Θέλω την ησυχία μου!!!

[tzo28]

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου συμβαίνει αλλά ούτε και πως να το χειριστω.

Είμαι στον έβδομο και είναι το πρώτο μου μωράκι...σκέφτομαι οτι σε δύο μήνες θα γεννήσω και δεν θέλω κανέναν γύρω μου.Χτες βράδυ είχα μια συζήτηση με τον άντρα μου,που κατέληξε σε κλαματα και νευρα δικά μου.

Του είπα οτι όταν γεννήσω δεν θέλω να έρθει κανείς στο σπίτι.Ούτε οι δικοί μας,ούτε φίλοι,οϋτε συγγενεις.Δεν θέλω να πιάσει κανείς το μωρό,δεν θέλω να μου λέει κανείς τι να κάνω.Θέλω την ησυχία μου.Τρελαίνομαι στην ιδέα και μόνο οτι θα έρχεται ο καθένας και θα το παίρνει αγκαλιά.Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ και δεν θέλω να το πειράζει κανείς.Γιατί είναι απαραίτητο να δουν όλοι ένα μωρό οταν είναι 2 και 3 ημερών;Δεν μπορούν να περιμένουν να περάσουν μερικές μέρες;Ο άντρας μου με λέει υπερβολική και οτι τα έχω παιξει.Ειμαι τόσο παράλογη;Θέλω απλά όταν γεννήσω να έχω το χώρο και το χρόνο μου,να γνωρίσω το μωρό μου και να έχουμε ησυχία.

Τι μου συμβαίνει; Μηπως όντως τα έχω παίξει;

Sorry για το μεγαλο μηνυμα αλλα κοντεύω να σκάσω!!!!

[babystar]

Να κάνεις αυτό που θέλεις, γιατί αν δε το κάνεις, θα το μετανιώσεις μετά....Είναι η πιο έντονη στιγμή, κατά τη γνώμη μου και ό,τι κάνεις τώρα, θα το θυμάσαι μια ζωή...Να μην πιεστείς για τίποτα-αν πιεστείς, θα με θυμηθείς μετά...

[Aquamarine2]

Ειναι απολυτως φυσιολογικό να αισθάνεσαι έτσι.

Εγώ γέννησα πριν από 2 μήνες και ακόμα έχω αυτά τα συναισθήματα.

Με μένα τα πράγματα είναι και χειρότερα..τα πεθερικά μου μένουν εναν όροφο πιο κάτω και έχουν κολλήσει κυριολεκτικά στο σπίτι μας και στον μπέμπη. Η πεθερά μου δε, περιμένει τη στιγμή που θα της τον αφήσω για να βγω με τον άντρα μου βόλτα.... προσπαθεί με το ζόρι να με διώξει έξω για να ¨ξεσκάσω"...!!!!

Αν άλλαζα κάτι την πρώτη περίοδο μετά τη γέννα θα ήταν αυτό! Θα έμενα μόνη σπίτι και θα θήλαζα το μωρό μου όπως έπρεπε...τώρα αντιμετωπίζω πρόβλημα με το γάλα μου γιατί του έδινα ξένο κάθε φορά που έρχονταν επισκέψεις και κάθονταν με τις ώρες ενώ εγώ έπρεπε να θηλάσω.. με αποτέλεσμα να δίνω μπουκάλι για να μπορουν να δουν όλοι το μωρό!

Τι να πω, είναι λεπτό το ζήτημα. σίγουρα δεν χρειάζεται να γίνει αφορμή για κλάματα και διαμάχες αλλα πρέπει να έχεις και την συμπαράστασή του σε όλο αυτό.

Πιστεύω θα καταλάβει και ο ίδιος όταν έρθει η ώρα την δική σου κατασταση και πόσο σημαντικό είναι να είσαι ΕΣΥ καλά για να ειναι και το μωρό σας!

Με το καλό να το δεχτείτε!

[tsixlofouska]

Να κάνεις ό,τι νιώθεις!!!

Οι πρώτες μέρες με το μωρό είναι πολύ προσωπικές στιγμές ανάμεσα στο ζευγάρι και το βρέφος.Είναι η πρώτη γνωριμία με το παιδάκι σας.Οι υπόλοιποι θα έχουν μελλοντικά όλο το χρόνο να το χαρούν.Απλά ξεκαθάρισε τη θέση σου από την αρχή και προφασίσου το 40ήμερο μέχρι να αρχίσεις να δέχεσαι επισκέψεις.Προσοχή!Μην το ανακοινώσεις από τώρα.Επιπλέον,προσπάθησε να καταλάβεις την ανάγκη του περιβάλλοντος σου να γνωρίσει το μωρό.Σας αγαπάνε και θέλουν να συμμετάσχουν στην χαρά σας.Ίσως με τον ερχομό του μωρού στο σπίτι να κουραστείς και να χρειάζεσαι μικρά διαλείμματα για να ασχοληθείς με τον εαυτό και το σύντροφο σου.Εκεί μια μαμά,μια έμπιστη φίλη ή η αδερφή σου μπορούν να φανούν πραγματικά χρήσιμα πρόσωπα.

