Θέλω την ησυχία μου!!!

[tzini]

καλημεερα.

λοιπον tzo τι μου θυμησες τωρα....

φυσικο ειναι σαν νεα μαμα να αισθανεσαι οοοολα αυτα, κ εν μερη ειναι απολυτως σωστα. ασε που οι ορμονες θα χορευουν το χορο του ζαλογγου για παααρα πολυ καιρο ακομα.

μου θυμησες λοιπον την αλεξανδρα, μια κοπελα που γεννησαμε σχεδον μαζι κ ειμασταν κ στο ιδιο 2κλινο δωματιο. μεγαλο σοϊ αυτη, ο δε συζυγος κρητικατσι με ενα τσουρμο συτζενολοϊ! τσε οοολοι πλακωσαν απο την πρωτη μερα να ιδουνε το μωρο. με τση ρακι να ρεει αφθονη ζα τσερασμα!!!μονο που το μωρο μπηκε θερμοκοιτιδα, ηταν ελλειποβαρες. η δε κοπελια να ειναι χαλια απο την καισαρικη κ γενικοτερα δεν το ειχε να σηκωθει ευκολα. εκανα λοιπον τον πορτιερη εγω για να μην παρεξηγηθουν τα σογια. τσε τα κρητηκατσια ε παε να επιμενουν να ιδουν το μωρο μωρε!!!! κτους εξηγησα εγω οτι το μωρο δεν θα το φερνουνε, αν θα μπορει θα πηγαινει η αλεξανδρα! οχι οτι το κανανε για κακο η' για πικαρισμα, ηταν απιστευτα καλοκαρδοι ανθρωποι.... ειχε τον καημο της η κοπελα, δεν εβλεπε το μωρο, παλευε με το θηλαστρο, εισε κ τα κρητηκατσα, κλααααμα!

 

κ οταν θηλαζα εγω η πορτα κλειδωνε κ εμπεναν μονο οι συζυγοι κ οι μαμαδες μας.

καποια πραγματα ειναι αυτονοητα. τωρα απο αφτια θα πρεπει να προμηθευτεις του jumbo του ελεφαντα. εεεεχεις να ακουσεις!!!

κ θυμησου οτι στο 2ο μωρακι θα εισαι εντελως διαφορετικη.

με το καλο το νινι.

[AthinaP]

Εσείς κορίτσια που ειστε της πιο προσεκτικής σχολής, αν τα παιδάκια σας σας κάνουν κάποτε γιαγιάδες, θα είστε εντελώς ΟΚ με την ιδέα ότι θα πάρετε τα εγγονάκια σας αγκαλιά μετά το τρίμηνο; Και ότι το ζευγάρι θα κλεισει μια πόρτα πίσω του και θα το ξαναδείτε ίσως λίγες ώρες στο μαιευτήριο και όποτε θελήσει το ζευγάρι να σας ξαναδεί; Αν και θα έχει ανακοινώσει εκ των προτέρων ότι αυτό θα γίνει μετά από μήνες;

 

Πάνω από όλα, πιστεύω είναι σημαντικό να τα βρείτε με τον άντρα σου, γιατί από εδώ και πέρα, εσείς θα πρέπει να συνεννοείστε και οι άλλοι είναι πιο έξω... Αλλά πιστεύω ένα μέτρο χρειάζεται σε όλα... Να είμαστε ρεαλιστικοί σχετικά με το τι κινδυνοι υπάρχουν, και μέτρα προστασίας υπάρχουν εκτός από τη γυάλα, αλλά και σχετικά με το ότι ο ερχομός ενός μωρού στην οικογένεια είναι πάνω από όλα χαρά.

[tzo28]

Βρε Αθηνά δεν διαφωνώ...δεν μιλάω για τις γιαγιάδες και τους παππούδες.Υπάρχουν και τα αδέρφια αυτών ή κολλητοι τους και ξαδέρφια και γείτονες και φίλοι και λοιποί συγγενείς,που θεωρώ οτι δεν έχουν καμία δουλειά τις πρώτες μέρες του μωρού στο σπίτι.Ισως να είμαι εγωίστρια αλλά δεν θέλω κανείς να πλησιάσει το μωρό μου.Οι γιαγιάδες μας απο μόνες τους θα προσέχουν θέματα υγιεινής,όχι όμως και η γειτόνισσα που είναι 70 χρονων και πιστευει πως αν φτύνει ένα μωρό,αυτό δεν ματιάζεται....

Τέτοια θέλω να αποφύγω,όπως και την κάθε θείτσα φωτεινό παντογνωστη που έχει αποψη και δίκιο σε όλα...Ας περιμένουν να σαραντήσω και μετά το βλέπουν..τι θα πάθουν πια...Αρκετό άγχος θα έχω και χωρίς τα παραπάνω...

