους και ζουν την αγαλλίαση της μητρότητας; Πού είναι αυτές; Εγώ γιατί δεν τις έχω συναντήσει ακόμα; Γιατί συναντώ μαμάδες που εντάξει, λίγο πολύ την παλεύουν, έχουν καλές στιγμές, αλλά δεν είναι σε μια νιρβάνα και σε μια έκσταση;

[Babydust]

Δηλαδή αν μια μαμά (χτύπα ξύλο) χάσει το παιδί της στο χειρουργείο, πρέπει να 'πεθάνει' γιατί το παιδί της ήταν όλη της η ζωή?

Δηλαδή αν μια γυναίκα δεν γίνει ποτέ μαμά δεν θα έχει καταφέρει ποτέ το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο?

Δηλαδή αν μια γυναίκα αποβάλλει συνέχεια και δεν κάνει ποτέ παιδί δεν θα αποχτήσει νόημα η ζωή της ποτέ?

 

ΕΔΩ ΉΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΧΟ ΟΤΑΝ ΕΓΡΑΦΑ πως διαφωνώ με τους ανθρώπους που κάνουν τις εκφράσεις τύπου 'το παιδί μου είναι όλη μου η ζωή' 'οτι πιο σημαντικό έχω καταφέρει' κτλ. πραγματικότητα, το διατυμπανίζουν και δε σκέφτονται ποτέ ότι μπορούν να πληγώνουν ή να αγχώνουν άλλες γυναίκες.

 

Τελοσπάντων οποιος θέλει να καταλάβει ας καταλάβει.

[mother's heart]

Αφού το έγραψες αυτό ας γράψω και εγώ το παρακάτω. Αντιμετωπίζω ένα πρόβλημα υγείας με το παιδί μου από τη γεννησή του. Και με προσγειώνει και με κάνει να παρακαλώ το Θεό να γίνει καλά. Και για αυτό έγραψα παραπάνω να'ναι καλά τα παιδιά μας. Μακάρι να είναι όλα τα παιδάκια καλά, να'μαστε και εμείς καλά να τα μεγαλώσουμε και μακάρι όσα δεν είναι καλά να γίνουν καλά.

 

 

babydust ευχοαμαι ολοψυχα το παιδακι σου(κ ολα τα παιδακια βεβαια) να ειναι καλα κ να ξεπεραστει το προβλημα υγειας αν δεν εχει ηδη ξεπεραστει!!πιστη κ υπομονη!!!!!ο θεουλης να το εχει καλα!!

[Babydust]

Ε, καλά κόψτε κάτι βρε κορίτσια, που πάτε να φάτε την κοπέλα που δεν συνειδητοποιεί το μεγαλείο της μητρότητας;

 

Οι παιδικές χαρές που βλέπω εγώ δεν είναι γεμάτες μητέρες που κοιτάζουν με λατρεία τα καμάρια τους και τα γεμίζουν γλυκόλογα, αλλά τύπισσες που βρίσκουν πιο ενδιαφέρον να εξετάσουν τα μόρια της σκόνης στον αέρα και να κοιτάνε το άπειρο...

 

Οι άλλες οι καλές, είναι σπίτι τους να υποθέσουμε και δεν βάζουν ποτέ τηλεόραση και DVD, αλλά λένε γλυκόλογα ολημερίς στα καμάρια τους και ζουν την αγαλλίαση της μητρότητας; Πού είναι αυτές; Εγώ γιατί δεν τις έχω συναντήσει ακόμα; Γιατί συναντώ μαμάδες που εντάξει, λίγο πολύ την παλεύουν, έχουν καλές στιγμές, αλλά δεν είναι σε μια νιρβάνα και σε μια έκσταση;

 

 

:p:p:grin::grin: πόσα like να σου κάνω!

[Babydust]

babydust ευχοαμαι ολοψυχα το παιδακι σου(κ ολα τα παιδακια βεβαια) να ειναι καλα κ να ξεπεραστει το προβλημα υγειας αν δεν εχει ηδη ξεπεραστει!!πιστη κ υπομονη!!!!!ο θεουλης να το εχει καλα!!

 

ναι ευχαριστώ (και εγώ ελπίζω να ξεπεραστεί γιατί στεναχωριέμαι κάθε μέρα) δεν ήθελα να το γράψω αυτό για να μην πάρει άλλη τροπή η συζήτηση. Απλά μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια με κάποια πόστ. Μπορεί να ακούστηκα και εγώ αγενής και σκληρή αλλά είναι εύκολο να πρήζεις άλλες γυναίκες να κάνουν παιδιά, να κατηγορείς όσες δεν έχουν κτλ. Και δεν είναι σωστό. Απλά δεν είναι σωστό.