[revythaki]

Σε καταλαβαίνω και δεν είσαι υπερβολική καθόλου.Θεωρώ πως τον πρώτο καιρό μπορούν να σας επισκεφτούν μόνο οι γονείς σας(παππουδογιαγιάδες του μωρού).Ολοι οι φίλοι και λοιποι συγγενεις μετα το 2μηνο.Τα μωράκια είναι ευαίσθητα τον πρώτο καιρό!Πες τους με τρόπο πως χρειάζεσαι και εσυ ξεκούραση και πως οταν είσαι ετοιμη θα τους καλέσεις.

Aquamarine2 απαράδεκτο αυτό με το θηλασμό!Επρεπε να σε σεβαστούν και να σε καταλάβουν!Εγώ τη μέρα που βγήκα απο το μαιευτήριο,ήρθε μια θεια του άντρα μου και την ωρα του θηλασμου πήγα στο δωμάτιο μου με το μωρο και το θήλασα.Μετα το κοίμισα και απλά ζήτησα συγνωμη που δεν μπόρεσα να καθίσω μαζί της αλλά το μωρο πανω απ'ολα!

[mariakr]

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου συμβαίνει αλλά ούτε και πως να το χειριστω.

Είμαι στον έβδομο και είναι το πρώτο μου μωράκι...σκέφτομαι οτι σε δύο μήνες θα γεννήσω και δεν θέλω κανέναν γύρω μου.Χτες βράδυ είχα μια συζήτηση με τον άντρα μου,που κατέληξε σε κλαματα και νευρα δικά μου.

Του είπα οτι όταν γεννήσω δεν θέλω να έρθει κανείς στο σπίτι.Ούτε οι δικοί μας,ούτε φίλοι,οϋτε συγγενεις.Δεν θέλω να πιάσει κανείς το μωρό,δεν θέλω να μου λέει κανείς τι να κάνω.Θέλω την ησυχία μου.Τρελαίνομαι στην ιδέα και μόνο οτι θα έρχεται ο καθένας και θα το παίρνει αγκαλιά.Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ και δεν θέλω να το πειράζει κανείς.Γιατί είναι απαραίτητο να δουν όλοι ένα μωρό οταν είναι 2 και 3 ημερών;Δεν μπορούν να περιμένουν να περάσουν μερικές μέρες;Ο άντρας μου με λέει υπερβολική και οτι τα έχω παιξει.Ειμαι τόσο παράλογη;Θέλω απλά όταν γεννήσω να έχω το χώρο και το χρόνο μου,να γνωρίσω το μωρό μου και να έχουμε ησυχία.

Τι μου συμβαίνει; Μηπως όντως τα έχω παίξει;

Sorry για το μεγαλο μηνυμα αλλα κοντεύω να σκάσω!!!!

 

Μην ανηχυχείς και εγώ τα ίδια σκέφτομαι, αλλά δεν έχω τολμήσει να τα εκφράσω ακριβώς έτσι γιατί φοβάμαι ότι θα με πουν τρελή και παρανοϊκή. Όμως είνα αλήθεια ότι κι εγώ σκέφτομαι ότι επειδή έχει ο άντρας μου έχει μεγάλο σόι και μένουμε σε πόλη που δεν είναι οι γονείς μου κοντά, θα με τρελάνουν ή ότι θα πιάνουν το μωρό ή ότι θα αρχίσουν τα δικά τους και να λέει ό,τι ξέρει ο καθένας και να συμβουλεύει. Πριν κάποιους μήνες γέννησε η συννυφάδα μου και η κουνιάδα μου έπιανε το μωρό, το τάιζε στο νοσοκομείο, το άλλαζε και έφερνε και τα παιδάκια της μαζί (3) και της έλεγαν δώσε μας να πιασουμε το μωρό και αυτή το πήγαινε κοντά τους και το έπιαναν λες και ήταν κούκλα.....η συννυφάδα μου είχε κάνει καισαρική δεν πολυκαταλάβαινε, και οι δικοί της ντρέπονταν να πούν κάτι...και τότε μπήκα στη μέση γιατί δεν άντεξα και της είπα ότι το μωρό δεν είναι παιχνίδι και ότι κακώς φέρνει τα παιδιά της στο νοσοκομείο ενώ απαγορεύεται...(κλασικοί Έλληνες).

Πάντως να ξέρεις ότι οι σκέψεις που μοιράζεσαι μαζί μας δεν είναι κάτι πρωτοφανές. Εγώ έχω αποφασίσει να απαγορεύσω να πιάνουν το μωρό όλοι, λόγω μικροβίων και επειδή δεν έχουν δουλειά να πιάνουν όλοι ένα νεογέννητο μωρό καθώς μπορεί να του προκαλέσουν και ζημιά με ένα άσχημο ή αδέξιο πιάσιμο. Απλά και ξεκάθαρα θα το πεις και τέλος....