[DESPOINA.GER]

σε καταλαβαινω μπορεις να ζητησεις να μην ερθει κανεις μεχρι να σαραντησεις.μετα θα εχεις μπει σε προγραμμα οποτε δε θα σου λενε πραγματα αν και παντα θα εχουν να λενε για αλλων τα παιδια και θα λες απο μεσα σου ποσος με ενδιαφερει

μην του λες πως δε θες να το αγγιζουν γιατι θα σε νομιζει υπερβολικη

[XΡΙΣΤΙΝΑ]

εσυ βαζεις τα ορια στο σπιτι σου..

εισαι ευαισθητη αυτη την στιγμη γιαυτο σκεφτεσαι ετσι.Ημουν κι εγω ετσι στην αρχη..Στο πρωτο μου.Τωρα στο δευτερο ειμαι πολυυυυυ πιο χαλαρη..Στο σπιτι μου ηρθαν οι πολυ κοντινοι μας συγγενεις.Παππουδογιαγιαδες εννοειτε πως το περνουν αγκαλια, απο την αρχη.Βεβαια ειναι υπευθυνα ατομα..Οποιος δεν ειναι...τρωει πορτα φυσικα..Ειναι το παιδακι σου και οφειλεις να το προστατεψεις οπου εσυ κρινεις απαραιτητο..Ας ειναι και υπερβολη καμια φορα...Εχεις καθε δικαιωμα να το κανεις..

Ειναι φυσιολογικο να εισαι αγχωμενη, εκει που εισαι ειμασταν ολες...Καμια πρωτομανα δεν ηταν χαλαρη..Προσπαθησε ομως να χαλαρωσεις και να δεις τα θετικα..Σε λιγο καιρο θα κρατας στα χερια σου το παιδακι σου και μονο αυτο θα εχει σημασια..

Να εχεις αυτοπεποιθηση και να απαντας καταλληλα σε οποιον πολυξεριδη σου λεει τα δικα του..Ατακες υπαρχουν πολλες..Εσυ ξερεις καλυτερα..Επισης δες και τον αντρα σου σαν συμμαχο...

Με το καλοοο

 

Εννοειτε πως την γειτονισσα δεν θα την δεχτεις..οπως και την καθε σαρα και μαρα..εξαλλου υπαρχει κοσμος που παει σε σπιτια με μωρακια ημερων??

[Morchelina]

όχι όμως και η γειτόνισσα που είναι 70 χρονων και πιστευει πως αν φτύνει ένα μωρό,αυτό δεν ματιάζεται....

 

Βρε Τζο γιατί περιμένεις να έρθει η κάθε γειτόνισσα να δει το μωρό σου μόλις γεννηθεί; Έχουν τέτοιο θάρρος;

 

Τις πρώτες 40 μέρες που η μάνα δίνει τη μάχη της με το θηλασμό θέλει ηρεμία και ξεκούραση να αφοσιωθεί στο μωρό της. Εσύ όλη νύχτα μπορεί να θηλάζεις ανά 1,5-2 ώρες, να έχεις κοιμηθεί ένα δίωρο το βράδυ και ένα σπαστό δίωρο τη μέρα και θα δέχεσαι επισκέψεις το απόγευμα; Απορώ πως το βλέπεις ως πιθανότητα; Θα έρθουν οι παππούδες και τα αδέρφια σας και αρκεί. Εσύ μπορεί 8 η ώρα το βράδυ να ησυχάσει το μωρό και να ξεκλέψεις κανένα μισάωρο να κοιμηθείς για να βγάλεις τη νύχτα. Δεν υπάρχει ωράριο, ο θηλασμός είναι 24ωρος. Αυτό δεν έχεις συνειδητοποιήσει εσύ και ο άντρας σου. Αλλά θα το δεις στην πράξη ότι χρειάζεται απόλυτη αφοσίωση από εσένα τις πρώτες 40 μέρες και εσύ χρειάζεσαι βοήθεια από τους δικούς σου για να ανταπεξέλθεις. Όχι να σερβίρεις φραπέδες.

 

Μην περιμένεις κατανόηση όμως γιατί αν η πεθερά σου και η μαμά σου δεν έχουν θηλάσει δεν θα σε καταλάβουν. Μπορεί τη μάχη να τη δώσεις μόνη σου. Οι σύζυγοι το αντιλαμβάνονται γιατί ζουν την υπερπροσπάθεια και θα σε βοηθήσει. Οπότε και μόνο για το θηλασμό επιβάλλεται να κόψεις τις επισκέψεις πριν το σαραντισμό.

[Morchelina]

..τώρα αντιμετωπίζω πρόβλημα με το γάλα μου γιατί του έδινα ξένο κάθε φορά που έρχονταν επισκέψεις και κάθονταν με τις ώρες ενώ εγώ έπρεπε να θηλάσω.. με αποτέλεσμα να δίνω μπουκάλι για να μπορουν να δουν όλοι το μωρό!

 

:shock::shock::shock: Τουλάχιστον το κατάλαβες. Μπορείς ακόμη να κάνεις αποκλειστικό θηλασμό ή τουλάχιστον να αυξήσεις το γάλα σου. Στην αντίστοιχη ενότητα θα βρεις μεγάλη βοήθεια.

