έτσι κι αλλιώς

[eleanax]

λοιπόν, μου συμβαίνει το εξής, και δεν μπορώ να το εκφράσω, από τότε που γέννησα έχω πάρα πολλές αμφιβολίες για το τι κάνω και πως και πάντα νιώθω τύψεις, να εξηγηθώ καλύτερα, αυτό το είχα σαν άνθρωπος έτσι κι αλλιώς, απλά τώρα το νιώθω συνέχεια:

-αποφασίζω να ακολουθήσω μία γραμμή και στην πορεία χαλαρώνω, δεν είμαι συνεπής στην αρχική μου απόφαση, είτε από τεμπελιά, ή από κούραση, ή απλά επειδή η απόφαση αυτή μου φαίνεται σωστή -λογικά και τυπικά- αλλά μέσα μου δεν μου πολυπηγαίνει, μετά βέβαια, όταν συναναστρέφομαι ανθρώπους που θεωρώ ότι τα καταφέρνουν καλύτερα από μένα, θυμώνω, στεναχωριέμαι, τα βάζω με τον εαυτό μου και συχνά με τους γύρω μου που νομίζω πώς δεν με καταλαβαίνουν και δε με στηρίζουν σε αυτό που αρχικά ήθελα να κάνω, ενώ αυτοί μετά από πολλή γκρίνια από μέρους μου με θεωρούν απλά υπερβολική και ότι δηλητηριάζω τη σχέση μου μαζί τους και φυσικά με το παιδί με βλακείες και πράγματα που πλέον δεν αλλάζουν (αυτό το έχω, κολλάω συνέχεια στα λάθη του παρελθόντος), και εξηγώ με παραδείγματα

1) ενώ στην αρχή της εγκυμοσύνης δεν ήθελα να ακούσω για θηλασμό, ενημερώνομαι, πείθομαι, και λέω οπωσδήποτε θα τα καταφέρω, και χωρίς συμπλήρωμα, και για όσο πάει, και τέτοια, μόλις άρχισαν τα ζόρια και οι πιέσεις από τους γύρω (σύζυγος και παππούδες), το παιδί πεινάει, δεν χορταίνει και τέτοια, και καλύτερα χορτάτο και με λίγο ξένο, εγώ, παρόλο που ήξερα ότι δυναμιτίζω την προσπάθεια αποκλειστικού θηλασμού, θες από κούραση, θες από ανασφάλεια, υποχωρώ, και βέβαια σιγά σιγά γίνεται χιονοστιβάδα, το παιδί έχει παλινδρόμηση, το μητρικό γάλα είναι πιο λεπτό, λέγανε οι άλλοι, θέλεις να το κάνεις να υποφέρει, δώσε του ειδικό συμπλήρωμα, να μην πονάει, ε? πόσο να κρατήσει ο θηλασμός με όλα αυτά, 4 μήνες με το ζόρι, και να 'μαι εγώ τώρα και να νιώθω τρελλές τύψεις, που δεν ήμουνα τόσο σίγουρη να το αντιπαλέψω, αλλά μόνη μου? κι αν έσφαλλα?

2) ψάχνομαι με τη διατροφή μας, έχω ανοίξει και ειδικό τόπικ, αλλά ενώ από άποψη πολλά χρόνια τώρα αγόραζα μόνο βιολογικά, τους τελευταίους μήνες παίζει το εξής: είμαι άνεργη και το πλησιέστερο κατάστημα βιολογικών είναι φαρμακείο, προσπαθώ να προμηθεύομαι τα βασικά για τη διατροφή του μικρού από εκεί, και τα λοιπά από το σούπερ της περιοχής μας, όταν μετράς και το ευρώ τα σκέφτεσαι όλα, και μετά πώς κάνεις υγιεινή διατροφή με μακαρόνια του εμπορίου? και σκέφτομαι, κάνω λάθος? και ύστερα είναι και ο χρόνος, όχι μόνο αγοράς, αλλά και προετοιμασίας, και νιώθω πολύ κουρασμένη για να φτιάχνω υγιεινές συνταγές που πρέπει να μάθω από την αρχή, και στο τέλος παραγγέλνω για εμάς απέξω και φροντίζω μόνο του μικρού, που κι αυτό πολλές φορές είναι ένα τετριμμένο μπιφτέκι με τοξίνες? και πουρέ σπιτικό αντί για υγιεινό, με πολλή πρασινάδα, φαγητό, που όμως θέλει πλύσιμο και καθάρισμα, άρα πολλή ώρα

3) στο σπίτι, δεν κάνει να χρησιμοποιώ απορρυπαντικά, φτιάξε μόνος σου λένε τώρα, οκ, σφουγγαρίζω το δωμάτιο του μικρού με ξύδι, ρίχνω και λίγο dettol, στην κουζίνα και στο μπάνιο χλωρίνη, κρεμάλα, παίρνω όμως planet, τίποτα βέβαια δεν συγκρίνεται με το απλό πράσινο σαπούνι, που πρέπει όμως να αφιέρωσεις χρόνο για να το κάνεις απορρυπαντικό, και με τα ρούχα? τα δικά μας βαριέμαι και τα πλένω με άπορρυπαντικό του εμπορίου, κάποτε έπαιρνα βιο, τώρα δεν βγαίνουμε, το βιο απορρυπαντικό θα σκεφούμε? γιαλαντζί οικολόγα

4) το παιδί αργεί να κοιμηθεί, δεν τρώει και το κυνηγάω, όχι μου λένε πρέπει να έχεις πρόγραμμα και να το τηρείς κατά γράμμα, εγώ πάλι δεν τα πηγαίνω καλά με τα προγράμματα, πάντα χύμα ήμουνα, και άφηνα τα μαθήματά μου για κυριακή βράδυ, ενώ άλλα παιδιά τα έκαναν από παρασκευή και κυριακή πήγαιναν εκδρομές με τους γονείς τους, εγώ όμως ξενυχτούσα και τα τελείωνα, δεν ήμουνα τυπικό παιδί, δεν έγινα τυπικός γονιός , είναι όμως κακό, γιατί το παιδί δεν αναπτύσσεται σωστά, και φταίω εγώ, και πολλές φορές βαριέμαι να παίξω μαζί του και μπαίνω και στο parents, και δεν έχω διαβάσει άπειρα βιβλία διαπαιδαγώγησης, και όσα διάβασα δεν τα τηρώ κατά γράμμα, τη γενική ιδέα έχω, άρα είμαι ακατάλληλη για να μεγαλώνω παιδί