Όσο για το σπίτι, δεν χρειάζεται να έρχονται ακάλεστοι, θα σε παίρνουν τηλέφωνο και αν δεν τους θέλεις εκείνη τη στιγμή θα λες είμαι κουρασμένη θα σε πάρω τηλέφωνο όταν ηρεμήσουμε να έρθεις να δεις το μωρό. Να δεις, ούτε να πιάσεις, ούτε να αλλάξεις, ούτε να ταίσεις το μωρό. Και αν υπάρχει κόσμος στο σπίτι και χρειάζεται να θηλάσεις απλά θα αποχωρήσεις για όσο χρειαστεί. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να έρχονται επισκέψεις τις πρώτες 40 ημέρες, αφού εσύ και το μωράκι δε βγαίνεις έξω μόνο και μόνο για τα μικρόβια και τις ασθένειες. Δηλαδή να έρχονται για να τα κουβαλάνε εκείνοι στο σπίτι;;

Δεν ξέρω...μήπως είμαι λίγο κακιά...και ξινή με όλα αυτά, αλλά κι εγώ έτσι αισθάνομαι...δεν ήμουν παλιότερα άνθρωπος που θα μπορούσε να τα πει αυτά γιατί ντρεπόμουν, αλλά τα τελευταία χρόνια έχω αλλάξει και ειδικά τώρα με το μωρό είμαι αποφασισμένη να κάνω αυτό που θέλω.

και για να μην παρεξηγηθώ, το ίδιο ισχύει και για τους δικούς μου συγγενείς και όχι μόνο για του συζύγου....

Να κάνεις αυτό που θες και αισθάνεσαι...σε αυτά τα θέματα δε χωράνε ευγένειες, γιατί πολλοί είναι αναίσθητοι.

[Skybeam]

Λογικό μου φαίνεται, παρότι δεν είμαι ακόμα μαμά, δεν θα ήθελα να πιάνουν και να ζουλάνε ένα μωράκι λίγων ημερών... σε αντίθεση με την κολλητή μου που ένα μήνα αφότου γέννησε, πήγα να τη δω, και φυσικά δεν ζήτησα να πιάσω το μωρό, αλλά εκείνη μου ζήτησε να πλύνω τα χέρια μου και μετά μου τον πάσσαρε αγκαλίτσα για να... μαγειρέψει!!!

[alphae]

Λίγο υπερβολική σε βλέπω οι παπούδες και οι γιαγιάδες όταν τηρούν τους κανόνες υγειηνής πρέπει να το δουν το παιδάκι και το το κρατήσουν αγκαλια. Δεν ξέρω γιατί όλοι εμείς της νέας γενιάς είμαστε τόσο αποστειρωμένοι, δεν ξέρω! Βρε παιδιά αν θυμηθώ εγώ πως μεγαλώσαμε ...όλοι μας φιλούσαν detol δεν υπήρχε να αποστειρωνόμαστε...τι να πω και εγώ ελεγα τετοιες βλακείες μη στεναχωριέσαι είναι και οι ορμόνες που μας τρελαίνουν! Σε καταλαβαίνω απόλυτα...όμως βάλε λίγο κρασάκι....έχεις δρόμο μπροστά. Αντε με το καλό!

[AthinaP]

Θα βρεθούν κοπελιές που θα σου δώσουν δίκιο...

 

Και υπάρχει πάντα μια πλευρά που έχει δίκιο, αν το δεις από μια πλευρά.

 

Εγώ θα πω ότι δεν είσαι μόνο εσύ, είναι και ο άντρας σου σε όλο αυτό. Και εκείνος μπορεί να ονειρεύτηκε τα πράγματα εντελώς διαφορετικά. Ότι όλο αυτό είναι χαρά και θέλει να τη μοιραστεί. Εσείς οι δυο πρέπει να τα βρείτε πρώτα.

 

Το παιδί σου θα το πιάνει η κάθε άσχετη νοσηλεύτρια μέσα στο νοσοκομείο... Αλλά δεν το αμφισβητεί κανένας αυτό, γιατί είναι κάτι που έχει συνηθίσει το μάτι μας. Όπως και μας έχουν πρήξει με τα μικρόβια των συγγενών... Μόνο αυτοί έχουν μικροβια... Μόνο αυτοί πρέπει όχι απλά να μην αγγίζουν, αλλά ούτε να βλέπουν τα μωρά της οικογένειας με το κυάλι.

 

Έκανα κανένα 7μηνο να φιλήσω τα μωρά μου στο προσωπάκι, γιατί κάπου είχα εισπράξει αυτές τις φοβίες... Και διάβασα κάποια στιγμή εδώ μέσα ότι τα μωρά φιλούσαν τις μαμάδες, και έλεγα γιατί το δικό μου δεν με φιλάει; Γιατί δεν το είχα φιλήσει και εγώ, είναι η απάντηση! Μόνο τα πατουσάκια φιλούσα...

 

Κοίτα, αν τις πρωτες μέρες αποκλείσεις φίλους και γνωστούς, τότε που τα μωρά είναι ήσυχα, το χάσατε μάλλον το παιχνίδι... Θα ακολουθήσουν ίσως κολικοί, οπότε μπορεί να έχετε διάθεση να ξαναδείτε άνθρωπο μετά από μερικούς μήνες... Και τότε κάποιοι μπορεί να έχουν ξεγράψει εσάς, χωρίς να το θέλετε...

 

Edit: Α... τώρα πρόσεξα ότι λες καθαρά για το σπίτι. Οπότε θα δεχτείτε όποιον θέλει να έρθει στο επισκεπτήριο στο μαιευτήριο; 2-3 δίωρα απογευματινά και καθάρισες...