[AthinaP]

Εντάξει κορίτσια και άλλες θηλάσανε... Γιατί ξαφνικά με το που έρχεται το παιδί οι πρώην οικείοι, που μας στέκονται στις δύσκολες στιγμές γίνονται ανεπιθύμητοι; Γιατί για τους οικείους μιλάμε... Και αν ας πούμε, είναι δύσκολα, πες, για μια κοπελιά, οι πρώτες μέρες του θηλασμού, δεν θα θέλει να πιει έναν καφέ στο σπίτι με την κολλητή της; Γιατί να προδικάσει ότι είναι καλύτερο για εκείνη να απομονωθεί;

 

Εντάξει, τις άστοχες συμβουλές μπορεί να τις φιλτράρει... Δεν χάθηκε και ο κόσμος. Δεν είμαστε και στο σχολείο που πρέπει να μας λένε και να εκτελούμε...

 

Για αυτό πολλές κοπέλες συνδέουν το θηλασμό με απομόνωση και κόβουν και το θηλασμό στο τέλος, όταν έχουν πήξει από το κλείσιμο... Δεν συνδέεται ο θηλασμος με το κλείσιμο, αν δεν θεωροήσουμε εμείς ότι συνδέεται... Ίσα ίσα που γίνεται οπουδήποτε, χωρίς προετοιμασία. Και τα μωρά πήζουν, να βλέπουν τους ίδιους τοίχους επί 40 μέρες. Για αυτό και οι περισσότερες μαμάδες, στο δεύτερο παιδί, ακολουθούν μια πιο χαλαρή οδό, που δεν δέχονταν ως συμβουλή στο πρώτο παιδί!

 

Στη συνάντηση της Αθήνας την ημέρα θηλασμού, μου έκανε εντύπωση ότι υπήρχαν ελάχιστες μαμάδες με μωρά κάτω των 5 μηνών... Μετά, είναι να μη δυσφημίζεται ο θηλασμός;

 

Γύρω μας είναι γερά παιδάκια και περπατάνε χαρούμενα, είτε κλείστηκε η μαμά στο σπίτι είτε όχι... Η σχέση με τη μαμά είναι πολύ βαθιά, για να επηρεαστεί δραστικά από το αν έρθουν κάποια άτομα κάποια απογεύματα (όταν πχ θα είναι και ο σύζυγος και δεν θα είναι κουραστικές οι επισκέψεις) στο σπίτι... Αλλά αν δεν δεχτεί η μαμά τα άτομα που είναι οι οικείοι της, η σχέση με αυτά τα άτομα, ναι μπορεί να επηρεαστεί μακροπρόθεσμα και είναι εκείνοι που θα τη στηρίξουν και την ίδια και το παιδί στα πολλά και απαιτητικά χρόνια του μεγαλώματος. Όπως και δεν είναι το καλύτερο πράγμα να δημιουργούνται στενοχώριες και διαπληκτισμοί με το σύζυγο για θέματα ανατροφής, στα οποία λίγα πράγματα είναι απόλυτα.

[Morchelina]

Εντάξει κορίτσια και άλλες θηλάσανε...

 

Ναι αλλά για κάθε κοπέλα είναι διαφορετικά. Άλλες το πιάνουν κατευθείαν, για αρκετές θέλει προσπάθεια. Εμένα π.χ. τα παιδάκια μου είχαν ίκτερο και θήλαζαν λίγο και συχνά. Και φυσικά τονίζω ότι αναφέρομαι μόνο στις πρώτες 40 μέρες που θέλει για να εδραιωθεί ο αποκλειστικός θηλασμός και θέλει αφοσίωση και νομίζω ότι είναι μικρή η θυσία. Εξάλλου θα έρθουν οι πολύ στενοί συγγενείς και όχι μόνο μία φορά και μπορεί και καμία πολύ καλή φίλη, οι κουμπάροι και νομίζω ότι αρκεί. Δεν απομονώνεσαι πια και τόσο, θα πας και στον παιδίατρο 1 φορά την εβδομάδα για ζύγισμα και ούτε είναι λόγος αυτός να κόψεις το θηλασμό.

 

Στις 40 μέρες είχα πάει σε γάμο και γλέντι υπαίθριο και το μωρό αυτοκόλλητο. Στους δύο μήνες θήλαζα σε καφέ, παραλίες, αυτοκίνητο, δεν στερήθηκα τίποτα γιατί ήταν και καλοκαίρι αλλά τις πρώτες 40 μέρες και στα δύο παιδιά μου πραγματικά δεν είχα κανένα κουράγιο για κοινωνικότητες. Αν είχα θα ήμουν πιο κοινωνική. Φυσικά στο 1ο παιδί δεν το ήξερα. Νόμιζα ότι θα θηλάζω 10΄λεπτά θα κοιμάται 3 ώρες και μετά πάλι ξανά. Ε, η πράξη με προσγείωσε ώστε στο 2ο να ξέρω τι με περιμένει.

