Θέλω την ησυχία μου!!!

[pitsipopaki]

δυστυχως οι περισσοτεροι συγγενεις και επισκεπτες δεν σεβονται ουτε το μωρο ουτε και τη γυναικα που γεννησε και θελει την υσηχια της..εγω ειμαι μαζι σου με χιλια!δεν σε θεωρω καθολου υπερβολικη ΕΣΥ ΓΕΝΝΑΣ εσυ τα ''τραβας'' ολα αρα ΕΣΥ θα αποφασησεις.Εγω οταν γεννησα γινοταν χαμος στουσ διαδρομους,ολοι ερχοντουσαν να δουν συγγενεις με παιδακια που παιζαν,φωναζαν,τρεχαν,(απαγορευονται κανονικα κατω των 12 ετων), αλλα το χειροτερο να προσπαθεις να κοιμηθεις και να μην μπορεις γιατι στον διαδρομο εχουν πιασει την ψηλη φωναζοντας οι επισκεπτες και μιλαμε για 12 και 1 τη νυχτα ετσι?!!

[tzini]

δυστυχως οι περισσοτεροι συγγενεις και επισκεπτες δεν σεβονται ουτε το μωρο ουτε και τη γυναικα που γεννησε και θελει την υσηχια της..εγω ειμαι μαζι σου με χιλια!δεν σε θεωρω καθολου υπερβολικη ΕΣΥ ΓΕΝΝΑΣ εσυ τα ''τραβας'' ολα αρα ΕΣΥ θα αποφασησεις.Εγω οταν γεννησα γινοταν χαμος στουσ διαδρομους,ολοι ερχοντουσαν να δουν συγγενεις με παιδακια που παιζαν,φωναζαν,τρεχαν,(απαγορευονται κανονικα κατω των 12 ετων), αλλα το χειροτερο να προσπαθεις να κοιμηθεις και να μην μπορεις γιατι στον διαδρομο εχουν πιασει την ψηλη φωναζοντας οι επισκεπτες και μιλαμε για 12 και 1 τη νυχτα ετσι?!!

 

ε οχι! εκει περνεις ενα εσωτερικο την προησταμενη κ της λες αν της αρεσει το ντολπμι σαραουνντ?! κ την ξ@χ@ζεις κανονικοτατα μετα !!!!

να ξεδωσεις κ απ τις ορμονες ασανσερ βρε αδερφε!

[Morchelina]

Θελω να θηλασω σαν τρελη και δεν νομιζω οτι με το να ερθει καποιος στο σπιτι αυτο θα ειναι αιτια να μην το κανω.

 

Nα σου πω εγώ δεν είχα τόσο άγχος με τα μικρόβια όσο ότι δεν είχα τις αντοχές λόγω των τρελών ξενυχτιών. Εξάλλου ο θηλασμός προστατεύει από μικρόβια. Εάν θέλεις να θηλάσεις δες πως πάει το πράγμα και ακολούθησε τους ρυθμούς σου. Εγώ θήλαζα για 30-40', το μωρό κοιμόταν 1-1,5 ώρα και μετά ξανά. Δηλ. πότε να δεχτώ; Και πάλι μέρα παραμέρα είχα κόσμο δικό μου που δεν παρεξηγούσε. Τα πεθερικά μου ας πούμε ήθελαν να έρχονται κάθε μέρα. Ήταν κουραστικό, τους το είπε ο άντρας μου και καταλάβανε.

[small bart]

Nα σου πω εγώ δεν είχα τόσο άγχος με τα μικρόβια όσο ότι δεν είχα τις αντοχές λόγω των τρελών ξενυχτιών. Εξάλλου ο θηλασμός προστατεύει από μικρόβια. Εάν θέλεις να θηλάσεις δες πως πάει το πράγμα και ακολούθησε τους ρυθμούς σου. Εγώ θήλαζα για 30-40', το μωρό κοιμόταν 1-1,5 ώρα και μετά ξανά. Δηλ. πότε να δεχτώ; Και πάλι μέρα παραμέρα είχα κόσμο δικό μου που δεν παρεξηγούσε. Τα πεθερικά μου ας πούμε ήθελαν να έρχονται κάθε μέρα. Ήταν κουραστικό, τους το είπε ο άντρας μου και καταλάβανε.

Αν αισθανομαι κουρασμενη θα τους ενημερωσω να κανονισουμε αλλη μερα.Οπως λες και εσυ ειχες κοσμο δικο σου.Ειναι ανθρωποι που χαιρονται με την χαρα σου.Δεν νομιζω οτι αν ερθουν και ειναι ωρα να θηλασω και τους αφησω με τον αντρα μου θα παρεξηγηθει κανεις.

Ασχετο εισαι απο Καρπενησι ή απλα μενεις εκει?Σπουδασα και το αγαπαω πολυ αυτο το μερος.Αξεχαστα χρονια.