 

Εμείς είχαμε δεχτεί πολύ κοντινά πρόσωπα στο σπίτι και είχαμε καταχαρεί. Αλλά μόνο πολύ κοντινά πρόσωπα. Και πολύ τσεκαρισμένα ως προς τις συνήθειές τους. Δεν κυκλοφορούν με μύτες που τρέχουν ισχυριζόμενοι ότι έχουν αλλεργία.

 

Εξάλλου, δεν πιστεύω ότι περνάνε μακρινοί συγγενείς από το σπίτι μιας λεχώνας. Οι πρώτες μέρες στο σπίτι μπορεί να έχουν λίγο ξενύχτι και εύκολα βρίσκει κανείς δικαιολογία να μην δέχεται. Ότι υπάρχει κούραση... Υπάρχουν συγκεκριμένα πρόσωπα που θέλεις να αποφύγεις;

 

Για όποιον σε νοιάζεται και νοιάζεται και το μωρό σου, ναι είναι πολύ να του πεις να περιμένει να το δει μέχρι να ξεπεταχτεί. Είναι πολύ διαφορετικό. Τον τιμάς, αν του γνωρίσεις το μωράκι μόλις έρθει στον κόσμο. Δεν είναι ίδια η χαρά στο μαιευτήριο και στο σπίτι ακόμα, με το να σε δουν ας πούμε, 3 μηνών. Και για σένα δεν θα είναι ίδια η χαρά. Έτσι το βλέπω, προσωπικά. Και δεν νομίζω ότι ειναι απαραίτητο να πιάσουν το μωρό, λίγοι το ζητάνε πλέον αυτό.

[2αγοράκια]

Kαι αυτη την απαντηση μην περιμενεις να την βρεις στο φορουμ γιατι η καθεμια μας εχει ξεχωριστες εμπειριες.Πχ εγω δεν θα μπορουσα να διανοηθω οτι η μανουλα μου κ η πεθερα μου δεν θα ερχονται να βλεπουν το εγγονακι τους.Γιατι να τους στερησω αυτη την χαρα??Για να μην αναφερθω στον παππου που πηρε κ το ονομα, του χαρισα 10 χρονια!!

Επισης εγω ειμαι ανθρωπος του εξω, δεν εκατσα μεσα για να αποστειρωθουμε, ολο εξω ημασταν γιατι βοηθαγε κ ο καιρος..Οταν δε μπορουσαμε, να ναι καλα η κολλητη μου, που ερχοταν με ορεξη και κουλουρακια...

 

Το θεμα ειναι οτι να μην αφηνεις εσυ περιθωρια να σε κανουν οτι θελουν, ασε να λεει ο καθενας οτι θελει κ εσυ να μην τα παιρνεις της μετρητοις.!!

 

Με το καλο!!!!

[galateiakriti]

συμφωνω και εγω μαζι σου. το μωρο τις πρωτες μερες χρειαζεται μονο τη μαμα του και να θηλαζει. η μαμα ειναι αυτη που μπορει να χρειαζεται βοηθεια απο αλλους.πχ μην αρνηθεις μια βοηθεια απο μαμα η πεθερα που θα αφορα το σπιτι (σκουπισμα, μαγειρεμα, σιδερωμε κτλ) ετσι θα εχεις περισσοτερο χρονο και για το μωρο σου.... και εγω ετσι ημουν ωσπου στο τελος τα εκανα ολα μονη μου και ειχα κουραστει παρα πολυ. για αυτο μια βοηθεια ας ειναι ευπροσδεκτη αλλα μονο σε οτι αφορα το σπιτι. με το μωρο θα ασχολεισε μονο εσυ.οσο για τις επισκεψεις ειχαμε συμφωνησει με τον αντρα μου πολυ πριν γεννησω και ειχαμε ανακοινωσει σε φιλους και γνωστους ε διακριτικο τροπο συγκεκριμενες ωρες για να μας επισκεπτονται. ωρες που δεν θα μας ενοχλουσαν και εννοειται οτι οταν το μωρο ηθελε να φαει πηγαινα και τον θηλαζα για οση ωρα χρειαζοταν και μετα ξαναεβγαινα.πολλες φορες μεχρι να βγω ειχαν και φυγει. ολα με μετρο χρειαζονται και πανω απο ολα να συνεννοηθείτε με τον αντρα σου. σε αυτη τη φαση της ζωης σας και μετα που θα ερθει με το καλο το ζουζουνι σας χρειαζεται να στηριζεται οενας τον αλλο. αυτα απο μενα.ευχομαι με ενα πονο.

η γεννα και ο θηλασμος ειναι οι μεγαλυτερες εμπειριες στη ζωη μιας γυναικας.απολαυσε τες και ασε και τον αντρα σου να συμμετεχει σε αυτες.