 

εν ολίγοις, θέλω να είμαι σωστή, τυπική μάνα, με οικολογικές ανησυχίες, υγιεινές συνήθειες για μένα και την οικογένειά μου, και άριστη επαγγελματίας (άλλο κεφάλαιο αυτό, μην το ανοίξω τώρα), χωρίς όμως δουλειά, και έχοντας την εντύπωση ότι εγώ είμαι ανεπαρκής, και όχι ότι φταίει η κρίση, με χρόνο να φτιάχνω σπιτικά γλυκά, να χρησιμοποιώ μόνο αγνά προιόντα, να έχω δικά μου μυρωδικά στο μπαλκόνι, όρεξη και χρόνο για χειροτεχνίες και δημιουργική απασχόληση του παιδιού, να γυμνάζομαι, να έχω άνεση με τις online αγορές, να επισκέπτομαι ομοιπαθητικό, και φυσικά να είμαι πολιτικοποιημένη, να πηγαίνω σε πορείες, να προωθώ διαδικτυακά ψηφίσματα, να συμμετέχω στους atenistas και την greenpeace (είμαι μέλος και στα 2), να πηγαίνω με ποδήλατο στη δουλειά, το ποδήλατο μου αρέσει, αλλά στη αθήνα δεν ξέρω, αν ήμουνα στην ολλανδία με τρέλλα μέσα, και φυσικά να θέλω πολλά παιδιά,μπορεί να θέλω ένα ακόμη, αλλά δεν είμαι σίγουρη αν το θέλω γιατί το θέλω ή γιατί έμαθα στο φόρουμ ότι τα αδέρφια είναι δώρο ανεκτίμητο, δεν ξέρω, τι να πω κι εγώ, μοναχοπαίδι είμαι, αλλά μήπως κι εδώ έχω λάθος?

 

δεν ξέρω αν όλα τα παραπάνω συνιστούν ένα μοντέλο που προωθείται μέσα από το φόρουμ (βλέπετε έχουμε το προνόμιο να λέμε ότι αφού ψάχνουμε είμαστε και ψαγμένοι σε σχέση με τους άλλους γονείς, ισχύει?), ή αν το προωθεί η ίδια η κοινωνία για κάποιους από εμάς που οφείλουμε να είμαστε έτσι ακόμη κι αν δε θέλουμε ή δεν μπορούμε, εγώ μάλλον είμαι τεμπέλα, θέλω σίγουρα αλλά μου αρέσουν και οι παρασπονδίες, οι σοκολάτες και τα panadol αντί για τσάι και βότανα, πάντως είναι ένα μοντέλο που απεγνωσμένα θέλω να ακολουθήσω γιατί ξέρω ότι είναι το σωστό? είναι σωστό να θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο προς το καλύτερο, το οφείλουμε στα παιδιά μας, γι'συτό είμαστε εδώ και γράφουμε, αλλά τι από τα παραπάνω είναι τελικά ουσιαστικό προς την κατεύθυνση της αλλαγής και τι είναι επίφαση αλλαγής και διαφοροποίησης? εσείς όλοι τα πιστεύετε όλα όσα λέτε και κάνετε? πόσο η συμπεριφορά μας καθορίζεται από αυτό που περιμένουν οι άλλοι από εμάς και πόσο από αυτό που βαθειά μέσα μας θέλουμε?

 

ξέρω θα μου την πέσετε πολλοί, εγώ όμως πραγματικά καταπιέζομαι, ή μάλλον τρελλαίνομαι που θέλω και πρέπει να είμαι έτσι, αλλά λόγω πολλών αιτιών είμαι έτσι κι αλλιώς, και το να είσαι στη μέση σε τρελλαίνει, γιατί δεν είσαι ούτε έτσι ούτε αλλιώς, είσαι πάντα μισός

[Lucy]

Συμβουλή μου... Μην κάθεσαι να προσπαθείς να τηρήσεις κατά γράμμα ό,τι βλέπεις στο φόρουμ ή σε βιβλία ή στο ίντερνετ ή δεν ξέρω που. Βεβαίως και να ενημερώνεσαι, αλλά έχε δική σου άποψη για τα πράγματα και με δεδομένες τις συνθήκες που επικρατούν στο δικό σου σπίτι και στη δική σου ζωή, προσπάθησε να κάνεις το καλύτερο.

Ως εκεί όμως! Μην προσπαθείς να αποδείξεις σε κανέναν τίποτα, μην προσπαθείς να αγγίξεις την τελειότητα και μην πιστεύεις τις ιδανικές συνθήκες που ενδεχομένως σου περιγράφουν άλλοι.

Επίσης μην είσαι των άκρων και πάντα να είσαι έτοιμη να προσαρμοστείς στις εκάστοτε συνθήκες.

Αυτά και χαλάρωσε!

[MarcoPolo]

Αυτο μαλλον δεν επρεπε να το διαβασω πριν πιω καφε. Θα επανελθω αλλα βρε πουλακι μου γιατι τοσος ψυχαναγκασμος, τι αυτομαστιγωμα ειναι αυτο????Ποιος σε επεισε οτι η μανα πρεπει να ειναι σε ολα τελεια και τι εμμονη ειναι αυτη με την υποτιθεμενη τελειοτητα?????

 

Την ψυχη σου και κατα συνεπεια την ψυχη του παιδιου δεν την λυπασαι??? Βγες απο το τρυπακι αυτο γιατι το μονο που θα καταφερεις ειναι να εισαι δυστυχισμενη.

[lovely people]

Kαι εγώ κάποιες φορές τα σκέφτομαι όλα αυτά με πολύ πιο χαλαρή οικολογική συνήδηση όμως. Θα ήθελα να κάνω πολλά πράγματα και τα σκεφτομαι αλλα πάντα με συνεπαίρνει η καθημερινότητα. Απλά έχω συμβηβαστεί με το γεγονός οτι δεν είμαι τέλεια. Μου αρέσω όμως και έτσι. Αυτό σου προτείνω. Βρες πράγματα πάνω σου που αγαπάς. Μην περιμένεις να σε πενέψουν, καντο εσυ στον εαυτό σου. Πιάνει!!