[tzo28]

Κορίτσια ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας...θα παρακαλέσω κάποιες κοπέλες προτού σχολιάσουν να κάνουν ένα κόπο να διαβάσουν τι έχω γράψει...πουθενά δεν αναφέρω οτι δεν θέλω να έρθουν τα πεθερικά μου ή οτι έχω πρόβλημα μαζί τους...ούτε και είναι αυτό το θέμα μου...Για κάποια που ανεφερε οτι έχω ανασφάλειες,ναι σίγουρα έχω..γιατί το να γίνω μαμά είναι τεράστια ευθύνη και κάτι τελείως καινούργιο για μένα...Θα έχω να φροντίσω ένα πλασματάκι ευάλωτο και απόλυτα εξαρτημένο απο μένα και θέλω να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ.Γι΄αυτό ρωτάω και γι΄αυτό ψάχνομαι...Δεν θέλω να αφήσω ανθρώπους στο περίθώριο,ούτε να βάλω το μωρό σε γυάλα,όπως ειπώθηκε κάπου παραπάνω.Το μόνο που θέλω είναι οι γύρω μου να σεβαστούν την ανάγκη μου να γνωρίσω το μωρό μου...

[Rea_1971]

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου συμβαίνει αλλά ούτε και πως να το χειριστω.

Είμαι στον έβδομο και είναι το πρώτο μου μωράκι...σκέφτομαι οτι σε δύο μήνες θα γεννήσω και δεν θέλω κανέναν γύρω μου.Χτες βράδυ είχα μια συζήτηση με τον άντρα μου,που κατέληξε σε κλαματα και νευρα δικά μου.

Του είπα οτι όταν γεννήσω δεν θέλω να έρθει κανείς στο σπίτι.Ούτε οι δικοί μας,ούτε φίλοι,οϋτε συγγενεις.Δεν θέλω να πιάσει κανείς το μωρό,δεν θέλω να μου λέει κανείς τι να κάνω.Θέλω την ησυχία μου.Τρελαίνομαι στην ιδέα και μόνο οτι θα έρχεται ο καθένας και θα το παίρνει αγκαλιά.Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ και δεν θέλω να το πειράζει κανείς.Γιατί είναι απαραίτητο να δουν όλοι ένα μωρό οταν είναι 2 και 3 ημερών;Δεν μπορούν να περιμένουν να περάσουν μερικές μέρες;Ο άντρας μου με λέει υπερβολική και οτι τα έχω παιξει.Ειμαι τόσο παράλογη;Θέλω απλά όταν γεννήσω να έχω το χώρο και το χρόνο μου,να γνωρίσω το μωρό μου και να έχουμε ησυχία.

Τι μου συμβαίνει; Μηπως όντως τα έχω παίξει;

Sorry για το μεγαλο μηνυμα αλλα κοντεύω να σκάσω!!!!

 

Μαζί σου! Εγώ το εφάρμοσα 100% Και το ευχαριστήθηκα.

[Rea_1971]

τώρα αντιμετωπίζω πρόβλημα με το γάλα μου γιατί του έδινα ξένο κάθε φορά που έρχονταν επισκέψεις και κάθονταν με τις ώρες ενώ εγώ έπρεπε να θηλάσω.. με αποτέλεσμα να δίνω μπουκάλι για να μπορουν να δουν όλοι το μωρό!

 

 

Προτεραιότητα έχει το μωρό σου. Από τη στιγμή της σύλληψης είναι κάτι που πρέπει να εμπεδώσεις και να αποδεχτείς πλήρως!

Και επισκέψεις όταν έχεις να θηλάζεις κανονικα. Εγώ θηλάζω και την ώρα του φαγητού όταν έχουμε τραπέζωμα. Και σε ταβέρνες και σε καφέ... παντού και πάντα...

[Rea_1971]

Για να μην υπαρχουν παρεξηγήσεις: μη περιμένεις το 40ημερο γι να βγεις με το μωρό σου. Γεννάς άνοιξη και είσαι τυχερή. Εγω γέννησα Δεκέμβρη και την 3η εβδομάδα βουτηξα το Ηλεκτράκι και αρχίσαμε τις βόλτες. Αυτό έκανε απίστευτα καλό και στις δυο μας.

[Rea_1971]

Δεν ξέρω βρε κορίτσια...ισως να είμαι υπερβολικη,αλλά έχω τρομοκρατηθεί.

Καταρχήν έχουν όλοι άποψη απο τώρα..οτι είμαι τρελή που δεν θέλω να κάνω επισκληρίδιο,οτι πρέπει να πάρω μπιμπερό και όλα τα συναφή γιατί το πιο πιθανό είναι να μην έχω γάλα και κάτι άλλα τέτοια χαριτωμένα...Και σκέφτομαι αφού ακούω τέτοια τώρα,όταν έρθει το μωρακι μου τι θα γίνει;;;

Επίσης απο το σοι του άντρα μου έχω δει γιαγίαδες να φιλάνε τα μωρά στο στόμα και οι υπόλοιποι να το θεωρούν φυσιολογικό :shock:

Μιας ξαδέρφης του,πήγαν άρρωστοι στο σπίτι και της κολλήσαν το νεογέννητο με αποτέλεσμα να μείνει αρκετές μέρες εντατική και σύνολο ένα μήνα στο νοσοκομείο.Οι δικοί μου αν έρθουν δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να με ενοχλήσει.Σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο σε τέτοια θέματα.Απλα δεν στέκει να πω ξέρεις έρχονται οι δικοί μου και οι δικοί σου όχι.Γι΄αυτό λέω κανείς.

 

Κοίτα να δεις: ως μάνα θα γίνεις κέρβερος για το παιδί σου. Απλά το μόνο που χρειάζεσαι είναι η συμπαράσταση και συνεργασία του άντρα σου.