[νανσυ2]

η αληθεια ειναι οτι εισαι λιγο υπερβολικη για μενα,οκ δε σου ειπα να ερχετε ο καθενας καθε μερα στο ρπιτι σου κ να πιανουν το μωρο,αλλα η μαμα σου κ η πεθερα σου δεν εχουν το δικαιωμα να μοιραστουν τη χαρα αυτη μαζι σας?μονο στενοι συγγενεις κ καλυτερα οταν κοιμαται το μωρο για να μη το πολυπιανουν,οι πιο ξενοι σε χρειαζετε να ερθουν μολις πας σπιτι.οσο για τη μαμα σου θα σε βοηθησει λιγο,αναλογα πως θα γεννησεις,αν θα πονας,θα χρειαστεις καποια βοηθεια,μην εισαι απο τωρα τοσο αρνητικη,οτι θες κ οπως το θες εσυ θα γινει αλλα οκ,κ στα λεω εγω που για μηνες δε δεχτηκα ιδιαιτερο κοσμο στο σπιτι,λογω προβληματων των παιδιων επρεπε να προσεχουμε,αλλα κ παλι καποια ατομα ερχοντουσαν για λιγο

[kiknaki]

συμφωνω και εγω μαζι σου. το μωρο τις πρωτες μερες χρειαζεται μονο τη μαμα του και να θηλαζει. η μαμα ειναι αυτη που μπορει να χρειαζεται βοηθεια απο αλλους.πχ μην αρνηθεις μια βοηθεια απο μαμα η πεθερα που θα αφορα το σπιτι (σκουπισμα, μαγειρεμα, σιδερωμε κτλ) ετσι θα εχεις περισσοτερο χρονο και για το μωρο σου.... και εγω ετσι ημουν ωσπου στο τελος τα εκανα ολα μονη μου και ειχα κουραστει παρα πολυ. για αυτο μια βοηθεια ας ειναι ευπροσδεκτη αλλα μονο σε οτι αφορα το σπιτι. με το μωρο θα ασχολεισε μονο εσυ.οσο για τις επισκεψεις ειχαμε συμφωνησει με τον αντρα μου πολυ πριν γεννησω και ειχαμε ανακοινωσει σε φιλους και γνωστους ε διακριτικο τροπο συγκεκριμενες ωρες για να μας επισκεπτονται. ωρες που δεν θα μας ενοχλουσαν και εννοειται οτι οταν το μωρο ηθελε να φαει πηγαινα και τον θηλαζα για οση ωρα χρειαζοταν και μετα ξαναεβγαινα.πολλες φορες μεχρι να βγω ειχαν και φυγει. ολα με μετρο χρειαζονται και πανω απο ολα να συνεννοηθείτε με τον αντρα σου. σε αυτη τη φαση της ζωης σας και μετα που θα ερθει με το καλο το ζουζουνι σας χρειαζεται να στηριζεται οενας τον αλλο. αυτα απο μενα.ευχομαι με ενα πονο.

η γεννα και ο θηλασμος ειναι οι μεγαλυτερες εμπειριες στη ζωη μιας γυναικας.απολαυσε τες και ασε και τον αντρα σου να συμμετεχει σε αυτες.

 

Γιατί μόνο η μαμά? Είναι κακό να ασχοληθεί για λίγο και η γιαγιά?

 

Δεν μου αρέσει, εκτός αν λάθος κατάλαβα διόρθωσε με, που οριοθετείς τον ρόλο της γιαγιάς στις δουλειές του σπιτιού και μόνο αλλά σε ότι αφορά τη φροντιδά του μωρού η συμμετοχή της πρέπει να είναι ανύπαρκτη.

Γιατί αν είναι έτσι η κοπέλα να πάρει καλύτερα μια γυναίκα για τις δουλειές για να μην έχει και την γρίνια της μαμάς ή πεθεράς που δεν θα την αφήνει να ασχολείται με το μωρό.

[PEPI1979]

στην αρχή θα πρέπει να είστε προσεχτικοι αλλά οι γονεις σας μπορούν να έρχονται , οι άλλοι συγγενεις θα καταλα΄βουν ή θα τους το δώσεις εσυ ότι είσαι νέα μαμα και θες τον χρόνο σου ..

[mirtoula4]

εγω πάλι συμφωνώ μαζί σου ως προς το ότι δεν θες να πιανουν οι άλλοι το νεογέννητο παιδί σου. Κυκλοφορούν τόσες ιώσεις που αν τις αρπάξει ένα νεογέννητο θα υπάρξει πρόβλημα. Κ εσυ ως λεχώνα θες την ηρμία σου και να βάλεις το πρόγραμμά σου. Δεν είναι παιχνίδι το παιδί να ρχονται οι διάφοροι κ να παίζουν - κ οι παππούδες μέσα. Θα το δουν αργότερα.Για το πρώτο δίμηνο κάντους όλους μα όλους πέρα να χεις την ηρεμία σου. Κ αν θυμώσουν ξύδι...προέχεις ΕΣΥ και το ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ. Μετά ο μπαμπάς κ μετά όοοοολοι οι άλλοι.

[tzo28]

Δεν ξέρω βρε κορίτσια...ισως να είμαι υπερβολικη,αλλά έχω τρομοκρατηθεί.