[foubi]

babydust συγγνωμη αλλα νομιζω οτι κατι χανεται στην πορεια απ αυτα που θες να πεις. Δεν μιλαμε για μια εικονικη πραγματικοτητα, μιλαμε για την πραγματικη ζωη. Ναι σε εναν ιδανικο κοσμο θα ηταν πολλα πραγματα διαφορετικα. Σ αυτον ομως που ζουμε αρνουμαι να δεχτω πως με λυπασαι γιατι αφου δεν εχω την δυνατοτητα να πραξω διαφορετικα, εχω επιλεξει- αναμεσα στις εφικτες για μενα λυσεις- να ασχολουμαι με τα παιδια μου καθημερινα 24 ωρες το 24ωρο. Και δεν μπορω επισης να δεχτω τις γενικοτητες μορφωμενη μητερα=καλη μητερα. Η το οτι ασχολουμαι αποκλειστικα με το μεγαλωμα των παιδιων σημαινει πως τα πνιγω ή δεν τους δινω σωστα παραδειγματα.Πιστευω πως αυτα ειναι τελειως αυθαιρετα συμπερασματα αφου δεν με γνωριζεις προσωπικα και δεν ξερεις πως μεγαλωνω τα παιδια μου.

Ευχομαι περαστικα στο παιδακι σου και συντομα να λυθει οποιο προβλημα κι αν εχετε

[mother's heart]

Δηλαδή αν μια μαμά (χτύπα ξύλο) χάσει το παιδί της στο χειρουργείο, πρέπει να 'πεθάνει' γιατί το παιδί της ήταν όλη της η ζωή?

 

οσες μαμαδες ξερω που εχασαν τα παδιια τους,εχασαν αυτοματα κ τη ζωη τους...ηταν κενες.....η θλιψη κ η απωλεια της καταρρακωσε!!κ το ιδιο πιστευω για μενα!!!κανω καμια φορα τετοιες σκεψεις η' μπαινω στη θεση αλλων μαμαδων που εχασαν τα παιδια τους κ οντως δεν θα ειχα ζωη...θα ηταν σαν να κρατουσα τηνα ναπνοη μου μεχρι να πεθανω....η ζωη μου θα ηταν το αδειο δωματιο με τα παιχνιδια τους,οι αγκαλιες με τα αρκουδακια τους για να νιωθω τη μυρωδια τους...κ τις νυχτες θα με επαιρνε ο υπνος κλαιγοντας μεχρι το τελος!!κ μονο στη σκεψη ολων αυτων νιωθω οτι αδειασα.....σκεψου οσες μανουλες ειχαν αυτη την απωλεια κ τα βιωσαν ολα αυτα!!!!οταν χανεις το παιδι σου δεν εισαι ποτε ξανα ο ιδιος ανθρωπος!!!ξερω μητερα που οταν εχασε τον γιο της,η μονη ανασα που επαιρνε..η μονη στιγμη που ενιωθε οτι υπαρχει κ δεν ειναι ενα φαντασμα που περιπλανιεται,ηταν οταν ξημερωνε κ πηγαινε στο μνημα του παιδιου της!!αυτη ηταν η ζωη της μεχρι το τελος...το ιδιο της το παιδι..ακομα κ αν αυτο ηταν θαμμενο.....η ζωη της ηταν οταν πηγαινε κοντα στη ζωη της!!!:sad:

κ πιστευω βαθυτατα οτι δεν υπαρχει μεγαλυτερος πονος απ'το να χανεις το παιδι σου..απ'το να φευγει πρωτα αυτο κ μετα εσυ....απ'το να το δεις εκει αδυναμο κ ακινητο.....δυστυχως αυτο για μενα δεν ειναι απλα πληγμα...ειναι ο ιδιος ο θανατος..της ψυχης!

κ ναι τοτε θα χανοταν κ το νοημα της ζωης σου..απλα θα ενιωθες να αιωρεισαι!

[kalamaraki]

Βabydust.....μπορω να σου τραβηξω λιγο την προσοχή και να σου κανω μια ερώτηση?