[ZWH]

Για να μην υπαρχουν παρεξηγήσεις: μη περιμένεις το 40ημερο γι να βγεις με το μωρό σου. Γεννάς άνοιξη και είσαι τυχερή. Εγω γέννησα Δεκέμβρη και την 3η εβδομάδα βουτηξα το Ηλεκτράκι και αρχίσαμε τις βόλτες. Αυτό έκανε απίστευτα καλό και στις δυο μας.

Συμφωνω!!! Γεννησα Ιουνιου και επειδη λογο δυσκολης εγκυμοσυνης , φαρμακων κτλ, ημουν υποψηφια για καταθλιψη, ο γιατρος μου ειπε οτι μπορω να βγαινω μαζι με το μωρο (εαν δεν ειχα καπου να το αφησω). Στις 20 μερες το πηρ; και το πηγα στην μαμα μου,που ηταν με φιλες της και επιναν καφε.

Η αληθεια ειναι οτι δεν εχω ζησει ολο αυτο τον χαμο που περιγραφετε. Στο μαιευτηριο ηρθαν φιλοι και συγγενεις (ευτυχως οχι ολοι σε μια μερα), επειδη ξεκινησα τους εμετους λογω επισκληριδιου και κρατουσα το μωρο, το εδωσα να το κρατησει η ξαδελφη μου μεχρι να ερθουν οι νοσοκομες και στο σπτι δεν ηρθε κανεις. Μην νομιζετε οτι εχουν και τηνδιαθεση να πηγαινοερχονται στο σπιτι της λεχωνας. Εχουν και αλλες υποχρεωσεις!!!!

Οσο για τις μαμαδες μας και τις πεθερες μας, σαφως θα ειναι μεσα στην ζωη μας μεχρι ενος οριου. Τα ορια τα θετουμε εμεις με ωραιο τροπο χωρις υστεριες ή οτιδηποτε αλλο.

Οταν γεννησα την κορη μου προωρα, απαγορευοταν να ερθουν στο σπιτι (νοσηλευτηκε το μωρο 27 μερες). Δεν με ενοιαξε ποιος ενοχληθηκε (πιστεψτε με ειπωθηκαν πολλα μεχρι οτι το μωρο μου ειχε προβλημα για αυτο δεν δεχομουν επισκεψεις!!).

[AthinaP]

Κορίτσια ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας...θα παρακαλέσω κάποιες κοπέλες προτού σχολιάσουν να κάνουν ένα κόπο να διαβάσουν τι έχω γράψει...πουθενά δεν αναφέρω οτι δεν θέλω να έρθουν τα πεθερικά μου ή οτι έχω πρόβλημα μαζί τους...ούτε και είναι αυτό το θέμα μου...Για κάποια που ανεφερε οτι έχω ανασφάλειες,ναι σίγουρα έχω..γιατί το να γίνω μαμά είναι τεράστια ευθύνη και κάτι τελείως καινούργιο για μένα...Θα έχω να φροντίσω ένα πλασματάκι ευάλωτο και απόλυτα εξαρτημένο απο μένα και θέλω να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ.Γι΄αυτό ρωτάω και γι΄αυτό ψάχνομαι...Δεν θέλω να αφήσω ανθρώπους στο περίθώριο,ούτε να βάλω το μωρό σε γυάλα,όπως ειπώθηκε κάπου παραπάνω.Το μόνο που θέλω είναι οι γύρω μου να σεβαστούν την ανάγκη μου να γνωρίσω το μωρό μου...

 

Δεν έγραψες εσύ για τη γυάλα, αλλά κάποιες κοπέλες απάντησαν σαν να ήταν η γυάλα μια πανανθρώπινη αλήθεια και όχι κάτι που εξέφραζε εκείνες προσωπικά.

 

Ο σαραντισμός, ως "έθιμο" υπάρχει κυρίως στις παραδοσιακές κοινωνίες της Μέσης Ανατολής. Και στον παραδοσιακό σαραντισμό δεν αποκλείονται οι οικείοι από το σπίτι του ζευγαριού. Όλο αυτό με το θέλω να μείνουμε σπιτι οι 3, ας μην παρουσιάζεται ως κάτι πανανθρώπινο.

 

Όσο για το να γνωρίσεις το παιδί, πάνω σε αυτό έγραψα και την εμπειρία μου, ότι απογευματινές επισκέψεις, 2 φορές την εβδομάδα δεν θα σε εμποδίσουν να γνωρίσεις το παιδί σου, ειδικά αν είναι και ο άντρας σου μαζί και είστε όλοι πιο άνετα και έχετε λίγο πολύ μια κοινή γραμμή πλεύσης.

 

Προσωπικά, όταν επέστρεφα σπίτι με τα δίδυμα ήθελα τη μαμά μου εκεί. Αλλά ήταν πιο πολύ επειδή με τα δίδυμα είχαμε τα χέρια μας γεμάτα και εγώ και ο άντρας μου και χρειάζονταν ένα ζευγάρι χέρια και στο σπίτι, ή έτσι το έβλεπα τότε. Καταλαβαίνω ότι μπαίνοντας στο σπίτι θέλετε να είστε οι 3. Το ρυθμό του παιδιού στο σπίτι θα τον δείτε μετά από 2-3 μέρες, αν και με το θηλασμό ενδέχεται να περάσετε κανένα άλμα ανάπτυξης. Δεν έχεις κάτι άλλο να πεις ότι θα γνωρίσεις, γιατί πολλά παιδιά περνάνε συνεχώς φάσεις και θα το ξαναγνωρίζεις συνέχεια το παιδί!