[mirtoula4]

Συμφωνω μαζί σου καλή μου. Ο θηλασμός τις πρώτες 40 μέρες θέλει αγώνα για να εδραιωθεί. Θέλει πείσμα, προσπάθεια καιισχυρή θέληση. Και όχι τις πεθερομαμάδες από πάνω να σε πρήζουν κ να ρωτάνεαν χόρτασε, αν φτάνει το γάλα, μήπως να δώσεις κ λίγο ξένο να χορτάσει κ άλλα τέτοια.Από εμπειρία μιλάω. Διώξτους όλους κοπέλα μου να άνεις τη δουλειά σου ήρεμη. Θέλει υπομονή στην αρχή. Μετά θα τους δεις και θα σε δουν όλου.

Και ναι, όταν γίνω γιαγιά θα χω το μυαλό να αφήσω τη λεχώνα και το εγγνάκι μου στην ησυχία τους να γνωριστούν και θα έχω μετά τον καιρό μου να το γνωρίσω κ γω. Πάνω απ όλα σεβασμός στη λεχώνα και το νεογέννητο αγγελούδι.Όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό δεν υπήρξε λεχώνα ποτέ.

[ZWH]

Εμενα μου εκανε εντυπωση αυτο "Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ και δεν θέλω να το πειράζει κανείς."

[tzo28]

Εμενα μου εκανε εντυπωση αυτο "Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ και δεν θέλω να το πειράζει κανείς."

 

 

Τι ακριβώς σου κάνει εντύπωση στο παραπάνω;Για το μωρό μου μιλάω...

Οπότε ναι..είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ...και θα είναι μια σταλίτσα και δεν θέλω να μου το ταλαιπωρούν,ούτε και να κινδυνέψει να κολλήσει τιποτα τις πρωτες μέρες της ζωής του.Ενα νεογέννητο όπως μπορώ να το σκεφτώ εγώ,έχει ανάγκη απο γάλα,φροντίδα και τη μαμά του.Μπορεί οι ορμόνες μου να κάνουν πάρτυ αυτη τη στιγμή,αλλά αυτό τουλάχιστον δεν θεωρώ οτι είναι κάτι παράλογο...

[mirtoula4]

έτσι είναι!και έτσι κ ακόμα περισσότερο θα νιώθεις όταν γεννήσεις. Είναι δικό σου και μόνο - άντε κ του μπαμπά. Εσύ είσαι με την κοιλιά τούρλα, εσύ χαλάς το σώμα σου, εσύ θα πονέσεις, εσύ θα ταλαιπωρηθείς και να είναι δικό σου. και έχεις το δικαίωμα κ καλά κάνεις να μην θέλεις να σου το πιάνει ο καθένας. Εμένα τις προάλλες που πήγαμε σε μια βάφτιση το έπαιρναν κ το φιλούσαν μαμά-πεθερά-πεθερός εναλλάξ. πρώτον το έπρηξαν κ δεύτερον την είχα 3 μέρες με πυρετό με ίωση....εγώ πάλι ξενύχτησα. Αυτοί έπαίρναν απλά ένα τηλ κ ρωτούσαν τι κάνουμε!Και δεν είναι κ νεογέννητο. Στο νεογέννητο θέλει πολλή προσοχή. κανέναν μες στο σπίτι σου στην αρχή.Άκου με που σου λέω. Δεν χρειάζεται...

[katerinak]

Εμενα μου εκανε εντυπωση αυτο "Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ και δεν θέλω να το πειράζει κανείς."

 

κ εμενα το ιδιο..ανα σφαλεια βγαινει γι ακαποιο λογο..

[melina_g]

Είμαι κι εγώ της ίδια άποψης. Χρειάζεται χρόνος και για τα τρία μέλη της οικογένειας, να βρούν τους ρυθμούς τους στη νέα κατάσταση. Εγώ με αυτό το σκεπτικό κυρίως τους είχα απορρίψει όλους απο την αρχή και τους είπα μετά τις 40 μέρες. Οκ, οι περισσότεροι παρεξηγήθηκαν αλλά με λίγο ξυδάκι όλα περνάνε!!!!

Καταρχήν εγώ που είχα και πληγωμένες θηλές κι όλη μέρα ήμουν με το στήθος έξω... δεν θα μπορούσα έτσι κι αλλιώς να δέχομαι επισκέψεις αλλά απο την άλλη όταν κοιμόταν το μωρό για μένα ήταν μία ευκαιρία να πλυθώ, να κοιμηθώ, να δω τον άντρα μου.... Δεν νομίζω να είχα κουράγιο και όρεξη να έχω επισκέψεις, να φτιάχνω καφέδες και να σερβίρω γλυκάκια!!!

Για τη μαμά και τη πεθερά, είναι στην κρίση σου πάλι κι αυτό. Εγώ ούτε αυτό δεν ήθελα. Κι ας τα βρήκα απο την αρχή σκούρα.... Γιατί δεν ήθελα να συνηθίσω ούτε εγώ ούτε ο άντρας μου τη βοήθεια αυτή. Γιατί εκ των πραγμάτων κάποια στιγμή θα μέναμε μόνοι μας και θα έπρεπε ο καθένας να έχει τον ρόλο του. Κι έτσι αναγκαστικά ο άντρας μου ανέλαβε τις δουλειές του σπιτιού εκτός απο το μαγείρεμα και εγώ το μωρό.