Καταρχήν έχουν όλοι άποψη απο τώρα..οτι είμαι τρελή που δεν θέλω να κάνω επισκληρίδιο,οτι πρέπει να πάρω μπιμπερό και όλα τα συναφή γιατί το πιο πιθανό είναι να μην έχω γάλα και κάτι άλλα τέτοια χαριτωμένα...Και σκέφτομαι αφού ακούω τέτοια τώρα,όταν έρθει το μωρακι μου τι θα γίνει;;;

Επίσης απο το σοι του άντρα μου έχω δει γιαγίαδες να φιλάνε τα μωρά στο στόμα και οι υπόλοιποι να το θεωρούν φυσιολογικό :shock:

Μιας ξαδέρφης του,πήγαν άρρωστοι στο σπίτι και της κολλήσαν το νεογέννητο με αποτέλεσμα να μείνει αρκετές μέρες εντατική και σύνολο ένα μήνα στο νοσοκομείο.Οι δικοί μου αν έρθουν δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να με ενοχλήσει.Σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο σε τέτοια θέματα.Απλα δεν στέκει να πω ξέρεις έρχονται οι δικοί μου και οι δικοί σου όχι.Γι΄αυτό λέω κανείς.

[AthinaP]

Πωπω, τότε έχεις θέμα, όντως! Μπορείς να πεις ότι ειδικά το δικό σας παιδάκι πρέπει να προφυλάσσεται μέχρι 3 μηνών τουλάχιστον. Εμάς έτσι μας είχαν πει, γιατί τα δικά μας παιδάκια ήταν ελαφρώς πρόωρα. Αν σου κάνουν πυρετό, όντως το νοσοκομείο είναι μονόδρομος... Μέχρι 3 μηνών, ίσως και παραπάνω...

 

Με αυτούς που έμπλεξες, τι να κάνεις; Αλλά μη φανεί ότι το βλέπετε προσωπικά.

 

"Ο παιδίατρος είπε... το και το..." Και αν του τα πεις έτσι του παιδιάτρου, όπως τα έγραψες, τα ίδια θα σου πει. Δεν έχεις να κάνεις με ανθρώπους που προσέχουν. Στις μέρες μας κυκλοφορούν βαρβάτες ιώσεις. Που και πάλι αθώες είναι, τις περισσότερες φορές, αλλά γιατί να ρισκάρει κανείς με τα νεογέννητα;

 

Όσο για τις συμβουλές, δεν ειναι πάντα άχρηστες και ενοχλητικές, αυτό όμως είναι άλλο θέμα.

 

Αν ο σύζυγος έχει ακόμα αντιρρήσεις, βρείτε τον παιδίατρο που θα έχει το παιδί και να του μιλήσει ο ίδιος.

[ΟΛΓΑ78]

Κοίταξε, το να σε πιάνουν ανησυχίες και φοβίες είναι φυσιολογικό. Το να συνεχίσεις να τις έχεις και μετά την γέννα, κι αυτό φυσιολογικό είναι, καθώς υπήρξα κι εγώ λεχώνα και το καταλαβαίνω. Παρόλ΄αυτά, από την στιγμή που θα γεννηθεί με το καλό το μωράκι σου, οι γονείς σου και τα πεθερικά σου έχουν κάθε δικαίωμα να είναι κοντά του. Δεν χρειάζεται, βέβαια, να σε κάνουν να ασφυκτιάς, ούτε να κάθονται με τις ώρες, αλλά δεν είναι δυνατό να αποκοπούν και τελείως. Θα δεις, πάντως, που ενδέχεται να νιώθεις κι εσύ καλύτερα μετά που θα γεννηθεί το αγγελούδι σου

[galateiakriti]

Δεν ξέρω βρε κορίτσια...ισως να είμαι υπερβολικη,αλλά έχω τρομοκρατηθεί.

Καταρχήν έχουν όλοι άποψη απο τώρα..οτι είμαι τρελή που δεν θέλω να κάνω επισκληρίδιο,οτι πρέπει να πάρω μπιμπερό και όλα τα συναφή γιατί το πιο πιθανό είναι να μην έχω γάλα και κάτι άλλα τέτοια χαριτωμένα...Και σκέφτομαι αφού ακούω τέτοια τώρα,όταν έρθει το μωρακι μου τι θα γίνει;;;

Επίσης απο το σοι του άντρα μου έχω δει γιαγίαδες να φιλάνε τα μωρά στο στόμα και οι υπόλοιποι να το θεωρούν φυσιολογικό :shock:

Μιας ξαδέρφης του,πήγαν άρρωστοι στο σπίτι και της κολλήσαν το νεογέννητο με αποτέλεσμα να μείνει αρκετές μέρες εντατική και σύνολο ένα μήνα στο νοσοκομείο.Οι δικοί μου αν έρθουν δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να με ενοχλήσει.Σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο σε τέτοια θέματα.Απλα δεν στέκει να πω ξέρεις έρχονται οι δικοί μου και οι δικοί σου όχι.Γι΄αυτό λέω κανείς.

 

πλακα κανεις.φιλανε το μωρο στο στομα?μην ανησυχεισ και σε μενα τα ιδια λεγανε.οτι ειμαι τρελη που στην εποχη μας θελω να γεννησω φυσιολογικα και χωρις επισκληριδιο και οτι το γαλα μου δε το φτανει και οτι αφηνω το παιδι να πειναει και αλλα τετοια τρελλα.για αυτο ειπα παραπανω με το παιδι να ασχολεισαι μονο εσυ.γιατι εγω παραλιγο να χασω το θηλασμο και ηταν αυτα αιτια.και μπουκαλια πηρα και πιπιλες και απο ολα και οταν συνειδητοποιησα τι πηγα να κανω τα πεταξα ολα και δεν ακουγα κανενα.εσυ ξερεις καλυτερα το καλο του μωρου σου.