 

Αλλά άλλο αυτό και άλλο αυτό που νόμισα ότι έλεγες, και φαντάστηκα τον εαυτό μου στη θέση της μαμάς σου: Να μου ανακοινώνει η κόρη μου ή η κολλητή μου ότι θα δω το εγγονάκι ξανά μετά από μερικές εβδομάδες, γιατί ή πεθερά δεν τηρεί κανόνες υγιεινής ή γιατί αν δω το παιδί κάποια σκόρπια απογεύματα δεν θα γνωριστεί καλά με τη μαμά του... Ναι, δεν θα παρεξηγούσα τη λεχώνα, αλλά θα έλεγα μέσα μου ότι της πήραν τα μυαλά και της μπήκαν ιδέες που δεν έχουν κάποια χρησιμότητα και στερούν ανθρώπινη επαφή...

 

Όσο για το θηλασμο, πάντα θα υπάρχουν παραπλανητικά σχόλια... Ξεκαθαρίστε τον με τον άντρα σου ότι πάνω σε αυτό το θέμα, θα ακολουθήσετε δική σας γραμμή.

 

Και εγώ έπαθα με τη μάνα μου, η οποία θήλασε τα παιδιά της χωρίς συμπλήρωμα για αρκετό καιρό, όταν γύρισε και μου είπε στους 2 μήνες συνεχόμενων ξενυχτιών, ότι "ακόμα δεν κοιμούνται όλο το βράδυ τα παιδιά; Τα δικά μου κοιμόντουσαν..." Ε, τι να κάνουμε, δεν μπορεί ο άλλος να λέει πράγματα που μας αρέσει να ακούμε το 100% του χρόνου... Το άκουσα, το είπε η γυναίκα, αφού αυτή ήταν η εμπειρία της, αλλά το φίλτραρα σύμφωνα με τα δεδομένα που είχαμε εμείς. Δεν θεώρησα ότι είπε κάτι επί τούτου για να με εκνευρίσει.

 

Ο θηλασμός έχει εκπλήξεις που δεν είναι απόλυτα συνδεδεμένες με το αν έχεις επισκέψεις. Προσωπικά, δεν με ενοχλούσαν οι επισκέψεις των οικείων, γιατί υπάρχουν στάσεις θηλασμού που δεν φαίνεται τίποτα. Είναι σαν να κρατάς το παιδί αγκαλίτσα. Και το ήξερα αυτό γιατί εγώ είχα επισκεφτεί παλιότερα λεχώνα οικειο πρόσωπο! Αλλιώς μπορεί και να πίστευα κάτι που διάβασα τυχαία, ότι αφού θηλάζω, οι επισκέψεις θα είναι προβληματικές! Και για να πω την αλήθεια, προτιμούσα και ο άντρας μου ακόμα να μη βλέπει τα στήθη μου σε φάση θηλασμού, εφόσον υπήρχε τρόπος να γίνεται ο θηλασμός διακριτικά. Επειδή χωρίζουμε τον κόσμο σε άντρα και λοιπούς... Όλο αυτό ισχυε από την πρώτη στιγμή, στο μαιευτήριο.

 

Όμως, μου κακοφάνηκε, όταν εγώ θέλησα να βγω με τα παιδιά, όταν φαίνονταν ότι είχαν στρώσει πρόγραμμα και εκείνες τις πρώτες φορές που βγαίναμε τα έπιανε να θέλουν να θηλάζουν μανιωδώς. Τέλος πάντων, αυτά με το διακριτικό θηλασμό και πώς βγαίνουμε με τα μωράκια μας χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, θα τα βρεις, υπάρχουν τόπικς.

[Morchelina]

Δεν έγραψες εσύ για τη γυάλα, αλλά κάποιες κοπέλες απάντησαν σαν να ήταν η γυάλα μια πανανθρώπινη αλήθεια και όχι κάτι που εξέφραζε εκείνες προσωπικά.

 

Πριν κάνω παιδιά μπορεί να το παρεξηγούσα αν μια λεχώνα ήθελε την απόλυτη ησυχία της. Οι παιδικές εικόνες που είχα στο μυαλό μου από λεχώνες ήταν ένα σαλόνι γεμάτο κόσμο και οι στενείς συγγενείς γυναίκες να σερβίρουν καφέ, κουλουράκια, φοντάν, κλπ. Κάποια στιγμή μπαίναμε στο άβατο της κρεβατοκάμαρας και βλέπαμε τη λεχώνα και το μωρό. Νομίζω ότι κάποιες κοπέλες φοβούμενες αυτό ακριβώς επιβάλουν εμπάργκο επισκέψεων και φτάνουν στο άλλο άκρο. Το οποίο εμπάργκο ίσως δεν τηρούν στο ακέραιο αλλά σου λέει φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά.