 

Μήπως το θέμα για σένα έχει πιο βαθιά τις ρίζες, πχ, τελειομανείς γονείς, πιεστικός άντρας κτλ. Ψάξε να δεις τι φταίει και καταπολέμησε το στην ρίζα.

 

Α!! Και που είσαι..κοίτα μην το μεταδώσεις και στο νινι!!! Το αγχος εννοώ:mrgreen:

[Αγγελίνα_2]

Καλή μου Ελεάνα, όσο διάβαζα το ποστ σου, ετοιμαζόμουν να σου πω αυτά που πάνω-κάτω γράφεις στην προτελευταία σου παράγραφο. Νομίζω πως μέσα από το φόρουμ, τα περιοδικά για γονείς και οτιδήποτε άλλο διαβάζεις έχεις σχηματίσει την ιδεατή εικόνα για το πρότυπο μητέρας-νοικυράς (το κομμάτι σύζυγος-επαγγελματίας το αφήνω απ' εξω προς το παρόν), το οποίο φυσικά αδυνατείς να ακολουθήσεις κατα γράμμα (τόσο εσύ όσο και η καθεμία από εμάς) και από εκεί προκύπτουν όλα αυτά τα αισθήματα τύψεων, ενοχών, αυτομεμψίας, ανικανοποίητου.

 

Επειδή με τον πρώτο μου γιο έμεινα κι εγώ τα δύο πρώτα χρόνια κλεισμένη στο σπίτι, μόνη μου, με ένα πολύ δύσκολο παιδί που το κυνηγούσα, όπως λες κι εσύ, για να φάει, γκρίνιαζε όλη μέρα και με ξενυχτούσε κάθε βράδυ, συν το ότι ήταν φιλάσθενος, μπορώ να καταλάβω πολύ καλά πώς νιώθεις. Δεν είσαι η μόνη που βρίσκεσαι σε αυτή την κατάσταση και τα πράγματα δεν θα είναι πάντα έτσι. Μεγαλώνοντας το παιδί, θα βελτιωθούν πολύ. Αυτό είναι το ένα σημαντικό που έχω να σου πω.

 

Το δεύτερο, όπως σου είπε και η ΜάρκοΠόλο, είναι με όλο το θάρρος, το εξής: ΞΕΚΟΛΛΑ. Μην πιστεύεις σε καμία περίπτωση όλα όσα σου πλασάρουν οι άλλοι εδώ μέσα. Σκέψου το και μόνη σου, στην πραγματική ζωή, έχεις δει καμία γυναίκα να τα καταφέρνει όλα τόσο μα τόσο τέλεια? να είναι τόσο άψογη παντού? Εγώ πάντως όχι. Όποια είναι εξειρετική σε κάποιο τομέα της ζωής της, έχει κάνει τεράστιες εκπτώσεις σε κάποιον άλλο. Πχ εγώ κι εσύ επιλέξαμε να μείνουμε σπίτι για να είμαστε κοντά στα παιδιά μας τα πρώτα χρόνια της ζωής τους-μαγκιά μας. Άλλες επέλεξαν ή αναγκάστηκαν να δώσουν βάρος στην καριέρα τους και βλέπουν τα παιδιά τους 2 ώρες το 24ωρο. Μαγκιά τους κι αυτωνών. Άλλες φορές έχουμε δικαίωμα επιλογής, άλλες καταπού μας φυσάει, αρμενίζουμε. Το θέμα είναι να προσπαθούμε να αξιοποιούμε το μέγιστο της κατάστασης στην οποία βρισκόμαστε κι όχι να εγκλωβιζόμαστε σε αυτή και να αισθανόμαστε έρμαια της μοίρας. Αν δεν μας ταιριάζει, να προσπαθουμε να την αλλάξουμε, αν δεν μπορούμε, να κάνουμε υπομονή μέχρι να μπορέσουμε. Αυτό είναι όλο.

 

Το να είσαι full time mom, ειδικά στο πρώτο παιδί, είναι για μένα η μεγαλύτερη πρόκληση που θα συναντήσει στη ζωή της μια γυναίκα. Όλα αυτά τα αισθήματα που περιγράφεις, είναι απόλυτα φυσιολογικά και τα έχουμε νιώσει όλες όσες βρεθήκαμε στην ίδια θέση. Οπότε δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεσαι άσχημα γι'αυτό. Από εκεί και πέρα, έχε στο νου σου οτι 1) κάθε γυναίκα είναι διαφορετική 2) κάθε παιδί είναι διαφορετικό και 3) το φόρουμ δεν μας δίνει μια αντικειμενική εικόνα της πραγματικότητας. Μπορείς να πάρεις κάποιες κατευθυντήριες γραμμές για ό,τι σε απασχολεί ή σε ενδιαφέρει, αλλά δεν θα οργανώσεις όλη σου τη ζωή βάση αυτού! Είναι μεγάλη παγίδα αυτό. Είναι σαν να περνάς όλη σου τη μέρα διαβάζοντας πχ περιοδικά μόδας. Δεν θα αισθάνεσαι μονίμως χοντρή, μονίμως άσχημη και με τραγικές ελλείψεις σε ρούχα και καλλυντικά, σε σύγκριση με όσα προβάλλονται εκεί μέσα? Ε, το ίδιο πράγμα είναι.

 

Αποδέξου λοιπόν την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι, συμβιβάσου με τον εαυτό σου και τις δυνατότητές σου κι από εκεί και πέρα, προσπάθησε, όσο μπορείς, για το καλύτερο. Βασικά, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να κλείσεις τον υπολογιστή και να βγαίνεις όσο μπορείς περισσότερο έξω, και με το παιδί σου και χωρίς. Κι αν έχεις βοήθεια από γιαγιάδες, θείες κλπ, εκμετελλεύσου το στο έπακρο. Εγώ ένιωσα πολύ καλύτερα από τοτε που ξεκίνησα ζωγραφική. Δυο ώρες την εβδομάδα ήτανε, αλλά δικές, μου, ολοδικές μου, χωρίς να απαιτεί κανείς τίποτα από εμένα. Ίσως ένα παρόμοιο χόμπι να βοηθούσε κι εσένα...για δες το.