[Morchelina]

Πολύ λυπάμαι που ταλαιπωρείσαι και σου εύχομαι τα καλύτερα. Αν μιλάμε για το χαμό ενός παιδιού εγώ νομίζω θα "πεθάνω" γιατί είμαι τελείως απροετοίμαστη να το διαχειριστώ αλλιώς. Πώς το έλεγε εκείνος ο ψυχολόγος; Χάνεις το σκοπό της ζωής σου όταν χάνεις παιδί, αποπροσανατολίζεσαι. Δεν λειτουργεί έτσι όταν δεν έχεις παιδιά. Δεν μπορείς να προαισθανθείς αυτά τα συναισθήματα οπότε δεν αισθάνεσαι την απώλεια τους όταν δεν έχεις αποκτήσει παιδιά.

[elenik]

Δεν εχω διαβασει κανενα ποστ περαν του 1ου οποτε ισως να ειμαι εκτος ετσι οπως θα εχει εξελιχθει ή το τι εννοουσε η κοπελα.

 

Αλλα ο τιτλος με εκφραζει αυτη την στιγμη οποτε θα μου επιτρεψετε να πω και εγω τον πονο μου

 

Προσφατα περασα μια φαση (ακομα ειμαι σε αυτην να πω την αληθεια μου).

 

Λοιπον εγω εχω παρει καποια κιλα λογω ληψης κορτιζονης .Σε συνδυασμο με μια ηληθια εντολη γιατρου - υποτασικη εισαι αρα αλατι δεν κοβεις, υπογλυκαιμια εχεις αρα ουτε γλυκα.

Το αποτελεσμα ειναι να ειμαι ολιγον τι σαν.... γιουβαρλακι να το πω... εγκυος να το πω.... μαγουλιτσας να το πω..... κοινως εχω γινει τσουπωτη :lol:

 

Ενοιωσα λοιπον την εντονη αναγκη να παω γυμναστηριο , να κανω κατι για μενα , να νοιωσω εγω καλα με το σωμα μου και να με αρεσω να με βλεπω.

 

Αμ δε....

Ποτε να παω...

Πρωι παω στην δουλεια.

Μετα την δουλεια παιρνω τον Γιαννη απο τον παιδικο και παμε σπιτι (οποτε τρεχοντας γιατι εκει περιμενει ο Βασιλης με την γιαγια η οποια τον εχει απο τις 14:30 και νυσταζει).

Μετα εχω να διαβασω τον Βασιλη (ξεκιναμε 17:00 και μεχρι τις 21:00 τι στο καλο θα τον εχω πεισει να γραψει. Ενδιαμεσα εννοειτε κανω δουλειες .

Μετα μπανιο τα παιδια και αν κουνησει κανεις αρχιζει ο Γιαννης να φωναζει "Βοτα" = ΒΟλτα. Και τελειωνει το γλεντι τετοια ωρα (τα γυμναστηρια εχουν κλεισει πια εννοειτε).

 

Κοντα μας εχουμε ενα γηπεδο για τρεξιμο αλλα και αυτο ειναι απαγορευτικο λογω του παραπανω προγραμματος.

 

Ενοιωσα λοιπον.... πνιγμενη (και βαρατε οσο θελετε το εννοιωσα).

 

Συζητουσα το θεμα και ψιλομουρμουρουσα στην δουλεια με 2 γονεις και εκαναν λες και δεν εκτιμαω το θαυμα της μητροτητας και μεγαλωνοντας αυτη την αγκαλια θα την αποζηταω και χιλια δυο αλλα τετοια (ωσπου εκανα μωκο γιατι βαρεθηκα και κοντεψα να νοιωσω και τυψεις).

Μα δεν ειπα ποτε οτι δεν τα λατρευω. Απλα το οτι θελω να νοιωθω και εγω καλα με μενα ως γυναικα περαν της μανας ειναι εγκλημα?

Ποιος το λεει αυτο. Οτι για να τα αγαπαω πρεπει να μην ευχαριστιεμαι στιγμη μακρια τους κανοντας κατι για μενα και μονο.

 

Η αληθεια ειναι μια. Δεν θελω να παω στα μπουζουκια (θελω αλλα λεμε τωρα .. δεν ειναι αυτο που με πνιγει) , λατρευω τα παιδια μου αλλα πως να το κανουμε την δεδομενη στιγμη μισω το σωμα μου και νοιωθω να πνιγομαι που δεν μπορω να κανω κατι γι αυτο.

 

ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΕΕΕΕ. Θελω μιση ωριτσα ανα 2-3 μερες για μενα.. Ζηταω πολλα? Δεν αγαπαω τα παιδια μου γι αυτο.... ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ.