 

Πάντως τώρα δεν θα παρεξηγούσα καμία και θα σεβόμουν τη επιθυμία της, ακόμη και αν ήταν τα παιδιά μου. Συγκεκριμένα η κουνιάδα μου που γέννησε εξωτερικό ετοιμάστηκαν τα πεθερικά μου να πάνε αμέσως και τους είπε μετά από ένα μήνα να βρω το ρυθμό μου. Την δικαιολόγησα απόλυτα γιατί ήταν μόνη με τον άντρα της και ήθελε να σταθεί στα πόδια της με το μωρό. Μιλούσαμε στο skype και ήταν με θήλαστρα, ψευδοθηλές, άγχος, ένας πανικός. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και θέλει κατανόηση.

[Morchelina]

Ασχετο εισαι απο Καρπενησι ή απλα μενεις εκει?Σπουδασα και το αγαπαω πολυ αυτο το μερος.Αξεχαστα χρονια.

 

Έχεις πμ.

[Morchelina]

Διπλό μήνυμα. Παρακαλώ να διαγραφεί.

Επεξεργάστηκαν 20 Μαρτίου,2011 by Morchelina
Διπλό μήνυμα. Παρακαλώ να διαγραφεί.

[Ελινα Ζ.]

Πριν κάνω παιδιά μπορεί να το παρεξηγούσα αν μια λεχώνα ήθελε την απόλυτη ησυχία της. Οι παιδικές εικόνες που είχα στο μυαλό μου από λεχώνες ήταν ένα σαλόνι γεμάτο κόσμο και οι στενείς συγγενείς γυναίκες να σερβίρουν καφέ, κουλουράκια, φοντάν, κλπ. Κάποια στιγμή μπαίναμε στο άβατο της κρεβατοκάμαρας και βλέπαμε τη λεχώνα και το μωρό. Νομίζω ότι κάποιες κοπέλες φοβούμενες αυτό ακριβώς επιβάλουν εμπάργκο επισκέψεων και φτάνουν στο άλλο άκρο. Το οποίο εμπάργκο ίσως δεν τηρούν στο ακέραιο αλλά σου λέει φύλαγε τα ρούχα σου να έχεις τα μισά.

 

Πάντως τώρα δεν θα παρεξηγούσα καμία και θα σεβόμουν τη επιθυμία της, ακόμη και αν ήταν τα παιδιά μου. Συγκεκριμένα η κουνιάδα μου που γέννησε εξωτερικό ετοιμάστηκαν τα πεθερικά μου να πάνε αμέσως και τους είπε μετά από ένα μήνα να βρω το ρυθμό μου. Την δικαιολόγησα απόλυτα γιατί ήταν μόνη με τον άντρα της και ήθελε να σταθεί στα πόδια της με το μωρό. Μιλούσαμε στο skype και ήταν με θήλαστρα, ψευδοθηλές, άγχος, ένας πανικός. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική και θέλει κατανόηση.

 

συμφωνω απολυτα...Κι εμενα εχει 20 μερες που γεννησε η νυφη μου το δευτερο μωρακι της και επειδη μενει διπλα απο την μαμα μου πεταχτηκα για πολυ λιγο να της ευχηθω απο κοντα και να της αφησω κατι δωρα και οχι απο την πρωτη μερα.Ειχα απολυτη επιγνωση οτι σιγουρα θα ηταν κουρασμενη και οτι την ωρα που θα κοιμοταν το παιδι θα θελε κ εκεινη να ξεκουραστει κι εφυγα αμεσως.Δεν ηθελα καθολου να την φερω σε δυσκολη θεση.Υπαρχει ολος ο καιρος μπροστα μας να δουμε το μωρο δεν χρειαζεται να τρελαινομαστε.Δεν ξερω εμενα αυτα που ακουω πολλες φορες για ολο το σοι τις πρωτες μερες κτλ μου φαινονται λιγο περιεργα.Και εξακολουθω να πιστευω οτι δεν πρεπει κανεις να παρεξηγει την λεχωνα ειτε θελει να μεινει μονη της 3 μερες ειτε 3 μηνες.Ειναι καθε ανθρωπος διαφορετικος και οφειλουν οι γυρω να το καταλαβαινουν και να το σεβονται χωρις να τους κακοφαινεται.

[prune]

Εγω υπεφερα πραγματικα στην εγκυμοσυνη απο αυτο το πραγμα.Ειχα προβληματα και επρεπε να ειμαι ξαπλωμενη και δεν ηθελα να δω κανεναν.

 

Το σπιτι μου ηταν ανω κατω, θα επρεπε να βαλω τη μαμα μου , που ηταν ηδη επιφορτισμενη με παρα πολλα, να το φτιαξει και μετα να ξαναπερασει για να μου απολυμανει την τουαλετα.

 

Δεν ειχα αναγκη να δω κανεναν εκεινη την περιοδο, ηθελα μονο την μαμα μου,την αδερφη μου και τον αντρα μου.

 

Και ειχα τεραστια πιεση απο φιλους να ερθουν να με δουν, ενω καταλαβαιναν απο τον τροπο μου οτι δεν ηθελα καθολου.

 

Αυτη η ψυχολογικη πιεση ηταν η χειροτερη.

 

Το λαθος ηταν και δικο μου γιατι δεν το ξεκαθαρισα απο την αρχη: ΔΕ ΘΕΛΩ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ.