Κάποια κοπέλα είπε πως έχει κι ο άντρας σου λόγο στο τι θα γίνει όταν γυρίσετε. Για μένα αυτό είναι λάθος. Η μαμά είναι αυτή που περνάει τη διαδικασία της γέννας και την κούραση και τους πόνους και όλα, η μαμά είναι αυτή που έχει λόγω των ορμονών μία ψυχολογία πολύυυυυυυυ ευαίσθητη, η μαμά είναι αυτή που θηλάζει εύκολα ή δύσκολα, η μαμά είναι αυτή που έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για αυτό το πλασματάκι για το αν θα φάει, πως θα κάνει μπάνιο, πως θα κοιμηθεί κτλ κτλ. Ο ρόλος του μπαμπά τον πρώτο καιρό τουλάχιστον είναι βοηθητικός και γι' αυτό πρέπει να δείξει κατανόηση στα θέλω της μαμάς.

Σε αυτό πάνω όμως θα ήθελα να σου πω, τις συζητήσεις αυτές να τις κάνεις με τον άντρα σου σε φάσεις που και οι δύο θα είσαστε ήρεμοι. Εγώ για παράδειγμα κάτι τέτοιες συζητήσεις τις ξεκινούσα μόλις βγαίναμε απο τον γυναικολογο που πηγαίναμε για τον υπέρηχο!!! Με τη χαρά που είχε τότε σε όλα ναι μου έλεγε!!!!

[AthinaP]

Ε, ναι, ένα ρόλο να μην τον έχει ο μπαμπάς, αν του ζητάμε να κάνει εκείνος τις αγγαρείες όταν η μαμά θηλάζει, και καμία γιαγιά ή άλλο πρόσωπο, να κρατάει εκείνος το μωρό όταν είναι σπίτι να κάνει η μαμά ένα μπάνιο, ή να ξεκλέψει λίγο ύπνο, όταν έχουμε προαποφασίσει ότι δεν θα ξαναμπουν φίλοι σπίτι γιατί βάλε τώρα ότι είναι νεογέννητο, θέλει να προσαρμοστεί, μην κολλήσει τίποτα, μετά θα έχει πρόγραμμα μετά μπουρ μπουρ μπουρ... μετά θα τον έχουν ξεχάσει οι ίδιοι οι φίλοι του... Ας τον ρωτήσουμε τουλάχιστον.

 

Και όχι, δεν γίνεται σε όλα τα σπίτια το είπε η μέλλουσα μαμά=νόμος...

 

Αν από το θηλασμό ξεκινάμε να τρώγονται τα ζευγάρια, ε, δεν είναι και το καλύτερο πράγμα.

 

Και όχι, δεν είναι όλες οι γιαγιάδες και οι μαμάδες εμπόδιο στο θηλασμό και παρουσιάζεται και ως κανόνας κιόλας αυτό από κάποιες εδώ! Τι έχετε ζήσει εδώ μέσα και βγάζετε τέτοια συμπεράσματα... Γιατί πρέπει να είναι όοοολα άσπρο ή μαύρο; Οι παραδοσιακές κοινωνίες, όπου η μαμά θηλάζει, υποστηρίζουν τη νέα μαμά, δεν την απομονώνουν. Για αυτό τα πράγματα φαίνονται σκούρα, σε κάποιες πρωτομάνες, γιατί κάποια πράγματα είναι απλά και όταν τα έχει ζήσει μια άλλη γυναίκα και με την παρουσία της, αν είναι ευπρόσδεκτη κάνει τα πράγματα απλά, γιατί δεν χρειάζεται να είναι δύσκολα. Δεν είναι απαραίτητο να είναι τα πράγματα δύσκολα, τη στιγμή που μάλλον κατά βάθος όλες επιδιώκουμε να είμαστε χαρούμενες εμείς και τα παιδιά μας. Ενώ η γυναίκα που περιχαρακώνεται στο σπίτι της τα ξέρει αυτά στο δεύτερο παιδί...

 

Εγώ πήγα με νεογέννητα δίδυμα επίσκεψη στην πεθερά, πάλευα μόνη μου με κολικούς ως τότε και μόλις μπήκαμε στο σπίτι τα παιδιά ηρέμησαν και έμειναν ήρεμα... Και είδα τι έπρεπε να κάνω. Πού να το ξέρω και πού να το φανταστώ και γιατί τα παιδιά μου να ταλαιπωρούνται μπας και το ανακαλύψω εγώ κάποια στιγμή από μόνη μου (που δεν μου περνούσε από το μυαλό όντας άυπνη και ταλαιπωρημένη) δια πυρός και σιδήρου; Για να πω ότι ως οικογένεια κάτι κάναμε, που δεν είχαμε βοήθεια; Ναι, η πεθερά μου δεν υπήρξε ποτέ λεχώνα, για να απαντήσω σε ένα σχόλιο παραπάνω που μου έκανε εντύπωση!