[xrysa1981]

ειλικρινά σου εύχομαι ότι καλύτερο! πιστεύω πως ότι είναι για το καλό σου θα γίνει. Καλό κουράγιο!

 

 

Σε ευχαριστω πολυ!Ειμαι αισιοδοξη και σιγουρη οτι ολα θα πανε καλα!Θα γινω και εγω μανουλα και θα προσπαθησω να γινω καλη μανουλα!Αυτο ομως που εχει πραγματικα νοημα ειναι να ειναι γερα ολα τα παιδακια!Ευχομαι να ξεπερασετε οποιο προβλημα υγειας εχετε να ειναι γερο το παιδακι σου και να ειστε ευτυχισμενοι!Μονο υγεια τιποτα αλλο δεν εχει νοημα!

Φιλακια...

[Babydust]

Ειλικιρινά δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο. Λυπάμαι για όσες στεναχώρησα. Δεν έγινε κακοπροαίρετα. Και μακάρι να μην στεναχωρώ και εγώ άλλους και άλλες όπως με στεναχώρησαν εμένα. Επίσης μακάρι να καταφέρω να βρώ ισορροπία στη ζωή μου και να μην ασχολούμαι μόνο με το παιδί μου. Μακάρι να μην πιέσω αθελά μου άλλες γυναίκες να γίνουν μητέρες, να τις αγχώσω ή να τις κάνω να νιώσουν ανάξιες αν δεν είναι μητέρες. Μακάρι να σέβομαι τις άλλες γυναίκες όπως θα ήθελα να σέβονται εμένα.

[kalamaraki]

Ειλικιρινά δεν μπορώ να συνεχίσω άλλο. Λυπάμαι για όσες στεναχώρησα. Δεν έγινε κακοπροαίρετα. Και μακάρι να μην στεναχωρώ και εγώ άλλους και άλλες όπως με στεναχώρησαν εμένα. Επίσης μακάρι να καταφέρω να βρώ ισορροπία στη ζωή μου και να μην ασχολούμαι μόνο με το παιδί μου. Μακάρι να μην πιέσω αθελά μου άλλες γυναίκες να γίνουν μητέρες, να τις αγχώσω ή να τις κάνω να νιώσουν ανάξιες αν δεν είναι μητέρες. Μακάρι να σέβομαι τις άλλες γυναίκες όπως θα ήθελα να σέβονται εμένα.

 

 

Βabydust.....μπορω να σου τραβηξω λιγο την προσοχή και να σου κανω μια ερώτηση?

[Babydust]

Βabydust.....μπορω να σου τραβηξω λιγο την προσοχή και να σου κανω μια ερώτηση?

ναι συγνώμη δεν είδα το ποστ σου. βεβαίως

[kalamaraki]

ναι συγνώμη δεν είδα το ποστ σου. βεβαίως

 

Με καθε καλή διαθεση θα σε ρωτήσω....και αν θες απαντας αν οχι παλι καλα..

 

Θα σε ρωτησω γιατι εχω περασει και εγω απο εκει που νομιζω πως βρισκεσαι...

 

Μηπως λεω μηπως....ψάχνεις το νοημα?

Μηπως δεν εχεις βρει ακομα το κλικ στο να χαρεις την μητροτητα..??

Δεν εννοω/υποννοω οτι δεν αγαπας το παιδι σου κτλπ....

 

Εννοω μηπως λογω διαφορων καταστασεων/γεγονοτων στη ζωη σου που εμεις ολοι δεν τις ξερουμε και δεν χρειαζεται, εισαι μπερδεμένη....στο ποιος ο ρολος σου τωρα...ποιος ο προσδιορισμος σου ως ατομο, ως υποσταση ως babydust...?

 

Μηπως τα βλεπεις ολα ανουσια ως προς και τωρα τι εγινε.....? Τωρα ετσι θα ειναι απο εδώ και περα....εμενα θα με οριζει ως οντοτητα αυτη μου η ιδιοτητα? Δεν ειμαι δηλαδη γυναικα αν δεν ειχα παιδακι....

 

Γιατι απο ολα αυτα που γραφεις....μπερδεμενη μου φαινεσαι....

 

Σε ρωταω το ξαναλεω με καθε καλή διαθεση, χωρις να θελω να στο παιξω ουτε εξυπνη ουτε τιποτα....επειδη το εχω περάσει το μονοπάτι καποια στιγμή...

[elenik]

Η κατάλληλη στιγμή για τον καθένα είναι αυτή που νιώθει ο ίδιος όχι αυτή που του επιβάλλει η κοινωνία.