 

Οταν γεννησα το δευτερο κυμα επισκεψεων ηταν ετοιμο να σκασει.Δεν υπηρχε περιπτωση να ξαναπερασω οτι ειχα περασει και ειπα σε ολους (εκτος απο γονεις και νονους) οτι ηταν εντολη γιατρου να μην ερθει κανεις μεχρι το μωρο να παει 3 μηνων γιατι ηταν χειμωνας (ειχαμε και την γριπη των χοιρων σε εξαρση) και κινδυνευει το μωρο.

 

Βρηκα την υγεια μου!!!!Θηλασα με την ησυχια μου και δεν ειχα κανεναν πανω απο το κεφαλι μου να του κανω την οικοδεσποινα με 2 ωρες υπνο ολες κι ολες!

 

Ποτε δεν πιεσα κανενα να παω στο σπιτι του σε οποιαδηποτε περιπτωση και δεν δεχομαι πια πιεση απο κανεναν.Σε οποιον αρεσει.

[AthinaP]

Έκανα έναν κόπο μήπως και το σημείο αναφοράς για τις μητέρες που θηλάζουν διεθνώς, λέει κάτι για το θέμα. Δεν λέει τίποτα.

 

Αν οι οικείοι κάνουν κουβέντες για το θηλασμό, οι οποίες δεν βοηθάνε, στο εν λόγω σάιτ προτείνει μια σειρά από λύσεις και σε κανένα σημείο δεν προτείνει την απομόνωση ως λύση και μάλιστα λύση προληπτικά, μήπως και κάποιος σκεφτεί να πει κάτι...

 

Αν λοιπόν και εφόσον κάποιοι κάνουν άστοχα σχόλια για το θηλασμό, στο kellymom.com προτείνονται τα παρακάτω και όχι να απομονωθεί η μητέρα και το μωρό:

 

http://www.kellymom.com/bf/criticism.html

 

Η λύση του ασκητισμού ως προϋπόθεση μάλιστα για την επιτυχία του θηλασμού είναι κάτι που το δημιουργήσαμε στη μικροκουλτούρα μας εδώ, τολμώ να πω, επειδή το αναμείξαμε με δοξασίες περί σαραντισμού και επειδή οι πεθερές μας μπορεί να έχουν μια τάση να ανακατεύονται Και ίσως κάπου να φταιει και αυτό που πολλές γυναίκες, οι οποίες εγκατέστησαν τελικά θηλασμό, δεν αντέχουν να θηλάσουν για κάποιο σχετικά μεγάλο διάστημα, αφού πρώτα μπορεί να έχουν σκορπίσει και ξύδια, τις συνέπειες των οποίων θα δέχονται στο εξής εκείνες και τα παιδιά τους...

[prune]

Έκανα έναν κόπο μήπως και το σημείο αναφοράς για τις μητέρες που θηλάζουν διεθνώς, λέει κάτι για το θέμα. Δεν λέει τίποτα.

 

Αν οι οικείοι κάνουν κουβέντες για το θηλασμό, οι οποίες δεν βοηθάνε, στο εν λόγω σάιτ προτείνει μια σειρά από λύσεις και σε κανένα σημείο δεν προτείνει την απομόνωση ως λύση και μάλιστα λύση προληπτικά, μήπως και κάποιος σκεφτεί να πει κάτι...

 

Αν λοιπόν και εφόσον κάποιοι κάνουν άστοχα σχόλια για το θηλασμό, στο kellymom.com προτείνονται τα παρακάτω και όχι να απομονωθεί η μητέρα και το μωρό:

 

http://www.kellymom.com/bf/criticism.html

 

Η λύση του ασκητισμού ως προϋπόθεση μάλιστα για την επιτυχία του θηλασμού είναι κάτι που το δημιουργήσαμε στη μικροκουλτούρα μας εδώ, τολμώ να πω, επειδή το αναμείξαμε με δοξασίες περί σαραντισμού και επειδή οι πεθερές μας μπορεί να έχουν μια τάση να ανακατεύονται Και ίσως κάπου να φταιει και αυτό που πολλές γυναίκες, οι οποίες εγκατέστησαν τελικά θηλασμό, δεν αντέχουν να θηλάσουν για κάποιο σχετικά μεγάλο διάστημα.

 

Δε θα διαφωνησω με οσα λες Αθηνα.Μονο να προσθεσω οτι καποιες μαμαδες εχουν αναγκη την απομονωση οπως αλλες εχουν αναγκη να εχουν κοσμο γυρω τους.Ειναι θεμα χαρακτηρα.

 

Αυτη που θελει την ησυχια της, ο κοσμος μπορει να της δημιουργησει προβλημα.Εκεινη που λειτουργει θαυμασια με πολλους ανθρωπους γυρω-γυρω δεν θα εχει κανενα προβλημα.

[prune]

, αφού πρώτα μπορεί να έχουν σκορπίσει και ξύδια, τις συνέπειες των οποίων θα δέχονται στο εξής εκείνες και τα παιδιά τους...

 

Επι χρονια καθοριζα τη ζωη μου συμφωνα με το τι θελουν οι αλλοι.Να τους εχω ολους καλα και ευχαριστημενους.

 

Οι αλλοι ομως τις περισσοτερες φορες,αν οχι ολες, καθοριζουν τη ζωη τους συμφωνα με αυτα που θελουν και εξυπηρετουν αυτους.

 

Οταν εγινα μαμα εβαλα σε προτεραιοτητα το μωρο και σε δευτερη μοιρα τους αλλους.