[Niki81]

Θυμασαι ενα τραγουδι που λεει..."Σ'οποιον αρεσουμε,για τους αλλους δε θα μπορεσουμε"...ε να το λες τρεις φορες τη μερα (σαν αντιβιωση ενα πραγμα) μεχρι να το πιστεψεις.Πιστεψε λιγο πιο πολυ στον εαυτο σου και στηριξε τις επιλογες σου χωρις να μπαινεις στη διαδικασια να απολογησε για το τι κανεις και ασε τους αλλους να λενε οτι θελουν.

 

Και σταματα να προσπαθεις να αντιγραψεις οτι διαβαζεις στο φορουμ.Βασικο αυτο.Ειδικα αυτο με την οικολογια..το επαθα κι εγω καποια στιγμη απο οσα διαβαζα εδω μεσα.Ομως ουτε κι εγω εχω το χρονο και την ηρεμια να τα ακολουθω ολα αυτα πιστα...προσπαθω να ακολουθω καποια που μπρω και μου ταιριαζουν αλλλα αυτο το μονιμο αγχος μη και χρησιμοποιησω κατι που δεν ειναι βιολογικο,μη και καταναλωσω προιοντα που περιεχουν ασπαρταμη,μη και χρησιμοποιησω μωρομαντηλα κλπ μπορει να με τρελλανει.

Ενημερωνεσαι,φιλτραρεις οσα διαβαζεις και επιλεγεις τι απο αυτα ταιριαζει στη δικη σου ζωη.

[salomi]

γιατι ταλαιπωρήσε ετσι?? ολοι πάνω κάτω στα ίδια είμαστε. μην επηρρεάζεσαι απο αυτά που ακούς. τα βιολογικά τα εχω κόψει με τα πρώτα οικονομικά στριμώγματα. το καλοκαίρι τρώμε ντοματούλες και λαχανικά απο το χωριό αλλα το χειμώνα...ευχαριστώ το θεό που εχω ακόμη για τα συμβατικά (μη βιολογικά) το οτι τα μαγειρεύω υγιεινά ειναι ενα συν. μην τρελένεσαι! και γω εχω φίλη που στα μικρά της δίνει ακομη και κρέας βιολογικό! 3 φορές πιο ακριβό. ε δεν μπορώ πως να γίνει. καλα...αν ακόμη μπορείτε και παραγγέλνετε απ έξω φαγητό για σας ειστε σε καλή φάση. δεν θυμάμαι πότε ηταν η τελευταία φορά για μας. αν με ρωτήσεις για ταβέρνα...σίγουρα στην προηγούμενη δεκαετία. παραυτα υπάρχουν τρόποι να περνάς καλα σαν οικογένεια. φαρμακώνουμε την ψυχή μας με τόσο ανούσια πράγματα (για κάποιους ουσιαστικά αλλα αν σου ρθουν 2-3 κατραπακιές ερχεσια στα ίσα σου) ασε που ολο αυτο σου κάνει κακό και το άγχος σου το εισπράτει το παιδί.

[DALIA]

Αλήθεια πως έχεις πειστεί ότι όλα αυτά που κάνεις είναι 100% λάθος ή και το αντίθετο ?

Anyway το παν είναι να τα βρεις με τον εαυτό σου...( αυτό σου λείπει στη συγκερκιμένη φάση )...

Καλή η αυτοκριτική αλλά ή προσπαθούμε να διορθώσουμε τα λάθη μας ή πάμε παρακάτω με αυτά, αρκεί να είμαστε καλά εμείς και οι γύρω μας...

Επίσης πολύ σημαντικό να μην δίνουμε αναφορά στον καθένα για τις επιλογές μας ή να βάζουμε όρια στο συνομιλητή μας...

[MarcoPolo]

Το χαμογελο και η ψυχικη υγεια ενος παιδιου δεν κρινονται ουτε απο τα μωρομαντηλα που χρησιμοποιει ουτε απο ποσα αρθρα του φορουμ ακολουθει. Πιστεψε στον εαυτο σου και στο παιδι σου και επαναπροσδιορισε την σχεση σου μαζι του. Αν μπορουσες να το βαλεις σε μια ασφαλη γυαλα για μια ζωη πιστευεις οτι θα ηταν ευτυχισμενο???? Τα παιδια ειναι χαρουμενα και ξεγνοιαστα μονο οταν και η μαμα ειναι χαρουμενη, βαζοντας τοσα πρεπει στην ζωη σου το οδηγεις και αυτο σιγουρα σε ψυχαναγκαστικες συμπεριφορες.

 

Φροντισε τον εαυτο σου και αποδεξου οτι κανεις το καλυτερο που μπορεις και μην αυτομαστιγωνεσαι για το οτιδηποτε.Η μητροτητα δεν ειναι αγωνας δρομου 100αρι αλλα συνεχης αγωνας αυτοπροσδιορισμου και επαναπροσδιορισμου. Δεν ειναι κακο να προσπαθεις να διορθωνεις πραγματα αρκει να μην φθειρεσαι τοσο πολυ απο αυτο που να χανεις στο τελος τις ισορροπιες σου και την ουσια.

 

Καμια δεν γεννηθηκε μανα και ποσο μαλλον τελεια μανα, σημασια εχει να εισαι χαρουμενη και εσυ και κατα συνεπειαν και το παιδι και ολα τα αλλα ερχονται σε δευτερη μοιρα. Αν εσυ πνιγεσαι μεσα σε τοσα πρεπει το χαμογελο σου παει περιπατο. Χαλαρωσε και απολαυσε τις πιο ωραιες στιγμες του παιδιου σου γιατι δεν θα ξαναεπιστρεψουν ποτε. Κανε ειρηνη με τον εαυτο σου και ολα θα γινονται πιο ευκολα. Αλλωστε δεν υπαρχει mannual για την μητροτητα, στην πορεια μαθαινεις, αναθεωρεις και χτιζεις την καθημερινοτητα σου συμφωνα με το τι θελει η ψυχη σου και οχι με το δεκαλογο της τελειας μανας.