Συμφωνω απολυτα

 

 

Εγώ ας πούμε ένιωσα απίστευτη κοινωνική πίεση όσον αφορά στο να γίνω μάνα. Ναι ήθελα να γίινω μαμά αλλά θα πάθαιναν τίποτα οι υπόλοιποι αν δε μου τα πρήζανε και αν δε με αγχώνανε?

 

Εχεις απολυτο δικιο σε αυτο.

Ξεκινανε ... αντε παντρεψου.

Μετα ...αντε κανε παιδακι.

Μετα ...να μην του κανεις αδερφακι απαπαπα.

Και σταματημο δεν εχει λεμε. Ελεγα θα ηρεμησω και τωρα με πρηζουν ... ε μια κορη δεν θα την κανεις ?

 

Κατσε ρε μπαρμπα , παρεα τα μεγαλωνουμε?

Κανε εσυ. Εγω τοσα θελω , αντεχω κλπ. Εσυ τι ζορι τραβας

[mylife10]

Δηλαδή αν μια μαμά (χτύπα ξύλο) χάσει το παιδί της στο χειρουργείο, πρέπει να 'πεθάνει' γιατί το παιδί της ήταν όλη της η ζωή?

Δηλαδή αν μια γυναίκα δεν γίνει ποτέ μαμά δεν θα έχει καταφέρει ποτέ το πιο σημαντικό πράγμα στον κόσμο?

Δηλαδή αν μια γυναίκα αποβάλλει συνέχεια και δεν κάνει ποτέ παιδί δεν θα αποχτήσει νόημα η ζωή της ποτέ?

 

ΕΔΩ ΉΘΕΛΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΗΧΟ ΟΤΑΝ ΕΓΡΑΦΑ πως διαφωνώ με τους ανθρώπους που κάνουν τις εκφράσεις τύπου 'το παιδί μου είναι όλη μου η ζωή' 'οτι πιο σημαντικό έχω καταφέρει' κτλ. πραγματικότητα, το διατυμπανίζουν και δε σκέφτονται ποτέ ότι μπορούν να πληγώνουν ή να αγχώνουν άλλες γυναίκες.

 

Τελοσπάντων οποιος θέλει να καταλάβει ας καταλάβει.

Συγγνώμη babydust, αλλά δεν μπορείς να μπεις στην ψυχολογία μιας γυναίκας που χάνει το παιδί της και περνάνε σκέψεις από το μυαλό της να πεθάνει.

Δεν μπορείς να μπεις στην ψυχολογία μιας γυναίκας που συνεχώς αποβάλλει, δεν βρίσκουν τι φταίει και περιμένει με λαχτάρα να αποκτήσει ένα μωράκι για να εμπλουτιστεί με άλλο νόημα η ζωή της. Και επειδή ανήκω σε αυτή την κατηγορία, να σου πω ότι αναρωτιόμαστε συνέχεια με τον άντρα μου πως ήταν η ζωή μας πριν το μωρό μας και πόσο τυχεροί είμαστε μέσα στην ατυχία μας που ο θεός μας χάρισε αυτό το δώρο.Αυτό δε σημαίνει ότι βάζουμε ένα χ σε όσα περάσαμε πριν, αλίμονο!Και επίσης να σου πω, αν και δεν αφορά το θέμα, ότι και μένα το μωρό μου γεννήθηκε με ένα πρόβλημα, αλλά είναι αντιμετωπίσιμο με φαρμακευτική αγωγή μέχρι 3 χρονών στην καλύτερη ή εγχείρηση στη χειρότερη και ευχαριστώ το Θεό επίσης που του έτυχε αυτό το πρόβλημα και όχι κάποιο άλλο.

Το ότι βρίσκουμε το νόημα στην οικογένεια, δε σημαίνει ότι όποιες δεν κάνουν αποτυγχάνουν στη ζωή! Ισα ίσα που μου αρέσει να ακούω γυναίκες να θέλουν την ελευθερία τους για πάντα, να το υποστηρίζουν και να μην αναγκάζονται να γεννήσουν, επειδή έτσι το "επιβάλλει" η κοινωνία, και μετά να παρατήσουν το παιδί στο έλεος του Θεού.

Και σου ξαναλέω ότι οι έκφρασεις με τις οποίες ασχολιόμαστε τόση ώρα(), έχουν άλλη σημασία για τον καθένα γιάυτό και ερμηνεύονται διαφορετικά!!

Περαστικά στο παιδάκι σου.