 

Εαν το κανουν το ιδιο σε μενα οι φιλες μου δεν θα προσβληθω γιατι αυτο θεωρω οτι ειναι το φυσιολογικο.Προτεραιοτητα στο μωρο.

 

Για αυτο το λογο αισθανομαι ετσι πια και δε με ενδιαφερει αν οι αλλοι θιχτουν.

[AthinaP]

Αυτά είναι όλα πολύ υποκειμενικά όντως... Αν ξέρω ότι το πρόγραμμα της εβδομάδας είναι να κοιμάμαι δίωρα, κάποια από τις υπόλοιπες 22 ώρες θα χαρώ να δω μια φίλη που δεν θα παρεξηγηθεί αν δεν έχω όρεξη να σηκωθώ από τον καναπέ και θα βάλει μόνη της το νερό της. Και θα χαρώ την κουβέντα μαζί της, γιατί όσο να το κάνουμε είναι κάπως να είσαι μερόνυχτα σπίτι.

 

Πιστεύω και για το παιδί είναι καλό να βλέπει νορμάλ αλληλεπίδραση ενηλίκων γύρω του και του δίνει καλύτερα ερεθίσματα για να αναπτυχθεί, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.

 

Πάντως, το να μη σκορπίσεις ξύδι, ωφελεί και το παιδί μακροπρόθεσμα, γιατί και οι φίλοι θα κάνουν παιδιά... και γίνονται ωραίες παρέες έτσι. Τέλος πάντων, φαντάζομαι ότι οι καλοί φίλοι καταλαβαίνουν, όποια θέση και να θέλει να κρατήσει κάποιος, αν τα πράγματα εκφραστούν με καλό τρόπο. Αλλά το ξύδι δεν είναι ο καλύτερος οιωνός για τη συνέχιση της φιλίας. Προσωπικά, στα δύσκολα θέλω τους φίλους, να πουν ότι είναι εκεί και θέλω και εγώ να είμαι εκεί για εκείνους, αν γίνεται.

[boy'smam]

Κορίτσια ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας...θα παρακαλέσω κάποιες κοπέλες προτού σχολιάσουν να κάνουν ένα κόπο να διαβάσουν τι έχω γράψει...πουθενά δεν αναφέρω οτι δεν θέλω να έρθουν τα πεθερικά μου ή οτι έχω πρόβλημα μαζί τους...ούτε και είναι αυτό το θέμα μου...Για κάποια που ανεφερε οτι έχω ανασφάλειες,ναι σίγουρα έχω..γιατί το να γίνω μαμά είναι τεράστια ευθύνη και κάτι τελείως καινούργιο για μένα...Θα έχω να φροντίσω ένα πλασματάκι ευάλωτο και απόλυτα εξαρτημένο απο μένα και θέλω να το κάνω όσο καλύτερα μπορώ.Γι΄αυτό ρωτάω και γι΄αυτό ψάχνομαι...Δεν θέλω να αφήσω ανθρώπους στο περίθώριο,ούτε να βάλω το μωρό σε γυάλα,όπως ειπώθηκε κάπου παραπάνω.Το μόνο που θέλω είναι οι γύρω μου να σεβαστούν την ανάγκη μου να γνωρίσω το μωρό μου...

Τζο κι εγω καπου σου εγραψα για γυαλα...Δεν ξερω αν το λες για μενα,αυτο που ηθελα να πω ειναι να εξηγησεις στον αντρας σου οτι δεν θα μπειτε σε γυαλα:oops:

Γιατι δεν λες οτι θα κρατησεις τις 40 μερες?Εκει συνηθως δεν λεει κανεις τπτ!!!

Παντως μετα την εμπειρια της πρωτης γεννας τωρα εχω ηδη πει στις κουμπαρες μου να ερχονται για παρειτσα....

Κανε αυτο που νιωθεις...Και το καλυτερο που διαβασα ειναι αφου γεννας καλοκαιρι μολις συνελθεις ξεκινα τις βολτες!!!!!

Γεννησα 6.6 και μολις ενιωσα οτι μπορω ν περπατησω(λογω καισαρικης),στις 21.6 καναμε την πρωτη μας βολτα με το καροτσι!Στις 20 μερες οδηγησα κιολας και πηγαμε βολτα στην πεθερα μου....

Παντως μην καταπιεστεις για κανενα λογω...θα σκεεφτεσαι το καλυτερο για το παιδι σου και αν καπου εισαι καιυπερβολικη δεν πειραζει...θα σου περασει με τον καιρο!

Εγω πχ ακομη δεν αντεχω να τον ρουφανε -φιλανε και με πιανει ΤΡΕΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΩ!!!!:lol:Δεν καταλαβαινω τιποτα!

[tzo28]

Όχι δεν αναφερομουν σε σενα boy'smam...απλά κάποιες κοπέλες δεν κατάλαβαν τι είπα και νομιζαν οτι το θέμα είναι πως δεν θέλω την μαμά μου και την πεθερά μου,που καμία σχέση.Όλα αυτά τα έχω δει να συμβαίνουν σε κάποιες γνωστές που γέννησαν πρόσφατα και τρομοκρατήθηκα.Ισως είναι καλύτερα να το επανεξετάσω όταν γεννήσω...τώρα τη μια σκέφτομαι έτσι,την άλλη είμαι πιο χαλαρή...τι να πώ...ορμόνες;;;

[elenik]

Τι μου συμβαίνει; Μηπως όντως τα έχω παίξει;

Sorry για το μεγαλο μηνυμα αλλα κοντεύω να σκάσω!!!!