 

Τέλος πάντων, κάνε ό,τι καταλαβαίνεις, αλλά εμένα με τρομάζει που ήδη τσακώνεσαι με τον άντρα σου για αυτό το θέμα.

[AFRODITH]

εγω εχω να πω γεννα πρωτα και μετα βλεπεις αν θελεις να μεινεις μονη σου η οχι ,αν τα πεθερικα σου ειναι ενοχλητικα η οχι ....μην προδικαζεις απο τωρα .

[AFRODITH]

και συμφωνω σε ΟΛΑ με την ΑθηναΠ

[boy'smam]

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου συμβαίνει αλλά ούτε και πως να το χειριστω.

Είμαι στον έβδομο και είναι το πρώτο μου μωράκι...σκέφτομαι οτι σε δύο μήνες θα γεννήσω και δεν θέλω κανέναν γύρω μου.Χτες βράδυ είχα μια συζήτηση με τον άντρα μου,που κατέληξε σε κλαματα και νευρα δικά μου.

Του είπα οτι όταν γεννήσω δεν θέλω να έρθει κανείς στο σπίτι.Ούτε οι δικοί μας,ούτε φίλοι,οϋτε συγγενεις.Δεν θέλω να πιάσει κανείς το μωρό,δεν θέλω να μου λέει κανείς τι να κάνω.Θέλω την ησυχία μου.Τρελαίνομαι στην ιδέα και μόνο οτι θα έρχεται ο καθένας και θα το παίρνει αγκαλιά.Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ και δεν θέλω να το πειράζει κανείς.Γιατί είναι απαραίτητο να δουν όλοι ένα μωρό οταν είναι 2 και 3 ημερών;Δεν μπορούν να περιμένουν να περάσουν μερικές μέρες;Ο άντρας μου με λέει υπερβολική και οτι τα έχω παιξει.Ειμαι τόσο παράλογη;Θέλω απλά όταν γεννήσω να έχω το χώρο και το χρόνο μου,να γνωρίσω το μωρό μου και να έχουμε ησυχία.

Τι μου συμβαίνει; Μηπως όντως τα έχω παίξει;

Sorry για το μεγαλο μηνυμα αλλα κοντεύω να σκάσω!!!!

κι εγω ετσι ελεγα πριν γεννησω...Ειχα πει σε ολους εκτοσ απο γονεισ και κολλητους οτι πρωτα θα συνελθω και μετα οποιος θελει ας ερθει σπιτι...

Οι γονεις ερχοντουσαν για λιγο,οι μαμαδες εκαναν καμια δουλιτσα,οι παππουδες ελεγαν ενα γεια και εφευγαν.Το μωρο δεν το πηρε κανεις αγκαλια γιατι δεν χρειαστηκε...Το φροντιζα μονη μου...

Οταν ηθελα να θηλασω οι αντρες πηγαιναν στο μπαλκονι η εγω πηγαινα στην κρεβατοκαμαρα!Ηταν για λιγες ωρες τη μερα οποτε δεν με ενοχλησαν ιδιατερα!Βοηθησαν μην σου πω...Εννοειται που οτι πρωτα επαιρναν τηλ και αν δεν ηθελα τους ελεγα οτι θα κοιμηθω οποτε γλιτωνα!

Οι φιλοι μας δεν μας ενοχλησαν καθολου...ισα ισα ηταν πολυ ευχαριστη η παρεα τους....Βεβαια τους ειχα πει πριν γεννησω οτι ισως να μην εχω διαθεση να ερχονται και δεν παρεξηγηθηκε κανεις...

Αν ηθελαν να το κρατησουν τους εβαζα ενα καθαρο σεντονακι και μονο ετσι το κρατουσαν.

Το καλυτερο ειναι οτι εννοειται οτι περναγαν απολυμανση πρωτα καιοποιος καπνιζε δεν το πλησιαζε!Ντετολ και απολυαντικα τζελ με το που εμπαιναν!

Συνενοησου με τον παιδιατρο οταν ερθει να εξηγησει με τροπο σε οσους δεν καταλαβαινουν γιαγιαδες για παραδειγμα οσα πρεπει να προσεχουν...

Την πρωτη φορα που ηρθε ο παιδιατρος μιλαγε μονο σε μενα και ηταν μπροστα καιη πεθερα μου...

Μου ελεγε λοιπον οτι το μωρο μου κινδυνευει απο ολους εκτος απο μενα...δεν επιτρεπονται φιλια,ουτε να του πιανουν τα χερακια,οποιος θελεινα το πιασει μονο με καθαρα ρουχα-χερια και γενικα πολλα τα οποια επρεπε να ξερουν οποτε βγηκα και απο την δυσκολη θεση να τα λεω εγω...

Πες του αντρα σου μην σε παρεξηγει,ερχεται μια καινουργια εποχη κυριως για σενα και σε τρομαζει οποτε προτιμας τον προσωπικο σου χωρο...Μπορει καινα αποζητας παρειτσα και οτι το μωρο δεν θα μπει σε γυαλα...

Ζητα του χρονο,θα σε καταλαβει!