 

Και πανω απο ολα αγαπα τον εαυτο σου γιατι αυτο ειναι το μεγαλυτερο μαθημα που μπορεις να δωσεις στο παιδι σου. Αυτοεκτιμηση και αγαπη, αν δεν τα νιωθει αυτα για τον εαυτο του οσα βιολογικα και να φαει στην ζωη του ευτυχισμενο παιδι δεν θα ειναι.

[sternchen]

Κορίτσι μου, τι καταπίεση είναι αυτή;

Αποκλείεται ένα άτομο με τις δικές σου ανησυχίες και τους δικούς σου προβληματισμούς να έχει τεμπελιά!!

Εγώ σε βρίσκω απόλυτα συνειδητοποιημένη και υπεύθυνη σε όλα σου.

Ό,τι διαβάζεις εδώ, αλλά και στα βιβλία δεν σημαίνει ότι εφαρμόζεται απόλυτα, όλοι προσπαθούμε για το καλύτερο, αλλά δεν θα τρελλαθούμε κιόλας.

Σε πολλά σημεία στα γραφομενά σου, είδα τον εαυτό μου και χάρηκα.

Σκέφτηκα πως δεν είμαι η μόνη, που πολλές φορές αισθάνομαι ανεπαρκής, μέτρια και έχω άπειρες τύψεις για διάφορους λόγους.

Όσο μεγαλώνω συνειδητοποιώ, ότι τόση αυτογνωσία δεν χρειάζεται, καλή είναι, αλλά μέχρι ένα βαθμό.

Τα χρόνια περνάνε και αρνούμαι να ζω μες στο άγχος συνέχεια και να είμαι μονίμως εκνευρισμένη και απογοητευμένη.

Προσπαθώ να βάζω μικρούς υλοποιήσιμους στόχους και αποφεύγω να ταλαιπωρούμαι ψυχικά, γιατί δεν το αντέχω.

Ξεκίνα με το να μην ακούς τους γύρω σου και να μην επιτρέπεις να σου λένε τι να κάνεις στο σπίτι σου και στο παιδί σου.

Τώρα τελευταία έχω κόψει τον βήχα στους δικούς μου και είμαι πιο ήρεμη.

Μην είσαι τόσο αυστηρή με τον εαυτό σου, χαλάρωσε και πάρε μια βαθειά ανάσα και μην τα παίρνεις όλα τοις μετρητοίς, γιατί το παιδάκι σου σε χρειάζεται πάνω από όλα ήρεμη και ευτυχισμένη, δεν χρειάζεται μια τέλεια μαμά.

Κανείς δεν είναι τέλειος και όσοι το παίζουν είναι για γέλια και για κλάμματα μαζί.

Το νόημα όλων βρίσκεται μέσα στην απλότητα και την λιτότητα!

Για μένα το άριστο είναι το μέτριο και ας μην είναι αλήθεια, αλλά έχω συμφιλιωθεί με την ιδέα πως πάντα υπάρχει το καλύτερο όπως και το χειρότερο.

Η ζωή είναι ωραία και ας μην τα κάνουμε όλα καλά!!!

[Aeriko]

Ζητάς πολλά από τον εαυτό σου το έχεις καταλάβει; Λυπήσου τον! Αν όχι για σένα... για το παιδί σου! Ό,τι μπορείς θα κάνεις και μέχρι εκεί! Θες οικολογική συνείδηση; Κάνε την ανακύκλωση των σκουπιδιών σου, μάθε το παιδί σου ότι η φύση δεν είναι ο σκουπιδοτενεκές μας, μην πετάς τις λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας στα σκουπίδια ούτε τις ηλεκτρικές συσκευές... Δεν χρειάζεται να φτιάχνεις κομποστ με τα οργανικά... κάνε μόνο αυτά που μπορείς! Θα έχεις βάλει το λιθαράκι σου!

 

Βρες ποια είναι τα απολύτως σημαντικά για τη ζωή σου με το παιδί... κάνε μια λίστα χωρίς πρέπει και ψυχαναγκασμούς! Το μόνο πρέπει είναι το παιδί σου... αφουγκράσου το και μην ακους κανέναν!

 

Τις τύψεις... άστες γι' αυτούς που τις αντέχουν! Το παρελθόν σου δεν μπορείς να το αλλάξεις. Έκανες επιλογές που σε οδήγησαν εδώ που είσαι είτε αυτό είναι καλό είτε κακό... τις έκανες όμως... πάνε!

 

Σταμάτα να αυτομαστιγώνεσαι και αγάπησε τον εαυτό σου γιατί είσαι μια ΜΗΤΕΡΑ σαν όλες μας! Έχεις κάνει κάτι πολύ σημαντικό και θα συνεχίσεις να το κάνεις ακόμα και αν δεν το κάνεις ΤΕΛΕΙΑ! Δεν υπάρχει το τέλειο! Είναι ένα κατασκεύασμα του marketing! ΤΕΛΕΙΟ είναι αυτό που ΕΜΑΣ μας κάνει να αισθανόμαστε καλά!

 

και το σημαντικότερο...

 

μην ξαναδιαβάσεις parents κάνε μια αποτοξίνωση μακριά του... δες τα πράγματα όπως τα βλέπουν χιλιάδες άλλες μανούλες που δεν διαβάζουν τόσες πληροφορίες μαζεμένες και δεν έχουν κανένα να τις ψυχαναγκάζει

[culte]

Ζητάς πολλά από τον εαυτό σου το έχεις καταλάβει; Λυπήσου τον! Αν όχι για σένα... για το παιδί σου! Ό,τι μπορείς θα κάνεις και μέχρι εκεί! Θες οικολογική συνείδηση; Κάνε την ανακύκλωση των σκουπιδιών σου, μάθε το παιδί σου ότι η φύση δεν είναι ο σκουπιδοτενεκές μας, μην πετάς τις λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας στα σκουπίδια ούτε τις ηλεκτρικές συσκευές... Δεν χρειάζεται να φτιάχνεις κομποστ με τα οργανικά... κάνε μόνο αυτά που μπορείς! Θα έχεις βάλει το λιθαράκι σου!

 

Βρες ποια είναι τα απολύτως σημαντικά για τη ζωή σου με το παιδί... κάνε μια λίστα χωρίς πρέπει και ψυχαναγκασμούς! Το μόνο πρέπει είναι το παιδί σου... αφουγκράσου το και μην ακους κανέναν!

 

Τις τύψεις... άστες γι' αυτούς που τις αντέχουν! Το παρελθόν σου δεν μπορείς να το αλλάξεις. Έκανες επιλογές που σε οδήγησαν εδώ που είσαι είτε αυτό είναι καλό είτε κακό... τις έκανες όμως... πάνε!

 

Σταμάτα να αυτομαστιγώνεσαι και αγάπησε τον εαυτό σου γιατί είσαι μια ΜΗΤΕΡΑ σαν όλες μας! Έχεις κάνει κάτι πολύ σημαντικό και θα συνεχίσεις να το κάνεις ακόμα και αν δεν το κάνεις ΤΕΛΕΙΑ! Δεν υπάρχει το τέλειο! Είναι ένα κατασκεύασμα του marketing! ΤΕΛΕΙΟ είναι αυτό που ΕΜΑΣ μας κάνει να αισθανόμαστε καλά!

 

και το σημαντικότερο...

 

μην ξαναδιαβάσεις parents κάνε μια αποτοξίνωση μακριά του... δες τα πράγματα όπως τα βλέπουν χιλιάδες άλλες μανούλες που δεν διαβάζουν τόσες πληροφορίες μαζεμένες και δεν έχουν κανένα να τις ψυχαναγκάζει

 

AYTO ΠΑΝΩ ΑΠ ΌΛΑ

[malecon]

Ελεάνα προς τι αυτή η τελειομανία, η οποία ίσως και να φτάνει στα όρια του ψυχαναγκασμού? Αν δεν τα κάνεις όλα τέλεια τι πειράζει?

Αντί να κάθεσαι και να σκας που δεν είσαι όσο τέλεια είναι οι άλλοι (αλήθεια πώς ξέρεις ότι αυτή που θηλασε περισσότερο απο εσένα είναι καλύτερη σε όλα τα θέματα? Ξέρεις πώς είναι ο καθένας σε όλους τους τομείς της ζωής του? Γιατί επιλέγεις να συγκριθείς σε συγκεκριμένους τομείς μαζί του? )

Επίσης γιατί δέχεσαι αυτό που σου λένε οι άλλοι ως σωστό, πχ αυτό με το πρόγραμμα... Το λέει κανένας νόμος ότι είναι σωστό? Μήπως πρέπει να δείξεις περισσότερη σιγουριά στις αποφάσεις σου? Και στην τελική οι άνθρωποι κάνουν λάθη, τι να κάνουμε δηλαδή?

Δέξου πως είσαι ένας απλός άνθρωπος με πεπερασμένες δυνάμεις΄ότι έχεις ανθρώπινες αδυναμίες και ότι θα κάνεις (πολλά) λάθη στη ζωή σου, όπως όλοι. Δεν έγινε κ τπτ...Το μόνο που καταφέρνεις είναι να μην χαίρεσαι

Και εγώ ως μοναχοπαίδι είχα και έχω ακόμα παρόμοια θέματα...θέλει λίγη "δουλειά" για να αλλάξει ο τρόπος που βλέπουμε τα πράγματα...

[eleanax]

καλημέρα από τη χιονισμένη αθήνα, βρε κορίτσια να σας ρωτήσω κάτι, πόσες φορές σε οικογενειακές συγκεντρώσεις δεν αισθάνεστε ότι όλοι μα όλοι σας κατακρίνουν για διάφορα πράγματα, το παιδί αδυνάτισε, το παιδί είναι δύσκολο γιατί του κάνεις τα χατήρια κι έχει γίνει κακομαθημένο, δίνεις στο παδί γλυκό και σοκολάτα? τσου τσου απαράδεκτο, το αφήνεις μέχρι αργά ξύπνιο, πρέπει να του βάλεις πρόγραμμα, δεν το βγάζεις κάθε μέρα έξω? είσαι τεμπέλα, το παιδί πρέπει να έχει παραστάσεις, δεν του διαβάζεις συχνά παραμύθια, μα πως θα γίνει έξυπνο? αφού τα σκίζει λέω, όχι και τις εικόνες που βλέπει καλό είναι, τον αφήνεις και βλέπει τηλεόραση, μα του αρέσουν οι διαφημίσεις! θα πάθουν τα μάτια του και νευρικό κλόνισμό και δεν ξέρω τι άλλο

είμαι τέτοιος άνθρωπος που πάντα όλες αυτές τις παρατηρήσεις, ενώ άλλοι τις περνάνε στο ντούκου, εγώ τις παίρνω προσωπικά, από παιδί το είχα, και μετά στεναχωριέμαι γιατί πραγματικά εκείνη την ώρα δεν βλέπω πόσο είναι ή δεν είναι τέλειος και σωστός ο άλλος αλλά κατά πόσο βρίσκει εμένα ανεπαρκή, ποτέ μου δεν είχα αυτοπεποίθηση και σιγουριά για αυτό που έκανα, ως επαγγελματιάς κατάφερα να το εξαλείψω και να πατήσω γερά στα πόδια μου, δυστυχώς ως μαμά δεν τα έχω καταφέρει ακόμα

[maria1976]

Ζητάς πολλά από τον εαυτό σου το έχεις καταλάβει; Λυπήσου τον! Αν όχι για σένα... για το παιδί σου! Ό,τι μπορείς θα κάνεις και μέχρι εκεί! Θες οικολογική συνείδηση; Κάνε την ανακύκλωση των σκουπιδιών σου, μάθε το παιδί σου ότι η φύση δεν είναι ο σκουπιδοτενεκές μας, μην πετάς τις λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας στα σκουπίδια ούτε τις ηλεκτρικές συσκευές... Δεν χρειάζεται να φτιάχνεις κομποστ με τα οργανικά... κάνε μόνο αυτά που μπορείς! Θα έχεις βάλει το λιθαράκι σου!

 

Βρες ποια είναι τα απολύτως σημαντικά για τη ζωή σου με το παιδί... κάνε μια λίστα χωρίς πρέπει και ψυχαναγκασμούς! Το μόνο πρέπει είναι το παιδί σου... αφουγκράσου το και μην ακους κανέναν!