 

Εγω παλι πιστευω οτι οι ορμονες εστησαν χορο :lol:

 

Ενταξει καλο ειναι μια προστασια και ειμαι υπερ αυτου, αλλα μην φτανουμε και σε ακραιες καταστασεις απολυτου αποστειρωσης

 

Θεωρω σωστο να επισκεπτονται την νεα μαμα στο μαιευτηριο και να απεχουν οι μακρινοι για λιγο απο το σπιτι τον πρωτο καιρο που οι γονεις προσαρμοζονται στην νεα κατασταση, αλλα αυτοι που μπορουν να βοηθησουν (οχι με υποδειξεις εννοειτε αλλα να βαλουν ενα χερακι στα υπολοιπα ωστε η μητερα να μπορει να αφοσιωθει στο μωρακι της) ειναι ευπροσδεκτοι :lol: .

Αν δεν ειχα την μανουλα μου να βαζει κανενα πλυντηριο οταν μπηκα μαζι με τον Βασιλη σπιτι.... θα ειχαμε πιασει χολερα. Τρεχαμε πανικοβλητες λεμε.

Αν δεν ηταν οι κολητοι μου να υπαρχει ενα χερι να τον ακουμπησω να μπω να κανω ενα μπανιο ωστε να ξεβρωμιστω θα ειχα φρικαρει.

Αισθανομαι τυχερη που ειχα τοσο κοσμο διπλα μου οταν τους χρειαζομουν.

 

Βεβαια ... υπηρχαν και εκεινοι που δεν θα ηθελα να ειναι αλλα .... το αντεχα χαρη στην στηριξη αυτων που ηθελα :D

 

Με το καλο και ψυχραιμα.

[χρύσα08]

Να κάνεις όπως ακριβώς αισθάνεσαι, καλή μου!

Γιατί αν αφεθείς και επηρεαστείς, θα το μετανιώσεις. Κράτα κοντά σου αυτούς που θέλεις και διακριτικά, αλλά αποφασιστικά, κράτα μακριά όσους σε προβληματίζουν.

 

Ένα θα σου πω, το μωρό μου κόλλησε τη νέα γρίπη πέρισυ όταν ήταν 3 μηνών, από επισκέπτες που την περνούσαν ελαφρά και δεν είχαν δώσει σημασία. Περάσαμε τα πρώτα μας Χριστούγεννα στο νοσοκομείο και βγήκαμε παραμονή Πρωτοχρονιάς στις 10 το βράδυ. Ωραία εμπειρία...

 

Επίσης, επειδή κι εγώ ήμουν χαρακτήρας υποχωρητικός και προσπαθούσα να μην δυσαρεστώ κανέναν, τον πρώτο καιρό υπέφερα από τις συμβουλές-παρεμβάσεις του καθένα που την είχε δει ειδικός. Ιδιως με το θέμα του θηλασμού, ευτυχώς που είχα πολύ γάλα και συνεργάσιμο μωρό, καθώς και τις συμβουλές από το φόρουμ, γιατί δεν θα τα είχα καταφέρει.

 

Είναι όμως πολύ σημαντικό να έχεις σύμμαχο τον άντρα σου σε όλο αυτόν τον αγώνα που θα επακολουθήσει.

 

Τέλος, θα σε συμβούλευα να χαλαρώσεις, να απολαύσεις την εγκυμοσύνη σου και να μην ανησυχείς από τώρα για προβλήματα που δεν έχουν δημιουργηθεί ακόμα. Κάθε πράγμα στον καιρό του!

[evi2010]

καλησπερα σε ολες τις μανουλες!!!!

σας διαβασα ολες σε γενικες γραμμες!και εγω σε λιγες μερες μερες μπαινω στον εβδομο και ανυπομονουμε να ερθει ο μπεμπουλης μας κοντα μας!εχω και εγω τα αχγη μου!δεν ξερω αν ειμαι off topic αλλα επειδη διαβασα τις ηδη μανουλες οτι ακουσαν διαφορα απο πεθερες-μαμαδες για το θηλασμο,θα ηθελα να μας πειτε πως να το αντιμετωπισουμε?

 

για παραδειγμα εμενα ουτε η μαμα μου ουτε η πεθερα μου θηλασε,εγω θελω παρα πολυ να θηλασω και τις βλεπω πολυ θετικες.τι θα γινει αν εκεινη τη στιγμη ομως αρχισουν να λενε διαφορα?δεν θελω να επηρεαστω ουτε να προσβαλλω κανεναν,και γενικα ειμαι ατομο που δεν μιλαω(με τη μανα μου θα τσακωθω ευκολα βεβαια,γαιτι στο λεπτο θα τα ξαναβρουμε),αν μιλησω ομως κατεβαζουν το κεφαλι!

δεν ξερω αν σας μπερδεψα ευχαριστω εκ των προτερων για τις συμβουλες!αχ μη μου πειτε να μην ακουω κανεναν γιατι εκ των πραγματων εκεινη τη στιγμη που τα λενε,τα ακους!πολλα φιλια σε ολες