Τωρα αν σου κατσικωνονται και δεν την παλευεις...παιρνε το μωρο και πηγαινε στο κρεβατακι σου γιατι θα εισαι κουρασμενη-νυσταγμενη κ.τλ.!

Ευγενειες και καθωσπρεπισμοι δεν υπαρχουν στη λεχωνα!

Ειχε τυχει να ειναι στο σπιτι τα πεθερικα μου και η κουπαρα μου και εγω επειδη δεν ενιωθα καλα πηρα το μωρο και πηγα για υπνο...

Σε πληροφορω δεν παρεξηγηθηκε κανεις!Κατσανε και ηπιαν το καφεδακι τους με τον αντρα μου και περασαν μια χαρα@

[teddy-tedi]

κοπελα μου ηρεμησε ακριβς τα ιδια ενιωθα και εκανα και εγω ολοι με πηραν για στριμενη αλλα δεν με νοιαζει καθολου...αυτοι που σας αγαπανε να εισαι σιγουρη οτι θα καταλαβουν και δεν θα σας παρεξηγησουν!!ετσι νομιζε και η δικη μου οτι με το που γενησσω θα ερθει το σοι τους και θα κερναω γλυκα και καφεδακια αλλα επεσε απαγορευτικο μονο σε παππου-γιαγια και αδελφια επετρεψα να ερθουν οι υπολοιποι μετα τα 40 και αν!!!

[mirtoula4]

για να απαντήσω σε κάποια παραπάνω, μαμάδες κ πεθερές στάνταρ δυσκολεύουν το θηλασμο κ σε μπερδεύουν γιατί οι ίδιες- όσες γίναν μάνες το 70 με 80- δεν θήλασαν ή το έκαναν για πολύ λίγο. οπότε στάνταρ είναι εμπόδιο.Και ναι τα λέω από εμπειρία δική μου και φιλενάδων μου.

[mirtoula4]

και αν έχεις υπάρξει λεχώνα δεν παρεξηγιέσαι με τη λεχώνα που θέλει την ησυχία της.Αν δεν έχεις υπάρξει την παρεξηγείς. Πάλι από εμπειρία κ προς απάντηση κάποιας!

[mary2011]

Αν ετσι νιωθεις ετσι κανε και μην ακους κανεναν...σε καταλαβαινω απολυτα!

[Ελινα Ζ.]

Κοπελια να κανεις αυτο που σε κανει να αισθανεσαι εσυ καλα ψυχολογικα.Εαν δεν αισθανεσαι καλα στην ιδεα του να ειναι κοσμος στο σπιτι τις πρωτες μερες,αυτο να συζητησεις με τον συζυγο και αυτο να κανεις.Ειναι δικαιωμα σου.Η καθε μια βιωνει διαφορετικα αυτη τη στιγμη.Αλλη θελει να γινεται χαμος στο σπιτι,να εχει κοσμο ,να μιλανε κτλ αλλη παλι οπως εσυ κι οπως κι εγω ,θελει να ναι μονη της,να παρει τον χρονο της να συνειδητοποιησει τι συμβαινει.Δεν ειναι ολοι οι ανθρωποι ιδιοι.Δεν νομιζω οτι θα πρεπε κανεις να παρεξηγηθει ,θα πρεπει να σεβονται την επιθυμια σου και ακομη και αν σε θεωρησουν υπερβολικη.Εγω προσωπικα δεν ειχα θεμα γιατι ολοι οι ανθρωποι του περιβαλλοντος μου δεν ηρθαν τις πρωτες μερες στο σπιτι μου.Ολοι μα ολοι ξεραν τι σημαινει να εισαι στη φαση σου.Πως να γινει ρε παιδι μου μπορει να με ποναει ο πισινος μου το στηθος μου,τα ραμματα ,να νυσταζω, γιατι να πρεπει να καταπιεστω...Οσοι σε αγαπανε μια χαρα θα το καταλαβουν αυτο.Εγω θελησα βοηθεια απο τη μητερα μου μονο μετα απο 10 μερες περιπου κι αυτο μονο για να χω μια βοηθεια ενα φαγητο ας πουμε και λιγη παρεουλα γιατι τα ωραρια του συζυγου ειναι βαρβαρα.Ειχα μονο εγω αναλαβει την φροντιδα του μωρου και θηλαζα ,γενικα ταλαιπωρηθηκα πολυ γιατι ηταν αλλεργικο το μωρο μου.Επισης στο μαιευτηριο παλι ηρθαν ελαχιστοι κ αυτοι για πολυ λιγο,κανενας συγγενης μακρινος μονο αδερφια και οι γονεις μου καθως και 2-3 φιλοι.Κι αυτοι για λιγο και διακριτικοτατοι και χαιρομαι πολυ που δεν χρειαστηκε να ερθω σε δυσκολη θεση γιατι ειχα πραγματικα δυσκολη αναρρωση μετα απο τις 2 μερες ειχα γινει τουμπανο γιατι ειχε κατεβει πολυ αποτομα το γαλα μου,ολη μερα με κομπρεσες και με πυρετο,36 ωρες αυπνη ,με το μωρο στο στηθος συνεχεια και με φοβερη ενοχληση απο τα ραμματα, για να παω σπιτι μου μου εκαναν ενεση βολταρεν δεν μπορουσα ουτε σε μαξιλαρι να κατσω,Με φανταζεσαι μεσα στο δωματιο μαζι με ολο το σοι?Θα χα τρελαθει.Τα πεθερικα μου τα οποια δεν μενουν Αθηνα θελαν να ερθουν στο μαιευτηριο και να μεινουν σπιτι μας ,μαζι κ ο κουνιαδος κατι που φυσικα δεν εγινε ,προτιμησαμε να ερθουν οπως καθε χρονο την πρωτοχρονια(γεννησα 12 δεκεμβρη)ωστε να εχω κ εγω την ησυχια μου τις πρωτες μερες.Κι αυτο το καταλαβε κ ο αντρας μου απο μονος του.