[tanoyla]

Έχω δύο παιδιά , το ένα μάλιστα μωρό. Είναι αναμενόμενο να θες το χρόνο σου με το μωράκι και την ευθύνη της ανατροφής του. Από εμπειρία σου λέω ότι τον πρώτο καιρό ίσως χρειαστείς βοήθεια για προσωπική σου ξεκούραση αλλά μην πανικοβάλλεσαι. Όλα γίνονται αν βάλεις τα όρια σου σωστά. Μπορούν να σε βοηθούν δικοί σου άνθρωποι στις δουλειές του σπιτιού και έσύ να έχει όλο τον χρόνο που χρειάζεσαι να ασχολείσαι με το μωρό. Λοιποί συγγενείς και γνωστοί μετά το 40ήμερο και αυτό με προσοχή.

Σε κάθε περίπτωση να κάνεις σαφές ότι το μωρό δεν είναι κούκλα. Εγώ τσακώθηκα με ξαδέρφη μου γιατί δεν μπορούσε να το καταλάβει. Όποιος δεν μπορεί ή δεν θέλει να φύγει , να πάει αλλού. Χαλάρωσε και απόλαυσέ το . Τίποτε δεν θα γίνει αν δεν το αφήσεις. Με το καλό.

[elen73]

Δεν ξέρω τι είναι αυτό που μου συμβαίνει αλλά ούτε και πως να το χειριστω.

Είμαι στον έβδομο και είναι το πρώτο μου μωράκι...σκέφτομαι οτι σε δύο μήνες θα γεννήσω και δεν θέλω κανέναν γύρω μου.Χτες βράδυ είχα μια συζήτηση με τον άντρα μου,που κατέληξε σε κλαματα και νευρα δικά μου.

Του είπα οτι όταν γεννήσω δεν θέλω να έρθει κανείς στο σπίτι.Ούτε οι δικοί μας,ούτε φίλοι,οϋτε συγγενεις.Δεν θέλω να πιάσει κανείς το μωρό,δεν θέλω να μου λέει κανείς τι να κάνω.Θέλω την ησυχία μου.Τρελαίνομαι στην ιδέα και μόνο οτι θα έρχεται ο καθένας και θα το παίρνει αγκαλιά.Είναι ΔΙΚΟ ΜΟΥ και δεν θέλω να το πειράζει κανείς.Γιατί είναι απαραίτητο να δουν όλοι ένα μωρό οταν είναι 2 και 3 ημερών;Δεν μπορούν να περιμένουν να περάσουν μερικές μέρες;Ο άντρας μου με λέει υπερβολική και οτι τα έχω παιξει.Ειμαι τόσο παράλογη;Θέλω απλά όταν γεννήσω να έχω το χώρο και το χρόνο μου,να γνωρίσω το μωρό μου και να έχουμε ησυχία.

Τι μου συμβαίνει; Μηπως όντως τα έχω παίξει;

Sorry για το μεγαλο μηνυμα αλλα κοντεύω να σκάσω!!!!

 

Δεν εισαι καθολου παραλογη.Αυτες ειναι οι αντιδρασεις και τα συναισθηματα της γυναικας που γινεται για πρωτη φορα μανουλα.Ακριβως τα ιδια ενιωθα και εγω στην κορη μου τις πρωτες 40 ημερες δεν ηθελα φιλους και μακρινους συγγενεις, μονο την μαμα μου και την πεθερα μου γιατι με βοηθουσαν και αισθανομουν ασφαλης εχοντας καποιον εμπειρο διπλα μου. Να φανταστεις οτι στο WC ειχα αντισηπτικο σαπουνι για τα χερια και οινοπνευμα(μεχρι 6 μηνων το μωρο γιατι νοσηλευτικε 10 ημερων με ομφαλιτιδα-ενδονοσοκομειακη λοιμωση απο το μαιευτηριο)για τους ξενους.Επειτα στον γιο μου τα ειχα ξεπερασει ολα αυτα οι περισσοτεροι ηρθαν στο σπιτι και ειδαν το μωρο πριν κλεισω το 40ημερο και χωρις να τους επιβαλλω την αποστειρωση(μονο σαπουνι).Σου ευχομαι με το καλο να γεννησεις το μωρακι σου και μην αγχωνεσαι !!!

[tzo28]

Να σας ρωτήσω και κάτι άλλο...αν ας πούμε κάποιος πάει να παρει το μωρό απο την κούνια του χωρίς να με ρωτήσει,εγώ πως μπορώ να πω όχι χωρίς να τον προσβάλω;

Γιατί για να είμαι ειλικρινής τα πρώτα πράγματα που μου έρχονται στο μυαλο να πω,και μόνο στη σκέψη αυτή,δεν είναι και τα πιο ευγενικά...

[teddy-tedi]

τζο μου κανεις δεν θα παρει το μωρο απο την κουνια!!!στο σαλονι θατο εχεις να κοιματε???εγω ειμαι ακριβως οπως εσυ ετσι ακριβως με το πρωτο και τωρα με το δευτερο παλι κανεναν δεν θα αφησω!!!στο σπιτι δεν πατησε κανεις....στο νοσοκομειο αν και το ειχαμε απαγορεψει να ερθουν οταν ο συζηγος εφυγε για να ξεκουραστει λιγο εσκασαν 20 ατομα απο το σοι του στο ιδιο δωματιο με το μωρο μου..............εγινα εξω φρενων!!ηρθαν και δεν ειχαν πει τιποτα ετσι απροοπτα εγω με καισαρικη και το μωρο 2 ημερων!!της που.....νας εγινε ο συζηγος μονο που δεν τους σκοτωσε!!μαλιστα ο ενας ηταν και αρρωστος και η πεθερα μου του ελεγε δεν πειραζει ελα μεσα να το δεις ευτυχως ο ιδιος ηταν εξυπνοτερος και αρνηθηκε να πλησιασει το μωρο στα 10 μετρα!!!αχ τι μου θυμησες τωρα!!!

μην φοβασε κρατα το μωρο στο υπνοδωματιο και ασε τους αλλους στο σαλονι αυτο εκανα μετα το 40ημερο γιατι πριν δεν αφησα κανεναν!! ο γιατρος μου ηταν καθετος σε αυτο!!οσο για ντετολ και οινοπνευμα στανταρ.....πρωτομανα βλεπεις!!αλλα απο τον υπερβολικο χαρακτηρα μου ακομη ετσι ειμαι με την μπεμπε μου την μεγαλη αλλα και με την μικρη το ιδιο θα ειμαι!!!

ειναι φυσιολογικο να εισαι υπερπροστατευτικη μην αγχωνεσε!!!

[teddy-tedi]

Δεν ξέρω βρε κορίτσια...ισως να είμαι υπερβολικη,αλλά έχω τρομοκρατηθεί.

Καταρχήν έχουν όλοι άποψη απο τώρα..οτι είμαι τρελή που δεν θέλω να κάνω επισκληρίδιο,οτι πρέπει να πάρω μπιμπερό και όλα τα συναφή γιατί το πιο πιθανό είναι να μην έχω γάλα και κάτι άλλα τέτοια χαριτωμένα...Και σκέφτομαι αφού ακούω τέτοια τώρα,όταν έρθει το μωρακι μου τι θα γίνει;;;

Επίσης απο το σοι του άντρα μου έχω δει γιαγίαδες να φιλάνε τα μωρά στο στόμα και οι υπόλοιποι να το θεωρούν φυσιολογικό :shock:

Μιας ξαδέρφης του,πήγαν άρρωστοι στο σπίτι και της κολλήσαν το νεογέννητο με αποτέλεσμα να μείνει αρκετές μέρες εντατική και σύνολο ένα μήνα στο νοσοκομείο.Οι δικοί μου αν έρθουν δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουν οτιδήποτε που θα μπορούσε να με ενοχλήσει.Σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο σε τέτοια θέματα.Απλα δεν στέκει να πω ξέρεις έρχονται οι δικοί μου και οι δικοί σου όχι.Γι΄αυτό λέω κανείς.

εμενα της φιλησαν το χερι και η κυρια που το εκανε μαρτυς μου ο θεος δεν εχει ξαναπαρει ποτε το μωρο αγκαλια ο συζηγος λεει οτι προσβληθηκε η καλη του θεια και εγω χεστηκα τι με νοιαζει....πρωτα το παιδι μου και τετευταιοι οι υπολοιποι!!:twisted:αν το φηλουσαν στο στομα θα τους εσκιζα!!

[Twinmum81]

Κι εγω δεν ηθελα καθολου επισκεψεις στο σπιτι.Ο πρωτος καιρος μανας και μωρου ειναι παρα πολυ ιδιαιτερος.Το μωρο σαφως θα πρεπει να ειναι προστατευμενο απο τα μικροβια του καθενος (ακομα και καθαρος να ειναι ο επισκεπτης μπορεις να ξερεις τι μικροβια κουβαλαει επανω του ή ακομα κι αν θα του ερθει να φτερνιστει?).Επισης τα μωρα χρειαζονται ηρεμια χωρις τις γκαριδοφοναρες του καθενος απο πανω του, χωρια που οποιος ερχεται θα θελει να το παιρνει αγκαλια και δωστου απο δω το παιδι και δωστου απο 'κει.Ασε που αν πεις τιποτα εκεινη την ωρα θα γινεις και κακια...

Εγω αυτα σκεφτομουνα και ειπα σε ολους να ερθουν αν θελουν στο μαιευτηριο (ηξερα εκ των προτερων οτι τα μωρα δεν τα εφερναν στο δωματιο οταν ηταν πολυς κοσμος μεσα ) και οταν γυρισαμε σπιτι ειπα πως ο παιδιατρος ειπε οτι για κανα δυο μηνες πρεπει να ειναι προφυλαγμενα.Με αυτο το τροπο ουτε κακια εγινα και δεν ηρθε κανεις απο λοιπους συγγενεις και φιλους, εκτος των παππουδογιαγιαδων.