 

Τις τύψεις... άστες γι' αυτούς που τις αντέχουν! Το παρελθόν σου δεν μπορείς να το αλλάξεις. Έκανες επιλογές που σε οδήγησαν εδώ που είσαι είτε αυτό είναι καλό είτε κακό... τις έκανες όμως... πάνε!

 

Σταμάτα να αυτομαστιγώνεσαι και αγάπησε τον εαυτό σου γιατί είσαι μια ΜΗΤΕΡΑ σαν όλες μας! Έχεις κάνει κάτι πολύ σημαντικό και θα συνεχίσεις να το κάνεις ακόμα και αν δεν το κάνεις ΤΕΛΕΙΑ! Δεν υπάρχει το τέλειο! Είναι ένα κατασκεύασμα του marketing! ΤΕΛΕΙΟ είναι αυτό που ΕΜΑΣ μας κάνει να αισθανόμαστε καλά!

 

και το σημαντικότερο...

 

μην ξαναδιαβάσεις parents κάνε μια αποτοξίνωση μακριά του... δες τα πράγματα όπως τα βλέπουν χιλιάδες άλλες μανούλες που δεν διαβάζουν τόσες πληροφορίες μαζεμένες και δεν έχουν κανένα να τις ψυχαναγκάζει

 

ακριβως!

[christiana08]

Ολα αυτα που αναφερεις,γλυκια μου,τα κανω κι'εγω.Και δεν αισθανομαι καθολου ασχημα η τυψεις!!Αστους να λενε οοο,τι θελουν.

[maria1976]

αχ που να ξερες τι ακουω καθε μερα!!!!! αλλα οπως ειπωθηκε και παραπανω σε οποιον αρεσουμε για τους αλλους δεν θα μπορεσουμε!!!

και ακου και το τραγουδακι των Κατσιμιχα 'dont worry be happy'

[eleanax]

θα κάνω copy paste τις απαντήσεις σας σε doc και θα τις διαβάζω πρωί μεσημέρι βράδυ σαν αντιβίωση! ευχαριστώ που αφιερώσατε χρόνο για να μου λύσετε τα υπαρξιακά μου, ήταν δύσκολη μέρα και κυρίως νύχτα η χθεσινή, με ημικρανία, αλλεργία τρελλή και πολλές σκέψεις

[malecon]

καλημέρα από τη χιονισμένη αθήνα, βρε κορίτσια να σας ρωτήσω κάτι, πόσες φορές σε οικογενειακές συγκεντρώσεις δεν αισθάνεστε ότι όλοι μα όλοι σας κατακρίνουν για διάφορα πράγματα, το παιδί αδυνάτισε, το παιδί είναι δύσκολο γιατί του κάνεις τα χατήρια κι έχει γίνει κακομαθημένο, δίνεις στο παδί γλυκό και σοκολάτα? τσου τσου απαράδεκτο, το αφήνεις μέχρι αργά ξύπνιο, πρέπει να του βάλεις πρόγραμμα, δεν το βγάζεις κάθε μέρα έξω? είσαι τεμπέλα, το παιδί πρέπει να έχει παραστάσεις, δεν του διαβάζεις συχνά παραμύθια, μα πως θα γίνει έξυπνο? αφού τα σκίζει λέω, όχι και τις εικόνες που βλέπει καλό είναι, τον αφήνεις και βλέπει τηλεόραση, μα του αρέσουν οι διαφημίσεις! θα πάθουν τα μάτια του και νευρικό κλόνισμό και δεν ξέρω τι άλλο

είμαι τέτοιος άνθρωπος που πάντα όλες αυτές τις παρατηρήσεις, ενώ άλλοι τις περνάνε στο ντούκου, εγώ τις παίρνω προσωπικά, από παιδί το είχα, και μετά στεναχωριέμαι γιατί πραγματικά εκείνη την ώρα δεν βλέπω πόσο είναι ή δεν είναι τέλειος και σωστός ο άλλος αλλά κατά πόσο βρίσκει εμένα ανεπαρκή, ποτέ μου δεν είχα αυτοπεποίθηση και σιγουριά για αυτό που έκανα, ως επαγγελματιάς κατάφερα να το εξαλείψω και να πατήσω γερά στα πόδια μου, δυστυχώς ως μαμά δεν τα έχω καταφέρει ακόμα

Λοιπόν ελεάνα Μια από τα ίδια είμαι και εγώ...παίρνω τοις μετρητοίς ότι μου πουν.

Αυτό είναι θέμα χαρακτήρα, υπάρχει κάτι μέσα μου που με κάνει να "ακούω" όλες τις παρατηρήσεις...Νιώθω άσχημα, θυμωμένη, ενοχική με όλα αυτά επειδή κάτι μέσα μου μου λέει πως πρέπει να είμαι το "καλό" παιδί που θέλουν οι γύρω μου.

Η λύση σε αυτό το πρόβλημα δεν είναι να σταματήσουν οι γύρω να κάνουν παρατηρήσεις, αυτό άλλωστε είναι αδύνατο, ο καθένας θα πει αυτό που θέλει. Η λύση είναι να βρω εγώ μέσα μου τι είναι αυτό που μου λεει ότι πρέπει σώνει και καλά να τους ακούσω και όχι να μπουν τα λόγια από το ένα αυτί και να βγουν από το άλλο όπως θα γινόταν άν άκουγα έναν ενοχλητικό θόρυβο. Για ψάξε λίγο την πηγή της ανασφάλειάς σου...

 

(καταλαβαίνεις ότι τα παραπάνω δεν τα σκέφτηκα μόνη μου....με βοήθησε "κάποιος" να τα σκεφτώ)

[maria1976]

[mamavicky]

Χ-Α-Λ-Α-Ρ-Ω-Σ-Ε και ολα θα πανε καλά......

[Aeriko]

Εσύ για τον εαυτό σου πιστεύεις ότι είσαι ανεπαρκής; Σε ρωτάω γιατί τελικά αυτό με την ενοχικότητα είναι μεγάλη παγίδα και το έχουμε λίγο πολύ περάσει όλες μας! Οι άλλοι μπορούν να επηρεάσουν τον ψυχισμό μας όσο τους το επιτρέπουμε!

 

Αν εσύ η ίδια από δική σου άποψη νιώθεις ανεπαρκής σε κάτι επικεντρώσου σε αυτό! Αλλά όχι επειδή το λένε οι άλλοι. Επειδή θα το έχεις η ίδια δει! Οι άλλοι δεν είσαι εσύ!

 

Και για να μην νομίζεις πως σου λέω λόγια... κι εγώ αισθάνθηκα ανεπαρκής προς το παιδί μου! Όταν πήγα για δουλειά έπεσα στην παγίδα, καλή νοικοκυρά, καλή υπάλληλος, καλή μαμά, καλή σύζυγος! Ε δεν ήμουν καλή σε όλα... δεν μπορούσα να είμαι... και ένιωθα ανεπαρκής στο παιδί μου και στον άντρα μου... τα έβαλα κάτω... και ξεχώρισα την ήρα από το στάρι! Χέστηκα που τώρα οι άλλοι με βρίσκουν ανεπαρκή νοικοκυρά! Εγώ είμαι ευτυχισμένη που είμαι επαρκής για το παιδί μου

[eleanax]

Λοιπόν ελεάνα Μια από τα ίδια είμαι και εγώ...παίρνω τοις μετρητοίς ότι μου πουν.

Αυτό είναι θέμα χαρακτήρα, υπάρχει κάτι μέσα μου που με κάνει να "ακούω" όλες τις παρατηρήσεις...Νιώθω άσχημα, θυμωμένη, ενοχική με όλα αυτά επειδή κάτι μέσα μου μου λέει πως πρέπει να είμαι το "καλό" παιδί που θέλουν οι γύρω μου.

Η λύση σε αυτό το πρόβλημα δεν είναι να σταματήσουν οι γύρω να κάνουν παρατηρήσεις, αυτό άλλωστε είναι αδύνατο, ο καθένας θα πει αυτό που θέλει. Η λύση είναι να βρω εγώ μέσα μου τι είναι αυτό που μου λεει ότι πρέπει σώνει και καλά να τους ακούσω και όχι να μπουν τα λόγια από το ένα αυτί και να βγουν από το άλλο όπως θα γινόταν άν άκουγα έναν ενοχλητικό θόρυβο. Για ψάξε λίγο την πηγή της ανασφάλειάς σου...

 

(καταλαβαίνεις ότι τα παραπάνω δεν τα σκέφτηκα μόνη μου....με βοήθησε "κάποιος" να τα σκεφτώ)

 

αν αυτά είναι κατάλοιπα του ενός παιδιού, τότε καλό θα ήταν να μη μείνω με ένα, μάλλον όμως είναι και θέμα χαρακτήρα, γιατί κι ο άντρας μου μοναχοπαίδι είναι και αυτό που τον κατηγορώ πάντα είναι το ανάποδο, ότι δε δέχεται παρατηρήσεις-συμβουλές και ότι του λένε οι άλλοι, ακόμη και οι γονείς του, μπαινάκις-βγαινάκις, πώς τα καταφέρνει κι εγώ όχι?, και αν επιφανειακά ή εκείνη την ώρα δεν το δείξω, μέσα μου μένει και με δηλητηριάζει καθώς και τις στιγμές που περνάω με τους δικούς μου, και εννοείται ότι πρόκειται για ανθρώπους που με νοιάζονται, όχι για άσχετους, ίσως γι''αυτό με πειράζει περισσότερο

έχετε δίκιο, από μικρή ήθελα να αποδεικνύω ότι είμαι σωστή και τέλεια, αγώνας χωρίς αρχή και τέλος, με πολλές τύψεις και φυσικά χάνεις πάντα τη στιγμή!

[malecon]

αν αυτά είναι κατάλοιπα του ενός παιδιού, τότε καλό θα ήταν να μη μείνω με ένα, μάλλον όμως είναι και θέμα χαρακτήρα, γιατί κι ο άντρας μου μοναχοπαίδι είναι και αυτό που τον κατηγορώ πάντα είναι το ανάποδο, ότι δε δέχεται παρατηρήσεις-συμβουλές και ότι του λένε οι άλλοι, ακόμη και οι γονείς του, μπαινάκις-βγαινάκις, πώς τα καταφέρνει κι εγώ όχι?, και αν επιφανειακά ή εκείνη την ώρα δεν το δείξω, μέσα μου μένει και με δηλητηριάζει καθώς και τις στιγμές που περνάω με τους δικούς μου, και εννοείται ότι πρόκειται για ανθρώπους που με νοιάζονται, όχι για άσχετους, ίσως γι''αυτό με πειράζει περισσότερο

έχετε δίκιο, από μικρή ήθελα να αποδεικνύω ότι είμαι σωστή και τέλεια, αγώνας χωρίς αρχή και τέλος, με πολλές τύψεις και φυσικά χάνεις πάντα τη στιγμή!

Αυτό με τα μοναχοπαιδια δεν είναι νόμος, είναι όμως πολύ συχνό. Ούτε σημαίνει πως και παιδια που έχουν αδερφια δεν έχουν παρόμοιους ψυχαναγκασμούς. Μεγάλο ρόλο παίζουν οι γονείς, αν είναι απαιτητικοί από τα παιδιά τους. Αν ζητάνε από το παιδί να είναι πρώτο στο σχολείο, στον χορό, στον αθλητισμό κλπ. Αν τα παιδια είναι περισσότερα του ενός η πίεση αυτή ίσως μοιράζεται, ή το παιδί βρίσκει συμπαράσταση από τα αδέρφια του. Αν όμως είναι μόνο του τραβάει πολύ ζόρι

[elisaki]

Ποιες ειμαστε εμεις για να σε κρινουμε??? Ολες οι συνταγες επιτυχιας που διαβαζουμε εδω μεσα ή ακουμε απο τους καλους συγγενεις μας ειναι λιγο -εως πολυ- εκτος πραγματικοτητας. Τα παιδια μας πρεπει να καταλαβουν οτι δεν ειμαστε τελειες γιατι σε λιγο καιρο θα βγουν κ εκεινα στον εξω κοσμο κ τι σοκ θα ειναι να συνειδητοποιησουν αποτομα οτι ουτε αυτος ο κοσμος ειναι τελειος...