Ηρθαν λοιπον στις 20 μερες και εμειναν 2-3 μερες και ηταν σαφως καλυτερα.Τωρα οσο για το θεμα πιανουν το μωρο κτλ,νομιζω πως θα χουν την ευαισθησια και θα καταλαβουν οτι δεν ειναι για χορταση το νεογεννητο.Εμενα δεν μπορω να πω οτι μου το παιρναν κτλ.δεν αφηνα και περιθωρια ισως.Το εδωσα και αγκαλια φυσικα με τα καταλληλα μετρα, αλλα λογω του οτι θηλαζε συνεχεια,ηταν ολο μαζι μου.Εννοειται πως για μενα ο θηλασμος ηταν μια πολυ προσωπικη στιγμη που ηθελα να την απολαμβανω και δεν θηλαζα μπροστα σ τα πεθερικα μου.Μονο στον αντρα μου κ αργοτερα και στη μητερα μου.

[small bart]

Το πως θελει καθε μητερα να συμπεριφερθει ειναι καθαρα δικο της θεμα και ειναι σεβαστο.Προσωπικη μου αποψη ειναι οτι υπερβολες καλο ειναι να αποφευγονται.

Πριν 2 εβδομαδες γεννησε η κουμπαρα μου που ειναι και κολλητη μου.Πριν γεννησει μου ειχε πει οτι δεν θελει να παρει κανενας το παιδι στο μαιευτηριο αγκαλια(μεταξυ αστειου και σοβαρου).Της ειπα οτι δεν θα ηταν σωστο να απαγορευσει κατι τετοιο στην μαμα της και φυσικα ουτε στην πεθερα.Οταν πηγα για την επισκεψη στο μαιευτηριο την επομενη μερα(ημουν και στον τοκετο) ηθελα παρα πολυ να παρω αγκαλιτσα την μπεμπα (την οποια ειναι πιθανο και να βαπτισω) αλλα επειδη δεν μου το προτειναν δεν το εκανα και ουτε το συζητησα καν.Τωρα η κουμπαρα μου εμμεσως πλην σαφως μου ειπε οτι μεχρι να σαραντισει δεν θα παει κανεις σπιτι(ουτε εγω εννοειται).Με πειραξε παρα πολυ,δεν την παρεξηγω αυτο θελει αυτο κανει αλλα με πειραξε(Και αν οταν με το καλο μετα απο καιρο της το πω, γιατι τα λεμε ολα και μου πει :ξυδι,τοτε ειναι που θα αλλαξει και η σχεση μας.Αυτο γιατι διαβασα για το ξυδι παραπανω).Αφου λοιπον εγω δεν θα παω για 40 μερες να δω την μπεμπα αυτο σημαινει οτι δεν θα την παρω αγκαλια ουτε θα εχω μια φωτογραφια μαζι της κατι που θα ηθελα πολυ.Και δεν ειναι η φωτογραφια το θεμα αλλα το δεσιμο με το παιδακι.

Και ερχομαι στα δικα μου.Σε 10 μερες γενναω τον γιοκα μου.Εγω δεν εχω σκοπο να απαγορευσω σε κανεναν να μας επισκεφτει ειτε στο μαιευτηριο ειτε στο σπιτι.Ειμαι της αποψης οτι οτι ειναι να γινει γινεται.Ισως απο καποιες να θεωρηθω ανευθυνη αλλα αυτη ειναι η αποψη μου.Αν ειχα ενα παιδακι που πηγαινε παιδικο και γεννουσα δεν θα αφηνα να πλησιαζει το αδερφακι του ή δεν θα το εστελνα στον παιδικο?Και ειμαι απο τους ανθρωπους που εχουν "καει" πολυ στη ζωη τους.Θελω να θηλασω σαν τρελη και δεν νομιζω οτι με το να ερθει καποιος στο σπιτι αυτο θα ειναι αιτια να μην το κανω.

Επισης αν και εγω τηρουσα το 40ημερο με την κολλητη μου θα καναμε να βρεθουμε 2 μηνες.Πραγμα που θα σημαινε οτι και εκεινη θα πρεπει να δει το γιο μου μετα απο 40 μερες,ουτε καν στη γεννα.Αυτο τωρα ειναι καλο?:confused: